Het ronselen van stemmen is begonnen. De feestdagen zijn voorbij. De politieke wereld is terug van hun verblijven in de ons omringende landen met een warmer klimaat. Voornamelijk de ‘blauwe’ broeders wipten over en weer naar hun Italiaanse wijngaarden…

Bourgeois bleef wellicht in zijn huisje en zat naast de open haard te denken hoe hij de concurrentie een peer kon stoven.

Dat al wat blauw is tegen al wat ambtenarij is weten we al jaren. Toen Verhofstadt de lakens uitdeelde heeft de ambtenarij onmiddellijk ondervonden dat al wat werknemer was hard moest worden aangepakt en al wat werkgever was geen last mocht krijgen van de controlerende ambtenaar.

Het aanstellen en in dienst nemen van ambtenaren is jaren het voordeel geweest van de gele en rode broeders. Bij vadertje staat heb je maar twee vakbonden en dat zijn de ACOD en CCOD. Die twee vakbonden vormen het gemeenschappelijk front. Directeurs of kaderpersoneel hebben dikwijls een lidkaart van elk ‘kleurtje’. Kwestie van naargelang de promotie met het ene kleurtje of het andere boven water te komen…

Via de politiek kon de gemiddelde student die met de hakken over de sloot geraakte door zijn studies met de hulp van de politiek beginnen als koffiemadam, klasseerder, klerk, opsteller. Openbare diensten hadden onderhouds- en zelfs keukenpersoneel.

Stelselmatig werden al de lagere graden afgeschaft. De keukens werden opgedoekt en in het beste geval kan men nog een warme maaltijd eten door dagelijkse leveringen van ‘bedons warme soep, aardappelen, groenten en een stukje vlees of vis. Enkel in de Brusselse departementen kan de ambtenaar nog goed en goedkoop eten op het werk.

De vaderlandse ambtenaar heeft nu nagenoeg steeds een diploma van universitair of gelijkgestelde niveau nodig om te mogen deelnemen aan de toelatingsexamens.

Bourgeois heeft wel gelijk dat niet iedere ambtenaar werkt zoals het hoort. Er zitten wellicht meer ‘profiteurs’ bij vadertje staat dan in de privé. Een oud zeer waar de liberalen al lang over debatteren.

Dat er slechts vijf mensen over een gans jaar werden ontslagen is bitter weinig maar er is dan ook het verworven recht van liever lui dan moe.

Dat de beste paarden; de werkpaarden niet altijd de haver krijgen die ze verdienen is ook geweten.

De oplossing is een betere evaluatie van de ambtenaar.

In het onderwijs krijgt iedere school om de zoveel jaar een evaluatie en doorlichting. Een blooper van kan niet meer. De school weet vooraf wanneer de inspectie komt, neemt alle voorbereidingen en de ééndagzieke blijven dan niet thuis! Buiten wat nazicht van de gegeven leerstof, een oppervlakkig nazicht van de administratie houden die ’evaluatiemannen’’ zich bezig met koffie drinken en uitgebreid te gaan eten op kosten van het onderwijs.

Bij de meeste andere departementen is het de directeur met enkele kaderleden die de evaluatie doet van de ondergeschikten.

Of je nu goed, minder goed of nagenoeg geen klop doet is ondergeschikt aan hoe je de onmiddellijke chef zijn mouw kan vegen. Valt de evaluatie tegen dan heb je nog je vakbond om je te beschermen.

Het huidige systeem van evaluatie is enkel dienstig voor de baas. Moeilijke ambtenaren kan hij onder de knoet houden en zoals ooit een minister zei (Vandenbossche, vader van Freya); we hebben geen nood aan overijverige ambtenaren.

Dus als men nog verder de staatsinstellingen wil devalueren dan is het huidige systeem de top of the bill!

Waar Bourgeois niet bij stilstond is dat heel wat ambtenaren die de statistieken kotsbeu zijn, die het kotsbeu zijn dat hun werk geen resultaat heeft, nutteloos en zelfs vernederend is, hun stem gaven aan de partij van Bourgeois! Ze hoopten dat er verandering zou komen. Dat er duidelijkheid zou komen en dat er een appreciatie zou komen voor hun inzet…

Maar het enige dat ze te horen kregen is dat ze een evaluatie zullen krijgen!

Ik denk dat Bourgeois zijn eigen partij een peer stoofde!

Ambtenaren zijn misschien lui maar ze hebben tijd zat om de suggesties van de politiekers grondig te bestuderen….

We zijn nog niet aan de nieuw ‘petatjes’ tegen de verkiezingen.