|
Frank, een dader van zedenfeiten en moord kreeg de gelegenheid om via de media als patiënt van de psychiatrische instelling een hulpkreet te uiten.
Een aanpak tot vraagstelling waar men de bedenking moet maken of er een voorgaande moet worden geschapen.
Vooreerst is de man wel een patiënt?
Gelet op de veroordeling van de dader voor zijn wandaden is het duidelijk dat de man nooit meer in de samenleving mag komen. Hij was en zal een gevaar blijven voor de gemeenschap.
Voor mij was zijn uitleg dat hij een mens is en recht heeft op een menswaardig bestaan totaal ongehoord.
Wat hij heeft gedaan was mensonwaardig en heeft hij bijgevolg recht op een menswaardig bestaan?
Enkel de slachtoffers hebben het recht hem van antwoord te dienen.
Vrijwillig uit het leven stappen is een recht waarover iedereen persoonlijk mag over beslissen.
Zich als een soort martelaar op te stellen voor veroordeelde daders die in psychiatrische instellingen belanden is wansmakelijk.
Een kortgeding inspannen en de rechter doen beslissen of een overbrenging naar Nederland voor een menswaardig bestaan of indien dit niet kan doorgaan met zijn vrijwillig uit het leven te stappen gaat te ver.
Dat er weinig of niks gedaan word voor daders zoals die Frank klopt. Gek is de man niet in zijn woordkeuze want zijn leven vergelijken met dat van een bloempot is gevat.
Hebben daders die zoveel leed bezorgden aan onschuldigden nog rechten?
Euthanasie is een recht maar het mag geen mogelijkheid zijn om te vluchten voor zijn misdaden.
Veel misdadigers slaan de hand aan zichzelf om te ontsnappen aan de opsluiting tot de dood.
Dus ook Frank kan die mogelijkheid gelet zijn manier van zich op te stellen voor de camera overwegen.
Alvast betrekt hij dan geen dokters of anderen in een beslissing die afbreuk doet aan waar euthanasie voor dient.
Het vrijwillig verlaten van de aardkluit heeft als bedoeling mensen met pijn en uitzichtloze toekomst te verlossen.
Ik val in herhaling maar niemand buiten de slachtoffers hebben beslissingsrecht als Frank zijn uitzichtloze toekomst mag stoppen. Voor de slachtoffers stopt het zinloze verlies van wie hen lief was nooit
Wanneer mijn soortgenoot pitbull mens of dier heeft afgeslacht, schiet men die pitbull af.
De doodstraf werd afgeschaft en maar best.
Er is een vergelijking tussen die pitbull en Frank. Beiden deden ongeoorloofde dingen.
Maar die moordhond kreeg nagenoeg altijd een opleiding door een mens! Die opleiding tot heldenfeiten en moord kreeg Frank niet. Hij deed het zelf en alleen. Al kan men dan inroepen dat er onder zijn hersenpan kronkels zitten die hij niet kan controleren dan blijf ik zitten met zijn samenhangende uitleg op TV en zijn misdaden.
Zou het kunnen dat andere hem gebruiken om in de picture te komen?
Hem gebruiken om toestanden aan te klagen?
Erg dat gestudeerde mensen niet eerst nadenken over wat slachtoffers jaren na de feiten weer moeten voelen
|