xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

Met afschuw en onbegrip proberen we te begrijpen wat in het hartje van Parijs gebeurde. Koel, kil mensen afslachten in de lokalen van Charlie Hebdo! Begrip voor de feiten kunnen niet. Is het door een artikel, een cartoon of door uitlatingen, het kan nooit op begrip rekenen dat het gevolg is om brutaal te moorden.

Zijn enkel die extremisten fout?

Mag men die extremisten uitdagen?

Wie aan de basis ligt van het bloedbad is niet uit te maken.

Het begin van conflicten zoek ik als eenvoudige viervoeter in mijn aller-prilste jeugd; het nest!

Mijn moeder was een prachtige teef. Er zijn ook minder prachtige moeders maar de mijne zorgde zoals het hoorde voor haar nest puppy’s.

Met zes waren we. Of ik tegenslag had met mijn zes zussen weet ik niet maar mijn moeder maakte geen onderscheid.

Amper geboren begint het spel bij honden zoals bij de mens. Op zoek gaan naar macht.

Macht staat gelijk om de beste en meest gevende tepel te bemachtigen. Hoe meer voeding hoe meer macht en hoe sterker men uiteindelijk door het leven kan gaan.

Ook bij de mens is dat zo. Hoe meer macht, hoe meer rijkdom en hoe gemakkelijker men door het leven zal gaan.

Wat ik ook van mijn moeder leerde en heb mogen ondervinden is de basis om te hebberige jongen in te tomen.

Wat doet een goede moeder met een te lastig jong?

Met tussenpozen links laten liggen, het wat afstoten en het ambetant jong wat negeren. Niks is zo erg om als machtwellusteling op negatie te botsen.

De mens doet exact hetzelfde. De betere kleuterleidster negeert het lastige kindje maar blijft het vanuit de ooghoeken in het oog houden. Dat moeilijke kindje is even belangrijk en negeert die opvoedster het bij momenten overduidelijk.

Zowel bij dieren en mensen de basiselementen om de al te ijverige strever naar macht in te tomen en op te voeden naar een element dat op een normale manier functioneert in de maatschappij. Is dat in een groep beesten of bij een groep mensen, het levensideaal is hetzelfde!

Voor journalisten is er na Charlie Hebdo een probleem.

Kan de pers na het drama negeren door niks meer te schrijven of te tekenen over die extremisten?

Neen, want het is een spel van macht en zwijgen is de macht laten aan moordenaars. Verder doen met het uitdagen is om nieuwe aanslagen vragen.

Een onmiddellijke oplossing is er niet.

Dialoog en begrip voor beide partijen is onmogelijk. Er kan nooit een open dialoog ontstaan omdat de partijen niet naar elkaar kunnen luisteren. Ze zijn ‘pokkedoof’ en de onwil is te sterk.

Er is maar één oplossing en dat is hopen dat de toekomstige moeders van die ouderwetse moeke’s mogen zijn.

Moeders die hun kroost leren dat macht niet het enige is dat telt om gelukkig te worden.

Moeders die hun puppy’s leren dat leven met anderen, begrip voor anderen, zonder echt onderdanig te moeten doen, een beter leven is dan het misbruiken van wat echt geloof is…