|
Een dagje voor de vervaldatum van mijn blog.
Op Oudejaar 2012 begon ik met mijn eeuwig triestige blik met bloggen!
Van nature heeft een golden Retriever zielige oogjes en ik was de uitverkoren hond om het reilen en zeilen op mijn manier te bekijken en beoordelen.
Was er nu niks in het afgelopen jaar waardoor mijn blik die flikkering deed krijgen zoals vrouwen naar een Brad Pitt gluren?
Integendeel, naast onze successen van meerdere sportlui mogen we fier zijn op de ontwikkelingen en resultaten van de Belgische filmindustrie.
Zowel Vlamingen als Walen kregen meerdere nominaties voor hun films.
We hebben zeer goede acteurs, actrices, scenarioschrijvers, regisseurs en producenten.
De filmliefhebbers vonden de weg naar de cinema terug en we boekten internationaal succes.
De stijgende positieve opmars van onze filmpjes zorgt er ook voor dat de series op Tv veranderen. Jeugdfeuilletons zijn al jaren een exportproduct om fier op te zijn.
De Senne was de voorloper met kapitein Zeppos.
Onze animatiefilms smaken in het buitenland ook.
Zoals iedere medaille is er een keerzijde.
De huidige series worden met de dag realistischer en de kijkcijfers bevestigen dat de Vlaming geen aflevering wil missen.
Non fictie in het vaandel maar in het achterhoofd van de scenarioschrijvers?
Wat een ommezwaai sedert Witse om de kampioen niet te vernoemen.
Eigen kweek, de afleveringen van een fictief koningshuis, een onderzoeksrechter
spijts een te jonge beloftevolle Clara ruikt de fictie teveel naar de werkelijkheid en ik vrees dat dit zich zal wreken.
Heilige huisjes moeten heilig blijven en sommige heiligen zullen zich verzetten.
De non fictie zal geen onbeperkte mogelijkheid krijgen om doofpotten te openen.
Volgens mij is ons land klaar om een nieuwe weg in te slaan en is er een nood aan een productiehuis met BBC allures. We zijn klaar voor internationale documentaires over dieren.
Wie genoot niet van een Dave Attenbourgh met zijn commentaar over de beestjes?
Ik zie dat volledig zitten
commentaar op de Europese commissie, de Wetstraat
ik zie aflevering één al voor me
het afscheid van Herman van Rompuy en de intrige om zijn vrouw zijn plaats te laten innemen.
Afleveringtwee; het leven van drie Guys na hun loopbaan
Aflevering drie: Burgemeesters, schandalen en depressies
De rode draad in alle afleveringen
een hond met een wreed stout bakkes zoals ze in Antwerpen zouden zeggen.
|
