|
Antwerpen de stad van ons land wacht angstvallig de staking van de 24ste af.
De politie zit met de billen dicht geknepen van de grote schrik want ze vrezen voor een ware veldslag. In zover dat men vreest voor doden.
Havenarbeiders, een ras apart? Bijlange niet. In groep een grote mond, dorstige lever maar in het putteke van hun hart een goede inborst. Veel havenarbeiders zijn vriendelijke sociale mensen maar zoals in alle lagen en standen zijn er uitzonderingen. Heethoofden, van dat soort hooligans die een plooi teveel hebben of een krakske in hun hoofd. Dat zijn niet de echte, niet de ware havenarbeiders.
De relschoppers weten au fond niet war het om draait en die zijn er enkel op uit om ambras en vandalenstreken uit te halen.
Het zijn individuele sukkelaars die niet eens beseffen dat ze geen enkele zaak dienen. Het gaat hen niet over het statuut van de havenarbeider of over de oneerlijkheid in de besnoeiingen. Hun enige doel is hun frustratie uitwerken onder het mom van een staking.
Identiek aan de voetbalhooligan die nul de botten kent van het spel voetbal; niks begrijpt over de techniek, de inzet en de systemen van het voetbalspel. Dergelijke mensen hitsen zichzelf op, laten hun adrenaline stijgen om dan gewoon een robbertje te kunnen vechten.
xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Het spijtige is dat er altijd organisaties zijn die relschoppers gebruiken, misbruiken omdat schade en schande hun goed uitkomt.
Al van jaren terug was het de gewoonte van studenten bier te geven om relletjes en wandaden te doen plegen. Die studenten wisten niet in welke betoging over wat de reden van de betoging was maar ze deden mee voor de gratis drank.
Het statuut van havenarbeider is een statuut van verworven rechten. Zonder erkenning van havenarbeider mag en kan men in principe niet werken in de haven. Een zoveelste statuut zoals we ook dit van grensarbeider kenden. Havenarbeider, grensarbeider allemaal streekgebonden en specifiek voor de desbetreffende doelgroep. Tijden veranderen en waarom zouden er grensarbeiders zijn als er geen grenzen meer zijn?
Waarom zouden enkel erkende havenarbeiders in de haven mogen werken als er gebrek is aan personeel? Verworven rechten mogen er zijn maar zoals met alles moet men meegaan met de tijd.
Al die statuten werden in het leven geroepen om de job werkzekerheid en standvastigheid te geven.
In welk beroep heb je werkzekerheid? Het onderwijs? Met de nodige lange arm en vriendjespolitiek geraak de ene vlug en de andere nooit aan een vaste benoeming!
Ons land heeft één van de machtigste vakorganisaties van de wereld. Op papier niet het corrupte van het land van de Paus maar onze vakbonden hebben veel macht en invloed.
Regeringen moeten altijd en zullen altijd rekening houden met de vakbonden en dit niettegenstaande ze uit dezelfde zuil ontstonden.
Het is de mondigheid van de vakbondshoofden die ervoor zorgen dat hun leden oproer zaaien en de kinderkopkes uitbreken en etalages aan diggelen slaan.
Door hun leden op te hitsen ontstaan die spelletjes van het treiteren van de barricades van de politie.
Grote mannen die oorlogje spelen met wat trek en duwwerk. Te vergelijken met een spel touwtrekken en dat heeft zelfs iets volks.
Het is echter niet meer ludiek wanneer de halve stad werd opgebroken en de vernielingen de inwoner weer een bom geld zal kosten.
Slechts één partij zal er iets aan verdienen
de apotheker die meer ammonium zal verkopen want de Antwerpse flik kan toch moeilijk rondlopen met een pamper in zijn broek!!
.
|
