De eendagskoers van de verbroedering tussen de Fransen en
de Vlamingen. Een wielerwedstrijd van 250km waarvan zo'n 55km over
kinderkoppen zoals niemand er in zijn straat wil. De editie 2018
zal voor altijd een wrange nasmaak hebben. De overwinnaar was een
terechte overwinnar en we moeten van een renner spreken die niet enkel
met zijn sterke benen de overwinning behaalde maar ook door zijn inzicht
in de koers.
Wellicht had de commentator gelijk toen hij zei dat Sagan ins
zijn gat was gebeten door de verklaringen van renners die hem een
'sleper' noemden. Het klopt dat je Sagan gedurende 200km niet hoort of ziet en
dat hij slechts op het einde van een rit als een duiveltje uit een
doosje tevoorschijn komt. Energiezuinig zich laten meevloeien in het peloton. Dat is
ook een manier om de tegenstander in de luren te leggen. Zonder
woorden diende Sagan zijn collega's lik op stuk. Op een goede vijftig kilometer
van de meet, trok hij in zijn eentje in de aanval en haalde de nog enige
renner van de ontsnapping in en samen reden ze naar de velodroom van Roubaix.
Zelfzeker versloeg hij de laatste tegenstander van de dag. Een gelukkig man en dit in tegenstelling tot een ongelukkig
gezin. In diezelfde Parijs Roubaix mocht een 23 jarige zijn eerste grote
wedstrijd meerijden. Samen met de vedette Wout vertrok de jonge renner
uit de regio van Heist op de berg. Als jongeling je eerste grote wedstrijd. Zijn ganse familie
gelukkig. Geluk kan van korte duur zijn want de ouders zouden hun grootste
ongeluk op dezelfde dag meemaken. Hun zoon viel en maakte een hartstilstand. Voor of na de val
heeft geen belang. Het meest logische zal zijn dat hij viel ten gevolge
van een hartstilstand. Een onderzoek zal dit moeten uitmaken maar het
zal niets veranderen aan het verlies van een jeugdig talent.
Alle renners ondergaan zoals in veel sporten een medische
keuring en een cardiologisch onderzoek. De indruk bij velen is dat er een toename is van jongeren die
de dood vinden tijdens wedstrijden. Mogelijks krijgen we door de overvloed
aan informatie dit idee maar ook vroeger stierven ook jongeren op veel
te jonge leeftijd.
Wel kunnen we niet ontkennen
dat de druk en stress, de prestatiedrang enorm is toegenomen. Men eist
veel van jonge atleten. Wellicht teveel. Geen enkele autopsie zal een
bewijs kunnen leveren dat een hartinfarct of hartstilstand een gevolg is
van een gevoel van geluk. Zou het niet kunnen dat veel hartinfarcten een gevolg zijn
van zich intens gelukkig voelen? Naast de grote lichamelijke inspanning zou het misschien ook
kunnen dat het minste kleinste bloedklontertje door een intens gelukkig
gevoel plots voor een blokkage zorgt in de ader.
Baziel, een leek, medisch een onbenul maar als het ook met
gevoelens te maken heeft..
Is het hek nu volledig van de dam of staat
de deur van de psychiatrie op een kier?
Niet enkel Trump wil een muur bouwen maar
ook in ons land mogen de werken starten voor een Klaagmuur.
Vrouwen verdienen minder dan mannen.
Ze hebben het recht om daarover te klagen.
Vrouwen geraken aan te weinig top jobs. Ook
daarover mogen ze klagen.
Vrouwen worden geen prof. Daar moeten ze
niet over klagen maar een beetje meer studeren.
Er zitten geen vrouwen in het kernkabinet.
Daar moeten ze niet voor klagen want dat kabinet doet al niks anders dan zagen.
In Brussel start een nieuwe partij met
enkel vrouwen. Een beetje onbegrijpelijk en wat opvalt, is dat het weer een
lijst is met namen van nieuwe Belgen. Ze werden dan misschien hier geboren maar
vanwaar hun ouders komen hebben de vrouwen niks te zeggen. Ze staan in het
hoekje naast de borstel, dweil en emmer.
Beseffen die moderne Jeannekes niet dat ze
geen Jeanne dArc zijn?
Ze zijn een soort van muur aan het
optrekken voor een maatschappij met twee kampen.
Ze voeren terug in waar de kerk vroeger
sterk in was. Elk geslacht aan één kant van de zuil.
Helemaal onbegrijpelijk is dat vrouwen hun
land ontvluchten omdat ze als waardeloos worden aanzien en eens ze hier een
periode zijn doen ze alle mogelijke moeite om zoals in het land van hun
herkomst een identieke kloof te maken tussen mannen en vrouwen.
Ligt het aan de maaltijden van Pascale
Naessens of aan de vervuilde lucht, een feit is dat onze Westerse vrouwen in de
knoop liggen met hun hormonen. Ze beginnen zo zot te doen als stadsmussen.
Onze vrouwen volgen die nieuwe vrouwen die
op lijsten staan en lopen zoals blinde vinken achter een nieuwe levensstijl om
uiteindelijk tegen een muur te knallen omdat mannen hun zotte ideetjes moe
zijn
Gelukkig zorgen Frank en Sabine voor beter
weer zodat mannen terug hun fietsje kunnen bovenhalen en hun vrouw met emmer,
dweil en borstel kunnen achterlaten .
Waar is dat feestje? In Torhout was dat feestje. Toevallig
want dat feestje kon overal in west Vlaanderen voor exact dezelfde
feiten zorgen. Het overmatig drankmisbruik is te vinden in de provincie
dicht aan zee. Om 2,8 promille in je bloed te hebben moet je al een
pintje hebben verzet. Een vinger wijzen naar de KSA mag maar de vinger moet in
eerste instantie naar de ouders van het meisje. Ze kwam van Roeselare om
zich in Torhout lazarus te drinken. Lid van de plaatselijke KSA was ze vermoedelijk
niet behalve als de ouders een gescheiden koppel zouden zijn en eentje
in Torhout zijn of haar dochter op weekend had in Torhout.
Als ouder kan men ook niet altijd de stommiteiten van de
kinderen voorzien. In het begin van de vorige eeuw was het geen
aardigheid dat jonge snaken eentje teveel dronken op familiefeesten.
Dikwijls werd de bokaal met boerenjongens op tafel gezet.
Boerenjongens was een jenever met opgelegde rozijntjes en kindjes waren
verzot op die rozijntjes die ze graag met een lepeltje uit de glazen
visten en oppeuzelden om dan nadien tijdens de koffieklets onder tafel
hun roes uit te slapen. Dat de verleiding bij jongeren groot is om eens door te
zakken groot is bewees mijn baasje zijn zoontje toen hij amper tien was.
Zijn twee jaar jongere vriendje was zelfs nog zatter. De twee bengels
waren zeer hulpvaardig op een wijkfeest en haalden alle lege glazen fier
als een gieter op in de feesttent. Omdat ze tijd zat hadden amuseerden
ze zich achter de tent met de lege vaten en vonden het trucje om het
restantje schuim uit die vaten eruit te krijgen en dronken al die
kliekjes. Resultaat was twee waggelende snotapen met veel noten op hun
gezang tot ze allebei in bad vlogen en als volleerde zatteriken te
kotsen. Iedereen kon lachen met die twee snotneuzen behalve de ouders.
Verwijten maak ik die jongeren niet want ook in mijn rijk van
de dieren bleek het weekend fataal te worden voor een ladderzatte meeuw
die uiteindelijk na opvang in het dierenasiel is bezweken door overtollig
drankgebruik. Het aantal promille van de meeuw werd niet nagegaan maar wel
een onderzoek gebeurde en dat moet ons verontrustten. De meeuw had zich
bezopen aan de restanten van eten uit de vuilzak van het plaatselijke
rusthuis in de gemeente. Gieten ze tegenwoordig met de beperkingen op het toedienen
van medicatie de oudjes op? Niet moeilijk dat al die oudjes ganse dagen zingen in die
rustoorden. Wel een middel voor de plaatselijke autoriteiten om na te
gaan of ze de meeuwen niet op een voor hen ideale manier kunnen
verdelgen. Misschien kan de burgemeester van Oostende eens de proef op
de som bij hem doen! Of misschien een hint voor Meeuws in Antwerpen.
Naamverschil tussen meeuw en Meeuws is er nauwelijks.
Onze Welzijnssector is wellicht één van de beste, zo niet de
meest unieke, van gans de wereld. Het duidelijkste bewijs zijn de allochtonen want de eerste
Nederlandse woorden die ze leren zijn: mutuele en DOP!
Ook nu zorgde onze geblokte Maggie De Block voor een
verbetering voor jonge vrouwen die te horen krijgen dat ze borstkanker hebben.
vanaf nu kunnen ze met tussenkomst van de ziekenkas hun eicellen laten
invriezen. Tot voor mei 2017 konden enkel vrouwen die klant waren bij de
Optimabank dit betalen. Een prijskaartje tussen de 3000 en 4000 is veel voor
de gemiddelde Belg. Wellicht hield het UZ Gent reeds een lade vrij in hun
diepvries voor de allochtone vrouw want die hebben een advocaat als
engelbewaarder op hun schouder zitten die hen influistert dat ze met hun
eicellen naar het UZ moeten en zodoende na genezing toch nog kindjes kunnen
krijgen. De oorspronkelijke Belg zal als hij het nieuws hoorde nu pas weet
hebben dat ze een diepvries met mogelijkheden hebben in Gent. Toch is het allemaal geen rozengeur en maneschijn met die
Welzijnssector. Neem die verpleegsters van het Wit gele Kruis. Bij sommige
afdelingen is men door het op pensioen gaan van de babyboomers en het teveel
aan oude wijvendagen begonnen met de herinstallatie van het
omlijstingspersoneel. Dat nieuwe kader zal eens de werkverdeling aanpassen zoals
het volgens de cursus van de Hogeschool en Universiteit moet! Gedaan met het
dagelijks uit de stripjes duwen van medicatie. Een cursus sociale vaardigheden zit blijkbaar niet in de
opleiding. Wel een opleiding Clijsters-split. Als verpleegster één been
buiten de woning en de andere binnen en binnen de korst mogelijke tijd terug
buiten en vertrekken. Voor veel alleenstaanden was er het dagelijkse sociale
contact met de postbode en de Witgele maar de postbode is een nagenoeg
uitgestorven beroep en de verpleegster zoekt et de regelmaat van een klok naar
een andere job. De nieuwe tendens voor de verzorgende is het leren van het
nummerke van hun dagelijkse toer en de nummerkes van de patiënten. Zoals de
afbraak van oude gebouwen om duivenappartementen op te plaatsen zo is de
afbraak van de gezondheidszorg ook begonnen.
Misschien een oplossing kan er gevonden worden door naar de
geschiedenis te kijken. Twee keer kwamen de Duitsers op bezoek en de tweede keer
verdwenen de gehandicapten en bepaalde minderheidsgroepen uit het straatbeeld.
Met de trein naar de verbrandingsovens. Voor het milieu een kwalijke zaak want
teveel stof en teveel neerslag. Tommelein zou misschien kunnen samen met zijn drijvende
windmolentjes beginnen met de bouw van ouderwetse Romeinse baden. Je gooit in
die baden die ouderen en gehandicapte alleenstaanden en laat ze oplossen. De kinderen en kleinkinderen kunnen dan het restantje van 3%
op hun pelouze uitstrooien want calcium is zeer goed om in de zomer een mooi
groen gazonneke te hebben.
Na Muylle zijn slogan over dove zal je misschien horen: Baziel zorgt in de zomer voor de mooiste, zachtste grasmat
dankzij omas & opas kunstkorreltjes
Elk jaar bij het botten van de bomen, de
eerste uitlopertjes van de plantjes jeukt het voor veel vrouwen om met de grote
schoonmaak te beginnen. Alhoewel die jonge generaties de oude traditie minder in
de vingers heeft, is de schoonmaak begonnen en waait er al serieus wat stof op
en dit in een periode dat ons milieu al zoveel last heeft van ongezond vuil
stof.
Neem het opwaaiende stof over Tom Meeuws.
Vier jaar geen opkuis maar thans zijn ze met de grove borstel aan het vegen.
Het is een opstapeling van vuil stof want
vier jaar na de affaire die tommeke met Liesbethtje had zijn de hoofdreden dat
men achtergebleven snippertjes van hun relatie opkuist.
De playoffs zijn nog niet begonnen of de
politiekers zijn aan het natrappen.
De bedoeling van een schoonmaak is zorgen
dat alles blinkt maar of de vuile was buiten hangen een oplossing is maar de
vraag.
Over de vuile was kennen ze ook in Brussel
er iets van.
Neem nu dat koningskindje Laurent. Wanneer
we zijn emotionele brief lezen dan zou een mens de tranen in de ogen krijgen.
De brief zal Laurent wellicht wel niet zelfgeschreven hebben maar zijn advocaat
want volgens de paterkes van Zevenkerke was Laurent niet echt een briljante schrijver.
De Koninklijke was zit ook reeds in de wastrommel en de machine is aan het
spoelen. De droogmolen staat reeds open maar de was zal zeker niet proper zijn.
Het biologisch wasmiddel zal niet van het merk van Katrien Devos zijn. In Laken
en alle vijf op een rij gaat niet bepaald samen.
Wel heeft Laurent een punt dat hij van bij
zijn geboorte in een korset zit dat hem weinig bewegingsmogelijkheid laat. Als
kleintje ging alle aandacht naar het oudste broertje en hij had dan nog de
tegenslag dat hij nooit uit zijn puberteitsjaren geraakte. Hij koos dan nog de
verkeerde vrouw en de Koninklijke familie en regering stond niet op de
dansvloer om het huwelijk te vieren.
Voor de zoveelste keer zal Laurent zijn
afname van dotatie mogen uitvechten via procedures.
Net voor een nieuw aankomend proces kreeg
hij het positieve nieuws dat de Vlaamse en Waalse regering nog een serieus
bedrag aan hem mogen betalen voor zijn Kind. Het Hof van Cassatie gaf de prins
gelijk over de ganse lijn.
Over die veroordeling in zijn voordeel zal
zijn advocaat wel geen open briefke schrijven vrees ik.
Wel zullen mijn soortgenoten (hopelijk
toch) voor hun Pasen een extra calorie arm beentje krijgen want chocolade
eitjes zijn ongezond voor hondjes.
In naam van alle goedgelovigen bid ik dat
men in laken nu eindelijk propere lakens voorziet om naar de toekomst nog enkel
uitkeringen te voorzien voor één koningskindje. Voor alle anderen gewoon na de
studies via sollicitaties een jobke zoeken zoals in de buurlanden.
Eindelijk een positief item in alle nieuwsberichten. Een verademing van het dagelijkse slecht nieuws over doden
en gewonden in een absurde oorlog, geen brand met catastrofale gevolgen
of omgekomen weggebruikers.
Een 72 jarige vrouw kreeg na 10 jaar volledige blindheid
terug zicht. De eerste vrouw in ons land met een bionisch oog. Een
primeur die mogelijks voor velen die op latere ouderdom hun zicht
verloren. Na jaren van het daglicht te zijn ontnomen terug zien dat je
bij het ontwaken, kan zien dat de dag is aangebroken. Niet meer totaal afhankelijk zijn
van derden. Een zelfstandigheid herwinnen. Je zou voor minder eureka roepen.
Een medische vooruitgang en voor de artsen een beloning voor hun onderzoeken.
Zoals elke blinde die op identieke wijze blind werd als die
vrouw was het nieuws een openbaring dat er misschien letterlijk ooit
licht aan het einde van de tunnel zal komen. Een sprankeltje hoop en het
wegduwen van de gedachte om misschien best nog eventjes te wachten om
waardig ons aarbolleke te verlaten. Toch verdween dezelfde dag de eureka met mijn badwater inde
afvoer. Tien jaar niet zien had gevolgen. Voor de buitenwereld lukt je
dat blind zijn betrekkelijk maar persoonlijk overwin je het niet zien
nooit. Je bent een drenkeling die spartelt tussen willen en niet meer
kunnen. Je persoonlijkheid is niet meer volledig dezelfde. Je niet
zien probeer je te compenseren door tasten en voelen met veel blauwe
plekken, schaafwonden tot gevolg. Dat je als compensatie beter hoort is een fabeltje. Je bent
verplicht je oren beter uit te kuisen en je focus te verleggen. Zonder
het te beseffen leef je door het niet zien meer op wat je voelt of denkt
te voelen. De nieuwsberichten helpen daarbij en zonder zien voel je
mogelijks anders dan als ziende.
Wat leerde ik door mijn lotgenote met haar bionisch oog? Voornamelijk dat je met nog meer aandacht moet luisteren.
Het interview van de vrouw bij zowel BRT als VTM lieten een vrouw horen die
uitkeek naar hoe haar leven een andere positieve wending zal geven. De inspanningen die ze reeds moest doen en nog zal moeten doen
zijn peulschilletjes voor wat het eindresultaat zal zijn. Anders dan die euforie was mijn aanvoelen op het interview op
de regionale zender Focus. Dezelfde dag s avonds hoorde ik die vrouw en
kreeg een knoop in mijn gedachten die ik moeilijk kan ontwarren. Zien doe ik de vrouw niet en ik kreeg een totaal ander gevoel
over haar zien.
In tegenstelling tot de euforie, het eureka gevoel was mijn
gevoel plots dat het geluk waar die vrouw op had gehoopt er nooit zal
komen. Erger nog mijn gevoel was dat ze zich nog ongelukkiger voelde dan
voor het terug zien. Ik begrijp een oma die alles zou doen en geven om
haar kleinkindjes opnieuw te kunnen zien en eens het besef dat ze toch
nooit die kindjes zal zien is op de rand van een afgrond staan en moeten
kiezen tussen springen of achteruit stappen. Het leven en zien of het leven op gevoel zijn twee totaal
verschillende werelden. Enkel wie moet leven met gelijk welke beperking
kan dit uitleggen. Een formidabele vooruitgang voor de medische wereld
en wie weet zullen ook psychiaters en psychologen hopen op het uitvinden
van een chip met of zonder draadloze verbinding die menselijke gevoelens
kan definiëren. Een nachtje slapen, opstaan en eens buiten niet zien of het
nu ochtend of middag is maar wel verdomd goed voelen dat de sluizen
wagenwijd openstaan en dat je met kleren aan onder een douche zonder
spaarkop staat
Geen mens die de ruzie tussen de politiekers, de legertop en
de moderators kan volgen. Eén kluwen en ondoorzichtig over waar het
probleem nu eigenlijk ligt omtrent de F-16. Iedereen zit op een andere
golflente en naar elkaar luisteren is er totaal niet bij.
Het kan nochtans heel duidelijk en heel doorzichtig. Om te beginnen kan men beginnen met eerlijk te zeggen hoe dat
nu zit met die F-16. Zijn ze nu al dan niet versleten of kunnen ze nog
enkele jaartjes met of zonder update hun taak volbrengen?
Het loopt al mis wanneer het gaat over de aanvangsdatum van
de F-16. Identiek zoals de auto die in onze garage staat. De datum van
het model is 76. Zoals de datum van het model van BV VW Golf. De
tweede datum is de datum dat het vliegerke of de golf van de band liep. Dat
kan het jaar 80 zijn. Met die twee data heb je nog niks. Het is de derde
datum die telt. De datum dat de F-16 voor de eerste keer van grond komt. Voor het Golfje is dat de datum op het inschrijvingsbewijs en
dus de datum dat het wagentje op de openbare weg bolt. Die datum
telt als aanvangsdatum van effectief gebruik. Dat kan dus 10 jaar later
zijn dan de datum van het modelleke. Moeilijk om te begrijpen is het
niet maar toch blijven discuteren over die data. Na ettelijke en
meerdere sjoemelaars op defensie is er Vandeput en die man zou nu voor
de socialisten ontslag moeten nemen omdat hij de waarheid niet vertelde
aan het parlement. De legertop gaf de geheime documenten en verslagen niet aan
de minister. Zoals in sommige landen met een dictatuur is het de
gewoonste zaak van de wereld dat generaals een coup plegen. Bij ons ligt het eenvoudiger. Ons leger heeft drie
afdelingen. De vlugge en dure luchtmacht. Dan de iets tragere zeemacht
en als derde de slakken van de landmacht. De dure vogel is de luchtmacht, ook de mannen op het water
varen het liefst met nieuwe boten en de schildpadden van de landmacht
moeten maar een tank kopen. Dat iedere generaal vecht om de grootste
brokken te krijgen is normaal en dan kan je best documenten die een
aankoop vertragen onder tafel houden. Wreed democratisch is die werkwijze niet maar
is ons landje wat democratie betreft uniek?
Zeker niet en tijdelijk zal het gehakketak over F-16 naar de
hangaar verdwijnen. Nu zal het op de eerste plaats gaan over de Europese
democratie. Die Duitsers hielden toch wel die Catalaan tegen en
kieperden de man achter de tralies. Ben je nu voor of tegen Charles Puigdementt, een Spaanse
rebel moet voor de rechtbank komen en kan een straf van 20 jaar krijgen. Wat gaan die Europese landen nu doen? als democraten moeten
ze of Spanje zijn gang laten gaan of eisen dat er geen uitlevering kan
omdat een democratisch land toch moeilijk iemand voor de rechtbank kan sleuren
omdat hij op vreedzame wijze vecht voor een afscheiding en
onafhankelijkheid van Catalonië. Rebel maar zonder een druppel bloed te vergieten door
Charles of zijn medestanders. Europa kreeg reeds andere groepjes die vochten voor
onafhankelijkheid.
Is democratie misschien iets wat niet te doorzichtig mag zijn? Die nieuwe gevechtsvliegtuigen zullen er sowieso komen want
we moeten onze verdragen respecteren maar misschien kunnen we rekening
houden met datum van het effectief in gebruik nemen van onze versleten
f-16. Dan kunnen we de aankoop van de nieuwe vliegtuigen wat verdelen
over meerdere jaren en kunnen politiekers zich druk maken over de
Europese democratie. Hopelijk volgt dan geen brexit Spain!
In tegenstelling tot de vlieger die op de
Gentse fieste omhoog gaat zakt de mijn vlieger omlaag met de commotie over de
F-16.
Een bestelling van enkele miljarden om de
F-16 te vervangen. Vandeput blijkt zijn generaals, of sommige althans, niet in
de hand te hebben.
Achtergehouden informatie zowel voor de
Minister als voor het parlement.
Defensie is altijd een departement geweest
waar ondoorzichtigheid in de aankopen schering en inslag was.
Met de huidige Vandeput hebben we een minister
die niet om de vijf minuten in opspraak komt.
Voorgangers zoals Vanden Boeynants, De Crem,
VrevenFlahout. Allemaal waren het een soort sjoemelaars met onderscheiding.
Een dergelijke aankoop is niet niks maar of
Vandenput ontslag moet nemen omdat hij in het ongewisse werd gelaten heeft
weinig met democratie te maken zoals sommigen beweren.
De belangen zijn groot en de troef bij
Vandeput is dat hij geen extraatjes kreeg van de vliegtuigindustrie.
Naast de enorme kost voor wat velen noemen
nieuw speelgoed kunnen we er niet omheen dat de eigen industrie meerdere
graantjes kan oppikken met dergelijke bestelling.
Michel die jobs, jobs en jobs inslikte en
zijn maag met nog meer jobs wil vullen zal ook belang hechten over de
economische voordelen van een bestelling.
Tegenstanders hebben geen nood aan nieuw up
to date vliegertjes en willen die uitgaven zien verdelen over andere
departementen die ook geld nodig hebben. Welzijnszorg staat met beide handjes
te bedelen en voor de minderbedeelden, gehandicapten zouden eindelijk
wachtlijsten tot het verleden behoren.
Het feit dat ons landje samen met andere
landen in een pact zit wat defensie betreft kan men niet zomaar onder tafel
vegen. Een simplistische opmerking zou kunnen zijn dat we onze F-16 een nieuw
kleurtje geven, wat aanpassen van instrumenten in de Cockpit en we weer enkele
jaartjes verder kunnen. Opkalefateren van een carrosserie is mogelijks mar ook
dat geldplaatje is prijzig en het is blijven rondvliegen met een oldtimer. Dus
nog goed voor toertjes in het weekend en rallys met niet teveel kilometers.
Een beslissing zal hopelijk vallen voor de
verkiezingen want anders is het bakkeleien tot 2023
De man met de pet zal er zich niet echt
druk over maken.
Zoals elk jaar zal ook dit jaar het in Gent
ook galmen over de Leie dat de vlieger omhoge gaat
Het zal je als ouder maar overkomen dat je
dochter haar oog laat vallen op een jongen die het in zijn hoofd krijgt om te
gaan strijden voor islamitische staat. Wanneer die dochter dan ook nog besluit
om haar ridder van haar dromen te volgen naar oorlogsgebied dan verdwijnt de
grond onder je voeten.
Ben je Belgische moeder pur sang of
Belgisch Marokkaanse moeder dan blijven die moedergevoelens exact hetzelfde.
Oorlogsreporter Vranckx interviewde enkele
van die jonge vrouwen die opgesloten zijn in kampen en die proberen terug te
keren naar ons land.
Zoals het gros van iedere moeder bleken de
vrouwen ook leeuwinnen te zijn als het om hun kindjes gaat. Ze maken geen
probleem dat ze als moeder een periode de gevangenis in moeten als hun kindjes
maar kunnen opgroeien in een veilige, goede omgeving. Op een simplistische
wijze hopen ze een tweede kans te krijgen. Over het feit dat ze mee aan de
basis lagen dat hun strijder, al dan niet sneuvelde, lid was van een
organisatie van terreur en moordlustig te werk ging, reppen ze met geen woord.
Terwijl die moeders hopen op een terugkeer
brengen de grootmoeders in ons land alles in gereedheid om hun kleinkindjes,
die ze nog nooit zagen, te ontvangen met nieuwe boekentasjes, brooddoosjes en
lekkers.
Een situatie die we kennen van alle moeders
en grootmoeders die het gedrag van hun kinderen niet goed keuren maar die door
hun moedergevoelens niets anders kunnen dan het verleden te vergeven.
Het zijn uitzonderingen zoals de moeder van
Dutroux die verklaren dat haar zoon nooit nog mag vrijkomen.
Moeders met het hart op een juiste plaats
vergeven de wandaden van hun eigen bloed nagenoeg altijd. Ze willen zelfs hun
eigen leven geven als het maar een oplossing is voor hun kindje of kleinkindje.
Vranckx toonde duidelijk wat er omgaat in
die leeuwinnen.
Hoe moet een maatschappij omgaan met die
schaapjes die geboren werden bij ouders die al dan niet kinderen produceerden
voor een nieuwe wereld?
Velen zijn reeds tegen de gedachte van een
tweede kans. Wat met die nu nog kleine boelekes? De grootouders zullen ze met
open armen ontvangen, verzorgen, vertroetelen maar wat als ze groot zullen
zijn? Zullen ze dan nog de gevolgen hebben en de genen ontwikkelen van hun
vader, de ridder van moord en bloedvergieten???
Moeilijk te voorspellen wat de reportages van Jambers zullen
worden die hij voor VTM gaat maken. Op zijn 72ste wil hij opnieuw zijn camera opnemen om politici
in het Antwerpse zijn bekende vragen te stellen. We gaan dus opnieuw
zijn gekende zinnen te horen krijgen van: 'wie bent u, wat drijft u? hoe
bent u ertoe gekomen om aan politiek te doen?'
Jambers voelt zich het icoon als reporter die op zijn
typische manier Vlaanderen leerde mensen interviewen. Hij voelt zich de
openbaring van vernieuwde reportageverslagen. Aan bescheidenheid heeft het nooit ontbroken bij Jambers. Hij
had in de jaren 80 en 90 wel een eigenwijze manier van nieuws brengen
maar of dit nu ook zal aanslaan valt af te wachten. In zijn goede oude tijd bracht hij diverse onderwerpen die
aansloegen. De eerste was hij zeker niet want de Nederlanders stonden
wat interviews betrof al een stukje verder. Dat Jambers teert op zijn 'Millet' reportage is zijn goed
recht en ieder mens mag al eens geluk hebben. Verwonderlijk dat hij nog niet zegt dat hij de eerste was die
aan het licht bracht wanneer en hoe de pesterijen op school begonnen.
Want die kledijrage en het gevolg dat men niet dragers van merkkledij
uitsloot was de eerste duidelijke discriminatie van de minder bedeelden
op school.
Jambers boekte succes en eens hij van de openbare omroep
overstapte naar VTM was het hek van de dam. Geen woord zei hij ooit dat
hij overstapte voor geld en hebzucht. Ongelijk kon men de mens niet geven want de openbare omroep
was een log en bureaucratisch bedrijf. We herinneren ons hoe in die tijd
VTM mensen omkocht met premies, verdubbeling van loon om hen te kunnen
wegplukken van de BRT.
Jambers is hoe dan ook een apart figuur. Hij bewees wel
degelijk dat hij kijkcijfers kon halen maar velen bleven kijken naar de
grijze 'Muys' die bij Panorama bleef. We moeten de overstap van
Jambers toewuiven want het zorgde voor een kentering in mediawereld. Of
dit ten goede is gekomen aan wat ze ons nu dagelijks opsolferen is een
punt van discussie. Hoe dan ook krijgt een publiek van Big Brother,
Tempation Islands, iedereen beroemd een publiek.
Jambers is apart en een zenuwpietje die zichzelf niet altijd
onder controle heeft. Dat bewees hij ooit toen hij als doodverliefde
oude puber over letterlijk de reling ging om zijn Pascaleke te
verdedigen toen ze een beetje te weinig punten kreeg voor haar
dansprestaties. We zagen nooit een reportage van zijn hand over een
koppel waar oud en jong elkaar aanvullen.
Politiek is wellicht zijn ding niet en dus zal het een poging
worden om de mens achter de job van politieker naar voor te brengen.
De vraag die iedereen zal willen beantwoorden is of hij nog steeds dat lelijk
lederen jasje zal dragen, zijn puntige cowboybotjes of dat hij zich nu
zal laten stylen door een collega van de 'vernieuwde' zenders.
Voor oudere televisiekijkers zal er nog ergens een vage
herinnering zijn aan de Britse komische reeks Daar komen de schutters!
Een hilarische reeks waarvan de meeste acteurs reeds het eeuwige met het tijdelijke ruilden. Met de komende verkiezingen in
zicht komen de huidige schutters aan de rand van de loopgraven piepen en
vuren voornamelijk losse flodders. Zo vuurden twee discipelen enkele
flodders naar elkaar over de problemen in de zorg. Beiden waren het
roerend eens dat het basisidee omtrent het persoonlijk budget voor
mensen met een beperking en alle zorgbehoevenden een prima idee is. de socialistische vertegenwoordiger
vuurde onmiddellijk naar zijn christelijke opponent dat de
zorgbehoevenden gewoon op een wachtlijst komt te staan en dat hij verder mag blijven sukkelen. De
afweer bij zijn opponent waren niet enkel losse flodders maar schoten in
het ijle. Vanden Heuvel herhaalde telkens hetzelfde over een stijging
van de budgetten en zelfs de moderator kreeg na meerdere pogingen geen
antwoord wanneer die wachtlijsten zullen zijn weggewerkt. Volgens de
rode broeder binnen twintig jaar maar hoe die aan die twintig komt werd
ook niet duidelijk. Volgens de socialist willen ze naar de toekomst opnieuw
doen wat ze met de sociale zekerheid deden en waarvan iedereen nu nog de
vruchten plukt. We geven toe dat wijlen Achiel Van Acker, alias Achiel
Charbon mee aan de wieg stond van ons huidig RSZ stelsel maar we weten
ook dat we die pluimen moeten verdelen op wat in ons land een traditie
is. Namelijk onderhandelen en compromissen sluiten en wat goed is komt
nooit van één persoon of partij maar van gemaakte compromissen. Dat is
ook de bedoeling van een democratie. Van het mini debatje onthoud ik dat
Vanden Heuvel een zoon met beperking heeft en dat hij de problematiek dus goed kent en dat zijn
zoon NIET op een wachtlijst staat maar zijn budget reeds kreeg. Solidariteit
is dus nog steeds de juiste man op het juiste moment kennen.
Een naadloze overgang naar het debat over het beginsel van
onze grondwet. Artikel één dat iedereen gelijk is voor de wet. De
praktijk ligt lichtjes anders over dat gelijk zijn. Er ontbreekt het één
en ander tussen wat op papier staat en hoe het in werkelijkheid eraan toe
gaat. Dat onze grondwet aan een update toe is kunnen we volmondig
beamen. Dat de scheiding der machten flinterdun is en dat men regelmatig
eens een gaatje knipt in die scheiding maakten we regelmatig mee. Er is ook een scheiding tussen Kerk en Staat. Ook hier loopt
het nogal vaak mis. Dat met het ontstaan van ons land de scheiding tussen Kerk en
Staat niet effectief bestond kunnen we vatten want de grote zuilen van
de Staat waren dezelfde zuilen van de nu leeggelopen kerken. Het
materiaal en de bouwvakkers kwamen uit dezelfde christelijke families.
Een update van onze grondwet zou een doorzichtige kijk geven en
realistischer zijn in de tijd van heden. Iedereen heeft recht op een
vrije meningsuiting en recht op een vrij geloof.
Werk aan de winkel en zeker in onderwijs. Gedaan met kiezen
(door de ouders) wat de kindjes moeten volgen. Geen lessen godsdienst,
zedenleer of enige vorm van geloof. Het is aan de ouders om in de vrije
tijd te beslissen welk geloof hun kinderen zullen krijgen. Het is
onlogisch dat ouders enkel de school gebruiken om geloof in de kinderen
te laten inpompen. Ze zullen zelf eerst opnieuw gelovig moeten worden Nu zijn de ouders veelal nog enkel gelovig op de dagen van de
katholieke feestjes van de kinderen. Zoals in buurlanden zullen de geestelijken naast een dagtaak
het verkondigen van hun geloof mogen uitdragen. De tijden zijn niet meer zoals in vorige eeuw. Er zijn geen nonnekes
meer die gratis werken in ziekenhuizen en rustoorden. Ze zijn
uitgestorven. We sturen geen paters meer naar het donkere Afrika want we
hebben nog amper pastoors om de mis te doen.
Telkens met verkiezingen worden boeken geschreven met nieuwe
gedachten, updates en telkens blijkt na de verkiezing dat we een groepje
schutters kregen met losse flodders .
Voor de camera hebben ze het over rimpeldagen. In de
volksmond hebben ze het over oude wijvendagen!
Voornamelijk wanneer het over verplegend en zorgpersoneel
gaat is de uitdrukking oude wijvendagen
Van toepassing. Dergelijke platte uitdrukking past
uiteraard niet in de mond van onderwijzend personeel. Die hun niveau
eist afkortingen zoals TBS. We staan aan de vooravond van zware
discussies en gezien onderwijs betrokken partij is, zal het oeverloos gepalaver
worden.
Vanaf de ouderdom van 45 is er het recht van oplopende rimpeldagen maar
dit is Een beetje goedkoop om de extra verlofdagen te benoemen want op
je 45ste vallen de rimpeltjes nog goed mee indien men tijdig
gaat slapen en zich niet blijft gedragen als een overjaarse puber. Als
voorbeeld kunnen we denken aan Arno die al wallen onder zijn ogen heeft
van een 80 jarige sedert zijn 30ste.
De rimpeldagen zien de
vakbonden als een verworven recht en dus zal de discussie gaan over wat
nu een echt zwaar beroep is en of dit voor iedere werknemer van
toepassing is met hetzelfde beroep.
Leerkrachten in een school met brave kinderen is het beroep
niet zwaar terwijl in een school met een bende heethoofden het een zwaar
beroep is. Ook voor verplegend personeel is een jobke in de
administratie gans anders dan voor het verpleegstertje die mensen moet
versleuren van bed naar zetel. Er zijn dan wel de hulpmiddelen van
t-liften maar tegen lastige zieken bestaan er geen hulpmiddelen.
Eenvoudig zal de discussie niet worden want men kan niet
individueel bepalen wie echt een zwaar beroep heeft. Er is echter
een zeer eenvoudige oplossing maar die wil men niet.
De oplossing is om wat het onderwijs betreft de benoemingen
af te schaffen. Gedaan met die benoemden die alle vuile werkjes laten
opknappen door de niet-benoemden. Gewoon zoals iedereen die te weinig
inzet heeft vervangen door gemotiveerde werknemers. Het klopt dat
sommige leerkrachten s avonds nog lessen voorbereiden, in de vakantie
de muren staan de schilderen van de leslokalen. De actieve leerkrachten
zijn herkenbaar op de schoolfeestjes.
Diegenen die dranken, pannenkoeken en spaghetti verkopen zijn
de niet-benoemden terwijl de anderen zich laten bedienen
Wat te denken aan jongeren die slechts een ouderwets A2
diploma konden behalen in dienst te nemen als toezichter, ondersteunde
leerkracht voor leerlingen die het moeilijk hebben? Een werkdruk die
verdwijnt voor de hoger opgeleide leerkracht en een pluspunt voor de
zwakkere leerling. Wat is er mis met een uitgebluste leerkracht die
studiemeester op het einde van zijn carrière vervult? Het percentage
afwezige leerkrachten door zogezegde ziekte zal verminderen.
Voor verplegenden zou vanaf de ouderdom van die rimpeldagen
er vervanging moeten zijn van jonge werkkrachten en zouden die verfrommelde
verplegers de mogelijkheid moeten zijn om mensen op een menswaardige
manier te verzorgen. Tegenwoordig draait geen enkel ziekenhuis nog
zonder vrijwilligers die
mensen helpen bij het eten, het vervoeren van de zieke van
het ene onderzoek naar het andere. In rusthuizen zouden mensen misschien
tijdig op en van het toilet geraken en zou er tenminste tijd zijn om een
vriendelijk woordje te placeren.
De discussie moet niet gaan over wat al dan niet een zwaar beroep
is maar over een herverdeling van taken zodat we kunnen spreken van een
welzijn dat menselijker is.
Over langer werken voor parlementairen en ander loslopend
wild is er geen sprake van zwaar beroep. Voor die categorie zou het een
verplichting moeten zijn dat ze op hun 65ste verplicht met pensioen
moeten gaan. Ze hebben dan reeds zoveel onheil erdoor gekregen dat ze
moeten vervangen worden. Idem dito voor rechters. Die speciale categorie
heeft geen last van rimpels maar van kronkels!
Het is een beetje over de grens aan het
gaan met de nieuwe programmering in televisieland.
Het is naast het voor de camera sleuren van
een overaanbod anders geaarden, transgenders de beurt aan de mens met
beperking geworden.
De mini serie (Tytgat chocolat was na
over de grens het begin van een soort nieuwe rage.
Tussen de series mocht Geubels dan humor
bedrijven met de mens met beperking maar zoals de echte mens met beperking vlug
uitgeput raakt zo was geubels ook vlug uitgeput en de laatste twee afleveringen
sleurde Geubels zich met grote moeite over de streep.
Mensen kijken en luisteren misschien graag
naar die mensen met beperkingen die dankzij de televisie een overwinning
behalen in het leven met hun beperking.
Een tegenstrijdigheid met de atleten met
beperkingen waar er nauwelijks een filmploeg in de buurt is.
De kans op een daadwerkelijke medaille
winnen is ook kleiner.
Met programmas als Tytgat chocolat, down
the road zijn het slechts een tiental personen en men kent vooraf het
eindresultaat.
Waar men niet bij stilstaat want die
beelden zouden eentonig en niks dan verveling brengen zijn die vele
tienduizenden die thuiseenzaam hun tijd doden met muziek en herhalingen
bekijken.
Misschien duikelen ze zelfs van de ene
depressie in de andere omdat zowat alles mislukt wat ze door hun beperking
proberen.
Ook is het programma van Kath Luyten voor
een beperkt publiek te pruimen. Als een pijl vliegt ze door een jaar waarin
mensen zich doorworstelden om hun leven een andere richting te geven. Tijd om
dieper in te gaan wat die mensen gedurende het afgelopen jaar deden is er
duidelijk niet. Een teveel aan voor de buis gebrachte mensen zonder diepgang.
Het leukste van Kath was die Sofie die een
lief zocht. Geubels kan zelfs leren van die Sofie want haar humor is spontaan
en van de bovenste plank.
Veel pedagogen en werknemers uit de
zorgsector zullen zich bedenkingen maken want de confrontatie met de leefwereld
van mensen met beperkingen en mensen die uit een dal proberen te geraken is een
gans andere wereld dan wat de drang naar kijkcijfers laat vermoeden
Het is maar op de manier waarop men op de uitleg van een
Calvo of Maggy neerkijkt om voor één van beiden een voorliefde te hebben. Als neutrale hond mag voor mijn part Calvo het liefst in zijn
mandje gaan liggen. Na de miserie met één ei is er nu de miserie met vlees. Zowel
in de periode met eierenverkoop als nu met de verkoop van vlees dat over
datum zou zijn is er volgens volksgezondheid geen probleem voor dat voedsel. De verantwoordelijke van het voedselagentschap gaf wel toe
dat er reeds sedert 2016 een gerechtelijk onderzoek lopende is tegen het
vleesbedrijf maar dat hij het onderzoek niet wil storen. Voor Calvo de zowat enige reden dat het voedselagentschap van
departement moet veranderen en dat Maggy dat departement onder haar
hoede moet nemen. Maggy was realistisch en zei dat alle heibel over zowel de
eieren als over het vlees weinig zullen veranderen met het overhevelen
van het voedselagentschap. Het is gewoon onmogelijk om dag en nacht in elk bedrijf
controleambtenaren te planten. Ze durfde dan wellicht niet spreken
over de bureaucratie van het voedselagentschap. Lichtjes overdreven
werken die controleambtenaren nog met een lei en griffel. Hun
controlemogelijkheden zijn door besparingen beperkt. Een politiek spel is natuurlijk meegenomen met de
verkiezingen die eraan komen. Heel logisch dat GAIA vlug op de kar wipt om het vuur aan te
wakkeren. Dat de patriarch Verbist geen heilige zal worden is normaal.
Wie in de vleesindustrie zijn centjes wil verdienen moet een soort
vanden Boeynants zijn en in die zijn periode leerden we wat je met vlees zoal
kan verdienen. Zelfs genoeg om gekidnapt te worden. Moet men van die bedrijfsleiders
kipkap maken of moet men de controle degelijk optimaliseren? Voor dierenaanbidder Michel moet men alle slachthuizen en
boerderijen voor veeteelt sluiten. Gedaan met de vrijheid om te kiezen
voor een biefstuk een stukje kabeljauw of een omelet. Alle dagen confituur, sla en schorseneren of spruitjes want
de darmflora moet toch iets of wat garantie krijgen dat alles blijft
functioneren.
Ik zou een proces willen starten tegen de misbruiken in mijn
brokken. Mijn maaltijd uit de droge voeding kassa vijf bestaan uit
dierenafval dat ongeschikt is voor de mens. Dus het vlees uit de nek van
runderen omdat tijdens het slachten op die opengereten hals er de meeste
vliegen hun behoefte op deden Zou dat manneke van GAIA daar eens iets willen aan doen? De
helft van mijn hondenfamilie is vroegtijdig gestorven ten gevolge van
tumoren, gezwellen, darm- baarmoederkanker door die ongezonde brokken die
dan nog uit het buitenland kwamen Ten andere ik wil Maggy niet de toer
van Bartje zien opgaan en als een pannenlat met smalle beentjes en
armpjes op het scherm zien verschijnen. Met de kans dat ik in botsing
kom met met alle feministen gaat mijn voorkeur uit naar vrouwen met iet
of wat pak aan. Over de omvang van dat pakken ben ik bereid een debat
te houden. Dit zal meer kijkers aantrekken dan Calvo en Maggy!
Waar hij geen momentje bij wil stilstaan of begrip voor kan
opbrengen is dat het agentschap in een klein bootje moet roeien en dan
nog met zeer korte riempjes. Nuchter redeneren, kan die politieker niet want hoe kan je nu
als overheid alle bedrijven 24u op 24ucontroleren met gebrek aan
middelen en personeel?
Een weekend met veel tranen. Sommigen tranen van geluk en
anderen tranen van verdriet.
Diep in de Ardennen pinkten enkele honderden supporters
een traantje weg omdat ze doodgelukkig hun wedstrijd van het jaar hadden
gewonnen met een resem doelpunten waar niemand ooit had op gehoopt. De Maneblussers daarentegen stonden met natte voeten van de
15.0000 supporters omdat ze een verdieping lager vanaf het volgende
seizoen moeten staan springen.
Tranen hebben voor de Mechelaars een bittere smaak want hun
trainer voorspelde enkele weken geleden reeds dat Eupen een voordeel had
met een wedstrijd tegen een Waalse ploeg. Niet ongewoon dat men aan een
foefeling tussen twee clubs kan denken maar zonder bewijzen is
bleiren zoals Bertje Anciaux de enige mogelijkheid om de pijn te
verzachten. Amusant zijn na de wedstrijd reacties van sommige reporters. Plezant
was hoe de radioreporter Van Brempt zich in bochten wrong om zijn
persoonlijke impressie over de vele doelpunten van Eupen te ontwijken. Zodra we vanuit Vlaanderen regio Brussel en een weinig later
de taalgrens volledig overschrijden mogen we onze zakdoek bovenhalen. Zowel in Brussel als in Wallonië is sjoemelen een zesde
zintuig. Geen mens die de structuur, de eigenaars van voetbalclub Eupen
kent. Geen mens die begrijpt hoe die club aan de nodige centen geraakt
want met die paar honderden supporters zijn de inkomsten laag. Zou het kunnen dat er daar in de buurt; namelijk Bastogne,
een marchand de viande zit die voor wat zwart geld zorgt?
Het is geen insinuatie maar soms heeft een hond van die rare
gedachten .
Voor de nabestaanden van de slachtoffers van Hardy was het een slaaploze nacht. Ook de psychiaters die elk een eigen visie hebben over de seriemoordenaar was het een lange nacht. Het is altijd afwachten wat de jury zal beslissen. De publieke opinie voelde zich wellicht zeker dat het levenslang zou worden en het werd ook het gevraagde vonnis. Levenslang en als toetje nog 15 jaar ter beschikking. Dit neemt niet weg dat zoals bij een Dutroux dat de dader hij na een kleine 15 jaar geen pogingen kan beginnen om vrij te komen.
Stilaan is er toch een kentering in de motivatie van de vonnissen. De stap in een goede richting zou zijn dat men de uitgesproken straffen ook effectief de duur van de straf zou laten uitvoeren. Waarom moet men na enkele jaren opnieuw onderzoeken of er toch geen sprake kan zijn van vervroegde vrijlating? Levenslang is levenslang en daarmee is de kous af.
De poging om een graad van beoordeling te maken in de toerekeningsvatbaarheid heeft weinig zin. In het geval van Hardy, die een blanco strafregister had, heeft het weinig belang of zijn gedrag door de medicatie kwam voor zijn Parkinson. Er is geen probleem dat die medicatie als een verzachtende omstandigheid zou gelden. De man is en blijft een gevaar voor de maatschappij. Hoe erg ook voor de man, het risico kan niet genomen worden om hem nog ooit vrij te laten.
Hardy is het bewijs dat met of zonder medicatie de mens van normaal gedrag op onverklaarbare wijze kan veranderen in een mens met abnormaal gedrag. Hardy zou vrouwen haten. Iemand om welke reden ook te haten is een fenomeen dat sommigen aankweken. Na een ruzie kan men gevoelens van haat hebben maar op een gecontroleerde manier. Haat is een gevoel waar de haatdrager op een blijkbaar onbekende manier niet kan controleren. Haat is zoals een kwaadaardige kanker di ongeneesbaar is.Haat is een zeer dunne koord. De overgang van een zeer lieve knuffel naar een harde wurging ligt dicht bij elkaar. Voor mannen zoals een Hardy komt erbij dat er geen sprake is van overgang want naast wat men haat noemt is er het onbegrijpelijke sadisme heeft. Haat is slechts een onderdeel van zijn hersenkronkels.
Ik hou enorm van knuffels maar ga me toch een beetje op mijn hoede beginnen houden want de vraag is of de knuffelaar niet aan de pillen is
Zowat uit het niks kwam het nieuws bericht dat zowat gans
Vlaanderen naar de apotheek moet om jodiumpillen gratis en voor niks te
gaan afhalen. De uitleg van Maggy is nogal summier. De houdbaarheid van die
pillen is tien jaar en bekijk die pillen zoals een verplichte
brandverzekering; Je sluit die verzekering af en verder hoop je die
polis nooit nodig te hebben. Maggy had beter naast die jodiumpillen ook een doosje
poepsnoepjes meegegeven voor de mensen te kalmeren. Veel mensen stellen zich de vraag of die kernreactors wel
veilig zijn. Of er ergens een vermoeden is dat we een nieuwe
terreuraanslag mogen verwachten. Of zijn die reactors nagenoeg zeefden? De bedoeling kan van die plotseling gratis gift aan de
bevolking ook een politieke stunt zijn. Indien er een ongelukje gebeurt dan voorzag de regering aan
de gevolgen en leverde tijdig pillen. Ook politiek een goede zet is om
wat paniek te zaaien zodat die kernrommel toch dicht kan. We herinneren ons een filmke van twee leuke gasten, Leo en
Martin in de komische film de paniekzaaiers. Een remake van de film is het niet maar komisch is het ganse
gedoe met die jodiumpillen wel. Gezien buiten Henegouwen gans Vlaanderen aan de pil moet is
de grote vraag of ze in Nederland en Frankrijk ook hun kernrommel gaan
sluiten want die landen hebben hun reactoren zowat tegen hun landgrens
geplakt. We gebruiken hoe langer hoe meer elektriciteit en de elektrische
auto moet een boost krijgen. Kunnen ze geen pil ontwikkelen die de elektriciteit
vervangt? Als ze dan die pillen ook nog eens gratis zouden leveren dan pas
zal ik een poepsnoepje gebruiken om echt te genieten van een goede maatregel!
Elke zender heeft één of meer programmas die ons aanzetten
om gezond te eten. Koken op grootmoeders wijze of naar de ideetjes van
de koeketiene van Jambers. Wanneer je luistert naar de vlam van Jambers dan vrees ik
dat we binnen enkele generaties allemaal een soort transgender zullen
worden. Ons uiterlijk zal er anders uitzien want in ons mondje zullen we
een andere soort tanden hebben. Meer eten zoals Nijntje heeft als gevolg
dat we met tanden op overschot zullen zitten. Zelfs onze inwendige zal
zich moeten aanpassen want onze darmpjes zullen overgaan tot het
produceren van konijnenkeuteltjes! Gelukkig dat, voorlopig althans, men slechts experimenteert
met zeewier. Stel je voor dat Pascale plots begint met grassoorten als
voeding. Gaat de mens dan ook op de duur met een boek- lebmaag zitten en
met een pens? Gaat de mens zich dan enkele uurtjes moeten leggen om te
herkauwen?
Het idee is al even flauw of sommige grappen van Geubbels
maar waar we omtrent gezondheid wel eventjes over moeten nadenken is het
klaarstomen van sommige van onze jongeren.
Een voetbaltalent van 12 word aangekocht door een
ploeg. Is die koop van jongeren wel gezond? Verleidelijk voor ouders die het wellicht financieel niet
breed hebben. Het kan toeval zijn maar de jongen heeft Poolse en Kameroense
roots. Ook het feit dat we nogal wat volwassen Poolse en Kameroense
spelers hebben kan toeval zijn maar er zit precies toch een reukje
aan die investeringen van jongeren. De jongen geniet van het internaat en staat nog met zijn
beide voetjes op de grond. Maar staan al die jongeren met hun voetjes op
de grond? Voor een club een enorme investering want met privéchauffeur
die spelers ophalen en terugbrengen is niet gratis. Niet enkel bij voetbalistjes is handel in kinderen in opmars.
Sporten waar geld belangrijk is liggen aan de basis van mogelijks
ongezonde ontwikkelingen. Stimuleren van talenten is gezond maar uitbuiten van ouders
en mogelijkse talenten is ongezond.
Wat intussen zeker een ongezonde verandering is blijkt uit
het aantal echtscheidingen bij 65 plussers. Koppels die tegenwoordig na
enkele jaartjes pensioen hun echtgenoot of echtgenote dumpen stijgt
onrustwekkend. Mogelijks is ook daar Pascaleke wat verantwoordelijk voor. De
man die zich wil nuttig maken; al dan niet verplicht door zijn vrouw,
begint zich hoe langer hoe meer te moeien in de keuken. Naast het vullen
en leeghalen van de vaatmachine wil de man ook wat experimenteren in de
keuken. Hij herinnert zich de kookkunsten van zijn moeder en dus hoe vettiger
hoe prettiger. Zijn vrouw is sedert een tijdje al een verwoede
aanhangster van Pascale haar groenten en fruit menu en het resultaat is
dat de potten en pannen staan te rammelen van de steeds hevigere ruzies
bij die koppels!
Geubbels is ons zijn kelk tot de laatste druppel aan het
opgieten. Geubbels zijn humor is met een enorme snelheid aan het
afglijden naar moppen aan de toog. Zijn praatjes met mensen met een beperking gaven de kijkers
een beeld hoe sommige gehandicapten probeerden hun leven een zinvolle
draai te geven. De bedoeling om ook die minderheidscategorie te confronteren
met humor was een goed idee. Na de aflevering met mensen die het moeilijk hebben om rond
te komen dook taboe naar beneden en met de aflevering over hobbys
werd het een lijnrechte duik naar de afgrond.
Enkel de uitleg van een moslim die het moeilijk heeft met
zijn homo zijn kon een doorsnee kijker zich wellicht verzoenen. Iedereen kent onderhand de verhaaltjes van uit de kast komen
en wie heeft daar iets aan? Het levensverhaal van een 65 jarige vrouw die na 20 jaar huwelijk,
twee kinderen kreeg om dan alles te ruilen voor de grote liefde van haar huidige
vriendin zal weinigen kunnen te beroeren hebben. Dat haar zoon haar niet op zijn huwelijk wilde zien is privé
en daar heeft niemand buiten de onmiddellijke omgeving een boodschap aan.
Jonger lesbisch geweld kregen we te slikken met de opmerking
dat er nog veel meer aandacht moet komen voor niet heterogenen. Vinden
we nog één programma op zowel de nationale als de reclamezenders waar
geen homo of anders geaarde in beeld komt? De opmerking van die Marokkaanse moslim was wel realistisch.
Die man wil dat gedoe van gayparades niet. Zijn grootste probleem is de pesterijen.
Over zijn problemen met het aanvaardingsproces van zijn tradionele vader
smeerde hij niet in het lang en breed uit. Hij respecteert zijn vader en
heeft begrip over zijn ontgoocheling.
Zal het in één van de volgende afleveringen gaan over domme
blondjes? Weinig kans want domme blondjes zijn geen minderheidsgroep!
Renaud Hardy is levensgevaarlijk. Zonder psychiaters,
psychologen weet klein Pierke ook dat die man een groot gevaar is. Wat die uitleg betreft dat hij door zijn medicatie voor zijn
Parkinson heeft weinig relevantie. Mogelijks slaan zijn stoppen nog wat
meer door maar verder is het nogal duidelijk dat de man uit de
maatschappij moet. Niks persoonlijks tegen Hardy want de man is gewoon
geen mens en dat zal wel een gevolg zijn van kronkels in de bovenkamer.
Opnemen in een afdeling voor gestoorden en nooit meer in de maatschappij
laten komen; Zeker niet zoals wat sommigen proberen met een Dutroux om
nog een kans te geven. We hebben geen nood aan gevallen zoals de ex van
Dutroux die een pastoor heeft gevonden die haar naar Knokke voert om een
permanente te zetten. Gezien volgens de wet Martine de slachtoffers moet vergoeden
tot haar dood mogen we aannemen dat die pastoor haar dure kapsel op zijn
kosten laat doen of zijn het misschien door giften van brave parochianen?
Veel tijd en energie moet men in het proces niet steken. De
man bekende en liet al duidelijk blijken dat elke vorm van spijt hem
vreemd is. Belangrijk is blijkbaar voor Hardy dat hij tijdig in het
toilet geraakt als de nood opkomt. Hardy leverde met zijn eigen filmproductie het
bewijs van zijn schuld. Dus een extra reden om de kosten van het proces
niet op te drijven.
Kunnen we nog iets nuttig met de moordenaar doen? De man is een ideaal als studieobject. Gezien er duidelijk
veel schort met de hersenen van Hardy zou men kunnen onderzoeken doen
door het toedienen van medicatie in ontwikkeling. GAIA zal geen bezwaar
aantekenen want die staan in voor de beestjes. Het kan grof overkomen
maar in het verleden was het niet abnormaal dat mensen zoals Hardy proefkonijn werden. Na zijn dood zou men ook zijn bovenkamer eens mogen
uitpluizen want al wat de wetenschap kan bijleren is meegenomen. Het kan misschien een oplossing zijn naar de toekomst want
veel leerkrachten krijgen hoe langer hoe meer agressieve leerlingen over
de vloer en naast verbale is er ook fysiek geweld. Wie weet kunnen we binnen enkele jaren het spotje op de radio
horen van: 'neem een Renaudje en komt de dag rustig door!'