Nieuwe bedreigingen voor Amerika, Frankrijk en ons landje.

Dat we in de prijzen vallen bij Islamitische Staat is niet moeilijk. Onze politiekers bemoeien zich om de haverklap met aangelegenheden waar we beter niet zouden tussenkomen en onze mening zouden moeten inslikken.

Was het nu de bedoeling of niet maar wat ons koningspaar ging doen voor het afscheid van een koning die dictatoriaal over zijn volk regeerde is onbegrijpelijk.

Medeleven als koningspaar voor de miljoenen slachtoffers die vielen in de concentratiekampen was daarentegen wel een goede zaak.

Van de dreiging voor aanslagen zijn we nog niet vanaf.

Na Harelbeke zullen er nog meerdere aanhoudingen gebeuren die achteraf een vergissing blijken te zijn. Begin als ingepakte flik met die loodvrije vest, pistool (met enkele kogeltjes), handboeien en dergelijke maar eens het onderscheid te maken tussen een echte boosdoener of een grappenmaker met plastieken revolvertje. Neem daarbij het gevoel voor humor van veel armen van de wet en hoe lang zal het duren wanneer de verkeerde overhoop zal worden geschoten?

Het is niet enkel de terreur van die gekken maar men heeft het nu ook over de terreur in het gezin.

Juiste statistieken bestaan er niet en het is een beetje gissen hoeveel vrouwen er met de regelmaat van een klok een pak slaag krijgen.

Dat sommige zwakke mannen hun gezin terroriseren zal wel kloppen maar vergeet men die sukkelaars van mannen niet die slaag krijgen van die gendarmen van vrouwen?

Welke man durft naar buiten komen met zijn vrees voor zijn vrouw?

Om nog maar te zwijgen van ouders die slaag krijgen van hun kinderen….

Gelukkig weten we niet alles wat achter de muren van veel huisjes aan de gang is.

Allemaal niet nodig om te moeten leven met dat zinloos geweld. Wat zal men er echter tegen doen?

Dokters die weet hebben van huiselijk geweld zwijgen meestal in alle talen. Ook in ziekenhuizen gebaren ze zich van de domme.

Verantwoordelijkheid nemen die dokters niet en ze willen niet betrokken worden in mogelijke rechtszaken. Dat is tijdsverlies, gebrek aan inkomsten en dan doet de geneesheer of hij niets heeft gezien. Idem dito wanneer een vrouw op de spoed komt met verwondingen. In sommige gevallen doet de spoedarts nog zelfs geen aangifte wanneer kinderen worden binnengebracht met verwondingen die zeker niet het gevolg kunnen zijn van het spelen.

In die gezinnen waar er iemand woont met losse handjes hebben ze meestal ook een huisdier. Dat sukkelaartje van hond of katje is meestal de eerste bij een dispuut dat de 47 in zijn achterste krijgt.

Ook daaraan mogen ze wel gevolg beginnen aan geven.