Na enkele afleveringen van Annemie ‘waarheen’ die vluchtende Belgen naartoe wilden, Is Het  duidelijk aan het worden dat de uitgeweken Belgen hun land verlieten voor de stress en het jachtige leven. Iedereen en alles achterlaten om een sprong te wagen in het onbekende.

Een sprong nemen om rust en natuur te vinden. Geen gedoe met steeds de GSM om na te gaan waar de rij voor het museum het korst is. Geen gedoe met het zich ontstressen met ‘friemelspeelgoed’.

Leven in en tussen de natuur en de maand rondkomen met 500€!

Mensen die vaststellen dat je geen twee auto’s ‘of meer) nodig hebt. Vaststellen dat je kan leven zonder al die kledij die ervoor moet dienen om te laten zien aan anderen. Beseffen dat je niet om de 10m een restaurant moet vinden om dan uiteindelijk toch de verkeerde keuze te maken.

Vaststellen dat je overal moet werken, zelfs soms harder werken maar dat je na het werk op een eenvoudige manier kan ontspannen.

Opvallend is dat we nog geen woord hoorden over integratie. De taal, mogelijks een hinderpaal maar de Belg behelpt zich, weliswaar met veel haar op zijn Franse woorden. We leerden dat het allemaal kan vlotten door het luisteren naar kinderen die zoals we nu ook buitenlandse kindjes over de vloer kregen. Zich behelpen met gebarentaal zoals slechthorenden. Het loopt op wieltjes maar het reservewiel is een beetje vierkant.

Echte heimwee is er niet. Treurnis wel voor de achtergelaten familie en vrienden.

Aan onze Belgische vluchtelingen zou ik willen zeggen dat verdriet voor de achtergelaten vrienden niet aan hun hart mag knagen. Ze vertrokken en maakten nooit mee dat ze hulpbehoevenden werden want dan hadden ze kunnen vaststellen dat echte vrienden op één hand te tellen zijn.

Wonen in een kleine gemeenschap zal hen leren dat die mensen elkaar blijven helpen, ook in moeilijke tijden.er is een andere mentaliteit in het zuiden.

Eigenaardig dat koppels, die op elkaars lip leven, rust vinden en tijd vinden voor hun kindjes.

In tegenstelling tot wat ze zouden denken dat er echtscheidingen zouden vallen omdat samenleven dag en nacht spanningen zou meebrengen. Door de rust en mogelijks de natuur luisteren man en vrouw meer naar elkaar. Het staat in schril contrast tot koppels die hun stress op elkaar uitwerken.

Een schril contrast met gebeurtenissen in Nederland.

Een 12 jarig jongentje dat zijn chemo weigert en uit het leven wil stappen. Een jongentje die naast zijn ziekte het gevecht tussen zijn gescheiden ouders als supplement aan zijn ziekte moet ondergaan. Een vader die zich verzet tegen een niet behandeling en een moeder die kiest voor alternatieve geneeskunde.

De ziekte zou identiek blijven in la douce France maar zijn ouders zouden samen praten, het beste en minst pijnlijke kiezen…

Voor mijn baas een Pastis, voor zijn schatje een Picon au vin Blanc en voor mij gewoon crossen van links naar rechts zonder leiband, zonder dat er steeds iemand met een zakske achter mij loopt om boos en ambetan mon plat du jour op te rapen…

03-05-2017 om 23:28 geschreven door Baziel  

Voor de enen een lekkere maaltijd en voor anderen afgrijselijk. Paling is niet voor iedereen een feest. Palingen zijn van die aalgladde slangen en afhankelijk van je smaak ben je voor of tegen het diertje.

Reynders past in het beeld perfect want ook hij is aalglad en staat mooi in een modern groen maatpak.

Een paling beweegt zich vlot in het water en op vaste bodem is hij niet verloren en zoekt zich een weg van het ene beekje naar het andere. Ook Reynders kan zich kronkelen als een paling en weet zich als geen ander uit netelige situaties te wurmen.

De man is een crack in het nemen van bochten en bewees tijdens zijn verhoor in de onderzoekscommissie hoe aalglad hij is.

De meerderheid lust paling en slikte de uitleg van Reynders met een glas witte wijn reeds door. De oppositie zit de paling nog wat af te knauwen en heeft moeite om het palingvlees door te slikken. Zelfs de paling in een ander sausje had hen niet kunnen smaken. Ze moeten paling, alias Reynders hoe dan ook niet.

Begrijpelijk want paling blijft aan de cholesterol hangen.

We moeten toch toegeven dat de aalgladde het vlug voor elkaar had. Vanaf nu gaat hij niet meer mee op die leuke trips om ons land te promoten voor investeringen. Voor Reynders heel uitzonderlijk om zich te verontschuldigen maar met een vliegensvlugge reactie om zijn Waalse tegenstanders een hak te zetten.

In tennistermen noemen ze dit de opslag van de tegenstander retourneren in die tegenstander zijn eigen voeten… Wat kan en moet het strikje uit Bergen nu uit zijn mouw schudden om toch verder wapens te kunnen leveren?

Volgens mij zwemmen er geen palingen in de Maas en Samber maar hebben ze wel adders die  in Wallonië leven met dezelfde mogelijkheden. Ook adders zijn vlug, glad en kunnen daarenboven nog verraderlijk bijten. Als toemaatje zijn ze giftig en zou het best kunnen dat Reynders de aanleiding is dat de Vlamingen weer in hun eigen staart zullen bijten.

Is het nu paling in ’t groen, in de room, het is ook niet onmiddellijk mijn favoriete maal. Geef mij maar een zalmforelleke in een Ardens restaurantje.Ik vervang zelfs het wit wijntje voor een Choufke. Beetje onder de gordel wan het biertje is gebrouwen door Vlaamse handen van aan het zeetje….

03-05-2017 om 00:00 geschreven door Baziel  

De hoop op een toffe match TUSSEN ANDERLECHT EN Club Brugge in de play offs was een zielige triestige bedoening. Gewoon schandalig hoe de spelers van Club Brugge een loopje namen met hun supporters. Mensen die een te duur abonnement kopen moeten zich bezinnen want wat ze reeds enkele wedstrijden meemaken is schandalig. De houding van hun idolen is ronduit verwerpelijk.

Het ontbreekt de spelers aan inzet en beroepsfierheid.
Het is ook zielig van de groep om hun trainer met een blamage te laten vertrekken. Analisten verwijten de trainer zijn inzicht en toewijding.

Allemaal relatief want als speler op het niveau van  Club Brugge moet men aannemen dat men voetbaltechnisch een goed niveau heeft. De uitleg van Herman en raad kan dan wel kloppen voor wat betreft spelers die aan niks anders denken dan aan hun transfert maar de oudste speler van de wereld als mede zondebok bestempelen is onfair. Als er één oude rakker op het plein nog loopt en zich inzet dan is dit toch Timi. Dat zijn snelheid en wendbaarheid door ouderdom hebben ingeboet klopt maar geef het volk toch maar iemand met inzet in plaats van spelers die tegen hun zin hun job doen.
Het klopt dus dat veel voetballers dom zijn en buiten shotten niet kunnen nadenken. Wie denkt als speler nu echt dat hij de kans zal krijgen om een ‘vedette’ te worden in het buitenland als ze tijdens de play offs te lui zijn om zich in te zetten.

Spijtig dat mensen vlug vergeten want in plaats van hun abonnement te vernieuwen zouden ze beter supporter worden van een caféploeg. Leuker om spelers bezig te zien die zich amuseren dan zich te moeten opwinden over spelers die met hun voeten rammelen. De malaise zit niet enkel bij de spelers, maar ook bij het bestuur want zijn kat sturen tijdens en na de wedstrijd is niet enkel oneerbiedig tegenover de supporters maar ook een gebrek aan betrokkenheid met de club.

Zoals met het huidig weertje is het bij blauwzwart zielig.

25-04-2017 om 16:25 geschreven door Baziel  

De aanhangers van de soap ‘thuis’ mogen niet teveel nadenken bij het volgen van hun serie want wat ze voorgeschoteld krijgen is zware Wervikse tabak.
Na een periode van grote kwebbelen tussen de kabouters is het weer koek en ei. Zelf ben ik nog steeds op zoek naar een bedrijf die dergelijke stielmannen heeft. Ze zijn ook betaalbaar want na één dagje werken, met pauzes om te eten, soms een pintje te drinken en soms nog om een ‘vluggertje’ te doen, is de taak steeds na één dag af. Gaat het nu om het plaatsen van een tuinhuis, het aanleggen van een zwembad, plaatsen van leidingen voor de verplichte splitsing van afval en regenwater, het is op één dagje gefikst. De bedrijven die ik contacteer doen er minstens een week over en dan heb ik het niet over een zwembad maar om de splitsing van mijn regen- en afvalwater…

Dan is er nog iets zeer opvallend aan de serie. Als vurige fan van natuurdocumentaires bestaat er geen enkele diersoort met driften zoals in de serie thuis.

Zowel de mannen als de vrouwen denken om de 10 seconden aan seks. De vrije liefde uit de jaren 79 was klein bier met wat ze in thuis kunnen. Beseffen die scenarioschrijvers wat ze de verzorgenden aandoen in RVT’s? Al die bewoners volgen thuis op de voet en na de aflevering gaan ze slapen. Of beter proberen de slaap te vatten want zoals de ene het met de andere doet en wisselt van partner in bed is het voor ouderen volgen met een home trainer in de buurt.
Die bewoners kijken na hun middagmaal naar de herhaling maar zelfs die heruitzending maakt het voor die mensen niet simpeler. De namen van de acteurs onthouden is al moeilijk en dan nog onthouden wie nu met wie onder de lakens duikt vraagt nog meer inspanningen dan spelen met ‘blokken’.

Niet moeilijk dat de verzorgenden constant op zoek moeten gaan waar Alida met haar roulaterke in welke kamer sloop. Ligt ze haar middagdutje te doen bij Louis of Walter?
Positief is dat er geen onderscheid is en klassenverschil. Zowel dokters, advocaten als bouwvakkers, taxichauffeurs, studenten, ze bespringen elkaar om de haverklap. Enkel de beelden van de ‘daad’ ontbreekt of we konden van een porno soap spreken…
Zou thuis aangekocht worden door Amerikaanse zenders? Nu Tom ook met zo’n hoed zoals J.R. Ewing rondloopt, moet dit toch mogelijk zijn om Amerika te veroveren…·Enkel Trump kan dwars liggen want die man ziet niks meer zitten dat niet in zijn land werd gemaakt.
Gelukkig is er tijdens het weekend ‘echte’ sport op TV.

24-04-2017 om 14:49 geschreven door Baziel  

Vrezen voor vogelgriep moeten we niet meer en dus verviel de ophokplicht. Spijtig dat we de leden van onze regering niet kunnen ophokken. We mogen eigenlijk toch stilaan die mannen en vrouwen van in de Wetstraat gaan vergelijken met een bende scharrelkiekens.

Geen kippen van een legbatterij want er zitten er daar die amper één ei per jaar leggen en het blijkt dan nog een ‘gestoken’ ei te zijn dat men onmiddellijk afvoert! We kunnen meer over een vergelijking spreken met scharrelkippen Ze scharrelen rond, pikken hier een graantje mee en iets later wat verder een ander graantje. Michel, de hoofdhaan, probeert zijn kiekens in toom te houden maar je mag stellen dat dit een serieuze opgave is. Naast de hoofdhaan lopen er nog meerdere van die kleine Engelse sierhaantjes
rond. Siervee is een toepasselijke naam voor die luxe haantjes. Ze proberen zich te tonen om mee te kunnen dingen op bijeenkomsten voor verkiezing op tentoonstellingen voor het mooiste pluimvee.
Bovenstaande kan aanzien worden als gebrek aan respect maar we kunnen er niet onderuit dat wat we dagelijks horen in de media toch moeilijk voor respect kan zorgen.
Een ‘troep’ mannen en vrouwen die elkaar om de haverklap beschimpen, elkaar het licht in de ogen niet van zijn opponent niet willen zien schijnen. De verkiezingskoorts van oktober 2018 zorgt nu reeds voor uitlatingen die voor mensen die geacht worden intelligent te zijn, niet door de beugel kan.

Wellicht een poging om in de dikke Van Dale te komen met een nieuw woordje: ‘moslimvee’!
Akkoord, moslims houden van kippen op hun bord maar ook van schapenvlees…
Michel kan sedert zijn aantreden zeker naar de toekomst werk vinden in een strijkcentrale. Hij mag dagelijks plooien glad strijken. Dankzij Peeters zal hij dat jobke in een flexi-job kunnen doen.
Na de discussie over de uitlatingen over het kiesvee voor de katholieken mocht Michel de volgende dag weeral aan zijn strijkplank staan. Open VLD was de boosdoener van de dag. Nu de Moniteur belge digitaal verschijnt kan men stilaan aan een soort ‘druivelaar’ beginnen met spreuken over de regering!
Dat de oppositie dwars ligt is hun taak maar de coalitie zou een geheel moeten vormen en zich houden aan gemaakte afspraken. In tegenstelling tot de beloften aan de hun kiezers blijven die kippen maar scharrelen en hun hok bevuilen. Het is de kiezer die hun uitwerpselen mag opkuisen maar vroeg of laat zal die kiezer emmer en borstel aan de kant zetten, het ophokkot met slaande deur achter zich laten liggen.

Voor mij geen kip, geen schapenkoteletje maar een echte ouderwetse mergpijp.

21-04-2017 om 12:07 geschreven door Baziel  

Om de zoveel jaar gaan mensen eens rommelen op hun zolder. Ook de BRT doet dat en in aansluiting op een oud programma ‘schatten op zolder’ vonden ze een ongewoon element…

Ongewoon is het minst wat men kan zeggen over Kurt Vaneeghem. We herinneren hem voornamelijk als presentator van ‘de drie wijzen’. Een indertijd druk bekeken programma omdat naast Kurt het bekketrekken van Jacques Vermeire, het leven van een Walter Grootaers met zijn twaalf jobs en dertien ongelukken, de spraakwaterval van Gerty Christoffels, niet kenden.

Kurt was toen reeds een druk doende man met een overdreven theatraal optreden.

Diezelfde Kurt haalt men tegenwoordig om de haverklap van zolder naar beneden en gooit men opnieuw voor het publiek.

Tegenwoordig zou men een jongentje als Kurt onmiddellijk een ‘relatine’ pilletje geven maar vroeger had men nog geen oog voor drukdoende mensen.

De presentator van vroeger heeft nog steeds relatine nodig. Hij kan nog even theatraal doen en gelukkig is zijn drukdoenerij geen microbe want als lesgever in het conservatorium zou hij studenten kunnen ‘bederven’.

Elke week komt Kurt de massa ‘schoon Vlaams’ leren. Daar is niks mis mee Want naast het Antwerps bestaat er ook nog een Nederlands voor gans Vlaanderen.

Kurt komt uit een gewoon arbeidersgezin en hij mag gerust de stempel ongewoon op zijn voorhoofd plaatsen. Toen geaardheid nog een groot taboe was, kwam hij voor zijn geaardheid uit. Hij brengt op ongewone manier zijn gevoelens voor kunst, eten en drinken naar buiten. Ongewoon is dat men niet kan horen dat hij oorspronkelijk van het zeetje komt. Hij komt ongewoon over en dit niettegenstaande hij een gewoon is…

20-04-2017 om 18:21 geschreven door Baziel  

Hij stond erbij, keek ernaar en kreeg een raar gevoel! Zo kwam Jeroen over tijdens zijn ‘Goe volk’.

Goedaardige en zachte Jeroen had moeite met het kunnen plaatsen van de opleiding van het legioen d’Honneur. Een te harde en onrealistische wereld voor de kok van het volk.

Het legioen, een allegaartje van vreemde nationaliteiten die vrijwillig kiezen om te gaan vechten. Jeroen en de kijker mochten getuige zijn van een groep die zich inlijfde en na keuring kan toegelaten worden tot de effectieve inlijving.

Voor Jeroen en alle mannen die geen legerdienst meer hoefden te doen een wat onbegrijpelijke toestand met die harde discipline. Een discipline die wij niet kennen en voor niet te vergelijken met wat nog een deel van onze generatie meemaakte in hun legerdienst.

In het leger zal men man worden was het idee toen we nog miliciens hadden. Overdreven want er was discipline maar niet overdreven. Nogal wat sergeanten hadden een dorstige lever en veel miliciens leerden voor het eerst in hun leven dat je van bier moet kotsen als je er teveel dronk. Men leerde absurde, nutteloze taken uitvoeren maar de legerdienst was achteraf bekeken een goede ervaring. Je leerde je plan trekken, voor velen was de legerdienst de eerste keer dat mannen de rok van hun moedertje loslieten.

Om rekruut in het vreemdelingenlegioen te worden hebben de meeste mannen reeds een apart leventje achter de rug. Het is niet meer zoals vroeger dat je als crimineel in het legioen ging om na vijf jaar een nieuwe identiteit te krijgen. Het legioen is geen mogelijkheid meer om op papier van de aardbol te verdwijnen. Wat wel nog klopt is de kameraadschap onder de legionairs.

De meeste oud gedienden kwamen na hun dienstjaren vroeg of laat in de gevangenis want ze hadden wel discipline maar ook losse handjes en velen kwamen in het duistere nachtleven terecht. Velen bleven avonturier.

Jeroen had te weinig achtergrond om de ware ‘soldaat’ aan de tand te voelen. Het was te oppervlakkig en we bleven op onze honger zitten. Het kan niet altijd een drie sterren menu zijn.

20-04-2017 om 18:20 geschreven door Baziel  

De opvoeding van Hendrik Bogaert zal er wellicht iets mee te maken hebben waardoor de man wreed kort door de bocht giert. Hendrik denkt dat mensen zijn zoals sigaren. Je plakt er een mooi bandje rond en klasseert ze in een sigarendoosje.

Een zeer simplistische gedachte om de dubbele nationaliteit af te schaffen. Als losse flodder heeft die gedachte een basis maar het is geen oplossing. Wanneer je verder denkt dan je neus lang is blijkt het een idiote gedachte. Volgelingen van Hendrik sleuren er dan nog het integratiedebat bij. Over integratie zit het dan helemaal mis want integratie kan een doelstelling zijn maar dan ook niks meer of minder.

Mensen zijn geen sigaren (al zijn we regelmatig de sigaar), het zijn levende wezens. Wat wij in ons denken als integratie, zo zien inwijkelingen dit anders.
Het begrijpen van een taal kan zeker bijdragen tot integratie. Eveneens werk en levensomstandigheden.
Om aan een degelijke integratie te doen moeten we beginnen met te proberen te begrijpen hoe die andere denkt en hoe die andere zijn integratie ziet.
Als eerste moeten we dan vaststellen dat in de nu aan de gang zijnde discussie over Turken die mensen niet zoals wij individueel denken maar meer in groep. Turken hebben groepsgedachten. Ze denken anders. Zelfs turken die hier werden geboren hebben een groepsgevoel over wat in het land van hun voorouders gaande is. die groepsgedachte is geen belemmering om zowel voor- als tegenstander te zijn van de dictator. In één en dezelfde familie hebben ze pro en contra’s. In tegenstelling tot het Westen vertrekken ze met de gedachte wat in hun idee het beste zou kunnen zijn voor diegenen die in hun land van oorsprong leven. Wij denken meestal wat voor ons persoonlijk het beste zou zijn. turken denken wat het beste zou zijn voor de groep. Hendrik kan die sigaren te verplichten te kiezen tussen Belg of ruk zijn maar dat is denken over een ‘voddeke’ papier. Het verandert niets aan de innerlijke gedachte van de persoon in kwestie.

De huidige discussie begint eigenlijk over tolerantie, nadien komt integratie om via inburgering samen een manier te vinden om elkaar de ‘duvel’ niet aan te doen.

Bogaert moet eens proberen om een Jood te doen kiezen! Het groepsgevoel van Joden zal hem vlug duidelijk maken dat hij zijn sigaren maar eens moet proberen aan de man te brengen in Cuba! Ze zullen hem met zijn doosje stinkstokjes vierkant uitlachen.

18-04-2017 om 16:53 geschreven door Baziel  

Belgen zijn katholieke mensen en dat bewezen de vele volwassenen die zich met Pasen lieten dopen. Ook op sportief gebied staan Belgen op uit het graf.

Vijf medailles op de wereldkampioenschappen op de piste. ook stonden Belgische dames op het podium. Dat is reeds jaren geleden dat we het zo goed deden. Hoopgevend daarbij is de jonge Niki uit Varsenare met haar leeftijd van 20.
Tevens beleven we een ‘boerenjaar’ op de weg want in alle klassiekers stond minstens één Belg op het podium. Zowel Van Aevermaet  als Gilbert spannen de kroon. Ook over de grens in de Amstel gold Race bleek Gilbert te sterk voor de concurrentie. We houden wel ons hartje vast want zoals Gilbert twee advundums na elkaar in zijn keelgat goot gaan onze gedachten naar EPO! Van die rommel heb je een enorme dorst. (Dit heb ik van horen zeggen!) Spijtig maar woensdag geen Waals Pijltje voor Gilbert. Door zijn val zit hij met een ‘blauw’ plekje op zijn nier en moet enkele dagen rusten. Zou het echter niet als een echte Belg zijn dat hij teveel heeft ‘gefietst’, zoals ze in gent zeggen?

Stoffel op het racecircuit blijft achter in zijn ‘kist’. Honda is geen Belgisch merk en dat merken we. Stoffel moet met een ‘alaambak’ in zijn bolide stappen want hij heeft de ene panne na de andere. De reclameslogan dat het ‘oké’ is blijkt niet van toepassing op Honda.
Nu ook nog hopen dat onze turners in de prijzen vallen en dan doen we het leven goed als Jezus. Dan stijgen we ook naar de hemel binnen een dag of veertig!

18-04-2017 om 16:49 geschreven door Baziel  

Van timing gesproken. Bonk erop moet Gwendoline gedacht hebben. Op het ogenblik dat Jezus alle moeite van de wereld heeft om die arduinen blok van zijn graf te schuiven komt Rutten met het voorstel om te besnoeien in al wat religie is.

Je zou je als God voor minder in je graf omdraaien en al het mogelijke doen om eruit te komen en die vrouw een shot onder haar doos te geven…

Nog veertig dagen heeft de huidige God om het lot van zijn herders te beslechten want dan gaat hij opnieuw ten hemel stijgen.

Zoals ze in de volksmond zeggen, zal het ook gebeuren. ‘Een scheet in een fles’! Niets zal veranderen want eensgezindheid zal er niet komen voor het voorstel van Rutten.

Niet dat het onjuist is dat Kerk en Staat moet gescheiden blijven en misschien ook worden. De basisgedachte dat enkel gelovigen voor de kosten van hun geloof moeten opdraaien is een goed idee. Wanneer de belastingsbetaler hoe langer hoe meer godsdiensten moet ondersteunen dan is dit niet juist.

Ver moeten we niet lopen want in naburige landen moeten herders werken voor de kost en genieten die geen maandelijks loon en later een pensioen.

Rutten heeft wel een zuivere troefkaart achter de hand want geen kat; geloof of ongelovig, zal zijn zegen geven bij wat nu gaande is met de betalingen van lonen en pensioenen aan herders die hun handen en soms nog onderdelen niet onder hun soutane hielden.

Het is als tegenargument zeer zwakjes te stellen dat met het geven van een wedde we inspraak hebben op hun doen en laten. Zou de kans ook niet bestaan dat wanneer men ‘ingang’ moet betalen om te geloven dat er minder criminelen zullen zijn? De tegenstanders zullen deze opmerking omdraaien en roepen dat indien geloof gegeven zal worden in garages en donkere oorden er nog meer criminelen zullen het pad van ‘hun’ God zullen volgen.

Wanneer het over centen gaat dan mogen we niet vergeten dat de belastingsbetaler nu de grootste sponsor is en wanneer enkel gelovigen betalen enkel de ‘echte’ zullen blijven geloven.

Voor een deksel een moeilijk begin van zijn carrière. Zonder enig examen een job uit de duizend krijgen en dan komt er een vrouw roet in je Paasmaal gooien. Niet moeilijk dat religie en vrouwen niet samen gaan. Dat vrouwen geen voet aan de grond krijgen in geen enkel geloof is nogal wiedes want als ze een beetje macht krijgen dan komt Satan vanonder hun nagels…

Rutten gooide een visje en hopt nu dat dit stemmen zal opleveren. Ze zal niet de enige zijn die tot de komende verkiezingen lijntjes zal uitgooien.

Het visseizoen is begonnen en nu we regelmatig verloren walvissen voor onze kust opmerken zal het een boeiende viswedstrijd worden.

Bijten in het aas doe ik niet want aan die lekkere worm zit een verdomd pijnlijke haak!

16-04-2017 om 14:35 geschreven door Baziel  

Is de uitdrukking ‘het op de spits drijven’ van toepassing?

Trump, sommigen dragen hem op handen en anderen verguizen hem. Een onberekenbare man die zijn uitspraken per dag aanpast. Een man die zichzelf graag hoort praten en die een naaldje heeft dat blijft hangen. In elke toespraak herhaalt hij van woorden of halve zinnen. Tot heden kwam er nog niet veel terecht van zijn boute uitspraken. Het terugschroeven of zelfs afschaffen van Bama-carelukte niet. Zijn muur om Mexicanen tegen te houden staat ook nog geen twee stenen hoog.

De Trumptoren heeft geen spits maar in de voorbije dagen is Trump begonnen met zijn buitenlandse politiek op de spits te voeren.

Hij begon met serieus te bekvechten met de Russen, vervolgde met een oorlogsschip richting Noord Korea te sturen en als laatste liet hij een enorme bom droppen op de tunnels en schuiloorden van terroristen.

Een grote mond opzetten kan wel wrevel en ongenoegen met zich brengen maar daar blijft het dan meestal bij. Anders ligt het wanneer je naast dreigende taal begint met wapens. De Chinees die bondgenoot is van Noord Korea slaapt wellicht slecht want de Noord Koreaan is in staat om Trump het bloed in de keel te jagen. Het Noord Koreaanse volk heeft geen keuze. Ze moeten de leiders volgen en zelfs sterven voor het ideaal en de even waanzinnige gedachten als van een Trump. De Chinees zit dan tussen hamer een aambeeld en moet het Koreaantje steunen en voor we het beseffen is WO III begonnen.

Wij die dachten dat machtwellustigen zoals Hitler dood waren beginnen nu te beseffen dat de geschiedenis zich blijft herhalen. We kunnen nu het rond Pasen loopt denken aan de Romeinse tijd. Dan was ook de halve wereld op de vlucht en thans hebben we nagenoeg een identieke situatie. Honger, dorst, oorlog, allemaal redenen om beterschap te zoeken aan de andere kant van de wereldbol. Dan nog enkele leiders met een ‘plooike’ en we moeten vrezen dat onze kindjes volgend jaar geen eitjes meer zullen kunnen rapen…

15-04-2017 om 14:44 geschreven door Baziel  

Het is al een tijdje geleden dat mensen kozen voor een leven in een groep van gelijkgezinden. We herinneren ons de periode van de Flower Power, de periode van de vrije liefde en de periode dat jongeren rondliepen met een provo-teken aan de hals. Het was ook de periode dat de ster van de Mercedes auto’s er moest aan geloven. Vele eigenaars sakkerden dat hun ster van hun wagen werd gestolen en een nieuw exemplaar had een duur prijskaartje.

Het leven in een commune stond gelijk met het leven in een sekte. Dit idee klopte niet altijd maar het was de gedachtegang van velen. Sommige communes bestaan nog steeds. Wel evolueerden ze met de loop der jaren. De diepgelovige commune die Jeroen bezocht maakte zelfs een zeer positieve vooruitgang. Los van het geloof is er niks mis met de eenvormige klederdracht, het biologisch tuinieren en de gezamenlijke maaltijden. Heel positief is de vrijheid om de leefgroep te verlaten en een ander leven op te bouwen. De eertijdse halsstarrigheid om zich te verzetten tegen moderne middelen zoals elektriciteit, studies zijn verdwenen.

Jeroen leerde er rundstong met een puree van knolselder maken. Opvallend was het lachen en giechelen van de vrouwen en meisjes. Eén ding was echter de sfeer. Totaal geen sprake van enige vorm van stress.
Zou dat gebrek aan stress de reden zijn dat mensen die de overkant bezochten na een periode terugkeren?
Dan is de conclusie dat we best in groep gaan leven…

13-04-2017 om 11:15 geschreven door Baziel  

Gaan we een mooie zomer krijgen of zal het een hete zomer worden. Een vraag waar we mogelijks kortelings een antwoord op krijgen. Of we ons zullen moeten inwrijven met een factor 50 is slechts een detail.

Wat gaat Turkse Erdogan ons serveren na 16 april?
Een 60% van de Turkse Belgen steunde reeds het referendum voor meer macht aan de president. Eigenaardig dat zoveel Turken; waarvan er velen, enkel op vakantie gaan naar hun land van oorsprong hun stem uitbrachten. Deelnemen aan een referendum waar ze niet bij betrokken zijn als inwoner van hun land!
Zich betrokken voelen maar slechts op wat ze horen en niet aan den lijve ondervinden.
Dat de president zijn slag zal thuis halen staat nu reeds boven water. Zelfs zonder gefoefel bij het tellen van de stemmen.
Vreselijk is echter dat Erdogan nu reeds verklaarde dat hij geen probleem heeft met de herinvoering van de doodstraf. Ook zijn uitspraak dat Europa zal boeten indien hij meer macht krijgt moet ons kopzorgen baren. Hij zal opnieuw de toetreding tot Europa op zijn agenda plaatsen. Waarom? Hij ziet Europa als een boosdoener en toch wil hij lid worden. Wie bestelt er nu een extra portie 'spruiten' als hij geen spruiten lust?

Verder zijn er nog bezig om voor een hete zomer te zorgen.
De Rus en de Amerikaan bekvechten dagelijks en gelukkig is het aantal aanslagen op een tweet beperkt. Onbegrijpelijk hoe twee grootmachten dezelfde tegenstander bestrijden maar elkaar beschuldigen. Net een koppel dat nood heeft aan een dagelijkse portie ruzie. We weten echter wat veelal het geval is met een koppel dat voortdurend in ruzie ligt. Vroeg of laat barst de bom en vallen er slachtoffers.
Om er zeker van te zijn dat de zomer heet kan worden begon Trump zowel de Noord Koreanen als de Chinezen een zetje te geven dat ze best hun parasol uit hun tuinhuisje halen. Ook tegen die landen begint de Amerikaan zijn zonnestralen te richten.
Verder hebben we mogelijks een hete zomer met al onze festivals waar het broebelt van het jonge volk en islamitische staat die nog volop bezig is met nieuwe criminelen te rekruteren.

Zal het hete soep worden of zal er gekozen worden voor een Italiaanse koude soep?

13-04-2017 om 11:13 geschreven door Baziel  

De koers in de hel van het Noorden leverde geen vijfde zegen op voor Tom. Tom zelf kon de ontgoocheling moeilijk verstoppen en voor zijn fans werd het ook een bittere pil om door te slikken. Zijn slechts 13de plaats kwam  erger aan dan velen hadden verwacht. Toch moeten we eerlijk toegeven dat anderen beter waren. De ontgoocheling is groter omdat de hitse die de media rond de laatste wedstrijd van Tommeke Tom tot over de top ophemelden. Voor iedere atleet is het einde van de carrière zwaar maar met al die heisa staat er een ‘t’ voor. Tom mag dan een groot renner zijn geweest maar hij was niet de grootste renner. Dat was en blijft Merckx. Gelukkig en dat zal de man ooit beseffen viel de beslissing niet op de piste en kwam het hem laten winnen niet in het scenario voor. Dat had pas erg geweest. Tom leefde wellicht naar het ultieme van zijn vijfde kassei sedert enkele maanden en probeerde zich zo goed mogelijk voor te bereiden maar het was niet goed genoeg. Anderen waren beter en de sterkste van de dag heeft gewonnen.
Velen leefden mee met zijn laatste koers en waren wellicht wat ongelukkig.

Sport is echter ontspanning en een surrogaat van het leven. Wat was erg?
Die doden in Zweden, die doden in Egypte, die ongelukkige verkeersdoden want die laten een echte leemte na. Tommeke zal niet meer koersen maar zijn familie, vrienden kunnen nog van hem als mens genieten. Die vrouw uit Halle die een crimineel met de gestolen vrachtwagen de dood injoeg die zal niemand meer kunnen laten genieten van haar aanwezigheid.

Relativeren is belangrijk. Supporteren is leuk maar niet meer of minder dan zout op de aardappelen of een klontje in de koffie. Het is een surplusje maar niks meer.

Tom zorgde ervoor dat we genoten van zijn koersen, hij zorgde voor ophef over zijn soms turbulente levenswijze en wat hij noemde jeugdzonden. Hij had vurige fans en mensen die hem geen warm hart toeschreven. Al die onbekende slachtoffers van aanslagen hadden geen fans want ze waren en zullen voor de massa onbekenden blijven.

De zon was van de partij tijdens de koers in de hel maar voor de nabestaanden van de slachtoffers van de aanslagen bleef de zon verscholen achter een heel donkere wok die nooit volledig zal verdwijnen…

11-04-2017 om 10:22 geschreven door Baziel  

Koos Annemie Struyf wel de juiste titel voor haar programma van mensen die hun dromen volgden en uitweken naar Frankrijk?
Vonden die mensen wel hun vie en roze of is het meer la vie en mauve?

Je droom achterna hollen is geen probleem en een B&B beginnen met enkel een kennis van wat Frans met ‘haar’ op is een pietluttig probleempje dat die mensen op termijn zullen overwinnen. Mogelijks zal dat koppel echt hun rozengeur en maneschijn vinden. Wie weet komt de moeder en toffe behulpzame schoonmoeder ook niet in hun buurt wonen.
De frituuruitbaters hun leven is minder ‘en roze’. De yogalesgeefster leeft langs de andere kant voorlopig op een roze wolk. Tijdelijk want indien ze alleen blijft komt ze in het rijtje te staan van mensen die uitwijken naar de rust en kalmte in het land van Dieu omdat ze het uitwijken niet bekeken als een vlucht.
Dit vluchten uit een land waar stress, zenuwen en opstoppingen op de weg de reden van hun vlucht was.
Dit kwam duidelijk tot uiting bij de golfspeler die zijn vrouw verloor. Zijn vie en roze werd van de ene dag op de andere een vie en mauve. Een kleur dat beter past bij begrafenissen. De man beseft plots dat hij in la douce France nog eenzamer zit dan in zijn geboorteland.
De keerzijde van de medaille van de vlucht. De rust, de natuur en het eenvoudig leven valt als alleenstaande nog zwaarder tegen dan stilstaan in de file.
Leven met 1000€/maand is haalbaar wanneer men op zijn idyllische berg zit maar voor hoelang? Annemie botste nog op geen uitwijkelingen die medische zorgen nodig hebben. Zit maar aan je privé riviertje, je privé meertje en je privé bosje op je bergtopje wanneer je gezondheid het laat afweten. Je moet een echte doorwinterde kluizenaar zijn om die eenzaamheid te trotseren. Mogelijks beging je dan geen vlucht uit een te stresserende achtergrond maar uit een vlucht voor je eigen ‘ik’! Dan bestaat de kans dat je idyllische droom een nachtmerrie kan worden van een zware depressie.

Begrijpen kunnen we die uitwijkelingen want alles begon wellicht na één of meerdere vakanties in Frankrijk. Op vakantie lijkt alles idyllisch en aanlokkelijk maar de realiteit is minder ‘roze’. Leuk is wanneer men na het ontwaken zoals die golfspeler een nieuwe droom nastreeft. Het is mooi om te dromen van een leven in een luxetent met TV en mooi weer. Maar de adder in zijn droom zal blijven. Hij zal een Indiaanse schone missen om zijn dagen te delen…

Het blijft boeien om mee te gaan in het leven van anderen en hopelijk doet Annemie haar toerke binnen een jaar of 10 opnieuw. Het is een vorm van nieuwsgierigheid om dan die mensen nog eens te horen.
Zal het frituurke nog bestaan? Zal de trucker nog niet in file staan aan de Middellandse Zee? Zal de yogalesgeefster nog alleen zijn of zal een toffe fransman haar soepele spieren soepel houden? Zal de B&B nog bestaan of zal het een ruïne zijn?
Eén ding is zeker…… de makelaar zal binnen zijn en wellicht in ons land wonen in een grote loft!

11-04-2017 om 10:20 geschreven door Baziel  

Onze vissers krijgen zakken mee om de rotzooi die in zee ligt en die ze opvissen in hun netten mee te brengen aan land. Op die manier wil men de tonnen plastieken zakken, pepflessen en andere rommel uit de Noordzee verwijderen.  Een leuk idee en alle kleintjes helpen maar aan de snelheid van de opruimingsacties zijn we voor generaties zoet.

Er ligt al jaren tonnen munitie in onze zee en die rommel roest en naast plastiek zullen de vissen ook zwaarder op de weegschaal wegen door al dat ijzer dat ze in zich opnemen. Dan spreken we nog niet over de tonnen industrie afval en het nucleaire dat op de zeebodem ligt. Over die rotzooi zwijgt men in alle talen want daar was in het verleden veel geld mee gemoeid.

Onze Noordzee en geld. De laatste jaren een nieuw fenomeen dat opdook. Voor het binnenvaren van de haven in Zeebrugge kiepert men zakken vol drugs in zee. Het risico om drugs onderaan de vrachtschepen is te groot en dus is een veiliger middel de drugs in zee te gooien en dan op te pikken met rubberbootjes. Opvallen doet het niet want er dobberen veel sportvissers met kleine bootjes op zee. Hoe zouden vissen zich gedragen met een snuifje? Wat indien kinderen beginnen te prutsen met een aangespoelde sportzak
'bloemsuiker'?

Visgerechtjes, een specialiteit aan onze kust maar kan men na een maaltijd binnenkort met de wagen nog naar het binnenland rijden? Na een tongske, 'plaete' of een handje garnalen met een Rodenbach. Ocharme de flikken die de terugkerende Antwerpenaar zijn verwarde uitleg zal moeten aanhoren over zijn vijfgangenmenu in een Blankenbergse frituur!

06-04-2017 om 15:10 geschreven door Baziel  

Ik kies voor het programma van Jeroen over ‘volk’ in het algemeen. Het is hoe je het bekijkt of het ‘goe’, ‘minder goe’ of ‘slecht’ volk betreft. Bij iedereen zal er wel een goed kantje zijn en een minder goed kantje en zolang het om geen crimineel gedrag gaat moeten we de medemens ‘pakken’ zoals hij is.

Na de hoertjes van de vorige uitzending trok Jeroen naar vier vrijgezellen. Broers die op de ouderlijke boerderij net over de ‘schreve’ wonen. De eerste indruk was dat het uitzonderlingen zijn, Hoe meer ze aan de bak kwamen hoe meer duidelijk werd dat ze een visie hebben en wat opviel was hoe stil Jeroen was. In tegenstelling tot zijn pellen van het ei van die hoertjes, stelde Jeroen heel weinig vragen. Hij had geluk want het kwam er allemaal spontaan uit en zonder dat de ‘zakken’ van Jeroen boordevol geraakten met waar of onwaarheden.

Broers die de ouderlijke traditie verder zetten en toch niet echt wereldvreemd zijn. Buiten een zeer sterke band tussen de broers onderling relativeren ze de ganse dag. Ze hebben een soort van ongevoeligheid, totaal geen hechting aan anderen en een eigen kijk op het leven. Ze zijn het toonbeeld van de doorsnee Fransman die leeft van dag tot dag. Stress is hen duidelijk vreemd en de dood is iets dat komt en verder moet je niet te lang stilstaan bij het verlies van een mens. Hun aparte kijk op het leven maakt dat ze geen behoefte hebben aan een vrouw. Ze missen dan ook geen vrouw. De enige vrouw was hun moeder die veel voor hen betekende maar eens ze ons aardbolleke verliet trokken de broers een streep onder het verlies. Leven met verdriet kennen ze niet. Hun ingesteldheid is danig dat men niet moet blijven stilstaan met een verlies.

Jeroen had duidelijk ontzag over de manier van leven van de broers. Leuke Tv omdat we door die broers konden teruggaan naar de tijd van vroeger.

Het was duidelijk dat zelfs met het rondreizen naar vele landen, die broers hun principes niet verloochenen. Leven en laten leven maar toch het kiekske, dat beenhard door ouderdom, toch in hun kasserol vliegt!

05-04-2017 om 13:17 geschreven door Baziel  

Vlaanderen was gisteren één grote kermis. Toch een deel van Vlaanderen, waar de renners voorbij vlogen. West Vlaanderen zag amper gedurende enkele kilometers coureurs. Antwerpen is voor de komende vijf jaar de startplaats met als gevolg dat het parcours de nodige wijzigingen onderging. De muur van Geraardsbergen werd opnieuw opgenomen en het was vanaf die muur dat de eigenlijke koers begon en dat de uiteindelijke winnaar het hazenpad koos.
Een verdiende winnaar en of de val van de achtervolgers een invloed had zullen we nooit weten maar het doet ook geen afbreuk van de individuele prestatie van Gilbert.

Wat niet duidelijk is of Vlaanderen leeft voor de koers of eigenlijk leeft voor het gebeuren rond de koers. Dus het Bourgondische van eten en drinken en gedurende enkele seconden kijken en geen of amper een renner herkennen. De indruk is dat die wielerwedstrijden een dekmantel zijn om eens uit de bol te kunnen gaan. Een reden om eens goed door te drinken. Aan tentjes en eetkraampjes langs het parcours geen gebrek.

Naast de wielerwedstrijd was er ook voetbal. Een treffen tussen Oost en West Vlaanderen. Was het een voetbalwedstrijd of meer een rugby match? Op een bepaald ogenblik kreeg men meer de indruk dat ze naar de ‘poten’ stampten in plaats van naar de bal.
De veldslag had maar één overwinnaar en dat was Anderlecht want hoe meer spelers er gekwetst geraken, hoe meer dat in de kaart van Anderlecht speelt. Hoe meer Gent en Brugge vechten hoe beter voor de hond Anderlecht die met de kluif zal gaan lopen.

De uitdrukking Vlaanderen mooiste is een medaille die slechts aan de voorkant blinkt.
De helikopterbeelden tonen Vlaanderen met heel veel koterijen achter mooie huizen.
Voetballend Vlaanderen zou een feest moeten zijn maar het lijkt meer op een moderne veldslag…

Mooi is alles behalve schoon!

04-04-2017 om 12:02 geschreven door Baziel  

Het is een vaste regel geworden dat de oma's en opa's garant staan voor de opvang van kindjes na de schooltijd en de vakanties. Grootouders hebben het in hun periode van rustig pensioen nog drukker dan in de periode van hun loopbaan. Onze regering eist een langere loopbaan en wanneer je dan eindelijk zou moeten genieten hang je aan de kapstok om voor de nodige opvang te zorgen voor de kleinkinderen. Tevens worden grootouders fulltime taxichauffeurs.

Mijn baasje is geen grootouder. Hij zou dus samen met mij moeten genieten. Een kleine misrekening met de drukke wereld waarin we leven. Mijn baas mocht ook de 'geneugten' ondervinden van het babysitten. Gisteren had ik een slaapcompagnon. Het nachtleven van de dochter noopte haar om haar 'kindje' een warm gezellig onderdak te geven terwijl het
nachtleven haar de hand reikte. Gemakkelijker babysitten voor een hondje zou je denken dan voor een kind. Geen gesleur aan pampers, flesjes en poedertjes. Geen gepruts met fruitpapjes.
In principe zou de slaper het moeten doen met wat brokjes, van tijd tot tijd eens buiten moeten voor de behoeften en dat zou het dan moeten zijn.

De werkelijkheid ligt een beetje anders.
Mijn leeftijdsgenoot van amper een scheet groot is van het dominante type. Slurpen aan mijn drinkbakje ben ik reeds gewoon van tijdens zijn bezoekjes. Dat die kleine meer aandacht eist en krijgt kan ik begrijpen gezien hij van de andere kant van de aardbol komt. Ook het feit dat ik mijn matje moet delen neem ik erbij.
Het zijn in feite maar details en toch. Wanneer ik buiten wil doet mijn baas de deur open (alhoewel ik dit zelfstandig kan) en ik doe mijn toerkes op ons erfgoedje. Dat gaat niet op voor mijn allochtoon maatje. Daarvoor moet mijn baas babysitter het leibandje aandoen en meewandelen want alleen in de tuin is voor Pumba het sein om een gaatje in de afsluiting te zoeken en een uitstap te begingen in omliggende straten. Gezien hij op onbekend terrein is weet het sukkelaartje zijn weg niet terug. Voor de babysit wil dit zeggen dat halverwege zijn programma hij een tijdje de buis moet missen om dan de draad van zijn programma terug op te nemen.

Voor mij was het evenmin een rustige nacht want telkens ik me eens draaide of een poot strekte lag dat allochtoontje in mijn weg. Het stond dat Pumbatje niet aan en bij het ochtendgloren wipte hij op een stoel en nestelde hij zich op het kussentje op de zitting. Gelukkig is hij van het luie type en beweegt amper zodat hij hoog en droog verder sliep.
Er schort in die Afrikaanse landen duidelijk iets met de opvoeding of hondjes nemen de gewoonten van katten over. Dat men na een nacht slapen, zich overdadig uitrekt, geeuwt is normaal. Alles behalve normaal is dat je in plaats van de stoel te springen je nog een verdieping hoger wipt tot op de tafel. Gevolg is dat de babysit uit zijn krammen schiet en dat het kleintje een periode buiten aan de haak mocht gaan zitten. Ook voor mij, de onschuld zelve had dit gevolgen. Ook ik moest op mijn ontbijt wachten tot de straf voor Pumba voorbij was.
Toen de fiere eigenares haar allochtoontje kwam oppikken had ze duidelijk nog wat slaap in te halen. Ze vleide zich neer in mijn baas zijn zetel in de veranda en deed een flinke tuk met. Haar 'kindje' op de schoot die natuurlijk ook nog een Oehoe ving!

02-04-2017 om 18:39 geschreven door Baziel  

Dankzij ouders en onderwijs kan je veel leren. Zelfstudie is eveneens een mogelijkheid en is helemaal niet moeilijk. Je moet maar goed om je heen kijken en voor je het goed en wel beseft heb je een heldere blik op zaken waar men problemen over maakt en die er geen zijn…
Een toepassing hoe je een standpunt krijgt door dieren te observeren…

Bazieltje kreeg enkele weken een ‘maatje’. Als Goden Retriever kwam er uit het niets een allochtoon teckeltje in zijn leefwereld. Baziel, groot, sterk en 7 jaar. Dus vermenigvuldig die 7 maar met 7! Teckel Pumba is ook 7 en dus geen leeftijdsverschil.....
Het verschil zit in de opvoeding. Afrikaans Pumbatje, klein, tenger en minder sterk moet het dus hebben van lef en durf. Hoe en onder welke omstandigheden Pumba hier in een asiel geraakte zal Bazieltje nooit weten. Hoe reageer je wanneer er plots zo’n ‘vreemdelingske’ in je leefruimte komt en zonder schroom uit je drinkbakje begint te drinken. Baziel leerde wel van een zekere God die zei dat je de dorstigen moet laven. Dat die inwijkeling zonder papieren dan ook je etensbakje begint leeg te eten is eventjes verschieten. Diezelfde God had het ook over de hongerigen spijzen maar om dit letterlijk toe te laten passen, is het eventjes slikken. Baziel had zoals sommigen zouden doen, met hand en serieuze tanden dat vreemdelingske een harde les kunnen geven in ‘eigen bakje eerst’!

In tegenstelling tot de drastische maatregel nam Baziel geduld en toen hij de volgende dag in het domein van Pumba kwam dronk en at hij uit dat kleintje zijn ‘gerief’!

Wat leerde de mens uit de zelfstudie door het gadeslaan van twee dieren?

Dat tolerantie, begrip en geduld meer oplost dan een nutteloze aanval. De zelfstudie leert hoe men zich niet mag laten beïnvloeden door de omgeving en de kat uit de boom moet kijken. De kat, waar beiden een identieke hekel aan hebben. Dus al komen beiden uit verschillende werelddelen, toch hebben ze gelijklopende trekken.
Het is gewoon langs beide kanten water in de wijn doen.

Zelfstudie, met weinig inspanningen krijgt men het gadeslaan van twee dieren die elkaar van haar nog pluimen kennen een les die ons een denkpiste kan geven over die vele vluchtelingen…De hamvraag is of het wel nodig is om tot je25ste je broek te verslijten op de schoolbanken als je meer kan leren door gewoon te kijken wat er in je omgeving gaande is?

01-04-2017 om 11:00 geschreven door Baziel