We zijn nog volop aan het vieren. Van vieren kan men moeilijk spreken want wat valt er nu te vieren over de laatste twee oorlogen?

Opvallend is dat men nog steeds dezelfde manieren heeft als honderd jaar geleden. De centrale Europese Bankcommissie werkt nu ook met verklikkers! Een topfunctionaris van de Paris bas beet de spits af en werd de eerste klokkenluider voor info over de bank waar hij werkte. De man heeft wel gewacht om zijn klok te luiden tot hij een goede advocaat had en hoopt dat hij uiteindelijk niet de klos in plaats van de klok zal worden.

Met het Limburgse proces tegen een drugfamilie weten we dat het gebruik van infiltranten, klokkenluiders niet altijd de oplossing is. Met de afgelopen betoging in Brussel is het nu volop gebruik maken van verklikkers en filmmateriaal van de vele gelegenheidsregisseurs! Het is het moment indien je je collega niet zo graag mag en hij een klopke of duwtje gaf aan een flik om je filmpje aan de arm der wet te mailen… Een ongezonde mentaliteit, dat klikken. De verleiding is groot om wie je niet ligt de duivel aan te doen. Tijdens de oorlog gebruikte men dat verklikken veelvuldig en 100 jaar na datum zitten we nog met de vete over collaboratie. Er zal minstens nog één generatie over gaan voor die wonde geheeld zal zijn. Een litteken zal er dan nog altijd overblijven.

Gezonder is wat men vandaag deed in het verenigd Koninkrijk. Een tuintje aanleggen voor alle gesneuvelden uit de oorlog. Er zou navolging komen in Australië en Frankrijk. Wanneer wij echter telkens van onze grond uit de Vlaamse velden moeten doneren dan zitten ze in de Westhoek binnen de kortste keren met wateroverlast. Niet moeilijk dat we geen bouwgrond meer hebben in Vlaanderen, we geven onze grond weg!

Zou die grond ook in quarantaine gemoeten hebben? Want er zullen daar toch pieren en oorwormen in gezeten hebben en Those English People zijn vreselijk streng wanneer het om import van beestjes gaat op hun eiland. Ik had eens mee gemogen naar Schotland tot mijn baas de prijs hoorde die hij voor mij moest dokken…

Ik was ongelukkig en gelukkig gelijktijdig. Ongelukkig omdat ik uiteindelijk niet mee mocht maar gelukkig omdat ik die zes pikuren in mijn achterkant niet heb gekregen. Die ’Engelanders’ zijn ook niet van de snuggerste! Ze roepen moord en brand dat alle illegalen allemaal proberen hun land binnen te komen. Waarom doen ze niet zoals ze ons honden ontvangen? Enkel toelating tot het grondgebied als je een papierke kan voorleggen dat je zes inspuitingen in je achterwerk kreeg. Er zullen nogal wat kandidaat inwijkelingen afhaken denk ik…