Dat we de kat niet bij de melk moeten zetten is een
uitdrukking die zowat iedereen kent. Behalve de Amerikanen. Trump stort niet enkel de toekomstige
Amerikaan voor generaties in schulden, hij zorgt niet enkel voor een vervuiling
die niet in te schatten is maar hij is de letterlijke toepassing van wat het
Vlaams Belang roept en tiert. Eigen volk eerst! Amper anderhalve maand ver in het nieuwe jaar en reeds 18
keer kwam een dolle schutter in een Amerikaanse school jongeren neerschieten. We kunnen er niet bij dat een man die Brussel een Hell hole
noemde niets doet om dergelijke moorden te vermijden. Gewapende
veiligheidsagenten bewaken sommige scholen en sommige leerkrachten hebben ook
reeds een wapen op zak om in geval van nood de schutter neer de schieten . Eens
cowboy altijd cowboy is de gedachte in Amerika. De schuld legt de bevolking nu bij het FBI waar men naliet de
19 jarige op te volgen. Dat het FBI alle energie stopte in het onderzoek naar
de Russische inmenging in de verkiezingen van Trump en Hilary is belangrijker
dan de algemene veiligheid. Nog voor de doden werden overgebracht van de plaats van
delict was de wapenindustrie aal volop bezig een eventuele indijking van de
vrije verkoop van half automatische vuurwapens te blijven promoten. Nog voor de
afronding van het onderzoek naar de oorzaken en reden van de dolle schutter
volgde reeds een verklaring dat het nog te vroeg is om de wetgeving over wapens
aan te passen. Wij kunnen dit niet begrijpen en langs de andere kant hebben
ook wij iets van de kat en de melk.
Wederom is gebleken dat in ons land er enkele miljoenen bij
een VZW van het goede doel versluist werd naar een topambtenaar van die VZW.
Voor de zoveelste keer was het handteken van een politicus genoeg om een CIO
elke dag een 1000 drinkgeld te bezorgen en dit jaren aan een stuk. Ook dat kunnen we niet begrijpen.
Zowel Brussel, Amerika zijn helleholes. De enige manier om aan dergelijke misbruiken te ontsnappen is
ergens op een onbewoond eiland te gaan wonen maar zullen we dan zeker zijn dat
er op dat eiland geen kat rondloopt?
Super intelligent moet je niet zijn. de banken en de moderne technologie zorgen
ervoor dat je weinig tijd in de spoedcursus kruimeldief moet stoppen.
De enige voorwaarde om de stiel van kleine kruimeldief te leren is over een
zekere handigheid en snelheid te beschikken.
Samengevat moet je enkel ongemerkt een debetkaart pikken en klaar is kees. Je
bent dan onmiddellijk in de praktijk om weliswaar kleine bedragen tot een maximum
van 25 te laten registreren op naam van diegene waar je de kaart van pikte.
Uiteraard kan je slechts kleine bedragen laten betalen door de gepikte
debetkaart maar met enkele gepikte kaarten kom je toch al vlug de dag rond.
Ideaal en een kleine tip voor de kruimeldief is met die debetkaart een pakje
sigaretten kopen en die dan aan een wat verminderde prijs doorverkopen aan een
minderjarige. Zo krijg je cash in je handen waardoor je dan wat je echte
behoeftes zijn kan kopen.
Mooi is het niet om goedkope bemerkingen te maken over het gebruik van de
debetkaart maar de mens zijn aandacht trekt men best op een humoristische
wijze.
Veel belangrijker is om eens te bedenken waarom banken die debetkaart zo
promoten. Waarom maken de banken zo weinig problemen dat bij misbruik ze het
slachtoffer vaak zeer vlug vergoeden voor de geleden schade.
De reden dat de banken die vergoedingen includeerden is goed doordacht.
Het gebruik van de debetkaart zorgt voor tijdswinst en time is money. Mensen
denken niet na hoeveel ze van die kleine bedragen per dag uitgeven. Het gebruik
is gemakkelijk en de banken verwerken al die betalingen digitaal en dus een
enorme winst door het besparen van personeel, kantoren en dergelijke.
Omdat bij diefstal van de debetkaart het slachtoffer weet dat hij slechts een
klein verlies doet is de kaarthouder ook slordiger met zijn kaart. Een
eenvoudig telefoontje naar cardstop en de zaak is opgelost. Alles gebeurt met
dat zelfde toestelletje dat stilaan een vast aanhangsel aan de mens aan het
worden is.
Het kruimeldiefje zal nooit de status krijgen van mannen zoals we kennen van
Publfin, Samusocial.
Het is voor kruimeldiefjes ook niet mogelijk dat ze zoals een Coucke die ook
maar begon als leurder met shampoo, miljardair te worden.
Iedereen en ook het kleine kruimeldiefje mag dromen van een mooie toekomst
De mens eet teveel vlees en dus het moment om een weekje zich te onthouden van
vlees.
Zelf eet ik weinig vlees. Het vlees in mijn brokjes is amper wat kip met gedroogde
groenten en wellicht nog veel bewaarmiddelen
Ook het fenomeen frietjes ken ik niet echt. Sporadisch trakteert mijn baas er
eentje dat per abuis uit zijn bord wipt als hij onhandig prikt!
Eén keer had ik geluk. Enkele zomers geleden zat ik op een bankje op de dijk in
het Nederlandse Cadzand. Mijn baas was er aan het uitrusten van het fietsen en
ik dus aan het joggen naast zijn veloke. In Nederland zijnde dronk mijn baas
een frisdrankje uit blik om de economie niet teveel te
steunen en ik lag een beetje op adem te komen toen een oma met haar kleinzoontje
naast ons kwam zitten. Dat braaf kleinkindje had een bakje friet met frikadel
speciale uit de muur gekregen. Stiekem dwong ik die kleine om te delen en dus
ik kreeg ook enkele frietjes en stukjes van die frikadel speciale. Volgens mijn
smaakpapillen hebben frikadellen ergens in de buurt van vlees gelegen maar ook
niet meer of minder. Ik herinner me dat mijn baas zich op een bepaald ogenblik
zich druk maakte niet voor wat die kleine me toestopte maar omdat mijn façade
onder de saus zat.
Hoe kom ik nu plots op die herinnering in Cadzand? Door die frikadel speciale
Die frikadel doet me denken aan een penis speciale en die penis speciale komt
omdat ik een Nederlander op TV hoorde vertellen over zijn boek. De man schreef
namelijk een boek over zijn vader. Zijn vader zou niemand minder zijn dan prins
Bernard. Aan de prins kan men niet meer vragen of hij al dan niet de vader is
want de man is overleden. Een DNA onderzoek zou uitsluitsel brengen maar dat
wil de man niet. Hij is zeker dat Bernard zijn vader is en volgens het
aanwezige publiek tijdens het interview was het ook duidelijk
Het is toch niet te ontkennen dat koningen en prinsen een penis speciale moeten
hebben.
Ook onze vorige koning had nen speciale en voor zekerheid moeten we nog wachten
op een DNA onderzoek.
De prins van het mini staatje Monaco heeft een heel speciale penis en die prins
steekt het niet onder stoelen of banken dat zijn penis goed werk leverde.
Blijkbaar ben je als koning, prins of keizer, president uitgekozen om een penis
speciale te krijgen. Deed God aan klassenverdeling met penissen?
Dit zullen we nooit te weten komen maar na mijn deskundige ervaring met de frikadel
speciale vraag ik me af wat er dan de reden voor kan zijn dat die uitverkozen elite
zoveel succes heeft bij vrouwen
Zijn die vrouwen dan zo vlug tevreden? Of zou het kunnen dat die vrouwen meer
interesse hebben in de portefeuille in de achterzak van die mannen met hun
speciale aan de voorkant
Na mijn geboorte kreeg ik een chip in mijn lijf en zodra ik
kon wandelen een leiband rond mijn hals. Hoe lang zal het nog duren vooraleer de mens na zijn geboorte
een chip in zijn lichaam krijgt? Aan de leiband voor de mens is men
reeds een tijd bezig maar de meesten hebben dat nog niet door.
Overgrootmoeders voorspelden het reeds. De vooruitgang van de mens zal
zijn ondergang worden
Stap voor stap maar in een razend tempo is men de mens aan
een leiband aan het onderwerpen. Een kind mag nog een kind zijn tot de luttele leeftijd van de
eerste kleuterklas. Vanaf de tweede kleuterklas heeft het kindje reeds
de halsband om en vanaf studiejaar een volgt de leiband.
Crevits gaat volop mee in het naar de toekomst van het
bepalen van de mens. Gedaan met enkel de controle van ogen, oren, klokkenspel
bij de jongentjes. Vanaf nu ook controle op de psychische toestand van het kind.
Een kind mag zich niet meer verder ontplooien volgens de eigen
mogelijkheden. Overgrootmoeder hoorde nooit over ADL, autisme. Een kindje
met een wat teveel aan poer of die alles in dezelfde volgorde wilde
kreeg gewoon een stempel van een drukdoenertje of nogal zenuwachtig van
aard! Leerkrachten konden zelfs tot in de jaren 60 en 70 de
drukdoenerij niet herkennen, laat staan er een naam op plakken.
Vanaf nu krijgt iedereen een dossiernummer en niet enkel de
gezondheidstoestand maar ook de ingesteldheid zullen op stipte wijze in een
databank zijn opgeslagen. Naar de toekomst kunnen werkgevers met een klik op
de toets nagaan hoe de eventuele aanwerving zal evolueren. Hij zal een duidelijk
beeld hebben hoe groot de kans is dat zijn werknemer ziek kan worden.
Hij zal een inzicht hebben of de aangeworven man binnen enkele jaren plots
geen vrouw zal worden. Ontoelaatbare vragen bij de aanwervingen of hij homo
of zij lesbienne is, zullen niet meer moeten. Het zal duidelijk te lezen
zijn in de databank. Het kind dat nog een op een leeftijd zit dat het zijn eigen
lichaam moet ontdekken zal vanaf de psychische onderzoeken reeds een
stempel krijgen en zal in een hokje zitten waar het wellicht nooit meer
uitkomt. Is er nu geen enkele slimmerik die opstaat en roept dat men
de wetgeving op de privacy beter in de vuilbak kiepert want zoals de
toestand evolueert, zijn we de mens aan het programmeren. We vrezen de toekomst van de robot en wat doen we intussen? We maken van de toekomstige generatie menselijke robotjes. We
begrijpen niet dat mensen in Noord Korea met miljoenen als één man
achter een gek lopen. We gaan exact dezelfde weg op. We hebben geen
begrip dat vrouwen in Oeganda hun gehandicapte kinderen doden maar wat
gaan onze mamas moeten doen naar de toekomst wanneer ze een gehandicapt
kindje baren? Dat boeleke zal bij ons ook geen menswaardig leven meer
hebben. Het zal een robotje zijn met mankementen en niet oplosbaar met
een nieuw batterijtje.
Gelukkig is het departement onderwijs niet van de rapste en
ze discuteren ook lang vooraleer er veranderingen komen. Langs de andere kant
hebben we wel enkele politiekers die vlugger willen gaan en reeds hopen
dat ze misschien in het voorprogrammeren die kleine zijn stem reeds
hebben als hij 13 jaar is geworden.
De ouderdom van 13 is belangrijk aan het worden want het is de
ouderdom dat ze gebruik zullen mogen maken van de moderne sociale media.
Overgrootmoeder zaliger had al moeite om een kaartje vol te kribbelen
met enkele woordjes en nu is de 8 jarige reeds mondiger en slimmer dan
zijn veertigjarige mama!
Vanaf nu nog enkel eetbare chips want ik vrees dat overgroot
mémé dik gelijk had met haar voorspellingen
We spreken in principe van smoelentrekkers bij mensen die
zeer zure snoepjes sneukelen. Maar ok voor mensen die met een pokergezicht je beliegen,
bedriegen of blaasjes wijs maken is smoelentrekker het woordje. Sven Mary was afgelopen dagen de smoelentrekker bij uitstek.
Na zijn tripje naar Frankrijk kwam hij vertellen dat hij verder de
verdediging op zich neemt van Salah Abdeslan. Eigenaardig dat hij
abdeslan blijft verdedigen daar die de rechtbank in ons land niet wil erkennen.
Mary knabbelde op een zeer zuur snoepje want met uitgestreken gezicht
vraagt hij de vrijspraak voor de vijand nummer 1 van ons land. Een procedurefout
van een slapende procureur die een fout maakte in onze taalwetgeving
omdat hij in het Frans schreef in plaats van in het Nederlands! Nu de wetgeving heeft een mes met twee kanten en dus lijkt de
vrijspraak grof maar is wettelijk mogelijk. Janbon kon het zonder smoelenwerk niet laten te zeggen dat
Sven Mary op een laag niveau bezig is. Even verkeerd als Mary want er zou respect moeten zijn voor
de scheiding van machten.
Meer smoelentrekkers zagen we van politiekers die het vel van
de Staatssecretaris aan hun gordel wilden zien bengelen. Na het onderzoek blijkt thans dat er van folteringen van teruggestuurde
Sudanezen geen sprake is geweest. Ofwel zullen diegenen die Franken ontslag
wilden doen nemen een tijdje in hun schulp kruipen ofwel mag je weer een
smoelentrekkerij van jewelste verwachten.
Slechts één man kennen we die geen zuurtjes moet eten om
smoelen te trekken. Hij is met dergelijk smoeltje geboren.. Jacques
Vermeire ruilde zijn job als schoenenverkoper op de Ijzerenleen in
Mechelen in voor een carrière op TV. Je moet maar op het idee komen om
met een mond waar Blanche en zijn peerd met kar en al in kan draaien, om dit missingske van moeder
natuur te gebruiken om Vlaanderen te laten lachen.
Zelf moet ik me een beetje voorzichtig opstellen want als
Golden is smoelentrekken een beetje mijn handelsmerk. Veel moeite moet
ik niet doen want een beetje flikkeren met mijn oogjes, een beetje de
look van wijlen Lady Di en het vrouwelijke schoon vallen als blaadjes
voor mijn pootjes. Wat ik wel heb in tegenstelling tot die menselijke
smoelentrekkers is dat het bij mij oprecht is en niet om de meiskes te
beduvelen. Dat ik een koekje extra krijg is enkel een detail
Veel kijkers blijven uit macht der gewoonte de soap thuis
volgen niettegenstaande ze zouden willen zappen naar een andere zender.
Voor een grote groep is de swong eruit. Het was reeds een aanpassing om zich te verzoenen met een
Frank en Luc die zich gedroegen als dekstieren. Verder konden Marjan, Roza,
Jenny, Simonne er ook iets van om om de haverklap met een andere man tussen de
lakens te wippen. Ze vonden echter afleveringen met een gevecht tussen
Marjan en Roza formidabel en het staat in hun geheugen gegrift. Dat het wilde seksleven, zonder effectief bloot, de beelden vulden
bleef hen boeien. De scenaristen speelden in op wat alle dagen te zien is in
het Nieuws. Het begon met Franky die homo werd en later in de serie een
transgender. Ook lesbiennes kwamen aan bod met Ann. Er werd nagedacht
want zowel de gewone man, dokters en advocaten krijgen rollen die niet
voor de hand liggen. De soap speelt in op wat we dagdagelijks horen en lezen. De serie is regelmatig een stapje vooruit en toch vinden vele
kijkers hun gading minder en minder. Het is niet zozeer de seks en het bedekt geweld dat hen
stoort maar er staat een te voor en ze missen het verdwijnen van een
garde vaste waarden. De jonge vervangers doen wel hun best maar het is
te lawaaierig, te druk en ze praten te vlug, te binnensmonds.
Nochtans wanneer we de kranten doornemen dan blijkt dat
thuis volop inspeelt op wat grote onderzoeken duidelijk maken. De mens zijn seksleven gaat er op achteruit. De dertigers en
veertigers hebben nog amper twee keer seks per maand! Onderzoek naar de
reden zou kunnen zijn dat de grote boosdoener de sociale media is. De
broek is nog niet uit of die smartphone tuutte of bibberde al drie keer!
Koppels willen danig quality time leven dat ze naast elkaar zitten te
eten met hun speelding naast hun bord. Ze spelen uren met dat
hebbedingentje dat ze vergeten dat ze het nog moeten doen deze week
Wat ben ik gelukkig dat ik niet zoals de mens al die
hulpmiddeltjes heb. De mens is slachtoffer geworden van de
hulpmiddeltjes. Mensen met een beperking hebben nood aan hulpmiddelen en
nu blijkt dat valide mensen door hulpmiddelen beperkingen krijgen. Ik doe het al mijn ganse leven op zijn hondjes. Eén standje
en indien de mogelijkheid er zou zijn elke dag. Dit kan spijtig genoeg
niet en dat is gedomme een grote beperking!
Voorlopig zowat de koudste periode van de
lopende winter.
Zoals vaak voor veel mensen is die koude
winterperiode voor mij als hond ook koud en zeer kil.
Begrijpen zal het geen kat maar ik ben mijn
vriendje kwijt. Ik moet zeggen vriend want ze was veel groter en sterker want
mijn vriend was een paard.
Ze genoot al een twee jaar van een
welverdiende rust. Een grote weide en haar dagelijks toerke vanuit haar open
stal tot bij de buren paarden en verder eten en drinken. Toch telkens ik haar
bezocht kwam ze nog in volle galop naar mij. Samen holden we dan tot onze
baasjes want ze wist dat ze een snoepje, worteltje of iets kreeg. Steevast
zette ik me tussen haar voorbenen (want een paard heeft benen en geen poten
zoals ik) om wat ze dropte op te knabbelen. Zoals echte vrienden dronken we
samen uit dezelfde waterbak. Plagen was mijn ding dus ik sloeg steeds wild met
mijn poot in die waterbak zodat haar manen en froufrouke een wasbeurt kregen.
Zij had steeds als reactie water te slurpen en dat dan in mijn lief smoeltje te
blazen zodat na enkele minuten onze façades kloddernat waren.
Mijn vriendje is er echter niet meer. De
veearts heeft haar moeten laten inslapen want door ouderdom was ze zeer zwak
geworden.
Net zoals bij mensen blijft er enkel nog de
herinneringen over van onze gezamenlijke wandelingen. De drie musketiers. Ook
wij waren met vier. Ik natuurlijk als koploper mijn baas en zijn dochter elk op
die hoge viervoeters. De dagen dat we een ganse dag of namiddag door velden, op
stranden en op onbekend terrein wandelden nemen ze ons nooit meer af.
De uren dat ik me verstopte langs de
paadjes tussen de velden om dan vanuit die maïs voor hun voeten te springen
zijn ontelbaar. Slechts één keer berekende ik mijn zotte sprongen slecht. In
een partijtje ploeteren in de Somme stak ik mijn voorpoot onder zon
paardenvoet. De liefde voor elkaar was zo groot, zo intens dat ze vlug haar
voet terugtrok zodat ik enkele minuten later niks meer voelde.
Nooit zal ik nog liggen uit te blazen naast
mijn baas met zijn blonde (Leffe natuurlijk) terwijl opas in opdracht van de
omas hun kleinkindje in het zadel probeerden te krijgen om dan een kiekje te
nemen Vaak was de opa dan opnieuw in opdracht bezig van oma om dat kiekje via
één of andere aap door te sturen naar de werkende mama.
Afscheid nemen ligt noch de mens noch het
dier. Het zou niet mogen en toch maken we het allemaal mee.
Als hond heb ik geen geloof, wij hebben
geen kerk, moskee, hooguit links of rechts een speelweide. Voor het overige
mogen we onze drollen overal op laten rapen en mijn vriendje had het grootste
plezier wanneer ze in Brugge haar soortgenoten zag sleuren met die koetsen met
een loshangende pamper achter en onder hun derrière!
Wat moet het leuk geweest zijn in de
periode van A. Dumas toen die eerste drie (vier) musketiers vrij konden
crossen.
Ook dat komt nooit terug. Jaren had ik het
geluk om mee te mogen crossen in de vrije natuur. Ik leerde dankzij mijn
vriendje dat ze in la douce France en in Wallonië toleranter zijn dan in Vlaanderen
wat betreft echt wandelen in de natuur. Vlaanderen daarentegen is de
doelstelling niet afwijken van de paden en als hond mag ik niet vrij meelopen
ik kende het truckje van de leiband om naast of tussen de paarden te lopen maar
dat pasten mijn baasjes enkel toe als er mannen in het blauw of een fietsende
halfslapende boswachter in de buurt was.
Nooit zullen die boemannen ons nog kunnen
pakken want het is gedaan met samen wandelen.
Het was zoals altijd te kort. Het mooie
liedje duurde te kort. Enkel het refreintje blijft hangen: het leven is mooi,
mooi .
Het proces van Abdeslan zal iets goedkoper
uitvallen want het ventje blijft vanaf dag twee van het proces in zijn cel.
Zodoende zijn die vervoerkosten van heen en terug verdwenen en ook de
beveiliging rond het Justitiepaleis mag ietsje minder.
De bedoeling van zijn advokaat zijn
mislukt.
Salah gaf te kennen dat hij spijts zijn
belofte aan zijn advocaat toch niet zou praten. Dus hij verklaarde enkel dat
hij slechts Allah als zijn rechter beschouwt en voor hem was de kous af. Zoals
het een pietluttig crimineeltje past weigerde hij recht te staan voor de
rechtbank en gaf als reden te moe te zijn.
Wat kan men anders verwachten van een
zielig ventje dat buiten kruimeldienst niks van zijn leven bakte. Erger was dat
hij als gefrustreerde mislukkeling dacht zijn eigenwaarde op te krikken door
mee te doen met zware misdadigers.
Iedere expert in terrorisme wist al lang
dat Abdeslan een meelopertje is en geen brein heeft om aanslagen voor te
bereiden of te doen uitvoeren. Het proces in Brussel kon nooit een licht werpen
via Abdeslanneke wie het brein achter de aanslagen zat in Parijs en Brussel.
Het kleine crimineeltje was zowel te
onbeholpen als te laf om zichzelf op te blazen. Hij speelde mee met de grote
misdadigers maar deed het in zijn broek.
Respect dwong hij niet af bij de extremisten
want hij ging lopen en probeerde te overleven. Dus hij is geen martelaar en nu
met baardje en wat uiterlijk van de koele harteloze zal hem dit ook niet
lukken.
Overlevenden en nabestaanden zullen hem nog
meer haten dan voordien. Sommigen zullen zeggen dat ze Salah gewoon moeten
afschieten en de doodstraf effectief toepassen. Een te begrijpen reactie maar
dat is in de kaart van het sukkelaartje spelen.
Een held en martelaar zal hij nooit worden.
Na zijn veroordelingen in ons land en later in Frankrijk zal hem wellicht
levenslange opsluiting bezorgen en hij zal gewoon opgesloten zitten en
misschien ooit beseffen dat hij niks meer of minder was dan een mislukkeling.
Spijtig dat er zoveel doden vielen door een
zwakkeling die zich als gangster wilde opwerken
De screening bij islamitische staat liet
met abdeslan een steek vallen. Hij voerde zijn opdracht omdat hij laf is niet
naar behoren uit!
Op 1 februari werd de aftrap gegeven om een
maandje geen druppel alcohol te drinken.
Er zijn zo maar eventjes 99.775 mensen die
intekenden om een ganse maand het genot van het drinken te ontberen.
Voor sommigen geen probleem want die drinken
nooit. Voor anderen een helse karwei want dat slokje zit in het dagelijkse
ritme.
We leven mee met al die vrouwtjes die voor
het slapengaan hun elexzierke moeten missen. Of dat advocaatje. Het beste
medicijntje die ze dagelijks nemen om de nacht vlot door te komen.
Een ganse maand geen wit wijntje of Cava
voor de dames en ocharme de supporter die zijn verdriet niet kan verdrinken
wanneer zijn club verloor.
Wellicht zullen supporters van het
veldrijden die de oversteek naar Nederland maakten wellicht vergeten dat het
niet drinken ook geldig blijft over de grens.
De maand februari, de uitgelezen maand om
op zondagnamiddag een fikse wandeling te maken met nadien een warme pannenkoek
overgoten met een scheutje . Een ramp is dat niet maar wat met die ijsberen die
een frisse duik nemen en nadien een jenever achterover kieperen? Voor de meeste
liefhebbers van dat ijsberen is het net om die druppel nadien te doen!
Natuurlijk zijn er dan die slimme
burgemeesters die zorgen dat alle recepties doorgaan voor eind januari.
De burgemeester die zijn Stadletterlijk de
stad van de zotten mag noemen koos om in volle tournee minerale de bierfeesten
te organiseren. De uitdrukking wanneer je van Brugge bent, zet je van achter
krijgt een leuke bijklank.
Wat zou mijnheer pastoor tijdens zijn mis
nu drinken? Een slokje icetea?
Normaal was het vandaag ter ere van de 99ste
verjaardag van oma Marietje ossentong met madeirasaus maar het zullen
kazakken (aardappelen) met een pekelharing worden
Na tien dagen viel het doek voor Ivo Poppe. We wisten reeds
dat de jury zijn daden als moord beschouwde en het was nog een nachtje
wachten op de strafmaat. De gevraagde levenslang werd het niet. Volgens
het Openbaar Ministerie waren er geen verzachtende omstandigheden en die
kreeg Pope ook deels. Geen levenslang maar 27 jaar. Voor de ene
aanvaardbaar en voor de ander te licht. Poppe zit al bijna vier jaar in
voorhechtenis dus met de wet Lejeune kan hij binnen een goede vijf jaar
met voorwaarden weer vrij rondlopen.
De openbare aanklager hamerde nogal op de serie moordenaar
die Poppe is en gelet op het aantal moorden die hij beging is hij ook
een man die in de galerij van serie moordenaars mag komen.
Volgens de aanklager zal hij hervallen maar dat betwijfel ik
als hond in het rechterlijk hok ten stelligste. Hij is 62 en mocht hij
binnen een goede vijf jaar vrij komen dan is hij 67 en met pensioen.
Solliciteren als verpleger zie ik hem niet meer doen op die leeftijd. Natuurlijk
moet iedere organisatie de man geen jobke geven als vrijwilliger bij
palliatieve...
Mijn hondeninzicht denkt aan nog een andere reden dat hij
ongevaarlijk is naar de toekomst.
Spijts het volledige proces bij de man niet doordrong tot in
zijn diepste brein omdat hij altijd zal blijven denken dat hij goed
handelde. Zij idee-fixe zal blijven dat hij die lijdende mensen uit hun lijden verloste.
Bij de manier hoe hij dit deed staat hij amper stil. Duidelijkheid
leverde het proces niet of inspuitingen met lucht al dan niet pijnlijk
zijn. volgens mij is nog geen enkele mens opgestaan om te zeggen wat men
voelt of hoeveel het extra afzien is.
Toen Poppe vandaag in zijn cel kwam zal het volgende zich
hebben afgespeeld. De deur werd achter hem gesloten en hij ging op zijn
bed zitten, gelaten en deels opgelucht omdat hij zijn verdict kreeg. Onmiddellijk
of in de loop van de nacht zal hij een besluit nemen. Hij heeft
prostaatkanker en hij zal zijn leven als voorbij aanzien en zich
vermoedelijk laten gaan. Hij zal niet vechten tegen de kanker maar de
kanker laten zijn werk doen zonder zich te weren. Hij lijkt me het type
dat zich op zijn eigen manier zal willen bewijzen ten opzichte van de
rechter en jury. Volgens mij bestaat de kans ook nog dat indien hij
alleen op cel zit hij uit het leven zal stappen door er een einde aan te
maken. De man past niet in een gevangenis maar in een instelling met begeleiding. Poppe leerde niks uit het proces.
Hij toont berouw en dat zal hij wel menen tegenover de familieleden maar
in zijn brein denkt hij nog steeds zoals op het moment dat hij zijn
daden deed. Hij is geen engel des doods, wil zeker niet ingaan tegen de
wil van god maar volgt zijn eigen geloof dat hij mensen helpt.
Ik grom en blaf naar de man omdat hij verkeerd deed maar ik
grom en blaf ook naar die artsen en ziekenhuisdirecteuren die mensen op
onmenselijke manieren laten lijden om dan nog alle dagen een visite aan
te rekenen of de rekening door te sturen naar de
hospitalisatieverzekering.
Dat er naast al die positieve bemerkingen over
het nieuwe vrouwtje Bo reactie zou komen was te verwachten. Het nieuwe schatje
van VTM lokte het zelf misschien niet uit maar de collegas zorgden voor de
nodige schepjes op het toenemende transgenderdossier.
De KVHV (Katholiek Hogestudentenvereniging)
Antwerpen heeft het echter over een toegeven van absurde gevoelens van
Boudewijn Van Spilbeek.
Zoals VTM kort door de bocht gaat met hun
positieve reacties zo razen ook de studenten kort door diezelfde bocht.
Over en hoe Van Spilbeek omgaat met zijn lichaam
is zijn persoonlijke zaak. Ieder mens heeft vrij het recht te beslissen hoe hij
of zij door het leven gaat maar moet dat niet opdringen aan iedereen. De
berichtgeving omtrent wie wat en waar aan zijn lichaam laat verbouwen is
persoonlijk.
Verkeerd doet Van Spilbeek of Bo zoals zij zich
voortdurend uitroept is dat hij zijn onmiddellijke omgeving erbij sleurt. Of
zijn dochter nu zegt dat zij er veel toffer uitziet dan als man, kan mij geen
barst schelen en interesseert enkel mensen die graag sensatie wil
horen.
Zoals iedereen vrij is zijn leven in te richten
zoals hij wil zo is er de vrijheid om al dan niet de reportage te volgen van
die personen die zich laten verbouwen. Het is mijn vrijheid om die reportage
niet te volgen. Anders is dit met het bekijken van het Nieuws.
Daar weet ik op voorhand niet wat er zal komen.
Gevaarlijker dan we zouden denken is die reactie
van de Antwerpse studenten van de Hogeschool met uitspraken van Filip
Brusselmans. Of die studenten nu menen of bo absurd bezig is of niet is
onbelangrijk. De studenten hebben het recht hun mening te uiten. Wat wel een
storend element in hun betoog is zijn uitspraken dat Bo tegen de wil van Jezus ingaat.
Ik koesterde toch een beetje de hoop dat studenten nuchter en realistisch
denken. Nuchter mogelijks tot na de lessen en niet tijdens de nachtelijke
uitstapjes maar het gebrek aan realisme! Dat die studenten verwijzen naar Jezus en de Bijbel!
Dagelijks maken we ons druk dat jongeren in naam
van hun geloof moorden plegen en wat doen onze studenten? Mensen die anders dan
anderen zijn in een vakje stoppen dat als katholieke denker niet past. We leven niet meer in de Middeleeuwen en toch
staan we blijkbaar nog niet veel stappen verder.
Het is wel een bewijs dat zodra eender welk
geloof de bovenhand neemt op rationeel denken er gevaar dreigt. Bo Derek was
regelmatig the talk aan de toog en nu zal Bo Van Spilbeek the talk worden en
hoe meer pinten over de toog gingen hoe meer de speculaties zullen oplopen. Bo
dacht uitsluitend aan zichzelf en hopelijk vallen de Pesterijen voor
zijn kinderen mee. Mijn bedenking is of hij hetzelfde cupmaatje zal nemen als
zijn vrouw of zal het financieel niet nodig zijn om de BH van zijn vrouw
te dragen?
Mijn batterij van mijn zapperke zal vlugger aan
vervanging zijn want de komende periode zal Bo in ieder praatprogramma zijn
hobby als toneelspeelster beoefenen
Een dubbel gevoel overviel wellicht veel mensen gisteren toen
de radio met de mededeling kwam dat ons allen tante Terry was overleden.
De liefste, de knapste, de leukste tante die we ooit hadden. Een gevoel
van 'oei, mijn allerliefste tante is niet meer!'
Anderzijds overviel onmiddellijk de herinneringen aan een
toffe vrouw die ons jaren raakte. Ze kwam als onbekende in onze wereld
via die bak met beelden. Ze werd een deel van ons leven en familie. Ze
kwam en werd onze tante aan wiens lippen we ons elke woensdagnamiddag
aan vastklampten.
Zoals David het verwoorde was tante de Sophia Loren van de Vlaamse
TV.
Terry van Ginderen, een mooie vrouw met een lieve stem die we
na jaren onmiddellijk herkennen. Zowel tante als haar stem zijn in ons
geheugen gegrift. Zelfs wie zo vals als een kat zingt herinnert zich nog
al haar liedjes en kweelde wellicht nog steeds vals het deuntje van
klein klein kleutertje mee.
Onze tante was als eerste de 'uitvinder' van het sprekende
beestje. Kraakje een eekhoorntje dat kon spreken. Thans blijkt dat de
stem van Kraakje Monique Delvaux was. Nog zo'n icoon van beginnende
televisie.
Wat dat kraakje betreft is het zo dat sommige
plattelandsmeisjes hun ganse jeugd hebben gedacht dat het een konijntje
was. Er waren nog geen uitzendingen van de BBC over de natuur. Die
meisjes van het platteland kenden slechts koeien, paarden, varkens en
schapen maar ook kippen en konijnen want die werden thuis gekweekt. Dus
we mogen niet lachen met de verwarring tussen konijntje en eekhoorntje.
Het is pas met de uitzendingen van tekenfilmpjes uit Amerika dat die
meisjes hun frankske viel!
Hoe zou Verhulst zich voelen na het overlijden van onze
tante? Hij is diegene die haar nog dankbaarder moet zijn dan David en
Bart die op Terry haar schoot mochten zitten. Tante opende het pad dat
voor het geld zorgde met Samson & Gerd. Windeieren legde Terry voor
Verhulst niet maar hopen euro's!
Nonkel en tante zijn nu allebei gestorven. Het stemt ons
droef maar ook gelukkig dat we hen leerden kennen.
Gaan we nu ook beseffen dat we de namiddagen dat de
uitzendingen liepen we niet buiten speelden en voor de buis zaten?
Profiteren zoals de zondagen konden onze ouders niet want ma en pa
konden niet nog een vluggertje doen want ma stond aan de wastobbe en pa
was gaan werken. Het was nog de periode dat moeder aan de haard de was moest koken want vader kocht
eerst een Tv en pas later een wasmachine.
Met het afscheid van onze tante nemen we ook afscheid van
onze kommerloze jeugd.
De geboorte is pas in oktober en het zaadcelletje moet zich
zelfs nog innestelen maar het verkiezingskindje is reeds in volle
ontwikkeling.
Het spel van elkaar te bekladden is begonnen en ook het
tumult onderling wie waar op de lijst komt ging van start. In gent liggen ze te knoeien in eigen rangen en in Antwerpen
gaan ze de toer op van Brussel.
Het is al jaren zo dat in Brussel 80% van de kandidaten op de
lijsten kandidaten zijn waar we onze tong breken over hun namen. Ook Bart
neemt nu een tandarts van Iranese afkomst die 9 jaar in ons landje woont
op als kandidate. Over manipulatie van mensen gesproken. Voorstander om
de invoer van vreemdelingen te beperken en langs de andere kant een
vreemde voor hun kar spannen als het hen goed uitkomt. Zou hij hopen dat
een tandarts net zoals Maggy een schot in de roos is als stemmenlokster?
Het gehakketak en mensen gebruiken voor aan de macht komen
blijft een hekel punt bij verkiezingen. Enkele jaren geleden hebben we
een invoer gehad van bekende Vlamingen en dat bleek geen succes. Dan
kregen we nogal wat bekende TV figuren, voornamelijk uit de
nieuwsdiensten maar voor die categorie staan ze ook niet meer te springen. Die vedetten leverden
veel stemmen maar die 'roeren' zich teveel en moeten met een regelmaat
door de partijleiding op hun plaats worden gezet.
SP.a en Groen gebruiken al jaren nieuwe Belgen om kiezers te
lokken en nu zijn ze in 't Stad ook begonnen met amper ingeburgerde op
hun lijst te plaatsen.
Eigenaardig dat mensen die in ons land nog maar enkele jaren
wonen zich onledig willen maken met onze politiek.
Is er eigenlijk een verschil met de vroegere job aanbiedingen
bij vadertje Staat?
N-VA tiert samen met Open VLD dat het moet gedaan zijn met
die politieke benoemingen en nu beginnen ze aan het geven van jobkes in
de rangen die uiteindelijk beslissen hoe ze de massa hun centen gaan
afdrogen.
Waar is de goede oude tijd dat we konden lachen met een VDB,
waar we een loodgieter hadden zonder commentaar, een ruiter De Croo die
meer zitdagen had in 't Oud Gemeentehuis, wijnbouwers die hun
bankverrichtingen op zondagen deden, of mannen die voor gratis vervoer
zorgden of geld in brand staken.
Opa Jan Thijs zong erover: "de goede oude tijd!"
Op het assisenproces in Brugge omtrent de beschuldigingen
tegen Ivo Poppe begonnen de poppen te dansen.
Vandaag kwam een expert in het waardig sterven op het proces.
Volgens Marc Cosyns, euthanasie-expert, is de diaken des doods geen moordenaar.
Of eigenlijk wel? Het is een manier om de jury te beïnvloeden maar dat
zal niet de bedoeling zijn van Cosyns. Het punt dat hij wel wil maken is
de paraplu houding van veel artsen en zeker in de periode voorafgaand
aan de wetgeving over euthanasie.
Cosyns maakte wel duidelijk dat er veel zijn zoals Poppe die
wat de artsen hun taak is overnemen en mensen uit hun leiden verlossen.
Naar de letter van de wet is en blijft dit moord. Het klopt ook dat
artsen slechts enkele minuten bij een patiënt aan het bed staan en de
confrontatie van het lijden van de patiënten niet ondergaan zoals
verplegers. Die horen en zien het lijden hun ganse shift. Dat Poppe niet
de enige is die mensen bewust liet inslapen, zal wel kloppen De manier
waarop hij mensen dacht te helpen is een hamvraag die nog wel aan bod zal komen.
De verdediging probeerde met een aartsbisschop als getuige op
te voeren om de jury op haar kant te krijgen. Voorspelbaar was dat De
Kesel Poppe amper kende. Uiteraard kreeg hij nooit enige klacht in de
periode dat hij bisschop was. De moorden vielen nog ten tijde van Van
Gheluwe en we weten dat die en
zelfs zijn vriend en baas zijn geheugen kwijt is!
Ook een bijbedoeling van het opvoeren in het proces van De
Kesel is een born om de indiening van burgerlijke partij van de kerk een gezicht
te geven.
Een vrijspraak over de ganse lijn kan de jury en rechter niet
uitspreken want het blijft juridisch moord maar de rechter moet om de
vijf minuten de vragen aan de getuigen blokkeren omdat de uitvoering van
de moorden voor Poppe een hulp was bij mensen die pijn leden.
Een proces waar de feiten in schril contrast zullen staan met
verzachtende omstandigheden.
Het proces van Poppe zal ook niet tot gevolg hebben dat er
nog veel gelijkaardige zaken voor de rechtbank zullen komen.
Poppe zal wellicht de uitzondering zijn van een man die last
had van gewetensvroeging. Anderen die gelijkaardige feiten pleegden.
Het is ook omdat enkel de kerk en het ziekenhuis zich
burgerlijke partij stelden dat de moorden afgezwakt zullen worden. Geen
enkel familielid stelde zich burgerlijke partij en ook dat zal de
verdediging gebruiken.
Poppe zijn proces zal hoe dan ook de discussie weer op gang
brengen over de manier waarop de wetgever meer toezicht kan houden.
In de discussie komt telkens terug dat artsen hun
verantwoordelijkheid moeten nemen en in eer en geweten handelen. De
politiek zou zich minder moeten bemoeien en enkel wat in het belang van
de patiënt is mag de doorslag geven.
Zoals Distelmans blijft verklaren mag een dokter niet over
één nacht ijs gaan. Probleem is zoals met alles. Praten met elkaar en
luisteren naar elkaar. Zolang zoals nogal wat politiekers die hun eigen
wil proberen door de strot van anderen te jagen is de patiënt het
slachtoffer.
Geloof heeft zich helemaal niet in te laten bij het waardig
sterven, tenzij de patiënt zelf uitdrukkelijk de wens uitte dat hij
enkel wil sterven als god dit wil!
Eigenaardig maar die eerste liefde, de
kalverliefde blijft voor altijd opgeslagen in het geheugen en soms komen die
gedachten over die eerste verliefdheid terug naar boven.
Mijn kalverliefde was niks meer of minder
dan een grote flop. Wat ik voelde op dat moment weet ik nog steeds niet juist.
Ze was de mooiste, de liefste en de leukste van al die meisjes op de
speelplaats. Naast een lief lachje, wat woordjes zag ze in mij maar een lange
slungel die haar niks interesseerde. Ze had reeds een vriendje, een wat kleine
dikzak, een beetje lomp en plomp en toch stond ik dar maar te staan in haar
ogen.
Wat in mijn memorie blijkbaar gegrift zit
is nog steeds haar naam en woonplaats.
Door haar naam kwamen die herinneringen
terug. Hermine was haar naam.
De naam Hermine viel in de Nederlandse
randberichtgeving. Namelijk koe Hermine. Koe Hermine is stilaan in Nederland
een halve beroemdheid aan het worden. Koe Hermine werd door een boer verkocht
om geslacht te worden. Ze moest dus op transport maar Hermine wrong zich tussen
afsluiting en camion en nam het hazenpad om zich te verstoppen in een bosje.
Hermine leeft nu al een 14-tal zoals een
allochtoon in de bosjes in de omgeving van Deventer. Ze vlucht voor mensen en
er werd overwogen om Hermine af te schieten maar met 12 liter bloed in haar
lijf moet de jager ze kunnen doden met één schot tussen de ogen en natuurlijk
wil Hermine niet staan poseren tot het fatale schot.
Tijdens de dag schuilt Hermine in het bos
en s nachts gaat Hermine, die een kuddedier is, op zoek naar eten en
gezelschap van andere koeien. Ze durft ook bezoekjes brengen in de stallen van
boeren in de buurt.
Nederland heeft ook een afdeling zoals onze
GAIA en via een facebook pagina verzamelde men genoeg centjes om Hermine een
leuke oude dag te laten beleven in Friesland. Daarvoor moet men echter Hermine
kunnen vangen en Hermine vlucht wanneer ze mensen te dicht in de buurt krijgt.
Nederland zal nu een koeienfluisteraar vragen om een klapke te doen met haar
en ze zodoende op transport te krijgen naar Friesland.
Wat een naam jaren na datum doet bij een
mens. Wat is niet kon vinden in mijn jeugd door Hermine liet een Hermine uit
Nederland me nu wel vinden. Ontspannende minuutjes met nieuws dat niet gaat
over menselijke miserie.
Zelfs voor de mij onbekende koe Hermine
voel ik opnieuw een gevoel van kalverliefde
Wat zitten onze Ministers en zelfs onze
eerste Minister in dat luxe oord in Zwitserland te doen. De obsessie van jobs
jobs en nog eens jobs kost handenvol geld. Het is natuurlijk leuk met geld van
anderen recepties te geven met een overvloed van onze eigen producten die we dan
ook nog met stinkende vrachtwagens naar ginder voeren De hoogste tijd dat onze
Ministers een beroepsherscholing gaan volgen. We hebben er de dienst voor en
die dienst heeft ervaring zat. Denk maar aan alle landgenoten die ooit een job
hadden bij Renault, Ford Genk, Bruneise & Nivelles, Carrefour om het
Franstalige landsgedeelte om de Wever een plezier te doen, niet te vernoemen.
Zijn het nu de Fransen, De Spanjaarden het
heeft geen belang. Ze werden via onze Ministers gedurende jaren geld toegestopt
en als bedanking sluiten ze stelselmatig na het opstrijken van hun winsten de
filialen in ons land.
In allerijl moest Michel terugkeren en ook
Peeters mag een beetje zijn uitstapje inkorten want er staan weer een goede duizend
jobs op de helling. Ze staan zelfs niet meer op de helling maar zijn reeds
buiten geschoven. Het heetst van de appel zal Peters eerst door de vakbonden
laten knabbelen om vervolgens met zijn reeds gekende plan op de proppen te
komen.
Sommige Limburgers beginnen wellicht te
braken van opnieuw een herscholing te moeten volgen. Mogelijks na de
mijnsluiting, Ford nu met Carrefour voor de derde keer Je zou voor minder wat
trager gaan praten!
De sector die nu getroffen werd,
Carrefourzou volgens de Fransen een
herstructering moeten ondergaan omdat de concurrentie tegenover Aldi en Lidl te
veel van de winsten afroomt.
Hoe komt het dat een Colruyt, Okay en
Delhaize die problemen niet hebben? Omdat ze minder winstmarge willen?
Het is tijd dat onze Ministers eens aan
onze eigen capaciteiten denken in plaats van alles te verkwanselen aan
buitenlandse bedrijven.
We hebben veel troeven. We hebben het beste
witlof van de wereld. Onze spruitjes liggen in de rekken te glunderen zoals babyfacejes.
Onze appels blozen en onze peren zijn sappig. Onze petatjes uit de polders
kennen ze nergens. Bier brouwen zoals op geen enkel plekje op aarde en we
kunnen de trein van onze producten nog kilometers langer maken.
Dat we van kleine man steenrijk kunnen
worden in eigen land met eigen mensen bewees een voyageur van shampoo. Maar coucke
kan toch niet de enige slimme commerçant zijn in ons land?
We hebben verkopers met enorm veel
talenten. Nagenoeg elke Minister kan lucht verkopen als de beste. Dus de tijd
is rijp dat mannen zoals Peeters een IBO individuele beroepsopleiding) gaan
volgen.
Dan kunnen ze zoals hun instructeur na
enkele jaren investeren in spel en sport. Er zijn nog voetbalclubs zat om te
kopen en onze Waalse vrienden hebben nog veel plekke voor een extra pretparkje
Hoe komt het dat we met al die herrie en heisa zitten over de vluchtelingen. Iedereen en niemand heeft gelijk. Is het nu De Wever met zijn verklaringen dat we niet eerst alle Syriërs en nu alle Sudanezen kunnen opvangen of hebben de mensen die privé opvang doen gelijk? Beiden hebben het bij het rechte eind maar waar ligt de oorzaak van al die heibel?
Onze voorouders zijn de oorzaak vrees ik. Heel lang geleden hadden wij paterkes die om er Vlaanderen als voorbeeld uit te nemen, die van dorp tot dorp de mensen de juiste manier van leven gingen verkondigen. Iedereen moest als een gelovige leven etc. etc. Op het einde van de pater zijn betoog of preek was de slotzin altijd dezelfde: Ga en
vermenigvuldig je! In de aanvangfase luisterden de mensen en gezinnen met 15 kinderen waren geen uitzondering maar al vlug leerden de Vlaamse boerkes dat ze die 15
mondjes ook moesten eten geven en ze verlieten letterlijk de kerk voor de slotzang.
Omdat de paterkes te weinig gehoor vonden trokken ze naar Afrika. Ze bekeerden de negertjes en zoals ze het leerden was hun slotzin: Ga en vermenigvuldig je!
Jaren volgden ze de raad van onze paterkes. Maar teveel volk opeen dat is vragen naar ambras. Zelfs met het ontbossen en betere landbouwtechnieken was het meer ruzie maken dan iets anders. Er kwam nog bij dat onze paterkes te weinig opvolgers hadden en waar niemand aan dacht in die tijd was dat er zoiets als een gebogen stokske bestaat: de
boemerang.
Dat stokske krijgen we nu terug. Geen nieuwe paterkes naar Afrika dus redeneren die Afrikanen dan eenvoudig dat ze dan maar zelf naar de paterkes komen
Die mensen komen gewoon opzoeken wat onze paterkes ginder gingen verkondigen. Ze hebben gedaan wat de pater vroeg. Ze maakten veel kleintjes. Ons paterke begreep op een bepaald moment dat de productie wat uit de hand liep en probeerde onderdelen te bedekken met broekskes en rokjes maar de ene liet het broekje vlug zakken en de andere hield dat rokje omhoog . Het is normaal dat die mensen komen zoeken naar de welstand en geluk. De realiteit is dat we thans in levende lijve deelnemers zijn van een sprookje dat de gebroeders Grimm of Hans Anderson had kunnen schrijven.
De vraag is of het sprookje ook een happy end zal hebben. Ik durf niet voorspellen of de boze heksen het onderspit zullen delven, of het deze keer een sprookje zal worden zonder een mooi einde
Annemie nodigde Els en Eddy uit voor een weekje vakantie.
Dat mensen zoals Els & Eddy reacties uitlokken op sociale media is nogal logisch. Men kan zich inderdaad afvragen wie nu de grootste kiekens zijn, ·die
aan het spit of die welke die kippen verkopen. Zowel Eddy als zijn vrouw Els vragen geen begrip of medelijden maar dat mensen het tegenovergestelde van medelijden uiten is normaal. Werken is gezond en van werken ga je niet dood! Of dit klopt is al een moeilijke vraag maar zoals dat koppel bezig is kan men zich de vraag stellen waarom en met welk doel.
Els, duidelijk versleten tot net voor het draadje voor het zal doorbreken. Moet dit? Wellicht niet maar zoals sommige last hebben van verslavingen zo hebben die mensen last van hun kiekenkraamverslaving.Of ze nu overdrijven enkel voor het geld of omdat ze bovennatuurlijk genieten van de waardering van hun klanten is niet na te gaan. De aandachtige kijker kreeg door het filmen in hun woning, tuin en de wagens waar ze mee rondtoeren wellicht de indruk dat ze nooit genoeg hebben. Annemie laat de kijker op een open manier toe te kijken hoeveel diversiteit er is tussen onze bevolking. We hebben een enorme vrijheid om te beslissen wat we van ons leven maken. Voor iedereen ligt de lat anders.
Zowel bij Els & Eddy als enkele dagen geleden met de mensen met een beperking blijkt dat de wil zeer doorslaggevend is de levensstijl te bepalen.
Het mooiste bewijs dat de wil kan gaan tot wat men zelfs wat gek kan noemen is saartje. Moet je als vrouw geen plooitje teveel hebben om als enige vrouw te gaan kajakken, eskimonteren en harpoen werpen in het mooie maar koude Groenland? Dan uiteindelijk op wilskracht van haar mannelijke uitdager winnen is straf. Twee wat knettergekke mensen die hun limiet willen verleggen.
Als hondje doe ik soms 'zotte' toeren maar mijn hersenpanneke is kleiner en bij mij is abnormaal doen gewoon. Het verschil tussen dieren en mensendocumentaires is kleiner dan men zou denken.
Enige voorzichtigheid is toch geboden vooraleer de uitzending
over het spijtige dodelijke ongeval klakkeloos door te slikken. Zich
uitsluitend laten meedrijven op gevoelens en emoties is gevaarlijk.
Uiteraard is het ongeval van een jonge man die nog zijn
toekomst voor zich heeft heel erg. Door een golfplaten dak vallen en
neerkomen op de rand van een container zou en mag niet gebeuren. Een onmenselijk
drama met enkel verliezers. Zowel de ouders als de aannemer die
zonnepanelen plaatst zijn slachtoffers.
De confrontatie die zowel de ouders als de aannemer met de
administratieve molen na het ongeval meemaken kwam zeer hard over.
Toch is over één nacht ijs gaan en te vlug een conclusie trekken aan wat voorzichtigheid geboden.
Wetten zijn papieren regels en de houding van de
arbeidsinspecteur, verzekering en Arbeidsauditeur kwam over als
gevoelloos.
Wetten moet men naleven en de uitzending gaf een idee wat het
verschil is tussen de wet naar de letter of de wet naar de zin toepassen.
Dat de ouders van de verongelukte jongen en de aannemer niet
in elkaars haren vlogen is positief. Anderzijds laat het de deur op een
kier dat beide partijen goed beseffen dat er een gebrek was aan
voorzorgsmaatregelen. Als toeschouwer en leek kwam het over dat de
inspecteur heel kort door de bocht ging dat het duidelijk was dat er geen veiligheidsmaatregelen
waren genomen.
Om het enkel bij het vangnet, de beveiliging van de ladder en
de beveiliging van de dakrand te houden moeten we toegeven dat een
aannemer die geen personeel in dienst heeft dergelijke maatregelen niet
kan betalen. Die opgelegde maatregelen kosten danig veel tijd en geld dat zijn
winstmarge weg is.
Wat de makers van de reportage over het hoofd zagen en waar
niet over werd gerept is de verantwoordelijkheid van het onderwijs. Geen
woord over de verantwoordelijke leerkracht van de stagiair.
Administratief bleef de aannemer en school in gebreke.
Dat de jongen zijn stage niet kon voltooien door de
weersomstandigheden is best mogelijk maar dat de school niks op papier
of mailtje zette is meer dan slordig. Indien de stage voor gelijk welke
reden een verlenging krijgt dan moet het onderwijs en dus de
stagebegeleider dit op papier zetten. Dus eenvoudig kunnen we stellen dat door die onwetendheid van ouders,
aannemer de Arbeidsauditeur enkel de wet heeft om zijn vonnis te vellen. Hij
kan met enkel de verslagen van de inspecteur en de verzekering slechts besluiten dat het om zwartwerk ging en dan zijn die vooraf
bepaalde boetes zeer hoog. Schandalig is wel de manier dat het fonds
voor bedrijfsongevallen het dossier afwerkt met brieven met enkel de te
betalen bedragen. Dat verzekeringen alle middelen gebruiken om niet te
moeten betalen daar kreeg half België reeds mee te maken. De wetgeving
is alles behalve transparant en eens men slachtoffer is van die
administratieve molen moet men te rade bij gespecialiseerde advocaten
die op hun beurt dan van hun kunde ook nog eens misbruik maken van de
situatie.
De reportage liet ons een inkijk nemen hoeveel extra leed men
na de dood van een geliefde men erbovenop krijgt. Spijtig dat de
medeverantwoordelijkheid van de stagebegeleider en de school niet aan
bod kwamen. Uiteraard moet een reportage zich in tijd beperken maar het
gaf een onvolledig beeld van het
ganse gebeuren.
Het is een feit dat stagebeleiders en zelfstandigen het niet
altijd nauw nemen met de wetgeving waardoor de leek met de aflevering
die veel kijklustigen heeft enkel conclusies trekt uit de emotionele
gevolgen
Geubels maakte een show met grappen die zouden taboe moeten
zijn. De nationale zender heeft een verleden van mensen uit de straat in
beeld te brengen. Ervaring zat want mensen opvoeren kunnen ze als de
beste. Denken we maar aan Jan met zijn jarenlange programmas zoals
Argus, Terloops en zelfs iedereen beroemd of Duizend zonnen heeft een resem gewone
mensen die de camera niet schuwen.
Mensen houden van het inkijken in het leven van anderen. We
leren ook nog iets en het is een weergave van onze cultuur. Het is een
snoepje om onze nieuwsgierig te bevredigen.
Ook Annemie doet dit. Geubels doet er nog een schepje bovenop en maakt een zaalshow
met humor over mensen met beperkingen. In totaliteit is de enige kritiek
het onnozel lachje van Geubels. Zoals Annemie haar typische stem heeft,
zo heeft Geubels zijn lach. Wat een verschil met de lach van acteur
Peeters.
Humor brengen is lopen op een slappe koord. Het moet ook
kloppen. Zowel de manier van brengen, de omstandigheden en zal nooit
iedereen effectief doen lachen.
De ontspannen babbel met zijn geïnterviewde zal mensen
aanspreken. Zijn groepje van mensen met beperkingen werd goed gekozen.
Ze zijn spontaan en geven goed weer dat iedereen van de ene op de andere
dag anders valide kan worden. Niemand is er vrij van en een ongeval zit
in een klein hoekje.
Tijdens de opnamen bleek duidelijk dat na de tegenslag niet
enkel het leven van de gehandicapte maar ook zijn onmiddellijke omgeving
om zeep is.
Minder representatief is dat het groepje, met een kleine
uitzondering van Manon, mensen zijn met een wil. Mensen zonder sterke
wil zouden niet deelnemen en gaan wellicht ook niet naar een
humoristisch optreden. Humor, op het juiste moment, verzacht de zeden.
Door humor verstopt men zijn leed, trekt een façade op en is het vaak
een middel om zijn ongelukkig zijn te verstoppen. Ooit zei hij van de
beste clowns dat na zijn optreden bij het verwijderen van zijn schmink
hij in de spiegel een man met tranen in de ogen ziet. Daar zit veel
waarheid in.
Het optreden met de combinatie van de interviews is minder
een succes. Grappen moeten ook een afwisseling hebben en dit is in het
geval van een uitzending met enkel mensen met een beperking niet het
geval. Dan benadrukt men teveel één onderdeel en verdwijnt de pointe!
Het idee van het programma is best te pruimen en de timing van de uitzending
kon niet beter. Het was een ode aan Lies, een zwaar slechtziende vrouw die
humor had, dit op een podium kon brengen in afwisseling met grappen over mensen met beperkingen en over mensen die zonder beperkingen
sukkelen zoals gehandicapten
