Een naam zegt niet alles. Zelfs de schrijfwijze maakt het al moeilijk. Is het nu Delfine of Delphine? De schrijfwijze heeft weinig belang, het is het karakter dat primeert.

De meest bekende Delfinekes in ons land zijn die twee die de media regelmatig halen.

Eentje dat vecht om de erkenning van haar biologische vader en die andere die bokst om het hoogste niveau te behouden in de boksring.

Allebei zijn het vechtertjes die tot het uiterste gaan. Vechten om een beetje speeksel van de mogelijks biologische vader om bewijs te krijgen dat de gewezen koning der Belgen pipi naast het potje deed.

De vorige beslissing van de rechter om geen DNA te eisen van Albert roept vragen op maar buiten de advocaat van Delphine reageert niemand. Nochtans was de conclusie van het vonnis op zijn minst eigenaardig. Volgens de rechter is een wettelijke vader de man bij wie je woonde en leefde. Misschien wat simplistisch maar als voorbeeld een biologische vader die aan de drank en de drugs is en waardoor je gelukkig je ganse leven opgroeit bij oma en opa! Volgens die rechter zijn die mensen je wettelijke ouders en niet die man die zijn verantwoordelijkheid nooit opnam.  Over de eventueel bedrogen vader is het ondankbaar om op je oude dag te moeten vaststellen dat je dochter die eigenlijk je dochter niet is omdat het zaadcelleke van een ander was, een kaakslag.

Albert kon jaren geleden al die trammelant ontweken en overbodig hebben gemaakt door open kaart te spelen met zowel Delphine als met zijn wettelijke kinderen. Albert weet als geen ander, zonder DNA of hij haar vader is. Zijn Italiaanse furie zal misschien nog eens uit de bol gaan maar haar grootste colère had ze reeds jaren geleden.

Hopelijk krijgt Delphine de rechtszaak rond voor Albert zijn koninklijk hoofd neerlegt. Afronden van die zaak voor het te laat is.

We zullen maar partij kiezen voor de naamgenote die met twee geopereerde handen opnieuw mept tot ze geen gevoel meer heeft in haar vingers.

Als gewone werkneemster elke dag trainen en zich voor elke wedstrijd opladen om daags nadien de vuiligheid van haar supporters op te kuisen in de sporthall.

Vrouwen die boksen…

Slechts een beperkte categorie is voorstander van dergelijke sport voor vrouwen. Feministen zien haar zelfs niet als een voorbeeld.

Begrip hebben velen met haar ouders die nog steeds, na al die jaren hun dochter niet graag in de ring zien stappen. Begrijpelijk want een ‘slechte’ klop kan haar leven tot een hel maken.

Twee vrouwen die vechten, elk op hun manier. Persoon zal ooit haar titel verliezen en Bonduelle zal misschien ooit haar titel winnen…

Whats in a name?

Weinig zoals wat is het verschil tussen winst en verlies?

Wat telt is het gevoel van geluk, zelfs is het van korte duur!

03-05-2018 om 10:22 geschreven door Baziel  

Slechte tijden op komst voor de meisjes van lichte zeden. Een knelberoep hadden ze niet maar de vooruitzichten zijn niet goed.

 Meise is als eerste in ons land met een totale vernieuwing van het oudste beroep van de wereld begonnen.

Gedaan met de keuze uit meisjes van alle kleur, model en ervaring. De Chinees is al eeuwen de eerste met uitvindingen en ook wat de seks betreft zijn ze de uitvinder van veranderingen in de sector.

In Meise kan men nu kiezen tussen een viertal modellen in silicone! Er daagden reeds enkele klanten op en de eerste reacties zijn positief.

Een beetje een hinderlijke aanpassing in het gebruik is het wat koude gevoel van de siliconenpop. Klein minpuntje want het modelleke krijgt vlug dezelfde temperatuur als haar klant.

Een pop heeft veel voordelen als je de uitbater van de moderne hoerentent moet geloven. Geen kans op ziekten. Er is ook ruimte voor koppels die eens eerst een triootje willen proberen. De keuze voor de klant is zowat onbeperkt. Hij kiest zijn ‘modelletje’ en kan zijn pop dan naargelang zijn behoefte aanpassen. Het is een samenhang van realisme met virtuele wereld.

Dergelijke poppen kan je wellicht ook gewoon boekhoudkundig afschrijven. Ziek worden die poppen niet en kuren verkopen ze alleszins niet zoals sommige hoertjes wel eens durven doen.

De kostprijs is niet min want zo’n siliconemadamme kost een 2000€. Die prijs zal nog wel zakken want het is nog geen massaproductie.

In Nederland zijn ze reeds geruime tijd met die poppen aan het experimenteren. Maar als het met seks te maken heeft is Kees vlugger dan de gemiddelde Belg.

Persoonlijk bekijk ik dat siliconegeval ook positief. Zou het een ommekeer kunnen worden voor mannen die na de overwinning van de borstkanker van hun vrouw niet meer aan een scheiding denken omdat ze wat ervaring opdeden met die pop?

Ook een voordeel is dat je met een uitgave van 2000€ een eenmalige kost hebt en dat moeder de vrouw veel duurder is in onderhoud. Na gebruik berg je ze op in de kast en geen gezaag als je alle dagen voetbal wil kijken.

De man van de toekomst zal het allemaal rond krijgen met enkele robotjes en bij het gaan slapen zijn pop uit de kast en ’s morgens gezond op!

03-05-2018 om 10:22 geschreven door Baziel  

Tot de periode dat we in ons bedje of hangmatje liggen of zelfs in de babysit zitten te wippen is de kans op een val klein. Een val is afhankelijk van de onhandigheid van de mama of papa!

Na de periode van bedje, babysit was er vroeger de periode van het ‘park’. Zo’n houten kooi met stijlen waar je de spieren kon oefenen tot je via de stijlen overeind geraakte. De eerste val was meestal met de kin en nauwelijks een blauwe plek. Tegenwoordig mag je in de leefruimte kruipen en gebruik je de hulpmiddelen van salontafeltje, stoelen om overeind op die twee beentjes met voetjes te geraken. Dan het eerste voorzichtige stapje rond het salontafeltje om een poging te wagen met de handjes los de stoel te bereiken. Meestal met het gevolg van een dikke buil op het voorhoofd. Meisjes waren vroeger minder roekeloos maar het feminisme begint tegenwoordig vroeg. Meisjes doen niet meer onder voor het roekeloze van de jongens.

Na het stappen is het tijd voor met het loopfietsje grotere snelheden te halen en nog meer builen en blauwe plekken. Zelfs een eerste gipsje is mogelijk.

Vanaf de lagere school zijn de valpartijen minder en is het wachten tot het lidmaatschap bij een sportvereniging.

Renners vallen veel met of zonder eventuele hulpmiddelen om een hoger niveau te bereiken. Wielertoeristen liggen ook vaak te kronkelen op het asfalt en sedert ons tante Julia met ondersteuning trapt loopt ze ook vaker met een occasie heup.

Vallen kan je letterlijk en figuurlijk. Het levende bewijs is Peeters. Hij viel al met zijn veloke, van zijn paard en vorige week van zijn politiek sokkeltje. Met vallende renners hebben we medelijden maar met vallende politiekers is het puur genieten.

De aandacht van de media is wel groter voor de gevallen politieker dan voor de renner. Vorige week elke dag berichtjes over Peeters zijn wonden door de val van zijn politiek sokkeltje. Zelfs een groot debat in de zevende dag en van het ganse debat onthouden we enkel dat wie moet samenleven met die madame De Ridder stevig op zijn benen moet staan om van haar getater niet achterover te vallen…

24-04-2018 om 16:17 geschreven door Baziel  

Mijn hoop was amper geuit dat er geen film zou komen over de kasteelmoord of het blijkt reeds ijdele hoop.

Tijdens het proces draaide de echtgenote van Verheyen een filmke dat ze maakte met getuigen ten voordele van Gyselbrecht. Dat ze kritiek kreeg was voorspelbaar want de nabestaanden van de vermoorde Stijn bekijken dat als een mes in de rug krijgen.

Nu heeft die zelfde echtgenote van de regisseur de bedoeling een documentaire te maken over de moord.

Je mag dan nog de allerbeste vriendin zijn van de dochter van André, dan moet je toch durven weigeren.  Er moet nog een hoger beroep volgen en niettegenstaande zou men starten met een begin van een documentaire.

Wat heeft iemand eraan of Stijn een vrouw verkrachtte of zijn kinderen misbruikte?

Niemand want hoe slecht Stijn ook was, hij is dood en daaraan verander je niets. Wel kerft men de wonden van de nabestaanden van de man open.

Op geen enkele manier en met liters mister proper zal André witgewassen worden van zijn daden. Zelfs met een bus miss proper van zijn dochter zal hij de stempel van moordenaar niet kunnen uitwissen.

Met de kasteelmoord moeten we toch wat verder kijken dan dat ons neusje lang is…

Beseft de huidige generatie wel dat men de komende generatie belast met een ‘ik’ syndroom.

Dagelijks krijgen kindjes de vraag wat er in het weekend kan gedaan worden. Het kind beslist welke activiteit er zal gebeuren.

Spits de oren wanneer je op een terrasje als een oma met het kleinkindje een wafel trakteert en vraagt aan dat lief klein kindje wat ze straks moet klaar maken voor het avondeten. Wat zou ons Filleberke willen eten? De oma van tegenwoordig is nochtans diezelfde mama die altijd zei: ‘eten wat de pot kookt en zwijgen!’

De economie heeft al door dat er moneyn die kleine aankomende generatie zit want hotels hebben prijzen all-in en de Fillebertjes mogen zoveel drankjes drinken en ijsjes eten als ze willen en kunnen.

Er zullen dus nog veel André’s bijkomen want die Filleberkjes leren enkel aan zichzelf denken. De mens is op negatieve wijze zijn genen om narcist te worden aan het aanpassen…

21-04-2018 om 14:58 geschreven door Baziel  

Het doek over de kasteelmoord is gevallen maar wellicht nog niet volledig. Sommige veroordeelden zullen wel in hoger beroep gaan en pas nadien zal het doek definitief vallen.

Het vonnis van de beroepsrechters was volgens de advocaten van de daders te hard. Toch blijkt uit de grondige motivatie van het uitgesproken vonnis dat de rechters niet lichtzinnig omgingen met de beschuldigingen.

De gevraagde vrijspraak voor Gyselbrecht was ook meer een wanhoopsvraag van zijn advocaat. Na een jarenlange aansleep van het proces is het overduidelijk dat André de opdrachtgever was en mensen manipuleerde om zijn doel te bereiken. Gyselbrecht is een narcist pur sang en beraamde de moord op zijn schoonzoon. Hij gebruikte of beter misbruikte zijn kleinkindjes om zijn doel te bereiken. Saelens moest verdwijnen niet uit belang voor zijn kinderen maar uit eigenbelang voor André. Voor een narcist is slechts één persoon belangrijk en dat is de eigen persoon. Het kan jaren duren voor men doorheeft dat iemand narcist is. Veelal zijn die mensen vriendelijk en hulpvaardig maar dat is allemaal fake. Hun eigen belang primeert en is het enige dat telt. Zodra je niet meer bruikbaar bent voor de narcist dan laat hij je vallen als een baksteen en ze deinzen er niet voor terug om een mes in je rug te planten.

André wilde zijn kleinkinderen rondom hem en kindjes kijken op naar de opa tot op een bepaalde ouderdom. André verdraagt geen tegenwerking en alles en iedereen moet naar zijn pijpen dansen.

Belachelijk dat zijn advocaat meegaat in het emotionele van André en zijn vrouw. De echtgenote kent haar man uiteraard en uit jarenlange onderdrukking is hij haar halve god. André heeft nog enkel zijn vrouw want zelfs de vergeving van zijn daden door zijn dochter is even fake als André zelf. Zijn dochter vergaf zijn moord op haar man maar ook die dochter heeft dezelfde narcistische trekken als haar vader.

Als dorpsgenoot fan worden van de moordenaar. Wie kan nu fan worden van iemand waarvan alle bewijzen op tafel liggen dat hij moordenaar is. Simpele zielen die te weinig realistisch zijn. Moord is en blijft moord en enkel een moord zonder beraming en voorbereiding kan tot een verzachtende straf leiden.

Daarenboven zal André nooit enige vorm van berouw tonen. Stijn is er niet meer en voor Gyselbrecht is dat het enige dat telt.

De nabestaanden hebben een gevoel van gerechtigheid maar zelfs die 27 jaar zijn geen gerechtigheid.

De enige gerechtigheid zal zijn indien André lang genoeg blijft leven dat zijn kleinkinderen hem op een bepaald moment zullen dumpen en zeggen dat hij hun vader vermoordde. Dan nog valt te betwijfelen of die uitspraken van zijn oogappeltjes hem zullen raken want de man zal tot zijn dood enkel met zichzelf bezig zijn… het imago van een deel mensen uit Ruiselede die het vonnis volgden blijft hardnekkig André steunen. Een ander deel volgt de redenering dat hij zwaar schuldig is.

Gyselbrecht zal voor een lange periode voor onverdeeldheid zorgen in het rustige kleine landelijke dorpje.

Van hem zal er hopelijk nooit een film komen zoals over de moorden van de buurgemeenten Beernem en Wingene!

21-04-2018 om 14:56 geschreven door Baziel  

’t Stad mag dan nog zo’n schoon verdiep hebben, geef mij maar de parking. Wie wil nu wonen in een stad waar je dagelijks in file van en naar je huis moet?
Wel is het zo dat die van ’t stad zich kunnen vereenzelvigen met stripfiguren. Alle dagen een humoristische aflevering.
De Wever maakte van zijn stad een tweede Bronx. De Antwerpenaar kan best met een kogelvrije vest zijn boodschappen doen want met het nieuwe drugbeleid bestaat de kans dat er eens een verloren kogeltje rondvliegt.
In de haven hebben we Zuid Amerikaanse toestanden en de Nederlandse drugmaffia verplaatste hun werkterrein naar Antwerpen. Drugs komen thans niet meer binnen met een paar honderd kilo’s maar met tonnen.

Antwerpen heeft ook iets met Sex in the City! Tom en Liesbeth zagen hun romance in het lang en breed als dagdagelijks stripverhaal in de media verschijnen.

Kleine Antwerpse partijen die de handen in elkaar wilden slaan trokken na enkele weken hun respectievelijke handjes terug.
Ook Peeters heeft nu iets met handjes. Het typisch Antwerps chocoladesnoepje moest ervoor zorgen dat hij extra stemmen zou krijgen door een ‘Jood Special’ op zijn lijst te plaatsen. Ondoordacht want die ultra Jood is ultra gelovig en wil vrouwen geen handje schudden. Hij wil zelfs jongens en meisjes in aparte klassen op school. Dan zou het ook nog kunnen dat zijn blanco strafregister niet zo heel blanco is want er zou toch iets over een diefstal bestaan waarbij de man zou betrokken zijn geweest.
Of Peeters nu echt gelukkig moet zijn dat de Jood zelf besliste om zich van de kieslijst te laten schrappen zal toch gevolgen hebben. Die paar stemmen meer mag Peeters op zijn buik schrijven en mogelijks zullen er nog negatieve gevolgen zijn.
Hoe dan ook Bart zal wellicht bij het herlezen van Het Verdriet van België een fles met bubbels ontstoppen…

19-04-2018 om 11:00 geschreven door Baziel  

Over de actie van de Britten, Fransen en Amerikanen mag Europa zich eens bezinnen.
Op Tv komen tegenwoordig twee Torhoutse vrouwen vaak het scherm vullen. Crevits en Cafmeijer wisselen elkaar af en beiden zouden over de afgevuurde raketten het op hun manier uitleggen. Crevits zou het hebben over een ‘windje met een geurtje’ en Cafffmeijer zou het uitleggen als ‘een scheet met vreselijke stank’. Beiden zeggen hetzelfde maar het ene bekt wat properder dan het andere.

Goed gezien van de makers van de zevende dag.
Twee mannen uit Syrië. Eentje di hier al 9 jaar woonachtig is en eentje die 2 jaar hier verblijft.
Het eerste wat opviel was dat beiden en vooral de student rechten (23 jaar jong) in hetzelfde bedje ziek zijn zoals vele Westelingen. Luisteren naar elkaar en de andere laten uitspreken staat niet in hun woordenboekje. Opvallend was hoe beiden onze taal beheersen. Pas twee jaar in ons land en duidelijk kon hij onze taal begrijpen.

Eigenaardig was dat beiden een totaal andere visie hebben over de uitgevoerde raid van de Fransen, Britten en Amerikanen. Voor de ene te weinig raketten en een veel te late reactie en voor de andere man een ontoelaatbare en zinloze reactie van de coalitietroepen. 
Twee mensen uit het oorlogsgebied is natuurlijk niet representatief voor een ganse bevolking maar het is wel een teken aan de wand.  Het werd hoe langer hoe duidelijker dat in de ganse Syrische regio het een kluwen is van diverse meningen. Dan kwam de godsdienstige impact nog niet eens boven water.
Soms waren beiden het eens over bepaalde punten. Namelijk dat Syrië geen democratie is maar dat moet ook voor geen van beiden. Dat ze nog lang gaan vechten in Syrië kwam ook als een paal boven water te staan. Voor de ene mag de dictator blijven en voor de ander moet hij ophoepelen. Verkiezingen hadden ze nog nooit en het werd niet duidelijk of er wel een behoefte voor is. Blijkbaar zouden die mensen geen behoefte hebben aan vrede. Ze lijken te genieten van oorlog en de dood op iedere straathoek.

Waar de Europeaan zich moet bezinnen herhaalde de jongste van de twee enkele keren.
Naast de Britten, Fransen en Amerikanen moeten alle landen zich niet bemoeien met hun land. Ze zullen het onderling wel uitvechten. Een voor ons ongrijpbare uitleg maar het is misschien geen verkeerd idee om ons minder te bemoeien.
Een manier van leven die wij niet kunnen vatten maar daarom heeft het Westen nog niet het recht zich te moeien. Dat islamitische staat werd teruggedrongen is hoopvol maar had de Westerling, de Rus en de Amerikaan niet tussengekomen dan hadden wij wellicht nooit aanslagen gehad.

Moeten we niet vrezen dat we met onze bemoeienissen dezelfde toer opgaan als met het feminisme?
We zijn ook al vijftig jaar of meer bezig met de gelijkheid van man en vrouw. 
Het resultaat is dat we nog geluk hebben dat Paula Semer nog leeft en dat die onze neus wrijft in wat nog allemaal scheef en schots zit in de emancipatie van de vrouw. Erger nog nu is de tijd aangekomen om aan de emancipatie van de man te beginnen...

16-04-2018 om 16:58 geschreven door Baziel  

Een artikeltje in de krant trok mijn aandacht.
In Zeebrugge op de Zeedijk wou een 76 jarige man met zijn vrouw in de zon op het terras van de horecazaak Maritiem iets drinken. Het koppel was niet mobiel maar daar had de uitbater van de Maritiem geen oren naar. Volgens de uitbater moeten gehandicapten eens stoppen met hun kuren.
Dat er mensen met beperkingen dokters in de luren leggen om meer uitkeringen te krijgen is algemeen geweten. Dat een bepaalde categorie met een parkeerkaart ten onrechte een standplaats van de echte gehandicapte inpikt, is dagelijkse kost.
Profiteurs zullen er altijd zijn en misbruiken zit een beetje ingebakken bij veel Belgen.
De uitbater van de Maritiem mag dan een bord plaatsen dat er geen bediening op zijn terras zal zijn, dan nog is dit geen reden om iedereen met een beperking zijn zaligheid te geven. zijn uitlatingen zijn los van het niet bedienen van klanten over de schreef van fatsoen en of dergelijke mentaliteit een goede basis is om 'commerce' te doen valt te betwijfelen. De man is echter niet alleen in een weinig positieve houding tegenover mensen met of zonder beperking. Om zaken te doen is de hoofdgedachte dat de klant koning is en dat wil zeggen dat men veel water in de wijn moet doen.

Vorige week maakte mijn baas in de regen toch een kleine wandeling en ik mocht (zonder paraplu) mee. Nu gieten deed het niet echt, het was meer druppelen van willen en niet goed kunnen. In de Bruggestraat in Oostkamp wou mijn baas een koffie gaan drinken maar hij mocht niet binnen. De reden was mijn aanwezigheid. een bol met haren volgens de uitbaatster. Ze voegde er zelfs aan toe dat een blindgeleide hond met alle documenten en attesten er niet inkomt en dat ze liever de boete zal betalen.
Die uitbaatster zal niet weten dat honden die mensen helpen een betere opvoeding hebben dan die lastige kleinkindjes die de grootouders proberen te verwennen met wafels en pannenkoeken.

Dergelijke uitbaters mogen zo vlug mogelijk hun boeken gaan indienen op het handelsregister. Ze verdienen niks beters dan in faling te gaan en dan nog liefst in persoonlijke naam.
Mensenkennis hebben dergelijke uitbaters niet. Ze herkennen de profiteurs niet uit de mensen die zelfs tot het uiterste proberen te gaan om hun handicap te verbergen.

Gelukkig is er loontje en zijn boontje en zullen ook die onmenselijke houding hun vroeg of laat onder de neus gewreven worden. Klantenbinding is belangrijk en gelukkig zijn er zaken waar kindjes een snoepje en hondjes een hondensnoepje krijgen en die zaken zitten meestal stampvol.

16-04-2018 om 16:57 geschreven door Baziel  

Een man is volop bezig met het ordenen van zijn nota’s aan een tafeltje van een taverne. Naast zijn in de haast gekrabbelde nota’s staat een koffie te dampen. Het suikertje en de melk raakt de reporter niet aan. Wel prutst hij terwijl hij druk bezig is het speculoosje uit het papiertje en sopt onbewust het koekje in zijn hete koffie. Het resultaat is dat hij er zonder te beseffen een zootje van maakt. Het koekje drijft in stukken en brokjes in zijn tas om vervolgens naar de bodem te zinken.

Speculoos en speculatie hebben duidelijk iets gemeen. Namelijk het eindresultaat wanneer men ondoordachtzaam ontgaat met speculoos en speculeert met onvolledige en ongecontroleerde informatie.
De reporter zal uit verlegenheid zijn koffie niet volledig uitdrinken zodat de opdienster niet onmiddellijk zal merken dat hij een echte klodderboel maakte van zijn bestelling.

Spijtig dat hij tijdens het eten van zijn speculoos en het drinken van zijn koffie het verslagje dat hij maakte baseerde op speculatie. De vaatwasmachine zal alle sporen die hij in zijn tas koffie achterliet uitwissen. Zijn verslagje zal zijn speculatie niet meer kunnen uitwissen.
Ondoordacht, zonder de resultaten gaf de reporter zijn verslagje over de dood van de 15 jarige Nick uit Grimbergen door aan zijn redactie. Onmiddellijk draaide de mediamolen op volle toeren en alle nieuwszenders sprongen op wat we tegenwoordig fake news noemen. Nick is vermoedelijk aangereden en de dader pleegde vluchtmisdrijf. De aandachtige luisteraar voelde nattigheid want sleutels en GSM van Nick werden in een park gevonden en niet op het lichaam van de jongen. De vader van Nick kunnen we begrijpen met zijn oproep via de media om te zoeken naar het voertuig dat zijn zoon zou hebben aangereden. De man gaat in zijn verdriet onmiddellijk mee in het verhaal van de reporter en kan niet weten dat die verslaggever zelfs geen koffie met speculoos kan eten en drinken zonder er een zootje van te maken.

Erg en onherroepelijke vergissing door een speculatie. Geen 24u na de eerste vaststelling blijken de onderzoekers met zekerheid te weten dat Nick vrijwillig uit het leven stapte. Voor ouders en nabestaanden zijn de gevolgen van de speculatie en ondoordacht verspreiden van onvolledige informatie een zware extra belasting voor het verwerken van het verdriet

Niet de reporter die in de fout ging maar de woordvoerder van de rechercheurs probeert de onmenselijke situatie iets of wat recht te trekken met een korte verklaring en vraagt respect voor het lijden van de nabestaanden.

Sedert Trump weet iedereen wat fake news is en toch blijven vele reporters zich eraan bezondigen.
We twijfelen ook aan de poging tot doden van de dubbelspion met zenuwgas en thans moeten we zelfs vrezen voor een verregaande actie voor de chemische aanval van de troepen in Syrië.
Speculatie kan zelfs een nog grotere oorlog veroorzaken dan die welke nu aan de gang is.

Best is nu niet beginnen speculeren maar afwachten en het onderzoek afwachten….

12-04-2018 om 16:14 geschreven door Baziel  

Eenvoudige, ontspannende televisie was de eerste aflevering van Columbus.
Een echt ei kunnen we het programma niet noemen maar als zorgeloze televisie is het best te pruimen.
Heeft Wim met zijn eerste trip zijn werkelijk eerste kalverliefde terug gevonden was een leuke vraag. Iedereen heeft wellicht een herinnering aan die eerste slow waar hij of zij met zenuwen van hier tot in Monaco zat.

Dat Hilde zoals ze zelf zei indien ze non was geworden het zeker tot moeder overste had geschopt klopt als een bus. Een doordouwer is ze van kop tot teen en haar wil proberen op te leggen bij andeern is een kantje van haar die iedereen intussen wel kent.
Ze is ad rem in haar antwoorden en haar trip met Wim zal haar geen eieren leggen maar enkele kiezers, voornamelijk mannen, die ze dankzij de mooie beelden onderweg schoot.

Het idee is poepsimpel van de programmamakers om het te houden in de regio waar het ei normaliter uitkomt. Duur is het programma ook niet. Het zal Jan modaal meer aanspreken dan ergens mensen aan het woord laten op een luxe Yacht van een rijke stinkerd. Los van het programma is een kleine hint naar diezelfde Jan modaal dat een vakantie ook heel aangenaam kan zijn op een onvoorbereide manier. de titel had ook ‘inpakken en wegwezen’ kunnen zijn.
Zelfs bij een koppel is dergelijke ongedwongen manier van reizen een verrijking. Ook een koppel waar de man natuurliefhebber is en de vrouw een shopster kunnen genieten van dergelijke trips. Of velen die jaarlijks uren bollen langs de betaalautostrades de mening van Wim zullen delen is eerder klein. Het avontuurlijke zonder risico’s is nochtans niet te versmaden. Hilde, ook maar een ‘weuvetje’ van Lichtervelde zette met Wim een stapje terug naar wellicht de vakanties met haar ouders. De papa was onderwijzer en Frankrijk was nu toevallig ook het land waar de west Vlaming een boontje voor heeft. Zeker diegenen die niet ver van Rijsel woonden. Dat viel voornamelijk op toen Hilde voorstelde om een terrasje te doen. Hoeveel Belgen zaten niet te glunderen op een terrasje in het Zuiden te genieten van de straatanimatie in Juan les Pins, Nice, Cannes of ergens in een Frans dorpje?

We leerden ook Hilde een beetje kennen tussen de lijntjes. Zo zal het Hilde zijn die thuis beslist. Een koppel die elk hun beroepsactiviteiten hebben, een spaarcentje en geen geldelijke problemen. Een koppel die zoals wij allemaal met dezelfde problemen moet worstelen van ziektes en tegenslagen. Wel met mogelijkheden die de meesten niet hebben. een kangeroewoning voor zowel ouders als schoonouders, het geldbeugeltje zal bij de meeste onder ons wel iets te klein zijn om dergelijk optrekje te bouwen. Het is wel een manier van wonen naar de toekomst. Het heeft ook iets van onze nieuwe Belgen want die zorgen op een betere manier voor hun familie dan dat wij dat doen. Hilde moet noch ouders noch schoonouders afkieperen in een RVT of serviceflat. Het inspringen voor de kleinkindjes als je zelf wat quality time wil nemen als koppel is ook meegenomen want je moet geen halve week rondbellen voor een babysit.

Wat er tussen Wim en Hilde gebeurde op het terrasje in het kuuroord zullen we niet weten maar het einde van aflevering één was nogal eigenaardig. Moest Hilde plots na een ontvangen mailtje terugkeren omdat haar compagnon van de trappen van zijn Kremlin was gevallen of moest ze in zeven haasten gaan helpen bij haar big boss Peeters met de verhuis?

Wim moet naar de volgende afleveringen in ieder geval leren dat hij zijn halve kleerkast moet meenemen. Nu was hij gered met een T-shirt van Hilde maar wat indien ze zouden gaan zwemmen, moest hij het dan gedaan hebben met haar bikini?
Mijn klein kantje is dat ik denk dat dat te grote T-shirtje van Hilde haar slaapkleedje was voor in de Columbus opdat ze zich dichter bij haar kindjes zou voelen.
Zouden Wim en Hilde dan toch misschien in Beauvais hun eerste slow hebben gedanst? Veel Frans zullen ze dan wel niet hebben ‘geklapt’ in het taalkamp. Maar L’Amour is in alle talen zowat hetzelfde!

12-04-2018 om 16:11 geschreven door Baziel  

De eendagskoers van de verbroedering tussen de Fransen en de Vlamingen. Een wielerwedstrijd van 250km waarvan zo'n 55km over kinderkoppen zoals niemand er in zijn straat wil. De editie 2018 zal voor altijd een wrange nasmaak hebben. De overwinnaar was een terechte overwinnar en we moeten van een renner spreken die niet enkel met zijn sterke benen de overwinning behaalde maar ook door zijn inzicht in de koers.

Wellicht had de commentator gelijk toen hij zei dat Sagan ins zijn gat was gebeten door de verklaringen van renners die hem een 'sleper' noemden. Het klopt dat je Sagan gedurende 200km niet hoort of ziet en dat hij slechts op het einde van een rit als een duiveltje uit een doosje tevoorschijn komt.
Energiezuinig zich laten meevloeien in het peloton. Dat is ook een manier om de tegenstander in de luren te leggen. Zonder woorden diende Sagan zijn collega's lik op stuk. Op een goede vijftig kilometer van de meet, trok hij in zijn eentje in de aanval en haalde de nog enige renner van de ontsnapping in en samen reden ze naar de velodroom van Roubaix. Zelfzeker versloeg hij de laatste tegenstander van de dag.
Een gelukkig man en dit in tegenstelling tot een ongelukkig gezin. In diezelfde Parijs Roubaix mocht een 23 jarige zijn eerste grote wedstrijd meerijden. Samen met de vedette Wout vertrok de jonge renner uit de regio van Heist op de berg.
Als jongeling je eerste grote wedstrijd. Zijn ganse familie gelukkig. Geluk kan van korte duur zijn want de ouders zouden hun grootste ongeluk op dezelfde dag meemaken. Hun zoon viel en maakte een hartstilstand. Voor of na de val heeft geen belang. Het meest logische zal zijn dat hij viel ten gevolge van een hartstilstand. Een onderzoek zal dit moeten uitmaken maar het zal niets veranderen aan het verlies van een jeugdig talent.

Alle renners ondergaan zoals in veel sporten een medische keuring en een cardiologisch onderzoek.
De indruk bij velen is dat er een toename is van jongeren die de dood vinden tijdens wedstrijden. Mogelijks krijgen we door de overvloed aan informatie dit idee maar ook vroeger stierven ook jongeren op veel te jonge leeftijd.

Wel kunnen we niet ontkennen dat de druk en stress, de prestatiedrang enorm is toegenomen. Men eist veel van jonge atleten. Wellicht teveel. Geen enkele autopsie zal een bewijs kunnen leveren dat een hartinfarct of hartstilstand een gevolg is van een gevoel van geluk.
Zou het niet kunnen dat veel hartinfarcten een gevolg zijn van zich intens gelukkig voelen?
Naast de grote lichamelijke inspanning zou het misschien ook kunnen dat het minste kleinste bloedklontertje door een intens gelukkig gevoel plots voor een blokkage zorgt in de ader.

Baziel, een leek, medisch een onbenul maar als het ook met gevoelens te maken heeft..

10-04-2018 om 09:36 geschreven door Baziel  

Is het hek nu volledig van de dam of staat de deur van de psychiatrie op een kier?

Niet enkel Trump wil een muur bouwen maar ook in ons land mogen de werken starten voor een Klaagmuur.

Vrouwen verdienen minder dan mannen.

Ze hebben het recht om daarover te klagen.

Vrouwen geraken aan te weinig top jobs. Ook daarover mogen ze klagen.

Vrouwen worden geen prof. Daar moeten ze niet over klagen maar een beetje meer studeren.

Er zitten geen vrouwen in het kernkabinet. Daar moeten ze niet voor klagen want dat kabinet doet al niks anders dan zagen.

In Brussel start een nieuwe partij met enkel vrouwen. Een beetje onbegrijpelijk en wat opvalt, is dat het weer een lijst is met namen van nieuwe Belgen. Ze werden dan misschien hier geboren maar vanwaar hun ouders komen hebben de vrouwen niks te zeggen. Ze staan in het hoekje naast de borstel, dweil en emmer.

Beseffen die moderne Jeannekes niet dat ze geen Jeanne d’Arc zijn?

Ze zijn een soort van muur aan het optrekken voor een maatschappij met twee kampen.

Ze voeren terug in waar de kerk vroeger sterk in was. Elk geslacht aan één kant van de zuil.

Helemaal onbegrijpelijk is dat vrouwen hun land ontvluchten omdat ze als waardeloos worden aanzien en eens ze hier een periode zijn doen ze alle mogelijke moeite om zoals in het land van hun herkomst een identieke kloof te maken tussen mannen en vrouwen.

Ligt het aan de maaltijden van Pascale Naessens of aan de vervuilde lucht, een feit is dat onze Westerse vrouwen in de knoop liggen met hun hormonen. Ze beginnen zo zot te doen als stadsmussen.

Onze vrouwen volgen die nieuwe vrouwen die op lijsten staan en lopen zoals blinde vinken achter een nieuwe levensstijl om uiteindelijk tegen een muur te knallen omdat mannen hun zotte ideetjes moe zijn…

Gelukkig zorgen Frank en Sabine voor beter weer zodat mannen terug hun fietsje kunnen bovenhalen en hun vrouw met emmer, dweil en borstel kunnen achterlaten….

07-04-2018 om 12:51 geschreven door Baziel  

Waar is dat feestje? In Torhout was dat feestje. Toevallig want dat feestje kon overal in west Vlaanderen voor exact dezelfde feiten zorgen. Het overmatig drankmisbruik is te vinden in de provincie dicht aan zee. Om 2,8 promille in je bloed te hebben moet je al een pintje hebben verzet.
Een vinger wijzen naar de KSA mag maar de vinger moet in eerste instantie naar de ouders van het meisje. Ze kwam van Roeselare om zich in Torhout lazarus te drinken. Lid van de plaatselijke KSA was ze vermoedelijk niet behalve als de ouders een gescheiden koppel zouden zijn en eentje in Torhout zijn of haar dochter op weekend had in Torhout.

Als ouder kan men ook niet altijd de stommiteiten van de kinderen voorzien. In het begin van de vorige eeuw was het geen aardigheid dat jonge snaken eentje teveel dronken op familiefeesten. Dikwijls werd de ‘bokaal’ met boerenjongens op tafel gezet. Boerenjongens was een jenever met opgelegde rozijntjes en kindjes waren verzot op die rozijntjes die ze graag met een lepeltje uit de glazen visten en oppeuzelden om dan nadien tijdens de koffieklets onder tafel hun roes uit te slapen.
Dat de verleiding bij jongeren groot is om eens door te zakken groot is bewees mijn baasje zijn zoontje toen hij amper tien was. Zijn twee jaar jongere vriendje was zelfs nog zatter. De twee bengels waren zeer hulpvaardig op een wijkfeest en haalden alle lege glazen fier als een gieter op in de feesttent. Omdat ze tijd zat hadden amuseerden ze zich achter de tent met de lege vaten en vonden het trucje om het restantje schuim uit die vaten eruit te krijgen en dronken al die kliekjes. Resultaat was twee waggelende snotapen met veel noten op hun gezang tot ze allebei in bad vlogen en als volleerde zatteriken te kotsen.
Iedereen kon lachen met die twee snotneuzen behalve de ouders.

Verwijten maak ik die jongeren niet want ook in mijn rijk van de dieren bleek het weekend fataal te worden voor een ladderzatte meeuw die uiteindelijk na opvang in het dierenasiel is bezweken door overtollig drankgebruik. Het aantal promille van de meeuw werd niet nagegaan maar wel een onderzoek gebeurde en dat moet ons verontrustten. De meeuw had zich bezopen aan de restanten van eten uit de vuilzak van het plaatselijke rusthuis in de gemeente.
Gieten ze tegenwoordig met de beperkingen op het toedienen van medicatie de oudjes op?
Niet moeilijk dat al die oudjes ganse dagen zingen in die rustoorden. Wel een middel voor de plaatselijke autoriteiten om na te gaan of ze de meeuwen niet op een voor hen ideale manier kunnen verdelgen.
Misschien kan de burgemeester van Oostende eens de proef op de som bij hem doen! Of misschien een hint voor Meeuws in Antwerpen. Naamverschil tussen meeuw en Meeuws is er nauwelijks.

04-04-2018 om 17:00 geschreven door Baziel  

Onze Welzijnssector is wellicht één van de beste, zo niet de meest unieke, van gans de wereld.
Het duidelijkste bewijs zijn de allochtonen want de eerste Nederlandse woorden die ze leren zijn: mutuele en DOP!

Ook nu zorgde onze ‘geblokte’ Maggie De Block voor een verbetering voor jonge vrouwen die te horen krijgen dat ze borstkanker hebben. vanaf nu kunnen ze met tussenkomst van de ziekenkas hun eicellen laten invriezen. Tot voor mei 2017 konden enkel vrouwen die klant waren bij de Optimabank dit betalen. Een prijskaartje tussen de 3000 en 4000€ is veel voor de gemiddelde Belg.
Wellicht hield het UZ Gent reeds een lade vrij in hun diepvries voor de allochtone vrouw want die hebben een advocaat als engelbewaarder op hun schouder zitten die hen influistert dat ze met hun eicellen naar het UZ moeten en zodoende na genezing toch nog kindjes kunnen krijgen. De oorspronkelijke Belg zal als hij het nieuws hoorde nu pas weet hebben dat ze een diepvries met mogelijkheden hebben in Gent.
Toch is het allemaal geen rozengeur en maneschijn met die Welzijnssector.
Neem die verpleegsters van het Wit gele Kruis. Bij sommige afdelingen is men door het op pensioen gaan van de babyboomers en het teveel aan ‘oude wijvendagen’ begonnen met de herinstallatie van het ‘omlijstingspersoneel’.
Dat nieuwe kader zal eens de werkverdeling aanpassen zoals het volgens de cursus van de Hogeschool en Universiteit moet! Gedaan met het dagelijks uit de stripjes duwen van medicatie.
Een cursus sociale vaardigheden zit blijkbaar niet in de opleiding. Wel een opleiding ‘Clijsters-split’. Als verpleegster één been buiten de woning en de andere binnen en binnen de korst mogelijke tijd terug buiten en vertrekken.
Voor veel alleenstaanden was er het dagelijkse sociale contact met de postbode en de Witgele maar de postbode is een nagenoeg uitgestorven beroep en de verpleegster zoekt et de regelmaat van een klok naar een andere job.
De nieuwe tendens voor de verzorgende is het leren van het nummerke van hun dagelijkse toer en de nummerkes van de patiënten. Zoals de afbraak van oude gebouwen om duivenappartementen op te plaatsen zo is de afbraak van de gezondheidszorg ook begonnen.

Misschien een oplossing kan er gevonden worden door naar de geschiedenis te kijken.
Twee keer kwamen de Duitsers op bezoek en de tweede keer verdwenen de gehandicapten en bepaalde minderheidsgroepen uit het straatbeeld. Met de trein naar de verbrandingsovens. Voor het milieu een kwalijke zaak want teveel stof en teveel neerslag.
Tommelein zou misschien kunnen samen met zijn drijvende windmolentjes beginnen met de bouw van ouderwetse Romeinse baden. Je gooit in die baden die ouderen en gehandicapte alleenstaanden en laat ze oplossen.
De kinderen en kleinkinderen kunnen dan het restantje van 3% op hun pelouze uitstrooien want calcium is zeer goed om in de zomer een mooi groen gazonneke te hebben.

Na Muylle zijn slogan over dove zal je misschien horen: ‘Baziel zorgt in de zomer voor de mooiste, zachtste grasmat dankzij oma’s & opa’s kunstkorreltjes’…

04-04-2018 om 08:59 geschreven door Baziel  

Tradities zijn er om in eer te houden.

Elk jaar bij het botten van de bomen, de eerste uitlopertjes van de plantjes jeukt het voor veel vrouwen om met de grote schoonmaak te beginnen. Alhoewel die jonge generaties de oude traditie minder in de vingers heeft, is de schoonmaak begonnen en waait er al serieus wat stof op en dit in een periode dat ons milieu al zoveel last heeft van ongezond vuil stof.

Neem het opwaaiende stof over Tom Meeuws. Vier jaar geen opkuis maar thans zijn ze met de grove borstel aan het vegen.

Het is een opstapeling van vuil stof want vier jaar na de affaire die tommeke met Liesbethtje had zijn de hoofdreden dat men achtergebleven snippertjes van hun relatie opkuist.

De playoffs zijn nog niet begonnen of de politiekers zijn aan het natrappen.

De bedoeling van een schoonmaak is zorgen dat alles blinkt maar of de vuile was buiten hangen een oplossing is maar de vraag.

Over de vuile was kennen ze ook in Brussel er iets van.

Neem nu dat koningskindje Laurent. Wanneer we zijn emotionele brief lezen dan zou een mens de tranen in de ogen krijgen. De brief zal Laurent wellicht wel niet zelfgeschreven hebben maar zijn advocaat want volgens de paterkes van Zevenkerke was Laurent niet echt een briljante schrijver. De Koninklijke was zit ook reeds in de wastrommel en de machine is aan het spoelen. De droogmolen staat reeds open maar de was zal zeker niet proper zijn. Het biologisch wasmiddel zal niet van het merk van Katrien Devos zijn. In Laken en alle vijf op een rij gaat niet bepaald samen.

Wel heeft Laurent een punt dat hij van bij zijn geboorte in een korset zit dat hem weinig bewegingsmogelijkheid laat. Als kleintje ging alle aandacht naar het oudste broertje en hij had dan nog de tegenslag dat hij nooit uit zijn puberteitsjaren geraakte. Hij koos dan nog de verkeerde vrouw en de Koninklijke familie en regering stond niet op de dansvloer om het huwelijk te vieren.

Voor de zoveelste keer zal Laurent zijn afname van dotatie mogen uitvechten via procedures.

Net voor een nieuw aankomend proces kreeg hij het positieve nieuws dat de Vlaamse en Waalse regering nog een serieus bedrag aan hem mogen betalen voor zijn Kind. Het Hof van Cassatie gaf de prins gelijk over de ganse lijn.

Over die veroordeling in zijn voordeel zal zijn advocaat wel geen open briefke schrijven vrees ik.

Wel zullen mijn soortgenoten (hopelijk toch) voor hun Pasen een extra calorie arm beentje krijgen want chocolade eitjes zijn ongezond voor hondjes.

In naam van alle goedgelovigen bid ik dat men in laken nu eindelijk propere lakens voorziet om naar de toekomst nog enkel uitkeringen te voorzien voor één koningskindje. Voor alle anderen gewoon na de studies via sollicitaties een jobke zoeken zoals in de buurlanden.

31-03-2018 om 18:36 geschreven door Baziel  

Eindelijk een positief item in alle nieuwsberichten.
Een verademing van het dagelijkse ‘slecht’ nieuws over doden en gewonden in een absurde oorlog, geen brand met catastrofale gevolgen of omgekomen weggebruikers.

Een 72 jarige vrouw kreeg na 10 jaar volledige blindheid terug zicht. De eerste vrouw in ons land met een bionisch oog. Een primeur die mogelijks voor velen die op latere ouderdom hun zicht verloren. Na jaren van het daglicht te zijn ontnomen terug zien dat je bij het ontwaken, kan zien dat de dag is aangebroken. Niet meer totaal afhankelijk zijn van derden. Een zelfstandigheid herwinnen. Je zou voor minder ‘eureka’ roepen. Een medische vooruitgang en voor de artsen een beloning voor hun onderzoeken.

Zoals elke blinde die op identieke wijze blind werd als die vrouw was het nieuws een openbaring dat er misschien letterlijk ooit licht aan het einde van de tunnel zal komen. Een sprankeltje hoop en het wegduwen van de gedachte om misschien best nog eventjes te wachten om waardig ons aarbolleke te verlaten.
Toch verdween dezelfde dag de ‘eureka’ met mijn badwater inde afvoer. Tien jaar niet zien had gevolgen. Voor de buitenwereld lukt je dat blind zijn betrekkelijk maar persoonlijk overwin je het niet zien nooit. Je bent een drenkeling die spartelt tussen willen en niet meer kunnen.
Je persoonlijkheid is niet meer volledig dezelfde. Je niet zien probeer je te compenseren door tasten en voelen met veel blauwe plekken, schaafwonden tot gevolg.
Dat je als compensatie beter hoort is een fabeltje. Je bent verplicht je oren beter uit te kuisen en je focus te verleggen. Zonder het te beseffen leef je door het niet zien meer op wat je voelt of denkt te voelen. De nieuwsberichten helpen daarbij en zonder zien voel je mogelijks anders dan als ziende.

Wat leerde ik door mijn lotgenote met haar bionisch oog?
Voornamelijk dat je met nog meer aandacht moet luisteren. Het interview van de vrouw bij zowel BRT als VTM lieten een vrouw horen die uitkeek naar hoe haar leven een andere positieve wending zal geven. De inspanningen die ze reeds moest doen en nog zal moeten doen zijn peulschilletjes voor wat het eindresultaat zal zijn.
Anders dan die euforie was mijn aanvoelen op het interview op de regionale zender Focus. Dezelfde dag ’s avonds hoorde ik die vrouw en kreeg een knoop in mijn gedachten die ik moeilijk kan ontwarren. Zien doe ik de vrouw niet en ik kreeg een totaal ander gevoel over haar zien.

In tegenstelling tot de euforie, het eureka gevoel was mijn gevoel plots dat het geluk waar die vrouw op had gehoopt er nooit zal komen. Erger nog mijn gevoel was dat ze zich nog ongelukkiger voelde dan voor het terug zien. Ik begrijp een oma die alles zou doen en geven om haar kleinkindjes opnieuw te kunnen zien en eens het besef dat ze toch nooit die kindjes zal zien is op de rand van een afgrond staan en moeten kiezen tussen springen of achteruit stappen.
Het leven en zien of het leven op gevoel zijn twee totaal verschillende werelden. Enkel wie moet leven met gelijk welke beperking kan dit uitleggen. Een formidabele vooruitgang voor de medische wereld en wie weet zullen ook psychiaters en psychologen hopen op het uitvinden van een chip met of zonder draadloze verbinding die menselijke gevoelens kan definiëren.
Een nachtje slapen, opstaan en eens buiten niet zien of het nu ochtend of middag is maar wel verdomd goed voelen dat de sluizen wagenwijd openstaan en dat je met kleren aan onder een douche zonder spaarkop staat…

29-03-2018 om 14:21 geschreven door Baziel  

Geen mens die de ruzie tussen de politiekers, de legertop en de moderators kan volgen. Eén kluwen en ondoorzichtig over waar het probleem nu eigenlijk ligt omtrent de F-16. Iedereen zit op een andere golflente en naar elkaar luisteren is er totaal niet bij.

Het kan nochtans heel duidelijk en heel doorzichtig.
Om te beginnen kan men beginnen met eerlijk te zeggen hoe dat nu zit met die F-16. Zijn ze nu al dan niet versleten of kunnen ze nog enkele jaartjes met of zonder update hun taak volbrengen?

Het loopt al mis wanneer het gaat over de aanvangsdatum van de F-16.
Identiek zoals de auto die in onze garage staat. De datum van het model is 76. Zoals de datum van het model van BV VW Golf. De tweede datum is de datum dat het vliegerke of de golf van de band liep. Dat kan het jaar 80 zijn. Met die twee data heb je nog niks. Het is de derde datum die telt. De datum dat de F-16 voor de eerste keer van grond komt.
Voor het Golfje is dat de datum op het inschrijvingsbewijs en dus de datum dat het wagentje op de openbare weg bolt. Die datum telt als aanvangsdatum van effectief gebruik. Dat kan dus 10 jaar later zijn dan de datum van het modelleke. Moeilijk om te begrijpen is het niet maar toch blijven discuteren over die data. Na ettelijke en meerdere sjoemelaars op defensie is er Vandeput en die man zou nu voor de socialisten ontslag moeten nemen omdat hij de waarheid niet vertelde aan het parlement.
De legertop gaf de geheime documenten en verslagen niet aan de minister. Zoals in sommige landen met een dictatuur is het de gewoonste zaak van de wereld dat generaals een coup plegen.
Bij ons ligt het eenvoudiger. Ons leger heeft drie afdelingen. De vlugge en dure luchtmacht. Dan de iets tragere zeemacht en als derde de slakken van de landmacht.
De dure vogel is de luchtmacht, ook de mannen op het water varen het liefst met nieuwe boten en de schildpadden van de landmacht moeten maar een tank kopen. Dat iedere generaal vecht om de grootste brokken te krijgen is normaal en dan kan je best documenten die een aankoop vertragen onder tafel
houden. Wreed democratisch is die werkwijze niet maar is ons landje wat democratie betreft uniek?

Zeker niet en tijdelijk zal het gehakketak over F-16 naar de hangaar verdwijnen.
Nu zal het op de eerste plaats gaan over de Europese democratie. Die Duitsers hielden toch wel die Catalaan tegen en kieperden de man achter de tralies.
Ben je nu voor of tegen Charles Puigdementt, een Spaanse rebel moet voor de rechtbank komen en kan een straf van 20 jaar krijgen.
Wat gaan die Europese landen nu doen? als democraten moeten ze of Spanje zijn gang laten gaan of eisen dat er geen uitlevering kan omdat een democratisch land toch moeilijk iemand voor de rechtbank kan sleuren omdat hij op vreedzame wijze vecht voor een afscheiding en onafhankelijkheid van Catalonië. Rebel maar zonder een druppel bloed te vergieten door Charles of zijn medestanders. Europa kreeg reeds andere groepjes die vochten voor onafhankelijkheid.

Is democratie misschien iets wat niet te doorzichtig mag zijn?
Die nieuwe gevechtsvliegtuigen zullen er sowieso komen want we moeten onze verdragen respecteren maar misschien kunnen we rekening houden met datum van het effectief in gebruik nemen van onze versleten f-16. Dan kunnen we de aankoop van de nieuwe vliegtuigen wat verdelen over meerdere jaren en kunnen politiekers zich druk maken over de Europese democratie. Hopelijk volgt dan geen brexit Spain!

27-03-2018 om 09:55 geschreven door Baziel  

In tegenstelling tot de vlieger die op de Gentse ‘fieste’ omhoog gaat zakt de mijn vlieger omlaag met de commotie over de F-16.

Een bestelling van enkele miljarden om de F-16 te vervangen. Vandeput blijkt zijn generaals, of sommige althans, niet in de hand te hebben.

Achtergehouden informatie zowel voor de Minister als voor het parlement.

Defensie is altijd een departement geweest waar ondoorzichtigheid in de aankopen schering en inslag was.

Met de huidige Vandeput hebben we een minister die niet om de vijf minuten in opspraak komt.

Voorgangers zoals Vanden Boeynants, De Crem, VrevenFlahout. Allemaal waren het een soort sjoemelaars met onderscheiding.

Een dergelijke aankoop is niet niks maar of Vandenput ontslag moet nemen omdat hij in het ongewisse werd gelaten heeft weinig met democratie te maken zoals sommigen beweren.

De belangen zijn groot en de troef bij Vandeput is dat hij geen extraatjes kreeg van de vliegtuigindustrie.

Naast de enorme kost voor wat velen noemen nieuw speelgoed kunnen we er niet omheen dat de eigen industrie meerdere graantjes kan oppikken met dergelijke bestelling.

Michel die jobs, jobs en jobs inslikte en zijn maag met nog meer jobs wil vullen zal ook belang hechten over de economische voordelen van een bestelling.

Tegenstanders hebben geen nood aan nieuw up to date vliegertjes en willen die uitgaven zien verdelen over andere departementen die ook geld nodig hebben. Welzijnszorg staat met beide handjes te bedelen en voor de minderbedeelden, gehandicapten zouden eindelijk wachtlijsten tot het verleden behoren.

Het feit dat ons landje samen met andere landen in een pact zit wat defensie betreft kan men niet zomaar onder tafel vegen. Een simplistische opmerking zou kunnen zijn dat we onze F-16 een nieuw kleurtje geven, wat aanpassen van instrumenten in de Cockpit en we weer enkele jaartjes verder kunnen. Opkalefateren van een carrosserie is mogelijks mar ook dat geldplaatje is prijzig en het is blijven rondvliegen met een oldtimer. Dus nog goed voor toertjes in het weekend en rally’s met niet teveel kilometers.

Een beslissing zal hopelijk vallen voor de verkiezingen want anders is het bakkeleien tot 2023…

De man met de pet zal er zich niet echt druk over maken.

Zoals elk jaar zal ook dit jaar het in Gent ook galmen over de Leie dat de vlieger omhoge gaat…

24-03-2018 om 19:17 geschreven door Baziel  

Het zal je als ouder maar overkomen dat je dochter haar oog laat vallen op een jongen die het in zijn hoofd krijgt om te gaan strijden voor islamitische staat. Wanneer die dochter dan ook nog besluit om haar ridder van haar dromen te volgen naar oorlogsgebied dan verdwijnt de grond onder je voeten.

Ben je Belgische moeder pur sang of Belgisch Marokkaanse moeder dan blijven die moedergevoelens exact hetzelfde.

Oorlogsreporter Vranckx interviewde enkele van die jonge vrouwen die opgesloten zijn in kampen en die proberen terug te keren naar ons land.

Zoals het gros van iedere moeder bleken de vrouwen ook leeuwinnen te zijn als het om hun kindjes gaat. Ze maken geen probleem dat ze als moeder een periode de gevangenis in moeten als hun kindjes maar kunnen opgroeien in een veilige, goede omgeving. Op een simplistische wijze hopen ze een tweede kans te krijgen. Over het feit dat ze mee aan de basis lagen dat hun strijder, al dan niet sneuvelde, lid was van een organisatie van terreur en moordlustig te werk ging, reppen ze met geen woord.

Terwijl die moeders hopen op een terugkeer brengen de grootmoeders in ons land alles in gereedheid om hun kleinkindjes, die ze nog nooit zagen, te ontvangen met nieuwe boekentasjes, brooddoosjes en lekkers.

Een situatie die we kennen van alle moeders en grootmoeders die het gedrag van hun kinderen niet goed keuren maar die door hun moedergevoelens niets anders kunnen dan het verleden te vergeven.

Het zijn uitzonderingen zoals de moeder van Dutroux die verklaren dat haar zoon nooit nog mag vrijkomen.

Moeders met het hart op een juiste plaats vergeven de wandaden van hun eigen bloed nagenoeg altijd. Ze willen zelfs hun eigen leven geven als het maar een oplossing is voor hun kindje of kleinkindje.

Vranckx toonde duidelijk wat er omgaat in die leeuwinnen.

Hoe moet een maatschappij omgaan met die schaapjes die geboren werden bij ouders die al dan niet kinderen produceerden voor een nieuwe wereld?

Velen zijn reeds tegen de gedachte van een tweede kans. Wat met die nu nog kleine boelekes? De grootouders zullen ze met open armen ontvangen, verzorgen, vertroetelen maar wat als ze groot zullen zijn? Zullen ze dan nog de gevolgen hebben en de genen ontwikkelen van hun vader, de ridder van moord en bloedvergieten???

24-03-2018 om 19:14 geschreven door Baziel  

Moeilijk te voorspellen wat de reportages van Jambers zullen worden die hij voor VTM gaat maken.
Op zijn 72ste wil hij opnieuw zijn camera opnemen om politici in het Antwerpse zijn bekende vragen te stellen. We gaan dus opnieuw zijn gekende zinnen te horen krijgen van: 'wie bent u, wat drijft u? hoe bent u ertoe gekomen om aan politiek te doen?'

Jambers voelt zich het icoon als reporter die op zijn typische manier Vlaanderen leerde mensen interviewen. Hij voelt zich de openbaring van vernieuwde reportageverslagen. Aan bescheidenheid heeft het nooit ontbroken bij Jambers. Hij had in de jaren 80 en 90 wel een eigenwijze manier van nieuws brengen maar of dit nu ook zal aanslaan valt af te wachten. In zijn goede oude tijd bracht hij diverse onderwerpen die aansloegen. De eerste was hij zeker niet want de Nederlanders stonden wat interviews betrof al een stukje verder. Dat Jambers teert op zijn 'Millet' reportage is zijn goed recht en ieder mens mag al eens geluk hebben.
Verwonderlijk dat hij nog niet zegt dat hij de eerste was die aan het licht bracht wanneer en hoe de pesterijen op school begonnen. Want die kledijrage en het gevolg dat men niet dragers van merkkledij uitsloot was de eerste duidelijke discriminatie van de minder bedeelden op school.

Jambers boekte succes en eens hij van de openbare omroep overstapte naar VTM was het hek van de dam. Geen woord zei hij ooit dat hij overstapte voor geld en hebzucht. Ongelijk kon men de mens niet geven want de openbare omroep was een log en bureaucratisch bedrijf. We herinneren ons hoe in die tijd VTM mensen omkocht met premies, verdubbeling van loon om hen te kunnen wegplukken van de BRT.

Jambers is hoe dan ook een apart figuur. Hij bewees wel degelijk dat hij kijkcijfers kon halen maar velen bleven kijken naar de grijze 'Muys' die bij Panorama bleef. We moeten de overstap van Jambers toewuiven want het zorgde voor een kentering in mediawereld. Of dit ten goede is gekomen aan wat ze ons nu dagelijks opsolferen is een punt van discussie. Hoe dan ook krijgt een publiek van Big Brother, Tempation Islands, iedereen beroemd een publiek.

Jambers is apart en een zenuwpietje die zichzelf niet altijd onder controle heeft. Dat bewees hij ooit toen hij als doodverliefde oude puber over letterlijk de reling ging om zijn Pascaleke te verdedigen toen ze een beetje te weinig punten kreeg voor haar dansprestaties. We zagen nooit een reportage van zijn hand over een koppel waar oud en jong elkaar aanvullen.

Politiek is wellicht zijn ding niet en dus zal het een poging worden om de mens achter de job van politieker naar voor te brengen. De vraag die iedereen zal willen beantwoorden is of hij nog steeds dat lelijk lederen jasje zal dragen, zijn puntige cowboybotjes of dat hij zich nu zal laten stylen door een collega van de 'vernieuwde' zenders.

20-03-2018 om 09:21 geschreven door Baziel