Wie herinnert zich nog de huiskamers in de vorige eeuw? Een voorplaats die men enkel gebruikte als er bezoek kwam en bij begrafenissen. De eigenlijke woonplaats was meestal achteraan met een apart keukentje en veel later werd er naast dat keukentje het buiten toilet aangeplakt. Steevast stond er in die woonruimte een leuvense stoof waar de bewoners hun voeten onder de roodgloeiende pot warmden Het deksel van die stoof lag half open zodat er wat licht was en moeder de vrouw Kerk en Leven kon lezen. Alles gebeurde op die kachel. Koken, de was afkoken en met feestdagen bakten men pannenkoeken op die kachel. Boven de schouw hing er nagenoeg altijd een kadertje met een oog en de spreuk: hier vloekt men niet, god ziet je Vervlogen nostalgie? Een beetje. Het is nog steeds hetzelfde maar een beetje moderner. In de woonruimte staat nu een computer of laptop. Handige jongens gebruiken die middelen om bij de mensen binnen te gluren. Het is niet meer god die je begluurt maar een andere freak. Van god mocht je niet vloeken. Van die nep God mag je alles en liefst heeft hij dat je rondloopt in dat goedkoop kostuumke van Adam en Eva! Je bent alleen in je privé en je denkt aan de spreuk: je moet krabben als het jeukt! Geen probleem zolang het niet jeukt waar je nooit zou krabben met mensen in de buurt! Voor hetzelfde geld krijg je tien minuten later een mailtje hoe je op zoek bent naar de nagenoeg uitgestorven schaamluis. Van het verschot neem je de telefoon en belt naar de allerbeste vriendin om je ongenoegen te melden.
Waar je niet bij stilstaat is dat na je telefoontje Obama een berichtje krijgt: De allerlaatste schaamluis werd in België aangetroffen maar zal zich niet meer kunnen voortplanten!
Vanaf heden heb ik een nieuwe hobby. Overal waar ik binnen kom zoek ik de pc of laptop en hangt er een gekleurd briefje boven het scherm dan weet ik het hier loopt men niet in smoking rond
Reacties op bericht (1)
20-01-2014
God ziet u!
Is het verdwijnen van de schaamluis het gevolg van de ontbossing voor landingsbanen? Peter
20-01-2014 om 18:38
geschreven door peter Lecluyse
