Na tweeënhalve
week eenzame opsluiting begint men tijd zat te krijgen. Opruimen, kuisen en de
tuin uitzonderlijk verzorgen kan men niet tot in het oneindige blijven doen.
Dan maar de
tijd doden met wat meer radio en Tv. Naast corona een ander gevaar want voor
men het weet heeft men geen tijd zat meer maar is men zot aan het worden.
Dat men het
verloop van de strijd tegen de onzichtbare vijand wil volgen is logisch maar
men komt zot van al dat geleuter rondom het virus.
Alle
zenders proberen aan scoops te geraken door al wie van kort of veraf betrokken
is met de strijdgooien ze in de ether.
Van
politiekers zijn we het reeds gewoon en zelfs kotsbeu dat die mannen en vrouwen
om de haverklap het beeld vullen en elkaar beschimpen.
Nu blijkt
duidelijk dat niet enkel ze ons met dat politiek geleuter om de oren slaan maar
ook die nieuwbakken Bv’s zitten met dat virus om hun idee als het enige juiste
op de buis te brengen. Ook die wetenschappers beginnen mensen zo zot als een
achterdeur te krijgen. Uren geleuter of we nu al dan niet moeten rondlopen met
een maskertje. Politiekers hun gezicht is al jaren een masker zonder dat ze een
lapje voor hun gezicht houden. Maar dat die wetenschappers in het voetspoor
treden van de politiekers hadden we niet verwacht. Uren vervelen ze ons met een
uitleg waar niemand niks aan heeft. Of men nu niet, te laat of verkeerde
bestellingen plaatste kan geen nuchter mens boeien. Dat men miljoenen
maskertjes vernietigde omdat ze over datum zijn zal niemand verwonderen. We kennen
al jaren de verhaaltjes over aankopen van nutteloze milieuboxen, computers die
staan roesten in de kelders van departementen. Mondmaskers vernietigen omdat ze
over datum zijn. Waren die maskertjes dan al zo oud dat ze uit elkaar rafelden
in de verpakking?
Er was
wellicht nog niks mis met die mondmaskers maar administratief zit ons bestel nu
eenmaal zo in elkaar dat ze naar de verbrandingsoven moesten. De waarde van die
maskers heeft geen belang het is enkel de datum op de verpakking die belangrijk
is.
Mensen
worden zot door die berichtgeving maar de administratieve molen van onze
leiders draait al jaren zot!
Nutteloze
uitgaven zijn de gewoonste zaak in ons land. Het bouwen van bruggen waarop geen
wegen aangesloten zijn waren topvoorbeelden van wat we wanbeleid kunnen noemen.
Aankopen en opwaarderen van legermateriaal dat dan onbruikbaar blijkt te zijn
geworden daar kijkt niemand nog van op.
Efficiëntie
en verantwoordelijkheid in barre tijden is soms ver te zoeken.
We
applaudisseren, hangen onze propere lakens aan onze gevels, we toeteren
allemaal op hetzelfde uur, de boten laten hun getoeter horen en we spuiten
zelfs een gordijn van waterdruppels om onze witte helden te bedanken.
Dokters,
verplegersverzorgenden doen het allemaal formidabel maar of het allemaal
formidabel loopt is iets anders. Wie zal na de crisis met de pluimen gaan
lopen? Niet de echte helden maar die bureaucraten die veilig van thuis uit met
hun speelgoedjes hun strijders het slachtveld opstuurden. Vele die nauwelijks
iets van het veldwerk kennen of begrijpen zullen na de crisis hun borst vooruit
de medaille van eer willen opstrijken.
Wat ook zot
overkomt zijn al die zogezegde goed bedoelde mailtjes om je te helpen en
ondersteunen in de barre corona tijden. Elke dag minuten tijdverlies om al die
rommelmails van banken, E5, Vanden Borre, telediensten en ga zo maar door in de
prullenbak te kieperen. Ze menen het allemaal goed en ze willen ons allemaal
helpen om de zware tijd door te komen in ons kot. Maar na twee eerste lijnen
van hun mails lees je niks anders dan pogingen om geld uit je zakken te
schudden en zelfs heel veilig want bankbiljetten en ‘klutters’ moet je niet in
de hand nemen. Ze plunderen je gewoon met je kredietkaart en datje niet eens
uit je kot moet komen…
Dankzij Johnny Voners is dagschotel
een begrip geworden van klein tot groot. Iedereen weet wat je wil zeggen
wanneer je om een dagschotel vraagt. De keeper van FC De kampioenen heeft
niet de eerbetuigingen gehad op zijn laatste trip die hij verdiende. Een man voor en tussen het volk moest
afscheid nemen met een beperkt publiek.
Mensen die op het podium leven
genieten van het applaus, de blikken in de ogen van hun publiek wanneer die
hebben genoten van wat ze brachten. Vele acteurs hebben een verlangen om
op die planken waarover ze zo vaak huppelden door een hartaderbreuk hun laatste adem
uit te blazen. Heel zelden is er een acteur wiens
laatste wens in vervulling gaat.
Na een overlijden is er de periode
van rouw. Voor de ene is die periode al wat korter of langer al naargelang de
sympathie die men voor de overledene had.
Xavier met zijn alom gekende
bestelling van zijn dagschotel was eigenlijk de reclame voor de AA!
Door de corona kunnen alle Xaviers
geen dagschotel meer bestellen in hun favoriete kroeg. Kleine brouwerijen
moeten hun dagschotels stoppen met brouwen of op zijn minst de productie
verminderen. Is het nu Boma zijn sloeberke of Eddy zijn Slurfke, de dagschotels
kunnen nog enkel gedronken worden in hun kot. Onbegrijpelijk dat hamsteraars volle
karren toiletpapier uit de warenhuizen sleuren in plaats van dagschotels…
Door corona zijn het niet enkel meer
vrouwen die verdoken witte wijntjes drinken. Nu is de Xavier met zijn
verslaving ook verplicht van thuis te drinken.
Wie al jaren zijn omgeving kon
bedotten dat hij/zij drank nodig heeft, valt door corona door de mand. Wie
dagelijks zijn bakske bier nodig heeft zit met een enorm probleem. Zowel de
bier als wijndrinker kan het voor zijn ganse straat niet meer verstoppen dat de
dagschotel en noodzaak is. Voor de alcoholist is de drank zijn
medicijn. Zelden krijgen zware drinkers een griepje. Zelden hoor je de drinker
hoestten behalve diegenen die naast hun drankverslaving ook twee pakjes daags
chemische sigaretten roken…
Dagschoteldrinkers zullen niet
sterven aan corona want die verzuipen het covit-19. De harde dagschoteldrinker zal het
onderspit delven door gebrek aan zijn glas met schuim!
Zoals het een brave hond en brave
baas past blijven wij in ons kot. De verste afstand die we afleggen is 22
stappen naar de brievenbus en terug, slechts om de twee dagen want een
brievenbus openen waar de postbode niks komt insteken is nogal onnozel.
Als het iets of wat te doen is dan
ploft mijn baas zich achter de beschutting van de beukenhaag om me eens flink
te borstelen en te kammen. Afhankelijk van Frank zijn wind duurt dat uittrekken
van mijn haren tussen het kwartier en vijfentwintig minuten. Zolang het om
loszittende haren gaat geniet ik maar meestal is het na tien minuten meer een
epilatie dan een schoonheidsbehandeling. Vermoedelijk een vorm van corona
frustratie.
De ene zijn lijden is de andere zijn
genoegen. Dat komt duidelijk tot uiting want terwijl mijn baas volop met mij
bezig is komen vogeltjes op niet toegestane afstand van de huidige wetgeving
mijn zachte haren oppikken om naar hun nestje te brengen. Een mooi idee dat
mijn lokken dienst doen als ei-onderleggertje maar van het moment dat het uit
mijn huid sleuren is van mijn lokken voel ik mij toch wat ongemakkelijk.
Opvallend is dat vogels hoe langer
hoe triestiger te werk gaan want bij mijn weten is hun gedrag niet meer zoals
voorheen. Ik kan me niet herinneren dat een pimpel-, koolmeesje in het verleden
op amper 20cm van mijn snoet haartjes kwam hamsteren voor zijn nestje. Straffer
is nog dat die verdomde lawaaimaker van houtduif het geduld niet kan opbrengen
om te wachten tot mijn baas en ik ons terug opsluiten in ons kot. Mijn haren
blijken voor de vogeltjes de ideale matras. Voor vogelland TV heb ik al een
slogan: “Ik ben Donald met mijn grote muile en sta garant voor je ideale nest.
Ik lever mijn haren in eigen land. Kom eens kijken in mijn toonzaal en je
bekijkt je nest of ze al in jou boom hangt.”
Eens terug binnen gooit mijn baas
zich in zijn zetel en gooi ik me ernaast in de hoop dat de radio ons wat
deuntjes laat horen dat we een beetje kunnen wegdromen.
Na de radio, een koffie voor mijn
baas en voor mij zijn gemors of gebrokkel van zijn koekje is het tijd voor TV.
Na wat herhalingen tot Ben zijn blokkendoos begint en zijn voorspelbare grappen
volgt de tune van het dagelijkse nieuws.
Cijfers over het aantal doden,
opnames en hier en daar een flard opwekkende berichtgeving dat we nog niet aan
de top van de curve zitten maar goed op weg zijn. Een resem beelden hoe slecht
het gaat in Spanje, Italië om ons op te beuren dat er daar meer doden vallen
dan in ons land.
Dan ons Sabine wiens borsten de kaart
danig bedekken dat we na haar uitleg onthouden dat we zon, wind, niet te warme
temperaturen en mogelijks een druppeltje nattigheid zullen krijgen. Eigenlijk
een uitleg van de weervrouw die we kort kunnen samenvatten dat het weer alle
kanten uit kan. Net een horoscoop waar je indien je gelovig bent in horoscopen
alle kanten mee uit kan. Er zit altijd wel iets in dat klopt.
Na het weerbericht is het zappen
geblazen om een zender te vinden waar ze het niet over corona hebben.
Iemand die braaf in zijn kot blijft
hoopt op programma’s die hem kunnen afleiden van de aanvallen van de
onzichtbare vijand. Tijdens WOII zaten mensen in spanning naar de verboden
zenders te luisteren hoe de vijand achteruit werd gedrongen. Nu is het zover
gekomen dat de onzichtbare vijand zijn propaganda niet meer via pamfletjes maar
via de media ons om de oren slaat.
Ze mogen stoppen met al die cijfers
want iedereen weet dat het virus elke dag een beetje dichter in eigen buurt
komt.
Mensen hangen aan de lippen van Van
Ranst en compagnie maar ze voelen zich even slecht als wat onze flopregering
ons al maanden probeert mee zoet te houden.
Lang zal het niet meer duren of de
Getuigen staan dagelijks aan onze deur om ons te overtuigen dat het einde van
de wereld aan onze voordeur staat. Een hond zou het nog gaan geloven ook….
De wereld is slachtoffer van een onzichtbare vijand
die als een razende en op onmenselijke manier bevolkingen aan het
doden is.
Van de ene dag op de andere is iedereen een doelwit
in een een videospel of een game op de smartphone
Een eenvoudig spelletje waarbij een onzichtbare
vijand probeert om de ganse wereldbevolking te doden.
Er is echter niemand die het spel op de markt bracht
en er rijk van zal worden. Een formidabel scenario voor een Bond of
een andere filmheld die de onzichtbare moet verslaan. Een
scenario waar niet één maar vele vervolgfilms op hunnen gemaakt
worden.
Mensen zouden het scenario nog geloven ook want
nu reeds kan men complot theorieën lezen.
Die gaan van de opstand van een virus dat zich
ontwikkelde in het brein van vleermuizen tot het door een slechterik
ontwikkelt virus dat men vanuit een vliegtuig overal in de wereld
liet naar beneden dwarrelen.
Een theorie dat het Gele Gevaar de wereld wil
inpalmen
2020 een jaartal waar de de wereldvernietiging op
begon.
Zelfs de ramp in de kerncentrale van Tsjernobyl kan
men in het scenario gebruiken. Dat was een eerdere test om met behulp
van een wolk mensen uit te roeien met kankercellen.
Wanneer we meegaan in een complottheorie dan zijn de
mogelijkheden om er spanning in te krijgen onbeperkt.
Eén slechterik die met behulp van handlangers
probeert alleenheerser te worden over de wereld.
Een type Adolf met enkele Frankenstein uitvinders die
het virus ontwikkelden
De mensheid die met zijn formidabele brein
zichzelf uitroeit.
Dat de mens met al zijn intelligentie het na WOII op
een andere boeg moest gooien bewees men door de manier waarop men het
milieu dag na dag om zeep hielp.
Er mankeert echter iets aan het scenario want de
slechterik kan misschien wel tijdelijk verdwijnen in de ruimte maar
heeft hij gedacht aan een anti-gif tegen zijn dodelijk virus want
ooit moet hij toch uit de ruimte kunnen terugkeren om alleen te
heersen
Wat met zijn onderdanige mede-slechteriken? Gaan die
op een bepaald ogenblik niet in opstand komen?
Een scenario schrijven is niet simpel.
Uiteindelijk moet men een slot aan het einde van het verhaal kunnen
breien en als hond is het moeilijk om met die naalden geen steken te
laten vallen
Gelukkig brei ik het verhaal en naai het niet want
dan zou ik telkens ik in mijn theorie vastloop het breiwerk niet
enkele rijen kunnen uittrekken en opnieuw beginnen
Krijgen sommigen dezelfde virus als onze politiekers?
De nieuwbakken BVs die wetenschappers zijn geworden nu ze al
een kleine twee weken dagelijks het scherm vullen krijgen al dezelfde
allures als die politiekers.
Voorstellen doen naar het leven na corona zonder vel op hun buik.
Ook na de coronacrisis zou het verboden moeten worden dat omas
en opas nog zorgen voor hun zieke kleinkindjes. Onrealistisch en
ondoenbaar want op die manier gaan ze die krater in de begroting
nooit meer kunnen dichten.
Een losse flodder dat ze de wereld insturen want wat is de
realiteit als een kleinkindje ziek is? Geen enkel kinderdagverblijf
wil een ziek kindje opvangen. Mama en papa gaan werken om dat gat in
de begroting te vullen en zijn het al jaren gewoon dat oma het ziek
kindje opvangt. Als dat niet meer kan of mag, wie zal dan dat boeleke
opvangen? Moet dat boeleke dan een inslaapspuitje krijgen omdat het
nergens nog terecht kan? Noch mama noch papa kunnen meer dan één
keer omstandigheidsverlof krijgen voor hun spruitje. Moet je dan je
kindje afstaan voor adoptie bij een onbekende die toevallig niet ziek
is en kinderloos?
Dergelijke voorstellen zijn even absurd als de doorsnee ideetjes
van zotte Trump.
Wie zei ooit dat een schoenmaker bij zijn leest moet blijven?
Wetenschappers moeten doen waarvoor ze de studies volgden. In het
geval van corona op zoek gaan naar een geneesmiddel en raad geven
zolang er geen medicatie is de mensen inlichten hoe ze de vijand op
afstand kunnen houden en misschien uitroeien voor een periode. Raad
geven hoe we ziekten kunnen vermijden mag ook maar voorstellen doen
die families uiteendrijven en omas hun hart breken mogen ze niet.
Willen ze misschien hun collegas psychiaters een extraatje
bezorgen door wegkwijnende omas op de ligzetel van die
zieleknijpers te krijgen?
Ook in coronacrisis blijft misdaad lonen. Het luchtverkeer ligt
nagenoeg stil en met de weinige vluchten proberen ze toch nog coke en
andere rommel in ons land te krijgen. Ook de havens van Antwerpen en
Zeebrugge zullen containers vol met dat vergif op hun laadkades zien
verschijnen.
De Wever zijn war on drugs zal een tandje of twee moeten
bijzetten. Nu de manschappen door gebrek aan voetbal hun verlof
zouden kunnen nemen moeten ze meer controleren in havens en de cafés
die het openingsverbod aan hun laars lappen beboeten.
Ongehoorzame cafébazen zullen naast de boete ook hun 4000
mogen teruggeven vrees ik.
Medelijden heb ik niet want ik geraak ook niet in de speelweide
voor honden
Een kleine maar niet onterechte tip zou toch ook kunnen zijn dat
die politiekers de verplaatsing naar de TV studios niet meer mogen
maken. Dat zijn toch ook niet noodzakelijke verplaatsingen
Nog steeds niet aan het hoogtepunt van de strijd
tegen de onzichtbare vijand. Theorieën tegen de vleet en gelukkig
wat meer wetenschappers dan politiekers die het komen verduidelijken.
Een ding is voor mij zeer duidelijk. Gezien ik geen
brevet van gediplomeerde hond ben voor blinden zit ik zoals Maggie
het zei volledig vast in mijn kot. Gelukkig nog een achtertuintje
waar ik mijn energie kwijt kan met het springen over het vijvertje.
Wippen en springen in de letterlijke betekenis zou ongezond zijn voor
mijn merk maar al ben ik dan maar een Golden Retriever, ik wip
en spring wanneer ik wil.
Normaal ga ik mee wandelen met mijn baas maar dat ex
gewezen burgemeesterke van Aalter met zijn Russische Kremlin manieren
was duidelijk. Anderhalve meter afstand of minstens 250 boete!
Voor een blinde met al zijn grote sociale toelagen is de kans groot
dat hij niet vaak een toerke zal moeten wandelen. Hij wandelt steeds
met zijn hand op de schouder van zijn begeleidster en zijn armen zijn
geen anderhalve meter. Anders had hij meer ellebogen gehad en had
zijn carrière er anders uitgezien.
Soms mocht ik ook eens meelopen achter de duofiets;
wat zuiver wettelijk verboden is. In Nederland mag dat met het nodige
hulpstuk wel maar wij zitten met een overschot aan Ministers en
gezien die allemaal eens in de Moniteur Belge hun naam willen zien
prijken, kan en mag er in ons land weinig. Het is nu ook zo dat mijn
baas zoals de renners zijn veloke aan de haak moet hangen. Tussen de
twee fietsers is er slechts een goede 20cm en dat is ver van
anderhalve meter. Dus al is er dan een meelevende ziel om eens een
fietstochtje te doen, ook Koen Geens zal zonder pardon minstens 250
eisen en voor dat geld kon je vroeger op de kermis serieus wat
toerkes op de paardenmolen zitten.
Toch is het corona ook een beetje een verademing
wanneer je de uitleg van die Aalterse kwakkel naast die van Maggie
hoort? In Aalter mag je 1km rond je huis fietsen en anders kassa
kassa voor de gemeentekas. In Merchtem mag je zover fietsen als je
batterij je kan dragen Zitten die twee als partners in dezelfde
foefelregering of zitten die al op het niveau van echtscheiding?
Morgen valt de beslissing hoe ver we mogen fietsen.
Mijn stem gaat naar die met het meeste gezond verstand en ik vrees
dat die sjarel die op onze kosten ging feesten als ouderdomsstudent
in Amerika het onderspit zal delven. Voor wie een kort geheugen
heeft, lees er de escapades in New York op na van diat mislukt
dictatorke.
Mijn baas las me het artikel
voor van de NMBS dat begeleiding van blinden zolang
de onzichtbare niet werd verslagen de ondersteuning dicht is. Dus
wanneer je op controle naar een dokter moet in een andere stad dan
moet je als blinde je best op straat laten vallen, vragen dat men de
ziekenwagen belt en je laten afzetten in het ziekenhuis waar je op
controle moet. De kans op slagen is echter heel klein dat je op je
bestemming geraakt.
Klagen gaan we niet doen. We mogen nog gelukkig zijn
want in Spanje zit er verduveld nog veel bloed van wijlen Hertog
Alva. Zieken of doden die men vervoert met de ziekenwagen worden
onder vuur genomen door woeste Spanjaarden die denken dat het gooien
met stenen en allerhande projectielen een sport is. Corona heeft
naast zijn dodelijke invloeden ook nog invloed op de hersenen. Het
zouden normaal gekken of oververhitte syndicalisten zijn die op
dergelijke manier afscheid nemen van hun doden. Corona deelt zoals
tijdens WOII geen folderkes uit maar zorgt toch voor de nodige
tweedracht tussen mensen.
In dat opzicht past de Belgische Kremliner perfect in
het kader .
Twee uren
hulp van de thuiszorg. De naam veranderde naar Immens en hun nieuwe naam hebben
die mensen niet gestolen. Ze zijn een immense hulp voor wie in nood zit. Het
witte laken hangt niet bij wie ze gaan helpen maar links en rechts in de straat
van de hulpbehoevende. Die verzorgenden werken tegen de klok. Meer klanten en
noodbehoevenden en minder tijd per klant. Ze koken dat de stoom uit hun oren
komt maar ze geven evenveel warmte als de zon.
Die mensen
uit de verpleging en verzorging hebben nog een eergevoel voor hun werk. Totaal anders
dan die thuisblijvers die denken dat ze meer verdienen met op hun luie krent te
zitten dan te gaan werken. Voor diegenen die jaarlijks hun ziektedagen nemen of
die bij de minste kuch een ziekenbriefje indienen zijn het thans glorietijden.
Geen
dokter ziet nog iemand die komt klagen en zagen over een burn out. Ook die
komedianten met rug- en koppijnklachten zien de huisartsen niet meer. Voor die
luiaarts een droom dat ze met een telefoontje, een kleine kuch, een zwak stemmetje
zeggen dat ze koorts hebben en de kous is af. Ze moeten geen Italiaanse komedie
meer gaan spelen bij de dokter om in de eerste zon te gaan liggen.
Wat die
mensen niet weten is dat ze na de crisis in hun haar gaan krabben want de
toekenning van hun technische werkloosheid zal na de crisis wel worden
onderzocht door de R.V.A. Mensen die onvoldoende gewerkte dagen presteerden in
verhouding tot hun ouderdom zullen het genoten bedrag mogen terugbetalen… Die
opschorting van de betaling van de nutsvoorziening is een opschorting en dus
nadien ook te betalen. Evenzo de opschorting van de lening.
Het is
niet enkel de regering met nu reeds een miljoen tijdelijke werklozen die met
een gat zal zitten. De zwakkere uit onze maatschappij zullen nog zwakker worden
want al zijn de winkels gesloten, met de verveling van het thuiszitten
bestellen die zwakkeren van alles en nog wat dat ze niet echt nodig hebben via
het internet.
De lepe
Nederlander wrijft zich in de handen. De hangaars van Bol.com draaien volle
bak. Vermoedelijk werken ze dag en nacht en kloppen die mannen overuren en
corona legt hen geen paas- of windeieren maar harde euro’s.
Gelukkig
konden we op Vier meeleven met het gepruts van Justitie door gebrek aan centen.
Jongeren die ons systeem van straffen belachelijk maken. Misdrijven plegen en
een toekomst tot crimineel uitbouwen voor de rest van hun leven.
Misschien
komt het programma net op tijd en zal de ooit toekomstige regering eens enkele
miljarden aan ontwikkelingshulp minder in zee storten dan tot nu toe het geval
is. Misschien gaan mensen wakker worden door de huidige maatregelen dat ze gaan
beseffen dat we onze mentaliteit moeten aanpassen tot net na WOII. Terug
respect voor zichzelf en voor anderen. Misschien zal het gebakkelei tussen
Walen en Vlamingen stoppen want voor velen zal corona een wonde slaan die men
zich lang zal herinneren.
Toestanden
zoals in Nederland dat we onze ouders of grootouders een tijdje ter koeling op
een ijspiste moeten leggen maken we gelukkig nog niet mee. Maar wie door het
venster zijn mémé ziet creperen en lijdzaam moet toezien, zal dat beeld niet
onmiddellijk kwijt raken.
Geen kat
die het nog heeft over al die lijken in de Middellandse zee die dienden als
visvoer. Geen mens dat het nog heeft over die vluchtelingenkampen in Griekenland
of andere landen waar ze op een hoopje leven. Nu zijn we uitsluitend bezig met
ons eigen probleem. We hoorden de Vlaams Belangers nog niet want hun slogan van
Eigen Volk eerst is nu werkelijkheid. Het gaat nu niet meer over de grenzen
dichtgooien voor die bruine inwijkelingen. Het is nu letterlijk grenzen dicht
voor de buren uit Frankrijk, Nederland en eigenlijk nagenoeg voor wie twee
straten verder woont.
Ik lig
hier nu in de tuin te genieten van de zon en maak me de bedenking hoe een man
uit onze buurt het voor elkaar krijgt om zijn maîtresse te ontmoeten, hoe hij
nu ‘kotje-kotje’ kan doen wanneer al die hotellekes potdicht zijn… een hond zou
nog medeleven krijgen dat die man nu nog enkel de liefde kan bedrijven met zijn
eigen vrouw…
Corona
voor ons dieren, behalve dan misschien de vleermuizen, geen probleem zou je
denken maar mijn wandelingen en eens snuffelen aan de derrière van het teefje
van de achterbuurman moet ik ook al zeven dagen missen en geen stomme kat die
vraagt hoe ik me voel…
Vandaag de start van
de tweede week van isolement. Iedereen, zelfs de braafste mens, moet
leven zoals de zwaar veroordeelde crimineel en dit niettegenstaande
hij geen moordenaar, pedofiel of verkrachter is. Gevangenen hebben de
grootste kans om geen slachtoffer te worden van de onzichtbare
vijand. Bewakers moeten altijd afstand bewaren en dus is de kans
uiterst klein dat ze besmet worden. Gevangenen zullen bijgevolg als
eersten de corona overwinnen en dat dankzij hun misdaden. Het leven
is niet eerlijk.
Mijn wit matje hangt
nog steeds niet buiten en ik zal het ook niet buiten hangen want ik
heb maar één matje! Mijn baas is meer de voorstander van een
vriendelijk woord aan die eerste lijnstrijders. Zelf laat ik mijn
staart nog iets feller kwispelen Voor wie gebruik maakt van
verpleging, verzorging zou ik de raad geven om zoals mijn baas reeds
paaseitjes in huis te halen. Een beter merk van koffie en die mensen
hun eigen koffie te laten zetten met de Senseo terwijl ze verzorgen
om dan in de weinige tijd die ze hebben, een koffietje met paaseitje
aan te bieden.
Verder zouden alle
mensen die hulp krijgen van die helden na de corona aan de deur van
Maggie haar kot moeten gaan kloppen en eisen dat die mensen op de
lijst van zware beroepen komen te staan. Daar hebben ze recht op want
ze zijn soldaten geworden die zonder strepen en sterren een vlakke
loopbaan hebben. Een opwaardering van de job zou moeten en dat zou
pas dankbaarheid zijn. Dat Maggie en konsoorten daar maar eens aan
denken. Na corona zal het echter gaan over die enorme krater in de
begroting en met de schenking op een korte hulde van een bloemetje
zal de kous af zijn voor die helden.
Wie zich nu reeds in
de handen (gelukkig zijn eigen handen) wrijft zijn de notarissen,
advocaten die wachten op de toestroom van koppels die elkaar na de
verplichte weken samenwonen echt leerden kennen. Apothekers
verdienden reeds een euro meer aan corona en zullen na het virus
dozen kalmeringspillen verkopen aan de ouders van onhandelbare
kindjes. Dat die kindjes staan te wippen en te springen omdat ze hun
energie weken niet kwijt konden zullen ook beter weten hoe mama en
papa het samenzijn verteerden
Een voordeel dat die
eenzame alleenstaande al jaren onder de knie heeft. Die mensen
gebruiken al lang geen kalender meer want alle dagen zijn gelijk.
Aftellen doen ze al lang niet meer want het enige waarvoor ze nog
kunnen aftellen is naar de dood!
Wat mij opvalt is
dat er in Merchtem geen sprake is van hamsteren. Maggie heeft nog
steeds het volle scherm nodig, die is nog geen gram kwijt!!
Met grote voorzichtigheid sprak
men vandaag de hoop uit dat eind volgende week de zware huidige
omstandigheden misschien een beetje zouden kunnen verminderen. Mijn
klein hondenbrein denkt dat het wat valse hoop is dat men de ether
inblaast om de mensen een riem onder de broek te steken. Het zijn
alvast voorbarige uitlatingen want we hebben nog maar één week
huisarrest achter de rug.
Toch de meeste mensen want het
zou weeral in de stad van Jeroen Crabbé niet zijn dat ze een café
in het volle centrum van Tienen moesten sluiten omdat de cafébaas
met vier man zat te pintelieren. Dat die van Tienen graag op café
gaan horen we dagelijks van Jeroen. Zou hij één café in Vlaanderen
van de binnenkant niet kennen? Jeroen een toffe katholieke knul die
heel braaf de lessen in het college volgde maar na schooltijd een
vaste tooghanger werd.
Dat wie dagelijks de nood heeft
om zijn aantal pinten te drinken zoekt uiteraard de mogelijkheid om
aan zijn verslaving te kunnen voldoen.
De vier kunnen een boete oplopen
tot 4000 en zelfs twee maanden gevangenis maar zover zal het wel
niet komen.
Onze 90-plussers zien het
wellicht een beetje anders. Die mensen maakten WOII mee en maken
vergelijkingen.
Wanneer we meegaan in die mensen
hun vergelijking dan zijn die vier mensen die meeheulen met de
onzichtbare vijand. Als we nog verder vergelijken en er vallen in de
regio slachtoffers van corona dan zou men na de oorlog met de
onzichtbare vijand hen kunnen dagvaardden en voor de correctionele
rechtbank brengen. De aanklacht zou kunnen worden dat hun gedrag de
onvrijwillige dood tot gevolg had van wie het loodje liet ingevolge
corona. Erger nog want de openbare aanklager zou er zelfs vrijwillige
doodslag met voorbedachten rade van kunnen maken want ze wisten
vooraf dat ze de onzichtbare konden verspreidden. We kunnen ons
voorstellen hoe een vermassen zijn klant zou verdedigen. Hij zou de
vrijspraak vragen want zijn cliënt werd door omstandigheden
meegelokt en was op het ogenblik van de feiten
ontoerekeningsvatbaar!De andere advocaten zouden pleitten dat hun
cliënten het slachtoffer zijn van een moeilijke jeugd, een vader of
moeder die aan de drank waren en van die klaagliedjes die we
regelmatig horen
Er is nog geen sprake dat honden
last hebben van corona maar dat in mijn kot moeten blijven heeft toch
al gevolgen mijn fantasie slaat al een beetje op hol!
Met de
mededeling dat Johny Voners zijn strijd had verloren overviel het gevoel van
tristesse samen met een mooi gevoel.
Onmiddellijk
zat ik met mijn gedachten van vijftig jaar geleden in het restaurant Au fin bec
in Heist aan zee.
Samen met
een medestudent uit Ronse zat ik op mijn 18de elke middag om 14u30
in voornoemd restaurant te eten.
Na de shift
toeristen kwamen we gedurende twee maanden elke middag aan vriendenprijs eten.
Twee jonge studenten die een jobke hadden in een dancing op de Zeedijk. Onder
de brasserie Old Brussels stond ik in de dancing als barman en mijn maatje voor
twee maanden werkte er als portier. Van 20u tot ’s morgens als het dag werd
stonden we garant voor een nachtje bedienen van uitgelaten jongeren die hun
ziel uit hun lijf stonden te dansen.
Na de
nachttaak slapen om rond 14u30 te gaan eten in het restaurant.
Twee
snotneuzen geflankeerd naast Johny, zijn toenmalige vrouw Jeannine Bisschops,
Jef Casiers, Miek & Roel… Verder geen klanten meer en elke middag genoten
wij van een unieke life show.
Het groepje
theatermensen trad elke avond op in het kursaal in Heist aan zee. Elke middag
gaf Johny het startshot om de dag met humor te starten. Het groepje waren
levensgenieters. Elk op zijn manier. Casiers had het minst behoefte aan
culinair eten en het pintje was zijn eigenlijke dagschotel. Miek & Roel
waren de twee stille en Johny & Jeannine waren twee handen op één buik.
Eigenaardig
dat die beelden en momenten zo haarfijn zijn bijgebleven want omdat we als
student 7 dagen op 7 werkten hebben we nooit naar een show van hen gaan kijken.
Casiers was
een moppentapper die nooit zijn soep uitkreeg voor ze koud was. Johny en
Jeannine hadden hetzelfde gevoel voor humor en vulden elkaar perfect aan. Toen
ik jaren later in de boekskes las dat ze uit elkaar gingen vond ik dit een
verarming voor humoristische koppels omdat ze zo uitzonderlijk bij elkaar
pastten.
Jaren later
kwam ik het koppel regelmatig nog eens tegen onder de kerktoren van de O.L.
Vrouwtoren in de Katelijnestraat in Mechelen. De toenmalige taverne met
kiekenkot, eerst met een bowling in de kelder en later een kleine donkere
dancing.
Johnny en
Jeannine puzzelden graag aan een kip na hun voorstelling en genoten nadien in
de taverne van enkele slaapmutsjes. Mechelen was een met zijn MMT een stad waar
onder andere de Collega’s werden geboren. Het was nog in de tijd dat een
Vermeire zijn gekke bekken verkocht als schoenverkoper op de ijzeren Leen.
Johnny en
zijn toenmalige Jeannine waren volksfiguren. Mechelen had iets met de wereld
van artiesten. Die artiesten waren geen cultfiguren maar bewogen zich tussen
Jan Modaal. Zo herinner ik me ook een Europese basketwedstrijd België –
Griekenland waar ik naast An het latere Bieke zat te wippen op de wankele
tribune telkens de Belgen scoorden. Bieke was met een vriendin en na de match
waar ik met 10 andere West-Vlamingen van genoot probeerde ik toen bleek dat An
op de parking haar klein autootje naast de mijne stond om samen iets te gaan
drinken op de Battelse steenweg. Ze zag het niet zitten en dus gingen we met
ons groepje er eentje alleen drinken.
Uit het
interview van An en met de open brief van Loes is het duidelijk dat FC De
kampioenen een hechte band hebben met elkaar. Zoals op ieder werk is de band
met de ene al wat sterker dan met de andere maar de ganse groep treurt oprecht
bij het verlies van hun vriend Johnny.
Voners was
een actieve man. Vlug bij de pinken en een knuffelbeer. Een man waar niemand
kwaad bij kon worden.
Hij wilde
tussen de 90 en zelfs 100 worden maar ziekte besliste er anders over. Hij was
een man die op zijn 95ste had moeten sterven op het podium of
terwijl hij een liedje van Charles aan het zingen was. Mensen zullen Voners
herinneren als Xavier uit de kampioenen maar ten onrechte. Hij was veel meer dan
een legersergant, slechte keeper en dagschoteldrinker. Johnny was een podiumman
die genoot van het applaus en die leefde voor zijn publiek.
Het is
wreed en onrechtvaardig dat hij net in volle oorlog tegen corona ten grave zal
gedragen worden.
Een man die
hield van publiek zal zijn laatste trip afleggen in beperkte kring van vrouw
tot kleinkinderen. Normaal zouden een massa mensen de plechtigheid life
bijwonen en nu zal hij het toonbeeld worden van wat corona de mens aandoet.
Gisteren
begon de lente. Een lente mooi op de afspraak want volop zon. De wind is echter
spelbreker want hij voelt winters aan. Die lente staat ook een beetje op zijn
kop. Bloemen staan al niet meer in bot maar bloeien volop. Fruitbomen staan
volop in bloesem en ook de vogels zijn hun kluts een beetje kwijt. Houtduiven
zitten reeds op hun vers gelegde eitjes. In de nog kale beukenhagen kan je nu
de bouwwerken stilliggen bij gebrek aan allochtonen, het bouwwerk van de pimpel
en andere meesjes volgen.
Niet enkel
de vogels hun klok slaat een beetje tilt maar ook de boeren zijn de enigen die
buiten hun favoriete sport beoefenen. De ene tractor na de andere met verse
goed stinkende mest hobbelt over de landelijke wegen.
De
sportpresentators moedigen mensen aan om in hun tuin te bewegen en wat te
sporten. In principe mag je dit zonder mondmaskertje doen maar je hebt een
mond- en neusmasker nodig om niet te beginnen niezen door de stank van die mestkarren.
Kinderen komen na vijf minuten terug binnen want spelen in die stank zien ze
niet zitten en ze komen opnieuw in de weg zitten van de mama’s.
Die mama’s
die in hun kot moeten blijven van Maggie zijn al enkele dagen in actie geschoten.
Huisarrest is voor veel vrouwen het moment om aan de grote schoonmaak te
beginnen. Grondiger dan vorige jaren want ze hebben een werkkracht erbij. De
man heeft ook huisarrest. Hij kan zoals andere jaren niet vluchten naar het
amateurvoetbal, hij mag zelfs met zijn vrienden de wielerterrorist niet
uithangen en zijn stamkroeg is voor onbepaalde tijd verboden terrein. Hij
probeert wel om op zijn eentje een toerke te fietsen maar hij heeft nergens een
stopplaats en plassen tegen een boom is heel riskant want de blauwe vriend is
alom tegenwoordig en nu die blauwe geen parkeerboetes kunnen uitschrijven en ze
van de regering moeten helpen om het gat in de begroting te dichten, schrijven
ze graag briefjes voor wildplassen…
Dan
vrouwlief maar helpen met de grote kuis en na een half uurtje is het een helse
storm want zijn vrouw wil de helft van manlief zijn verzameling voor eens en
altijd de deur uit. Om te beginnen mag hij zijn auto in de oprit parkeren want
de garage bouwt het vrouwtje om tot tijdelijk containerpark. Zodra de eerste
kamer is uitgemest krijgt de man de opdracht om die te schilderen… Het excuus
dat de verfwinkels gesloten zijn gaat niet door. Naast de online bestelling
blijkt dat de verfwinkel de telefonische bestellingen binnen de 24u aan huis
komt deponeren…
Nog nooit
was de man zo ongelukkig met de lente. Nu hij om technische reden niet kan gaan
werken maakt zijn vrouw misbruik van de overmacht. Hij moet wel luisteren want
anders is de kans groot dat hij zijn C4 van zijn vrouw krijgt. Na een
ontgoochelende lente zou de man wel eens een moeilijke zomer kunnen tegemoet
gaan indien de vrouw in een Franse colère schiet en hem het gat van de
timmerman laat zien…
Na één week
eenzame opsluiting anderhalf uurtje in open lucht!
Buiten de Zorro’s
met gemaskerde snoetjes van het witgele en de hulp van de Immense meiskes met
gouden hart voor wie eenzaam is, een brave buurvrouw die mijn fysiek wilde
bevorderen.
Na vijf
maal daags rond de tafel in de living stappen stond het stappentellerke na een
week maar op honderd trage stapjes!
Met de
nodige moed, volle batterij en opgeblazen banden de duofiets op om frisse lucht
in de longen te krijgen.
Amper twee
straten ver reeds twee keer de opmerking van kindjes die met de mama wandelden
dat we te dicht bij elkaar op de fiets zaten… Het is duidelijk dat men het in
de kinderen pompt dat afstand houden zeer belangrijk is. Nog twee straten
verder hadden er nog wat bemoeials opmerkingen geroepen dat we te weinig plaats
op het fietspad overlieten om ons voorbij te rijden. Het inpompen van wat meer
begrip is duidelijk veel minder. Het zenuwachtig en hard gebel van vrouwen die
duidelijk last hebben van gebrek aan aandacht viel ook op. Onze snelheid van
16km/u was duidelijk te laag voor die dames met hun batterij onder hun poepke.
Op de duur zou men nog denken dat hun zadel een vibrator is.
Het ophalen
van een frisse neus was ingevolge onduidelijkheid van de geleverde informatie
van Decrem een risico. De vriendelijke metgezel op de duofiets woont niet onder
hetzelfde dak, er is inderdaad maar een dertig cm tussen de twee rijders op een
duofiets maar wie een blinde helpt kan moeilijk de wettelijke afstand houden of
de blinde loopt overal tegen…
Iedereen
moet zich aanpassen aan de onzichtbare vijand en alle initiatieven zijn een
verrijking voor de mens. Bedrijven zoals Proximus, Telenet namen een formidabel
initiatief om hun klanten gratis een zender of twee extra te voorzien voor de
tijd tussen de vier muren te doden. Beetje moeilijk voor een alleenstaande
blinde want het is prutsen en niet lukken om die twee zenders in te toetsen maar
we gaan nu niet beginnen vitten over futiliteiten. De bedoeling van de
operators is goed en we moeten dit waarderen.
Eindelijk
krijgt de leerkracht snit & naad een opwaardering en lang zal het niet
duren voor half Vlaanderen met mondmaskertjes rondloopt met een leuk motiefje…
Andere
leerkrachten willen bewijzen hoe actief ze zijn en sturen massa’s taken naar
hun leerlingen die wel handig zijn om spelletjes te spelen maar voor het
overige even onhandig zijn op hun speelgoedje als de opa van 75. Ouders die verplicht
van thuis uit moeten werken krijgen er dankzij die ijverige werkkrachten nog
werk bij om hun kinderen te helpen met die taken.
Wat die
leerkracht L.O. intussen doet is buiten zijn training wassen wellicht weinig.
Bijna terug
thuis liet een wit gele ons door hevig claxonneren ons danig verschieten dat
indien mijn begeleidster jonger was geweest en in verwachting we wellicht een
pasgeborene in ons fietsmandje konden leggen…
Vandaag vijfde
dag dat ik met mijn baas, de woorden van Maggie volgend, in mijn kot bleef.
Sedert
vrijdag was wat buitenlucht in de achtertuin van mijn baas de enige ontspanning.
Niet voor mijn baas want die moest zich zoals elke dag onledig bezighouden met
luisteren naar radio en Tv.
Sociaal
blijft er gelukkig de inzet van de thuishulp en de verpleging. Voor de corona
aanval was er de sport, het terrasje en de babbel bij een koffie in de taverne.
Er was de korte babbel met de kassierster maar nu blijft er enkel 10 minuten witgele
en twee uurtjes huishoudhulp over. Mensen die voor zover ik weet niet onder
gevaarlijke beroepen vallen en die op de eerste lijn staan om ‘gepakt’ te
worden door de onzichtbare vijand. Hulpverleners die geen eurocent gevarenpremie
genieten maar als eerste de kans hebben om te sneuvelen door een aanval van de
onzichtbare vijand.
Binnen
enkele weken of maanden, naargelang het zal duren voor de onzichtbare zal
verslagen worden, zal men eens applaudisseren om hen te bedanken en zal de
Minister president hen in villa Linda bedanken…
Het leven
als alleenstaande met beperking is al niet eenvoudig maar niettegenstaande die
mensen al wat gewoon zijn om met eenzaamheid te worstelen is de verplichtte
opsluiting nog enkele graden zwaarder geworden.
Van dag
drie puilde het postvak in uit van afgelastingen en sluitingen van de reeds
minieme mogelijkheden voor de alleenstaande.
Corona zou
een positieve kant kunnen hebben omdat ieder gezin aan den lijve zal
ondervinden dat gebrek aan sociaal contact de voedingsbron is voor eenzaamheid.
Gezinnen leven vaak reeds in hun eigen bekrompen wereldje maar met het
verplicht in je kot blijven zou het besef moeten groeien dat die alleenstaande
buur of buurtbewoner die toestand al jaren doorstaat.
De
vaststelling op dag vijf is reeds duidelijk want hooguit enkele beantwoordde
korte mailtjes van diegenen die denken dat ze vriend of kennis zijn van die
alleenstaande met de woorden: “verzorg je goed en tot later!”
Niet één
telefoontje op dag vijf met de vraag of je nog eten of drinken hebt!
Gemeentebesturen
verkondigden in hun nieuwjaarsboodschap dat verbondenheid het streefdoel zou
worden in 2020!
Wie
intussen daar iets van merkte moet dit koesteren want hij of zij is wellicht
een uitverkorene.
Hoeveel
weken of maanden de verplichtte opsluiting zal aanhouden is niet te
voorspellen.
Nadien zal
die vriend of kennis zijn leventje weer herpakken en genieten van een terrasje,
uitstapje en nood hebben aan vakantie.
Die buur,
overbuur zal in zijn herwonnen vrijheid één ding vergeten. Namelijk dat die
eenzame zijn wereldje nog steeds dezelfde is.
Er zullen
kreten van vreugde geuit worden dat de onzichtbare vijand hen niet klein kreeg
maar ze zullen er niet bij stilstaan dat voor die eenzame met beperking de
vijand nog steeds bestaat…
Vandaag vijfde dag dat ik met mijn baas, de woorden van Maggie volgend, in mijn kot bleef.
Sedert vrijdag was wat buitenlucht in de achtertuin van mijn baas de enige ontspanning. Niet voor mijn baas want die moest zich zoals elke dag onledig bezighouden met luisteren naar radio en Tv.
Sociaal blijft er gelukkig de inzet van de thuishulp en de verpleging. Voor de corona aanval was er de sport, het terrasje en de babbel bij een koffie in de taverne. Er was de korte babbel met de kassierster maar nu blijft er enkel 10 minuten wit-gele en twee uurtjes huishoudhulp over. Mensen die voor zover ik weet niet onder gevaarlijke beroepen vallen en die op de eerste lijn staan om ‘gepakt’ te worden door de onzichtbare vijand.Hulpverleners die geen eurocent gevarenpremie genieten maar als eerste de kans hebben om te sneuvelen door een aanval van de onzichtbare vijand.
Binnen enkele weken of maanden, naargelang het zal duren voor de onzichtbare zal verslagen worden, zal men eens applaudisseren om hen te bedanken en zal de Minister president hen in villa Linda bedanken…
Het leven als alleenstaande met beperking is al niet eenvoudig maar niettegenstaande die mensen al wat gewoon zijn om met eenzaamheid te worstelen is de verplichte opsluiting nog enkele graden zwaarder geworden.
Van dag drie puilde het postvak in uit van afgelastingen en sluitingen van de reeds minieme mogelijkheden voor de alleenstaande.
Corona zou een positieve kant kunnen hebben omdat ieder gezin aan den lijve zal ondervinden dat gebrek aan sociaal contact de voedingsbron is voor eenzaamheid. Gezinnen leven vaak reeds in hun eigen bekrompen wereldje maar met het verplicht in je kot blijven zou het besef moeten groeien dat die alleenstaande buur of buurtbewoner die toestand al jaren doorstaat.
De vaststelling op dag vijf is reeds duidelijk want hooguit enkele beantwoordde korte mailtjes van diegenen die denken dat ze vriend of kennis zijn van die alleenstaande met de woorden: “verzorg je goed en tot later!”
Niet één telefoontje op dag vijf met de vraag of je nog eten of drinken hebt!
Gemeentebesturen verkondigen in hun nieuwjaarsboodschap dat verbondenheid het streefdoel zou worden in 2020!
Wie intussen daar iets van merkte moet dit koesteren want hij of zij is wellicht een uitverkorene.
Hoeveel weken of maanden de verplichte opsluiting zal aanhouden is niet te voorspellen.
Nadien zal die vriend of kennis zijn leventje weer heroppakken en genieten van een terrasje, uitstapje en nood hebben aan vakantie.
Die buur, overbuur zal in zijn herwonnen vrijheid één ding vergeten. Namelijk dat die eenzame zijn wereldje nog steeds dezelfde is.
Er zullen kreten van vreugde geuit worden dat de onzichtbare vijand hen niet klein kreeg maar ze zullen er niet bij stilstaan dat voor die eenzame met beperking de vijand nog steeds bestaat…
Moest het nu echt zo lang duren en moesten er eerst doden vallen en nog zullen vallen voor men nu met het voorstel komt van een regering met volmachten?
Dat het nooit goed zal komen tussen De Waalse Sp en de De Wever weet het kleinste kind.
Zelfs met een overrompeling aan zieken in de ziekenhuizen, mogelijks nog vele doden en binnen enkele maanden een onafwendbare economische crisis in het vooruitzicht, is de hardnekkigheid van sommige politiekers onverzetbaar.
Onze huidige premier; onze eerste vrouwelijke, zal wellicht nooit in Vlaanderen een straatnaam krijgen want ze is geen Jeanne d’Arc. Ze komt nogal flauwtjes over als staatshoofd. We kunnen ons moeilijk voorstellen dat ze niet handelt als een soort pop waar anderen aan haar touwtjes trekken. Ze is ver van een Thatcher of we moeten het meer bezien als een moederke Theresa….
Deze week zullen we het moeten doen met de stijgende cijferkes van de toename van zieken, de vermeerdering van de doden en wat geruzie over al dan niet tijdig bestelde mondmaskers.
De sluiting van café’s,restaurants is pas twee dagen oud en de oogluikende oudste beroepen komen ook toelagen vragen. Hoe ze aan het aantal van 28.000 sekswerkers komen is me een raadsel want die mensen komen op geen enkele officiële statistiek voor. Een beroep dat men reeds jaren had moeten legaliseren zit nu tussen hamer en aambeeld. Die dames hebben in veel gevallen ook mondjes te voeden en vallen zonder inkomen. De categorie bij uitstek die niet enkel met een regelmaat hun handjes wassen maar nog andere onderdelen van het lichaam.
Misschien kan men hen gebruiken om voorlichtingsfilmpjes te maken hoe handjes en intieme delen zowel nu als naar de toekomst in een doeltreffende manier kan worden onderhouden…
In bepaalde; niet nader te benoemen, steden is het een echte catastrofe van lege hotelkamertjes en pandjes van plezier.
De eenzamen zullen nog eenzamer worden en de vraag om waardig te mogen in slapen zal hoger worden. Hopelijk zijn er nog dokters bereid dat laatste steuntje te geven.
Één politieker zal van thuis uit moeten werken, gedaan met vergaderingen want Crevits heeft een familielid die positief testte en dus is zij ook potentieel een gevaar voor de ganse regering met het virus aan te steken.
Bartje wil een samenscholingsverbod voor meer dan 10 mensen tegelijk. Eveneens wil hij een avondklok instellen vanaf 22u.
Ook de kerk plooit onder corona. Geen huwelijken en dopen meer. Is het dopen van kleintjes nu plots zonder belang indien het boeleke plots zou komen te overlijden. Vroeger mocht het dan enkel begraven worden in ‘heidense’ grond!
Begrafenissen mogen in beperkte kring nog doorgaan. Zal mijnheer pastoor ook een toelage krijgen voor verlies aan inkomsten?
We leven in geen oorlogsgebied maar wel in tijden van oorlog met voornamelijk ons zelf…
De politie kan alvast hun personeel de opgestapelde verlofdagen laten nemen. De Bob-acties moeten niet zo frekwent meer doorgaan want de taverne is potdicht. De man in het blauw moet zich ook niet meer opmaken om vurige voetbalsupporters uit elkaar te houden.
Maggie haar uitlating om in je kot te blijven werd met een gemengde enthousiasme onthaalt.
Zowel in- als outdoor activiteiten zijn verboden. Ook sport, zowel professioneel als amateuristisch mag niet meer. Sportcentra, zwembaden, Fitnesscentra zijn voor minstens drie weken potdicht.
Het is echter een feit geworden dat in ons kot blijven de komende periode een noodzaak zal worden.
Hoe langer hoe meer vliegtuigen blijven aan de grond. Voorlopig zijn het de vluchten naar Italië en voornamelijk naar Noord-Italië die werden opgeschort maar ook zijn er reeds geen vluchten van Amerika die nog landen in ons land.
De paniek bij de bevolking zit er al een beetje in en naast het hamsteren van bewaarbare voeding is de aankoop van toiletpapier een hoogtepunt in warenhuizen.Jonge mensen hebben uiteraard nooit de tijd meegemaakt dat mensen hun kranten gebruikten als toiletpapier.Of zou de grap van Urbanus aan de basis liggen dat je gat afwrijven met de gazette ervoor zorgt dat je gat slimmer zal worden dan je hoofd!
Geen dokter sprak nochtans over mogelijks diarree door corona!
Bobbejaan zijn song moeten we omdraaien want bier hebben we maar geen café meer!
Voor sommigen zal het verbod om aan de toog te hangen zwaar vallen en indien de lente zou doorbreken zullen we het terrasje missen. Gedaan met de gezellige babbel met een koffie in het buurthuis en alle zweet van de leerkrachten voor het schoolfeest zijn tevergeefs geweest. Zelfs bestaat de kans dat de supporter de kampioenstitel van zijn club droog en triestig zal verlopen. In Plaats van te vieren met zijn maten zal het vieren worden met moeder de vrouw!
De enigen die zich in de handen wrijven (en zonder zeep) zijn de regeringen. Van de ene dag op de andere is het vergroten van het begrotingsgat geen enkel probleem meer. De gezondheid gaat voor en we zullen dat gat later wel opvullen. Over hoe we dit gaan doen moeten we ons geen zorgen maken. We weten ten andere hoe dat zal gebeuren. Zoals we altijd gaten opvullen. Met extra belastingen.
Het valt op dat er plots enkele politiekers die zware klappen kregen bij de laatste verkiezingen nu plots uit de as verrijzen. Met wantrouwen luisteren we naar die mannen van de ooit grootste partij maar intussen weten we uit ondervinding dat die zelfde mannen nooit verlegen zijn geweest voor wat ze noemen een leugentje voor bestwil…
Zoals ze in t Stad zeggen: we
zijn nog niet aan de nieuw petatjes!
Stilaan gaan we naar de maand mei
en dan zitten we een jaar met een regering van lopende zaken. De
Koning heeft het nog niet door dat hij na tien maanden met geen
lopende maar met een manke regering zit. Al maanden houden partijen
het been stijf en naar voetbalnormen zouden er al serieus wat gele en
rode kaarten zijn getrokken. Het begrotingstekort stijgt vlugger dan
het grondwater en daarenboven is er het corona virus dat de economie
over de ganse wereld aan het plat leggen is. Produceren, in- en
uitvoeren lukt niet meer.
In Italië vonden ze de
oplossing. Vergeet het indijken van het virus. Hoe meer ouderen er
sterven hoe minder pensioenen en vervangingsinkomens er wegvallen.
Zelfs het Romeinse verzorgen van brood & spelen staat op de
helling. Wielerwedstrijden verbieden, voetbalwedstrijden eerst in
lege stadia om zelfs totaal te verbieden.
De beurzen zitten al een tijdje
in de miserie en de oliecrisis is ook al een feit. Aan de pomp is het
nog niet onmiddellijk te merken en de prijs van de olie mag dan al
gezakt zijn, de taksen zullen niet zakken
In tegenstelling zorgen die manke
stijve poten ervoor dat de gas-boetes nog zullen toenemen.
Maatregelen zoals de afvalberg verminderen door de vuilzakken duurder
te maken en dan vast te stellen dat zwerfvuil toeneemt en er
uiteraard meer boetes kunnen gegeven worden indien een bevuilen kan
worden gesnapt.
Op nieuwjaarsrecepties stonden ze
van overheidswege te roepen dat er meer verbondenheid moet komen en
we hebben in jaren nog niet zoveel ruzie gehad onder de bevolking.
Het tekort aan grondwater gaan we oplossen met het verwijderen van
het voetpad langs één kant van de straat. Gisteren stond het
grondwater nog niet op de helft van het normale niveau en vandaag
staat het dan plots wel op niveau. Men maakt de bevolking wijs wat ze
willen maar intussen zijn er toch al heel wat gezinnen die door de
modder naar hun woning mogen stappen.
Zou het geen betere oplossing
zijn dat gemeenten de weiden van boeren die hun stiel verplicht aan
de haak moeten hangen, op te kopen? Dan kunnen ze op die weiden
zoveel boompjes planten als ze willen. Landbouwgrond vervangen door
bebossing maar verkavelen brengt meer op en wanneer een gezin dan een
boom in zijn tuin plant zit het er na enkele jaren weer tegen
met de buren omdat die boom hun zon afpakt!
Ten andere ik ben enorme
voorstander van bomen. Hoe meer ik mijn poot kan opheffen om mijn
visitekaartje af te leveren, hoe liever ik dit doe!
Weeral vrouwendag
alsof het niet elke dag vrouwendag is.
Met deze aanhef zit
iedere feministe wellicht in aanslag om me een genadeslag toe te
dienen maar als gecastreerde hond zal ik me niet laten doen.
Dat vrouwen
misbruikt worden zal niemand ontkennen maar dat ook mannen misbruikt
worden door vrouwen daar kraait geen haan naar. Sommige vrouwen; en
onderschat hun aantal niet,denken dat mannen geen gevoelens hebben en
misbruiken dergelijke mannen. Is het nu een man die regelmatig een
pak slaag krijgt van zijn gendarme of is het een man die
gedumpt werd door een vrouw komt met zijn miserie niet naar buiten.
Dat vrouwen na een
rammeling klacht neerleggen is niet meer dan normaal maar welke man
durft klacht gaan neerleggen wanneer hij de pan die niet aanbakt
tegen zijn oren kreeg?
Welke man durft in
zijn vriendenkring naar buiten komen wanneer hij gedumpt werd omdat
de vriendin haar seksueel spelletje beu was?
De kranten staan bol
dat er meer straatnamen moeten komen van vrouwen. Tuttebelstraat'
zou een leuke straatnaam kunnen zijn Ook ijzeren Ladystraat heeft
wel iets.
Wie zou echter nog
een huis kopen in de Hilary Clintonlaan?
Iedereen weet zich
die ene zin van de leerkracht geschiedenis te herinneren: had
Cleopatra haar neus korter geweest, dan had de geschiedenis er gans
anders uitgezien.
Strafpleiter Sven
had geen slechter moment kunnen kiezen om te verklaren dat hij geen
vrouwen meer in dienst neemt.
Pure discriminatie
roepen zijn vijanden en dat hij wellicht een resem klachten zal
krijgen van knappe advocaten van het vrouwelijke geslacht is
voorspelbaar.
Ook de baas van
kantelpoorten Ferryn heeft aan den lijve moeten ondervinden dat
weigeren om Marokkaantjes in dienst te nemen niet zo een goed idee
is. Dat klanten in het geval van kantelpoorten niet staan te springen
wanneer er iemand de plaatsing komt doen waar je niet mee kan
converseren is begrijpelijk. Ik denk dat ook Donald geen keukens
plaatst met allochtonen. Maar Dovy keukens worden in België gemaakt
en wellicht door Belgen geplaatst. Donald is wel zo snugger om dat
laatste niet als slogan te gebruiken
Al bij al werd
het dit jaar een rustige vrouwendag. Misschien luisterden de vrouwen
naar Maggie en bleven ze in hun kot!
De tijd is voorbij
dat we konden genieten van roepende en tierende vrouwen met blote
borsten.
De tijd is
misschien aangebroken dat mannen met hun broek op de enkels moeten
beginnen roepen en tieren dat ze het beu zijn om langer het
slachtoffer te blijven
Indien de berichten kloppen is
het onmogelijke toch mogelijk.
De Paus zou het slachtoffer zijn
van het corona covit-19 virus.
Hoe kan dit want de Paus geeft
niemand een hand en zoenen is ook geen specialiteit van de man. Er is
maar één verklaring voor het krijgen van de virus bij de Paus.
Indien de beelden me geen parten
speelden was het een Chinese vrouw die de Paus aanraakte.
Onbegrijpelijk dat in het
programma opsporing verzocht van VTM er geen beroep werd gedaan
op getuigen
Wie inlichtingen kan verstrekken
over de vrouw of ze herkende op de TV beelden van het journaal die
kan best de politie inlichten. Men zal zeker de geheimhouding
respecteren van de getuige.
We mogen gerust over
een vorm van panische vrees spreken met de steeds naderbij komende
virus corona covit-19.Voor de oudere mensen is de vrees niet
ongegrond want die herinneren zich nog de Spaanse griep (niet
verwarren met de Spaanse vlieg). Met die griep vielen er 15 miljoen
doden en of er van die vlieg er evenveel genoten is wellicht nooit
onderzocht!
Flauw over corona
moeten we niet doen maar toch moeten we met korrels zout de
informatie nemen die de media ons om de oren smijt.
Het onbekende van
corona en het feit dat we nog over geen bestrijdingsmiddel beschikken
zorgt voor de paniek.
Overdreven is alvast
de reactie van banken. Ieders postvak IN begint reeds uit te puilen
dat we er op achteruit gaan met onze centjes. Wie na corona geen
nadeel zal hebben zullen de banken zijn. Die dekken zich reeds in en
het spel via de beurzen is reeds begonnen nog goed en wel voor er één
mens in ons land was besmet.
De regering of wat
we een regering noemen maar al tien maanden op ralenti werkt is volop
aan het vergaderen om niet zozeer corona onder controle te krijgen
maar om het reeds grote gat in de begroting niet nog te laten
vergroten. Problemen met ouderen die zullen sterven hebben de
politiekers niet want het gros van die mensen gaan toch niet meer
stemmen. Het probleem is dat de regering ondersteunende middelen zal
moeten bezorgen aan sectoren die tijdelijk minder inkomsten zullen
hebben door het virus.
Mensen beginnen te
hamsteren, zullen reizen beperken, minder op restaurant gaan en zelfs
het koffietje in de tea-room zal verminderen. De regering kijkt hoe
de situatie in China loopt en wil voorkomen dat we naar een identieke
situatie gaan.
Wat een goede
oplossing zou zijn is gebruik maken van het virus. Het is het ideale
moment om alle parlementairen en regeringsleiders te besmetten en
samen in afzondering te houden. Van die afzondering zouden ze dan
eindelijk eens kunnen gebruik maken om op een volwassen manier
compromissen te sluiten zodat we aan een regering geraken. We zouden
het virus dan nog dankbaar kunnen zijn