Vroeger genoten we van het amusement van ter land, ter zee en in de lucht! Heel anders dan het amusementsprogramma is de werkelijkheid. Zich verplaatsen op het land is gaan bumperen, of gaan botsen omdat roekelozen hun auto als een inneembare burcht aanzien. Op zee is het meer verdrinken dan varen. Het aantal slachtoffers van zowel illegalen die proberen Europa te bereiken als de drenkelingen van overzetboten is niet te tellen. In de lucht is het in de lucht blijven hangen ook al niet evident. Zeker als je een vlucht boekt met de Malaisische vlag is de kans groot dat je de voorziene eindbestemming niet bereikt. Experten van land-, zee- en luchtwegen zullen verklaren dat we dat aantal doden moeten relativeren… hoe moeten de ‘achterblijvers’ dat doen? Als niet betrokkenen is het zoals met alles. Nikske relativeren maar negeren. Het is een modetrend geworden. Zich niet meer betrokken voelen en niet meeleven. De mode van het ‘ik’ en ‘ik’ alleen…

Zo gooide ik me zoals alleen honden dat kunnen voor de TV om het jaaroverzicht te volgen. Ik had er beter aangedaan op mijn matje te gaan liggen dromen van het teefje van de buur! 2014 was globaal gezien een donker en barslecht jaar. Die met zijn zeis kwam in de stad der stropkes eens uit het gravenkasteel! Hij zwaaide goed rond in de stad en meerdere BV ’s werden het slachtoffer. Enkel voor Fabiola was de dood een echte troost want ze heeft twintig jaar moeten wachten om terug bij haar man te zijn. Samen met alle doden deed ibola ook een grote duit in de zak. De extremisten bleven niet achter en enkel de leveranciers van doodskisten zagen hun inkomsten omhoog gaan.

Ondernemers gingen op de fles aan een snelheid zoals alcoholverslaafden de flessen uit de nachtwinkel of Aldi uitslurpen. We kregen een nieuwe regering en veel nieuwe maatregelen waar we hoe langer hoe meer arm van worden. Jongeren staan even ver als het jaar voordien en het jaar er nog voor! Nog steeds geen werk en werkzekerheid is een woord dat ze uit de dikke Vandaele mogen schrappen of onderbrengen in de categorie ‘oud Vlaams’!

Moeder natuur liet ook voelen in het voorbije jaar dat ze al dat geleuter over maatregelen om de temperatuurstijging in te dijken kotsbeu is. Een valwind hier, een hagelbui daar en tussendoor bakken water zorgden dat menigen hebben en houden verloren. We hebben wel verzekeringen waar we ons blauw aan betalen maar voor die mensen iets zullen genieten zal het nog lang bewolkt zijn…

Een beetje adem tussen al die miserie was het WK! Eventjes positief want de winterspelen brachten ons landje niks op. Delphine, niet die van Albert maar Persoons klopte haar opgekropte woede van zich af en zou de sportvrouw van het jaar moeten worden. Ze greep echter naast die erkenning. Voor diegenen die buikpijn krijgen van al wat sport is bleef het voorbije jaar één brok ellende.

Hoe moeten we dat jaar dan relativeren? Met de gedachte dat het maar één van de vele jaren in ons leven is?

Ik gaf de brui aan het jaaroverzicht en trok naar mijn matje en begon wat te knabbelen aan mijn afgeknauwde kluif. Dankzij al die besparingen ben ik ook slachtoffer… ik mag knauwen op dat bot zonder smaak tot ik het van armoede ingraaf in de hoop een ander beentje te krijgen met nog een beetje merg! Wie weet met de boycot van de russen dat Renmans de prijs laat zakken anders zal ik moeten leren om te sappelen op peren…