We mogen fier zijn op sommigen landgenoten.
Spijts we in de neus zitten van de Spanjaarden, de halve
wereld denkt dat we hier niks dan mannen hebben met losse handjes zijn
er gelukkig onze sportievelingen. Goffin die de finale speelde op de
Masters. Mogelijks had hij het geluk dat Nadal een beetje last had van
zijn knie maar geluk moet je ook afdwingen. Wanneer je tevens nummerke
twee van de wereld naar huis kan spelen dan heb je veel in je mars en
mochten we fier mee genieten van zijn finale.
De finale was een surpluske. Hij verloor die finale maar geen
mens had kunnen verhopen dat hij dergelijk resultaat zou halen. De
wedstrijd was dan nog om vingers en duimen van af te likken.
Naast David hebben we nog mensen waar we fier op mogen zijn.
Denken we maar aan Delphine. Niet die dochter van Albert maar die
vrouwelijke agente van de ijzeren steenweg. Ze mepte al meerdere vrouwen
onder het canvas en blijft sympathiek, zelfs bij mensen die boksen maar
niks vinden.
Niet enkel individuelen maar ook in team staan we ons
mannenke.
Onze dames van de basket doen het voortreffelijk. Evenals
onze vrouwelijke voetballers. Zelfs die meiden met hun bobslee maken ons
fier. We hebben hooguit enkele cm sneeuw in onze winters en toch spelen
we mee in een sport die niet echt de onze is.
De kranten kunnen morgen eens hun papier volkrabbelen over
het positieve in ons land in plaats van steeds de débacle over Brussel,
Antwerpen en onze andere steden.
Als hond heb ik het al moeilijk genoeg met Trump zijn laatste
stunt. De Amerikaan mag nu weer zijn trofee invoeren. Men mag dan in de
ganse wereld alle moeite doen om de olifant zijn tanden te beschermen
vanaf nu staat Trump toe dat je de ganse kop met slurf en al mag meebrengen
als jachttrofee. Die man is nog knettergekker dan die 93 jarige
president die geen ontslag wil nemen.
Buiten de sportpaginas ga ik nog enkel Pijpen zijn Woefke
lezen
Na de perikelen met Bart De Pauw zal het niet
lang duren voor Eén weer een programma heeft met een aanhang van kijklustigen.
Pano is in ieder geval op goede weg.
Degelijk onderzoeksjournalistiek kan mensen
boeien. Een addertje onder het gras is het gevaar dat het te technisch kan
worden en dan haken mensen af.
De uitzending over de burgemeesters die meer dan
belang hebben met wat aan projecten op stapel liggen was een schot in de roos.
Een zekerheid om mensen aan de Tv te kluisteren is
de Knokse burgemeester. Boute uitspraken is nagenoeg een zekerheid met Lippens.
Een man die een eigen mening heeft en tegenspraak op zijn typische manier kan wegwimpelen.
De compagnie du Zoute kent iedereen maar niemand weet hoe die compagnie juist in elkaar zit. Lippens, een
dictator zoals we die kennen van vorige eeuwen. Grootgrondbezitter die zijn
onderdanen van brood en spelen voorziet en zowel zijn macht als kapitaal ziet
aangroeien omdat hij rijk is van thuis uit. Een bepaalde klasse krijgt het dankzij
Lippens goed en zelfs beter en wie kan er kritiek hebben op de mooie
fietspaden, de uitbreiding van t Zwin? Lippens laat het overkomen dat hij een
milde weldoener is die elke Knokkenaar laat meegenieten van de weelde van zijn
stad.
Ooit was er in het Waasland ook zon milde
weldoener die zijn bevolking werk bezorgde. Dat half Waasmunster, Belsele zijn
eigendom was bleek voor de gewone man bijkomstig en zelfs wanneer wegen werden
afgesloten om de rijkaard meer privacy te verlenen kwamen slechts enkelingen in
opstand.
Diezelfde praktijken maken ze in Koksijde mee.
De gewezen notaris burgemeester is de Koksijdse grootgrondbezitter en is door
zijn hebberigheid zijn gezondheid aan het ondermijnen.
Wanneer je het notariaat laat vallen om bouwpromotor
te worden dan is het duidelijk waar je rijk mee kan worden.
Anders ligt het in Middelkerke. Daar gaan ze
openlijk in zee met gewezen bajesmannen.
De onderzoeksjournalist deed zijn werk
voortreffelijk en zonder arrogantie zaten de burgemeesters klem in hun mooie zetel
in hun raadshuis! Lippens heeft geen probleem want die weet uit ervaring dat de
storm weer zal gaan liggen en dat hij rustig verder de halve Sommevallei kan
opkopen want ook in la douce France is de Compagnie heel actief.
De burgemeester van Koksijde verdedigde zich
niet en gaf ziekte (tijdelijk) op als reden om geen confrontatie te moeten
aangaan.
De burgemeester van Middelkerke kakelde danig
dat ze past in een kippenbedrijf dat zou gesloten moeten worden. Middelkerke
voerde dan nog een Schepen op die nog met moeite uit haar woorden geraakte en
die mogelijks met de volgende gemeenteraadsverkiezingen zal afhaken en moeder
aan de haard zal worden. Middelkerke heeft een Schepen aan boord die stilaan
aan het zinken is want de averij die ze opliep met het dossier Casino zal ze
het tot een wrak brengen.
Wat moet een mens leren door dergelijke
programmas?
Dat die burgemeesters niet fout zitten. Dat de
wantoestanden het gevolg zijn van de inwoners. Het zijn namelijk de inwoners
die telkens dat bolleke kleuren om ze aan de macht te houden. Eens een eigen
boezemonderzoek doen en durven beslissen om het bolleke niet meer te gaan
kleuren. In opstand komen om collectief niet te gaan stemmen.
Veranderingen moeten beginnen van onderaan tot de toren scheef zakt om
uiteindelijk in elkaar te zakken. Met een hels lawaai en dynamiet de boel laten
ontploffen is geen oplossing want dan vervuil je niet alleen jezelf maar de
ganse mooie omgeving.
Niet zoals in Brussel de jongeren de boel laten
afbreken met zinloos geweld maar verzet op een gedistingeerde manier zoals
burgemeesters door het leven gaan. Apart met een eigen zin voor humor maar met
een onverzettelijke wil
Er is reeds een tekort aan pastoors en een herstel in het
knelberoep zal er niet vlug komen. Zeker niet nu in Brugge een pastoor
voor de strafrechtbank moet komen na een beschuldiging van wettelijk
verzuim.
De aanklaagster wil de pastoor niet laten opdraaien voor de
zelfmoord van haar echtgenoot maar ze wil naar de toekomst anderen haar
verdriet besparen.
Zou een rechter een veroordeling kunnen vellen dat de
pastoorsopleiding een beetje moderner moet?
Pastoors zijn tegenwoordig wel mee met moderne technieken. Ze
kunnen overweg met het internet, sturen en ontvangen berichtjes met hun
smarttelefoon en hebben een GPS in hun auto.
Biechten via de telefoon en via de chat is duidelijk een stap
die het sacrament van de biecht in achteruit zet.
Een absolutie van enkele wees gegroetjes en een onze lieve
vader is oubollig. Mijnheer pastoor moet zich duidelijk meer aanpassen
aan onze moderne tijden. Zoals een rechter zal hij een soort 'werkstraf'
als absolutie moeten geven.
Een herscholing in het seminarie is een must. De herder moet
het onderscheid kunnen maken tussen een klant die vertelt dat hij
zelfmoord wil plegen en tussen een klant die een roep naar aandacht
vraagt. De publieke opinie moet zich behoeden om de pastoor niet te
veroordelen want de kans is groot dat iemand die aandacht vraagt
uiteindelijk toch een einde maakt aan zijn leven.
Het is niet eenvoudig voor een moderne herder want vanuit
Rome krijgt hij het bevel zeker niet in te gaan op vragen om waardig te
sterven. De grote baas van de kerk is categoriek tegen waardig sterven.
Dus de depressieve man doorverwijzen naar een lijfarts mag hij niet.
Hij kan ook moeilijk de levensmoe zijnde parochiaan
doorverwijzen naar de zelfmoordlijn.
In het geval van de Brugse pastoor had hij beter de man; die
blijkbaar een vriend was, gaan opzoeken en met oogcontact en een glaasje
wijn een babbel gedaan.
Na het interview van de pastoor bleek wel duidelijk dat de
man een eerwaarde is van de oude stempel. Braaf luisteren naar zijn
grote baas, zich halsstarrig beroepen op het biechtgeheim want bij herhaling
zou hij volgens zijn verklaring identiek reageren. Dus de rechter zal de
big chief uit Rome ook moeten dagvaardingen.
Voor de overblijvende echtgenote zal het verdriet blijven. Ze
zal gelukkig als goede katholiek zich uiteindelijk verzoenen met de
manier waarop pastoor en vriend haar dan weliswaar niet op andere
gedachten kreeg.
De advocaat van de weduwe zal zich troosten dat hij een euro
verdiende en wie weet kan hij de Paus niet als getuige op de zitting
laten komen.
De slotzin van de conclusie van de strafrechter zal sowieso eindigen
met de zin: 'ga in vrede'.
Vandaag gaven acht topadvocaten de bevestiging dat de media
vaak reeds het proces maakt voor de rechter een vonnis uitspreekt. Het
vooraf opgenomen programma kon niet voorzien dat er een Bart De Pauw zou
opdoemen en het voorbeeld bij uitstek zou worden over een uitspraak nog
voor een eventueel onderzoek.
Een feit is dat men met reporters en media in het algemeen
eerst beter tien keer zijn tong in zijn mondje laat ronddraaien
vooraleer te praten. Wanneer we de gewone advocate van de dames in
kwestie horen was het niet de bedoeling om Bart een proces aan te doen.
we voelen aan onze kleine teen dat men de heksenjacht en heksenketel
niet had voorzien. Zowel De Pauw als de beledigde dames zullen moeten
kiezen tussen appels of peren. Een terugweg is er niet en blauw/blauw
laten zal niet lukken. Officieel legde niemand klacht neer maar beide
partijen zitten met de vrees dat één of ander parket een zaak start en
ze verklaringen zullen moeten afleggen.
Topadvocaten trekken hun neus op voor het De Pauw dossierke.
Het woord topadvocaat horen ze niet graag maar dat gelooft geen kat.
Alle acht zijn ze ijdel, hebben een kick nodig om onder stoom te geraken
en te kunnen pleiten voor hun ego. Daar is niks mis mee want ze hebben
wat iedere werknemer zou moeten hebben: beroepsfierheid. Wie geniet van zijn werk
heeft beroepsernst en wil de beste zijn. De eerlijkheid van die acht
blijft verwonderen want Jef Vermassen blijft een voorbeeld.
De bemerking dat sommige reporters het niet nauw nemen met de
informatie die ze krijgen misbruiken is terecht. De scoop halen is
uiterst belangrijk en merken we dagelijks in de media. Reporters moeten
het nieuws sprokkelen en wie eerst maalt verkoopt. De druk van de hoofdredacteur
zorgt ervoor dat veel
reporters hun bronnen veel te vlug verbrodden. De reden is
macht en faam.
Spijtig dat rechtbanken de lekken amper tot niet vervolgen.
Begrijpelijk en menselijk is het wel dat iedere reporter als eerste de
scoop wil brengen.
Het is zelfs lachwekkend hoe men probeert de dames hun namen
te ontfutselen.
Stilaan voelen we de vrees van de VRT die beseft dat ze hun
dikke kijkcijfer aan de kant schoof en nu vurig hoopt dat Bart niet de
enige was. Andere zenders zullen ook met een ietwat vrees zitten want
die kijkcijfers zijn zeer belangrijk. Zenders die moeten leven van reclame-inkomsten
zijn er als de kippen bij om al dan niet via een lek de primeur te
bemachtigen.
De media geilt op al wat in de privé sfeer zit. Britten
hebben hun typische roddelkranten en stilaan stevenen wij af naar roddel
TV. Begon het misschien met beenhouwersvrouw zonder slipje? Lag
Grootaerts aan de basis van de sensatie uitzendingen?
Onbelangrijke vragen maar heel belangrijk blijkt dat de media
een kluif heeft gevonden met nog mooie brokjes vlees aan
Het is met de dag duidelijker aan het worden dat de huidige
generatie zijn kinderen moet opvoeden. Gelijke tijd moet de vorige
generatie zichzelf heropvoeden. De laksheid, het individualisme
en een losgeslagen tolerantie hebben als gevolg dat we leven in een
wereld waar alles kan en mag. Respect is er nog amper.
Vroeger was alles beter is een uitdrukking waar men over
glimlachte maar was het vroeger toch niet beter?
Aanslagen, hooliganisme, pesterijen, we horen het alle dagen.
Mensen kwetsen, in verdriet storten is gewoon alledaags geworden.
De overwinning van een voetbalploeg is een reden geworden om
een veldslag uit te vechten. Autos in de fik steken, winkels plunderen
is de normaalste zaak van de wereld. Meidengroepen van amper 15 jaar
terroriseren leeftijdsgenootjes. Heb je iets of wat een job met macht
dan is alles toegelaten.
Vandalen blijken uit de grond te komen zoal paddenstoelen.
Er ontstaan discussies of de politie te laat optrad maar die
discussie is nutteloos. Indien er geen vandalen zouden bestaan dan moest
de politie niet optreden. Er is te weinig politie in de buurt van die
vechtende meidengroepen. Zonder die meidengroepen moet er geen politie
controle doen aan het station. Waarom kon Bart de Pauw zo lang vrouwen
lastig vallen? Waarom kon Harvey weinstein zo lang vrouwen aanranden en
verkrachten? Allemaal vragen die we ons niet zouden moeten stellen
indien we tijdig voor een goede opvoeding en heropvoeding hadden gezorgd.
Katholiek Vlaanderen kende vroeger enkel het misbruik door
enkele slechte herders van god. De eerste tekortkoming in de opvoeding
was het gebrek aan dialoog. Kinderen durfden niet te zeggen dat ze
lastig waren gevallen. Toen is het eerste euveltje geboren over hoe een
kind op te voeden. De jongere
wilde men niet geloven want het geloof was heilig alhoewel menigten
weet hadden dat het pastoorke zijn meid niet enkel gebruikte om zijn
pastorie proper te houden.
Het zal niet eenvoudig worden om aan heropvoeding te doen.
Het is aan de generatie van grootouders en vroeg gepensioneerden die de
hete kolen uit het vuur zullen moeten halen. Gedaan met het rondvoeren
van de kleinkindjes naar het ballet, de dansschool, de muziekschool en
soms nog naar een sportclub.
Het oogappeltje moet kiezen voor één activiteit. De ouders
moeten stoppen met alles toe te geven en hun kinderen te bedelven onder
gadgets. Gedaan met voor elk de mogelijkheid om op TV hun ding te
kiezen. Gezamenlijk dialogeren en samen naar dat programma kijken of
anders moeten ze maar een boek lezen.
Ouders moeten eisen durven stellen en jongeren moeten s
nachts in hun bed liggen en niet rondhangen op straat. Scholen moeten
opnieuw de moed hebben om bij ongewenst en ontoelaatbaar gedrag
strafstudie uit te delen. Back to the roots en de problemen met benden,
De Pauw en Weinsteins zullen veel minder
voorkomen. Ook de politiekers moeten zichzelf heropvoeden
want hoe kan je respect afdwingen als je voortdurend rondloopt met een
zwart kruis op je voorhoofd omdat je leugens na twee dagen uitkomen?
Het zal een lange tijd vergen en velen zullen blaren op hun
voeten hebben zoals na een dodentochtje maar om iets te bereiken moet
men afzien
VTM was nog een ietsje vlugger dan Eén met
de mededeling dat Bart De Pauw zijn C4 kreeg.
Een bommetje noemde de nieuwslezer het op
één. Wereldschokkend is dat nieuws niet en zeker niet in verhouding met de
rechterlijke rollercoaster over de bende van Nijvel.
Zoals de BV in moeilijkheden het verwoordde
kon het vermoeden ontstaan dat het om een soort grap ging om te bewijzen dat
de media fake nieuws als waarheid kan verkondigen.
Of Bart zon goede acteur is zou binnen
enkele dagen blijken doch na één dag is het reeds duidelijk dat het geen
onjuist nieuws is. Als grap een ongelukkige keuze want echte slachtoffers van
al dat ongewenst gedrag zouden niet kunnen lachen met dergelijke stunt.
Eindelijk is er werk gemaakt van één plaats
waar slachtoffers terecht kunnen en onmiddellijk de nodige steun krijgen.
Sedert de oprichting van die nieuwe dienst
kwamen reeds 17 aangiftes binnen. Het topje van de ijsberg? Bart werd ontslagen
na een onderhoud met verslag van de vertrouwenspersoon die die omroep verplicht
moet hebben. Het nadeel voor zowel Bart als de VRT is dat die persoon niet
onafhankelijk is.
Toch is voorzichtigheid geboden want er
zullen zeker valse aangiftes tussen geraken. Denken we maar aan sommigen die
denken dat ze talent hebben maar worden afgewezen en zich willen wreken.
Sommigen die op zoek zijn naar aandacht.
Onmiddellijk na het Amerikaanse schandaal
krijgen we zowat overal aangiftes van misbruik. Nagenoeg in alle beroepen en
niet in het minst in de ontspanningssector.
Dat het er zeer joviaal en seksistisch aan
toe gaat in de wereld van radio en Tv weet iedereen. De uitdrukking dat ze het
met iedereen doen is reeds jaren op de Reyerslaan een lopend vuurtje. Kleine
filmsterren die grote filmsterren nadoen is niet ongewoon.
De eerste BVs die uit de kast kwamen waren
ook mensen die op TV kwamen. De VRT heeft ook reeds jaren de naam dat het
krioelt van homos, lesbiennes. Soms terechte opmerkingen maar soms ook
overdreven.
Een overdreven weergave van onze
maatschappij zijn de voedingsbodem van soaps, een typisch voorbeeld is de soap
thuis
Met overdrijven bestaat de kans dat zoals
leerkrachten ten tijde van Dutroux nog amper durfden helpen om hun leerlingen
met een wupje onder de poepe ze over de bok te helpen wippen
De ene geniet van de bijwijlen zeer seksistische
opmerkingen tijdens uitzendingen van stand-ingup comedians. Humor bedrijft men
op een smalle koord en ook Bart De Pauw was op dat gebied vlot ter taal. Tot
hoever mag men het lijntje overschrijden?
In mijn dierenwereld is dat simpel. Wanneer
ik als hond grens overschrijdend gedrag doe en het staat dat al dan niet knappe
teefje niet aan dan krijg ik een knauw. Mijn opvoeding is echter danig goed
geweest dat ik geen enkel litteken tot nu toe heb. De mens kan zoals zo vaak
van mij leren dat respect een begin is van een duurzaam aangenaam leven.
Hoe sympathiek Bart ook mag zijn, een
oordeel mag enkel na grondig onderzoek en door een rechter.
Velen zullen met een vreemde smaak zitten na de reportage van
Pano. Veel ouders die denken goed bezig te zijn met hun kindjes te laten
sporten. Zelf heb ik nooit gedacht dat er iets mis kon lopen met
trainers van sportclubs. Jaren actief en nooit iets opgemerkt dat kon
duiden op ongewenst seksueel gedrag van een trainer of een bestuurslid.
Dat de dader heel subtiel tewerk gaat blijkt duidelijk uit de
verklaringen van de slachtoffers. Geloven moeten we de slachtoffers zeker
want de daders staan in een machtspositie die ze gemakkelijk kunnen
misbruiken.
Wat niet uit de reportage blijkt en ook niet doordringt bij
de criminologe is het feit dat jongeren een reden hebben om met hun klacht niet
onmiddellijk naar buiten te komen. Dat we te individueel leven is een feit maar het is ook een
feit dat ouders en jongeren te weinig praten met elkaar.
Dat sportclubs niet staan te trappelen om toe te geven dat
één van hun trainers aan grensoverschrijdend gedrag doet is logisch. Er
is een tekort aan trainers en men vreest een slechte naam te krijgen.
Het is ontoelaatbaar dat een bestuur niet reageert wanneer ze een
vermoeden hebben en het is totaal uit den Boze indien er zo goed als een
zekerheid is van misbruik. De rechter zou in dergelijke gevallen ook het
bestuur moeten vervolgen voor het niet verlenen van hulp aan een mens in
nood.
Een heksenjacht mag het zeker niet worden want er zijn meer
goede clubs en trainers dan slechte. Ook onbegrijpelijk is dat men al
wat op het internet komt men controleert en toch blijkt duidelijk dat
die daders hun slachtoffers manipuleren en stalken.
Tevens zouden sommige ouders die sportclubs niet mogen
gebruiken als goedkoop opvangcentrum voor hun kindjes. Interesse voor de
prestaties van hun lievelingen mag gerust zolang ze zich niet fanatiek
gaan gedragen.
We moeten ons ook begoeden voor valse beschuldigingen. Denken
we maar aan Di Rupo die ook de naam kreeg van een pedofiel te zijn. Na
onderzoek bleek dit onterecht maar de man verklaarde na de ganse heisa
dat hij zelfmoord had overwogen.
Wat we de laatste tijd meemaken is het gevolg van een veel te
lakse houding en te lichte straffen en geen straffen. Allemaal te danken
aan vuil Rogerke?
Gilles De Coster maakte zijn naam met De Mol maar bewijst op
Canvas dat hij ook met peper en zout vragen kan stellen.
Een interview in een sober lokaal om de aandacht niet te laten
afdwalen. Acht advocaten laten vertellen over hun werk. Boeiende TV zelfs voor
mensen die hun vertrouwen in de rechtbanken verloren zijn.
Geen Jef Vermassen tussen die acht strafpleiters. Jef heeft
zijn privé zender op VTM.
Het zijn de kleinere goden van pleiter die een inzicht geven
over hun job. Pleiters die mogelijks het onderspit al eens moesten delven tegen
een Vermassen maar die genieten van hun werk.
Het is duidelijk dat naast de strafpleiter ook de rechter en
het openbaar ministerie moet inspannen om te winnen. Heikel werd het wel
wanneer Gilles het heeft over procedurefouten en dan viel het op dat ook de advocaat
van de stouterik maar al te graag een weekendje wacht vooraleer de rechtbank
te verwittigen zodat zijn klant op een eigenlijk onorthodoxe wijze vrij komt.
Hopelijk komt De Coster nog eens terug op dat miserabele
loontje van die advocaten. De vraag is wie dergelijke advocaten kan betalen aan
een uurloon van minstens 150/uur. een weekje Assisen kost de klant algauw een
25.000 en dan moeten we ons de vraag stellen of de gerechtigheid wel voor
iedereen is. Neem het voorbeeldje in het interview van het meisje dat haar
ouders liet ombrengen door twee jongens. Dat weliswaar misbruikte kind zal
zeker niet genoeg gehad hebben op haar spaarboekje.
Anders wanneer het gaat over een drugsbende want die hebben
een spaarpotje op één of ander eiland.
Dat brengt ons naadloos bij de Paradise Papers.
Zouden er tussen die acht geen tussen zitten die in de
eerstvolgende dagen op een zwarte lijst zullen prijken? Wellicht niet want de
beste boswachters zijn de beste struikrovers!
Europa wil één democratische unie worden maar blijkt nog maar
eens een groepje landen te zijn die niet weten wat een eenheid is.
Sommige landen weigeren resoluut vluchtelingen op hun nemen. Ook blijkt dat
Europa een zeer grote parasol heeft wanneer het om Spanje
gaat. Zwijgen in alle talen en alles behalve een eensgezindheid.
Wanneer we het woord democratie splitsen dan krijg je demo
als eerste deeltje. Een dom is een proefwerkje waarvan de auteur(s)
hopen dat er een vervolg en soms een hit op volgt.
Ons land stuurde een demootje in de hoop van Europa steun
te krijgen. De Catalaanse leiders zochten heil in ons land. Madrid zet
ons land onder druk om die leiders aan te houden en ze uit te wijzen.
Europa hoort, ziet en zwijgt. Vanonder hun parasol enkel een mededeling
dat Spanje hun intern probleem zelf moet oplossen. Democratisch kan men
moeilijk de Europese houding noemen.
Hoe wil men over democratie spreken wanneer mensen op
geweldloze manier zich verzetten tegen hun land. Er zijn voorbeelden
genoeg van kleine onafhankelijke landjes die het toch maakten. Vrije
meningsuiting mag blijkbaar in Spanje niet. Op een vreedzame manier
uitkomen voor je politieke mening is in Spanje taboe. Je moet het durven
om voor je mening de kans te hebben om 30 jaar of meer achter de tralies
te gaan. Europa gaf kritiek op het geweld van Madrid maar verder laat
Europa de neus bloeden.
Dialoog zit er niet meer in. Het Brusselse gerecht mag de
kolen moederziel alleen uit de hete pot halen.
Veel alternatieve heeft de onderzoeksrechter niet. Een beetje
de moeilijke situatie rekken om dan te hopen dat die Spanjaarden
vrijwillig terug naar hun land trekken om deel te nemen aan de
vervroegde verkiezingen.
Democratie is een woord dat rajoy niet wil kennen. Het begint
allemaal opnieuw het geurtje van de tijd van Franco te doen terugkeren.
Vrije mening en een persoonlijke opinie mag volgens Rajoy
niet. De onderzoeksrechter liet de vijf Catalanen na ondervraging gaan
met voorwaarden die ze moeten naleven. De voorlopige situatie is slechts
voor een kleine twee weken.
Als viervoeter en lastig hondje zou ik aan de Catalanen
voorstellen dat ze daags voor ons land moet beslissen over uiteindelijke
uitwijzing ze vluchten naar Nederland en zo om de zoveel dagen dat
herhalen en alle Europese landen opzadelen met het democratische probleem. Wie
weet geraakt Rajoy het niet moe om telkens een aanhoudingsmandaat te
sturen
Opnieuw een zware aanslag in Amerika. We wachten op de tweed
van Trump met verontschuldigingen over wat hij ooit zei over Brussel.
Onze hoofdstad was een 'hellhole' en wat moeten we nu vaststellen? Dat
het in zijn land niet beter is.
Erger nog want terwijl de hulpdiensten nog volop bezig waren
kon de Amerikaan reeds genieten van een parade voor Halloween. Als
griezelmoment kan dat tellen. Respect voor de buitenlandse slachtoffers
is blijkbaar aan de Amerikaan niet gegeven.
Heel eigenaardig is dat Trump zonder omwegen de dader al het
vonnis kreeg van de doodstraf. Het hart op de tong hebben zouden ze in
Gent niet 'wijs' noemen.
De opmerking dat het onmiddellijk een dader is die de
doodstraf mag krijgen omdat hij donker is van huid zal ook wel typisch Amerikaans
zijn. De moordenaar in Las Vegas was er eentje met een wit velleke en
die mag dus blijven leven. Racisme is blijkbaar nog heel normaal in
Amerika.
Het neemt niet weg dat er toch een beetje een gat blijft in
ons land.
Namelijk een gat om moeilijkheden aan te trekken. Niet
dat die Catalaanse politiekers misdadiger zijn maar moesten die nu echt
naar ons land komen om niet in de gevangenis te vliegen? Waarom gingen die
niet naar het buitenverblijf van de Europese Unie, namelijk in Straatsburg?
Gans Europa is plots sprakeloos. Alle landen zwijgen behalve
ons landje en het rechterlijk apparaat werd in Madrid in gang gezet. We
zijn een tijdje zoet met rechterlijke procedures.
Waar zitten die Spanjaarden die niet terugkeerden naar hun
land om gehoord te worden?
Wellicht in Mechelen of omstreken en de reden is dat ze
dan halverwege Brussel en Antwerpen verblijven. Dicht bij de hoofdstad
om regelmatig een persconferentie te kunnen geven en dicht bij Antwerpen
om een koffie te gaan drinken bij Bartje en zijn partijgenoten. Het zal
nog een spannende periode worden met de eindejaar dagen.
Voorlopig en hopelijk de meest trieste aflevering van 'die
huis'. De uitzending over en met Peeters viel tegen. De enigen die
konden waren wellicht psychologen die hun boekentheorie konden uittesten
met de persoon van de politieker. De man is een ideaal studieobject.
Eigenlijk een zielige man waar we medelijden mee moeten
hebben. Zijn ganse loopbaan in het teken van wikken en wegen. Slechts in
zijn tuin en met zijn naaste omgeving zichzelf en spontaan kunnen zijn. Een
man die kickt op macht en zijn houding en leven instelt om nooit aan de
macht die hij nastreeft zal geraken. Een man die zijn obsessie slecht
kwijt geraakt met het afrijden van zijn pelouze. Spijtig en triestig
voor zijn vrouw. Zij zal haar ganse leven in zijn kielzog gelopen hebben
en het leven ondergaan hebben als een brave, weliswaar welstellende
slavin.
Mogelijks is ze een vrouw die graag in ruisbroek woont.
Teruggetrokken maar genietende van de omgeving die ze door en door kent.
Om haar man te plezieren moet ze zich wegcijferen en verhuizen naar
Antwerpen. Weg uit haar dorp en zich aanpassen omdat haar man zijn
rivaal wil verslaan in de verkiezingen. Wellicht zijn laatste poging om de macht te
grijpen die hij zo graag wil krijgen. De kans is klein dat hij zal
winnen want met zijn wikken en wegen komt hij altijd iets te laat. Het
moet een vermoeiende opgave zijn om voortdurend te gedachte te hebben
dat je niks mag zeggen of doen dat schade kan berokkenen aan je imago.
Dat hij gedreven is bewijst hij met zijn sportieve prestaties. Als
fietser kan hij niet verdragen dat een ander sneller kan fietsen dan
hij. Capaciteiten heeft hij vast en zeker maar zijn einddoel zal hij nooit kunnen bereiken. Het gebrek aan lef en
voornamelijk durf zorgt ervoor dat hij een Poulidorke zal blijven. De
eeuwige tweede.
Peeters wil ten koste van alles en iedereen bewijzen dat hij
ons land uit de grote put van staatsschuld kan krijgen. Hij ligt uren
wakker om zijn collega's besparingen door de strot te duwen. Hij wikt en
weegt zijn woorden om zijn idee over een gezonde begroting erdoor te
krijgen. Dat velen daar het slachtoffer van zijn is voor hem geen
probleem omdat hij leeft in zijn leefwereld.
Zappen van die huis naar een potje voetbal was geen
alternatief. Van het ene triestige programma was het overstappen naar
een ploegje landgenoten die geen weerwerk konden bieden tegen de
overmacht van de meest dure club van Europa.
Dan maar zappen naar de Ecuadoraanse prof die wel de lef en
durf had om deel te nemen aan een ludieke kwis van de slimste en de
aflevering ook won.
De moderator nam weliswaar de prof wat in bescherming en keek
soms een beetje tussen de vingers maar dat moet men erbij nemen en het
kwam de positief over voor de aflevering.
Net voor Allerheiligen mag een triestig TV avondje ook wel
eens.
We mogen twijfelen of sommigen in ons land goed bezig zijn.
Na meer dan dertig jaar is men nog steeds op zoek naar een
bende terroristen die 28 mensen voor een onbekende reden de dood injoeg.
Opdrachtgevers gingen en gaan nog steeds vrijuit.
Antwerpen is in de ban van geweld tussen Turken en Koerden
waar de Sinjoor niks mee te maken heeft maar waar door bemoeienissen van
onze politiekers er in hun stad een veldslag wordt uitgevochten.
Ook dankzij de bemoeizucht van sommige politici komen we in
moeilijkheden met Spanje.
Spanje, het land om de winter zonder zorgen door te brengen
voor veel Belgische gepensioneerden is boos. We moeten ons niet bemoeien
met wat er gaande is met de politiek in Spanje. Uitlatingen dat dialoog
een oplossing kan en zou moeten zijn mogen we geven. Spanjaarden
uitnodigen om in ons land politiek asiel te vragen is vragen om miserie. Bemiddelen is het enige wat toegestaan kan worden. als
piepklein landje moeten we ons niet gedragen zoals Antwerpenaars. Een dikke nek moeten we niet opzetten want zo heel fier
moeten we niet zijn over ons beleid.
Of het mogelijk is dat de Catalanen een eigen land oprichten
is niet ons probleem. Wij moeten niet uitvissen of het haalbaar is. we
hebben zelf onze zorgen waar we nog geen oplossingen voor hebben en toch
menen sommige politiekers dat ze raad kunnen geven en doen dan domme
uitspraken.
We kunnen er zeker van zijn dat naast Spanje we weer goede
raad zullen geven aan onze ex kolonie want het rommelt er ook.
Mijn pépé zei altijd: neem een borstel en begin voor je
eigen deur te vegen. Mijn pépé was een oude grijze hond met lange baard
en die had altijd gelijk
Fier verklaarde Renaat Landuyt dat hij slechts enkele uurtjes
per nacht in zijn bedje ligt. Hij werkt 's nachts. Dan verstuurt hij
mailtjes naar zijn ondergeschikten omdat dit voor gevolg heeft dat het
personeel beter zijn bevelen opvolgt.
De opmerking van de moderator wat hij tijdens de dag doet
negeerde Renaat. De Bruggeling weet wat zijn burgervader tijdens de dag
doet. Fietsen door zijn provinciestad, recepties en openen van de
zoveelste schoenwinkel, winkelketen in de winkelstraten. er een
traag speechje geven en er eentje of meer drinken.
Met humor kan je alle kanten uit en het is aan anderen om te
oordelen of ze je humor al dan niet waarderen. Het nadeel van
ondoordachte humor zorgt ervoor dat men je ook niet te serieus kan
nemen. Een goede humorist is Renaat niet, hoogstens het een beetje
langzaam praten zoals Filip!
Het pittoreske provinciestadje komt de laatste jaren wel
veelvuldiger in het nieuws. De overleden jongeren die ingevolge
drankmisbruik verdronken, van een brug vielen zullen velen reeds zijn
vergeten. Alleenstaanden die maanden en weken dood in hun woning lagen,
halve veldslagen na voetbalwedstrijden en als recentste de bende van
minderjarige meisjes die de stationsbuurt onveilig maken.
Zorgen moeten de burgers zich wel maken dat Landuyt duidelijk
te weinig praat met zijn politiediensten.
Zondag verklaarde Renaat dat hij nog veel grootse plannen
heeft voor zijn stad indien hij herkozen zou worden. Hij ziet Frank
Vanacker als zijn voorbeeld. Diens vader Achille 'Charbon' was een
burgemeester die veel voor de Bruggelingen deed, niettegenstaande de man
enkel in de weekends in Brugge kwam. De man leefde in de hoofdstad en
zijn woning; een echt museum langs de reien, was een soort
buitenverblijf.
Zijn zoon Frank werd burgemeester en mensen kenden hem als
vaste klant op de terrasjes rond het Huidevetterspleintje. Frank zorgde
voor dat de bierleidingen regelmatig werden gebruikt.
Toch hoorden we een terechte opmerkingen dat die meidenbende
bestaat uit jongeren die als gefrustreerden met agressie zich een weg
zoeken. De 's nachts werkende burgemeester heeft een punt dat een groep
jongeren zich slecht voelen en uit de maatschappij vallen. Of men in
Brussel naar de uitleg van een humoristische nachtwerker zal luisteren, zal
de toekomst moeten uitwijzen.
Er bestaat een kans dat ook Renaat zal versleten worden als
burgervader met toogpraat!
Brugge, het pittoreske openluchtmuseum,
heeft te maken met een fenomeen dat de Britten reeds enkele jaren kennen. Geen
bende van Nijvel maar een bende tienermeiden van rond de 16 jaar die
leeftijdsgenoten pest.
Onder de naam Zehbis, wat een scheldnaam
is maken ze het zeer bond in de omgeving van het station.
Uiteraard ontstaan onmiddellijk theorieën
of dergelijke groepen van vechtende meisjes een gevolg is van het
feministische.
Absurde redenering want wie of wat zijn die
meisjes?
Niks meer of niks minder dan een groepje
domme meiden die aan het begin staan van een leven aan de rand van de
maatschappij. Meiden die hun broek niet meer mogen slijten op de schoolbanken. Omdat
ze sedert hun eerste studiejaar sukkelen om het tempo van de lessen te volgen
werden ze schoolmoe en agressie, onbeschoftheid en orde verstoren is het
enige waar ze goed in zijn. Het zijn gefrustreerde jongeren die zelfs in hun
domheid beseffen dat ze eigenlijk niks meer of minder zijn dan lozers. Ze komen
uit gezinnen waar de ouders hun kinderen de vrije loop laten. Op hun 14de
lopen ze ganse nachten op straat. Ze hebben niks om handen. Scholen waren
genoodzaakt door hun gedrag ze de school te verbieden. Hun ouders hebben weinig
middelen dus gaan die meisjes op zoek om aan geld te geraken. Afpersing,
diefstal is een gevolg. Er is slechts één kind die zich als leidster opwerpt en
de anderen zijn domme volgelingen omdat ze intellectueel op een heel laag
niveau staan.
Het zal vermoedelijk het leidstertje zijn
die het parket oppikte en die nu in een half open instelling zit. Een oplossing
voor dat kind is het niet en we leggen de nadruk op kind. De eerste maand zal
ze niet buiten mogen. Het traject zal pas starten na een maand indien het kind
tijdens de eerste vier weken niet te lastig doet. Het oerdomme gansje komt nu
terecht tussen die kindhoertjes uit Antwerpen. Het zal haar leerschool worden
om op een gemakkelijke wijze aan geld te geraken. Lezen, schrijven, rekenen het
is niet haar ding maar als het om seks gaat denkt ze dat ze alles weet. Ze zal
opgevist worden door een jongerenbende die haar zal laten werken in het milieu
van seks en drugs.
Brugge, een provinciestadje, dat verzuipt
onder een teveel aan toeristen wil een imago opbouwen van studentenstad maar is
dat niet. Gebrek aan organisatie, sportinfrastructuur om jongeren een
studentensfeer te bezorgen. Een stad die uitsluitend denkt aan inkomsten via
toeristen. Die volop bouwt en verbouwt met hoeken en kantjes om wat niet deugd
te promoten. Waar jongeren verblijven, moet men aan sociale controle denken en
dat ontbreekt in de denkpiste van de burgervader en zijn entourage.
Zehbis moeten weliswaar uit de
maatschappij tijdelijk genomen worden maar er moet een intensieve begeleiding
volgen. Een soort bootkamp waar ze zich afmatten. Fysiek moe maken tot ze er
nagenoeg bijvallen. De mogelijkheden
afnemen om hun stommiteiten op het internet te plaatsen. Ze leven met beperkte
middelen maar lopen rond met de laatste smartsphones die op de markt zijn. Ze
bewijzen hun domheid met het plaatsen van filmpje over hun domheden.
Het is ook aan de burger die dergelijke
jongeren bezig ziet om hun verantwoordelijkheid te nemen en de politie te laten
aanrukken. Kort op de bal spelen en meer werkstraffen opleggen. Discipline die
de ouders niet leren moet de maatschappij overnemen. Die jongeren mogen
duidelijk voelen dat hun gedrag ongewenst is. Eveneens moet men beslissen dat
indien ouders hun verantwoordelijkheid niet nemen het kindergeld rechtstreeks
dienst zal doen om gedupeerden te vergoeden. Ouders die geen
verantwoordelijkheid nemen moet men niet belonen met kindergeld. Een soort van
verplichte budgettering dringt zich op in gezinnen die hun plichten als ouder
niet nakomen .
Politiek en misdaad gaan hand in hand. Om
aan politiek te doen heb je macht en geld nodig. Zowel geld als macht is te
vinden bij misdaad. Misdaad zorgt voor geld. Is het met wapenhandel, drugs,
fraude het doet er niet toe. Met geld verwerf je macht en de politiek heeft
geld nodig en misdadigers gebruiken hun misdaadgeld om de politieker een duwtje
in de rug te geven want zonder dat duwtje krijg je geen macht. Een win win
situatie voor beiden. Geen enkele politieker kan eraan ontsnappen want als
Robin Hood of Don Quichotte geraak je nergens.
De nieuwe ontwikkelingen over het dossier
van de bende van Nijvel zitten weer op het niveau van de jaren 90. Ook toen
sprak men reeds van een staatsgreep en was de bende een groep die bloeddorstig
moordde in opdracht van de grote onbekende(n).
Er viel toen één naam, namelijk die van
Vanden Boeynants. Het was een publiek geheim dat de vleesmarchand geen
propere handen had. Hij stak het ten andere niet onder stoelen of banken en
Brusselaars wisten als geen ander dat hij nauwe kontakten had met duistere
figuren. VDB stond bekend om malafide personen aan een jobke te helpen. We
herinneren ons de gangster die hij een jobke bij de RVA bezorgde. VDB wist wat
hij deed. De handelaar in vlees had bedrijven, gebruikte de diensten van de RVA
om zich te verrijken. Hij was de uitvinder om de kas van tijdelijke
werkloosheid leeg te zuigen. Zijn systeem was duidelijk. Een bedrijf verkopen
en door oneerlijke concurrentie het bedrijf dat hij verkocht dan te laten leegbloedden
om het dan goedkoop over te nemen. Sommige van die bedrijven lapte hij dat
meerdere keren. Voor dergelijke bedrijven moet je mannetjes hebben op de juiste
plaats en daar zorgde hij voor.
Bij zijn vrijlating na zijn ontvoering werd
er nooit meer gesproken wie het losgeld betaalde. Het geld zou van een vriend
uit Saoudi Arabië zijn voorgeschoten! Dat ruikt naar een bedanking voor
geleverde wapens maar de massa kreeg nooit een uitleg. VDB kreeg het verwijt
dat hij onder één hoedje speelde met Haemers en consorten. Nooit werd die piste
onderzocht.
Opnieuw valt de naam van VDB als mogelijke
opdrachtgever van 35 jaar geleden.
Zal men thans dieper graven?
De kans is uiterst klein want de politieke
partijen zijn nog steeds dezelfde en het grote gevaar is dat indien de waarheid
naar boven komt de kiezer zijn volledige vertrouwen verliest in de democratie.
Onze democratie dat met de scheidingen van
onze drie machten zo mooi in elkaar past. De praktijk is echter dat die
scheiding der machten slechts in theorie bestaat. Er is wel degelijk inmenging
van de ene macht in de andere. In het geval van de bende van Nijvel bleek dit
na de gebeurtenissen onmiddellijk want vertraging, verwijdering en niet willen
onderzoeken van wat de bende deed blijkt tot op heden.
Naast onze drie machten hebben we dan ook
de scheiding tussen Kerk en Staat. Wie gelooft daarin? Wellicht enkel mijnheer
pastoor en tante nonneke want die geloven ook in de hemel na de dood
Het is een ideaal moment om een politieke
tegenstander de politieke genadeslag te geven maar wie heeft er geen boter op
zijn hoofd? Wie durft zijn nek en toekomst uitsteken?
Vermoedelijk denken veel landgenoten zoals
ik het zal allemaal blijven zoal het was.
Komt er eindelijk een nieuw rechtvaardig
onderzoek naar de bende van Nijvel?
De emotionele verklaring van de broer van
één van de daders van de bloedige aanslagen zou een kentering kunnen teweeg
brengen.
Jef Vermassen roerde zijn mond in de media
en we zouden hoop kunnen putten dat er eindelijk schot in de zaak van de bende
zal komen.
We moeten echter realistisch blijven en nog
niet teveel hopen op een doorbraak in het onderzoek.
Wanneer we de Procureur horen die thans het
onderzoek in handen heeft dan is het duidelijk wat ze bedoelen met luie Waalse mentaliteit.
Lachwekkende uitleg dat veel informatie goed is maar dat dit wil zeggen veel
werk
Wanneer we dan horen dat Jef Vermassen een
brief stuurde die gewoon weken niet werd gelezen dan stelt de vraag zich hoe
dit kan.
Het kan heel goed en het dossier zit al
jaren op slot en grendel. Het was en is duidelijk dat de bende een groep
Rijkswachters waren bestaande uit ex paras. Een gesloten groep in een gesloten
systeem. Militairen met een hoofd als een paard en oogkleppen die elk bevel
uitvoeren zonder denken. Inderdaad wellicht mannen uit de Diane afdeling die nu
oude gepensioneerde mannen zijn.
Een oplossing om thans het onderzoek terug
naar Vlaanderen over te hevelen is niet van toepassing want het zal nu de
bedoeling zijn de media wat zand in de ogen te strooien en nadien het dossier
verder te laten pruttelen zoals een stoofpotje.
Uit het dossier waar zeker al veel stukken
in de versnippermachine verdwenen staat reeds jaren wie de mogelijke daders
waren.
Blufpoker van de Waalse Procureur om
vermassen eens te laten opdraven en hem namen te noemen. Een manier om Jef
nadien procedurefouten aan te smeren en hem te beschuldigen dat hij stukken uit
het dossier in de media bracht.
Als buitenstaander weet ik dat een
Procureur uit Nijvel in het begin van het onderzoek met achtervolgingswaanzin
te kampen kreeg door bedreigingen. Ik verloor een vriend die als beginnende
inspecteur op het onderzoek werd gezet en na enkele bedreigingen zijn gezin
uitmoordde en dan zelfmoord pleegde. Hij wilde de bende voor zijn
Naast de eigen Rijkswacht liep er een
onderzoek bij de toenmalige gerechtelijke Politie want Rijkswacht en
Gerechtelijke waren kat en hond!
Dat de daders aan het licht zullen komen is
mogelijk maar wat moet geens?
De moordenaars voerden een opdracht uit en
wie gaf die?
Dertig jaar geleden wist de
onderzoekscommissie reeds dat de daders moesten gezocht worden bij gewezen
rijkswachters. Bijkomende onderzoeken gebeurden nooit en de reden ligt eenvoudig.
Slechts wanneer de betrokken poltieker op zijn sterfbed zal praten, kan er een
echte doorbrak komen.
Voorlopig is wat aan het licht kwam maar
het licht van een oude petroleumlampje.
Hopen op led-verlichtng maar de
elektriciteit is duur!
In een stroomversnelling zal het onderzoek over de bende van
Nijvel niet komen. Het is niet totaal onverwacht dat er thans een
bendelid op zijn doodsbed een uitlating doet. Het is ook geen toeval dat
het toevallig de meest opvallende van de bende was die bekende aan zijn
broer. Het bendelid die men de reus noemde.
Na zijn halve afscheid op VTM verklaarde Vermassen dat hij
als einddoel van zijn carrière het onderzoek naar de bende een einddoel
zou worden. Iedereen die toentertijd een beetje de Belgische politiek
volgde had toen reeds de overtuiging dat de bendeleden moesten gezocht
worden in het milieu van Rijkswacht, Veiligheidsdienst en gewezen
para-commandos. Ook mag men er nagenoeg zeker van zijn dat de hand
boven hun hoofd gehouden werd door enkele politiekers.
Het was de tijdsgeest van enkelen die van ons landje een republiek
wilde maken. Het koningshuis moest verdwijnen en mogelijks was de te
goede verstandhouding tussen het koningshuis en onze vroegere kolonie daar
niet vreemd aan.
Tot op heden kwam er nog weinig uit over wat er allemaal
gebeurde in het toenmalige Congo, later Zaïre
Het aantal slachtoffers en moorden die gebeurden in de
vroegere kolonie gebeurde werden en worden nog steeds met de mantel der
liefde toegedekt.
Enkele van onze oude politiekers weten meer en die
zullen hun geweten niet zuiveren maar alles meenemen in hun graf.
Het vermoeden dat de bende een poging deed om het regime
omver te werpen was voor velen de reden dat die raids gebeurden.
Andere leden van de bende moet men zoeken bij Rijkswachters,
leden van de groep Diane en de Staatsveiligheid die ontslagen werden. Leden
die met hun militaire achtergrond een vorm van insubordinatie wilden
plegen. Mensen die in opstand kwamen met hun oversten en zich wilden
afzetten tegen wat voor hun een corrupt regime was.
De wapens die werden gebruikt voor de moorden waren wapens
die in beslag werden genomen door Rijkswachters. De wapens waren
oorlogswapens die gestolen werden uit kazernes. Ouderen herinneren zich
zeker nog de inbraken in kazernes en toenmalige soldaatjes die hun
legerdienst nog verplicht moesten doen trokken de wacht in die tijd op met scherp.
Die inbraken in kazernes was voor niks nodig want ze hadden reeds wapens
en munitie genoeg. Na de moorden en de onderzoeken op de slachtoffers
was het toen reeds duidelijk welke wapens en welke kogels men had
gebruikt. Ballistiek stond toen nog niet op het punt zoals heden maar
men wist wel reeds welke soort wapens en kogels men gebruikte.
Toch is het eigenaardig dat de reus reeds twee jaar
overleden is en dat de broer pas nu boven water komt met zijn verhaal.
Zou er nog druk zijn vanuit de bende, de politiek?
Vermoedelijk is die gewezen Rijkswachter niet de enige die
reeds vertrok naar de eeuwige jachtvelden. Het waren zware mannen die
geen rustig leventje hadden en de twijfel bestaat dat er nog leden
intussen dood zijn. Maar mogelijks leven er nog politiekers van toen en
die moeten hopen dat ze voor hun einde nu toch plots niet aan de galg
zullen komen te hangen. Een levenscarrière die in één klap een smet zou
krijgen waardoor hun kinderen en kleinkinderen een loopbaan in de
politiek mogen vergeten
Zal Vermassen een mooi slot aan zijn loopbaan kunnen
breien? een vraag waar we wellicht nog enkele jaartjes moeten op
wachten of dat nooit in zijn laatste boek zal verschijnen.
Al enkele dagen proberen programmamakers mensen te overtuigen
om verklaringen los te krijgen bij mensen die slachtoffer werden van
fysiek geweld.
Is het zich bezondigen aan sensatiezucht of probeert men een
mentaliteitsverandering te bewerkstelligen?
De balans wijst meer op sensatie wie als eerste een
slachtoffer een naam laat vallen wie de dader van fysiek geweld was.
Het is vergelijkbaar met wat we meemaakten met de misbruiken in de kerk.
Nadat enkele namen vielen en na veel geleuter veranderde er
weinig tot niets aan de houding van daders. Een algemene oplossing is er niet want mensen hebben en
zullen altijd dierlijk gedrag vertonen. Dat het hoe langer hoe meer misloopt met het menselijk gedrag
heeft meerdere oorzaken. Respect is zeldzamer aan het worden en de invloed van de
technologische vooruitgang is een reden.
De tijd van Playboy is voorbij. De mogelijkheden en stroom
van verkeerde informatie is via het internet onbeperkt. Gedaan met een
foto van een bloot meiske. Bewegende en vaak degoutante filmpkes zijn
voor iedereen bereikbaar.
Die beelden en het feit dat de mens slechts een veredelde
diersoort is zorgt voor ongewenst en overschrijdende gedragingen.
Er zijn geen remmingen meer en bijgevolg te weinig respect.
Sedert het Polaroid fototoestellelke begon mama en papa
beeldjes te schieten die aanvankelijk privé bleven maar na een tijdje
verder gingen dan in huiselijke kring.
Jongeren verloren door de houding van volwassenen hun
zelfrespect en het op zoek gaan naar zijn eigen lichaam veranderde
drastisch. Kinderen nemen beelden in hun blootje en plaatsen die op de
sociale media. Ze beseffen de gevaren niet en dit is begonnen door
gebrek aan zelfrespect. Ze kregen het voorbeeld van de ouderen.
Dagelijks lezen we artikels van meestal vrouwelijke
slachtoffer. In die artikels valt het op dat de manier waarop mannen en
vrouwen met elkaar omgaan verkeerde reacties uitlokt. Oogcontact, een
glimlach of een antwoordje interpreteren mannen vaak op een verkeerde
manier. Bij sommige mannen komen de dierlijke elementen dan naar boven
en hebben ze geen remmen meer. Omdat die categorie machogedragingen de
overhand nemen, samen met een gebrek aan respect zijn de gevolgen fataal.
Ook lees je in sommige artikels dat vrouwen bij ongewenste
uitlatingen mannen hun middelvinger tonen en zijn fuck you en
dergelijke niet uit de lucht. Voor sommige mannen zijn gebaren en grove
taal een extra stimulans om zich te laten gelden.
Neem dan is uitleg van sexologen à Liekens en de escalatie is
een feit. Respect kan men heel vaak opdringen door te negeren en je te
verwijderen. Feministen zullen dit niet willen horen. De vrouw moet zich
laten gelden en dus van zich afbijten. Beesten bijten ook vaak van zich af en het resultaat is dan
een verkrachting.
Negeren en zich verwijderen is ook een vorm van afbijten maar
een juiste basis is van in zijn jeugd te leren anderen te respecteren en
zelfrespect te hebben.
Doe maar een rondvraag bij ouderen die de oorlog meemaakten.
Oorlog staat gelijk met verkrachtingen en gebrek aan respect en vraag
maar aan oma en opa hoe zij omgingen met opdringende vijanden. Ervaringsdeskundigen
hebben we zat bij onze oudjes maar kunnen we nog luisteren? Kunnen we nog
iets leren zonder dat er beelden bij moeten?
Geen leerling van de Herman Teirlinckschool. Vandeurzen
kreeg zijn opleiding van zijn tante nonneke en op latere leeftijd van
paters van het seminarie.
Zijn tante nonneke leerde hem dat liegen mag. Volgens de
zusterkes mag een leugentje om bestwil maar dat kan een zeer rekbaar
begrip worden. Van de paters leerde hij om met een uitgesproken gezicht
de toehoorders te overdonderen en met vele herhalingen je uitleg
geloofwaardig te maken.
Naast acteur is Vandeurzen ook nog sportief want het is
hollen van de ene studio naar de andere. De reporters stellen steeds
dezelfde vragen opnieuw en dus kan Jo telkens zijn zelfde tekstje
afdreunen.
In de zevende dag maakte men het hem ook niet moeilijk want
de verpleger met dertig jaar ervaring werd niet onder druk geplaatst om
nog meer misbruiken aan het licht te brengen. Het blijft maar het topje
van de ijsberg dat een beetje ontbloot werd.
Het is te vergelijken met de rechtbank. Een misdadiger die
goed weet dat hij fout deed verschijnt niet voor de rechter. Die stuurt
zijn kat naar de rechtbank en dat deden die bouwpromotoren ook.
Baggermannen kwamen niet uit de doeken doen dat ze maar 15% winst maken
op de verzorging van ouderen.
Tijdelijk zullen het postvak IN het met minder mailtjes moeten
doen om je te overhalen om te investeren. De bouw van die luxe
appartementen en studios zullen gewoon doorgaan. Je zal nog steeds als
investeerder je netto 6% intrest halen uit je aankoop.
Zowel Vandeurzen als Deblock moeten die werkwijze ondergaan
want al dat bouwen is goed om de crisis te bestrijden. Dat die
appartementen er komen dankzij tijdelijke buitenlandse bedrijven moeten
we erbij nemen.
Het is echter niet enkel in het onderdeel ouderenzorg dat het
misloopt. Het begint reeds met de thuiszorg. Een hals over de kop
verzorgde opleiding van inwijkelingen zorgt ervoor dat ook in de
thuiszorg de patiënt een mondje vreemde talen moet leren. De verpleging
gebeurt hoe langer hoe meer door verpleging die weliswaar vriendelijk is
maar die nog op het niveau van lager onderwijs staat wat betreft de
Nederlandse taal. Vergeet dus het sociaal contact met je verzorgende.
Zij begrijpt jou niet en jij begrijpt haar niet.
Waar zitten onze Vlaamse meiden dan. Bevolken zij de
verpleegsterscholen niet meer? Minder want die meisjes willen vast werk,
een degelijk loon en zijn wel bereid tot flexibiliteit maar niet tot in
de mate van het onmenselijke.
Maggy moet zonder geld de burn out bekanten en ook zou er een
tussenkomst moeten komen voor bezoek aan de psychiater of psycholoog.
Misschien kan Vandeuzen de ouderen een dagelijks bezoekje
bezorgen van de psycholoog in de commerciële verzorgingscentra. De
patiënt zal wel op zijn bedje moeten gaan liggen want plaats voor een
relaxzetel heeft hij niet!
Nog enkele dagen en het probleem van die misbruiken zullen de
media niet meer halen. Niks zal veranderen en voornamelijk de houding en het gedrag
tegen de oudere generatie zal niet wijzigen. Ooit zal men beseffen dat we wreed tekort schoten voor de
generaties die ons alles bezorgden maar intussen zullen vele ouderen een
te lange triestige oude dag hebben gekregen
Vorige week trok een artikeltje in de krant mijn aandacht. De titel relaties
was een titel waar je alle kanten mee uit kan. Het artikel begon over een
onderzoek waaruit blijkt dat vrouwen tegenwoordig meer overspel plegen dan
mannen. Mijn eerste reactie was dat het percentage van mannen en vrouwen toch min of meer gelijk moest zijn want met mijn ouderwetse gedachten
gebeurt overspel voornamelijk tussen beide seksen.
Uiteraard leven we anders en dus kan het onderzoek slechts kloppen als vrouwen
het overspel meer plegen tussen vrouwen. Drie alineas verder in het artikel
was ik nog niks wijzer geworden en dus las ik de rest diagonaal. Mijn slotconclusie
was dat naast de titel het artikel enkel als opvulling van de gazette werd geschreven. Klasseren in de grote map gazettepraat en dan
verwijdert mijn geheugen dat van mijn harde schijf! Alhoewel dankzij Frank en
Sabine kreeg het artikeltje een vervolg.
Met 24° in de zon haalde ik mijn fiets buiten en mengde me in de massa fietsers,
motorijders en wandelaars. Na een goede 10km tijd voor een koffie op een terrasje.
Aan de waterkant nagenoeg geen tafel en stoeltje vrij want de massa wilde
allemaal genieten van de zomerse dag. Een plaatsje naast een koppel.
Opeengepakt door de drukte werd ik onbewust aangezogen om de conversatie van het koppeltje te volgen.
Zij net over de vijftig, hij jonger, viriel en na enkele seconden werd het duidelijk
dat ze hadden kunnen dienen voor het onderzoek relatie. Ze was een open boek.
Ze stond, lag of zat in het onderwijs maar was thuis ingevolge ziekte. Het werd
vlug duidelijk. Ze zat op de rand van een depressie. Verlaten door haar man en alleenstaande met kinderen en met moeite
de eindjes aan elkaar knopen. Gelukkig had ze die knappe vriend die haar
trakteerde op een Irisch koffie terwijl hij slechts een cola dronk! Hij is haar
redder in nood en dit spijts al haar vrienden en kennissen haar waarschuwen dat ze mogelijks slechts zijn speeltje is. Hij zei dat ze geen speeltje
voor hem was en dat zijn gevoelens oprecht zijn! Zei ziet en weet dat ze geen
toekomst hebben want dat hij nooit zijn vrouw en kinderen zal laten vallen voor
haar die de vijftig voorbij is. Dat afhankelijke, die nood aan god weet wat
voor hem, streelde duidelijk de man zijn ego. Hij zou haar altijd helpen, haar
lief hebben en laten genieten. Zij zit zowel tijdens de dag als s nachts op
zijn korte berichtjes te wachten op haar laptop! Het gevaar loert om de hoek en
de man zegt dat ze die berichten telkens moet verwijderen. Ze kan dit niet en er is geen gevaar want haar kinderen steunen hun
relatie!
De man zijn telefoon gaat en hij maakt een afspraak met een vrouw zij is in paniek
en vraagt of ze moet vrezen. Totaal niet want hij kent de vrouw niet, zag haar
nog nooit en de afspraak is om een aanpassing eventueel te doen in haar
restaurant.
In mijn artikeltje ging het over overspel maar geen woord stond er in het relaas
over gevoelens bij het plegen van overspel. Een duidelijke leemte in het
onderzoek. Cijfers waren dus weer het belangrijkste in het onderzoek, terwijl
gevoelens veel belangrijker zijn dan getallen.
Hij liet een tweede Irisch koffie voor zijn speeltje aanrukken maar hield het
zelf opnieuw bij een cola. Had de man nog voldoende vrije tijd om na het terrasje
nog even echt te genieten van zijn speeltje. Ik wilde het niet weten. Ik
staakte mijn onderzoek naar overspel en vertrok naar een andere terras.
Mijn conclusie zelf over relaties is dat ik hoop dat mijn kinderen les kregen
van een leerkracht die wel degelijk een onderscheid weet te maken tussen
hoofd- en bijzaken