Spanje een land waar veel Belgen hun vakantie doorbrengen. Een
city-trip naar Madrid of een korte of lange vakantie in Tenerife. Voor veel
landgenoten een verademing om de stress in eigen land even te vergeten.
Voor sportliefhebbers een marteling.
De Belgian Cats werden er genadeloos maar heel liefdevol
afgeslacht. Ook Club Brugge onderging dit lot.
We mogen van liefde spreken omdat Spanje onze atleten
respecteert en zachtjes op de neus drukt dat onze sportieve weg nog lang is.
De Spanjaarden weten dat een bezoekje van die sympathieke
Belgen de voorbode is om nadien een feestje te bouwen.
Zoals het offerfeest een schaap nodig heeft om het feest te
doen slagen, zo blijkt de Belg dit schaapje te zijn. Schaapjes zijn lieve, sympathieke
dieren en klaargemaakt met liefde smaken ze heerlijk.
Onze sportlui zijn graag geziene gasten want ze bieden
weerstand (weliswaar geen onoverkomelijke weerstand), ze hebben een fairplay
waardoor je zeker bent dat je zonder kwetsuren van het plein zal komen. De
Belgian Cats gingen eervol ten onder en ook de blauw-zwarten deden dit.
Volgens de stuurlui aan de wal (analisten) was de score in
Madrid overdreven maar het is een bevestiging dat de beste stuurlui aan de wal
staan.
Voor Madrid was de wedstrijd slechts een oefenpartij en
hadden ze geen nood om voluit te gaan. Twee spelers in hun voorste linie was
voldoende voor enkele acties om met 3 1 te winnen.
Zoals bij de Belgian Cats er na de wedstrijd een gevoel was
dat er meer inzat zo zullen ze bij Club identiek reageren.
Er moet geen ontgoocheling zijn want er mag eerlijk
gesproken worden dat de afslachting liefdevol gebeurde. Wel moet er het besef
zijn dat we respect afdwingen en dat de sportieve weg die ons kleine landje aan
het bewandelen is moet verder worden afgestapt.
Blijven groeien met de beperkte middelen die we hebben en
vooral sportief blijven.
Winnen is belangrijk maar deelnemen is evenzeer belangrijk.
Een sangria mag om het verlies te verwerken maar nuchter blijven en terugkeren
met een gevoel dat het weerwerk dat we boden de onpartijdige kijker een leuke
aangename tijd bezorgde.
De neutrale, niet fanatieke sportliefhebber heeft hetzelfde
respect als de overwinnaar en ziet het niet als een afslachting maar als
liefdevol weerstand bieden .
De oertijd over het ontstaan van stammentwisten. Twee mannen en
tegenwoordig ook twee vrouwen zijn voldoende om oorlogen te verwekken. Op een
toffe manier werd duidelijk hoe twee vrienden in een onooglijk dorpje rond
Aalst eerst onderling van vrienden vijanden werden en er nadien een ouderwetse stammentwist
wisten van te maken. Een lapke grond is voldoende om te zorgen om met het mes
tussen de tanden elkaar te lijf te gaan.
Wie dacht dat de tijd dat de afficheplakkers voorbij was, is eraan
voor de moeite. Minder plakkaten en moderne middelen zorgen ervoor dat de
campagnes nog steeds het beschimpen van de tegenpartij een doel blijft.
Mooi was alvast hoe de moderator de Gentse politiekers voor blok
zette met de reportage over sociale woningen. Een staartje zal volgen aan het
feit dat mensen ten onrechte huur betalen voor een krot. Oplichterij niks meer
of minder en geen enkele politieker kon een afdoend antwoordje geven op de
schandalige manier waarop men gedurende jaren mensen bedriegt en besteelt in de
Bernadettenwijk .
Saai en oervervelend was de uitzending niet en toch kwam er maar één
man met vlag en wimpel uit de strijd
Jean-Marie, ongeschikt voor nationale politiek en ongeschikt om
aangesloten lid te zijn bij een partij. Een eenmanspartij is zijn enige
mogelijkheid. Een gewezen topcoach die zijn judokas aan de top bracht en
datzelfde talent gebruikt hij als politieker. Leiding geven kan hij maar
samenwerken met anderen! Dedeckere is eerlijk en heeft het hart op de tong. Hij
is sociaal en kan; weliswaar met moeite, toegeven als hij blundert. Zijn
grootste blunders waren zijn Dutroux bezoek en zijn ruzie met Vandelanotte.
Ook zijn herrie omtrent het Casino was erover maar het kwam uit het diepste van
zijn hart. Ook als trainer kon hij geen onrechtvaardigheid verdragen en dat
trekt hij door in zijn politieke bezigheden.
Voor mensen die praatprogrammas verafschuwen is er een troost, na
14 oktober is het weer de tijd van FC De Kampioenen
Aan tafel de burgemeester van Roeselare,
Brugge en salamander Calvo.
Elk van hen hadden het over hun stad.
Geen van de drie repte met een woord over klimaatvluchtelingen. Toch heeft
iedere stad te kampen met mensen die de stad ontvluchten.
Zuivere klimaatvluchtelingen zijn het
niet. Het klimaat is maar één van de facetten waarom mensen de stad verlaten.
Het onderzoek over propere lucht in
de steden is een enorme meevaller als actiepunt voor de komende
gemeenteraadsverkiezingen.
Roeselare ken ik enkel van wandelen
in een winkelstraat. Mechelen en Brugge daarentegen ken ik als mijn linker-
enrechterachterzak. Elke binnenstraat, pleintje of hoekje of kantje waar ik
mijn pootje mag en durf opheffen. Ik weet waar ik een drol zou kunnen
achterlaten zonder dat mijn baas een boete zou krijgen. Al enkele jaren zijn de
Bruul en Ijzerenleen met de verbindingsstraten verkeersarm tot zelfs ontoegankelijk
voor de vierwieler. Vanaf het station tot de grote Markt moet je al goed te
poot zijn om die afstand te wandlen. Afstappen in het station Neckerspoel is
een alternatief om dichter naar de St. Rombouts kerk te wandelen. Wat Calvo
wellicht niet weet is dat je reeds van de jaren 70 je fiets met dubbele ketting
moest achterlaten of hij was gepikt. Mij hoor je het niet zeggen dat het de
gekleurde medemens was maar mijn ervaring was toch dat mijn velokes regelmatig
verdwenen
Mechelen is properder geworden,
speelt ook al meer de troef toerisme uit en heeft het grote voordeel dat zowel
vanuit Brussel of vanuit Antwerpen het doorgaande verkeer gewoon de ring en de
autostrade kan aanhouden. Of de mensen in Battel daardoor meer vuile lucht en
lawaaihinder ondervinden zal de binnenstad een zorg zijn!
Brugge daarentegen wil nog meer
toeristen aantrekken en die overvloed zorgt ervoor dat de binnenstraten een
overrompeling krijgen aan voetvolk. Rond de toeristische trekpleisters geraak
je er met je wagen niet door. In de Katelijnestraat is het zelfs moeilijk om
met je fiets geen Japaneesje omver te kegelen. Die liefhebber fotografen gaan
zelfs in het midden van de straat staan en schuiven enkel met tegenzin opzij
voor de koetsier omdat ze schrik hebben van dat grote paard.
Renaat is een kei in het aantrekken
van duizenden autobussen met dagjestoeristen. Aan het station draaien die
dieselmotoren met alle stinkende uitlaatgassen tot gevolg. Rond 17u hollen die
toeristen dan naar de parking want tegen 18u moet je al goed de weg kennen om
nog aan een pint te geraken. Zelfs op het vernieuwde Zand mag je vanaf de
vooravond geen dorst meer hebben. Wat Renaat met zijn circulatieplan niet zegt
is dat de toegangswegen van en naar Brugge vastlopen. Hij heeft het over de
Bloedput maar hij fiets wellicht nooit tot aan de brug van Steenbrugge.
Renaat duwt de vuile lucht naar de randgemeenten. Vanaf de autostrade tot
centrum Brugge (6km) mag je op meer dan een uur rekenen in de wagen.
Renaat ligt al enkele jaren overhoop
met de Lijn en dat zal ook wel het geval zijn in andere steden. Hij zweeg ook
in alle talen over de mensen die dagelijks honderden bussen voorbij hun deur
horen donderen. Mini busjes op elektriciteit zouden zijn alternatief worden
maar het valt op dat die busjes in de proefperiode meer leeg dan vol over de
onvallige kinderkopjes sjokken
In Mechelen zijn ze het reeds jaren
gewoon maar in Brugge is het slechts sedert enkele jaren dat horecazaken
uitgebaat worden door nieuwe Belgen. Zelfs kappers komen uit Kroatië en kletsen
kan je met die mensen niet maar ze werken in tegenstelling tot de horeca onder
de normale prijzen en deinzen er ook niet voor terug om Chinese praktijken van afpersing
van concurrenten te gebruiken. Neem je een taxi dan moet je als Belg ook een
mondje vreemde talen kennen
Tijden veranderen en nog enkele
verkiezingen en de huidige burgemeesters zullen vervangen worden door de nieuwe
Belgen.
Maar de lucht zal dan verbeteren want
dan gaan we zoals in wat wij noemen apenlanden meer op straat leven
De voorbije week beleefde ons land
een uitzonderlijk sportgevoel.
Opvallende resultaten wat plakken
betrof in het wielrennen en onverhoopte prestaties van de Belgian Cats.
Supporters genoten ten volle van de
overwinningen.
Remco Evenepoel is een fenomeen en de
vrouwenploeg in de basket was de revelatie van het wereldkampioenschap.
Uiteraard springt de media op de
formidabele resultaten.
De 18-jarige Remco mogen we niet nog
meer belasten dan wat de jongen nu reeds moet verwerken, aldus de reporters.
Toch sleuren ze de jongen van het ene interview naar het andere en horen we
niks anders dan dat een nieuwe Merckx is geboren. Zelfs de Eddy Merckx liet
zich ontvallen dat de jongen beter is dan hij in zijn jonge tijd.
Identiek wat de Belgian Cats betreft.
Amper verliezen van de Japanners, winnen tegen Spanje en Frankrijk, om dan
tegen de Amerikanen een ongelooflijke eerste helft te spelen en uiteindelijk
met minder dan 20 punten de boot in de gaan.
Of de Cats nu een derde of vierde
plaats zullen halen en met een bronzen plak of zonder naar huis komen is
bijkomstig.
Iedereen hoopt op een medaille maar
dat zou nog enkel een surplus zijn en tof voor de ploeg maar is geen noodzaak
om te besluiten dat ze meer dan goed waren op het kampioenschap.
Er duikt echter een enorm probleem op
omdat eens men aan de top geraakt men ook mensen moet beschermen tegen
zichzelf.
Sportclubs worden verplicht om een
sportpsycholoog in vast dienstverband in de club op te nemen om spelers tegen
zichzelf en het bestuur van de club te beschermen.
Met een formidabele vrouw als An is
het duidelijk dat ze tegen zichzelf moet beschermd worden. Hoe leuk het ook mag
lijken dat ze op haar veloke naast het veld alle moeite doet om haar knie
soepel te houden en het vocht te weren, moet men durven toegeven dat ze
stommiteiten aan het doen is. Wie zal nog fier zijn wanneer binnen enkele jaren
zal blijken dat An de groep van mensen met beperking zal volgen? Zal men dan
als supporter toegeven dat men mede schuldig is als An rondhuppelt op krukken
of rondtoert in een rolstoel?
Risicos nemen behoort tot het leven maar het
moeten berekende risicos blijven. Kwetsuren kan men niet vermijden en zijn een
onderdeel van sport. Winnen is een must maar niet tegen elke prijs.
Iedereen die weet wat een beperking
is kan je in geuren en kleuren uitleggen dat het voornaamste in het leven de
gezondheid is.
Leve de sport en Kris Peeters heeft
er een job, job en job bij een verplichtte sportpsycholoog!
Wim Lybaert stond voor de klas. Een
Bruggeling die leerlingen in Oostende met hun voetjes in de zee moest uitleggen
dat ze nog een grote kans hebben dat diezelfde zee boven hun neus zal komen te
staan.
Een onderwerp dat slechts bij
volgelingen van Calvo interesse kan opwekken.
Lybaert kon zoals in de drie
voorgaande afleveringen rekenen op leerlingen die zinnige zaken konden
verkopen.
Dat de programmamakers een goede
selectie maken van wie ze in de klas als leerling op de schoolbanken zetten,
heeft enkel voordelen.
Jongeren die openlijk hun gedachten
zeggen en die naar elkaar luisteren, in discussie gaan.
Een leerschool voor alle politiekers
die niet naar elkaar luisteren en die niks liever doen dan kibbelen en elkaar
beschimpen.
Die mix van inboorlingen en
aangelanden zorgt ervoor dat de kijker op een andere manier gaat denken over
die nieuwbakken Belgen.
Zelfs Wim stond met de mond vol
tanden toen een 17-jarige vertelde dat hij kinderarbeid had gedaan in zijn land
van oorsprong en dat hij met die kinderarbeid gelukkig was!
Geen enkele Oostendenaar die ooit
heeft geweten dat die kinderarbeid zelfs een zegen is voor die jongeren. Beter
te werken in een fabriek dan als hangjongere op straat te leren hoe je een crimineeltje
moet worden
Diezelfde 17-jarige legde er zelfs de
nadruk niet op dat de misbruiken van die kinderarbeid een gevolg is van de
misbruiken en winstbejag van de Europeaan!
De jongen had de mogelijkheid om eens
een ferme natrap te geven aan ons Westerlingen maar hij deed het niet.
Die leerden ook een nieuw toekomstig
woordje dat onze volgende generatie veel in de mond zal nemen.
Klimaatvluchteling Ook wij zullen moeten vluchten wanneer dikke Bertha zal
verzuipen in het zeetje.
Zelfs het openluchtmuseum zal die
kleine Japannertjes niet meer kunnen laten rondlopen om kiekjes te maken.
Wij, dieren die gevoeligere sensoren
hebben dan mensen zijn al op de vlucht.
Een bewijs is mogelijks die witte
walvis die in de monding van Thames eens komt piepen of hij zijn soortgenoten
zal laten overkomen vanuit de koude streken. Zijn het nu wolven of hertjes die
zachtjesaan het terrein van de mens opnieuw inpalmen, het kan een teken zijn
dat die beestjes verder denken dan de mens!
Spijtig dat dieren niet kunnen
klappen of ze mochten ook eens in de klas komen zitten.
Misschien toch geen spijt dat de
Belgian Cats verloren tegen Japan.
Dat De Belgische katjes verloren
tegen de kleine Japanners met het kleinste verschil en Topspeelster An heeft
gelijk dat de Belgen hadden kunnen winnen maar dan hadden ze uit een ander
vaatje moeten tappen.
Ze speelden als katjes. Te braaf en
te traag. Tegen de overmacht van de zeer goed shots van de Japanse meisjes viel
weinig te beginnen. Ze zijn uiterst trefzeker en ook hebben ze allen snelle
voetjes.
Met dergelijke tegenstander moet je
benutten wat je troeven zijn en dat was de lengte van onze speelsters. Onder
het kot kunnen die kleintjes niks beginnen tegen een overmacht van lange
armen. Dit deden de Belgische speelsters te weinig en dat is een minpuntje voor
de coach.
We mogen niet te kritisch zijn want
onze meiden hebben te weinig ervaring op wereldniveau. Wedstrijden zoals tegen
die Jappen zijn een formidabele leerschool. We moeten ook wat chauvinist worden
en in ons eigen kunnen durven geloven.
An heeft de ervaring maar het begint
op te vallen dat ze een dagske ouder aan het worden is. Naast het knie probleem
is de souplesse en de snelheid een beetje weg.
Illusies over de volgende wedstrijd
tegen Spanje maakten we ons niet. Ook die wedstrijd zou een leerschool
worden en hopelijk zet het onze jeugd aan om lid te worden van de basketclub in
de buurt.
We oordeelden zoals nogal vaak te
vroeg. Spanje werd niet enkel een leerschool maar bewees dat men kan groeien in
een tornooi.
De Spaanse ploeg heeft ervaring zat
maar de Cats hadden meer lef dan tegen de Jappen. De inzet en wil was er en
zelfs met op bepaalde momenten nogal dubieuze beslissingen van de
scheidsrechters bleven ze knokken.
Het werd zelfs een thriller tot de
allerlaatste seconde. Een toonbeeld voor jongeren dat men nooit mag opgeven.
Met 1 puntje de kwart finale halen
had niemand durven hopen.
Wel spijtig is dat An op het einde
van haar carrière meer vanop haar hometrainer de wedstrijd zal meedoen dan
vanop het terrein. An zal met haar karakter wel haar opvolgsters met raad en
daad blijven bijstaan. De speelsters mogen haar dankbaar zijn en respecteren
want zij was de eerste Belgische die het internationaal maakte. Haar toekomst
zou als rechterhand een jobke moeten worden naast de trainer.
Ervaringsdeskundige in hart en nieren en ze zal respect afdwingen bij
scheidsrechters en dat is naar de toekomst een pluspunt.
Zoals met het resultaat van het
Belgische volleybalteam mogen we fier zijn.
In tegenstelling tot al die landen die profspelers
hebben moeten wij het doen met veredelde amateurs. We mogen terecht fier zijn
op onze sportlui die vaak na hun dagtaak de moed hebben om intensief te trainen.
Verder spenderen ze vaak hun spaarcentjes om mee te kunnen gaan naar het
buitenland en ontzeggen ze vaak hun gezin aan luxe.
We moeten dus zeker stilstaan bij de
inzet van onze sportmensen .
Met wat we nu uitspoken aan de
futuristische toekomst komt het einde van de beschaving in zicht.
Automatisatie is formidabel indien
het resultaat zware lasten voor den mens kan vervangen. Maar om voor alles en
nog wat een robotje te voorzien is oerdom.
Beroepen voor minderbegaafden is al
een heikel probleem om die mensen in te schakelen op de arbeidsmarkt. Wat doen
mensen die niet aan de slag kunnen. Zich vervelen en de medemens duvelen. Bij
gebrek aan inkomsten zich opsluiten en vereenzamen.
Alles vervangen door technische
mogelijkheden zal de mens nog individualistischer maken dan hij nu reeds is.
Sociaal contact zal nog meer verdwijnen en iedereen zal op zijn eilandje leven.
Een wereld van verschil tussen Pano
en Martin Heylen die binnenvalt bij Jan Modaal.
Toch is het verschil niet echt zo
groot.
Een babbel met een alcoholverslaafde
die te weinig wil heeft om zijn probleem ten gronde aan te pakken zou met al
die robotjes wel eens veel navolgelingen kunnen krijgen.
Met gebrek aan sociaal contact is
drankmisbruik niet veraf. Het aantal stille thuisdrinkers zal nog groter
worden. Het glaasje half volle of half lege witte wijn op het aanrecht als
zogezegde ingrediëntje voor de saus zal ook op het nachtkastje als tweede vaste
stek zijn plaatsje krijgen.
De ooit hard werkende boer is nu
reeds een bedrijfsleider geworden. Paard en kar werden reeds jaren geleden
vervangen door de tractor en nu is de jonge generatie landbouwers een
bureaucraat geworden die zich moet bekwamen in bijhouden van statistieken en formulierkes.
Spijts de goede bedoelingen van het
programma boer zoekt vrouw moet de boer zich amuseren met het wrijven op zijn
koeien en varkens. Het sociaal contact van de boer is zijn kalfje aaien en van
tijd tot tijd een babbeltje met veearts Heidi!
Al die robotjes hebben nood aan
elektriciteit en niettegenstaande onze heilige geest geproduceerd in
kerncentrales die uit elkaar vallen, zullen we hoe langer hoe meer
elektriciteit nodig hebben.
Zoals oma zaliger zei dat de mens
zichzelf zal verdelgen, lijkt het erop dat oma nog straffer was dan Jules
Verne
Een fan van Will was ik niet. Ook Jo was niet mijn genre en
het spontane van Kat Luyten zorgde ervoor dat mijn visie veranderde.
Jo, mevrouw Leemans die als verkoopster in de winkelstraat
van Mechelen op een werknemersfeestje van de Innovation haar zangtalent
ontdekte kent iedereen als een open flapuit. Ze zong na een moeilijke periode
jaren in Benidorm en Will Ferdy was er vaste gast in haar zaak. Ook haar
taverne in Willebroek draaide maar toch liep Jo haar leven over doornen.
Gezondheidsproblemen en regelmatig eens in zee gaan met de verkeerde lui die
haar in miserie brachten.
Zowel Jo als Will leerden ons in het programma van Luyten
dat echte vriendschap bestaat. Beiden over de 90-jaar maar aan het tongske zal
het niet liggen. Beiden zijn nog zeer mondig en zelfs ad rem.
Het was in 1970 dat Will uit de kast sprong en de deuren
opengooide zoals nog geen enkele BV verkondigde homo te zijn.
Een schok voor het katholieke Vlaanderen maar Will zocht
geen sensatie. Hij wilde eerlijk en open vertellen hoe hij zich voelde. Een
halve eeuw later is hij nog steeds open en wil mensen niet in het harnas jagen.
De man dwingt zelfs respect af.
Veel jongeren zouden lessen moeten trekken over de manier
hoe Will spreekt over homofilie. Die man stond nooit te wippen als een halve
gare op een camion in een gay-stoet.
De man verloor zelfs zijn geloof niet en nog straffer is dat
hij religie naar zijn eigen levensvisie ombuigde.
Wat kan een mens meer wensen dan het zich goed voelen met
een kaars van Heilige Rita. Hij stoort er niemand mee en hij voelt er zich
gelukkig mee.
Dat volgens Will Jezus een homo zou zijn geweest zullen
weinig katholieken graag horren maar hij hamert en dramt er niet op door. Hij
zegt maar enkel hoe hij zijn religie beleeft maar probeert mensen niet te
overtuigen.
Zijn liedjes zullen me wellicht nooit bekoren en fan zal ik
dus niet worden maar toch dwong de man respect af door zijn eerlijkheid.
Uitzendingen over seks trekken kijkers aan en dat is te
merken aan al die reclamezenders. Buiten roeren in kookpotten en madammen
zoals een Goedele Liekens is een minder geobsedeerde verplicht om van de ene
sportzender naar de andere te zappen
Geen heldere wolkjes maar donkere
wolken boven het troebelend gezelschap.
Faber ligt onder vuur en het ganse
gezelschap van dansers ligt op hun rug! Een open brief van werknemers die
ontslag namen of die ontslagen werden.
De rage van het metoo syndroom waar
het niet gaat over enkel handtastelijk gedrag of onbetamelijke opmerkingen.
Het zal wel kloppen dat Faber
misbruik maakte van zijn macht. Het is echter niet juist dat hij zich meer mag
permitteren omdat hij kunstenaar is. Onder het mom van kunst & cultuur zou
er toch ook respect moeten bestaan.
Het valt op dat bij velen die macht
hebben er iets in de bovenkamer wijzigt en ze een erotische stimulans krijgen
die de gewone sterveling blijkbaar minder heeft.
Naast Faber zijn er vele machthebbers
die blijkbaar met prikkels zitten die erotiek stimuleren en fatsoen
onderdrukken.
Macht staat blijkbaar gelijk met een
verhoogde potentie. Mijnheer pastoor had in het dorp macht en misbruikte dit,
Regeringsleiders zoals Trump hebben duidelijk ook jeuk tussen de beentjes. Ook
schrijvers met naam en faam zoals Claus of Boon hadden nood aan een jong ding
of erotische fotos.
Toch herinner ik me weer de woorden
van mijn oma: indien er geen slechte vrouwen zouden zijn, dan waren er ook
minder slechte mannen.
Bij geestelijken ligt het anders maar
bij gevallen zoals De Pauw en Faber en al die regisseurs en politiekers is het
toch niet te begrijpen dat slachtoffers jaren na datum slechts boven water
komen
Een onderzoek naar Fabers zijn
mogelijke overtredingen moet nog beginnen maar het lijkt nogal duidelijk dat er
ook sprake zal zijn van macht misbruiken tegenover macht.
Welke danseres wil geen solo? Welke
vrouw wil geen hoofdrol?
Om aan die top te geraken gebruiken
die vrouwen hun macht en dat is de krach van hun lichaam. De man een gevoel
geven waar ze naar verlangen! In de rechtspraak gaat het dan vlug over
uitlokking en/of toestemming.
Ieder vrouw, zelfs het blondje, weet
dat meegaan in een ruimte met de man die kan zorgen voor de solo of hoofdrol er
grote kans is dat die machthebber zijn handen niet zal thuis laten.
Eén keer meegaan was reeds dom maar
meerdere keren is niet normaal. Verder hoorden we nog nooit dat een vrouw een
mep uitdeelde of een shot gaf waar het bij de man geen deugd doet.
Eén van de advocaten gaf reeds de
indruk dat Faber het slachtoffer is maar zowel Faber als de dansers zijn
slachtoffer. Advocaat Riedel gaat reeds verder en met weinig woorden probeert
hij reeds een vorm van middellijke schikking. Een soort probeersel om het niet
tot een gerechtelijk onderzoek te laten komen. Naar de toekomst is het geen
oplossing en dat schijnt de Minister van Cultuur goed te begrijpen. Pal en perk
zal men niet stellen indien de mentaliteit blijft zoals ze is.
Verwerven van macht en misbruik maken
van macht zit in de mens ingebakken. Er zal er altijd wel eentje zijn die
toegeeft aan de verlangens van de machthebber en de vrouw die niet openlijk
kiest voor de carrière zal zich moeten tevreden stellen met een tweede
rangsrol. Het is niet enkel in het wereldje van de artiesten maar nagenoeg in
alle sectoren.
Kunstenaars en artiesten hebben een
aantrek en machtsbewuste vrouwen trekken die mannen ook aan omdat naast zon
man hun macht tegenover andere vrouwen de hoogte ingaat. De natuur zorgde
ervoor dat er bij die mannen ook iets de hoogte ingaat maar voorzag te weinig in
het afremmen van dat spierke op verkeerde momenten .
Een medicatie bestaat er niet en dus
ook homeopathie zal geen aarde aan de dijk brengen.
Faber zijn naam komt internationaal
onder vuur maar wat met de naam van de solo-dansers?
Het lukte me niet om de Molenbeekse
regisseur als meester voor de klas te volgen. Of ik ben te oud of dat
gekwetter van de jongeren werkte teveel op mijn zenuwen. Naar elkaar luisteren
of een beetje respect voor de medestudent ontbrak. Voor mij was de klas zoals
politiekers debatteren. Niet naar elkaar luisteren maar elkaar onderbreken en
op de duur op de zenuwen werken.
Met Pano bleek nadien dat mijn oma
zaliger volkomen gelijk had toen ze me zei dat als je als boorling je oogjes
openslaat en je ziet in een hoek van de kamer een emmer, trekker en dweil ziet
staan dat je in je leven zal mogen werken en dat je levensweg uit meer
doornen dan rozen zal bestaan.
Veel mamas met kindjes die leven in
armoede. Moeders die goede zeelui zijn want ze moeten elke maand de touwtjes
aan elkaar knopen om te overleven.
Een gevolg van mannen die wel kindjes
maken maar geen verantwoordelijkheid nemen en het hazenpad kiezen en
daarenboven nog vertrekken met als toemaatje een berg die ze achterlaten.
Als alleenstaande met kinderlast het
hoofd boven water houden is geen eenvoudige opdracht. Een Europees probleem dat
vluchtelingen niet weten en indien ze dit zouden weten dan zou de vlucht naar
Europa ook minder worden.
Ons gratis onderwijs blijkt in werkelijkheid
een dooddoener voor alleenstaande moeders of vader.
Gedeelde kosten zijn halve kosten en
de maandelijkse facturen voor wonen, nutsvoorzieningen zijn onbetaalbaar.
Snoeien op de uitgaven van eten en kledij is noodzakelijk en wanneer de ouder
door ziekte niet kan werken blijft er van toekomst en zorgeloos leven weinig
over.
Voornamelijk is het niet kunnen
omgaan met geld een zware handicap. Budgettering is een oplossing maar vanaf de
basis zou men iedereen moeten leren omgaan met het beheren van geld. Eens
geboren in armoede is geld beheren geen automatisme. Veelal beknibbelen die
mensen op voeding om toch maar een duur telefoontje te kunnen kopen voor het
kindje. Niettegenstaande het weinige geld dat ze ter beschikking hebben kopen
ze toch de verkeerde zaken.
Mensen in armoede nemen ook vaak de
verkeerde beslissingen omdat ze iedere strohalm grijpen en dan ten prooi vallen
van misbruiken. Zodoende zakt de moed in hun versleten schoenen, verlies aan
werk en ziekte zorgen ervoor dat het leven op aarde meer een hel dan een hemel
is.
Wat gaat men aan de armoede doen?
De bestrijding op het pamfletje van
de verkiezing plaatsen en nadien?
We weten allen wat er na de
verkiezing zal gebeuren. Zoals dat pamfletje zullen de beloften in het
containerpark belanden .
In Antwerpen is er eentje die een bijvoegsel aan het
schrijven is aan de Bijbel.
Een heilige is hij niet maar zijn leven begint stilaan op
dat van een verloren gelopen apostel te gelijken.
Een heruitgave van Jezus tegen de koning.
Namelijk Peeters tegen Dewever!
Ook Peeters vertrok vanuit zijn dorpje Puurs naar de grote
stad niet voor de volkstelling maar voor de verkiezingen. Om weerstand te
bieden tegen de volksheld probeerde hij de Joden op zijn hand te krijgen maar
moest reeds vlug één van zijn apostelen van zijn lijst schrappen want zijn
volgelingske wilde de vrouwtjes geen handje schudden.
Dan maar van deur tot deur stemmen gaan ronselen maar weer
tegenslag want één van zijn visverkopers bleek een expert in drughandel te
zijn.
Opgeven kent Jezus Peeters niet en dus een reserve apostel
op zijn lijst maar dan bleek dat ook die man commerce doet in drugs en de
gevangenis invloog.
Toch blijft Peeters met zijn kruis op zijn bult verder te
kruipen tussen de file op de Meir!
Of het bijvoegsel aan het Nieuwe Testament een andere kijk
voor de toekomst zal opleveren valt te betwijfelen.
Het vonnis van Jezus Peeters over een jeugdzonde die hij
maakte om zijn volgelingen hun centjes van Arco terug te bezorgen, of althans
een deeltje zal hem uiteindelijk aan zijn kruis nagelen.
Zal ook deze moderne Jezus terug uit zijn graf krabbelen?
De kans is klein want de tijd van begraven is voorbij. Verbranden en uitstrooien in de Schelde is
het devies in de grote stad en dan is er van terugkomen geen sprake .
Een nieuw bedevaartsoord zal geboren worden in Puurs.
Kaarsjes gaan branden aan het grotje in de tuin van Peeters! Er is in Puurs
alvast een friet-chinees en het is er makkelijk parkeren voor de volgelingen
die met bussen zullen komen bidden.
Een vlotte overwinning voor de Rode Duivels van een oefenwedstrijd
die meer had van een training dan van een wedstrijd.
De eerste 45 was het een trage vertoning en kregen we de indruk dat
de Rode Duivels last hadden van een jetlag.
Na de koffie was het de tijd om onze jeugd ook een voorsmaakje te
geven van wat nu een Rode Duivel is.
Die nieuwelingen draaiden vlotjes mee en al was het dan maar tegen
een slappe tegenstander het voelt goed aan.
Het is duidelijk dat vorige trainers van de rode Duivels een goede
basis inpompten want de sfeer is goed en de 90% die Leekens ooit bezorgde aan
de Rode Duivels is zeker nog niet uitgewerkt!
De oude en nieuwe garde bewogen met en zonder bal aan de voet
vlotjes.
Representatief is het echter nodig om af te wachten tot het spelen
zal meevallen als de tegenstander geen Jantje & Mietje zullen zijn.
Voor de supporter een moeilijke vraag wie nu de Duivel van de match
was!
Voor mij is de keuze simpel. De Rode Duivel in Schotland was de
keeper.
De eerste helft kon de man gerust een staande receptie hebben
gegeven voor de supporters achter de goal of zijn bokkes hebben kunnen opeten
want hij heeft geen enkele bal moeten weren.
In de tweede helft echter moest hij enkele keren tussenkomen en dus
bewees de man met grote handschoenen dat hij zich blijft focussen al stond hij
60 voor Pietje Snot in dat doel.
Wie blijft zich zolang concentreren als je op je werk niks anders
moet doen dan met je vingers draaien?
Opvallende opmerking heeft weinig met de voetbal te maken maar de
Schotten zijn klaar voor de Brexit. Een ticketje voor de oefenwedstrijd kost
tussen de vijf en 38!
Zouden we ook niet beter uit Europa stappen zodat meer mensen naar
de voetbal kunnen gaan?
In Schotland drinken ze bitter bier en wij voelen ons bitter want na
de euforie van de overwinning zei de man in Nieuws Laat dat we nog een vijf
miljard bovenop de miljarden mogen besparen
Dat de media met de mededeling komt dat er drie psychiaters de
moeder die haar drie kinderen om het leven bracht zal onderhoren is goede
berichtgeving.
Wat haar advocaat op de buis kwam vertellen is gezien het lopende
onderzoek onbegrijpelijk en niet goed te keuren.
De man sleurde zelfs de echtgenoot voor de camera en liet de man een
voorgekauwde verklaring afleggen.
Zolang het onderzoek loopt is er geheimhouding en het zou de Orde
van Advocaten als plicht moeten aanzien om de vrouw zijn advocaat op het matje
te roepen.
De man insinueert en probeert de bevolking en de lijn van het
onderzoek te beïnvloeden.
Openheid is mooi maar het is net of de man al aan zijn pleidooi
bezig is terwijl het nog maanden zal duren voor de zaak zal voorkomen.
Drie psychiaters die zullen nagaan of de vrouw, nota bene een
verpleegster met een postnatale depressie zat op het ogenblik van de feiten en
op dat moment ontoerekeningsvatbaar was!
Gaan die geleerden ook kunnen bepalen wanneer die ontoerekeningsvatbaarheid
begon en wanneer ze stopte?
De geest van de mens is nooit volledig te doorgronden. Het is dan
ook niet eenvoudig om te bepalen wat er in het hoofd van de vrouw omging.
Dat ze een probleem heeft staat vast maar je kinderen doden is en
blijft moord.
Dat de ontoerekeningsvatbaarheid voorbij was op het ogenblik dat de
hulpdiensten haar meenamen voor verzorging is ook een feit.
De advocaat heeft het over het uit het leven willen stappen door op
de pijler van een brug te rijden. Kan best zijn maar dan vlam je toch tegen
die pijler aan de hoogst mogelijke snelheid.
Zou het niet kunnen dat de vrouw de afrit wilde nemen en terugrijden
naar haar woning en door een overvloed aan wenen gewoon de pijler paste in plaats
van de afrit?
Dat zal blijken uit het onderzoek op de wagen en de schade aan de
wagen en dan zou het best kunnen dat er geen sprake meer is van poging tot
zelfdoding.
De advocaat zou nog een bijnaam van Gust Flater kunnen krijgen door
zijn vroege uitlatingen.
Een reportage waar we met onze neus werden geduwd op het feit dat er
sedert de WO II weinig veranderde.
Het grote verschil is dat de moderne technologie voor mensen met
slechte en valse bedoelingen een zegen is. Studenten zoals een Dries Van
Langehove hebben altijd bestaan en het is normaal dat het studenten en mannen
in hun ontwikkeling zijn die zich manifesteren.
Oorlogje spelen is iets van alle tijden en dat sommigen,
voornamelijk jongens met interesse in geschiedenis, van hun spel een doel
willen maken.
Sedert de stroom aan vluchtelingen en de wereldwijde problemen met
minderheidsgroepen die op zoek gaan naar een beter leven komt de strijd om ons
te verdedigen weer aan de oppervlakte.
Na de oorlog is de strijd tussen de zwarte en witte brigade
nooit ver weg geweest.
Sympathisanten van de Nazis zijn er zoals in de jaren 30 gewoon
ondergronds gegaan en hun gedachtegoed is blijven smeulen.
Niet enkel in ons landje maar wellicht overal in Europa bestaan er
groepen die de wereld willen verbeteren en kopstukken van dergelijke bewegingen
denken dat ze een toekomstige Hitler zijn.
Die Dries is zo iemand en de tijd was voor hem rijp om bovengronds
te komen om een eerste slag te slaan met de komende verkiezingen en de
verkiezingen van 2019 in het vooruitzicht.
De ugent heeft thans de plicht studenten die lid zijn van Dries zijn
clubje om ze de deur te wijzen.
Via gerechtelijke weg kunnen leden van die neonazistische groepering
teruggevonden worden en die mensen vervolgen is een noodzaak.
Partijen zullen inwendig politiekers die banden hebben met Dries
& C° uit hun rangen wel zelf verwijderen maar ook die mensen moet men
buiten de wet stellen.
Het is nagenoeg niet te geloven dat ugent reeds lang geen vermoeden
of zekerheid had dat er onder hun studenten mannen met een dubbele bodem bezig
waren.
Ook een beetje verwonderlijk dat men tot de uitzending van Pano door
staatsveiligheid nog niks werd ondernomen tegen Dries zijn bende. Uit het
verleden moet men toch de lessen hebben getrokken van het oorlogje in Voeren?
Het is weeral duidelijk dat de geschiedenis zich blijft herhalen en
toch hervalt steeds een deel in die wanpraktijken van extremisme Alle hens aan
dek voor het vernieuwen en aanpassen van de kieslijsten. De gesneuvelde bomen
in Torhout zullen nog dienst doen om aangepaste folderkes te maken voor de
verkiezingen
Iedereen keek vroeger wel eens naar het programma hoger-lager.
Kinderen vonden het leuk en er was ook een categorie volwassenen die geen
enkele aflevering wilden missen.
Nu de partijen hun nummerke op de stemlijst kennen Kunnen ze volop
aan de strijd van het hoger-lager beginnen. De bedoeling is uiteraard dat de
partij met een hogere kaart dan een lagere uit de strijd komt in oktober.
Stemmen ronselen is de boodschap en elke partij doet dit op zijn of
haar manier.
Zo zal het voor Langemark-Poelkapelle afwachten worden of de naam
van de gemeente niet zal veranderen in Poepkapelle.
In de storm zit Frank Gheeraert die naast zijn nudistische
tentoonstelling zijn broek niet nog eens zal mogen uittrekken als blijkt dat
hij sjoemelde in de toekenning van de verbouwing voor de bar.
Langemark-Poelkapelle heeft met de komende verkiezingen nog eens een
ouderwetse dorpsverkiezing.
In de stad van ons land barstte de strijd ook volop los en hoe?
De Bart ging reeds volop in eerste versnelling door openlijk te
verklaren dat het Torhoutse crevetje weg moet tegen volgend jaar in het
departement onderwijs. Strijden tegen Peeters is geen optie voor de huidige
burgemeester want Peeters schoot zich reeds in de voet met zijn Arco-geklungel.
Een open strijd is voor Bartje onvoldoende want als strijder tegen
de drugbarons opperde hij nu ook dat er partijen zo goed als cocaïne verkopen
in het stadhuis.
Grove beschuldiging en verwonderlijk dat de mannen in blauw nog met
geen huiszoeking aanklopten aan het schoon verdiep.
Zal het geliefde programma ook zoals met de presentator, pastoorke
Walter Capiau ook een smet krijgen die weinigen hadden voorzien?
Als advocaat moet je soms iets zeggen
om niets te zeggen.
Dit was ook het geval van de
verdediger van de vrouw uit Varsenare die haar drie kinderen om het leven
bracht en nadien probeerde om uit het leven te stappen.
De uitleg dat de vrouw met postnatale
problemen zit is een doekje dat het bloed niet zal stelpen.
De advocaat had beter zijn lippen op
elkaar gehouden want een verklaring dat de vrouw een afspraak had met haar
psychiater en al een keer op gesprek was geweest zal als verzachtende
omstandigheid vlug onder tafel liggen.
Ook een sneer naar die psychiater die
niet doorhad dat die vrouw het niet meer zag zitten. Ze had beter iets leuk
kunnen doen met die euros die ze aan de zielenknijper gaf.
Weer geen mens die weet had dat de
vrouw haar drukke leven niet aankon. Weer een bewijs dat mensen te weinig
sociaal contact hebben en dat er achter die mooie gevels velen met problemen
leven.
De gemeenschap moet niet veroordelen
want wie heeft nog echte feeling met zijn omgeving?
Voornamelijk jonge mensen nemen vaak
de uitdrukking quality time in de mond maar wat is quality time? De kinderen
bij de grootouders dumpen en met zijn tweetjes iets gaan eten of drinken of een
weekendje ertussen uit?
Quality in het leven is met elkaar
praten en durven zeggen wat je dwars zit.
Wellicht zal er op de eerste
schooldag psychologische opvang zijn voor de klasjes waar die twee kindjes
zouden moeten verschijnen. Onnodig voor die peuter en kleuter want die beseffen
het gebeurde niet. Op de speelplaats voor de ouders die hun kleintjes komen
afzetten? Onnodig om voor die mensen ondersteuning te geven want een kwartier
na het verlaten van de speelplaats zijn die weer druk-druk bezig met hun eigen
leven
Ondersteuning zal er wel moeten zijn
voor de vader en de naaste familie en ondersteuning had er moeten zijn voor het
drama.
Enkele kilometers verder werden
recent ook nog kindjes vermoord door een man die zijn vrouw wilde laten boeten
en wie spreekt er nog over? Krijgt die familie nog hulp?
Wie herinnert zich nog dat donkere
meisje die zo grappig op scene uit de hoek kon komen? Liesje, nagenoeg volledig
blind geworden omdat haar moeder haar in de beerput gooide. Liesje was het
voorbeeld van hoe gebrekkig psychiaters en sommige hulpverleners werken.
Dramas zullen nooit vermeden kunnen
worden en toch is een mentaliteitswijziging nodig. Jonge moeders krijgen hulp
in de beginperiode na de bevalling maar voelt de ondersteunende hulp wel aan
dat de mama in een postnatale depressie zit? Schort er iets aan de opleiding
van die ondersteuners? Is voor die mensen de hulp enkel koken, wassen en
plassen belangrijk?
Elk drama leert ons wat er schort en
toch blijven dramas zich opvolgen of zelfs vermeerderen
Men heeft het alsmaar over de energie die we niet mogen verspillen
maar men mag eens beginnen nadenken aan de energie waar politiekers nogal wat
nutteloze energie mee verschieten
Gisteren die tweets van Francken en vandaag de verloren geschoten
energie van Meyer Almaci.
Zal dat het politieke steekspel en gezever worden om stemmen te
winnen?
Wat voor belang heeft het nu of Francken of Almaci het bij het
rechte eind heeft.
Tijden veranderen en of men nu voor of tegenstander is van al dat
kabaal over transgenders is slechts een peulschil voor wie geen betrokken
partij is.
Het dilemma ligt bij de man/vrouw die een strijd voert met zijn
eigen ik.
De uitspraken van Francken zijn rechtdoor en wat ze op het
Groeningheveld vroeger voelden: vrank en vrij.
Meyren daarentegen is zon beetje een sutteke zoals een Doortje in
de kampioenen.
Beiden hebben gelijk en geen van beiden hebben gelijk.
Maar als zelfs de Paus het allemaal niet weet wat zouden onze twee
simpele zielen het weten?
Als ieder ouder zodra zijn zoontje met barbies begint te spelen een
mogelijke homo zal worden dan gaan de kinderpsychologen nogal wat volk over de
dorpel krijgen.
De nutteloze energie komt door de media die bij gebrek aan nieuws
figuren als Bo Van Spilbeek in de picture zet.
VTM spant daarin de kroon want het aantal zendtijd dat die reeds aan
Bo verschoten is fenomenaal.
59 is het want hij is nog maar half madammeke en gans Vlaanderen
kon zijn transmissie zowat op het gestroomlijnde voetje volgen.
Bo mag zijn handjes kussen dat zijn moeke en vake zijn verbouwing
niet meer moeten meemaken.
Er is geen probleem voor mensen die zich niet goed in hun vel voelen
en proberen om gelukkiger te worden maar moeten we dat allemaal weten?
Neen, de mensheid heeft daar geen boodschap aan. Minder
ruchtbaarheid zou de homo en genderwereld veel blauwe plekken sparen.
De tijd van de drie musketiers met één voor allen en allen voor
één ligt al lang achter ons.
We leven in een individuele en veel te egoïstische wereld en dan
verspilt de media al die nutteloze energie om Van spilbeek op te voeren of hij
uiteindelijk een C of B cup zal dragen.
Al laat hij zich een Pamelake inspuiten, het interesseert maar een
kleine categorie die de blauwe boekskes leest.
Dat de media dan maar beter energie stopt in onderzoeken naar
verdwenen kinderen.
Helpen uitspitten dat moordenaars die 20 jaar geleden het kind
misbruikten en vermoorden en waar het parket of blunderde of te weinig middelen
had om het onderzoek grondig te doen.
Laat bij politiekers en media spaarlampen branden in plaats van die
verspillende spots op nutteloze onderwerpen
Jaren vliegen voorbij en met een snelheid dat zelfs een Dutroux
denkt aan nog enkele jaren nog recht te hebben op vrijheid.
Zijn advocaat acht de tijd rijp om brieven te sturen naar de
slachtoffers van een mens die weinigen een mens noemen.
Er zijn voorwaarden die de dader moet vervullen om in aanmerking te
komen voor penitentiair verlof te krijgen en nadien een vrijlating.
Een man met levenslang die moet bewijzen schuldgevoelens te hebben
Het lukte zijn ex en hoe?
De bevolking was en blijft geschokt en begrijp tot vandaag niet dat
Martine kapsel liet kappen bij zowat de duurste kapper van gans Knokke.
Het koppel mag en kan geen rooie duit bezitten want ze moeten meer
dan één leven vergoedingen betalen aan de slachtoffers en toch kan een
exclusieve kapper eraf. Wie begrijpt dit?
Ook de poging van Dutroux om zelfs maar een aanvraag te doen kan
geen normaal mens begrijpen.
Een geweten heeft de man niet. Schuldgevoelens kent hij niet want
hij is en zal een onmens blijven.
Die zware beschuldiging blijft me achtervolgen. Het zijn de woorden
van zijn moedertje dat ik nooit zal vergeten.
Wanneer je eigen moeder in de rechtbank uitspraken doet dat men haar
zoon nooit meer mag loslaten in de maatschappij. Dat hij zal hervallen en dat
hij nooit zijn leven zal beteren dan moet men die vrouw geloven.
Niemand kent haar kind zo goed als een moeder. Zij weet als geen
ander hoe haar eigen bloed stroomt.
Wanneer een moeder haar eigen zoon voor verder onheil wil beschermen
dan moeten noch rechters noch een commissie hun tijd doden met zijn aanvraag.
Waarom zou Dutroux nu plots aan de ouders van slachtoffers wel
uitleggen waarom hij zijn gruwelijke daden deed?
Omdat de man geen besef heeft van schuld en nog steeds de manipuleur
is van weleer. Zijn gedrag is verwerpelijk maar de manier hoe hij mensen kan
manipuleren is onvoorstelbaar.
Een lammetje in de gevangenis, een man die door goed gedrag en
manipulatie mensen op het verkeerde spoor zet. Denken we maar eventjes aan de
manier hoe hij kon ontsnappen en een tijdje frisse boslucht kon inademen.
Zijn advocaat doet zijn werk en onze rechtspraak staat hem toe een
aanvraag te doen maar de rechtspraak rept met geen woord over de mogelijkheid
om die aanvraag onmiddellijk in de prullenbak te gooien en Dutroux te laten
zitten waar hij zit.
De maatschappij was reeds zo vriendelijk hem een propere cel, eten
en drinken en ontspanning te geven. Zelf gaf hij zijn slachtoffers geen eten en
liet ze op afgrijselijke wijze sterven.
Hopelijk komt men deze keer niet af met een abdij naast het klooster
van Martine om Marc een mooie oude dag te geven Gelovig of ongelovig, men mag
vergeven maar vergeten mag men niet. Spijtig voor dat pastoorke die Martine rond
voerde (met ons belastingsgeld) maar hij gedroeg zich zeer ongelovig tegenover
de slachtoffers.
Als rechter zou een vrijlating een kaakslag zijn voor de moeder die
had ze het geweten zeker voor haar Markske een abortus had toegepast
We ondervinden het dagelijks. De droogte zorgt ervoor dat we
een oorlog voeren tegen insecten.
Op het terrasje staat je bruine tripel amper op je tafeltje
of ze komen aangevlogen. Ook het frisdrankje trekt wespen aan met ganse vloten.
De BBQ; met of zonder de sausen van Devos-Lemmens, is voor
we het goed beseffen een veldslag. Een ingesmeerd ribbetje of mini maïskolfje
met honing zorgt ervoor dat de BBQ een bedevaartsoord voor wespen is. Wespen
hebben duidelijk een religie want ze komen in massa af en zijn agressiever dan
ooit.
Wespen gedragen zich zoals vluchtelingen. Zoals in de jungle
van Calais strijken ze neer onder je dakgoot en bouwen in een razend tempo een
kamp onder je dakgoot.
Heb je toevallig een uitgemergelde voeg dan zit je vlug met
een zwerm wespen in je vide. Vinden ze een gaatje tussen je dakpannen dan
worstelen ze zich door je dure isolatie en bouwen een loft op je zolder met een
nauwkeurigheid en precisie waar Lecorbusier naar streefde
Amper een slavlaagje regen en de nachtrust is verdwenen.
Muggen alom en wat voor muggen?
De tijd dat de mug rond je oor zoemde is voorbij. De Duitser
lanceerde V-bommen die met een hels lawaai insloegen maar de huidige mug is
geruisloos.
Het resultaat is dat Heidi; een jonge freule van dertig,
ingevolge de hitte een poepkort nachtjaponnetje draagt en op haar ene bil s
morgens een tattoo heeft van Dries op haar ene bil en op de andere een tattoo
van CourtoisTussenin, op een plaats die ik niet als een Brusselmans wil
omschrijven lacht een Kevin met big smile naar Heidi haar echtgenoot Geo!
Heidi mag dan jong, frivool door het leven gaan, het zijn
lastige plaatsen om te krabben als het jeukt tijdens de dag!
We staan er te weinig bij stil maar het is Islamitische
Staat die een pact sloot met de insecten. Bij gebrek aan aanvoer van nieuwe
strijdkrachten, hun oorlog in verval maakten ze een deal met de soldaten van de
insectenbrigade om hun doel te bereiken.
Al wie niet extreem is moet eraan geloven.
Het doel lukt want Heidi gaat nu slapen met een donkere
boerkini en zwemvliezen
Nog nooit haalde ons land zoveel medailles als dit jaar.
Zowel in ploeg- als individuele wedstrijden behaalden we successen.
Beter dan een gouden plak kan niet maar elk eremetaal is een
succes. Voor diegenen die als vierde eindigden is het sneu maar een echte
sportliefhebber is fier wanneer men een landgenoot ziet deelnemen aan een
finale of zelfs de selectie haalde.
We staan zelfs te weinig stil voor de zware trainingen en
inzet van onze sporters.
De vraag is dan ook of Sport-Vlaanderen wel voldoende
respect heeft voor zijn atleten. De selectievoorwaarden verminderen moet zeker
niet maar dat er iets schort met het beleid is duidelijk.
Zoals een beetje met alles dat in handen van
regeringsleiders ligt maakt de burger zich zorgen over het beheer als goede
huisvader van de centen.
Het is toch niet normaal dat veel atleten overhoop liggen
met sport-Vlaanderen en overstappen naar Wallonië. Het bedrag voor het
sportbeleid is niet gering en toch blijken de tussenkomsten voor de atleten te klein.
Waar gaat dat geld dan naartoe?
Naar de infrastructuur en naar de besturen die beslissen?
Een vermoedelijk teer punt en niet voor discussie vatbaar
zal het devies in de Wetstraat zijn. Koken kost geld maar om goed te koken moet
je ook goede producten hebben en is het niet enkel de mooie keuken van Donald
Muylle dat belang heeft.
Een prachtige infrastructuur is mooi en het oogt
voornamelijk goed als prestigeproject maar wat heb je aan een prachtig subliem
centrum als er geen kat komt trainen omdat de atleet met moeite zijn plunje kan
kopen.
Een goed keukenmes heeft een scherpe en botte kant. De
scherpe kant is Sport-Vlaanderen en de botte kant is de sponsor van de atleet.
Er is geen verbetering in het sportbeleid want in de periode
dat onze judo prijzen kaapte lag Dedeckere overhoop met de bond. Ook de
broertjes die de beentjes van onder hun poepke lopen hebben weliswaar hun vader
als trainer maar die ligt ook overhoop met het beleid. Er kan nagenoeg geen
enkele sport gevonden worden waar het tussen het beleid en de atleten klikt.
Het moet beter kunnen en het kan beter en het zal zeker niet
duurder uitvallen voor de belastingsbetaler.
Maai in het aantal beslissers bij Sport-Vlaanderen, leer
luisteren naar de ervaringsdeskundigen van de specifieke sporten en dan mag de
Minister wel delen in de vreugde als de teruggekeerde atleet op Zaventem
neerstrijkt. Dan hoeft het tweetje met felicitaties niet omdat de Minister zijn
hoofd niet durft te vertonen bij de landing en viering.
