Het bat over euthanasie is al wekenlang aan de gang. Dokters, ouders, psychologen, profs en politiekers hebben er allemaal een eigen visie over.

Waardig sterven neemt iedereen vlot in de mond en weinigen tot niemand is tegen het principe.

Gaat men echter eerst niet voorbij: “waardig leven”?

Zou men niet beter voorafgaand een grondig debat voeren over wat menswaardig leven is?

De dood is het allerlaatste en naast de eerste huwelijksnacht, de geboorte van een kindje is de dood wellicht het moment van de grootste gevoelens bij de mens.

Tussen pot en pint is waardig sterven een onderwerp waarover men vlot praat.

Gaat het echter om de dood dan klapt nagenoeg iedereen dicht. Een open gesprek vlot niet… te emotioneel of te akelig. Een wegduwen van wat voor iedereen eerlijk is want niemand ontsnapt aan de dood.

Belangrijk zijn de recente ontwikkelingen over het waardig leven.

Wanneer men nog maar overweegt om te bepalen dat men een ouderdom zou plakken op de geneeskundige tussenkomsten bij ingrepen dan verplicht men mensen om te kiezen voor waardig sterven omdat ze de mogelijkheid niet krijgen om waardig te leven.

De leeftijd van 85 is met de huidige vooruitgang jong!

Zoals men met de regelmaat van een klok nieuwe besnoeiingen uit de mouw schudt zo kan men die ouderdom na enkele jaren verlagen.

Razendsnel zullen rokers, zwaarlijvigen en nog een resem anderen geen menswaardig leven hebben. Zullen de mensen met beperkingen niet volgen in de afbouw van menswaardig leven?

Het is op zeer glad ijs dat de besprekingen schuiven….Sedert het ontstaan van ons land bouwde men naar een verbetering van het leven voor alle mensen. Er vallen er nog steeds uit de boot maar nu gaat men zover dat in vergelijking de wrakken waarmee vluchtelingen de Middellandse Zee oversteken Queen Mary’s zijn!

Alleen de gedachte een leeftijdsgrens te overwegen is huiveringwekkend.

Aanpassingen van de wet op euthanasie bij jongeren ligt duidelijk gevoelig maar is de waarde van leven niet minder gevoelig?

De oma’s en opa’s zitten duidelijk in mijn bootje want gelet dat één jaar voor mij zeven jaar is moet ik me duidelijk zorgen maken…