Renaud Hardy is levensgevaarlijk. Zonder psychiaters, psychologen weet klein Pierke ook dat die man een groot gevaar is.
Wat die uitleg betreft dat hij door zijn medicatie voor zijn Parkinson heeft weinig relevantie. Mogelijks slaan zijn stoppen nog wat meer door maar verder is het nogal duidelijk dat de man uit de maatschappij moet. Niks persoonlijks tegen Hardy want de man is gewoon geen mens en dat zal wel een gevolg zijn van kronkels in de bovenkamer. Opnemen in een afdeling voor gestoorden en nooit meer in de maatschappij laten komen; Zeker niet zoals wat sommigen proberen met een Dutroux om nog een kans te geven. We hebben geen nood aan gevallen zoals de ex van Dutroux die een pastoor heeft gevonden die haar naar Knokke voert om een permanente te zetten. Gezien volgens de wet Martine de slachtoffers moet vergoeden tot haar dood mogen we aannemen dat die pastoor haar dure kapsel op zijn kosten laat doen of zijn het misschien door giften van brave parochianen?

Veel tijd en energie moet men in het proces niet steken. De man bekende en liet al duidelijk blijken dat elke vorm van spijt hem vreemd is. Belangrijk is blijkbaar voor Hardy dat hij tijdig in het toilet geraakt als de nood opkomt. Hardy leverde met zijn eigen filmproductie het bewijs van zijn schuld. Dus een extra reden om de kosten van het proces niet op te drijven.

Kunnen we nog iets nuttig met de moordenaar doen?
De man is een ideaal als studieobject. Gezien er duidelijk veel schort met de hersenen van Hardy zou men kunnen onderzoeken doen door het toedienen van medicatie in ontwikkeling. GAIA zal geen bezwaar aantekenen want die staan in voor de beestjes. Het kan grof overkomen maar in het verleden was het niet abnormaal dat mensen zoals Hardy proefkonijn werden.
Na zijn dood zou men ook zijn bovenkamer eens mogen uitpluizen want al wat de wetenschap kan bijleren is meegenomen.
Het kan misschien een oplossing zijn naar de toekomst want veel leerkrachten krijgen hoe langer hoe meer agressieve leerlingen over de vloer en naast verbale is er ook fysiek geweld. Wie weet kunnen we binnen enkele jaren het spotje op de radio horen van: 'neem een Renaudje en komt de dag rustig door!'

05-03-2018 om 14:22 geschreven door Baziel  

Tegenwoordig heeft iedere dag een thema. Is het nu de dag van ‘complimentjes’, de dag van de zeldzame ziekte of de dag van inburgering, het zijn slechts woorden die uiteindelijk niks veranderen.

Zo moeten we concluderen dat de grote man van ons Welzijn zelf met een heel zeldzame ziekte kampt. Vandeursen is een man die blijkbaar ongeneeslijk ziek is. Zijn ziekte is uiterst zeldzaam. Hij heeft het symdroom van fantast…

Zijn departement zit met mooie ideetjes en de zeldzame zieke baas is tevreden met hun voorstellen want mensen kunnen toch niet anders dan voor zo’n fantastisch opperhoofd stemmen. Wie zou met zijn ziekte, zijn beperking het opperhoofd niet tegen zijn borst willen drukken?

Elke keer opnieuw komt de man met mooie beloften. Telkens heeft hij de mond vol met zijn goede bedoelingen om mensen te steunen, te zorgen dat ze in hun eigen woonwereld kunnen blijven. Hij zwaait met toekenningen van tussenkomsten of volledige betaling van wat de wereld van hulpmiddelen de levenskwaliteit van mensen kan verbeteren.

Maar vandeursen is een kei in het sturen van brieven met loze beloften. Hij zou beter zanger worden met liedjes zoals ‘het busje komt zo’. Ook bij de NMBS kunnen ze hem gebruiken. De vertragingen zullen oplopen en hij kan afwisselen tussen achtende passagiers en wachtlijsten.

Al wat hij zo formidabel kan voorstellen vliegt op een wachtlijst.

Er bestaat geen medicatie voor zijn zeldzame ziekte. Hij draait rond zijn cirkel want de man heeft gewoon geen geld en dus zijn beloften zijn waanideetjes die meer slecht dan goed doen.

Het gaat zover dat hij hulpmiddelen die iedereen zou moeten krijgen om zijn dagdagelijkse behoeften te verbeteren niet worden gegeven. Neem het voorbeeld om iedereen op zijn minst het nieuws te kunnen laten volgen. Een blinde moet het reeds stellen zonder de beelden. De ondertiteling die nu kan worden voorgelezen zodat de mens met beperking ook kan horen wat Kim Jung-un of Poetin zegt mag de blinde niet horen. Wie moet leven van een vervangingsinkomen kan zich niet permitteren om zijn nieuws beter te kunnen volgen.

Het opperhoofd van Welzijn zou zijn collega voor Telecom moeten onder druk zetten dat de leveranciers zoals Proximus, Telenet die technologie in iedere digibox moeten meeleveren. Het eenmalig overkopen van een patent en iedereen gelukkig en geen zoveelste belofte.

In tegenstelling moeten we horen hoe dubbelzinnig het eraan toe gaat bij de VZW van inburgering. We moeten lijdzaam toezien hoe geld dienst doet aan ngo’s om naar de meiskes van plezier te gaan. We moeten dagelijks onze oren sluiten om wantoestanden en misbruiken niet te horen.

Hoeveel jaren sturen we ons ‘zilverpapier’ op naar Afrika? Toch sterven er nog steeds 150 moeders tijdens de geboorte van haar kindje.

Coucke zou beter Anderlecht doorverkopen en een fabriekske beginnen om een pilletje te ontwikkelen tegen de zeldzame ziekte van Vandeursen…

01-03-2018 om 19:01 geschreven door Baziel  

We kunnen net als Pietje Huysentruyt ons de vraag stellen of we iets leerden van het programma ‘kinderkopjes’.

Een aantal kijkers zal wellicht weggezapt hebben want luisteren naar wat kinderen vertellen is niet de sterkste kant van veel ouders. Nochtans leert het programma ons iets over onze jeugd.

De eerste vaststelling is dat we van geen kindjes meer mogen spreken. Vanaf het eerste leerjaar zijn het jong volwassenen.

Het kind zijn is aan het verdwijnen. Vele jonge kinderen zijn mondiger dan onze koning!

De zangeres/presentatrice kreeg relevante spontane maar volwassen antwoorden op haar vragen. De aflevering met een jongentje op de boerderij leerde ons iets heel belangrijk. De tijd dat men met wat minachting sprak over een boerenjongetje is ook voorbij.

Die kleine jongen heeft een uniek leven. Hij mag en kan zijn vader helpen in een echt bedrijf. Op zijn zeer jonge leeftijd kent hij dieren en herkent zonder probleem en is reeds een halve ervaringsdeskundige over koeien en andere dieren op een landbouwbedrijf.

De jonge is nuchter en kan zijn dierenliefde relativeren. Zo is er altijd dat lievelingskalfje en die brave koe. Doch als dat kalfje een stierke blijkt te zijn dan weet hij dat het beestje vlug van de boerderij zal vertrekken want het is een dier waarmee zijn papa weinig winst kan maken. Evenzo heeft hij geen probleem met de brave koe die eens ze geen kalveren kan leveren, de uier droog staat en wanneer de koe van melkkoe omgedoopt word tot vetkoe dat ze zal klaargestoomd worden voor de slachterij.

Heel nuchter vertelde hij hoe de koe op de mens zijn bord zal terecht komen.

Wat een verschil met het doorsnee kind dat nooit iets zou willen proeven van een zelfgekweekt konijn.

Welke snotneus wist op de leeftijd van tien hoe oma een biefstuk friet klaar maakte. Hij blijft eenvoudig en een goed gebakken biefstuk met peper en zout is een Koninklijke maaltijd voor de 10 jarige. Geen poespas met zesendertig kruiden en sausjes. Eenvoudig en simpel zoals wellicht ook zijn vader is.

Een boerenjongen die zo slim is om op politieke wijze de vraag of hij ook boer wil worden ontwijkt door te antwoorden dat zijn vader hem zei ingenieur te worden…

Uiteraard is het na screening dat men de kinderen voor de camera laat komen die voor de meeste kijkcijfers zullen zorgen.

Het is echter hoe langer hoe duidelijker dat de kindertijd heel kort is voor de jongeren van tegenwoordig.

Zelfs aan de overkant van de grote plas is er eentje die met niks of niemand rekening wil houden maar toch de oren spitst nu de jongeren zich mengen in het debat van de vrije wapenhandel.

Het is niet allemaal kommer en kwel maar de wereld raait op een ander tempo en de toekomst zal uitwijzen of we goed bezig zijn geweest.

01-03-2018 om 18:59 geschreven door Baziel  

27-02-2018 om 12:13 geschreven door Baziel  

Iedereen kent dat gevoel in de wachtzaal van de dokter. Wachten tot de dokter de volgende binnenroept en aftellen hoeveel er nog voor jou beurt overblijven.

Datzelfde gevoel is er met de thans opeenvolgende bekentenissen. Delphine begon als eerste met te verklaren dat Albert II haar papa is. Oscar was de volgende met zijn boek dat Prins Bernard zijn papa is en nu komt er plots nog eentje die verklaart dat Clo-Clo haar papa is…
Na de seksschandalen bij ngo’s, de ‘metoo’ een openbaring van verwekkingen nabestaanden van vaders met bekende roots die zaadcellen uitdeelden aan onbekende ontvangers. Wie is de volgende?

De volgende ben ‘ik’, Baziel.
Ook ik ben uitzonderlijk en leef al jaren met het trauma dat ik het niet mocht openbaren. De druk om te zwijgen is enorm. Het vreet aan me. Slapeloze nachten, Wakker worden met zweet onder mijn oksels en tussen de kussentjes van mijn poten.
Het werd me teveel en eindelijk kan ik mijn hart luchten.
Mijn moeder, een draagmoeder vertelde me jaren geleden hoe ik tot leven kwam. Het werd een geboorte in alle stilte want de betrokkenheid was mondiaal…

Ik ben de eerste hond die via een proefbuisje en draagmoeder teef op de wereld kwam.
Mijn ouders waren uniek. Een ingevroren zaadcel van Rintintin en een ingevroren eitje van mijn moeder Lassie!
Alle ingrediënten in een proefbuisje samengebracht met Chinese kennis over het clowns gestopt in een raket van de rijke Amerikaan met aanboort een Russische ‘klutssysteem’ de ruimte ingeschoten om na de landing te worden ingebracht bij mijn draagmoeder. Alle landen van de werden in mijn ontstaan betrokken. Zowel China, Amerika, Rusland als Europa namen deel aan het project van de ‘uitzonderlijke’ hond. Landen die nog in de kinderschoentjes staan voor geregelde geboorten droegen dan bij met sponsering. Dankzij vele giften via ondoorzichtige ngo’s kon men mij ontwikkelen.
In tegenstelling tot mijn collega’s ‘aparte’ nakomelingen kan ik met foto’s geen bewijs leveren van enige gelijkenis met Rintintn en Lassie. Omdat de uitstraling van een Golden Retriever het symbool is van lieve kindvriendelijke hond zorgde de Chinese wetenschap ervoor dat er een superpluske van het Golden Retriever-gen mee toerde in het ‘klutsen’ van het proeffbuisje.

Als hond; met al mijn uitzonderlijke gaven, mag en kan ik het niet gaan uitleggen bij een de gasten van Lieven. Ik mag volgens mijn moeder nooit zoals Oscar een boek over mijn ontstaan schrijven.
Mijn moeder drukte me heel diep op het hart dat ik mijn verhaal en ontstaan, moet dragen want dat het nooit ofte nimmer mag uitkomen dat alle grootmachten samen voor mijn ontwikkeling zorgden.
Letterlijk zei mijn moedertje; ‘Baziel, je bent uniek en jij moet ervoor zorgen dat W.O. II niet uitbreekt
door jou!’ Ik zal mijn kruis dragen tot mijn laatste snik….

23-02-2018 om 14:37 geschreven door Baziel  

iets zal gebeuren.

De commissie die het dossier samusocial iets of wat onderzocht kwam tot een vaststelling waar Jan met de pet geen onderzoek voor nodig had. De gewezen voorzitter van het OCMW en de ex burgemeester staken zo'n slordige dertig duizend euro in hun zakken. Vermenigvuldig dit bedrag met enkele jaren en je zit vlug aan een honderdvijftig duizend. Op hoop van zegen gaan ze nu braafjes vragen om dit terug te storten!
IJdele hoop dat weet ook Jan met zijn klakske. Hun neus zal bloeden en ze zullen een plasje maken en alles blijft wat het was.
Waar we ons echt zorgen over moeten maken is dat ook nog serieus wat geld van donaties gewoon verdween. Daar zal niks van terug te vinden zijn!
Nog grotere zorgen moeten we ons maken dat die oplichters nog steeds op vrije voeten rondlopen. Oplichterij is strafbaar en waarom laat het parket die twee op vrije voeten. Is er geen enkele Brusselaar die klacht zal durven neerleggen omdat ze misbruiken van hun bestuur de gewoonste zaak van de wereld vinden.
Stilaan zijn de nieuwsberichten een aaneenschakeling geworden van absurde situaties. Spijtig dat er dikwijls eerst slachtoffers moeten vallen.
Neen die 22 zwarte kruispunten waar reeds 16 jaar niks aan verbeterde. Nu er een 16-jarige de dood vond reageert Benneke Weyts twee dagen later dat er.

Even absurd is dat door gebrek aan personeel een gelijkaardige gangster als Dutroux met twee agenten in een gewone taxi van en naar de rechtbank werd gebracht. Lessen uit de ontsnapping van Dutroux tijdens het transport trok men niet!

Een grote troost is dat ons land niet de enige plaats is waar absurde beslissingen genomen worden.
Wenkbrauwen kunnen we ook fronsen met de nieuwe wet over dierenwelzijn in Zwitserland.
In Zwitserland moeten kreeften eerst verdoving krijgen vooraleer ze de pot invliegen. Transport van kreeften moet in zeewater en niet meer in te koud kraantjeswater! 

Als poezenliefhebber moet je in Zwitserland vanaf nu elke dag ervoor zorgen dat je lief katje een soortgenootje kan zien! Ook is het
strikt verboden je dood goudvisje nog in je toilet door te spoelen. Hoe gaan ze zoiets controleren?
De Britten zijn voorlopers in absurde humor en hoe langer hoe meer komen we allemaal terecht in een wereldje van mister Bean!

23-02-2018 om 14:34 geschreven door Baziel  

Een nieuwe partij werd boven de doopvont gehouden. Een partij voor de beestjes.
De partij wil dat dieren niet meer als onderwerpen maar als wezens worden aanzien. De media voorzien dat de nieuwe partij niet van grond zal komen omdat ze de kiesdrempel niet zullen halen.
Die redenering volg ik niet. Veel mensen zijn al die miskleunen van de huidige partijen kotsbeu en wie weet kezen die misnoegden niet voor het alternatief van een nieuwe partij.
Veel zal afhangen wat dieranimal in hun programma zet. Weinigen liggen wakker van onverdoofd slachten of op lange termijn sluiten van slachthuizen. Ook is de interesse niet enorm groot om enkel te mogen eten zoals konijnen. Een lekker stukje vlees wil de massa blijven proeven en we kunnen moeilijk verlangen dat we onze barbecue meegeven met het oud vuil.
Het categoriek afschaffen van alle sportactiviteiten waar dieren bij betrokken zijn is ook iets waar de liefhebbers van grote hoeden het moeilijk mee zullen hebben. gedaan met paardenwedrennen, hondenkoersen om nog te zwijgen van dierenshows. Wat met de duivenmelker? Of de vinkenzettingen?
De nieuwe partij is ook een aanfluiting voor de rage 'job job job'! Op middellange termijn kost die nieuwe partij jobs want alle dierentuinen moeten verdwijnen. We kunnen best de recorder aanzetten om de uitzendingen over de Antwerpse zoo op te nemen voor het nageslacht.
Zou mijn vermoeden kloppen dat volgens dieranimal de toekomst voor steden zal bestaan in het herinvoeren van paard en koets?
Na het kiesrecht voor vrouwen, gelijkheid van man en vrouw breekt de tijd aan voor dieren.
Moeten we dit beestachtig goed vinden of moeten we vrezen dat de politiek beestig bezig is?

21-02-2018 om 08:58 geschreven door Baziel  

Telkens de 45.000 Britten hun stem in het voetbalstadion verheffen om 'you never walk alone' te zingen krijgen velen kippenvel. Ook wanneer met uiteraard een kleiner aantal zangtalenten ze bij Club Brugge de song aanheffen is er sprake van 'boebeltjes' op de huid.
Is het nu met samenzang of met een gezamenlijk fietstochtje, wandeling, mensen voelen zich op dat moment goed. Er is dan ook geen sprake van onverschilligheid. Het verschil in rang en stand verdwijnt eventjes. Iedereen is gelijk en heeft  hetzelfde gevoel.

Onverschilligheid is het meest kwetsende dat bestaat. Kinderen ondervinden onverschilligheid op zeer jonge leeftijd. Wanneer het kind lastig is, moeilijk doet dan zijn ouders, leerkrachten er als eersten bij om het kind met het te negeren, het onverschillig te behandelen. Het kind voelt zich uitgesloten, alleen en valt nagenoeg onmiddellijk in zak en as. Onverschilligheid van anderen tegenover je blijven hangen. Het kan mensen kraken voor heel lang of zelfs voor hun ganse leven.

Met de wekelijkse afspraak in het vakantieoord van Geubbels werd dit zeer duidelijk. Mensen in armoede moesten de inspiratie worden voor de grappen van Geubbels. Zijn grappen omtrent het thema waren zoals hij beloofde goedkoop maar de uitleg van de minderbedeelden waren anderzijds een verrijking voor misschien enkele kijkers.
We werden getuige hoe uitgesloten mensen dit voor hun ganse leven meedragen. Groot en volwassen worden in een omgeving waar elke maand de eindjes aan elkaar moeten worden geknoopt zorgt ervoor dat men nooit als minderbedeelde het gevoel heeft erbij te horen. Zodra jongeren het gevoel hebben dat ze veel minder hebben dan hun leeftijdsgenootjes gaan ze zich afzonderen. Ze voelen zich de mindere en zijn dat ook. Ze ontwikkelen een minderwaardigheidsgevoel dat ze nooit meer kwijt geraken. Sommige proberen om uit hun armoede te ontsnappen maar heel weinigen lukken daarin.
Wanneer je de tegenslag hebt om in armoede te worden geboren heb je weinig verhaal.
Zou het niet het moment zijn om van de tegenslag van de ngo's zoals een Oxfam thans geen deugd te maken?
Nu ontwikkelingslanden zelfs Oxfam hun land willen uitwijzen zouden we misschien kunnen proberen om de armoede in eigen land terug te dringen.
Elke Sleurs 'sleurt' al jaren aan de oprichting van een mensenrechteninstituut en het is het ideale moment om via alle partijen mee te sleuren.

Wanneer jongeren uit hun armoede kunnen geholpen worden dan zullen diezelfde jongeren openbloeien en ook kunnen meebrullen dat ze never alone moeten wandelen.

20-02-2018 om 16:49 geschreven door Baziel  

Dat we de kat niet bij de melk moeten zetten is een uitdrukking die zowat iedereen kent.
Behalve de Amerikanen. Trump stort niet enkel de toekomstige Amerikaan voor generaties in schulden, hij zorgt niet enkel voor een vervuiling die niet in te schatten is maar hij is de letterlijke toepassing van wat het Vlaams Belang roept en tiert. ‘Eigen volk eerst!’
Amper anderhalve maand ver in het nieuwe jaar en reeds 18 keer kwam een dolle schutter in een Amerikaanse school jongeren neerschieten.
We kunnen er niet bij dat een man die Brussel een Hell hole noemde niets doet om dergelijke moorden te vermijden. Gewapende veiligheidsagenten bewaken sommige scholen en sommige leerkrachten hebben ook reeds een wapen op zak om in geval van nood de schutter neer de schieten…. Eens cowboy altijd cowboy is de gedachte in Amerika.
De schuld legt de bevolking nu bij het FBI waar men naliet de 19 jarige op te volgen. Dat het FBI alle energie stopte in het onderzoek naar de Russische inmenging in de verkiezingen van Trump en Hilary is belangrijker dan de algemene veiligheid.
Nog voor de doden werden overgebracht van de plaats van delict was de wapenindustrie aal volop bezig een eventuele indijking van de vrije verkoop van half automatische vuurwapens te blijven promoten. Nog voor de afronding van het onderzoek naar de oorzaken en reden van de dolle schutter volgde reeds een verklaring dat het nog te vroeg is om de wetgeving over wapens aan te passen.
Wij kunnen dit niet begrijpen en langs de andere kant hebben ook wij iets van de kat en de melk.

Wederom is gebleken dat in ons land er enkele miljoenen bij een VZW van het goede doel versluist werd naar een topambtenaar van die VZW. Voor de zoveelste keer was het handteken van een politicus genoeg om een CIO elke dag een 1000€ drinkgeld te bezorgen en dit jaren aan een stuk.
Ook dat kunnen we niet begrijpen.

Zowel Brussel, Amerika zijn helleholes.
De enige manier om aan dergelijke misbruiken te ontsnappen is ergens op een onbewoond eiland te gaan wonen maar zullen we dan zeker zijn dat er op dat eiland geen kat rondloopt?

19-02-2018 om 16:01 geschreven door Baziel  

Super intelligent moet je niet zijn. de banken en de moderne technologie zorgen ervoor dat je weinig tijd in de spoedcursus kruimeldief moet stoppen.
De enige voorwaarde om de stiel van kleine kruimeldief te leren is over een zekere handigheid en snelheid te beschikken.
Samengevat moet je enkel ongemerkt een debetkaart pikken en klaar is kees. Je bent dan onmiddellijk in de praktijk om weliswaar kleine bedragen tot een maximum van 25€ te laten registreren op naam van diegene waar je de kaart van pikte.
Uiteraard kan je slechts kleine bedragen laten betalen door de gepikte debetkaart maar met enkele gepikte kaarten kom je toch al vlug de dag rond.
Ideaal en een kleine tip voor de kruimeldief is met die debetkaart een pakje sigaretten kopen en die dan aan een wat verminderde prijs doorverkopen aan een minderjarige. Zo krijg je cash in je handen waardoor je dan wat je echte behoeftes zijn kan kopen.
Mooi is het niet om goedkope bemerkingen te maken over het gebruik van de debetkaart maar de mens zijn aandacht trekt men best op een humoristische wijze.

Veel belangrijker is om eens te bedenken waarom banken die debetkaart zo promoten. Waarom maken de banken zo weinig problemen dat bij misbruik ze het slachtoffer vaak zeer vlug vergoeden voor de geleden schade.
De reden dat de banken die vergoedingen includeerden is goed doordacht. Het gebruik van de debetkaart zorgt voor tijdswinst en time is money. Mensen denken niet na hoeveel ze van die kleine bedragen per dag uitgeven. Het gebruik is gemakkelijk en de banken verwerken al die betalingen digitaal en dus een enorme winst door het besparen van personeel, kantoren en dergelijke.
Omdat bij diefstal van de debetkaart het slachtoffer weet dat hij slechts een klein verlies doet is de kaarthouder ook slordiger met zijn kaart. Een eenvoudig telefoontje naar cardstop en de zaak is opgelost. Alles gebeurt met dat zelfde toestelletje dat stilaan een vast aanhangsel aan de mens aan het worden is.

Het kruimeldiefje zal nooit de status krijgen van mannen zoals we kennen van Publfin, Samusocial.
Het is voor kruimeldiefjes ook niet mogelijk dat ze zoals een Coucke die ook maar begon als leurder met shampoo, miljardair te worden.
Iedereen en ook het kleine kruimeldiefje mag dromen van een mooie toekomst…

16-02-2018 om 11:49 geschreven door Baziel  

De mens eet teveel vlees en dus het moment om een weekje zich te onthouden van vlees.
Zelf eet ik weinig vlees. Het vlees in mijn brokjes is amper wat kip met gedroogde groenten en wellicht nog veel bewaarmiddelen…
Ook het fenomeen frietjes ken ik niet echt. Sporadisch trakteert mijn baas er eentje dat per abuis uit zijn bord wipt als hij onhandig prikt!
Eén keer had ik geluk. Enkele zomers geleden zat ik op een bankje op de dijk in het Nederlandse Cadzand. Mijn baas was er aan het uitrusten van het fietsen en ik dus aan het joggen naast zijn veloke. In Nederland zijnde dronk mijn baas een frisdrankje uit blik om de economie niet teveel te
steunen en ik lag een beetje op adem te komen toen een oma met haar kleinzoontje naast ons kwam zitten. Dat braaf kleinkindje had een bakje friet met frikadel speciale uit de muur gekregen. Stiekem dwong ik die kleine om te delen en dus ik kreeg ook enkele frietjes en stukjes van die frikadel speciale. Volgens mijn smaakpapillen hebben frikadellen ergens in de buurt van vlees gelegen maar ook niet meer of minder. Ik herinner me dat mijn baas zich op een bepaald ogenblik zich druk maakte niet voor wat die kleine me toestopte maar omdat mijn façade onder de saus zat.
Hoe kom ik nu plots op die herinnering in Cadzand? Door die frikadel speciale…

Die frikadel doet me denken aan een penis speciale en die penis speciale komt omdat ik een Nederlander op TV hoorde vertellen over zijn boek. De man schreef namelijk een boek over zijn vader. Zijn vader zou niemand minder zijn dan prins Bernard. Aan de prins kan men niet meer vragen of hij al dan niet de vader is want de man is overleden. Een DNA onderzoek zou uitsluitsel brengen maar dat wil de man niet. Hij is zeker dat Bernard zijn vader is en volgens het aanwezige publiek tijdens het interview was het ook duidelijk…
Het is toch niet te ontkennen dat koningen en prinsen een penis speciale moeten hebben.
Ook onze vorige koning had nen speciale en voor zekerheid moeten we nog wachten op een DNA onderzoek.
De prins van het mini staatje Monaco heeft een heel speciale penis en die prins steekt het niet onder stoelen of banken dat zijn penis goed werk leverde.
Blijkbaar ben je als koning, prins of keizer, president uitgekozen om een penis speciale te krijgen. Deed God aan klassenverdeling met penissen?
Dit zullen we nooit te weten komen maar na mijn deskundige ervaring met de frikadel speciale vraag ik me af wat er dan de reden voor kan zijn dat die uitverkozen elite zoveel succes heeft bij vrouwen…
Zijn die vrouwen dan zo vlug tevreden? Of zou het kunnen dat die vrouwen meer interesse hebben in de portefeuille in de achterzak van die mannen met hun speciale aan de voorkant…

16-02-2018 om 11:47 geschreven door Baziel  

Na mijn geboorte kreeg ik een chip in mijn lijf en zodra ik kon wandelen een leiband rond mijn hals.
Hoe lang zal het nog duren vooraleer de mens na zijn geboorte een chip in zijn lichaam krijgt? Aan de leiband voor de mens is men reeds een tijd bezig maar de meesten hebben dat nog niet door. Overgrootmoeders voorspelden het reeds. De vooruitgang van de mens zal zijn ondergang worden…

Stap voor stap maar in een razend tempo is men de mens aan een leiband aan het onderwerpen.
Een kind mag nog een kind zijn tot de luttele leeftijd van de eerste kleuterklas. Vanaf de tweede kleuterklas heeft het kindje reeds de halsband om en vanaf studiejaar een volgt de leiband.

Crevits gaat volop mee in het naar de toekomst van het bepalen van de mens. Gedaan met enkel de controle van ogen, oren, klokkenspel bij de jongentjes.
Vanaf nu ook controle op de psychische toestand van het kind. Een kind mag zich niet meer verder ontplooien volgens de eigen mogelijkheden.
Overgrootmoeder hoorde nooit over ADL, autisme. Een kindje met een wat teveel aan poer of die alles in dezelfde volgorde wilde kreeg gewoon een stempel van ‘een drukdoenertje of nogal zenuwachtig van aard!’ Leerkrachten konden zelfs tot in de jaren 60 en 70 de drukdoenerij niet herkennen, laat staan er een naam op plakken.

Vanaf nu krijgt iedereen een dossiernummer en niet enkel de gezondheidstoestand maar ook de ingesteldheid zullen op stipte wijze in een databank zijn opgeslagen. Naar de toekomst kunnen werkgevers met een klik op de toets nagaan hoe de eventuele aanwerving zal evolueren. Hij zal een duidelijk beeld hebben hoe groot de kans is dat zijn werknemer ziek kan worden. Hij zal een inzicht hebben of de aangeworven man binnen enkele jaren plots geen vrouw zal worden. Ontoelaatbare vragen bij de aanwervingen of hij homo of zij lesbienne is, zullen niet meer moeten. Het zal duidelijk te lezen zijn in de databank.
Het kind dat nog een op een leeftijd zit dat het zijn eigen lichaam moet ontdekken zal vanaf de psychische onderzoeken reeds een stempel krijgen en zal in een hokje zitten waar het wellicht nooit meer uitkomt.
Is er nu geen enkele slimmerik die opstaat en roept dat men de wetgeving op de privacy beter in de vuilbak kiepert want zoals de toestand evolueert, zijn we de mens aan het programmeren. We vrezen de toekomst van de robot en wat doen we intussen?
We maken van de toekomstige generatie menselijke robotjes. We begrijpen niet dat mensen in Noord Korea met miljoenen als één man achter een gek lopen. We gaan exact dezelfde weg op. We hebben geen begrip dat vrouwen in Oeganda hun gehandicapte kinderen doden maar wat gaan onze mama’s moeten doen naar de toekomst wanneer ze een gehandicapt kindje baren? Dat boeleke zal bij ons ook geen menswaardig leven meer hebben. Het zal een robotje zijn met mankementen en niet oplosbaar met een nieuw batterijtje.

Gelukkig is het departement onderwijs niet van de rapste en ze discuteren ook lang vooraleer er veranderingen komen. Langs de andere kant hebben we wel enkele politiekers die vlugger willen gaan en reeds hopen dat ze misschien in het voorprogrammeren die kleine zijn stem reeds hebben als hij 13 jaar is geworden.

De ouderdom van 13 is belangrijk aan het worden want het is de ouderdom dat ze gebruik zullen mogen maken van de moderne sociale media. Overgrootmoeder zaliger had al moeite om een kaartje vol te kribbelen met enkele woordjes en nu is de 8 jarige reeds mondiger en slimmer dan zijn veertigjarige mama!

Vanaf nu nog enkel eetbare chips want ik vrees dat overgroot mémé dik gelijk had met haar voorspellingen…

13-02-2018 om 17:12 geschreven door Baziel  

We spreken in principe van smoelentrekkers bij mensen die zeer zure snoepjes sneukelen.
Maar ok voor mensen die met een pokergezicht je beliegen, bedriegen of blaasjes wijs maken is smoelentrekker het woordje.
Sven Mary was afgelopen dagen de smoelentrekker bij uitstek. Na zijn tripje naar Frankrijk kwam hij vertellen dat hij verder de verdediging op zich neemt van Salah Abdeslan. Eigenaardig dat hij abdeslan blijft verdedigen daar die de rechtbank in ons land niet wil erkennen. Mary knabbelde op een zeer zuur snoepje want met uitgestreken gezicht vraagt hij de vrijspraak voor de vijand nummer 1 van ons land. Een procedurefout van een slapende procureur die een fout maakte in onze taalwetgeving omdat hij in het Frans schreef in plaats van in het Nederlands!
Nu de wetgeving heeft een mes met twee kanten en dus lijkt de vrijspraak grof maar is wettelijk mogelijk. Janbon kon het zonder smoelenwerk niet laten te zeggen dat Sven Mary op een laag niveau bezig is. Even verkeerd als Mary want er zou respect moeten zijn voor de scheiding van machten.

Meer smoelentrekkers zagen we van politiekers die het vel van de Staatssecretaris aan hun gordel wilden zien bengelen.
Na het onderzoek blijkt thans dat er van folteringen van teruggestuurde Sudanezen geen sprake is geweest. Ofwel zullen diegenen die Franken ontslag wilden doen nemen een tijdje in hun schulp kruipen ofwel mag je weer een smoelentrekkerij van jewelste verwachten.

Slechts één man kennen we die geen zuurtjes moet eten om smoelen te trekken. Hij is met dergelijk smoeltje geboren.. Jacques Vermeire ruilde zijn job als schoenenverkoper op de Ijzerenleen in Mechelen in voor een carrière op TV. Je moet maar op het idee komen om met een mond waar Blanche en zijn peerd
met kar en al in kan draaien, om dit missingske van moeder natuur te gebruiken om Vlaanderen te laten lachen.

Zelf moet ik me een beetje voorzichtig opstellen want als Golden is smoelentrekken een beetje mijn handelsmerk. Veel moeite moet ik niet doen want een beetje flikkeren met mijn oogjes, een beetje de look van wijlen Lady Di en het vrouwelijke schoon vallen als blaadjes voor mijn pootjes.
Wat ik wel heb in tegenstelling tot die menselijke smoelentrekkers is dat het bij mij oprecht is en niet om de meiskes te beduvelen. Dat ik een koekje extra krijg is enkel een detail…

13-02-2018 om 17:08 geschreven door Baziel  

Veel kijkers blijven uit macht der gewoonte de soap ‘thuis’’ volgen niettegenstaande ze zouden willen zappen naar een andere zender. Voor een grote groep is de swong eruit.
Het was reeds een aanpassing om zich te verzoenen met een Frank en Luc die zich gedroegen als dekstieren. Verder konden Marjan, Roza, Jenny, Simonne er ook iets van om om de haverklap met een andere man tussen de lakens te wippen. Ze vonden echter afleveringen met een gevecht tussen Marjan en Roza formidabel en het staat in hun geheugen gegrift.
Dat het wilde seksleven, zonder effectief bloot, de beelden vulden bleef hen boeien.
De scenaristen speelden in op wat alle dagen te zien is in het Nieuws. Het begon met Franky die homo werd en later in de serie een transgender. Ook lesbiennes kwamen aan bod met Ann. Er werd nagedacht want zowel de gewone man, dokters en advocaten krijgen rollen die niet voor de hand liggen.
De soap speelt in op wat we dagdagelijks horen en lezen.
De serie is regelmatig een stapje vooruit en toch vinden vele kijkers hun gading minder en minder.
Het is niet zozeer de seks en het bedekt geweld dat hen stoort maar er staat een ‘te’ voor en ze missen het verdwijnen van een garde vaste waarden. De jonge vervangers doen wel hun best maar het is te lawaaierig, te druk en ze praten te vlug, te binnensmonds.

Nochtans wanneer we de kranten doornemen dan blijkt dat ‘thuis’ volop inspeelt op wat grote onderzoeken duidelijk maken.
De mens zijn seksleven gaat er op achteruit. De dertigers en veertigers hebben nog amper twee keer seks per maand! Onderzoek naar de reden zou kunnen zijn dat de grote boosdoener de sociale media is. De broek is nog niet uit of die smartphone tuutte of bibberde al drie keer! Koppels willen danig quality time leven dat ze naast elkaar zitten te eten met hun speelding naast hun bord. Ze spelen uren met dat hebbedingentje dat ze vergeten dat ze het nog moeten doen deze week…

Wat ben ik gelukkig dat ik niet zoals de mens al die hulpmiddeltjes heb. De mens is slachtoffer geworden van de hulpmiddeltjes. Mensen met een beperking hebben nood aan hulpmiddelen en nu blijkt dat valide mensen door hulpmiddelen beperkingen krijgen.
Ik doe het al mijn ganse leven op zijn hondjes. Eén standje en indien de mogelijkheid er zou zijn elke dag. Dit kan spijtig genoeg niet en dat is gedomme een grote beperking!

13-02-2018 om 17:03 geschreven door Baziel  

Voorlopig zowat de koudste periode van de lopende winter.

Zoals vaak voor veel mensen is die koude winterperiode voor mij als hond ook koud en zeer kil.

Begrijpen zal het geen kat maar ik ben mijn vriendje kwijt. Ik moet zeggen vriend want ze was veel groter en sterker want mijn vriend was een paard.

Ze genoot al een twee jaar van een welverdiende rust. Een grote weide en haar dagelijks toerke vanuit haar open stal tot bij de buren paarden en verder eten en drinken. Toch telkens ik haar bezocht kwam ze nog in volle galop naar mij. Samen holden we dan tot onze baasjes want ze wist dat ze een snoepje, worteltje of iets kreeg. Steevast zette ik me tussen haar voorbenen (want een paard heeft benen en geen poten zoals ik) om wat ze dropte op te knabbelen. Zoals echte vrienden dronken we samen uit dezelfde waterbak. Plagen was mijn ding dus ik sloeg steeds wild met mijn poot in die waterbak zodat haar manen en ‘froufrouke’ een wasbeurt kregen. Zij had steeds als reactie water te slurpen en dat dan in mijn lief smoeltje te blazen zodat na enkele minuten onze façades kloddernat waren.

Mijn vriendje is er echter niet meer. De veearts heeft haar moeten laten inslapen want door ouderdom was ze zeer zwak geworden.

Net zoals bij mensen blijft er enkel nog de herinneringen over van onze gezamenlijke wandelingen. De drie musketiers. Ook wij waren met vier. Ik natuurlijk als koploper mijn baas en zijn dochter elk op die hoge viervoeters. De dagen dat we een ganse dag of namiddag door velden, op stranden en op onbekend terrein wandelden nemen ze ons nooit meer af.

De uren dat ik me verstopte langs de paadjes tussen de velden om dan vanuit die maïs voor hun voeten te springen zijn ontelbaar. Slechts één keer berekende ik mijn zotte sprongen slecht. In een partijtje ploeteren in de Somme stak ik mijn voorpoot onder zo’n paardenvoet. De liefde voor elkaar was zo groot, zo intens dat ze vlug haar voet terugtrok zodat ik enkele minuten later niks meer voelde.

Nooit zal ik nog liggen uit te blazen naast mijn baas met zijn blonde (Leffe natuurlijk) terwijl opa’s in opdracht van de oma’s hun kleinkindje in het zadel probeerden te krijgen om dan een kiekje te nemen… Vaak was de opa dan opnieuw in opdracht bezig van oma om dat kiekje via één of andere ‘aap’ door te sturen naar de werkende mama.

Afscheid nemen ligt noch de mens noch het dier. Het zou niet mogen en toch maken we het allemaal mee.

Als hond heb ik geen geloof, wij hebben geen kerk, moskee, hooguit links of rechts een speelweide. Voor het overige mogen we onze drollen overal op laten rapen en mijn vriendje had het grootste plezier wanneer ze in Brugge haar soortgenoten zag sleuren met die koetsen met een loshangende pamper achter en onder hun derrière!

Wat moet het leuk geweest zijn in de periode van A. Dumas toen die eerste drie (vier) musketiers vrij konden crossen.

Ook dat komt nooit terug. Jaren had ik het geluk om mee te mogen crossen in de vrije natuur. Ik leerde dankzij mijn vriendje dat ze in la douce France en in Wallonië toleranter zijn dan in Vlaanderen wat betreft echt wandelen in de natuur. Vlaanderen daarentegen is de doelstelling niet afwijken van de paden en als hond mag ik niet vrij meelopen… ik kende het truckje van de leiband om naast of tussen de paarden te lopen maar dat pasten mijn baasjes enkel toe als er mannen in het blauw of een fietsende halfslapende boswachter in de buurt was.

Nooit zullen die boemannen ons nog kunnen ‘pakken’ want het is gedaan met samen wandelen.

Het was zoals altijd te kort. Het mooie liedje duurde te kort. Enkel het refreintje blijft hangen: het leven is mooi, mooi…’.

08-02-2018 om 19:12 geschreven door Baziel  

Het proces van Abdeslan zal iets goedkoper uitvallen want het ventje blijft vanaf dag twee van het proces in zijn cel. Zodoende zijn die vervoerkosten van heen en terug verdwenen en ook de beveiliging rond het Justitiepaleis mag ietsje minder.

De bedoeling van zijn advokaat zijn mislukt.

Salah gaf te kennen dat hij spijts zijn belofte aan zijn advocaat toch niet zou praten. Dus hij verklaarde enkel dat hij slechts Allah als zijn rechter beschouwt en voor hem was de kous af. Zoals het een pietluttig crimineeltje past weigerde hij recht te staan voor de rechtbank en gaf als reden te moe te zijn.

Wat kan men anders verwachten van een zielig ventje dat buiten kruimeldienst niks van zijn leven bakte. Erger was dat hij als gefrustreerde mislukkeling dacht zijn eigenwaarde op te krikken door mee te doen met zware misdadigers.

Iedere expert in terrorisme wist al lang dat Abdeslan een meelopertje is en geen brein heeft om aanslagen voor te bereiden of te doen uitvoeren. Het proces in Brussel kon nooit een licht werpen via Abdeslanneke wie het brein achter de aanslagen zat in Parijs en Brussel.

Het kleine crimineeltje was zowel te onbeholpen als te laf om zichzelf op te blazen. Hij speelde mee met de grote misdadigers maar deed het in zijn broek.

Respect dwong hij niet af bij de extremisten want hij ging lopen en probeerde te overleven. Dus hij is geen martelaar en nu met baardje en wat uiterlijk van de koele harteloze zal hem dit ook niet lukken.

Overlevenden en nabestaanden zullen hem nog meer haten dan voordien. Sommigen zullen zeggen dat ze Salah gewoon moeten afschieten en de doodstraf effectief toepassen. Een te begrijpen reactie maar dat is in de kaart van het sukkelaartje spelen.

Een held en martelaar zal hij nooit worden. Na zijn veroordelingen in ons land en later in Frankrijk zal hem wellicht levenslange opsluiting bezorgen en hij zal gewoon opgesloten zitten en misschien ooit beseffen dat hij niks meer of minder was dan een mislukkeling.

Spijtig dat er zoveel doden vielen door een zwakkeling die zich als gangster wilde opwerken…

De screening bij islamitische staat liet met abdeslan een steek vallen. Hij voerde zijn opdracht omdat hij laf is niet naar behoren uit!

08-02-2018 om 19:08 geschreven door Baziel  

Op 1 februari werd de aftrap gegeven om een maandje geen druppel alcohol te drinken.

Er zijn zo maar eventjes 99.775 mensen die intekenden om een ganse maand het genot van het drinken te ontberen.

Voor sommigen geen probleem want die drinken nooit. Voor anderen een helse karwei want dat slokje zit in het dagelijkse ritme.

We leven mee met al die vrouwtjes die voor het slapengaan hun elexzierke moeten missen. Of dat advocaatje. Het beste medicijntje die ze dagelijks nemen om de nacht vlot door te komen.

Een ganse maand geen wit wijntje of Cava voor de dames en ocharme de supporter die zijn verdriet niet kan verdrinken wanneer zijn club verloor.

Wellicht zullen supporters van het veldrijden die de oversteek naar Nederland maakten wellicht vergeten dat het niet drinken ook geldig blijft over de grens.

De maand februari, de uitgelezen maand om op zondagnamiddag een fikse wandeling te maken met nadien een warme pannenkoek overgoten met een scheutje…. Een ramp is dat niet maar wat met die ijsberen die een frisse duik nemen en nadien een jenever achterover kieperen? Voor de meeste liefhebbers van dat ijsberen is het net om die druppel nadien te doen!

Natuurlijk zijn er dan die slimme burgemeesters die zorgen dat alle recepties doorgaan voor eind januari.

De burgemeester die zijn Stadletterlijk de stad van de zotten mag noemen koos om in volle tournee minerale de bierfeesten te organiseren. De uitdrukking wanneer je van Brugge bent, zet je van achter krijgt een leuke bijklank.

Wat zou mijnheer pastoor tijdens zijn mis nu drinken? Een slokje icetea?

Normaal was het vandaag ter ere van de 99^ste verjaardag van oma Marietje ossentong met madeirasaus maar het zullen ‘kazakken’ (aardappelen) met een pekelharing worden…

08-02-2018 om 19:06 geschreven door Baziel  

Na tien dagen viel het doek voor Ivo Poppe. We wisten reeds dat de jury zijn daden als moord beschouwde en het was nog een nachtje wachten op de strafmaat. De gevraagde levenslang werd het niet. Volgens het Openbaar Ministerie waren er geen verzachtende omstandigheden en die kreeg Pope ook deels. Geen levenslang maar 27 jaar. Voor de ene aanvaardbaar en voor de ander te licht. Poppe zit al bijna vier jaar in voorhechtenis dus met de wet Lejeune kan hij binnen een goede vijf jaar met voorwaarden weer vrij rondlopen.
De openbare aanklager hamerde nogal op de serie moordenaar die Poppe is en gelet op het aantal moorden die hij beging is hij ook een man die in de galerij van serie moordenaars mag komen.
Volgens de aanklager zal hij hervallen maar dat betwijfel ik als hond in het rechterlijk hok ten stelligste. Hij is 62 en mocht hij binnen een goede vijf jaar vrij komen dan is hij 67 en met pensioen. Solliciteren als verpleger zie ik hem niet meer doen op die leeftijd. Natuurlijk moet iedere organisatie de man geen jobke geven als vrijwilliger bij palliatieve...
Mijn hondeninzicht denkt aan nog een andere reden dat hij ongevaarlijk is naar de toekomst.
Spijts het volledige proces bij de man niet doordrong tot in zijn diepste brein omdat hij altijd zal blijven denken dat hij goed handelde. Zij idee-fixe zal blijven dat hij die lijdende mensen uit hun lijden verloste. Bij de manier hoe hij dit deed staat hij amper stil. Duidelijkheid leverde het proces niet of inspuitingen met lucht al dan niet pijnlijk zijn. volgens mij is nog geen enkele mens opgestaan om te zeggen wat men voelt of hoeveel het extra afzien is.

Toen Poppe vandaag in zijn cel kwam zal het volgende zich hebben afgespeeld. De deur werd achter hem gesloten en hij ging op zijn bed zitten, gelaten en deels opgelucht omdat hij zijn verdict kreeg. Onmiddellijk of in de loop van de nacht zal hij een besluit nemen. Hij heeft prostaatkanker en hij zal zijn leven als voorbij aanzien en zich vermoedelijk laten gaan. Hij zal niet vechten tegen de kanker maar de kanker laten zijn werk doen zonder zich te weren. Hij lijkt me het type dat zich op zijn eigen manier zal willen bewijzen ten opzichte van de rechter en jury. Volgens mij bestaat de kans ook nog dat indien hij alleen op cel zit hij uit het leven zal stappen door er een einde aan te maken. De man past niet in een gevangenis maar in een instelling met begeleiding. Poppe leerde niks uit het proces. Hij toont berouw en dat zal hij wel menen tegenover de familieleden maar in zijn brein denkt hij nog steeds zoals op het moment dat hij zijn daden deed. Hij is geen engel des doods, wil zeker niet ingaan tegen de wil van god maar volgt zijn eigen geloof dat hij mensen helpt.

Ik grom en blaf naar de man omdat hij verkeerd deed maar ik grom en blaf ook naar die artsen en ziekenhuisdirecteuren die mensen op onmenselijke manieren laten lijden om dan nog alle dagen een visite aan te rekenen of de rekening door te sturen naar de hospitalisatieverzekering.

08-02-2018 om 12:01 geschreven door Baziel  

Dat er naast al die positieve bemerkingen over het nieuwe vrouwtje Bo reactie zou komen was te verwachten. Het nieuwe schatje van VTM lokte het zelf misschien niet uit maar de collega’s zorgden voor de nodige schepjes op het toenemende transgenderdossier.

De KVHV (Katholiek Hogestudentenvereniging) Antwerpen heeft het echter over een toegeven van absurde gevoelens van Boudewijn Van Spilbeek.
Zoals VTM kort door de bocht gaat met hun positieve reacties zo razen ook de studenten kort door diezelfde bocht.
Over en hoe Van Spilbeek omgaat met zijn lichaam is zijn persoonlijke zaak. Ieder mens heeft vrij het recht te beslissen hoe hij of zij door het leven gaat maar moet dat niet opdringen aan iedereen. De berichtgeving omtrent wie wat en waar aan zijn lichaam laat verbouwen is persoonlijk.
Verkeerd doet Van Spilbeek of Bo zoals zij zich voortdurend uitroept is dat hij zijn onmiddellijke omgeving erbij sleurt. Of zijn dochter nu zegt dat zij er veel toffer uitziet dan als man, kan mij geen barst schelen en interesseert enkel mensen die graag sensatie wil horen.
Zoals iedereen vrij is zijn leven in te richten zoals hij wil zo is er de vrijheid om al dan niet de reportage te volgen van die personen die zich laten verbouwen. Het is mijn vrijheid om die reportage niet te volgen. Anders is dit met het bekijken van het Nieuws. Daar weet ik op voorhand niet wat er zal komen.

Gevaarlijker dan we zouden denken is die reactie van de Antwerpse studenten van de Hogeschool met uitspraken van Filip Brusselmans. Of die studenten nu menen of bo absurd bezig is of niet is onbelangrijk. De studenten hebben het recht hun mening te uiten. Wat wel een storend element in hun betoog is zijn uitspraken dat Bo tegen de wil van Jezus ingaat. Ik koesterde toch een beetje de hoop dat studenten nuchter en realistisch denken. Nuchter mogelijks tot na de lessen en niet tijdens de nachtelijke uitstapjes maar het gebrek aan realisme! Dat die studenten verwijzen naar Jezus en de Bijbel!
Dagelijks maken we ons druk dat jongeren in naam van hun geloof moorden plegen en wat doen onze studenten? Mensen die anders dan anderen zijn in een vakje stoppen dat als katholieke denker niet past. We leven niet meer in de Middeleeuwen en toch staan we blijkbaar nog niet veel stappen verder.
Het is wel een bewijs dat zodra eender welk geloof de bovenhand neemt op rationeel denken er gevaar dreigt. Bo Derek was regelmatig the talk aan de toog en nu zal Bo Van Spilbeek the talk worden en hoe meer pinten over de toog gingen hoe meer de speculaties zullen oplopen. Bo dacht uitsluitend aan zichzelf en hopelijk vallen de Pesterijen voor zijn kinderen mee. Mijn bedenking is of hij hetzelfde cupmaatje zal nemen als zijn vrouw of zal het financieel niet nodig zijn om de BH van zijn vrouw te dragen?
Mijn batterij van mijn zapperke zal vlugger aan vervanging zijn want de komende periode zal Bo in ieder praatprogramma zijn hobby als toneelspeelster beoefenen…

01-02-2018 om 15:37 geschreven door Baziel  

Een dubbel gevoel overviel wellicht veel mensen gisteren toen de radio met de mededeling kwam dat ons allen tante Terry was overleden. De liefste, de knapste, de leukste tante die we ooit hadden. Een gevoel van 'oei, mijn allerliefste tante is niet meer!'
Anderzijds overviel onmiddellijk de herinneringen aan een toffe vrouw die ons jaren raakte. Ze kwam als onbekende in onze wereld via die bak met beelden. Ze werd een deel van ons leven en familie. Ze kwam en werd onze tante aan wiens lippen we ons elke woensdagnamiddag aan vastklampten.
Zoals David het verwoorde was tante de Sophia Loren van de Vlaamse TV.
Terry van Ginderen, een mooie vrouw met een lieve stem die we na jaren onmiddellijk herkennen. Zowel tante als haar stem zijn in ons geheugen gegrift. Zelfs wie zo vals als een kat zingt herinnert zich nog al haar liedjes en kweelde wellicht nog steeds vals het deuntje van klein klein kleutertje mee.

Onze tante was als eerste de 'uitvinder' van het sprekende beestje. Kraakje een eekhoorntje dat kon spreken. Thans blijkt dat de stem van Kraakje Monique Delvaux was. Nog zo'n icoon van beginnende televisie.
Wat dat kraakje betreft is het zo dat sommige plattelandsmeisjes hun ganse jeugd hebben gedacht dat het een konijntje was. Er waren nog geen uitzendingen van de BBC over de natuur. Die meisjes van het platteland kenden slechts koeien, paarden, varkens en schapen maar ook kippen en konijnen want die werden thuis gekweekt. Dus we mogen niet lachen met de verwarring tussen konijntje en eekhoorntje. Het is pas met de uitzendingen van tekenfilmpjes uit Amerika dat die meisjes hun frankske viel!

Hoe zou Verhulst zich voelen na het overlijden van onze tante? Hij is diegene die haar nog dankbaarder moet zijn dan David en Bart die op Terry haar schoot mochten zitten. Tante opende het pad dat voor het geld zorgde met Samson & Gerd. Windeieren legde Terry voor Verhulst niet maar hopen euro's!

Nonkel en tante zijn nu allebei gestorven. Het stemt ons droef maar ook gelukkig dat we hen leerden kennen.
Gaan we nu ook beseffen dat we de namiddagen dat de uitzendingen liepen we niet buiten speelden en voor de buis zaten? Profiteren zoals de zondagen konden onze ouders niet want ma en pa konden niet nog een vluggertje doen want ma stond aan de wastobbe en pa was gaan werken. Het was nog de periode dat moeder aan de haard de was moest koken want vader kocht eerst een Tv en pas later een wasmachine.
Met het afscheid van onze tante nemen we ook afscheid van onze kommerloze jeugd.

01-02-2018 om 15:33 geschreven door Baziel