Ben je al dan niet liefhebber van het veldrijden, dan is er toch de vaststelling dat een mens is en blijft wie hij is. Een groot kampioen van 38 jaar moet plots een competitiestop inlassen. De resultaten zijn niet naar behoren en volgens zowel de kampioen Sven Nys als volgens zijn trainer is fysiek alles in orde. Dit seizoen is het elke wedstrijd een strijd van één tegen allen. Zoals bijna in iedere sport is tactiek een nauwkeurig uitgewerkt plan. Sven koerst niet enkel tegen zichzelf maar ook tegen elke deelnemer en het ploegenspel is uiterst belangrijk.

Sedert enkele weken lukt het bij de kampioen aan geen kanten. Er zijn geen problemen met het trainen. Alle spieren werken formidabel en de gezondheid is goed. De reden van het falen, zal dus tussen de oren zitten. De tegenstand en samenwerking van meerdere ploegen tegen hem met daarenboven de privé moeilijkheden. De echtscheiding zal er wellicht voor meer dan hij denkt tussen zitten…

Dat niet enkel een kampioen last heeft van die kleine cellen in het hoofd bleek duidelijk met het jaaroverzicht. Al die oorlogen in diverse landen begonnen en zijn nog steeds gaande door kronkels in de grijze massa van enkelingen. Eenvoudig uit te leggen hoe één man een gans land in de afgrond kan duwen is onmogelijk. Idem met moordenaars of mensen die kinderen misbruiken. Een normaal denkend mens kan het niet begrijpen.

Er is beterschap op komst want vandaag bekenden enkele politiekers dat ze niet meer weten hoe ze toestanden zoals in Afghanistan, Egypte, Syrië of in Oekranië zouden kunnen helpen oplossen. Alle begin is moeilijk maar moesten die Europeanen die het voor het zeggen hebben zich minder bemoeien dan zouden wij minder problemen hebben…

Als hond beschik ik over dezelfde twee hersenhelften zoals bij de mens. Wat ik heb aan voordeel en de mens mist zijn mijn flaporen! Op het ogenblik dat mijn grijze cellen onder stoom komen dan flapper ik met mijn oren en vliegt die stoom via mijn oren de wijde wereld in. Spijtig maar de mens kan zijn oren niet laten flapperen…