Die van ’t Stad vieren moederdag op een andere datum dan de rest van de ‘parking’ (= de rest van België).

Het is niet toevallig dat ik het over moederdag heb.

Er is geen specifieke dag om moederdag te vieren. Moederdag loopt van 1 januari tot 31 december.

Echte moeders zijn zoals de leeuwinnen in de wildernis. Het is niet de leeuw met zijn groot bakkes, mooie manen, gebrul en gegrom die de koning is van de wildernis. De echte baas in het dierenrijk is de leeuwin.

De leeuw dient enkel om als stoere lawaaimaker zijn zaadje te geven.

Zodra de leeuwin haar welpe(s) heeft dan zijn het enkel die kleintjes die voor de leeuwin tellen. Wanneer de leeuw te dicht in de buurt komt dan mag hij spijts zijn gebrul zich aan een serieuze beet verwachten als hij zich gaat bemoeien.

Bij echte mensenmoeders is het niet anders!

Mijn baas zijn moeder is toevallig ook nog een leeuw in de dierenriem. Die uitleg van horoskopen is leuk voor de boekjes bij kapper, dokter en andere instellingen waar je zit te wachten maar er klopt wel iets van de karakterbeschrijving van het teken van je horoskoop.

Zo is die echte, unieke moeder van mijn baas fier, oprecht, eerlijk, dominant, statig, fijngevoelig maar heeft zoals de meeste leeuwen geen grote mond. Ze wil ook niet in de belangstelling staan en opvallen om op te vallen. Neen, ze gebruikt haar subtiele talenten om te bekomen wat ze wil.

Wat betekent een ‘moederkesdag’ wanneer ik zie hoe die unieke moeder reeds meer dan drie maanden dag en nacht instaat voor de verzorging van mijn baas!

Gewoon kan men dit niet noemen… een leeuwin die zoals de loerejas van luie koning leeuw zou moeten gediend worden. De omgekeerde wereld!

Zij gaat zoals een jonge leeuwin op jacht om haar welpje te voederen… keert zonder een krimp te geven terug naar de tijd dat het welpje nog baby was!

Is zij de enige unieke leeuwin?

Zeker niet want elke moeder met het hart op de juiste plaats en zo lopen er heel veel rond zorgen hun ganse leven van dichtbij of van opstand voor hun welpen. Anoniem, onopvallend en dikwijls met veel verdriet en leed blijven ze hun ganse leven voor hun kroost zorgen. Die moeders krijgen niet de aandacht zoals een moederke Theresa…die schatten van moeders krijgen nooit een prijs, het is erg dat men het allemaal gewoon en normaal gaat vinden hoe die moeders een leven lang de zorgen draagt van hun groot geworden kleintjes!

Zowel die van ’t Stad of de parking mogen eens stilstaan bij wat en prachtig dier de leeuwin is!