Zelzate, een goede 12.000 inwoners. Mensen die meestal hun
centen verdienen in de metaalsector en waar de vlag van Daems nog wappert. Een
bevolking die leeft van de industrie en volks amusement. Geen hoogheidswaanzin
maar recht voor de raap. Ze gaven ook hun stem naar hun gevoel. De inwoners
stemden voor de partij die volgens hen de partij is van en voor het volk.
Socialisten kregen zowat overal op hun donder maar niet in
Zelzate. Zelfs een PvdA kreeg een karrevracht kiezers achter zich.
Nogal normaal dat die twee partijen samen het beleid willen
voeren want ze werden democratisch verkozen.
Dat zint uiteraard De Wever, Rutten en compagnie niet en dus
met de komende verkiezingen in het achterhoofd is er zelfs paniek in t Stad!
Het is toch nogal erg simplistisch om de partij van Peter
Mertens met dezelfde kam te scheren als Vlaams Belang. Dat een aalgladde slang
(met Open VLD achtergrond) die partij als een publiek gevaar afschilderde in de
media is belachelijk.
Zelfs Rusland is niet meer communistisch zoals ten tijde van
Lenin. Ook Cuba is het Cuba niet meer van weleer op communistisch gebied. De
enige echte communisten moet je zoeken in China.
De paniek bij de traditionele partijen is terecht want in de
korte periode van januari tot mei zou het al duidelijk kunnen worden dat de
coalitie in Zelzate goed werkt. Het gevolg zou dan zijn dat op nationaal vlak
er volgers van Zelzate komen en die zullen zeker stemmen wegplukken van De
Wever en Rutten. Over Peeters moeten we het niet hebben want die zit al in de
Antwerpse vergeetput.
Het mag dan al een stunt zijn maar de twee zetels die
Mertens niet gaat bezetten om kosten te besparen is geen doorn maar een struik
in de ogen van diegenen in Gent, Antwerpen, Oostende waar ze nog steeds aan het
bakkeleien zijn over de postjes!
Het is niet meer zoals in de tijd van Daems in Aalst maar op
een moderne manier komt Zelzate als groepje werkmensen op de barricade.
Wie weet is er geen Gouden Palm in de maak met Daems in de
hoofdrol
Darm- en maagklachten waren gelukkig na twee dagen voorbij.
Dan was er nog een dagje waar ze me hadden kunnen gebruiken aan de Meenenpoort
in Ieper als blazer. Weliswaar geen klaroenblazer maar eerder als zware tuba
Voornamelijk in België en Frankrijk herdacht men de vele gesneuvelde
soldaten van WO II. Bloemisten deden gouden zaken want het ene na het andere
bloemstuk legden instanties en organismen van allerlei slag neer aan de voeten
van de onbekende soldaat.
De Koning en diverse hoogwaardigheidsbekleders gaven een
speech. De Koningin, gekleed in mooi zwart, had duidelijk de verkeerde
schoentjes aangetrokken want ze sukkelde met haar hoge hakken om statig te
stappen. Mathilde komt op een ouderdom dat het hakje een cm of twee minder mag.
De bedoeling van herdenkingen zoals voor WO II is om voor
vrede te gaan en nooit meer oorlog te voeren.
Wat Frankrijk wou bereiken met al die hoge pieten aan de Arc
de Triomf is onduidelijk.
Hoe dom komt het over dat de Rus en de Amerikaan naast
elkaar staan om te herdenken want beiden voeren intussen veldslagen uit. Open
en bloot bedrog.
Die hoogwaardigheidsbekleders leggen dan bloemen en kransen
neer en met permissie zouden ze volgens mij die krans beter rond hun eigen nek
hangen.
Hoe en wat sta je op zon herdenking te doen als je intussen
zelf oorlog aan het voeren bent?
Ook heb ik mijn bedenkingen over ons eigen Chareltje Michel.
Een ganse dag van her naar der. Brussel, Parijs en Ieper afhaspelen op één dag
om in beeld te komen maar zou hij niet verlegen moeten zijn dat hij naast de
deelname aan de herdenking vlotjes helpt met het verkopen van onze wapens?
Een marathonuitzending waar voornamelijk blijft hangen dat
geen mens op aarde kan uitleggen waarom en met welk doel die WO I er is geweest.
De bedoeling van die herdenking is om jongeren het domme en nutteloze van
oorlogen te laten inzien maar jongeren zijn slimmer dan we denken. Ze zijn ook
mondiger en ze zijn al een derde, vierde en soms vijfde generatie na die WO I.
Ten andere kan je wel tegen geweld en vechten zijn maar
zoals Willem Vermandere terecht opmerkte is de dood van een soldaat altijd
iemand zijn vader of kind! Het klopt ook dat wanneer men zijn eigen bloed in
gevaar ziet komen en vechten dan de enige uitweg is dan bestaat de kans dat je
ook naar wapens grijpt.
We leren niks uit de geschiedenis en oorlog zal er altijd
zijn.
Als voorbeeld kijk ik naar wat gebeurde in mijn eigen kring.
Mijn grootvader en dus overgrootvader van mijn kinderen
vocht bijna vier jaar in de loopgraven aan de IJzer. Hij sneuvelde niet maar
kwam met een ijzerwinkel aan granaatscherven in zijn benen terug thuis na WO I.
Wat leerde mijn grootvader van die oorlog? Niks want gezien
zijn handicap aan benen moest hij niet meer deelnemen aan WO II. Doch de
vaderlandsliefde was danig groot dat hij in zijn huis twee Engelse piloten
verstopte. Het werd niet zo plezant als in Alloo alloo want grootvader en
grootmoeder werden opgepakt en opa vloog via Breendonk, Mechelen naar het
concentratiekamp. Zijn aartsengel mocht een tweede keer opdraven en ook van die
ervaring in het concentratiekamp kwam hij na de bevrijding terug. Na de benen
er ook een trauma in het hoofd bij want in zijn verdere leven bleef hij in zijn
slaap om de haverklap vechten
Herdenkingen moeten er zijn maar zonder dat gedoe met
regeringsleiders. Herdenkingen voor en met de overlevenden van de gesneuvelden
en zonder al die komedianten.
In Antwerpen weten ze wat hoogtij is. Letterlijk en
figuurlijk.
Men moet zich beschermen tegen hoogtij of het loopt flink
mis. Antwerpen is blijkbaar de bakermat wat hoogtij betreft maar wat ze in
Hasselt, Aalst en St. Niklaas laten zien is het ook in die steden hoogtij als
het over criminaliteit gaat.
Reclame maken om die reportages aan het buitenland te
verkopen moeten ze niet doen. Ons land is blijkbaar een land van drugs, vechten
en diefstallen. Voor de bevolking een duidelijk gevoel van onveiligheid.
Wel mogen ze die reportages doorverkopen aan landen waarvan
hun criminelen naar ons land afzakken omdat die wellicht denken dat misdaad
hier toegelaten is.
Ze mogen best beseffen dat misdaad niet loont en ze zouden
er meer de nadruk mogen op leggen dat onze gevangenissen geen hotel zijn met
drie sterren.
België een draaischijf voor drughandel, mensenhandel,
geldfraude, een land waar je van klein crimineeltje kan uitgroeien tot grote
gangster. De rechters zijn vaak soepel en een extra zakcentje valt te verdienen
met kinderprostitutie, mensenhandel en witwassen van euros.
Echt gezond om te leven is ons landje niet maar met
misdaadverdiensten kan je vanop afstand vanuit zonnige oorden je onguur handeltje
runnen.
De kranten en media hebben het over het woelige America. 300
aanslagen met honderden doden per jaar tot gevolg.
Stilaan maken onze steden mee wat in de jaren vijftig en
zestig alledaags was in America. Mogen we binnenkort ook op die halvegare
kwasten rekenen die mensen overhoop schieten?
Het is een feit dat zelfs met onze strenge wapenwet mensen die
wet hoe langer hoe meer omzeilen door lid te worden van een
schuttersvereniging.
Of Trump de kleine criminelen buiten zijn land zal houden
met zijn muur aan de Mexicaanse grens valt te betwijfelen.
Afsluitingen aan grenzen zijn niet nieuw en ze werden reeds
in WO II ook gebruikt. Geen jongeling van nu die weet heeft dat in WO II
Nederland; onpartijdige die oorlog, ook een afsluiting plaatste om de 1 miljoen
gevluchte Belgen tegen te houden. Landsgrenzen afzetten is niks nieuw maar in
het verleden vertrokken die tijdelijke vluchtelingen terug naar hun eigen land
zodra het veilig was. Het grote verschil tegenwoordig is dat men nog amper een
veilig plekje kan vinden op onze aardbol.
De mens maakte van de ganse aardbol een grote warbol (sic)
Een formidabel vooruitzicht. Mijn tiende verjaardag. Het Pedigree-aperitiefhapje
stond al klaar evenals de luxe brokjes.
Wat er mis ging is onduidelijk maar er sloeg in de loop van
de nacht een knoop in mijn maag en darmen.
Om het even plastisch uit te drukken op zijn Herman
Brusselmans, als je moet kotsen en schijten tegelijk dan kan je voor- of
achterkant in het beste geval het potje mikken. Ik mikte echter mijn matje en
de vloer. Natuurlijk moest mijn baas er toen hij beneden kwam pardoes instappen
en zijn gloednieuwe pantoffeltjes zijn niet meer nieuw.
Dan moet je geluk hebben en een vriendelijk, lief
verpleegsterke hebben die spijts dit in haar werkregelement niet is voorzien
toch mijn rotzooi wil opruimen.
De reden van mijn overhoop gehaalde darmen ligt zeker niet
aan de kookkunsten van die toffe schat van thuishulp. Ik kreeg wel omdat ik
zon lief viervoetertje ben haar restantje van haar pasta maar dat kan de reden
van overdaad niet zijn geweest.
Volgens mij lag het eerder aan Martine Tanghe. Wellicht
verschoot ik van de uitspraak in het arrest van beroep over Albert II.
Het duurde een tijdje maar uiteindelijk is er een vonnis
waarbij het recht echt recht is. Alle Belgen gelijk voor de wet en dus ook
voor een ex-koning.
Bij zijn aanstelling zei Albert II met bibberen en daveren
dat hij de grondwet en de wetten van het Belgisch Volk zal respecteren en nu
zorgde de rechter ervoor dat hij zijn belofte moet houden.
Albert II mag een keer zijn speeksel gaan afgeven binnen de
drie maanden en dan zal Delphine eindelijk weten of Albert II wel degelijk met
haar mama Boël scheef schaatste.
Om aan de waarheid te komen waren meerdere vonnissen nodig
en Delphine moet als kunstenares veel moeite doen om die kosten te dragen.
Albert II zal ook op zijn onderlip bijten want de kosten van het laatste vonnis
moet hij betalen evenals een deel van het ereloon van de advocaat van Delphine gezien
hij volgens de uitspraak het onderspit delfde. Treuren moet de ex-koning niet
want eigenlijk betaalt de Belgische bevolking de kosten. Sedert zijn
pensionering leeft hij van zijn dotatie en dus van het belastingsgeld van de
Belgen.
Zou Albert II ook zoals ik last hebben van zijn inwendige na
het luisteren naar Martine Tanghe? Leuke gedachte dat hij zoveel jaar na zijn
wip er nu krampen van krijgt!
Nina Dewael toonde vandaag dat ze een meisje is met grote
klasse.
Ze bezorgde niet enkel ons land als allereerste ooit een
gouden medaille in het turnen maar bewees ook dat ze op meerdere gebieden
klasse heeft.
Bewonderingswaardig hoe ze omgaat met media en met de druk
om te moeten presteren.
Je moet van goeden huize zijn om de hemel te worden
ingeprezen dat je favoriet bent voor die gouden plak en dan de kracht hebben om
je volledig van de buitenwereld af te sluiten tot na je prestatie.
Dan nog te bedenken dat men zeker niet kan stellen dat de
jury neutraal is bij het toekennen van de punten.
De oefeningen zijn interpreteerbaar en er is niet altijd
sprake van objectiviteit. Subjectiviteit is dikwijls troef bij de beoordeling.
Zo een beetje zoals bij het kunstschaatsen.
Dit is heel duidelijk te merken bij de twee commentatoren
van de life-uitzending.
Dat Nina bij het becommentariëren een tandje voor heeft is
begrijpelijk en mag. We zijn als Vlamingen van nature al bescheiden maar we
moeten ook niet chauvinistisch worden zoals de Fransen of de Oranjegekte
krijgen.
Nina heeft zelfs een aparte klasse wat betreft haar sport.
Turnen is meestal zeer individueel maar de manier waarop Nina haar collegas
turnsters een hart onder de riem steekt is uitzonderlijk. Ze zou ook in een
teamsport uitblinken.
Dankzij het formidabele resultaat zullen turnverenigingen de
eerstkomende periode weer rijtjes nieuwe turntalenten aan de deur zien
aanschuiven.
Wellicht zal er hooguit eentje naar een hoog niveau kunnen
doorstoten en zullen alle anderen veel traantjes laten, gebroken botten oplopen
en ouders ontgoochelen. We liggen niet wakker dat de slaagkans klein is. We
mogen fier zijn op Nina en van mij krijgt ze alvast een dikke zoen met gratis
mijn natte neus erbij
Dat Polleke in Brugge het slecht deed bij de gemeenteraadsverkiezingen
is nu al een beetje duidelijker. Pol kan inderdaad niet weerstaan aan vrouwen.
Keek hij in haar ogen of naar andere onderdelen van Nele Caus weten we niet
maar dat hij klakkeloos zich laat opvrijen door haar idiote gedachten is
absurd.
Reeds enkele jaren gebruiken diverse steden een naamswijziging
voor de stallekes met meestal nutteloze koopwaar in de periode rond Kerst- en
Nieuwjaar. Wintermarkt is nu de benaming voor de markten die snuisterijen
verkopen in de eindejaar periode.
Onder druk van vitters van allerlei slag moest het woordje
kerstmarkt wijzigen in wintermarkt.
Engeltjes en andere religieuze lampjes die verwezen naar het
katholieke geloof werden vervangen door lampjes en beeldjes zonder symboliek.
Niet moeilijk dat extremisten zoals Vlaams Belang zich in de
handen wrijven en roepen en tieren dat de moslims onze tradities afbreken en
hun wil opdringen.
Dat zowel Pol als Nele hun tijd verspillen over of het nu de
kerst- of wintermarkt is al bedenkelijk maar dat de Staatssecretaris ook de
tijd kan vrijmaken om een tweetje over het futiele gedoe te posten is al
helemaal onbegrijpelijk. Theo heeft nochtans andere katjes te geselen die belangrijker
zijn.
Minder absurd is de discussie die op gang kwam met de vraag
van grootouders van kindjes die door hun extremistische ouders in oorlogsgebied
vastzitten.
Schaapjes onder de 10 jaar met Belgische nationaliteit moet
ons land verwelkomen en een toekomst bieden. Een nobele gedachte maar wel
begrijpelijk dat er een vrees bestaat dat eens die lieve schaapjes groot en
sterk zijn ze in de voetsporen van hun ouders zullen treden en dat we een
herhaling krijgen van de wreedheden in Zaventem en Brussel.
Alle begrip dat omas hun kleinkindjes in hun buurt willen
maar dat er tegenkantingen zijn is logisch. Eens de straf van de stoute mamas
is uitgezeten zullen die willen terugkeren naar hun kindjes.
Er leven nog omas die hun kinderen zagen uitwijken naar bv
Amerika, Australië en Canada. Die omas moeten het ook doen met fotos en hun
kleinkindjes spreken zelfs nog met moeite Nederlands.
Pittig detail is verder dat de leidinggevende oma om een
dwangsom te eisen vanaf december haar kleinkinderen niet in oorlogsgebied
zitten maar bij familie van de moeder in Turkije. Voor haar wensen kunnen we begrip
opbrengen maar echt gevaar lopen haar kleinkindjes niet en de zus van de mama
is een tante en zolang die tante Julia haar borsten niet op de schouders van die
kindjes legt is alles in orde!
Mensen staan figuurlijk in de fik door stress en te hoge
werkdruk. De media en dokters hebben het over burnout en dat woordje bekt nog
goed in de mond.
Wie het slachtoffer is van het figuurlijk opgebrande wrak te
zijn zal wel anders denken over de situatie.
Zelfs op regeringsvlak is er het besef dat met het opbranden
van mensen die voor de nodige fondsen zorgen aan de RSZ er iets moet gedaan
worden. Enkel spijtig dat Peeters zijn ene oogklep niet liet zakken want in
zijn strijd tegen de stress kijkt hij enkel vanuit het standpunt van de
werkgever.
Ooit begon men met de vereenvoudiging van de administratie.
Het resultaat is dat er nog nooit zoveel vergissingen gebeuren omdat mensen
slechts oppervlakkig mails lezen, berichtjes versturen met afkortingen en op de
duur geen overzicht meer hebben in hun digitaal wereldje.
Niet moeilijk dat we vergeven worden op de regionale zenders
over personeelstekort bij thuisverpleging, overdreven reclame voor hoorapparaten
omdat mensen niet meer gewoon zijn om te luisteren .
Om de vijf minuten zorgen de werkgevers voor een
herstructurering en reorganisatie. Zelden een verbetering voor de werknemer.
Voor velen ziet de dagtaak eruit als een
hindernissenparcour. Vroeg op, kindje naar de opvang en dan gaan werken. Vlug
kindje afhalen na de tagtaak, boodschappen doen en in zeven haasten voor een
maaltijdje zorgen. Vervolgens helpen met het huiswerk want het onderwijs stelt
ook de nodige eisen aan de ouders. Soms nog chauffeur spelen om de kinderen te
laten sporten of bijles te laten volgen.
Na de was, strijk en eens stofzuigen vallen mama en papa net
op tijd in de zetel om de slimste te volgen
Ze merken zelfs niet dat Van Looy zijn kwis ook een
verflauwde aanpassing kreeg. De kandidaten hebben nog hun amusementswaarde maar
die juryleden vallen voortdurend uit hun rol. Het spontane en grappige is weg.
De voorbereiding tussen quizmaster en juryleden zit abominabel in elkaar.
Ingestudeerde grappen zijn niet leuk.
De ziekte van de tijd zorgt er echter voor dat Jantje en
Mieke meestal de finale niet meer zien. Ze liggen met open mond al te dutten in
hun zetel van de Weba!
Hoera, het is vakantie. Voor nogal wat mensen tijd om een
weekje op reis te gaan.
Nu we eindelijk wat regen op onze droge bodem krijgen is het
moment ideaal om warme en zonnige oorden op te zoeken. Gepakt en gezakt naar de
luchthaven om te gaan genieten.
Het is stilaan een gewoonte of traditie aan het worden dat
bij volksverhuizingen voor korte perioden het luchtvaartpersoneel er de brui
aangeeft. Staken moet men op het ideale moment doen en in geval van luchtvaart
is dat uiteraard wanneer de vakantie aanbreekt.
Na de verkeersleiders, de piloten en het cabinepersoneel is
het thans de beurt aan de afdeling bagage.
Je zal er als toerist maar aankomen met je afgewogen valies
om dan te moeten horen dat je vliegtuig niet kan opstijgen omdat men je valies
niet wil laden in de bagageruimte.
Je zal maar aan die balie staan met je zenuwachtige kindjes
om te horen dat eerst je vliegtuig vertraging heeften nadien dat de vlucht niet
doorgaat. Dan uren in het ongewisse zitten wachten en proberen met je
telefoontje uit te vissen of je in een andere luchthaven toch kan vertrekken.
Voor je het goed beseft zit je eerste vakantie dag erop met
zicht op stilstaande vliegtuigen op de landingsbaan, veel kabaal in de
vertrekhall om mogelijks een nachtje hotel opvangcentrum luchthaven op een
noodbedje door te brengen
Ongelijk kan je de werknemers niet geven en toch voelt men
zich bedrogen door het luchtvaartpersoneel.
Mogelijks hield je reeds een dagje je kindje onwettig
afwezig op school, liep je voor een ziekenbriefje naar je huisarts, die niet
durft te weigeren je een onjuist ziekenbriefje af te leveren, om dan voor aap
te staan aan de balie!
De hoofdschuldige zijn Michel en Peeters. Die deelden nog
nooit folders uit in de vlieghavens dat men jobs, jobs en jobs moet aanbieden
Het is al jaren dat de bagage-afdelingen te kampen heeft met
personeelstekort. Het is duidelijk dat niet enkel die goedkope Ierse
maatschappij mensen uitbuit maar alle afdelingen die ervoor moeten zorgen dat
men van grond geraakt zitten in de Maleise.
De oplossing zou kunnen zijn: zich een camper aanschaffen en
de kindjes niet één dag maar één week van school houden. Via de huisarts je 14
dagen ziek (leggen voor je werkgever en met je eigen huis op vakantie gaan.
Een tweede voordeel is dat je een weekje minder verlof moet
nemen en je verlof in de kerstperiode met een week kan uitbreiden.
Intussen zouden Peeters en C° wat interim contractjes kunnen
laten opmaken om de zieke werknemers te vervangen. Manipulatie van de
statistiekjes!
Omdat het niet mooi is fraude te promoten is er misschien
nog een oplossing.
Omdat onze strijdkrachten aan meer vluchturen zouden geraken
zouden we onze toeristen met de vliegtuigen van onze luchtmacht naar hun
bestemming kunnen brengen. Dit zou in ieder geval meer rendement geven dan een
Minister van staat met twee man en een bietekop over en weer te transporteren
naar een buitenlandse vergadering.
Een derde en misschien de beste oplossing kan ook zijn: De
folder Vlaanderen vakantieland eens van voor naar achter te lezen en dan een
weekje boeken in Erperheide. Misschien geen zon maar in ieder geval een
tropisch gevoel in het zwembad!
Met de nodige ironie bracht de nieuwslezeres de boodschap
dat de kogel door de kerk was. Die kogel is zeker geen losse flodder want het
grapje kost meer dan 4 miljard en dan mogen we er nog enkele miljarden
bijtellen voor het onderhoud zodat we weer weten waarvoor we werken.
Die enkele vrede-activisten die wat lawaai stonden te maken
tijdens de beslissing van de regering om voor het Amerikaanse toestel te kiezen
voor de vervanging van de F-16 was een zielig beeld.
De beslissing namen de heren achter gesloten deuren want de
bevolking mag zeker de geheimpjes van het nieuwe toestel niet kennen.
Om te bulderen van het lachen was voor de zoveelste keer
Peeters die ons probeerde te sussen dat we zeker 3 miljard aan compensaties
zullen terugkrijgen.
Hoe kunnen we daar geloof aan hechten want ons land kocht
een toestel waar ze nog op zoek van zijn waar de kinderziekten nog moeten van opgelost
worden.
Ons land moet zijn NAVO verplichtingen nakomen en onze
buurlanden kozen ook voor het Amerikaanse toestel.
Probeer het maar te begrijpen dat een land zoals Amerika
roept en tiert dat ze voor werk gaat voor eigen volk eerst en wij moeten dan
geloven dat we compensaties gaan krijgen voor onze bedrijven. St. Niklaas staat
al in de steigers om onze kindjes te verwennen maar St. Niklaas bestaat niet
echt!
Veel keuze had de regering niet om te beslissen welk
speelgoedje ze zouden kopen in vervanging van de F-16. De Engelsen kozen zelf
niet voor hun eigen product maar ook voor het Amerikaans vliegertje!
Hopelijk komt er niet opnieuw een schandaal zoals ten tijde
van de helikopteraankoop want de toenmalige procureur-generaal Liekendael is op
haar 90ste overleden. De vrouw heeft met haar onderzoek over de
helikopters, affaire Dutroux en het vermeende pedofielschandaal van Eliootje
het ganse land tegen haar onverbiddelijkheid gekregen. De vrouw heeft de
laatste jaren van haar leven nooit nog spaghetti kunnen eten
Wij daarentegen zullen ingevolge de miljardenuitgaven veel
naar den Aldi moeten gaan achter spaghetti. Door de langdurige droogte zullen
we de dure patatjes moeten vervangen door pastas. Europees gezien een goede
zaak want de Italiaantjes zullen de extra inkomsten kunnen gebruiken.
Naast de nieuwe vliegtuigen kocht de regering ook nog wat
tanks en andere rommel voor het leger aan.
Het is te hopen dat de Minister van Landsverdediging nu geen
blijvende koopziekte heeft of binnenkort zit de stad Hasselt diep in de
schulden.
Vandeput kan in ieder geval met opgeheven hoofd zijn
Ministerie verlaten om binnenkort vanuit het stadhuis in Hasselt zijn aankoop
te horen voorbij donderen als ze niet in panne staan door de kinderziekten!
Sedert 25 jaar zijn er onderzoeken aan de gang in het
prostitutienetwerk waar minderjarige meisjes van 15 à 16 jaar het slachtoffer
zijn.
Het blijkt voornamelijk over Nigeriaanse meisjes te gaan die
zich onder dwang prostitueren. Thans zouden die kinderen onder de prijs werken
en zelfs voor 5 seks bedrijven. Zelfs een gedragscode kennen die pooiers niet.
Als de gazettepraat klopt dan is ons land de draaischijf
van prostitutie met jongeren. Een toonbeeld van een land met moraal kunnen we
alvast niet luidop zeggen.
Naast de tonnen drugs die via onze havens binnenkomen is er
ook nog de seksuele misbruiken van jongeren.
Zou er eens eentje in het parlement de vraag willen stellen
hoeveel onderzoekers er bezig zijn om die criminelen op te pakken?
Onbegrijpbaar dat mensenhandelaars meisjes gedurende 25 jaar
kunnen laten misbruiken. Onbegrijpelijk dat die kinderen in Brussel in de
vitrine klanten kunnen lokken.
Onbegrijpelijk dat men gedurende 25 jaar de netwerken niet
kon oprollen.
Er is maar één verklaring voor. Dat er geen interesse is van
hoger hand om krachtdadig op te treden.
Het is een beetje te eenvoudig en simplistisch om die
klanten van die meisjes zonder meer hun
Amusement te blijven gunnen. De wetgever legt ons om de
haverklap verplichtingen op maar laat viezerikken met rust. De klant moet naast
de mensenhandelaar en pooier mee verantwoordelijk worden voor het misbruik. Het
kan toch niet dat een profiteur zich kan beroepen dat hij niet wist dat het
meisje minderjarig was.
Voor de prijs van een lekstok maakt hij misbruik en glipt
hij als klant door de mazen van het net.
Het is zielig te moeten vaststellen dat de organisatie van
die criminele netwerken een betere organisatie heeft dan onze Justitie.
Opgepakte minderjarige hoertjes moet men na ondervraging uiteraard terug de
vrijheid geven en binnen de kortste keren verplaatsen die mensenhandelaars hun
marchandise in een ander land!
In de periode van de aanslagen in ons land kregen we de naam
van Hell hole.
We moeten toegeven dat het verwijt stilaan begint te kloppen
want we mogen stellen dat België wel degelijk een oord van verderf is geworden.
Kibbelen op regeringsniveau over onnodige uitgaven voor
gevechtsvliegtuigen. Kibbelen over zonnepanelen, over roken op het terras en
over de houtkachel maar intussen een paradijs worden voor drugs, prostitutie en
fraude in voetbal en politiek.
Hoog tijd dat ons Ministerie van Justitie eens de koe bij de
horens vat
Dat onze rivieren niet overlopen met proper water weten we
allemaal. Kleine beekjes probeert men zuiver te krijgen maar iets grotere
rivieren zijn nog vergaarbakken van afval.
Diezelfde trend van troebel water vinden we in de politiek.
De kleine gemeenten vormden vlot een bestuur voor de komende
zes jaar. In steden met meer kiezers geraakt men aan geen bestuur. De strijd om
de macht en de postjes is er volop aan de gang.
De wensen van de kiezers worden aan de laars gelapt. Zo wil
men geen rekening houden met de wens van de inwoners van Ninove. In
tegenstelling tot sommige Europese landen is er het verzet om extreme partijen
mee te laten besturen. Wanneer men de beslissing nam om Vlaams Belang te weigeren
om mee te besturen dan zou men in de eerste plaats die mensen niet op
verkieslijsten mogen toelaten. Is er dan nog wel sprake van democratie?
Over Wallonië doet men wat minachtend maar wie daar de
meeste stemmen achter zijn naam krijgt is sowieso de nieuwe burgemeester voor
de volgende periode. Ook nog neemt Vlaanderen de pure democratie te grazen door
het met afspraakjes te doen voor de verkiezingen die dan enkele dagen na de
verkiezingen in de prullenmand belanden.
Voornamelijk de Groenen worden letterlijk groen omdat ze uit
de boot vallen.
Het gaat al lang niet meer over de wensen van de bevolking
maar over de persoonlijke macht van de verkozenen.
Erger nog. De tenoren zijn al volop bezig met de volgende
verkiezingen en de beloftes op de flyertjes die men grif uitdeelde doen dienst
om de houtkachel en de open haard in de fik te krijgen. Het massale verbranden
van die valse beloften zorgt er zelfs voor dat we binnenkort nieuwe kachels en
haarden mogen plaatsen met een zuiveringsinstallatie erboven op. Eerst de
mensen bedriegen en ze nadien op extra kosten jagen
Zo zijn nu eenmaal die kopstukken van de verkiezingen.
Tien dagen na de aanvang van de actie propere handen in het voetbal
mochten Club Brugge en Waasland-Beveren de spits afbijten van de 11de competitiewedstrijd.
Van een wedstrijd was weinig sprake. Supporters steunden de trainer van
Club maar zijn spelers gaven een blijk van laksheid en gelatenheid. De
wedstrijd gaf een nasmaak van slappe koffie of om in het milieu van het voetbal
te blijven de smaak van een lauwe pint zonder schuim.
Er is zeker geen sprake dat het voetbalschandaal aan de basis ligt van
het vertoonde spel op het veld. Gebrek aan inzet, vechtlust en fierheid zorgde
voor een trieste partij van de landskampioen.
Leco had het bij het rechte eind dat de geselecteerde spelers voor de
interland wedstrijden wel inzet toonden maar voor de competitie geen motivatie
toonden.
Hoeveel kaakslagen moeten supporters nog krijgen van hun idolen voor ze
beseffen dat ze beter een bloempje voor hun vrouwtje kopen dan een abonnement?
Twijfels dat zowel het parket of de voetbalbond de volledige entourage
van het voetbal propere handen zal geven heeft iedereen. Moest er toch een
zuivering komen dan moeten de spelers naast propere handen ook eens denken om
met hun voetjes op de grond als team de bal op een degelijke manier te passen
naar een medespeler!
Wakker moeten we niet liggen want tegen Monaco zal blauwzwart wel uit
een ander vaatje tappen. Ze zullen dromen van een overwinning maar de
aanwezigheid van de nieuwe trainer zal de Franse ploeg vleugeltjes van een
Redbulleke geven
Walter en Rik zijn monumenten om een verkiezing te ontleden en hun
uitleg klopt wat hun politiek inzicht betreft.
Als viervoeter van eenvoudige komaf en zonder jarenlange ervaring
heb ik een veel eenvoudigere uitleg dan die twee tenoren.
Het klopt als een bus dat je Gemeente- en nationale verkiezingen
onders onder de scalpel moet in stukjes snijden.
In mei eerstkomende zal het over de partijen gaan. Vorige zondag
ging het over de mensen op de lijst en was de partij minder belangrijk. De tijd
dat de vader des huizes opdroeg aan vrouw en kinderen welk bolleke een kleurtje
diende te krijgen is voorbij.
Hoe langer hoe meer zijn gemeenteverkiezingen een stemming op de
persoon die het meest in het kader van de kiezer past.
De mens leeft in zijn eigen wereldje en dat beseffen sommige
politiekers nog te weinig. Dan zit de kans op een afstraffing erin omdat de
politieker een domme fout maakte.
Heel duidelijke voorbeelden zijn er gevallen in o.a. Brugge,
Mechelen, Kortrijk, Oostende en we kunnen zo doorgaan.
Om op gemeentelijk vlaksucces te boeken moet je naar de burger
luisteren, contact hebben met de man/vrouw die er woont. Zo kregen Landuyt en
Vandelanotte het deksel op hun neus. Wanneer de burger voelt dat beslissingen
over zijn hoofd worden genomen dan krijg je die stem niet!
De burgervader kan niet iedereen helpen maar door te luisteren
stijgen zijn kansen op meer succes.
Een regelmatige pint met de burger drinken doet ook wonderen. Meer
nog er is zelfs een quike die niks anders doet dan feesten. Het leverde
hem een topscore op.
Wie ongelukkig is op zijn gemeente zoekt een alternatief en dat is
duidelijk te merken in Ninove.
In de grote steden is het verschil tussen nationale en gemeentelijke
verkiezingen minder duidelijk. Stedelingen zijn gevoeliger om te kiezen voor
hun veiligheid, hun gezondheid omdat ze last hebben van de vuile lucht. Door de
toevloed van inwijkelingen en de schrik voor de gekleurde mens en zijn
achtergrond, hebben extreme partijen een stijging van stemmen.
In steden is de strijd tussen de kandidaten ook heviger en soms
laag bij de gronds.
Overal is er de drang naar macht en het postje. Spijtig is dat
mensen een kort geheugen hebben en dat is duidelijk te merken in Wallonië en
Brussel. De fraude en misbruiken van sommige politiekers heeft nauwelijks
invloed gehad. Partijen met fraudeurs in hun leiding hebben amper verlies
geleden en blijven nog steeds aan de macht.
Het is duidelijk dat we Europees nog ver van een gemeenschap staan
want zelfs op regionaal vlak blijken mensen enkel aan zichzelf denken. Zes jaar
moet ik nu wachten vooraleer ik opnieuw met mijn baasje de wandeling naar het
stemhokje ga maken. Zes jaar moet ik onthouden of de belofte van een speelweide
voor honden er nu effectief zal komen. Zes jaar belofte per belofte van het
programma afvinken of zoals de meesten die beloften maar deponeren in de
papiercontainer
De verkiezingen voor gemeenten en provincie zijn achter de rug.
Voor sommigen tranen van onverhoopt geluk en voor anderen tranen van
verdriet.
In veel gemeenten is het vanaf heden potten lijmen en op andere
plaatsen is het nog voor een tijdje ruzie maken wie nu de macht krijgt.
Wat al die analisten ook mogen beweren, er zijn er weinigen die
verliezen. Toch wat de uitleg betreft van de verliezers. Hier en daar een witte
raaf die met een persoonlijke monsteroverwinning de macht kreeg. Een gewezen
coach in Middelkerke en een Ninoveraar die tranen van geluk mogen laten
vloeien.
Waardige verliezers zijn er ook. In Brugge doet de burgemeester een
stap achteruit en ziet zijn harde inzet en werk, althans volgens zijn uitleg, als
een afstraffing.
Op de beelden was te zien hoe sommigen hun tranen verbeten maar
uiteindelijk toch de volle loop lieten omdat ze te gevoelig zijn voor het
politiek wereldje.
De Belg, hij vierde hoe dan ook. Of als verliezer of als winnaar.
Verkiezingen zijn zoals sport. Na de wedstrijd er eentje of meer drinken om te
vieren of om de kater door te spoelen.
Waar analisten gelijk in hebben is dat vanaf vandaag de strijd voor
mei 2019 begint.
Voor de gewone man was het positieve dat het weer meeviel en wanneer
hij geen half uur of meer moest aanschuiven om zijn wettelijke plicht te
vervullen, viel het mee om na de plicht een terrasje te doen. Antwerpen en Gent
hielden de reporters lang bezig met veronderstellingen en zorgden ervoor dat ook
eens naar zenders zapten waar we normaliter zelden op bezoek gaan.
De allergrootste verliezer is nog maar eens Peeters. Zelf voelt hij
dit gelukkig niet aan maar voor zijn koeketiene is het een triestige zaak. Haar
geliefkoosde huisje in Ruisbroek moeten verlaten om op een appartementje te
gaan wonen in een Stad met ongezonde gassen. Haar vertrouwde kruidenier moeten
missen om nu inkopen te moeten gaan doen in winkels waar ze haar dagelijks
praatje niet meer kan doen. Peeters beseft zelfs te weinig dat zijn vrouw haar
liefde voor hem grenzeloos is. Ze doet gewoon wat er in haar trouwboekje staat.
De man volgen en zich niet bemoeien dat zijn partij zijn politieke partij) hem
voor de derde keer een pad in zijn korf zette.
Velen zouden in Peeters zijn plaats de politiek aan de haak hangen
maar hij zal doorgaan tot zijn gezondheid hem uiteindelijk zal verlossen van
zijn boetedoening.
Uit pure nieuwsgierigheid zal de gewone man vluchtig in zijn krant
eens de individuele stemmen erop naslaan en dan zijn pintje en pakje chips klaarleggen
om de wedstrijd België Nederland te volgen.
Die uitslag is niet belangrijk en wat telt is gezonde spanning om
nadien weer braafjes te gaan werken in de hoop dat er na mei volgend jaar weer
geen voorstel komt dat de pensioenleeftijd geen 70 zal worden
Overal in ons land is men volop bezig met ontkoppeling van
de rioleringen. Half Vlaanderen is een open werf. Een actie op nationaal niveau
om regen- rioolwater en overlopen van sceptische putten apart te kunnen
zuiveren op lange termijn.
We zouden kunnen spreken van opruiming .
Ook in het voetbal is men voor de tweede keer gestart met
het zuiveren van stinkende uitwassen.
Het is niet de eerste keer dat men de fraude en de
matchfixing wil aanpakken.
Of dat enorme machtsvertoon moest is een andere vraag. Men
vergat in ieder geval reeds de nodige onderzoeksrechters te vorderen en het is
nu al duidelijk dat het eindresultaat onder de uitdrukking een scheet in een
fles zal vallen. Het zal een tijdje stinken en er zullen enkele koppen rollen
maar verder zullen de supporters eens plassen en zal alles blijven zoals het
was.
Sport staat gelijk aan geld en wanneer het over geld gaat
dan zijn er misbruiken. Geld witwassen is ook een uitdrukking maar geld blijft
ook altijd stinken.
We mogen het vergeten dat men de fraude vanaf de basis zal
aanpakken. Ook de mensenhandel in voetballers zal blijven doorgaan.
De geldstroom in de sport zal men niet indijken en de
uiteindelijke slachtoffers zijn de supporters
Medelijden mag er zijn voor de kleine man die zijn luttele
gespaarde 1000 investeerde om het kopke van de kakkers boven water te
houden.
Ons klein teentje jeukt want de eigenlijke fraudeurs laten
de elite van topadvocaten aanrukken en mijn dikke teen voelt dat die advocaten
nogal hameren op criminele organisatie. De reden zal wel zijn dat ze volop
proberen om de inbreuken te laten klasseren ingevolge het op onrechtmatig
verkregen bewijzen van het afluitsteren van telefoons. De toelating om
telefoonverkeer af te tappen is duidelijk omschreven in de wet en er hangt
nattigheid in de lucht of het fraudeonderzoek wel crimineel genoeg zal zijn.
Wel waren de speurders heel menselijk om het onderzoek en
het oplichten van de fraudeurs maar te laten gebeuren tijdens de week dat de
competitie stil lag. De reactie van de supporters zouden gans anders geweest
zijn met diverse ploegen die plots geen doelman meer in de goal konden
plaatsen.
Zal de nationale ploeg bij de aanvang van de match tegen
Zwitserland een minuut stilte houden voor de negen die achter de tralies
zitten?
Na de alom bekende Gebroeders Grimm, Hans Anderson en zelfs
de gewezen koningin Fabiola genieten en kijken we thans dagelijks naar de
vertelkunsten van Steven.
Sprookjes zijn meestal gruwelijk en de uiteindelijke dood is
nooit veraf voor de slechterik.
Macht, wellust, valsheid en bedrog zijn steeds terugkomende
items in sprookjes. Steven heeft dit goed begrepen en in de politiek is macht,
valsheid een item dat steevast bruikbaar is.
Steven is zelfs nog beter dan de Gebroeders of alle andere
sprookjesschrijvers. Hij voegt er humor en ludieke fragmenten aan toe.
Het is uitkijken naar zijn dagelijks verhaaltje. Ideaal om
voor het gaan slapen naar te luisteren. Zelfs Phara is weg van de verteller. Ze
ontdooit, geniet zichtbaar en hangt aan de lippen van de verteller.
Ook velen onder ons gaan mee in het sprookje van Steven en
we beseffen het te weinig maar we zijn allemaal een onderdeeltje van het
vertellingske.
Om de vier jaar hopen we om onze stem aan die te kiezen waar
we het meeste voordeel uithalen. Maakten we de juiste keuze? Dat zal een
toekomstige verteller misschien aan het licht brengen binnen 50 jaar!
Is het in Schellebelle, Antwerpen of Gent, het doet er niet
toe. Overal zijn er goede en slechteriken. Hebben we wel een keuze om op de één
of de andere te stemmen. Die keuze hebben we maar zijn we nuchter genoeg om de
juiste keuze te maken? Wellicht zijn we wel nuchter maar volgen niet ons hart
maar onze drang naar een klein beetje macht.
Macht hebben we allemaal maar we weten vaak niet wat we er
mee moeten doen.
We zouden kunnen beginnen met naar die nieuwe sprookjes van
Steven te luisteren en het voorafgaande laag bij de grondse uitleg van de voorafgaande
sprekers aan ons laars te lappen. We zouden zoals onze jongeren eens moeten
nagaan of er wel democratie is en of die democratie wel staat voor wat ze zou
moeten staan
Leve de gemeentepolitiek en hopelijk blijft die lelijkaard
met zijn zeis nog een beetje weg zodat we nog lang kunnen genieten van de
sprookjes waarvan we deel uit maken.
Je moet een sterk karakter hebben om tot 14 oktober de
verkiezingscarrousel te blijven volgen.
Er is er maar eentje die een stem zou mogen krijgen.
Namelijk Phara, een vrouw uit één stuk die snedig maar stijlvol vragen durft te
stellen aan politiekers.
De vrouw kende gezondheidsproblemen maar overwon die en kwam
nog sterker terug dan voorheen. Het is duidelijk dat ze een ploeg medewerkers
heeft die haar steunen en alles uit de kast halen om ze een feedback te
bezorgen waar ze kan op betrouwen en steunen.
Phara heeft een manier om die rond de pot draaiende
politiekers danig over hun toeren te krijgen dat ze ofwel hun flaters toegeven
ofwel dat ze schuld bekennen door de vraag niet te beantwoorden. Geduld in haar
vraagstelling zorgt ervoor dat ze uiteindelijk de waarheid open en bloot legt.
Een pluspunt in de saaie politieke wereld is dat Phara een rubriekje erbij
kreeg over het duivelse spel van de politiek. Ludiek en tof gebracht is het een
verademing om te horen hoe varkens de bovenhand halen op de politieke intriges.
Bijna in elk dorp of gemeente zijn er van die hallucinante verhalen hoe
politiekers elkaar de duvel aandoen.
Phara vond een ideale manier om mensen die onder de gordel
slaan tegen het einde van haar interview de laatste slag boven te gordel te
laten aankomen.
Vrouwen zoals Phara zijn er nauwelijks en het is
overduidelijk dat de nieuwe jonge generatie van eerste tot derde generatie van
Belgen ook de trend van elkaar beschimpen niet zullen veranderen.
Vrouwen zoals Phara die zich zouden kunnen laten gelden zijn
er nauwelijks. Mondiger zijn ze wel geworden dan ten tijde van Madame Non of
Laurette Onckelynckx.
Stop Miet Smet, Mieke Vogels samen met Phara in een container,
zorg voor wat drank en hapjes, sluit de containerdeur en je zal boeiende TV
krijgen.
Of Phara een keukenprinses is weten we niet maar we mogen er
zeker van zijn dat ze eitjes kan pellen al zijn ze nog maar pas opgevist uit de
hete pot .
Spanje een land waar veel Belgen hun vakantie doorbrengen. Een
city-trip naar Madrid of een korte of lange vakantie in Tenerife. Voor veel
landgenoten een verademing om de stress in eigen land even te vergeten.
Voor sportliefhebbers een marteling.
De Belgian Cats werden er genadeloos maar heel liefdevol
afgeslacht. Ook Club Brugge onderging dit lot.
We mogen van liefde spreken omdat Spanje onze atleten
respecteert en zachtjes op de neus drukt dat onze sportieve weg nog lang is.
De Spanjaarden weten dat een bezoekje van die sympathieke
Belgen de voorbode is om nadien een feestje te bouwen.
Zoals het offerfeest een schaap nodig heeft om het feest te
doen slagen, zo blijkt de Belg dit schaapje te zijn. Schaapjes zijn lieve, sympathieke
dieren en klaargemaakt met liefde smaken ze heerlijk.
Onze sportlui zijn graag geziene gasten want ze bieden
weerstand (weliswaar geen onoverkomelijke weerstand), ze hebben een fairplay
waardoor je zeker bent dat je zonder kwetsuren van het plein zal komen. De
Belgian Cats gingen eervol ten onder en ook de blauw-zwarten deden dit.
Volgens de stuurlui aan de wal (analisten) was de score in
Madrid overdreven maar het is een bevestiging dat de beste stuurlui aan de wal
staan.
Voor Madrid was de wedstrijd slechts een oefenpartij en
hadden ze geen nood om voluit te gaan. Twee spelers in hun voorste linie was
voldoende voor enkele acties om met 3 1 te winnen.
Zoals bij de Belgian Cats er na de wedstrijd een gevoel was
dat er meer inzat zo zullen ze bij Club identiek reageren.
Er moet geen ontgoocheling zijn want er mag eerlijk
gesproken worden dat de afslachting liefdevol gebeurde. Wel moet er het besef
zijn dat we respect afdwingen en dat de sportieve weg die ons kleine landje aan
het bewandelen is moet verder worden afgestapt.
Blijven groeien met de beperkte middelen die we hebben en
vooral sportief blijven.
Winnen is belangrijk maar deelnemen is evenzeer belangrijk.
Een sangria mag om het verlies te verwerken maar nuchter blijven en terugkeren
met een gevoel dat het weerwerk dat we boden de onpartijdige kijker een leuke
aangename tijd bezorgde.
De neutrale, niet fanatieke sportliefhebber heeft hetzelfde
respect als de overwinnaar en ziet het niet als een afslachting maar als
liefdevol weerstand bieden .
De oertijd over het ontstaan van stammentwisten. Twee mannen en
tegenwoordig ook twee vrouwen zijn voldoende om oorlogen te verwekken. Op een
toffe manier werd duidelijk hoe twee vrienden in een onooglijk dorpje rond
Aalst eerst onderling van vrienden vijanden werden en er nadien een ouderwetse stammentwist
wisten van te maken. Een lapke grond is voldoende om te zorgen om met het mes
tussen de tanden elkaar te lijf te gaan.
Wie dacht dat de tijd dat de afficheplakkers voorbij was, is eraan
voor de moeite. Minder plakkaten en moderne middelen zorgen ervoor dat de
campagnes nog steeds het beschimpen van de tegenpartij een doel blijft.
Mooi was alvast hoe de moderator de Gentse politiekers voor blok
zette met de reportage over sociale woningen. Een staartje zal volgen aan het
feit dat mensen ten onrechte huur betalen voor een krot. Oplichterij niks meer
of minder en geen enkele politieker kon een afdoend antwoordje geven op de
schandalige manier waarop men gedurende jaren mensen bedriegt en besteelt in de
Bernadettenwijk .
Saai en oervervelend was de uitzending niet en toch kwam er maar één
man met vlag en wimpel uit de strijd
Jean-Marie, ongeschikt voor nationale politiek en ongeschikt om
aangesloten lid te zijn bij een partij. Een eenmanspartij is zijn enige
mogelijkheid. Een gewezen topcoach die zijn judokas aan de top bracht en
datzelfde talent gebruikt hij als politieker. Leiding geven kan hij maar
samenwerken met anderen! Dedeckere is eerlijk en heeft het hart op de tong. Hij
is sociaal en kan; weliswaar met moeite, toegeven als hij blundert. Zijn
grootste blunders waren zijn Dutroux bezoek en zijn ruzie met Vandelanotte.
Ook zijn herrie omtrent het Casino was erover maar het kwam uit het diepste van
zijn hart. Ook als trainer kon hij geen onrechtvaardigheid verdragen en dat
trekt hij door in zijn politieke bezigheden.
Voor mensen die praatprogrammas verafschuwen is er een troost, na
14 oktober is het weer de tijd van FC De Kampioenen
Aan tafel de burgemeester van Roeselare,
Brugge en salamander Calvo.
Elk van hen hadden het over hun stad.
Geen van de drie repte met een woord over klimaatvluchtelingen. Toch heeft
iedere stad te kampen met mensen die de stad ontvluchten.
Zuivere klimaatvluchtelingen zijn het
niet. Het klimaat is maar één van de facetten waarom mensen de stad verlaten.
Het onderzoek over propere lucht in
de steden is een enorme meevaller als actiepunt voor de komende
gemeenteraadsverkiezingen.
Roeselare ken ik enkel van wandelen
in een winkelstraat. Mechelen en Brugge daarentegen ken ik als mijn linker-
enrechterachterzak. Elke binnenstraat, pleintje of hoekje of kantje waar ik
mijn pootje mag en durf opheffen. Ik weet waar ik een drol zou kunnen
achterlaten zonder dat mijn baas een boete zou krijgen. Al enkele jaren zijn de
Bruul en Ijzerenleen met de verbindingsstraten verkeersarm tot zelfs ontoegankelijk
voor de vierwieler. Vanaf het station tot de grote Markt moet je al goed te
poot zijn om die afstand te wandlen. Afstappen in het station Neckerspoel is
een alternatief om dichter naar de St. Rombouts kerk te wandelen. Wat Calvo
wellicht niet weet is dat je reeds van de jaren 70 je fiets met dubbele ketting
moest achterlaten of hij was gepikt. Mij hoor je het niet zeggen dat het de
gekleurde medemens was maar mijn ervaring was toch dat mijn velokes regelmatig
verdwenen
Mechelen is properder geworden,
speelt ook al meer de troef toerisme uit en heeft het grote voordeel dat zowel
vanuit Brussel of vanuit Antwerpen het doorgaande verkeer gewoon de ring en de
autostrade kan aanhouden. Of de mensen in Battel daardoor meer vuile lucht en
lawaaihinder ondervinden zal de binnenstad een zorg zijn!
Brugge daarentegen wil nog meer
toeristen aantrekken en die overvloed zorgt ervoor dat de binnenstraten een
overrompeling krijgen aan voetvolk. Rond de toeristische trekpleisters geraak
je er met je wagen niet door. In de Katelijnestraat is het zelfs moeilijk om
met je fiets geen Japaneesje omver te kegelen. Die liefhebber fotografen gaan
zelfs in het midden van de straat staan en schuiven enkel met tegenzin opzij
voor de koetsier omdat ze schrik hebben van dat grote paard.
Renaat is een kei in het aantrekken
van duizenden autobussen met dagjestoeristen. Aan het station draaien die
dieselmotoren met alle stinkende uitlaatgassen tot gevolg. Rond 17u hollen die
toeristen dan naar de parking want tegen 18u moet je al goed de weg kennen om
nog aan een pint te geraken. Zelfs op het vernieuwde Zand mag je vanaf de
vooravond geen dorst meer hebben. Wat Renaat met zijn circulatieplan niet zegt
is dat de toegangswegen van en naar Brugge vastlopen. Hij heeft het over de
Bloedput maar hij fiets wellicht nooit tot aan de brug van Steenbrugge.
Renaat duwt de vuile lucht naar de randgemeenten. Vanaf de autostrade tot
centrum Brugge (6km) mag je op meer dan een uur rekenen in de wagen.
Renaat ligt al enkele jaren overhoop
met de Lijn en dat zal ook wel het geval zijn in andere steden. Hij zweeg ook
in alle talen over de mensen die dagelijks honderden bussen voorbij hun deur
horen donderen. Mini busjes op elektriciteit zouden zijn alternatief worden
maar het valt op dat die busjes in de proefperiode meer leeg dan vol over de
onvallige kinderkopjes sjokken
In Mechelen zijn ze het reeds jaren
gewoon maar in Brugge is het slechts sedert enkele jaren dat horecazaken
uitgebaat worden door nieuwe Belgen. Zelfs kappers komen uit Kroatië en kletsen
kan je met die mensen niet maar ze werken in tegenstelling tot de horeca onder
de normale prijzen en deinzen er ook niet voor terug om Chinese praktijken van afpersing
van concurrenten te gebruiken. Neem je een taxi dan moet je als Belg ook een
mondje vreemde talen kennen
Tijden veranderen en nog enkele
verkiezingen en de huidige burgemeesters zullen vervangen worden door de nieuwe
Belgen.
Maar de lucht zal dan verbeteren want
dan gaan we zoals in wat wij noemen apenlanden meer op straat leven
