xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

Een enorme massa liep door Parijs en van de gewone man tot de politieker kwam plots het besef dat de terreur aan onze voordeur staat.

Zolang ze in die verre landen moorden raakt het onze koude kleren niet.

Maar met die aanslagen in het hartje van Europa werden we wakker. Die optochten zijn goed en een bewijs dat er toch enige solidariteit is tussen verschillende gemeenschappen.

Het is natuurlijk een spontane reactie onmiddellijk na de afschuwelijke gebeurtenissen. Indien die optocht zou plaats gevonden hebben enkele weken later dan was er niet de helft van de huidige ‘wandelaars’…

In allerijl kwam een deel van de Europese top bij elkaar. Wakker geschud wanneer het te laat was! Zoals altijd moeten er eerst onschuldigen vallen voor men reageert. Wat of hoe zal de reactie van de Europese keizers zijn? Zoals altijd, Resoluties en maatregelen met haken en ogen!

Er is gewoon geen pasklare oplossing.

Een groep moordenaars gebruiken een geloof om hun daden te kunnen uitvoeren.

Geen enkele religie steunt op moorden. Ook de islam niet.

Terreur zaaien en angst oogsten is de enige bedoeling van de aanhangers van wijlen bin Laden!

Werk aan de winkel om al die potentiële moordenaars die in de gevangenis zitten dagdagelijks te bepraten en te doen inzien dat ze een idee achterna lopen dat tot niks dient.

Terreur kan je enkel bestrijden door in te praten met die strijders van het immorele. Hersenspoelen is de enige mogelijkheid.

Er is geen werk… maar honderden nieuwe jobs kan men invullen met werknemers die uren en uren op die mensen te laten inpraten. Hen laten inzien waar ze mee bezig zijn.

Het onnoemlijk veel uitleggen dat het radicale een schijn is dat moslims niks hebben aan hun terreurdaden.

Wie zal de kosten om in te gaan tegen radicalisering betalen? Een kleine taak voor het onderwijs, een iets grotere taak voor de consulenten van de islam in de gevangenissen.

Vanaf morgen lopen er tienduizend soldaten voor de veiligheid in Frankrijk rond. Waar gaan we naartoe?

Israël staat met de armen open om Joden een thuis te geven in hun land. Riekt dat niet een beetje naar inzamelen van centen?

Er is een boek uitgekomen met cartoons om familieleden van de slachtoffers te steunen. Protest van het potlood.

Zijn het nu cartoons, tekeningen, teksten of bewegende beelden… het zijn magere troosten voor de slachtoffers en hun nabestaanden.

Het waren en zullen altijd zinloze moorden blijven.

We verloren ook Junior Malanda . Een twintigjarige op slag dood door een auto-ongeval. Een chauffeur zonder rijbewijs en overdreven snelheid. Voor de nabestaanden een extra belasting in het verwerkingsproces.

Junior zijn club beslist om het rouwproces in groep te verwerken tijdens de buitenlandse stage. Bestuursleden vonden dit de beste oplossing!

Voor sommigen is een verwerking in groep beter maar wat met sommigen die op een eigen manier het rouwproces willen verwerken?

Junior zal zijn medespelers niet missen op zijn begrafenis want hij weet het niet meer. Wat met die medespelers die het aanwezig zijn op de begrafenis moeten missen?

Democratie, individuele vrijheid zijn mooie gedachten maar de werkelijkheid is anders.

Anderen beslissen hoe we moeten leven, hoe we gebruikt worden, hoe we worden misbruikt.

We moeten ermee leren leven en zullen massa optochten daaraan iets veranderen?

Wellicht niet want wat leerde ons de witte mars?

Dat het dierenrijk en de mensdom een wrede harde wereld is en dat we er individueel het beste ervan moeten proberen te maken…