Op woens- en zaterdagen mag ik steeds mee aan de voordeur kijken wie belleke trek doet! Die dagen zijn namelijk de vaste dagen van de Getuigen Van Jehova. Voor mij altijd leuk. Normaal sta ik steeds te kwispelen en ontvang de beller met een enthousiasme maar voor de Getuigen neem ik een andere houding aan. Alhoewel ik totaal niet agressief ben val ik mijn baas bij in de rol die ook hij speelt. Ik lach dan mijn grote tanden vrij en kijk niet zielig. Ik voel het steeds dat mijn baas, weliswaar beleefd maar toch die Getuigen liever ziet aanbellen bij de buren. Niet dat hij iets tegen gelijk welk geloof heeft maar ze moeten hun geloof niet komen opdringen. Zoals bij opdringende vrouwe laat mijn baas voelen dat ze aan het verkeerde adres zitten…

In de vakantie is het ook het moment dat jongeren belleke trek komen doen! Jongens en meisjes van jeugd- en sportverenigingen die eitjes, koekjes, pannenkoeken of truffels komen verkopen om het noodzakelijke extra eurootje in de clubkas te krijgen.

Ik ben dol op die jonge gasten. Terwijl mijn baas op zoek gaat naar het nodige kleingeld amuseer ik me met die jongeren. Crossen in de voortuin en het is niet de eerste keer en het zal niet de laatste keer zijn dat de koekjes nadien blijken uit kleine brokjes te bestaan…. Er is er altijd eentje die zijn koopwaar bij het spelen met mij laat vallen.

Plezant is het altijd wanneer een leurder aan de deur komt bellen. Is het nu een gekleurde student die tekeningen probeert te verkopen of een schouwveger die probeert om op ons dak te geraken; de uitleg van mijn baas is altijd dezelfde….

“Sorry, ik heb een drankprobleem en deze maand had ik grote dorst en nu is mijn bakske leeg!” de reactie is ook altijd dezelfde:

“sorry, geen probleem, sorry voor het storen.” Weg zijn ze. De uitleg van mijn baas is zo doeltreffend dat ze er zelfs niet ij stilstaan wanneer hij zijn vaste zin declameert dat het pas de vierde of vijfde van de maand is….

Vandaag was het echter de eerste van wellicht de serie politiekers die niks kwamen verkopen of met iets leurden.

Het is meer iets van een uitgestorven ras. Bedelaars?

Het is het komen bedelen achter de stem voor de komende verkiezing.

Zouden er mensen nu echt hun stemgedrag veranderen omdat ze de hand van een Minister mochten schudden? Zou het een verschil maken dat die man die men enkel kent van op TV nu aan je deur komt?

Mij gunde de Minister geen blik. Ik was duidelijk te min!

Ik denk niet dat hij geen dierenliefhebber is maar voor de man telt maar één ding en dat is de stem krijgen die hij zo hoog nodig heeft… ik heb geen stemrecht en ook gelukkig geen stemplicht.

De Minister die vandaag aanbelde was in ieder geval een sportieve man want er zat geen vuiltje op zijn broek en ook zijn schoenen blonken nog.

Ook mijn baas merkte dit op en wenste hem proficiat.

De Minister bedankte maar zei dat het een beetje voorbarig was want dat de verkiezingen nog moeten plaats vinden.

Mijn baas legde uit dat hij Mijnheer de Minister geluk wenste omdat hij niet was gevallen in de meest erbarmelijke straat van de gemeente.

De begeleidende partijgenote zei onmiddellijk dat binnen twee jaar de straat na dertig jaar wachten een volledige herinrichting zal krijgen.

De Minister beloofde dat hij met de opening van de vernieuwde straat zal komen en dat er zeker een fles champagne zal ontkurkt worden.

Ik denk dat ik dan wel zal mogen meedrinken want een fles van dan 32 jaar dat zal toch geen super fleske meer zijn denk ik….