xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /> 

Deze morgen lag er in mijn tuin een ‘kroezelkopke’ met haarpiekjes zonder gel. Het kon het haarstukje van mijn baas niet zijn want vooreerst heeft hij niet meer zoveel haar en ten tweede er zit geen model in , laat staan kroezeltjes!

Het bleek een egeltje te zijn maar of dit nu een vriendje of vriendinnentje moet worden zag ik niet meteen. Wat is nu de voor- of achterkant van zo’n ding? Na het besnuffelenweet ik enkel dat die beestjes heel voorzichtig moeten paren!

Als bewonderaarvan alle natuurdocumentaires weet ik dat je dieren het best kan benaderen tegen de windrichting in. Als mens kan je dat maar ik heb geen wijsvinger die ik kan nat maken en in de lucht houden. ik zou mijn achterpoot kunnen opheffen maar vergeet het. Meestal waait het natte zootje gewoon in mijn muiltje en dan heb ik nog geen gedacht vanwaar de wind komt.

Dus dat egeltje   is voor mij een ‘het’!

Nu ik het over geslacht heb maak ik me de bedenking wat het tegenwoordig allemaal is op de nationale en Vlaamse zenders.

Dat ze ten tijde van de toenmalige BRT het reeds hadden voor homofielen werd stilzwijgend gezwegen maar je kon er moeilijk naast kijken.

Neem thans de soap ‘Thuis’ met zijn massa kijkers. Een koppel mannen, een koppel vrouwen, twee koppels van de derde leeftijd die de elf stedentocht deden wat betreft liefdesrelaties.

In de zesde macht, de vraag van 1 miljoen of eender welke kwis met koppels zit er minstens één niet hetero koppel. Ook ik ben breeddenkend maar hoop dat de humor omtrent de niet hetero niet zal verdwijnen.

Mijn mopje voor Nonkel Mop:

Jean en Netje zoals hij zijn vrouw (!) noemde waren reeds enkele jaren gelukkig gehuwd.

De drang voor een eigen kindje werd ondraaglijk en ze gingen opzoek naar een draagmoeder. Ze vonden vlug een geschikte fedra en dan moesten ze beslissen wie zijn zwemmertjes in het potje zou droppen.

Na enkele dagen van experimenteren in een potje kwamen ze tot geen besluit wie de levering zou doen.

Netje stelde voor beiden wat van hun zwemmertjes in dat potje te doen en eens flink te schudden met dat potje voor de aflevering.

Negen maanden later werd het kindje van Jean en Netje door Fedra gelost in het ziekenhuis en mochten vijf dagen later de fiere papa’s het ophalen.

Vol enthousiasme stonden de toekomstige vaders achter het raam van de materniteit naar 10 baby’s te kijken. Negen lagen er te schreien waarbij de song van tom Waes in vergelijking een streeling voor het oor zou zijn.

Enkel één kindje lag rustig en braaf te lachen.

De hoofdverpleegster kwam eraan, de tweelingszus van Maggy De Block…

“Ach, de heren komen hun zoontje ophalen!”

“Inderdaad en we hopen dat het dat kindje is dat ligt te lachen!”

“het is indrdaad jullie zoontje!”

Jean tegen zijn Netje:

“tof hé, schatteke?

De hoofdverpleegster:

“Nu ligt hij te lachen maar wacht maar tot je thuis zijn fobspeentje uit zijn poepke gaat nemen…”

Het moeten niet altijd Bazielmoppen zijn voor mijn part!