Bruges la morte, Brugge die stille… de historische nostalgische stad van weleer.

Met de nieuwe burgemeester gaat de stad terug naar de drukke, luidruchtige stad van de Hansaperiode.

Een overvloed aan toeristen vraagt om een moderne ontwikkeling. Maar moet dat nu absoluut met pittabars, Mc Donald, sandwichbars?

Voor mij een troef, stukken hamburgers, ijscreme, stukjes brood en schapenvlees…zomaar te vinden op straat! Voor de Bruggeling is het iets minder. Die lopen op maar twee pootjes en schuiven om de haverklap uit op ui, geweekt brood, frietjes met mayonaise en andere rommel. De tijd van weleer zal terugkomen… ratten in de stad want Brugge heeft nogal wat water in de binnenstad. Die beestjes zullen eerst ’s nachts de ronde doen maar zoals de meeuwen aan de kust zullen ze na enige tijd overdag boven water komen.

Ik betwijfel of de stad die toekomstige noodzakelijke rattenvangers als nieuwe extra jobs voor ogen had.

Over ogen… dat nieuwe beeld van wat ze ‘losse’ terrassen noemen is voor blinden en slechtzienden een ramp. Persoonlijk nam ik in het begeleiden van mijn baas reeds twee stoelen in het voorbijgaan mee! Ook liet ik mijn baas reeds over een auto duikelen omdat we een ietsje te weinig plaats hadden tussen terras en geparkeerde auto!

Brugge de stad der blinden is niet meer. Voetpaden werden pleinen met weliswaar tegels met noppen maar de toerist is de man met wit stokske onbekend zodat in de hoofdstraat die man veel geluk moet hebben om de trappen van de St. Salvatorkerk niet af te donderen. Een wandeling door de binnenstad is een soort hindernissenparcours geworden voor de blinde.

De parkeerruimten voor anders validen werden drastisch verminderd. Dus moet de mens met beperking meer te voet of in rolwagen slalommen om van de binnenstad te genieten.

De Reiefeesten zijn prachtig, uniek in uitgave. Ze laten de stad zien en horen zoals het er in het verleden aan toe ging. Het zal geen eeuwen duren voor er een uitgave kan komen over Brugge in de 20^ste eeuw. Nog enkele jaren en de stad is voor de volgende generatie een stad die ze zich niet konden voorstellen.

Wij, honden zullen speciale lessen moeten volgen om de stad nog veilig te kunnen doorkomen om te begeleiden.

Als wat men nog wil veranderen er effectief door komt zal ik nog een cursus reddend zwemmen moeten volgen. Verplaatsingen met openbaar vervoer in de vorm van boten… het zullen bootjes moeten worden die half onder water varen om onder die lage brugjes te geraken…

Nog een vorm van tewerkstelling? Vaartuigen als duikboten met zicht op de monumenten. Werk voor een nieuwe Da Vinci? In de winter een nieuwe attractie… de ijsbreker van het Venetië van het Noorden.

Gelukkig dat de watermaatschappij reeds bezig is met de ontwikkeling van verwarmd rioolwater want anders zal er geen kat op die losse terrassen zitten in de winter.

We hadden reeds de vallei van de spraak en nu is men bezig met het dal van het openluchtmuseum!