|
Een rustige wind, fris maar niet echt koud en dus een ideaal weertje om wat gezondheid op te snuiven met de fiets.
Op een rustig tempo liep ik naast de tandem voor een niet zo grote toer langs landelijke baantjes. Na reeds een korte winterstop ingevolge een teveel aan regen en wind duurde het een beetje voor ik de spieren wat soepel kreeg.
Bij de eerste helling zakte zowel bij mij als bij mijn baas het tempo. Een beetje zoals bij onze betere renners dit jaar. Wel willen maar niet zo vlot kunnen
een beetje een afgietsel van Gilbert en Boone!
Uit het niets stormden opa Theofiel en oma Agnes in onze rug en voor ik het goed besefte keek ik naar de achterkant van de twee gedrogeerdewielerfanaten. Ongelooflijk aan welke snelheid opa en oma me voorbij vlogen. Bovenop de helling hapte ik wat naar adem maar het frivole koppel van samen een kleine 140 jaar ware reeds hun afdaling begonnen. Zij hadden zelfs nog adem over om naar elkaar te roepen hoe geestig het was
Mijn baas en ik waren nog aan het herstellen van de klim toen we opa en oma door een lichte bocht op het einde van de afzink zagen verdwijnen
Toen wij de bocht hadden genomen zagen we geen opa of oma meer. Het fietspad was verlaten. Het frivole koppel was opgezwollen in de natuur. Niet voor lang want enkele meters verder zag ik twee spiksplintere nieuwe fietsen in de berm liggen
waar was het koppel gebleven?
Ter hoogte van hun nieuw blinkend grijze staal hoorde ik Theofiel godveren en miljaren zoals enkel de eeuwige tweede Polidor destijds kon. Onder theofiel lag Agnes en zei kwaad: Gerard van mijn lijf! Hij noemde dus Gerard en geen Theofiel! Even kwaad riep Gerard: Germaine, het is verdomme jouw fout dat we hier liggen! dus Agnes was eigenlijk Germaine!
Gerard kwam gelet op zijn leeftijd nog vlot uit de droge gracht gekropen. Germaine daar zo zien liggen was een beetje gênant want buiten een scheur in haar vloeren broek ter hoogte van de knie droeg ze wellicht een broekske van een maatje te klein voor het zicht! De naad van haar moderne ribfluwelenbroek gaapte uitnodigend open van voor tot achter en gelukkig beschermde het warme Damarke het uitzicht van haar venusheuveltje om in de stijl van de net genomen afdaling te blijven.
Ik zette me op de eerste rij om het tafereel gade te slaan hoe Gerard en mijn baas Germaine uit haar hachelijke positie uit de gracht hielpen.
Het is verdomme de fout van die Koen Geens!
Koen Geens vroeg mijn baas?
natuurlijk is het zijn fout. Normaal kregen we onze teruggave van de belastingen tegen augustus maar die gangster van Minister stuurde een brief dat de uitbetalingen slechts half november zouden worden uitgevoerd! Je ziet het resultaat van zijn beestigheden. Normaal hadden we met onze electrieken velos in de zomer kunnen oefenen en was dit niet voorgevallen!
Voorzichtig zei mijn baas: misschien is het ook een geluk met een ongeluk want in de zomer denk ik dat je Germaine geen Damartke draagt maar een lichter dunner modelleke!
je hebt gelijk
het zou geen zicht zijn geweest!
Wat FOD niet beseft is de ernst van een nieuw niet te onderschatten probleem met het laattijdig uitbetalen van teruggaven van de centjes aan de gepensioneerden. Hun investering in voor hen hernieuwde mobiliteit moeten die mensen in de zomer oefenen. Die elektrische fietsen zorgt ervoor dat ze zich minder moeten inspannen, langer kunnen genieten van fietstochtjes maar ze moeten een bijscholing krijgen. Er zullen nog vele Eddy Merckxs en Marianne vossen in grachten duikelen want ze moeten leren om voor de bocht af te remmen
Geens hield met zijn maatregel om de staatskas te spijzen met laattijdige terugbetalingen geen rekening dat hij een nieuwe generatie tijdrijders aan het ontwikkelen is
Of is de achterliggende bedoeling van het FOD dat die mensen een extra verzekering nemen? Maakte Geens een deal met de verzekeringsmaatschappijen?
Gelukkig was Germaine een vooruitziende vrouw (wellicht stemde ze vroeger voor de PVV)
ze had veiligheidsspelden in haar handtas en kon dus heel zedig haar tochtje met die mooie eletrieken velo verder zetten.
|
