Vlaanderen was gisteren één grote kermis. Toch een
deel van Vlaanderen, waar de renners voorbij vlogen. West Vlaanderen zag
amper gedurende enkele kilometers coureurs. Antwerpen is voor de komende
vijf jaar de startplaats met als gevolg dat het parcours de nodige
wijzigingen onderging. De muur van Geraardsbergen werd opnieuw opgenomen en het was
vanaf die muur dat de eigenlijke koers begon en dat de uiteindelijke
winnaar het hazenpad koos.
Een verdiende winnaar en of de val van de
achtervolgers een invloed had zullen we nooit weten maar het doet ook
geen afbreuk van de individuele prestatie van Gilbert.
Wat niet duidelijk is of Vlaanderen leeft voor de
koers of eigenlijk leeft voor het gebeuren rond de koers. Dus het
Bourgondische van eten en drinken en gedurende enkele seconden kijken en
geen of amper een renner herkennen. De indruk is dat die
wielerwedstrijden een dekmantel zijn om eens uit de bol te kunnen gaan.
Een reden om eens goed door te drinken. Aan tentjes en eetkraampjes
langs het parcours geen gebrek.
Naast de wielerwedstrijd was er ook voetbal. Een
treffen tussen Oost en West Vlaanderen. Was het een voetbalwedstrijd of
meer een rugby match? Op een bepaald ogenblik kreeg men meer de indruk
dat ze naar de poten stampten in plaats van naar de bal.
De veldslag had maar één overwinnaar en dat was
Anderlecht want hoe meer spelers er gekwetst geraken, hoe meer dat in de
kaart van Anderlecht speelt. Hoe meer Gent en Brugge vechten hoe beter
voor de hond Anderlecht die met de kluif zal gaan lopen.
De uitdrukking Vlaanderen mooiste is een medaille
die slechts aan de voorkant blinkt.
De helikopterbeelden tonen Vlaanderen met heel
veel koterijen achter mooie huizen.
Voetballend Vlaanderen zou een feest moeten zijn
maar het lijkt meer op een moderne veldslag
Het is een vaste regel geworden dat de oma's en opa's garant staan voor de
opvang van kindjes na de schooltijd en de vakanties. Grootouders hebben het in
hun periode van rustig pensioen nog drukker dan in de periode van hun loopbaan.
Onze regering eist een langere loopbaan en wanneer je dan eindelijk zou moeten
genieten hang je aan de kapstok om voor de nodige opvang te zorgen voor de
kleinkinderen. Tevens worden grootouders fulltime taxichauffeurs.
Mijn baasje is geen grootouder. Hij zou dus samen met mij moeten genieten. Een
kleine misrekening met de drukke wereld waarin we leven. Mijn baas mocht ook de
'geneugten' ondervinden van het babysitten. Gisteren had ik een slaapcompagnon.
Het nachtleven van de dochter noopte haar om haar 'kindje' een warm gezellig
onderdak te geven terwijl het
nachtleven haar de hand reikte. Gemakkelijker babysitten voor een hondje zou je
denken dan voor een kind. Geen gesleur aan pampers, flesjes en poedertjes. Geen
gepruts met fruitpapjes.
In principe zou de slaper het moeten doen met wat brokjes, van tijd tot tijd eens
buiten moeten voor de behoeften en dat zou het dan moeten zijn.
De werkelijkheid ligt een beetje anders.
Mijn leeftijdsgenoot van amper een scheet groot is van het dominante type. Slurpen
aan mijn drinkbakje ben ik reeds gewoon van tijdens zijn bezoekjes. Dat die
kleine meer aandacht eist en krijgt kan ik begrijpen gezien hij van de andere
kant van de aardbol komt. Ook het feit dat ik mijn matje moet delen neem ik
erbij.
Het zijn in feite maar details en toch. Wanneer ik buiten wil doet mijn baas de
deur open (alhoewel ik dit zelfstandig kan) en ik doe mijn toerkes op ons
erfgoedje. Dat gaat niet op voor mijn allochtoon maatje. Daarvoor moet mijn baas babysitter het leibandje
aandoen en meewandelen want alleen in de tuin is voor Pumba het sein om een
gaatje in de afsluiting te zoeken en een uitstap te begingen in omliggende
straten. Gezien hij op onbekend terrein is weet het sukkelaartje zijn weg niet
terug. Voor de babysit wil dit zeggen dat halverwege zijn programma hij een tijdje de buis moet missen om dan de draad van zijn programma
terug op te nemen.
Voor mij was het evenmin een rustige nacht want telkens ik me eens draaide of
een poot strekte lag dat allochtoontje in mijn weg. Het stond dat Pumbatje niet
aan en bij het ochtendgloren wipte hij op een stoel en nestelde hij zich op het
kussentje op de zitting. Gelukkig is hij van het luie type en beweegt amper
zodat hij hoog en droog verder sliep.
Er schort in die Afrikaanse landen duidelijk iets met de opvoeding of hondjes
nemen de gewoonten van katten over. Dat men na een nacht slapen, zich overdadig
uitrekt, geeuwt is normaal. Alles behalve normaal is dat je in plaats van de
stoel te springen je nog een verdieping hoger wipt tot op de tafel. Gevolg is dat de babysit uit zijn krammen schiet en dat het kleintje een periode
buiten aan de haak mocht gaan zitten. Ook voor mij, de onschuld zelve had dit
gevolgen. Ook ik moest op mijn ontbijt wachten tot de straf voor Pumba voorbij
was.
Toen de fiere eigenares haar allochtoontje kwam oppikken had ze duidelijk nog
wat slaap in te halen. Ze vleide zich neer in mijn baas zijn zetel in de
veranda en deed een flinke tuk met. Haar 'kindje' op de schoot die natuurlijk
ook nog een Oehoe ving!
Dankzij ouders en onderwijs kan je veel leren. Zelfstudie is eveneens een mogelijkheid
en is helemaal niet moeilijk. Je moet maar goed om je heen kijken en voor je
het goed en wel beseft heb je een heldere blik op zaken waar men problemen over
maakt en die er geen zijn
Een toepassing hoe je een standpunt krijgt door dieren te observeren
Bazieltje kreeg enkele weken een maatje. Als Goden Retriever kwam er uit het
niets een allochtoon teckeltje in zijn leefwereld. Baziel, groot, sterk en 7
jaar. Dus vermenigvuldig die 7 maar met 7! Teckel Pumba is ook 7 en dus geen
leeftijdsverschil.....
Het verschil zit in de opvoeding. Afrikaans Pumbatje, klein, tenger en minder
sterk moet het dus hebben van lef en durf. Hoe en onder welke omstandigheden
Pumba hier in een asiel geraakte zal Bazieltje nooit weten. Hoe reageer je
wanneer er plots zon vreemdelingske in je leefruimte komt en zonder schroom
uit je drinkbakje begint te drinken. Baziel leerde wel van een zekere God die
zei dat je de dorstigen moet laven. Dat die inwijkeling zonder papieren dan ook
je etensbakje begint leeg te eten is eventjes verschieten. Diezelfde God had
het ook over de hongerigen spijzen maar om dit letterlijk toe te laten passen,
is het eventjes slikken. Baziel had zoals sommigen zouden doen, met hand en
serieuze tanden dat vreemdelingske een harde les kunnen geven in eigen bakje
eerst!
In tegenstelling tot de drastische maatregel
nam Baziel geduld en toen hij de volgende dag in het domein van Pumba kwam
dronk en at hij uit dat kleintje zijn gerief!
Wat leerde de mens uit de zelfstudie door het gadeslaan van twee dieren?
Dat tolerantie, begrip en geduld meer oplost dan een nutteloze aanval. De zelfstudie
leert hoe men zich niet mag laten beïnvloeden door de omgeving en de kat uit de
boom moet kijken. De kat, waar beiden een identieke hekel aan hebben. Dus al
komen beiden uit verschillende werelddelen, toch hebben ze gelijklopende
trekken.
Het is gewoon langs beide kanten water in de wijn doen.
Zelfstudie, met weinig inspanningen krijgt men het gadeslaan van twee dieren die
elkaar van haar nog pluimen kennen een les die ons een denkpiste kan geven over
die vele vluchtelingen De hamvraag is of het wel nodig is om tot je25ste je
broek te verslijten op de schoolbanken als je meer kan leren door gewoon te
kijken wat er in je omgeving gaande is?
Mogelijks voor de kijkcijfers ging Jeroen in de potten roeren bij de meisjes van
plezier.
De uitdrukking van schoenmaker blijf bij je leest is ook van toepassing voor een
kok. Mensen maken reeds de keuze of ze kiezen voor een Pascaleke of een Jeroentje.
Wanneer die koks dan naast hun koken denken dat ze de massa een bredere kijk
kunnen bezorgen door tijdens hun kookdemonstraties een soort interviewer te
worden dan is dat niet zo een goed idee.
Tijdens het koken moet je bij je eten blijven en geen twee dingen tegelijk doen.
Het is er weinig gegeven die meerdere dingen tegelijk goed kunnen doen.
Daarenboven zijn meisjes van plezier letterlijk als figuurlijk een beetje heel
apart.
We leerden meer over Jeroen dan over die vrouwen. Bij Jeroen is het duidelijk
dat hij een emotionele man is, goedgelovig tot zelfs een beetje naïef.
De kok met aandelen bij solo en/of andere botermerken, voelt niet aan wanneer
die schattige hoertjes zijn kasserol aan het vullen zijn met leugens. Als
ongelovige kunnen ze de goedgelovige Jeroen wijs maken wat ze willen.
Zoals Jeroen heb ik een vorm van respect over hun beroep. Ze bezorgen mannen
tegen betaling de mogelijkheid dat die hun lusten kunnen botvieren en daar
bewijzen ze de maatschappij een goede zaak. Het beroep is zo oud als de straat
maar het klopt geenszins dat veel van die meiden door omstandigheden voor die
job kozen. Zoals vele advocaten verzachtende omstandigheden pleiten voor hun
criminelen omdat ze in hun jeugd slachtoffer werden van misbreuken. Toen scheidingen
nog uitzonderingen waren kwam het zoontje in de misdaad terecht omdat mama en
papa uit elkaar gingen. Zodra scheidingen schering en inslag werden kwam het
mislopen kindje in een slecht milieu omdat hij op jeugdige leeftijd werd
misbruikt. Rechters horen dagelijks dat de verdachte slachtoffer werd door
anderen en niet omdat hij zelf een slechte inborst heeft. Het woord borst is
zeker van toepassing bij hoertjes. Het is een deel van haar uithangbord! Maar
haar uitleg hoe ze in het vak terecht kwam is zoals
bij de misdadiger. Ze kwam door omstandigheden in het beroep terecht. Die uitleg
kreeg Jeroen ook te horen maar de verhalen kloppen niet steeds. Uitzonderlijk
kom je een prostitué tegen die vertelt dat ze nood heeft aan seks, zoals de ene
man meer dan de andere om de zoveel seconden aan seks denkt.
Wat Jeroen niet aantoonde is dat die hoertjes aan een verslaving vast zitten zoals
aan sigaretten, drank en drugs. Eénmaal een periode in het vak, dan kan men dit
zonder een zware ontwenningskuur niet meer lossen. Het klopt dat sommige
meisjes via een escorteperiode proberen om aan geld te geraken voor de zogezegd
studies om figuurlijk van de grond te geraken. Voor velen worden die studies
nooit iets en omdat de verdiensten hoog en zeker netto veel opbrengen blijven
ze het oudste vak van de wereld verder uitoefenen. Naar de buitenwereld hangen
ze dan verhaaltjes op over moeders die hen niet bekeken, vaders die hen
misbruikten of over vieze nonkels die vuil manieren met hen deden op feestjes
De ware reden dat ze genieten van hun job en nood hebben aan veel geld en geen
hulp zochten om van hun verslaving vanaf te geraken daar reppen ze met geen
woord over.
De uitzending van Jeroen kan en mag om kijkcijfers de hoogte in te jagen maar verder
is ze nutteloos en zeker geen juiste weergave over de dames in kwestie.
Het is om het in de vaktermen van Jeroen te zeggen: dagelijkse kost maar geen
maaltijd om duimen en vingers bij af te likken
Tom zijn trip leverde het bewijs dat Trump niet de
enige rare kwast is die er in het land van Uncle Sam rondloopt. De bevolking
heeft geen vertrouwen in hun leiders en Waes gaf ons via de man in de
straat een idee hoe gek die mensen reageren.
Trump heeft iets tegen de religie van de moslims
maar hoe katholiek de Amerikaan dan ook mag zijn hij heeft toch een
vijs die wat hard werd aangespannen.
Een 69 jarige pastoor die met een moto door een brandende hoepel
wipt kan men toch niet als normaal beschouwen. Tom zijn opmerking dat
hij dit een Daneels niet ziet doen klopt als een bus.
Ook heel duidelijk kwam aan bod waarom er zoveel
moorden en domme ongevallen met wapens gebeuren. In sommige Staten
vermindering in een bar krijgen indien je kan bewijzen dat je een wapen
draagt! Die lobby industrie heeft meer dan macht. Zichzelf beveiligen
noemen Amerikanen dit. Het is de kat bij de melk zetten en dan zeggen
dat ze er niet mag van drinken.
Dorpen met nagenoeg enkel mannen die zich
vervelen, hitsig lopen bij gebrek aan vrouwen maar met een holster aan
hun riem. Het land is op sommige plaatsen blijven staan in de tijd van
de cowboys en indianen.
Ze zouden beter hun natuur terug in orde maken in plaats
van koffie te drinken of te pokeren. Over het zich bezig houden met die
enkele vrouwen wil ik het niet hebben.
Begrijpen doen we wel dat die Amerikanen houden
van films zoals Rambo en andere vechtfilms. Het is dus ook logisch dat de Amerikaan om de
haverklap een reden zoekt om ergens oorlog te gaan spelen. We
hoorden Tom wel van over de plas tot in onze living slikken toen me hem vroeg
of wij zoveel vertrouwen hebben in onze rechtspraak en of iedere misdadiger
wel effectief in de gevangenis zijn straf uitzit. Die Amerikaan maakte
een punt want er zijn hier ook mensen die na een onrechtvaardig vonnis
het standpunt van oog om oog en tand om tand zouden willen toepassen.
De conclusie is dat er nogal wat Amerikanen zijn
die een laag IQ hebben. Amerika is geen 'Hell hole' maar een land zonder
cultuur, historische gebouwen of door mensenhanden gemaakte
bezienswaardigheden. Buiten canyons, natuur en hun rodeo, saloons, gekke
cowboys is het weinig de moeite waard om het vliegtuig te nemen en er
een vakantie door te brengen.
Spelen de pot en de ketel met onze toekomst?
Wat gaande is tussen Erdogan en een deel van de
Europese leiders is spelen met de toekomst van heel veel mensen. Het
is een ruzie aan het worden zoals enkel laag allooi kan maken maar met verregaande
gevolgen.
Wie gelijk heeft in de ruzie heeft geen belang. Of
Erdogan nu al dan niet een nieuwe toekomstige dictator is moeten de
Europeanen zich niet mee bemoeien. Het Turkse volk zal dit wel beslissen.
Dat Erdogan noch Duitsland noch Nederland moet
uitmaken voor racisten en nazi's klopt ook.
Een zeer gevaarlijk spel is de dreiging van
Erdogan dat geen enkele Europeaan zich nog veilig zal voelen toont
duidelijk zijn ingesteldheid. Hij dreigt met de identieke middelen zoals
islamitische staat. We hebben genoeg aan de terreurdaden van de huidige
aanslagen en moeten er nog niet meer op onze hals halen met een man
zoals Erdogan.
Staat er dan echt niemand stil bij de gedachte dat
er hier heel veel Turken wonen en dat bloed kruipt waar het niet gaan
kan. We hebben volledige wijken van turken die hier werden geboren, zich
inburgerden en die niks verkeerd doen. Turken die mogelijks niet staan
te springen om een standpunt in te nemen maar als er ruzie ontstaat dan
maken ze wel een keuze. Op zeer korte termijn kan het samenleven omslaan
in elkaar haten en waarom? Omdat enkelingen met een grote mond aanzetten
tot haat en nijd.
Het is zoals een domme burentwist over een te hoge
haag of overhangende takken. Ruzie is onnodig. Snoei haag of boom tot
wat wettelijk mag en negeer nadien die buur zonder al dat gekibbel. Wie
haalde op dergelijke manier de overwinning? Allebei en dus zorg voor
duidelijke wetten en maak geen uitzonderingen.
Dat woorden veel kwaad bloed kunnen zetten hebben
we ook ondervonden aan de uitlatingen over Artsen zonder grenzen.
Beschuldigingen lossen niks op. De ketel een zwart 'gat en de pot wat
'blutsen'.
Vranckx, zoals we hem willen bezig zien. Spitten
in het hol van de leeuw.
Een gebeten reporter die mensen inzicht wil geven
hoe het eraan toe gaat in oorlogsgebied en wat de neveneffecten zijn.
Mama vranckx is een sterke vrouw want wanneer ze de reportages van haar zoon
bekijkt kan het niet anders dan ze denkt hoelang
ze haar zoon nog zal hebben.
Rudy mag beweren dat hij geen nutteloze risico's
neemt maar zijn reportages laten overduidelijk zien dat hij vaak op de dunnen
koord tussen leven en dood werkt.
Zijn reportages zijn niet louter informatief maar
bezorgen de kijker een beter inzicht over de werkelijke toestand. Zijn doelgerichte
vragen geven een beeld weer van hoe sommigen denken. Terroristen die
uiteindelijk beseften dat hun daden een verkeerde beslissing waren zijn
een minderheid. Een reden om het zinkende schip te verlaten zou kunnen zijn
dat de oorlog op zijn einde loopt. Dat islamitische staat hun oorlog zal
verliezen is zo goed als zeker. Niet dat we dan vrede en rust zullen
kennen want de terreur zal verder worden gezet met aanslagen. De terreur
zal blijven misbruik maken van de religie. Extremisten zullen via hun
propaganda en via het internet de crimineel blijven aanzetten tot het
plegen van aanslagen.
Ook mag Vranckx eens gaan draaien bij de Turken
want met wat Erdogan uitkraamt de laatste tijd zal de massa dan misschien de
Europese Unie kunnen overtuigen om de aanvraag om lid te worden terug te
sturen met de melding: 'niet opportuun!'
Vreselijke beelden uit het grootste slachthuis van
ons land zorgden voor een onmiddellijke sluiting van het Tielts
slachthuis. Varkens worden op ongeoorloofde wijze geslacht. Een
undercover werknemer filmde gedurende een maand toestanden die ons
herinneren aan lang geleden.
Wanneer we eventjes in de tijd teruggaan dan weten
we hoe het varken aan zijn einde kwam. De slachter kwam op het bedrijf
met een voorhamer en gaf het varken een zware tik op zijn hoofd, dook op
het varken en sneed de keel over. Soms mistte de slachter de klop
op het dier zijn hoofd half en was het zwijntje nog bij bewustzijn. Een
goede slachter gaf een degelijke tik en kon de keel in één vlotte beweging
oversnijden. De boerin zat klaar en ving vliegensvlug het bloed op om
dan met haar arm te roeren in dat bloed. Een
bussel Stro dat klaarlag deponeerde de slachter
over het dode dier en werd in brand gestoken om het dier te ontharen.
Een geurtje die we ons nog levend herinneren van toen we getuige en
toeschouwer waren van de slachting. Geen toeschouwers voor een slachting
die er eigenlijk niet was. Het was een algemeen gebruik dat een varken
dat was gestorven in allerijl nog werd geslacht. Vlug naar de gemeente
voor het papierke van noodslachting en lang voor de veldwachter kon
komen controleren of het wel degelijk om een
noodslachting ging, had de slachter reeds zijn
werk gedaan.
Hoe die wantoestanden in Tielt konden gebeuren is
onbegrijpelijk. De directie beweert enorme investeringen gedaan te
hebben om het dierenleed te vermijden. Er hangen cameras die zouden
moeten aantonen dat wat de beelden bewijzen niet zouden mogen kunnen.
Dat merktekens van buitenlandse varkens worden
weggesneden vooraleer de dieren aan de haak hangen komt wellicht omdat
dieren van vreemde origine wellicht goedkoop worden aangekocht. Dat
dieren door de stress doodvallen en toch aan de haak belanden is niet
echt een ramp omdat de tijd tussen het oversnijden van de keel en de dood
relatief kort is.
Over één ding spreekt men totaal niet. Waar zijn
die collegas van wijlen Van Noppe? Waar zijn die dierenartsen die
controleren? Ergens in een café in de buurt druppels aan het drinken?
Dat er zoals in elk beroep cowboys rondlopen en in
het geval van slachters werken als beulen is niet abnormaal.
Een lachertje is wel de maatregel van de Delhaize
die geen varkensvlees van het Tielts bedrijven in zijn rekken meer wil.
Wat deed Delhaize aan het feit dat er mogelijks minderwaardig vlees uit
den vreemde in hun rekken lag? Het misbruik en het gevaar voor de
gezondheid was mogelijks dat vreemd knorretje. Maar aangezien de
veeartsen in sommige slachthuizen enkel op papier aanwezig zijn en
stempeltjes plaatsen (lees laten plaatsen) zonder te controleren moet Wuyts
doen nadenken.
Welke dierenorganisatie zal nu met een maskertje
van een varken een zitstaking aan het bedrijf houden?
De lente begon en het vooruitstrevende onderwijs
kijkt reeds naar het nieuwe schooljaar. Zowel de vakantie voor het rapen
van eitjes moet nog komen en de twee maanden platte rust zijn nog een
beetje veraf maar toch ontstond reeds de discussie of het komende
schooljaar op 1 of 4 september moet starten.
Het offerfeest valt op 1 september en in de media
hoorden we geen enkele moslim zeggen dat hij zijn kinderen die dag niet
naar school zou sturen. Enkele directeurs vrezen echter dat de helft van
de klas op 1 september leeg zal blijven. Wel heren waarom geen dagje 'conferentie' of
pedagogische studiedag nemen op 1 september?
De leerkrachten pedagogisch klaarstomen vanaf de
eerste schooldag. Het zou een positief effect kunnen hebben. Is het
ook niet zo dat in het verleden er op die eerste dag weinig te leren valt.
Het gebeurde zelfs regelmatig dat die eerste dag na de middag er reeds een
halve dag de kindjes huiswaarts werden gezonden. Dit zou nu ook kunnen want
het offerfeest begint wellicht ook maar gezellig te worden op het ogenblik dat de maaltijd op tafel komt.
De echte lente is nog niet begonnen en toch zijn
vele mannen en vrouwen met echte of valse vingers in het groen bezig. Ze
zaaien en planten met een hevigheid die vroeger enkel de boeren kenden.
Grasmaaiers hoor je ganse namiddagen loeien en dit men beter nog een
tijdje zou wachten. Bij de echte groene jongens laat men het gras nog
enkele 'kontjes' groeien want de krokusjes staan nog zo mooi. Enkel
snoeiwerk gebeurde in mijn maanlandschap en ik smokkel nogal wat takjes
en twijgjes ongemerkt voorbij mijn blinde
baas want ik lig daar graag op te 'sjieken'. De
kuisvrouw zal me dus voor het extra werk wel buiten gooien als ze komt.
Ze beseft niet dat ik haar een dienst bewijst want als ze mijn rommel
opkuist ziet ze ten minste wat ze gedaan heeft!
Gelukkig zijn heeft voor iedereen een
verschillende betekenis. Hoe jonger hoe vlugger men gelukkig is. Een
kinderhandje kan men vlug vullen met een kleine prul en het kindje zal
glunderen.
Afgelopen weekend stelden we vast dat nogal wat
regeringsleiders kinderhandjes hebben.
Voornamelijk Janbon en De Croo waren gelukkig met
de resultaten van de controle van de begroting. Een begroting met een
klein overschotje is dan ook een reden om gelukkig te zijn.
Opvallend was Peeters die weliswaar de indruk
wilde geven ook gelukkig te zijn met de resultaten maar reeds met wat
wroeging zat omdat hij besefte dat hij de komedie moet meespelen. Hij
verwittigde reeds dat we met de volgende begroting toch weer veel extra
inspanningen zullen moeten doen.
Dat de oppositie niet gelukkig is moeten we als
volkomen normaal beschouwen want het is hun taak het negatieve van de
regering wat in de kijker te plaatsen.
Elkeen die wat nuchter denkt weet dat we niet
gelukkig moeten zijn met wat men ons wil voorschotelen. We weten op
voorhand dat de cijfers niet kloppen en dat er één van de komende dagen
of weken wel links of rechts nog een lijk uit de kast zal vallen en dat
er plots nog een extra inspanning zal volgen.
De enige overgelukkige van het weekend was de
burgervader van t STAD! Nogal wiedes want het zal de parking, in casu
gans Vlaanderen, Wallonië en mogelijks het Brusselse Gewest zijn die de
enorme sommen zal betalen om Antwerpen zijn fileprobleem op te lossen. Formidabel
dat een historicus in de boekjes zal komen te prijken dat onder zijn
periode als burgermeester de grootste werken van t stad gebeurden.
Gelukkig kunnen de burgers niet zijn met de uitleg
dat die werken zich op termijn zullen terugbetalen. Het is de burger die
voor de komende generatie zal blijven betalen.
Gelukkig zijn is duidelijk voor sommigen
gelijkstaand met uitzuigen van anderen.
Gelukkig hadden we dit weekend kunnen zijn indien
er een beslissing zou zijn gevallen dat de begroting meeviel omdat die
foefelaars van intercommunales, banken, Publifin en consoorten terug
moeten geven wat ze onrechtmatig verkregen
Zowel ik als Pumba mochten mee op een korte trip.
Een uitstapje naar een kleine woning want mijn baas ging samen met zijn
kinderen wat werken om de woning bewoonbaar te maken.
Zoals zoveel jongeren met een baksteen in de maag,
een kleine woning aankopen en een hoop werk op de hals halen. Zoals
altijd en bij nagenoeg iedereen vatten de werken klein aan en voor ze
het goed en wel beseffen zitten ze met een volledige renovatie en een
bouwwerf!
Zoals veelal begint het met een kleine verandering
en eens begonnen blijven er nog enkel de buitenmuren rechtop staan. De
ganse binnenkant vliegt in zijn blootje en kappen en breken is een
noodzakelijk kwaad want ook die jonge mensen hebben behoefte aan modern
wonen.
De regering die tegen elke vorm van sparen is; een
lessenpakket die geen enkele politieker ooit volgde, zorgt voor
kopzorgen bij de jongeren. Omdat de Wetstraat met zijn maatregelen enkel
wil dat mensen investeren in risico-beleggingen stuwen jonge mensen tot
aan een afgrond. Alle middelen zijn goed om de tewerkstelling te
bevorderen. Zodoende maken ze wetten om mensen te verplichten meer
kosten te doen dan noodzakelijk. In tegenstelling tot hun eigen gebouwen
moeten de mensen isoleren tot ze geen adem meer hebben in hun huis. Dus
na de isolatie is men verplicht om voor de nodige verluchting gaten te maken voor
ventilatie. De te dure nutsvoorzieningen gaan die politiekers te lijf
met premies en eens genoeg mensen intekenden schaffen ze de premie af.
Je kan als jongere dan je haren uit je hoofd trekken omdat je weinige
spaarcenten smelten als sneeuw voor de zon of je probeert de werkelijkheid te ontvluchten
met een jointje.
Over de gevolgen van de roes van drugs kunnen
zowel ik als Pumba nu meepraten. We hebben het aan ons lijf, voor Pumba
lijfje ondervonden. Bij het verwijderen van behangpapier waren wij als
hondjes heel gedienstig en naarstig. We verzamelden al wat van de muren
op de grond viel en beseften te weinig dat we werden van een mogelijks
toekomstige verslaving. Zoals men in bepaalde landen waar jongeren het
niet breed hebben en zich drogeren met het snuiven van lijm, zo snoven
we niet enkel mar likten een halve kilo lijm. Eens terug in open
lucht voelden Pumba en ik wat we onder jongerenbeleid moeten verstaan.
We waggelden van links naar rechts. Pumba wou elke poedel die hij zag
bespringen en zijn oerinstincten als mini jachthondje kregen de bovenhand.
Gelukkig waren er geen katten of vogeltjes in de
omgeving of die kleine teckel had moorden op zijn geweten. Bij
mij, wellicht door mijn iets of wat grotere omvang lag het anders. Drugs
het kan leuk zijn maar niet lang en helder denken is er niet meer bij. De
ganse avond lag ik te liggen, sliep zoals een Doornroosje en eten kon me
gestolen worden.
Na een nachtje met heel nare dromen weet ik waarom
er een jongerenbeleid bestaat. Het zijn die kibbelaars in Brussel die
aan de basis liggen dat jongeren op het verkeerde pad gaan.
De verkiezingen in Nederland maken
regeringen wakker. Naar de publieke opinie proberen diverse regeringen in Europa
de indruk te wekken dat de meerderheid voorstander is van de Europese Unie.
We amuseerden ons met de ideale wereld
die met een collage aantoonden dat politiekers verkiezingsuitslagen op een zeer
eigenzinnige wijze interpreteren. Zelfs met het verlies van meerdere zetels
draaiden de partijleiders het nog dat ze winst hadden gemaakt.
Het geringe aantal meer stemmen van een
Wilders aanziet men in Nederland dat de massa Europees denkt.
Niets is minder waar. Bijna alle partijen
verloren stemmen in het voordeel van de kleine partijtjes omdat mensen geen
vertrouwen meer hebben in de grote partijen en dankzij die kleine partijen werd
de winst voor een radicale Wilders beperkt.
De uitleg dat de verkiezing in Nederland
een leidraad is voor de komende verkiezingen in Frankrijk en Duitsland is dit niet.
Nederland kende geen aanslagen zoals Frankrijk, België en Duitsland. Nederland heeft
reeds lang inwijkelingen met een ander kleurtje en hun koloniaal verleden is
daar niet vreemd aan. Wilders zijn succes betrof enkel zijn racisme tegenover
moslims.
Onze komende verkiezingen zijn nog veraf
maar toch is men in de Wetstraat volop bezig met het indienen van
wetsvoorstellen.
Men spreekt nu van burgerschapscontractten.
Eens 18 zou men dergelijk contract moeten ondertekenen. Een definitieve keuze
omtrent de nationaliteit.
Het is maar een voorstel. Zal zon
papierke niet het zoveelste voddenpapierke worden?
Uit ondervinding weten we reeds jaren dat
er veel rondlopen met niet één maar meerdere papierkes van uitwijzing. Ze
gebruiken het zelfs niet als toiletpapier.Een oplossing zal ook dat burgerschapscontract niet worden. Het zal het
zoveelste debat vormen met als resultaat nul komma nul.
Debatten in de Wetstraat zijn een toonbeeld
van nutteloos gepalaver. Het laatste voorbeeldje was het verhoor door de
onderzoekscommissie omtrent de betrokkenheid van Vandenbossche. Via
verstoppertje spelen tussen een groepje studenten in het parlement stappen om
dan te vluchten met een lift om reporters te ontlopen. Een toonbeeld hoe
schuldloos de man is
Wanneer men recht in zijn schoenen staat
ontvlucht men de pers niet. Je kan natuurlijk ook scheef lopen omdat je vergat
je steunzolen in je schoenen te stoppen!
Annemie Struyf is terug van weggeweest. Met haar nieuwe programma zocht ze het
iets dichter, namelijk mensen die immigreerden naar la douce France om er la
vie en roze te vinden.
Dat roze een afgebleekt rood is zal wellicht duidelijk worden. Rozengeur en maneschijn
zijn begrippen die gelukkig voor ieder mens een eigen betekenis hebben.
De knetterende stem van Annemie zullen we weer vlug gewoon zijn en zullen we gewoon
erbij nemen. Van Annemie zijn we het reeds gewoon dat ze rechtdoor gaat. Ze
durft op de man af vragen afvuren op een voor haar directe wijze. Zoals elke
straat wel een vrouw heeft die de mensen hun tong kan pellen, zo is Annemie
ook een vrouw die de interviewde spontaan laat vertellen wat ze eigenlijk voor
zichzelf zouden willen houden. Annemie is zoals in de tijd van een Van Rompay
die boeiend Tv bracht. Geen sensatie, geen Jambers technieken met het op zoek
gaan naar de niet alledaagse mens.
Alles achterlaten kan verschillende redenen hebben. Eentje en wellicht de meest
voorkomende is de vlucht. Wanneer men het in eigen land te bont maakte is
uitwijken het allerlaatste om een poging te maken opnieuw te beginnen. Ook het
proberen uit een depressie te geraken is dikwijls een reden om een definitieve
streep onder het leven in eigen land te trekken. Verder zijn er de normalisten
die zonder nadenken de sprong maken naar wat ze hopen een ander leven te hebben
in een ander land. Dat landbouwers uitwijken is logisch. Velen wipten slechts
over de taalgrens want ook in Wallonië is boeren een minder beslomerende
bezigheid. De wetgeving past men naar de zin en niet naar de letter toe. Boeren
zijn tegenwoordig bedrijfsleiders en de boer in hart en nieren, zelfs de
moderne boer, leeft voor zijn dieren en teelten. Die rompslomp van
administratieve verplichtingen is hun doodsteek.
De vereenvoudigde manier van werken ligt de boer beter in Frankrijk. De verkregen
hulp en begeleiding van de administratie is veel menselijker. De ruimten en dus
de gronden om te boeren zijn groot en er staat geen controleur op iedere hoek
van het domein. Wellicht zijn de verdiensten niet hoger dan in ons land maar de
kopzorgen zijn minder.
Annemie toonde in haar eerste aflevering reeds aan dat de uitgeweken landgenoten
het niet doen om rijk te worden. De ingeweken nieuwe Fransen zijn op zoek naar
een leven comme Dieu en France. De hoofdreden is om minder onder stress te
moeten leven. Naast de arbeid de rust en kalmte te vinden die men in eigen land
niet meer kan vinden.
Een groot verschil met Belgen die een ander leven gaan zoeken in Spanje. Velen
vertrekken met het achterliggende idee om met hard werken rijk te worden in een
zonnig land. Annemie zal wellicht dergelijke mensen in Frankrijk niet vinden.
Wel hard werkende Belgen die verleven maar die meer op zoek zijn naar innerlijk
geluk. Een mooi voorbeeldje dat we kennen was de Vlaamse zangeres die in
Benidorm haar geluk ging zoeken. Ze zong, baatte een taverne uit, had de vlucht in eigen land genomen en kwam uiteindelijk platzak terug.
Jo Leemans geraakte zelfs een beetje op de dool. Haar streek Mechelen, Willebroek
was geen alternatief meer en ze verzeilde op de Zeedijk van Zeebrugge
Dit zullen we niet horen van diegenen die naar Frankrijk trokken. Er zullen er
zeker terugkeren maar de reden zal voornamelijk het gemis aan familie en vrienden
zijn. Dat gevoel die ze hadden onderschat toen ze vertrokken. Een andere reden
zal ziekte zijn want ons landje is een hemel op aarde als men medische zorgen
nodig heeft.
Annemie liet zien dat er gelijklopende problemen zijn zoals de vluchtelingen die
hier neerstrijken. Landen in een dorpje en de taal amper tot niet machtig zijn.
We zullen zeker vaststellen dat onze Belgen binnen de kortste keren hun plan
zullen trekken in Frans, met of zonder haar erop. Wat de Nederlander nooit kon
kan de Belg wel. Hij past zich aan. De één al beter dan de andere want wanneer
we het Amerikaans van Astrid hoorden dan kregen we maagkrampen.
Spijts haar stem is het leuk dat Annemie terug is. Ontspannende televisie waar
we onze eigenheid in herkennen.
Op Eén bestond ooit de rubriek Magda of Magda
niet. Het betrof een vraag en het antwoord was dat mag of dat mag
niet!
Wellicht had de bedenker van die titel iets met
een Magda en zorgden zijn hersenkronkels voor de zinspeling.
Magda is nog steeds van toepassing.
Neem de vraag of het toegelaten is om stemmen te
ronselen voor Erdogan zijn referendum.
Wat blijkt?
In Nederland is het antwoord categoriek op Magda
of niet dat het niet mag. Geen toelating voor de Nederlandse /Turk om
naar een bijeenkomst te gaan van een trawant van Erdogan.
In Frankrijk daarentegen blijkt bij dezelfde vraag
dat de Franse/Turk wel mag gaan luisteren naar een stemmenronselaar
van Erdogan.
In ons land is het zoals steeds niet mogelijk om
een duidelijke stelling in te nemen. Bij ons moeten ze eerst onderling
ruzie maken voor een beslissing over het Magda!
Dus de vaststelling is weeral dat er van
eensgezindheid in Europa weinig sprake is. Het zou simpel kunne zijn
want het is aan iedere Europese/Turk om te beslissen of hij voor of
tegen meer macht is voor de president. Het is aan de Turk die eigenlijk
geen echte Turk meer is maar met een dubbele nationaliteit leeft om te
beslissen. Een keuze die de Turk in Europa moet maken waar hij de
gevolgen niet van draagt. Als inwoner van Europa is zijn hoofdnationaliteit
Europeaan en de intelligente turk weet wel wat hij moet aankruisen. De minder intelligente Turk zal de
stemmenronselaar volgen en de Turk broekvager zal de stemming aan zich
laten voorbij gaan en denkt Europees.
Mijn bedenking is dat we moeten opletten want was
het nu Eva of Magda het is altijd iets met sommige vrouwen. Zeker
als het om vrouwen en fruit gaat.
Eva at blijkbaar een appel en de gevolgen werden
een hel. Magda at een peer en half Europa is nu pére Jacques Vrouwen
en fruit, het gaat niet samen want voor ze het weten hebben ze plekken
die moeilijk uitgaan op hun blouse. Het kan nog erger als het geen fruit
betreft. Vraag dat maar aan Bill Clinton. Geen mens die hem vooraf vroeg
of aanhouden wel Magda of Magda niet. Noch Eva noch Magda mogen
aanhouden maar het is soms toch zo plezant en ze denken niet aan wat de
gevolgen zijn .
Aspe vertelde in een interview dat hij zijn
laatste misdaadroman aan het schrijven is. Het veertigste boek met Van Inn zal
het einde zijn van de serie. Boek 39 zal nooit uitgebracht worden volgens de
auteur omdat hij dit niet wil als een soort hommage aan zijn overleden vrouw.
Het zou kunnen dat de misdaadschrijver
stopt omdat hij geen Duvels meer drinkt maar overging op het nuttigen van Omer.
Over zijn laatste boek wilde Aspe enkel
kwijt dat Van Inn op het einde van het boek heel gelukkig zal zijn.
Het is een bizar toeval want de auteur
woonde een geruime tijd aan de jachthaven van Blankenberge. Er zijn nog maar
veertig paginas volgeschreven over zijn laatste boek.
Zou het kunnen dat het verhaal gaat of
begint met een groepje mountainbikers die fietsen langs het jaagpad Zeebrugge
Blankenberge en in de berm een hevig bloedende jonge man van in de dertig zien
liggen. Twee bikers proberen de man te reanimeren terwijl de derde de
hulpdiensten belt. De brancardier merkt dat de bloedende wonde in de fietser
niet normaal is en laat de dokter komen. Al vlug blijkt dat de reanimatie niet
lukt omdat de fietser een kogel in het hoofd kreeg! Van Inn zit in één van zijn
vaste kroegen een Duvel te drinken. Met de eerste slok proeft van Inn dat er
iets niet klopt want de kroegbaas kieperde een Omer in het Duvelglas. Nog voor
de commissaris de kroegbaas een opmerking kan maken over zijn Duvel gaat de GSM
van Van Inn over.
In de Koniginnel aan was er een hevige
brand en er bleef een verkoolde vrouw over na de bluswerken. Van Inn stapt op
want volgens de brandweercommandant gaat het over brandstichting. Tijdens het
voettochtje van de Franchommelaan naar de Koniginnelaan vraagt Van Inn zich af
of die twee moorden iets met elkaar te maken zouden hebben zit hij met een
dubbele roofmoord? Wie is die fietser en wie is die vrouw?
Zou het kunnen dat Baziel met bovenstaande
de eerste veertig bladzijden reeds vertelde?
Aspe zit in geen expressie meer en toch
Zou het kunnen dat de misdaadschrijver
stopt omdat de moorden steeds dichter en dichter in zijn buurt komen want hij
schreef meerdere romans vanop zijn appartement in Blankenberge met uitzicht op
de jachthaven. Zou het kunnen dat beide moorden een link met elkaar hebben?
Bazieltje heeft een vermoeden dat de vrouw
en de fietser elkaar kenden maar Bazieltje is geen schrijver van
misdaadromans. Baziel moet het stellen met moord en doodslag van een
kasteelmoord
Elk jaar hebben we dat dagje dat we vrouwendag mogen noemen. Wie heeft daar nog
iets aan? Voor mij hoeft zo'n dag niet meer want er is een gebrek aan de dolle
Mina's van weleer. Er zijn geen exemplaren meer die staan te roepen en te
tieren van: 'eigen baas in eigen buik'. Wil je van die vrouwen zien die hun
'lijf' gebruiken om wat te tonen dan moet je naar de Gay-parade gaan kijken. Vrouwen
doen het nu zoals mannen met artikeltjes en weinig zeggende woorden. Er zit
geen 'swong' in hun betoog.
Neem die Meyrem Almaci die ligt te zeuren dat ze haar niet begrijpen, dat ze het
enkel over haar borsten hebben. Dat ze al tevreden is dat ze over die borsten
een artikeltje schrijven. Als wil ik de raad geven dat ze beter die borsten zou
'painten' in een groen kleurtje. Dat zou meegenomen zijn voor haar partij.
Of die Meyrem nu een maatje te groot heeft maakt geen verschil over wat je als
vrouw wil. Neem Maggy die heel duidelijk een maatje of twee drie of meer teveel
heeft maar die veel meer feministe is dan al die 'tuttebelle' die opkomen voor
de vrouwendag.
Vrouwen die erkenning verdienen zijn niet dat groepje gierende meiden over feministen
maar vrouwen zoals een Maggy, een wijlen Britse Margareth of Duitse
Angela. Niet dat het die vrouwen zijn die het warm water uitvonden maar wel
vrouwen die een 'poot' hebben daarop ze staan.
Vrouwen die zich niet onnodig druk maken
over enkele beledigingen die ze moeten incasseren. Die beledigingen zijn toch
maar van imbeciele mensen. Beledigingen moet je over je rug laten glijden en
als opmerking moet je enkel zeggen dat het stof de ster nooit raakt! Meyrem mag
nog zoveel roepen en tieren dat Trump geen respect heeft voor vrouwen maar dat
ze dit in Amerika gaat verkondigen. Dat de Russen partnergeweld uit het
strafboek schrappen is zwak maar ook daarvoor moet ze in Rusland gaan betogen. Dat
vrouwen in de wereld nog de tolerantie van de mannen moeten ondergaan klopt
maar laat het ons houden voor de situaties in eigen land.
Bij ons hebben vrouwen het niet slecht. Er kan nog links of rechts wat verbeteren
maar globaal gezien is het vrouwke evenwaardig als het manneke.
Het is stilaan de tijd om een mannendag te beginnen. Zonder stakingen en dergelijke.
Gewoon als man thuiskomen en de sloefkes die klaar staan, het eten met kaarsje
en glaasje wijn, onder gestribbel een matchke op TV mogen volgen en op de
bediening kunnen rekenen van een fris Jupilerke met stukje kaas en borrelhapje.
Meer moet dat echt niet zijn en als het vrouwke dat goed aanbrengt dan zal de
man haar niet lastig vallen als de voetbalwedstrijd op niks trok.
De jeugd en lezen, bestaat het nog?
Het bestaat nog en gelukkig maar. Jongeren die nog lezen zijn geen uitzondering, spijts velen hun ouders geen boek meer zien vastnemen. Behalve
dan de mama die ligt te bladeren in kookboeken. De papa leest zijn Playboy niet meer bij gebrek aan informatieve foto's of waren het de artikels?
Het zijn meestal de oma's die nog jeugdboeken aankopen voor hun schatteboutjes. De opa's lezen al jaren veel minder want wanneer ze lezen
zijn het boeken over hoe ze beter overweg kunnen met hun laptop of ander elektronisch speelgoed. De oma's klagen ganse dagen dat de opa zit te surfen en steeds op die sites komt met schaargeklede madammen. Opa heeft steeds zijn excuus klaar wanneer hij informatie zocht over een stad in Finland en dat die pc als info een 'Hollandse' schone in beeld brengt met een zeer duidelijke informatie over wat aan haar te bezichtigen is. Opa krijgt meer info over het lichamelijke van de vrouw dan over de fonteinen en musea van de opgezochte stad in Finland.
Moeders lezen meer over Harry Potter dan de jeugd. Vroeger lazen meisjes Tiny terwijl de jongens het hielden bij de rode Ridder. Jongens houden meer van boeken met prentjes. Wellicht omdat prentjes en technische schetsen meer iets voor jongens zijn.
Meisjes lezen wellicht meer dan jongens maar zodra jongens de vingervlugheid hebben zijn ze veel vlugger dan opa om op zoek te gaan naar wat eigenlijk nog niet zo goed is voor hun oogjes.
Het spijtige van het minder lezen bij jongeren zorgt ervoor dat ze hun fantasie niet meer laten 'werken'. De tijd dat onze jeugd na het lezen van de Leeuw van Vlaanderen zich amuseerde met het bouwen van kampen en oorlogen uitvocht met klasgenoten is voorbij.
Als jongeling lazen we stiekem 'ik Jan Kremer'. We namen stiekem een plicht mee om onder de lakens in ons bed een boek te lezen. Nu is het
kwestie van vlug 'minimaliseren' wanneer plots mama in de slaapkamer komt!Om nog te zwijgen van het lezen dat verdween en het gechat dat de reeds enkele jaren de rage werd.
Jongeren lezen wel al wat op facebook staat en schrijven (weliswaar met veel fouten) pesterijen naar het sukkelaartje in de klas. Het gevolg is door het minder lezen dat de lyrische liefdesbriefjes verdwenen. Ouders kunnen niet meer 's avonds eens keuvelen wanneer de mama zo'n briefje vond toen ze filipke zijn broek in de was wilde stoppen en de zakken controleert.
Spijtig voor jeugdschrijfster Devos. Ze moet het doen met een uitgelezen foto op de kaft van haar boek of de oma's zijn niet te verleiden. Wat zal er overblijven wanneer die jongeren oud zullen zijn. Ze zullen niet kunnen terugdenken aan wat ze in hun jeugd lazen. Ze zullen herinneringen moeten ophalen van wat ze vonden op het internet. Het spijtige is dat beelden veel vlugger vervagen dan wat men las...
Niet dat Bazieltje zoals in thuis transgender zoals Franky/Kaat is geworden. Buiten dat men mijn klokken van Beieren roofde ben ik nog steeds een kloeke reu.
Wie echter regelmatig mijn kritieken leest zal vaststellen dat ik een liaison heb met Madame Blanche. Ik heb wel mijn eigen glazen bol maar je moet geen waarzegger zijn om te weten wanneer het zal mislopen.
Anderhalf jaar geleden begon de karige uitleg met horten en stoten in de media te verschijnen over het fameuze plan 2020. Toen al schreef Bazieltje
dat er jobs op de helling zouden komen en dat er afvloeiingen zouden vallen in de sector van het welzijn. Zachtjesaan komt de voorspelling uit. Niet dat de bedoeling van Vandeursen zijn plan niet goed is maar zoals altijd voert men uit en denkt pas nadien na. Verder was het van bij de aanvang duidelijk dat de hoofdbedoeling besparingen waren.
Met de nieuwe regeling kan de gehandicapte over een bedrag beschikken waarmee hij zelf kan beslissen hoe hij zijn betere leefbaarheid zal
spenderen. Een prima idee en instellingen zouden daardoor beter en doeltreffender moeten werken. De klant beslist met wie of wat hij in zee
gaat. Probleem is er reeds bij mensen die niet zelfstandig in staat zijn om beslissingen te nemen. Veel mensen met beperkingen weten ook niet goed waar en bij welke diensten ze terecht kunnen. Er zijn wel ondersteuningen maar men duwt het plan 2020 door de strot zonder dat ze eigenlijk zelf weten waar ze gaan uitkomen. Vanaf januari zouden mensen met een beperking hun centen moeten krijgen maar die administratie staat nog niet op punt. De toegekende bedragen zijn nog in behandeling en beslissingen over wat en hoeveel men gaat uitkeren moet nog vallen.
Voor sommige instellingen is het in die tussenperiode tot de dag dat ze meer zekerheid hebben overleven.
Daartegenover staat dat er reeds instellingen zijn die mensen hun C4 geven omdat ze geen toelagen meer krijgen. Jobs zijn aan het sneuvelen en het
slachtoffer is de mens met beperking. Positief aan het plan 2020 was dat malafide instellingen hun praktijken zouden moeten stoppen maar de rauwe werkelijkheid is dat ze even malafide zullen blijven en enkel personeel zullen afzetten.
Hoe dan ook Bazieltje zal een 'floeren' doekske nemen en zijn glazen bolleke eens opblinken zodat hij kan blijven turen in de toekomst.
Verkiezingen komen er in onze buurlanden
aan. Nederland is reeds in de ban van de verkiezingskoorts evenals Frankrijk.
De praatprogrammas volgen elkaar in razend
tempo op. De ene straffe uitspraak volgt de andere op. De koorts zorgt ervoor
dat politiekers uitspraken doen die ze nadien moeten inslikken. In Nederland
schoot Wilders de hoofdvogel af door te verklaren dat de moordenaar van Fortuin
een allochtoon was geweest. Dat in tegenspraak met de werkelijkheid. Met de moderne
vorm van converseren, namelijk een tweet probeerde hij zijn kemel uit te
wissen.
Het is duidelijk dat Wilders met een
obsessie zit tegen al wat met inwijkelingen en vreemdelingen te maken heeft.
Het is erg dat men zijn wensen als waarheden aanziet. Voor Wilders had het
duidelijk een vluchteling met moslimroots moeten zijn die de moord op Fortuin
had moeten plegen.
Of het een fatale fout zal blijken te zijn
geweest en of Wilders nu minder stemmen zal krijgen is zeker geen feit. De
achterban van Wilders denken identiek zoals de man.
In Frankrijk kwam het tot zeer zware
incidenten met tegenstanders van Marin Le Pen. Het werd in de buurt van Nantes
een kleine boeren krijg en meerdere agenten werden gewond.
Een eenvoudige conclusie is dat racisme
maar één ding tot gevolg heeft. Geweld. Racisme is een voedingsbodem om met
veldslagen de strijd uit te vechten.
Tevens is de volgende vaststelling dat
groeperingen zoals islamitische staat hun oorlog winnen, spijts ze in hun eigen
streek worden verdreven.
Europa is de veldslag tegen geweld en
aanslagen aan het verliezen.
Dat Europa zijn deuren niet wagenwijd moet
openzetten en iedereen vrije toegang moet verlenen zal niemand ontkennen. Het
optrekken van muren en zich opsluiten in een afgesloten deeltje van de wereld
is ook geen oplossing.
De enige oplossing is de deur op een kier
te laten zodat men na een grondige controle en doorlichting criminele gekken
de toegang kan ontzeggen. In tegenstelling tot racistische uitspraken is dit de
enige manier om een volledige burgeroorlog te vermijden. Dat iedereen zal
moeten aanvaarden dat er zal moeten overeengekomen worden met andere culturen
is niet meer weg te denken in onze huidige wereld. Zoals onze voorouders hebben
moeten toelaten dat inwijkelingen onze steenkool kwamen opgraven zo zullen we
nu moeten toegeven dat met onze vergrijzing er inwijkelingen voor onze oude dag
zullen moeten zorgen.
Indien we geen begrip willen opbrengen voor
de realiteit dan gaan we de Amerikaanse toer op en zullen niet kunnen wat zij
deden. Wij hebben niet de mogelijkheden om reservaten op te richten zoals men
met de Indianen deed. Wij kunnen niet zoals de Amerikaan stukjes China Town
starten. We probeerden dat met een stukje Brussel, de Matombewijk. Dergelijke
wijken zijn een voedingsbodem voor racisme.
Elvis zong een mooi liedje in de getto maar
gettos doen ons denken aan wat de grootvader van Angela deed! Ook toen mochten
we ondervinden dat er witte en zwarte waren en van het eigen volk bleef niet
veel over dat deugde
In ons land staan de verkiezingen nog niet
onmiddellijk voor de deur. Er is wel reeds opkomende koorts en politiekers verhuizen
van dorpen naar steden maar we hebben nog geen straffe uitspraken. Wij zouden
kunnen leren van wat gaande is in onze buurlanden maar zullen we intelligent
genoeg zijn om de juiste conclusies te trekken?
Een vrouw in Mechelen was getuige van haar
eigen begrafenis. Het levende bewijs dat je lichamelijk aanwezig kan zijn maar
administratief een onbestaande bent. Met heel veel moeilijkheden en kopzorgen
zal uiteindelijk met een attestje van bewijs van leven afgeleverd door Stad
Mechelen de situatie recht worden getrokken.
De media springen op het berichtje over een
begrafenis van een levende maar het spijtige is dat de moeten concluderen dat
een mens enkel administratief belangrijk is.
Al wat macht en geld bezit kan beslissen of
je echt mag leven en menswaardig.
Zo ook Proximus beslist of je mag genieten
van je bestaan. Hun administratie gaat voor op de mens. Proximus is één van die
vele bedrijven die administratief beslissen of je mag genieten van de
maandelijkse betalingen die je stipt doet.
Met straatwerken brak men al enkele keren
de leidingen en enkel Proximus beslist autonoom en volgens hun administratie
wanneer ze eens zullen herstellen. Omdat het slachtoffer slechts een gewone man
in de straat is heeft de tijdsduur voor de herstelling geen belang. In de
laatste drie maanden heeft de man met beperkingen geen recht op enig verhaal.
Met een gemiddelde van telkens minstens drie tot 17 dagen mag het slachtoffer
zitten wachten. Dat het slachtoffer niet kan beschikken over telefoon, internet
en Tv heeft geen belang. Dat de man bij een noodgeval geen hulpdiensten kan
oproepen is geen probleem want de man is administratief dood!
Proximus is de alleenheerser wat de
leidingen betreft en dat het slachtoffer abonnee is bij de zustermaatschappij
Scharlet is nog een extra handicap want het zorgt voor Proximus voor extra
mogelijkheden om de herstelling op de lange baan te schuiven.
Belangrijk is niet de persoon maar de
administratie. Herstellingen gebeuren pas nadat de schuldige voor de schade is
geweten en voor de kosten kan opdraaien.
Een gevolg van het ongenoegen over alle
zaken die mislopen valt misschien te verklaren waarom karnaval aan belang wint.
In Aalst hadden ze nog nooit zoveel groepen die deelnamen aan de carnavalstoet.
Niet minder dan 300 groepen. Gaat ons land de toer op van Rio?
Mogelijks want mensen die in Brazilië met
moeite de eindjes aan elkaar knopen geven hun laatste cent uit aan karnaval.
Ook bij ons stellen we vast dat er nog nooit zoveel mensen aanschuiven voor een
gratis voedingspakketje.
Moet je psycholoog zijn om de reden te
bedenken?
Neen, de gewone man legt zich neer bij de
torenhoge lasten voor de nutsvoorzieningen, het gehakketak en gekibbel van de
politiekers, de oorlogen en de aanslagen. De frustraties en de onmacht zorgen
ervoor dat mensen karnaval als een uitlaatklep gebruiken. Mensen doen zoals de
allerbeste clowns. Ze geven via humor hun ongenoegen over alle wantoestanden.
Onder en achter het ludieke zit de grauwe werkelijkheid.
Wat echter als de gepeste man door Proximus
zelfs op geen ludieke manier zijn ongenoegen meer kan uiten via karnaval?
Dan hebben psychologen werk aan de winkel
want er is een uitdrukking met mogelijks onomkeerbare gevolgen. Een kruik gaat
zolang te water tot ze barst
