xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

In de Westhoek zouden ze zeggen dat er stof is voor een nieuwe soepe (=soap).

Vandaag begon het proces Patrick Lagrou.

Een bron voor scenaristen van het genre amusement. Het zal wel met ondertiteling zijn en met de nodige kritiek van die van ’t Stad…

Aflevering één zou kunnen zijn:

Combi’s komen aangereden aan het hof van boer Lagrou. De poort is gesloten en de waakhond staat dreigend te blaffen en te springen achter het ijzeren hek van de mooie villa.

Het hoofd van de politie trekt aan de bel en de hond; een kruising tussen herder en bouvier gaat nog wilder te keer. Verscheidene agenten lopen rond het domein maar er is nergens een gat in de afsluiting.

Een vrouw komt traag aangesloft. De echtgenote van boer Lagrou! Halverwege de oprit roept ze naar de agente:

“Veur wa est?” (Voor wat is het?)

Tevens roept de vrouw heel luid naar de hond:

“Zal ’t gaan ja, in a kot verdomme!”

De hond loopt onmiddellijk met de staart tussen de benen naar zijn hondenkot opzij van de villa en verdwijnt om na enkele ogenblikken met zijn kop op de grond liggend het tafereel te bekijken…

Het hoofd van politie:

“Het is voor je man, doe maar open want we hebben hem nodig!”

“Jes nie thus, ge goat ne keer moeten werekeren!” (Hij is niet thuis, je zal eens moeten terug komen!)

“Madame we hebben Patrick met zijn tractor zien binnenrijden, dus niet zeveren en ten andere we hebben een papier bij voor huiszoeking!”

“Ach, dan zal kik hem ne keer goan roepen…”

Boer Lagrou komt opzij langs het wandelpad van de villa richting hekken.

“Wuf, ga moar naar achter, k goan die mannen wel zenden vanwaar da ze kome…" (Vrouw, ga maar naar binnen, ik zal die mensen wel te woord staan en ze terugsturen vanwaar ze komen!)

De vrouw verdwijnt. Het hoofd van de politiemacht toont van op afstand zijn bevel tot huiszoeking.

“Doe maar open want ik heb hier een huiszoeking!”

“Ocharme, ge het ginder voor ne keer jullie werk gedaan, en veur wa moe die zoekinge ebeuren, ken niks weg te steken zulle!” (Och, jullie hebben voor een keertje jullie werk grondig gedaan, maar voor welke reden een huiszoeking? Ik heb niks te verbergen!)

“Daarover zullen wij beslissen, doe maar open.”

Lagrou opent de poort op een kier en loopt voor de politiemensen naar de achterkant van zijn riante villa. In het voorbijlopen, roept hij zijn vrouw die in de deuropening staat toe:

“Wuf, doe de voordeure moar vaste, we kome langs den achterkant, k zo nie wille da onze veurplaotse veul word!" (Vrouw sluit de voordeur maar want ik ga met die mensen langs de achterdeur komen zodat onze woonplaatsen niet vuil worden!)

Diverse agenten verdelen zich zoals ze in de briefing hadden voorzien over het erf. Twee man bekijken de tractor van Lagrou grondig terwijl meerdere agenten verdwijnen in de stallingen.

In de keuken zet Lagrou zich ostentatief aan de keukentafel. De commissaris neemt een stoel en wil gaan zitten.

“Hela, ’t is nie omda je een papierke het da je hier moet doen alsof je thus zit. Laat die stoel moar stoan woar ie stoat en bleuf gie oak moar rechte stoan…” (Hela, het is niet omdat je een huiszoeking hebt dat je je moet thuis voelen. Laat die stoel maar staan waar hij staat en blijf zelf ook maar recht staan…)

Mijnheer Lagrou we zijn hier onder andere voor een klacht van je buur dat je hem omver hebt gereden met je tractor!”

“Wadde, godver, miljarde, het was ie met z’n zatte kloeffen die probeerde mienen trakteur van de boane te duwen. Natuurlijk et ie ne serieuze patotter gepakt en is met z’n zatte petatten in de beke gerolt!”

(Wablief, godver, miljarde, het was hij die met zijn zatte klompen probeerde mijn traktor van de weg af te duwen. Natuurlijk dat hij dronken als ie was in de gracht rolde.)

Op dat ogenblik komt een agent binnen en zegt:

“Chef, er zit geen enkel kieken in die stallingen maar het staat er vol met plantjes in potjes. We zijn ze aan het tellen en zitten aan vijftienduizend maar we zijn nog bezig hé chef!”

“Ewel, Lagrou ge zijt plots zo stille?”

“Ken recht op nen telefoon en ik goan niks meer zegge en eerst belle!” (Ik heb recht om een telefoontje te plegen en ik zeg geen woord meer tot ik dat telefoontje deed!)

Lagrou neemt zijn GSM uit zijn broekzak en belt zijn advocate:

“Frieda, ik ben het Patrick, de flikken willen me de bak indraaien. Ze zitten hier in mijn keuken en toonden een huiszoeking maar daar staat alleen op dat dit dient voor mijn huis en niet mijn stallingen. Ze zijn echter in mijn kippenstallingen en zijn mijn kweek van toebakbladeren aan het tellen. Bel ook eens naar rechter ... in Veurne en zeg hem dat ik nog drie kunstwerken van felgekleurde beestjes staan heb voor hem!”

Tot daar de trailer van aflevering één!!

Moest er bij TV één nog iets overblijven na de besparingen… Baziel is misschien niet de schrijver bij uitstek maar hij is ook niet duur. Daarenboven wil ik gratis en voor niks (behalve boterkoeken en koffie) een Jantje of Eric wat helpen met de regie…