Op zijn 95ste haalt de Brugse atleet Emiel Pauwels de krant zowel in eigen land als in de ons omringende landen en zelfs in amerika. Mieltje heeft ook een palmares om 'U' tegen te zeggen. Vorig jaar haalde hij op de gezegende ouderdom van 95 lentes nog een medaille op de 60meter. De man liep zijn ganse leven in het teken van de atletiek. Hij was een toonbeeld hoe gezond te leven. We moeten diep respect hebben voor Mieltje. Ook zijn beslissing nu hij niet meer kon deelnemen aan de sportactiviteiten van de veteranen moeten we respect hebben dat voor hem het leven geen zin meer had. Hij wilde menswaardig stoppen en ook voor die beslissing moeten we ontzag hebben. Toch heb ik een dubbel gevoel en zeg op zijn Brugs: 'Mieltje, mo vent toch'. Was dat nu echt nodig om je afscheidsparty op Tv uit te geven? Euthnasie is al iets of wat uit het taboe en is voor velen de uiteindelijke oplossing. Een partyis er voor mij net iets over. Zeker met alle heisa en media erbij. Het lijkt dan meer op een sensatiegedoe. Het laat me denken aan die Hollander Broodt die met de nodige reclame van het Hiltonsprong.

Na de uiteindelijke beslissing, die voor ieder normale mens een zware

beslissing is kan ik begrijpen dat men met de naaste intieme familie en vriendenkring een glas champagne drinkt (of meerdere glazen) maar wat radio en Tv komen zoeken op dat moment is me niet duidelijk. Dat Mieltje nood had aan mediabelangstelling is te begrijpen maar waar Mieltje niet bij stilstond is dat tegenstanders van euthnasie op zijn manier van afscheid nemen een flinke boterham kregen om tegen het waardig afscheid in te gaan.

Voor ons honden is euthnasie een doodgewone zaak. Als het baasje meewil natuurlijk. Zelf beslissen kunnen we niet. Het is in ieder geval beter als jaren geleden. Dan kregen wij een klop van een voorhamer of een mep met de platte kant van de spade. De wreedste onder de snodaards van bazen deden er nog een schepje bovenop. Die maakten eerst het putteke waar ze na de fatale klop hun trouwe dienaar inploften.

Hoe dan ook ik hoop dat Mieltje zich boven op zijn wolkje een beetje aan de reglementen kan houden. Hij mag er lopen zoveel als hij wil en wie weet wippen van het ene wolkje op het andere maar het zou best kunnen als hij overdrijft dat St. Pieter hem op een donderwok zet!