|
Het Belgisch comité zag de kansen op een medaille zitten. Geen
kruiwagen vol maar toch enkele plakken.
Ook sommige van onze atleten hoopten en spraken zich vooraf
uit dat ze met een medaille huiswaarts zouden keren.
Ambitie moet er zijn en het is positief dat de ingesteldheid
om te winnen er is
Wel mag men de beer zijn vel niet verkopen voor hij
geschoten is en men deed dit duidelijk wel..
Het is logisch dat we geen toppen scheren in de sneeuw en op
ijs.
We hebben er het weertje niet voor en steeds gaan trainen
waar de mogelijkheden zijn kost handen vol geld.
Ons landje heeft amper een paar dagen per jaar wat sneeuw in
de Ardennen. Meestal om de latten eens aan te binden om te langlaufen. Echt
naar beneden glijden kan je niet. Onze hellingen moet je rangschikken onder
bulten met een maatje cup C.
De afdaling duurt hoogstens twee minuten. Waar men wel
expert in kan worden is het aanleren van dat paddenstoeltje klemmen tussen je
billen. Als man moet je dan nog opletten dat je de eerstvolgende dagen geen
toontje hoger zingt.
Wil men echt iets
bereiken dan is het uitwijken naar het buitenland.
De mogelijkheden in eigen land beperken zich als
speeltuintje voor de kinderen.
Ook hebben we maar indoor pistes om te schaatsen. Voor top
prestaties zijn ook die mogelijkheden beperkt.
Schaatsen in open lucht is zelden. Wanneer de vaart Brugge
sluis eens dicht ligt kan je in file schaatsen tussen de Hollanders.
We mogen dus geen eisen stellen aan onze atleten. Elke
prestatie met niveau is mooi. We moeten valideren op de inzet en hun positieve
wil. Niet zuiver op de resultaten en helemaal niet enkel op de behaalde
medailles.
Volledig in tegenstelling tot wat die gewezen vicekampioen
schaatsen kwam leuteren in Reyers Laat. Over een brutale onbeschofte manier van
afbreken mogen ze die man meer dan een kampioen noemen. Een gefrustreerde man
van kop tot teen. Verklaren dat hij een even grote kampioen is dan Eddy Merckx
moet je durven. Zowel de moderato, Coecke
is de andere asten hun mond viel open van zoveel grootheidswaanzin en
onbeschoftheid. Maar als een bezetene ging de kampioen van mijn voeten door.
Ook Jacques rogge, het Olympisch comité en alle deelnemende atleten brak hij af
tot in de grond.
De simpele ziel bleek dan nog homo te zijn, positief dat hij
jaren geleden uit de kast kwam maar
hij zou beter terug in zijn kast kruipen
en het deurtje achter zich dichttrekken.
Moest hij thans nog actief sporten en deelnemen was hij
wellicht de eerste die de russen castreerden want ze hebben het niet voor al wie
niet hetero is
Het erge is dat zo iemand zijn uitlatingen altijd een beetje
blijven hangen. Alle sport comités betaan uit mannen zonder haar of veel
grijze plukjes! Een verjonging zou best eens mogen maar het is nogal logisch
dat die derde leefijd geniet van de uitstapjes, recepties en gezonde
maaltijden. Dat ze profiteren en op hun status teren zou niet mogen maar de
verleiding is natuurlijk groot om zo lang mogelijk te zetelen in een comité met
reisjes en alles wat erbij hoort.
Toch kan ik genieten van de beelden en de prestaties al zijn
het dan geen landgenoten die met de medailles gaan lopen.
Er is echter één ding dat dringend op de lijsten moet komen.
Wedstrijden met de hondenslee. Ik wil ook wel eens genieten
van het kontje van een Siberische husky of een Zwitsers Canadese eerder
|
