Spelen de pot en de ketel met onze toekomst?
Wat gaande is tussen Erdogan en een deel van de Europese leiders is spelen met de toekomst van heel veel mensen. Het is een ruzie aan het worden zoals enkel laag allooi kan maken maar met verregaande gevolgen.

Wie gelijk heeft in de ruzie heeft geen belang. Of Erdogan nu al dan niet een nieuwe toekomstige dictator is moeten de Europeanen zich niet mee bemoeien. Het Turkse volk zal dit wel beslissen.
Dat Erdogan noch Duitsland noch Nederland moet uitmaken voor racisten en nazi's klopt ook.
Een zeer gevaarlijk spel is de dreiging van Erdogan dat geen enkele Europeaan zich nog veilig zal voelen toont duidelijk zijn ingesteldheid. Hij dreigt met de identieke middelen zoals islamitische staat. We hebben genoeg aan de terreurdaden van de huidige aanslagen en moeten er nog niet meer op onze hals halen met een man zoals Erdogan.

Staat er dan echt niemand stil bij de gedachte dat er hier heel veel Turken wonen en dat bloed kruipt waar het niet gaan kan. We hebben volledige wijken van turken die hier werden geboren, zich inburgerden en die niks verkeerd doen. Turken die mogelijks niet staan te springen om een standpunt in te nemen maar als er ruzie ontstaat dan maken ze wel een keuze. Op zeer korte termijn kan het samenleven omslaan in elkaar haten en waarom? Omdat enkelingen met een grote mond aanzetten tot haat en nijd.

Het is zoals een domme burentwist over een te hoge haag of overhangende takken. Ruzie is onnodig. Snoei haag of boom tot wat wettelijk mag en negeer nadien die buur zonder al dat gekibbel. Wie haalde op dergelijke manier de overwinning? Allebei en dus zorg voor duidelijke wetten en maak geen uitzonderingen.

Dat woorden veel kwaad bloed kunnen zetten hebben we ook ondervonden aan de uitlatingen over Artsen zonder grenzen. Beschuldigingen lossen niks op. De ketel een zwart 'gat en de pot wat 'blutsen'.

28-03-2017 om 13:04 geschreven door Baziel  

Vranckx, zoals we hem willen bezig zien. Spitten in het hol van de leeuw.
Een gebeten reporter die mensen inzicht wil geven hoe het eraan toe gaat in oorlogsgebied en wat de neveneffecten zijn. Mama vranckx is een sterke vrouw want wanneer ze de reportages van haar zoon
bekijkt kan het niet anders dan ze denkt hoelang ze haar zoon nog zal hebben.
Rudy mag beweren dat hij geen nutteloze risico's neemt maar zijn reportages laten overduidelijk zien dat hij vaak op de dunnen koord tussen leven en dood werkt.
Zijn reportages zijn niet louter informatief maar bezorgen de kijker een beter inzicht over de werkelijke toestand. Zijn doelgerichte vragen geven een beeld weer van hoe sommigen denken. Terroristen die uiteindelijk beseften dat hun daden een verkeerde beslissing waren zijn een minderheid. Een reden om het zinkende schip te verlaten zou kunnen zijn dat de oorlog op zijn einde loopt. Dat islamitische staat hun oorlog zal verliezen is zo goed als zeker. Niet dat we dan vrede en rust zullen kennen want de terreur zal verder worden gezet met aanslagen. De terreur zal blijven misbruik maken van de religie. Extremisten zullen via hun propaganda en via het internet de crimineel blijven aanzetten tot het plegen van aanslagen.

Ook mag Vranckx eens gaan draaien bij de Turken want met wat Erdogan uitkraamt de laatste tijd zal de massa dan misschien de Europese Unie kunnen overtuigen om de aanvraag om lid te worden terug te sturen met de melding: 'niet opportuun!'

24-03-2017 om 14:00 geschreven door Baziel  

Vreselijke beelden uit het grootste slachthuis van ons land zorgden voor een onmiddellijke sluiting van het Tielts slachthuis. Varkens worden op ongeoorloofde wijze geslacht.  Een undercover werknemer filmde gedurende een maand toestanden die ons herinneren aan lang geleden.

Wanneer we eventjes in de tijd teruggaan dan weten we hoe het varken aan zijn einde kwam. De slachter kwam op het bedrijf met een voorhamer en gaf het varken een zware tik op zijn hoofd, dook op het varken en sneed de keel over.  Soms mistte de slachter de klop op het dier zijn hoofd half en was het zwijntje nog bij bewustzijn. Een goede slachter gaf een degelijke tik en kon de keel in één vlotte beweging oversnijden. De boerin zat klaar en ving vliegensvlug het bloed op om dan met haar arm te roeren in dat bloed. Een
bussel Stro dat klaarlag deponeerde de slachter over het dode dier en werd in brand gestoken om het dier te ontharen. Een geurtje die we ons nog levend herinneren van toen we getuige en toeschouwer waren van de slachting. Geen toeschouwers voor een slachting die er eigenlijk niet was. Het was een algemeen gebruik dat een varken dat was gestorven in allerijl nog werd ‘geslacht’. Vlug naar de gemeente voor het papierke van noodslachting en lang voor de ‘veldwachter’ kon komen controleren of het wel degelijk om een
noodslachting ging, had de slachter reeds zijn werk gedaan.

Hoe die wantoestanden in Tielt konden gebeuren is onbegrijpelijk. De directie beweert enorme investeringen gedaan te hebben om het dierenleed te vermijden. Er hangen camera’s die zouden moeten aantonen dat wat de beelden bewijzen niet zouden mogen kunnen.
Dat merktekens van buitenlandse varkens worden weggesneden vooraleer de dieren aan de haak hangen komt wellicht omdat dieren van vreemde origine wellicht goedkoop worden aangekocht. Dat dieren door de stress doodvallen en toch aan de haak belanden is niet echt een ramp omdat de tijd tussen het oversnijden van de keel en de dood relatief kort is.

Over één ding spreekt men totaal niet. Waar zijn die collega’s van wijlen Van Noppe? Waar zijn die dierenartsen die controleren? Ergens in een café in de buurt ‘druppels’ aan het drinken?
Dat er zoals in elk beroep cowboys rondlopen en in het geval van slachters werken als beulen is niet abnormaal.

Een lachertje is wel de maatregel van de Delhaize die geen varkensvlees van het Tielts bedrijven in zijn rekken meer wil. Wat deed Delhaize aan het feit dat er mogelijks minderwaardig vlees uit ‘den vreemde’ in hun rekken lag? Het misbruik en het gevaar voor de gezondheid was mogelijks dat vreemd knorretje. Maar aangezien de veeartsen in sommige slachthuizen enkel op papier aanwezig zijn en stempeltjes plaatsen (lees laten plaatsen) zonder te controleren moet Wuyts doen nadenken.

Welke dierenorganisatie zal nu met een maskertje van een varken een zitstaking aan het bedrijf houden?

24-03-2017 om 00:00 geschreven door Baziel  

De lente begon en het vooruitstrevende onderwijs kijkt reeds naar het nieuwe schooljaar. Zowel de vakantie voor het rapen van eitjes moet nog komen en de twee maanden platte rust zijn nog een beetje veraf maar toch ontstond reeds de discussie of het komende schooljaar op 1 of 4 september moet starten.

Het offerfeest valt op 1 september en in de media hoorden we geen enkele moslim zeggen dat hij zijn kinderen die dag niet naar school zou sturen. Enkele directeurs vrezen echter dat de helft van de klas op 1 september leeg zal blijven. Wel heren waarom geen dagje 'conferentie' of pedagogische studiedag nemen op 1 september?
De leerkrachten pedagogisch klaarstomen vanaf de eerste schooldag. Het zou een positief effect kunnen hebben. Is het ook niet zo dat in het verleden er op die eerste dag weinig te leren valt. Het gebeurde zelfs regelmatig dat die eerste dag na de middag er reeds een halve dag de kindjes huiswaarts werden gezonden. Dit zou nu ook kunnen want het offerfeest begint wellicht ook maar gezellig te worden op het ogenblik dat de maaltijd op tafel komt.

De echte lente is nog niet begonnen en toch zijn vele mannen en vrouwen met echte of valse vingers in het groen bezig. Ze zaaien en planten met een hevigheid die vroeger enkel de boeren kenden. Grasmaaiers hoor je ganse namiddagen loeien en dit men beter nog een tijdje zou wachten. Bij de echte groene jongens laat men het gras nog enkele 'kontjes' groeien want de krokusjes staan nog zo mooi. Enkel snoeiwerk gebeurde in mijn maanlandschap en ik smokkel nogal wat takjes en twijgjes ongemerkt voorbij mijn blinde
baas want ik lig daar graag op te 'sjieken'. De kuisvrouw zal me dus voor het extra werk wel buiten gooien als ze komt. Ze beseft niet dat ik haar een dienst bewijst want als ze mijn rommel opkuist ziet ze ten minste wat ze gedaan heeft!

22-03-2017 om 15:28 geschreven door Baziel  

Gelukkig zijn heeft voor iedereen een verschillende betekenis. Hoe jonger hoe vlugger men gelukkig is. Een kinderhandje kan men vlug vullen met een kleine prul en het kindje zal glunderen.
Afgelopen weekend stelden we vast dat nogal wat regeringsleiders kinderhandjes hebben.
Voornamelijk Janbon en De Croo waren gelukkig met de resultaten van de controle van de begroting. Een begroting met een klein overschotje is dan ook een reden om gelukkig te zijn.
Opvallend was Peeters die weliswaar de indruk wilde geven ook gelukkig te zijn met de resultaten maar reeds met wat wroeging zat omdat hij besefte dat hij de komedie moet meespelen. Hij verwittigde reeds dat we met de volgende begroting toch weer veel extra inspanningen zullen moeten doen.
Dat de oppositie niet gelukkig is moeten we als volkomen normaal beschouwen want het is hun taak het negatieve van de regering wat in de kijker te plaatsen.

Elkeen die wat nuchter denkt weet dat we niet gelukkig moeten zijn met wat men ons wil voorschotelen. We weten op voorhand dat de cijfers niet kloppen en dat er één van de komende dagen of weken wel links of rechts nog een lijk uit de kast zal vallen en dat er plots nog een extra inspanning zal volgen.
De enige overgelukkige van het weekend was de burgervader van ’t STAD! Nogal wiedes want het zal de parking, in casu gans Vlaanderen, Wallonië en mogelijks het Brusselse Gewest zijn die de enorme sommen zal betalen om Antwerpen zijn fileprobleem op te lossen. Formidabel dat een historicus in de boekjes zal komen te prijken dat onder zijn periode als burgermeester de grootste werken van ’t stad gebeurden.
Gelukkig kunnen de burgers niet zijn met de uitleg dat die werken zich op termijn zullen terugbetalen. Het is de burger die voor de komende generatie zal blijven betalen.
Gelukkig zijn is duidelijk voor sommigen gelijkstaand met uitzuigen van anderen.
Gelukkig hadden we dit weekend kunnen zijn indien er een beslissing zou zijn gevallen dat de begroting meeviel omdat die ‘foefelaars’ van intercommunales, banken, Publifin en consoorten terug moeten geven wat ze onrechtmatig verkregen…

20-03-2017 om 16:19 geschreven door Baziel  

Zowel ik als Pumba mochten mee op een korte trip. Een uitstapje naar een kleine woning want mijn baas ging samen met zijn kinderen wat werken om de woning bewoonbaar te maken.
Zoals zoveel jongeren met een baksteen in de maag, een kleine woning aankopen en een hoop werk op de hals halen. Zoals altijd en bij nagenoeg iedereen vatten de werken klein aan en voor ze het goed en wel beseffen zitten ze met een volledige renovatie en een bouwwerf!
Zoals veelal begint het met een kleine verandering en eens begonnen blijven er nog enkel de buitenmuren rechtop staan. De ganse binnenkant vliegt in zijn blootje en kappen en breken is een noodzakelijk kwaad want ook die jonge mensen hebben behoefte aan modern wonen.

De regering die tegen elke vorm van sparen is; een lessenpakket die geen enkele politieker ooit volgde, zorgt voor kopzorgen bij de jongeren. Omdat de Wetstraat met zijn maatregelen enkel wil dat mensen investeren in risico-beleggingen stuwen jonge mensen tot aan een afgrond. Alle middelen zijn goed om de tewerkstelling te bevorderen. Zodoende maken ze wetten om mensen te verplichten meer kosten te doen dan noodzakelijk. In tegenstelling tot hun eigen gebouwen moeten de mensen isoleren tot ze geen adem meer hebben in hun huis. Dus na de isolatie is men verplicht om voor de nodige verluchting gaten te maken voor ventilatie. De te dure nutsvoorzieningen gaan die politiekers te lijf met premies en eens genoeg mensen intekenden schaffen ze de premie af. Je kan als jongere dan je haren uit je hoofd trekken omdat je weinige spaarcenten smelten als sneeuw voor de zon of je probeert de werkelijkheid te ontvluchten met een jointje.

Over de gevolgen van de roes van drugs kunnen zowel ik als Pumba nu meepraten. We hebben het aan ons lijf, voor Pumba lijfje ondervonden. Bij het verwijderen van behangpapier waren wij als hondjes heel gedienstig en naarstig. We verzamelden al wat van de muren op de grond viel en beseften te weinig dat we werden van een mogelijks toekomstige verslaving. Zoals men in bepaalde landen waar jongeren het niet breed hebben en zich drogeren met het snuiven van lijm, zo snoven we niet enkel mar likten een halve kilo lijm. Eens terug in open lucht voelden Pumba en ik wat we onder jongerenbeleid moeten verstaan. We waggelden van links naar rechts. Pumba wou elke poedel die hij zag bespringen en zijn oerinstincten als mini jachthondje kregen de bovenhand.
Gelukkig waren er geen katten of vogeltjes in de omgeving of die kleine teckel had moorden op zijn geweten. Bij mij, wellicht door mijn iets of wat grotere omvang lag het anders. Drugs het kan leuk zijn maar niet lang en helder denken is er niet meer bij. De ganse avond lag ik te liggen, sliep zoals een Doornroosje en eten kon me gestolen worden.

Na een nachtje met heel nare dromen weet ik waarom er een jongerenbeleid bestaat. Het zijn die kibbelaars in Brussel die aan de basis liggen dat jongeren op het verkeerde pad gaan.

20-03-2017 om 00:00 geschreven door Baziel  

De verkiezingen in Nederland maken regeringen wakker. Naar de publieke opinie proberen diverse regeringen in Europa de indruk te wekken dat de meerderheid voorstander is van de Europese Unie.

We amuseerden ons met de ‘ideale wereld’ die met een collage aantoonden dat politiekers verkiezingsuitslagen op een zeer eigenzinnige wijze interpreteren. Zelfs met het verlies van meerdere zetels draaiden de partijleiders het nog dat ze winst hadden gemaakt.

Het geringe aantal meer stemmen van een Wilders aanziet men in Nederland dat de massa Europees denkt.

Niets is minder waar. Bijna alle partijen verloren stemmen in het voordeel van de kleine partijtjes omdat mensen geen vertrouwen meer hebben in de grote partijen en dankzij die kleine partijen werd de winst voor een radicale Wilders beperkt.

De uitleg dat de verkiezing in Nederland een leidraad is voor de komende verkiezingen in Frankrijk en Duitsland is dit niet. Nederland kende geen aanslagen zoals Frankrijk, België en Duitsland. Nederland heeft reeds lang inwijkelingen met een ander kleurtje en hun koloniaal verleden is daar niet vreemd aan. Wilders zijn succes betrof enkel zijn racisme tegenover moslims.

Onze komende verkiezingen zijn nog veraf maar toch is men in de Wetstraat volop bezig met het indienen van wetsvoorstellen.

Men spreekt nu van burgerschapscontractten. Eens 18 zou men dergelijk contract moeten ondertekenen. Een definitieve keuze omtrent de nationaliteit.

Het is maar een voorstel. Zal zo’n ‘papierke’ niet het zoveelste voddenpapierke worden?

Uit ondervinding weten we reeds jaren dat er veel rondlopen met niet één maar meerdere papierkes van uitwijzing. Ze gebruiken het zelfs niet als toiletpapier.  Een oplossing zal ook dat burgerschapscontract niet worden. Het zal het zoveelste debat vormen met als resultaat nul komma nul.

Debatten in de Wetstraat zijn een toonbeeld van nutteloos gepalaver. Het laatste voorbeeldje was het verhoor door de onderzoekscommissie omtrent de betrokkenheid van Vandenbossche. Via verstoppertje spelen tussen een groepje studenten in het parlement stappen om dan te vluchten met een lift om reporters te ontlopen. Een toonbeeld hoe schuldloos de man is…

Wanneer men recht in zijn schoenen staat ontvlucht men de pers niet. Je kan natuurlijk ook scheef lopen omdat je vergat je steunzolen in je schoenen te stoppen!

18-03-2017 om 14:39 geschreven door Baziel  

Annemie Struyf is terug van weggeweest. Met haar nieuwe programma zocht ze het iets dichter, namelijk mensen die immigreerden naar la douce France om er la vie en roze te vinden.
Dat roze een afgebleekt rood is zal wellicht duidelijk worden. Rozengeur en maneschijn zijn begrippen die gelukkig voor ieder mens een eigen betekenis hebben.
De knetterende stem van Annemie zullen we weer vlug gewoon zijn en zullen we gewoon erbij nemen. Van Annemie zijn we het reeds gewoon dat ze rechtdoor gaat. Ze durft op de man af vragen afvuren op een voor haar directe wijze. Zoals elke straat wel een vrouw heeft die de mensen hun ‘tong’ kan ‘pellen’, zo is Annemie ook een vrouw die de interviewde spontaan laat vertellen wat ze eigenlijk voor zichzelf zouden willen houden. Annemie is zoals in de tijd van een Van Rompay die boeiend Tv bracht. Geen sensatie, geen Jambers technieken met het op zoek gaan naar de niet alledaagse mens.

Alles achterlaten kan verschillende redenen hebben. Eentje en wellicht de meest voorkomende is de vlucht. Wanneer men het in eigen land te bont maakte is uitwijken het allerlaatste om een poging te maken opnieuw te beginnen. Ook het proberen uit een depressie te geraken is dikwijls een reden om een definitieve streep onder het leven in eigen land te trekken. Verder zijn er de normalisten die zonder nadenken de sprong maken naar wat ze hopen een ander leven te hebben in een ander land. Dat landbouwers uitwijken is logisch. Velen wipten slechts over de taalgrens want ook in Wallonië is boeren een minder beslomerende bezigheid. De wetgeving past men naar de zin en niet naar de letter toe. Boeren zijn tegenwoordig bedrijfsleiders en de boer in hart en nieren, zelfs de moderne boer, leeft voor zijn dieren en teelten. Die rompslomp van administratieve verplichtingen is hun doodsteek.
De vereenvoudigde manier van werken ligt de boer beter in Frankrijk. De verkregen hulp en begeleiding van de administratie is veel menselijker. De ruimten en dus de gronden om te boeren zijn groot en er staat geen controleur op iedere hoek van het domein. Wellicht zijn de verdiensten niet hoger dan in ons land maar de kopzorgen zijn minder.

Annemie toonde in haar eerste aflevering reeds aan dat de uitgeweken landgenoten het niet doen om rijk te worden. De ingeweken nieuwe Fransen zijn op zoek naar een leven comme Dieu en France. De hoofdreden is om minder onder stress te moeten leven. Naast de arbeid de rust en kalmte te vinden die men in eigen land niet meer kan vinden.
Een groot verschil met Belgen die een ander leven gaan zoeken in Spanje. Velen vertrekken met het achterliggende idee om met hard werken rijk te worden in een zonnig land. Annemie zal wellicht dergelijke mensen in Frankrijk niet vinden. Wel hard werkende Belgen die verleven maar die meer op zoek zijn naar innerlijk geluk. Een mooi voorbeeldje dat we kennen was de Vlaamse zangeres die in Benidorm haar geluk ging zoeken. Ze zong, baatte een taverne uit, had de vlucht in eigen land genomen en kwam uiteindelijk platzak terug. Jo Leemans geraakte zelfs een beetje op de dool. Haar streek Mechelen, Willebroek was geen alternatief meer en ze verzeilde op de Zeedijk van Zeebrugge…
Dit zullen we niet horen van diegenen die naar Frankrijk trokken. Er zullen er zeker terugkeren maar de reden zal voornamelijk het gemis aan familie en vrienden zijn. Dat gevoel die ze hadden onderschat toen ze vertrokken. Een andere reden zal ziekte zijn want ons landje is een hemel op aarde als men medische zorgen nodig heeft.
Annemie liet zien dat er gelijklopende problemen zijn zoals de vluchtelingen die hier neerstrijken. Landen in een dorpje en de taal amper tot niet machtig zijn. We zullen zeker vaststellen dat onze Belgen binnen de kortste keren hun plan zullen trekken in Frans, met of zonder haar erop. Wat de Nederlander nooit kon kan de Belg wel. Hij past zich aan. De één al beter dan de andere want wanneer we het Amerikaans van Astrid hoorden dan kregen we maagkrampen.
Spijts haar stem is het leuk dat Annemie terug is. Ontspannende televisie waar we onze eigenheid in herkennen.

18-03-2017 om 14:36 geschreven door Baziel  

Op Eén bestond ooit de rubriek ‘Magda’ of ‘Magda niet’. Het betrof een vraag en het antwoord was ‘dat mag’ of dat mag niet’!
Wellicht had de bedenker van die titel iets met een Magda en zorgden zijn hersenkronkels voor de zinspeling.

‘Magda’ is nog steeds van toepassing.

Neem de vraag of het toegelaten is om stemmen te ronselen voor Erdogan zijn referendum.

Wat blijkt?
In Nederland is het antwoord categoriek op ‘Magda of niet’ dat het niet mag. Geen toelating voor de Nederlandse /Turk om naar een bijeenkomst te gaan van een trawant van Erdogan.
In Frankrijk daarentegen blijkt bij dezelfde vraag dat de Franse/Turk wel mag gaan luisteren naar een stemmenronselaar van Erdogan.

In ons land is het zoals steeds niet mogelijk om een duidelijke stelling in te nemen. Bij ons moeten ze eerst onderling ruzie maken voor een beslissing over het ‘Magda’!

Dus de vaststelling is weeral dat er van eensgezindheid in Europa weinig sprake is. Het zou simpel kunne zijn want het is aan iedere Europese/Turk om te beslissen of hij voor of tegen meer macht is voor de president. Het is aan de Turk die eigenlijk geen echte Turk meer is maar met een dubbele nationaliteit leeft om te beslissen. Een keuze die de Turk in Europa moet maken waar hij de gevolgen niet van draagt. Als inwoner van Europa is zijn hoofdnationaliteit Europeaan en de intelligente turk weet wel wat hij moet aankruisen. De minder intelligente Turk zal de stemmenronselaar volgen en de Turk broekvager zal de stemming aan zich laten voorbij gaan en denkt Europees.

Mijn bedenking is dat we moeten opletten want was het nu Eva of Magda… het is altijd iets met sommige vrouwen. Zeker als het om vrouwen en fruit gaat.
Eva at blijkbaar een appel en de gevolgen werden een hel. Magda at een peer en half Europa is nu pére Jacques… Vrouwen en fruit, het gaat niet samen want voor ze het weten hebben ze plekken die moeilijk uitgaan op hun blouse. Het kan nog erger als het geen fruit betreft. Vraag dat maar aan Bill Clinton. Geen mens die hem vooraf vroeg of aanhouden wel ‘Magda of Magda niet’. Noch Eva noch Magda mogen aanhouden maar het is soms toch zo plezant en ze denken niet aan wat de gevolgen zijn….

13-03-2017 om 21:49 geschreven door Baziel  

Aspe vertelde in een interview dat hij zijn laatste misdaadroman aan het schrijven is. Het veertigste boek met Van Inn zal het einde zijn van de serie. Boek 39 zal nooit uitgebracht worden volgens de auteur omdat hij dit niet wil als een soort hommage aan zijn overleden vrouw.

Het zou kunnen dat de misdaadschrijver stopt omdat hij geen Duvels meer drinkt maar overging op het nuttigen van Omer.

Over zijn laatste boek wilde Aspe enkel kwijt dat Van Inn op het einde van het boek heel gelukkig zal zijn.

Het is een bizar toeval want de auteur woonde een geruime tijd aan de jachthaven van Blankenberge. Er zijn nog maar veertig pagina’s volgeschreven over zijn laatste boek.

Zou het kunnen dat het verhaal gaat of begint met een groepje mountainbikers die fietsen langs het jaagpad Zeebrugge – Blankenberge en in de berm een hevig bloedende jonge man van in de dertig zien liggen. Twee bikers proberen de man te reanimeren terwijl de derde de hulpdiensten belt. De brancardier merkt dat de bloedende wonde in de fietser niet normaal is en laat de dokter komen. Al vlug blijkt dat de reanimatie niet lukt omdat de fietser een kogel in het hoofd kreeg! Van Inn zit in één van zijn vaste kroegen een Duvel te drinken. Met de eerste slok proeft van Inn dat er iets niet klopt want de kroegbaas kieperde een Omer in het Duvelglas. Nog voor de commissaris de kroegbaas een opmerking kan maken over zijn Duvel gaat de GSM van Van Inn over.

In de Koniginnel aan was er een hevige brand en er bleef een verkoolde vrouw over na de bluswerken. Van Inn stapt op want volgens de brandweercommandant gaat het over brandstichting. Tijdens het voettochtje van de Franchommelaan naar de Koniginnelaan vraagt Van Inn zich af of die twee moorden iets met elkaar te maken zouden hebben… zit hij met een dubbele roofmoord? Wie is die fietser en wie is die vrouw?

Zou het kunnen dat Baziel met bovenstaande de eerste veertig bladzijden reeds vertelde?

Aspe zit in geen expressie meer en toch…

Zou het kunnen dat de misdaadschrijver stopt omdat de moorden steeds dichter en dichter in zijn buurt komen want hij schreef meerdere romans vanop zijn appartement in Blankenberge met uitzicht op de jachthaven. Zou het kunnen dat beide moorden een link met elkaar hebben?

Bazieltje heeft een vermoeden dat de vrouw en de fietser elkaar kenden… maar Bazieltje is geen schrijver van misdaadromans. Baziel moet het stellen met moord en doodslag van een kasteelmoord…

10-03-2017 om 13:52 geschreven door Baziel  

Elk jaar hebben we dat dagje dat we vrouwendag mogen noemen. Wie heeft daar nog iets aan? Voor mij hoeft zo'n dag niet meer want er is een gebrek aan de dolle Mina's van weleer. Er zijn geen exemplaren meer die staan te roepen en te tieren van: 'eigen baas in eigen buik'. Wil je van die vrouwen zien die hun 'lijf' gebruiken om wat te tonen dan moet je naar de Gay-parade gaan kijken. Vrouwen doen het nu zoals mannen met artikeltjes en weinig zeggende woorden. Er zit geen 'swong' in hun betoog.

Neem die Meyrem Almaci die ligt te zeuren dat ze haar niet begrijpen, dat ze het enkel over haar borsten hebben. Dat ze al tevreden is dat ze over die borsten een artikeltje schrijven. Als wil ik de raad geven dat ze beter die borsten zou 'painten' in een groen kleurtje. Dat zou meegenomen zijn voor haar partij.
Of die Meyrem nu een maatje te groot heeft maakt geen verschil over wat je als vrouw wil. Neem Maggy die heel duidelijk een maatje of twee drie of meer teveel heeft maar die veel meer feministe is dan al die 'tuttebelle' die opkomen voor de vrouwendag.
Vrouwen die erkenning verdienen zijn niet dat groepje gierende meiden over feministen maar vrouwen zoals een Maggy, een wijlen Britse Margareth of Duitse Angela. Niet dat het die vrouwen zijn die het warm water uitvonden maar wel vrouwen die een 'poot' hebben daarop ze staan.

Vrouwen die zich niet onnodig druk maken over enkele beledigingen die ze moeten incasseren. Die beledigingen zijn toch maar van imbeciele mensen. Beledigingen moet je over je rug laten glijden en als opmerking moet je enkel zeggen dat het stof de ster nooit raakt! Meyrem mag nog zoveel roepen en tieren dat Trump geen respect heeft voor vrouwen maar dat ze dit in Amerika gaat verkondigen. Dat de Russen partnergeweld uit het strafboek schrappen is zwak maar ook daarvoor moet ze in Rusland gaan betogen. Dat vrouwen in de wereld nog de tolerantie van de mannen moeten ondergaan klopt maar laat het ons houden voor de situaties in eigen land.
Bij ons hebben vrouwen het niet slecht. Er kan nog links of rechts wat verbeteren maar globaal gezien is het vrouwke evenwaardig als het manneke.

Het is stilaan de tijd om een mannendag te beginnen. Zonder stakingen en dergelijke. Gewoon als man thuiskomen en de sloefkes die klaar staan, het eten met kaarsje en glaasje wijn, onder gestribbel een matchke op TV mogen volgen en op de bediening kunnen rekenen van een fris Jupilerke met stukje kaas en borrelhapje.
Meer moet dat echt niet zijn en als het vrouwke dat goed aanbrengt dan zal de man haar niet lastig vallen als de voetbalwedstrijd op niks trok.

10-03-2017 om 13:49 geschreven door Baziel  

De jeugd en lezen, bestaat het nog?
Het bestaat nog en gelukkig maar. Jongeren die nog lezen zijn geen uitzondering, spijts velen hun ouders geen boek meer zien vastnemen. Behalve
dan de mama die ligt te bladeren in kookboeken. De papa leest zijn Playboy niet meer bij gebrek aan informatieve foto's of waren het de artikels?
Het zijn meestal de oma's die nog jeugdboeken aankopen voor hun schatteboutjes. De opa's lezen al jaren veel minder want wanneer ze lezen
zijn het boeken over hoe ze beter overweg kunnen met hun laptop of ander elektronisch speelgoed. De oma's klagen ganse dagen dat de opa zit te surfen en steeds op die sites komt met schaargeklede madammen. Opa heeft steeds zijn excuus klaar wanneer hij informatie zocht over een stad in Finland en dat die pc als info een 'Hollandse' schone in beeld brengt met een zeer duidelijke informatie over wat aan haar te bezichtigen is. Opa krijgt meer info over het lichamelijke van de vrouw dan over de fonteinen en musea van de opgezochte stad in Finland.
Moeders lezen meer over Harry Potter dan de jeugd. Vroeger lazen meisjes Tiny terwijl de jongens het hielden bij de rode Ridder. Jongens houden meer van boeken met prentjes. Wellicht omdat prentjes en technische schetsen meer iets voor jongens zijn.
Meisjes lezen wellicht meer dan jongens maar zodra jongens de vingervlugheid hebben zijn ze veel vlugger dan opa om op zoek te gaan naar wat eigenlijk nog niet zo goed is voor hun oogjes.
Het spijtige van het minder lezen bij jongeren zorgt ervoor dat ze hun fantasie niet meer laten 'werken'. De tijd dat onze jeugd na het lezen van de Leeuw van Vlaanderen zich amuseerde met het bouwen van kampen en oorlogen uitvocht met klasgenoten is voorbij.

Als jongeling lazen we stiekem 'ik Jan Kremer'. We namen stiekem een plicht mee om onder de lakens in ons bed een boek te lezen. Nu is het
kwestie van vlug 'minimaliseren' wanneer plots mama in de slaapkamer komt!Om nog te zwijgen van het lezen dat verdween en het ‘gechat’ dat de reeds enkele jaren de rage werd.
Jongeren lezen wel al wat op facebook staat en schrijven (weliswaar met veel fouten) pesterijen naar het sukkelaartje in de klas. Het gevolg is door het minder lezen dat de lyrische liefdesbriefjes verdwenen. Ouders kunnen niet meer 's avonds eens keuvelen wanneer de mama zo'n briefje vond toen ze filipke zijn broek in de was wilde stoppen en de zakken controleert.

Spijtig voor jeugdschrijfster Devos. Ze moet het doen met een uitgelezen foto op de kaft van haar boek of de oma's zijn niet te verleiden. Wat zal er overblijven wanneer die jongeren oud zullen zijn. Ze zullen niet kunnen terugdenken aan wat ze in hun jeugd lazen. Ze zullen herinneringen moeten ophalen van wat ze vonden op het internet. Het spijtige is dat beelden veel vlugger vervagen dan wat men las...

09-03-2017 om 16:13 geschreven door Baziel  

Niet dat Bazieltje zoals in thuis transgender zoals Franky/Kaat is geworden. Buiten dat men mijn klokken van Beieren roofde ben ik nog steeds een kloeke reu.
Wie echter regelmatig mijn kritieken leest zal vaststellen dat ik een liaison heb met Madame Blanche. Ik heb wel mijn eigen glazen bol maar je moet geen waarzegger zijn om te weten wanneer het zal mislopen.

Anderhalf jaar geleden begon de karige uitleg met horten en stoten in de media te verschijnen over het fameuze plan 2020. Toen al schreef Bazieltje
dat er jobs op de helling zouden komen en dat er afvloeiingen zouden vallen in de sector van het welzijn. Zachtjesaan komt de voorspelling uit. Niet dat de bedoeling van Vandeursen zijn plan niet goed is maar zoals altijd voert men uit en denkt pas nadien na. Verder was het van bij de aanvang duidelijk dat de hoofdbedoeling besparingen waren.
Met de nieuwe regeling kan de gehandicapte over een bedrag beschikken waarmee hij zelf kan beslissen hoe hij zijn betere leefbaarheid zal
spenderen. Een prima idee en instellingen zouden daardoor beter en doeltreffender moeten werken. De klant beslist met wie of wat hij in zee
gaat. Probleem is er reeds bij mensen die niet zelfstandig in staat zijn om beslissingen te nemen. Veel mensen met beperkingen weten ook niet goed waar en bij welke diensten ze terecht kunnen. Er zijn wel ondersteuningen maar men duwt het plan 2020 door de strot zonder dat ze eigenlijk zelf weten waar ze gaan uitkomen. Vanaf januari zouden mensen met een beperking hun centen moeten krijgen maar die administratie staat nog niet op punt. De toegekende bedragen zijn nog in behandeling en beslissingen over wat en hoeveel men gaat uitkeren moet nog vallen.
Voor sommige instellingen is het in die tussenperiode tot de dag dat ze meer zekerheid hebben overleven.
Daartegenover staat dat er reeds instellingen zijn die mensen hun C4 geven omdat ze geen toelagen meer krijgen. Jobs zijn aan het sneuvelen en het
slachtoffer is de mens met beperking. Positief aan het plan 2020 was dat malafide instellingen hun praktijken zouden moeten stoppen maar de rauwe werkelijkheid is dat ze even malafide zullen blijven en enkel personeel zullen afzetten.

Hoe dan ook Bazieltje zal een 'floeren' doekske nemen en zijn glazen bolleke eens opblinken zodat hij kan blijven turen in de toekomst.

09-03-2017 om 16:08 geschreven door Baziel  

Verkiezingen komen er in onze buurlanden aan. Nederland is reeds in de ban van de verkiezingskoorts evenals Frankrijk.

De praatprogramma’s volgen elkaar in razend tempo op. De ene straffe uitspraak volgt de andere op. De koorts zorgt ervoor dat politiekers uitspraken doen die ze nadien moeten inslikken. In Nederland schoot Wilders de hoofdvogel af door te verklaren dat de moordenaar van Fortuin een allochtoon was geweest. Dat in tegenspraak met de werkelijkheid. Met de moderne vorm van converseren, namelijk een tweet probeerde hij zijn ‘kemel’ uit te wissen.

Het is duidelijk dat Wilders met een obsessie zit tegen al wat met inwijkelingen en vreemdelingen te maken heeft. Het is erg dat men zijn wensen als waarheden aanziet. Voor Wilders had het duidelijk een vluchteling met moslimroots moeten zijn die de moord op Fortuin had moeten plegen.

Of het een fatale fout zal blijken te zijn geweest en of Wilders nu minder stemmen zal krijgen is zeker geen feit. De achterban van Wilders denken identiek zoals de man.

In Frankrijk kwam het tot zeer zware incidenten met tegenstanders van Marin Le Pen. Het werd in de buurt van Nantes een kleine boeren krijg en meerdere agenten werden gewond.

Een eenvoudige conclusie is dat racisme maar één ding tot gevolg heeft. Geweld. Racisme is een voedingsbodem om met veldslagen de strijd uit te vechten.

Tevens is de volgende vaststelling dat groeperingen zoals islamitische staat hun oorlog winnen, spijts ze in hun eigen streek worden verdreven.

Europa is de veldslag tegen geweld en aanslagen aan het verliezen.

Dat Europa zijn deuren niet wagenwijd moet openzetten en iedereen vrije toegang moet verlenen zal niemand ontkennen. Het optrekken van muren en zich opsluiten in een afgesloten deeltje van de wereld is ook geen oplossing.

De enige oplossing is de deur op een kier te laten zodat men na een grondige controle en doorlichting criminele ‘gekken’ de toegang kan ontzeggen. In tegenstelling tot racistische uitspraken is dit de enige manier om een volledige burgeroorlog te vermijden. Dat iedereen zal moeten aanvaarden dat er zal moeten overeengekomen worden met andere culturen is niet meer weg te denken in onze huidige wereld. Zoals onze voorouders hebben moeten toelaten dat inwijkelingen onze steenkool kwamen opgraven zo zullen we nu moeten toegeven dat met onze vergrijzing er inwijkelingen voor onze oude dag zullen moeten zorgen.

Indien we geen begrip willen opbrengen voor de realiteit dan gaan we de Amerikaanse toer op en zullen niet kunnen wat zij deden. Wij hebben niet de mogelijkheden om reservaten op te richten zoals men met de Indianen deed. Wij kunnen niet zoals de Amerikaan stukjes China Town starten. We probeerden dat met een stukje Brussel, de Matombewijk. Dergelijke wijken zijn een voedingsbodem voor racisme.

Elvis zong een mooi liedje in de getto maar getto’s doen ons denken aan wat de grootvader van Angela deed! Ook toen mochten we ondervinden dat er witte en zwarte waren en van het eigen volk bleef niet veel over dat deugde…

In ons land staan de verkiezingen nog niet onmiddellijk voor de deur. Er is wel reeds opkomende koorts en politiekers verhuizen van dorpen naar steden maar we hebben nog geen straffe uitspraken. Wij zouden kunnen leren van wat gaande is in onze buurlanden maar zullen we intelligent genoeg zijn om de juiste conclusies te trekken?

09-03-2017 om 16:05 geschreven door Baziel  

Een vrouw in Mechelen was getuige van haar eigen begrafenis. Het levende bewijs dat je lichamelijk aanwezig kan zijn maar administratief een onbestaande bent. Met heel veel moeilijkheden en kopzorgen zal uiteindelijk met een attestje van ‘bewijs van leven’ afgeleverd door Stad Mechelen de situatie recht worden getrokken.

De media springen op het berichtje over een begrafenis van een levende maar het spijtige is dat de moeten concluderen dat een mens enkel administratief belangrijk is.

Al wat macht en geld bezit kan beslissen of je echt mag leven en menswaardig.

Zo ook Proximus beslist of je mag genieten van je bestaan. Hun administratie gaat voor op de mens. Proximus is één van die vele bedrijven die administratief beslissen of je mag genieten van de maandelijkse betalingen die je stipt doet.

Met straatwerken brak men al enkele keren de leidingen en enkel Proximus beslist autonoom en volgens hun administratie wanneer ze eens zullen herstellen. Omdat het slachtoffer slechts een gewone man in de straat is heeft de tijdsduur voor de herstelling geen belang. In de laatste drie maanden heeft de man met beperkingen geen recht op enig verhaal. Met een gemiddelde van telkens minstens drie tot 17 dagen mag het slachtoffer zitten wachten. Dat het slachtoffer niet kan beschikken over telefoon, internet en Tv heeft geen belang. Dat de man bij een noodgeval geen hulpdiensten kan oproepen is geen probleem want de man is administratief dood!

Proximus is de alleenheerser wat de leidingen betreft en dat het slachtoffer abonnee is bij de zustermaatschappij Scharlet is nog een extra handicap want het zorgt voor Proximus voor extra mogelijkheden om de herstelling op de lange baan te schuiven.

Belangrijk is niet de persoon maar de administratie. Herstellingen gebeuren pas nadat de schuldige voor de schade is geweten en voor de kosten kan opdraaien.

Een gevolg van het ongenoegen over alle zaken die mislopen valt misschien te verklaren waarom karnaval aan belang wint. In Aalst hadden ze nog nooit zoveel groepen die deelnamen aan de carnavalstoet. Niet minder dan 300 groepen. Gaat ons land de toer op van Rio?

Mogelijks want mensen die in Brazilië met moeite de eindjes aan elkaar knopen geven hun laatste cent uit aan karnaval. Ook bij ons stellen we vast dat er nog nooit zoveel mensen aanschuiven voor een gratis voedingspakketje.

Moet je psycholoog zijn om de reden te bedenken?

Neen, de gewone man legt zich neer bij de torenhoge lasten voor de nutsvoorzieningen, het gehakketak en gekibbel van de politiekers, de oorlogen en de aanslagen. De frustraties en de onmacht zorgen ervoor dat mensen karnaval als een uitlaatklep gebruiken. Mensen doen zoals de allerbeste clowns. Ze geven via humor hun ongenoegen over alle wantoestanden. Onder en achter het ludieke zit de grauwe werkelijkheid.

Wat echter als de gepeste man door Proximus zelfs op geen ludieke manier zijn ongenoegen meer kan uiten via karnaval?

Dan hebben psychologen werk aan de winkel want er is een uitdrukking met mogelijks onomkeerbare gevolgen. Een kruik gaat zolang te water tot ze barst…

09-03-2017 om 16:05 geschreven door Baziel  

De eerste week zonder telefoon, internet en TV zit erop voor de tweede keer in drie maanden. Elke dag beloofde Proximus om de herstelling te komen uitvoeren maar elke dag (behalve de weekends uiteraard) stuurde ze hun kat.

Het brood van de blinde is op. Het beslag is reeds enkele dagen op en zowel de frigo als diepvries zijn leeg. Niet enkel het water maar ook het slijk van de straatwerken staat tot net onder de kin. Tijd voor hulp maar het is een spel van het versturen van de blinde van het kastje naar de muur.

De provider Scarlet blijft dagelijks herhalen dat ze de vraag stellen aan Proximus om de herstelling te doen want er is begrip dat het een noodgeval is.

Proximus reageert enkel naar de gemeente met de dagelijkse belofte dat ze morgen zullen komen herstellen.

Na 7 dagen weet de bediende van de gemeente te vertellen dat na zijn contact met Proximus die dienst van geen herstelling iets weet….

Dankzij een bereidwillige hulp geraakt de blinde in de winkel van Proximus te St. Michiels.  De verkoper R. is bereid te luisteren maar kan niks doen. Hij is verkoper en mag zelfs niet bellen naar de technische dienst van Proximus. Die R. is beleefd maar zijn collega is brutaal en zelfs onbeschoft. Die ongelikte beer zegt botweg dat de winkel er is voor de verkoop en niet voor de service. Eigenaardige opmerking en de blinde vraagt waar hij dan terecht kan voor service. Geen antwoord. De werkvreugde moetbij Proximus enorm zijn want mensen producten aansmeren waarvan je zelf weet dat bij problemen ze de boom in kunnen moet niet leuk zijn om op die manier je wedde te verdienen.

Een mens die honger heeft zoekt mogelijkheden om aan eten te geraken. Zelf naar de winkel gaan is onmogelijk want sedert oktober is er van een straat geen sprake meer.

Dan maar tussenkomst vragen aan de gemeente want naar de bakker bellen kan niet als je geen telefoon hebt.

De bediende weet niet hoe hij zou kunnen helpen. Het voorstel om de blinde onder te brengen in een tehuis kan niet.

Op de vraag wat er moet gebeuren met een familie die uit het niets komt en aanstrandde op de gemeente kan de man geen antwoordje geven. De blinde geeft dan maar zelf het antwoord aan de goede ziel. Er is zelfs het voorbeeld van een familie die tijdens het tanken van de trucker uit de camion sukkelde en zodoende achterbleef op de gemeente… Die mensen kregen onderdak, eten en drinken en hadden zelfs TV in de noodwoning.

Hoe de overheid racisme in de hand werkt want de blinde betaalt al gans zijn leven braaf zijn gemeentebelastingen. Zijn vraag is ook niet ergens gratis te mogen wonen maar wel hulp te krijgen zolang hij niet zonder problemen in zijn huis kan blijven.

De ambtenaar zit vast en aandringen is nutteloos want er is pas binnen enkele dagen gemeenteraad!

Huysentruyt zou vragen wat we vandaag leerden…

We leerden dat Proximus enkel zijn producten promoot, geen service kan bieden omdat dat niet is voorzien in de naverkoop. We leerden dat Proximus liegt en bedriegt met valse beloften. We leerden dat het niet enkel de kleine lettertjes zijn die van belang zijn bij overeenkomsten met Proximus maar je vooraleer in zee te gaan met de maatschappij je best je oor te luisteren legt met klanten…

02-03-2017 om 11:34 geschreven door Baziel  

Carnaval alom maar de titel heeft er niks mee te maken. Een Boskamp zou het over ‘zeikers’ en een Brusselmans over ‘klootzakken’ hebben.

In december waren het de werknemers van Eandis die de blinde 17 dagen afsloten van elke vorm van sociaal contact. 17 dagen geen TV, internet en telefoon!

Januarieverliep zonder problemen maar thans is het opnieuw zover. Deze keer zijn de schuldigen Faris, de watermaatschappij. Geen verwijt naar de werkmannen want die goedkope werkkrachten verstaan niet wat een werfleider vraagt. Hun enige kennis van het Nederlands is: ‘nie begrijp!’

Drie dagen geleden begon opnieuw de miserie. De werklui van Faris waren op zoek naar de waterleiding en maar graven en graven met die kraan en opnieuw werd de leiding van de distributie maatschappij in nootjes gehakt.

Een gracht van een gracht van een meter op anderhalve meter diepte over de ganse breedte van het ‘domein’ van de blinde. Opnieuw geen TV, internet en telefoon. Gelukkig de GSM deed het nog en de verpleegster van het wit gele kon verwittigen dat ze niet tot de voordeur geraakte voor verzorging en de medicatie. Een geruststelling dat een dag zonder verzorging van de wonde en het niet nemen van de medicatie de dood niet tot gevolg zal hebben…

Geen slecht woord over dat verpleegstertje want ze voelde zich niet goed bij de situatie, nam contact met een mannelijke collega die sportiever was en die in de namiddag vlotjes over de hindernis kon springen.

Geen negatieve opmerkingen over werknemers die hun werk met hart en ziel doen.

Anders ligt dat bij de mensen van Proximus. De technieker kwam langs, bekeek het interieur en ging ook een kijkje nemen naar de verdeelkast op de hoek van de straat. Zijn uitleg: “Mijnheer, de kabel werd stukgetrokken en ik kan hier niks doen. Ik zal een berichtje sturen naar de dienst die moet herstellen!” De reactie van de blinde was of hij niet kon bellen want dat bij een vorige herstelling dit 17 dagen duurde. “Sorry, ik heb mijn werk gedaan en kan niks meer doen!”. De blinde wilde de man beletten dat hij vertrok door de deur te sluiten maar de Proximus onverlaat was hem te snel af. Vliegensvlug sprong hij naar buiten en enkel zijn slijksporen bleven achter…

De volgende poging was contact met de klachtendienst van Proximus.

Na 10’ luisteren naar de CD van Proximus kwam Frederik aan de lijn. Hij wilde weten wie de lijn had doorgebroken omdat hij dan eerst de procedure kan starten om wellicht de kosten op te verhalen. Hoe kan een blinde nu met zekerheid de schuldige meedelen? Dat is een serieus probleem want dan kan de Frederik geen startsein geven voor de herstelling…

Een voorstel om eens via de werfleider van de straatwerken na te gaan wie wat aan het uitvoeren is bleek voor de man een vraag teveel. Dat is zijn job niet. Dat zit niet in zijn opleiding en dus gooide hij de lijn dicht.

Dan maar een poging via de gemeente. De ambtenaar kwam de vaststelling ter plaatse doen en het bleek dat inderdaad die man van ‘nie begrijp’ de kabel aan diggelen graafde.

Intussen had ‘Nie begrijp’ ook de waterleiding stukgemaakt. Dus naast geen sociaal contact ook geen water meer. De put was intussen reeds tot de rand een waterbad geworden en de herstelling van de waterleiding duurde niet zoals voorzien één maar een kleine zeven uur!

Van geen enkele nutsmaatschappij enig berichtje aan de blinde. Enkel de ambtenaar die wellicht geen 6500€ netto per maand verdient belde dat ze hopelijk morgen van Proximus komen herstellen. Een zekerheid kreeg hij niet en dus blijft het hopen en voornamelijk afwachten.

Toen Proximus nog Belgacom was werkten er wellicht ook zeikers en klootzakken maar dan had de gewone man nog de mogelijkheid om via de politieke weg die ongemotiveerde tot de orde te laten roepen en kon men beroep doen op een dienst waar men kon tegen praten.

Zou het kunnen dat alle miserie begon door het privatiseren, het vuile werk over te laten aan onderaannemers die met mensen die ‘nie begrijp’ werken met als enige doel de winsten te vergroten en de politiekers en bazen meer geld te bezorgen?

De huidige manier van werken lijkt meer op fictie dan werkelijkheid maar de werkelijkheid is de fictie aan het overtreffen…

24-02-2017 om 18:50 geschreven door Baziel  

Zal men het aandurven om tot op het bot te gaan. Men sneed al een beetje wild vlees en hier en daar een stukske rot vlees weg maar of men tot op het bot de kanker zal wegnemen is de vraag.

Politieke mandatarissen hebben volgens hun uitleg geen idee wat die intercommunales aan vergoedingen en zitpenningen aan hen uitbetalen.

Er vielen al enkele beschadigde stukjes vlees van rond het bot maar met die enkele ontslagen en terugtrekkingen van mandatarissen zal de kanker niet genezen. De enige bedoeling is het beperken van de negatieve kritiek op de partij.

De kanker is niet plaatselijk maar uitgezaaid zodat enkel een zware ingreep de kans op genezing mogelijk maakt.

De gewone man betaalt zich blauw aan die intercommunales (lees nutsvoorzieningen zoals water en elektriciteit). Het is reeds meer dan een eeuw dat men de constructie begon met politiekers een jobke te geven in de beheerraden en de gemeenten en steden krijgen in compensatie dividenden van de intercommunales.

Die intercommunales maken woekerwinsten en het is minder dan een peulschil van vergoedingen die de mandatarissen opstrijken. Voor hen een peulschil maar voor een gewone man per vergoeding een maandwedde. Weinigen verdienen 205€per half of uurtje leuteren…

Men zorgde voor een structuur in het winstbejag door de gewone man taksen en belastingen op te leggen zodat de winsten nog aangroeide. Gemeenten krijgen in ruil voor de hulp van de politiekers een dividend op de winsten. Over de enorme lonen van de kopstukken van die intercommunales kunnen we best zwijgen.

Wat die bazen voor hun geld doen weet geen kat. In ieder geval zorgen ze niet voor een duidelijke communicatie, noch naar de buitenwereld noch naar hun personeel. Zonder grof te willen zijn stellen die nutsmaatschappijen voor tewerkstellingen en niet in het minst voor allochtonen die geen woord Nederlands begrijpen of verstaan. Die mannen mogen de putjes graven en als klant moet je hen niks vragen want ze kunnen nagenoeg uitsluitend zeggen: “nie begrijp!”.

Indien je tegenslag hebt dat de watermaatschappij de kabel van Proximus of Telenet doorknipt dan ben je als klant zoet. Voor de herstelling mag gebeuren moet het bedrijf dat de schade berokkende geweten zijn en dus is het de gewoonste zaak dat de klant een halve maand of meer zonder TV, internet en telefoon zit…

Soms doet men een poging om de klant te verwittigen wanneer er werken zullen gebeuren en de toevoer zal onderbroken of afgesloten worden maar het is ook een gewoonte geworden om zonder enige vorm van verwittigen de klant voor voldongen feiten te plaatsen.

Het is de hoogste tijd dat men die kanker en zijn uitzaaiingen uitroeit. Geen medicatie of bestralingen maar wegsnijden met een groot mes en het mag bot zijn zodat het pijn doet. Drastische middelen zoals men enkel onkruid kan verdelgen.

Spijtig genoeg probeert de regering (met de steun van Wallonië en Brussel) de mensen hun aandacht op onze vliegtuigen te verzetten….

Een herhaling van BHV? Dat duurde ook twintig jaar voor er een oplossing kwam…

24-02-2017 om 18:48 geschreven door Baziel  

Het zijn straffe mannen en vrouwen in de verkozenen van het volk. Of moeten we stellen dat ze onbeschaamde vlegels zijn? Hoeveel van die stemmenronselaars gaan nog verklaren dat ze eigenlijk niet weten welke en hoeveel vergoedingen ze genieten. Als er nu één ding is dat geen mens gelooft is dat die ‘graaiers’ niet als eerste elke maand nakijken wat er op hun rekening werd gestort.
Duidelijk is intussen dat De Wever met zijn N-VA een deuk kreeg met Bracke. De koppigheid van Bracke die nu plots geen vergoedingen van Telenet zou hebben gekregen zal ook geen mens nog geloven. Spelen en verliezen werd het voor Bracke. Zoals velen van in het begin dachten zal het wel kloppen dat Bracke in zee dook met Telenet om zich te manifesteren tegen zijn ex-werkgever. De eigenzinnigheid van Bracke werd nooit in dank afgenomen bij de toenmalige BRT.
Na het roeren in het politieke stinkende potje zal me nu een beetje roeren in het potje van de grote bazen van die intercommunales. Weer begint het dat men eigenlijk niet juist weet hoeveel die mensen exact verdienen. Vraag het eens aan de belastingen is mijn voorstel want die zullen het tot op een eurocentje juist kunnen zeggen.

De nieuwe politiek zou nu een algemene openheid willen maar er liggen er al dwars want ze willen geen gewoon ambtenaarke worden. de realiteit is dat ze niks meer of minder zijn dan ambtenaren want het is de bevolking die hen voorziet van spijs en drank en alle andere supplementen.
Zo vecht iedereen voor zijn boterhammeke. Ook al wie als dokter, psychiater of psycholoog werkt in de geestelijke gezondheidszorg voelt voor het ogenblik nattigheid. Het doorlichten van al wat met psychiatrie te maken heeft vreest dat ook zij als ‘graaiers’ uit de bus zullen komen.

Moeten we dan niet stellen dat die dik betaalde geestelijke verzorgers een extraatje zouden kunnen verdienen aan al die politiekers die zelfs niet weten wat ze verdienen. Hebben die politiekers enkel een vorm van dyscalculie of schort er meer in hun bovenkamer?

20-02-2017 om 16:42 geschreven door Baziel  

Amper vijf dagen in een asiel en de adoptiepapieren waren in orde. Het gaat niet over wat we dagelijks horen over de bootvluchtelingen en asielcentra maar over een asiel voor honden. Alhoewel mijn kennismaking met het asielhondje heeft gelijkaardigheden want de reu heeft volgens inlichtingen roots in het verre Afrika.
Niet dat ik ooit aan de weet zal komen of de inwijkeling per boot; al of niet een rubberen, via de Middellandse Zee naar hier kwam. Mogelijks was het met een vlucht met een goedkope luchtvaartmaatschappij
.
Er is hoe dan ook geen sprake van een gematigde of gevaarlijke vluchteling. Hondjes hebben allemaal in principe maar één God, namelijk hun baasje. Het enige is de aanpassing aan het nieuwe baasje en dat zal verlopen in verhouding dat het nieuwe baasje zich opstelt.

Of het hondje nu van Afrika, Syrië of Iran komt is enkel duidelijk aan de naam die het asielhondje vroeger kreeg. Voor mij is dit bij mijn vriendje wat onduidelijk. Wat wel duidelijk is blijkt dat buiten zindelijkheid mijn maatje weinig leerde….
Pumba reageert amper op zijn naam. Alles is uiteraard nieuw en gevallen met zijn poepke in een land van de welstand is de aanpassing niet evident. Alles, maar dan ook alles is één grote speeltuin en het is één grote ontdekkingstocht voor dat knuffeltje. Sociaal is Pumbatje in ieder geval. In zijn verleden kende hij duidelijk kindjes want die waren duidelijk liever voor hem dan de volwassen wereld. Zoals het een hond met karakter past heeft hij een gloeiende hekel aan katten en al wat pluimen heeft zijn beestjes die je best uit de buurt kan houden.

Pumba en ik hebben geen probleem met de taal. We begrijpen elkaar en lang zal het niet duren voor we samen zullen spannen om onze baasjes bij het vijfendertigste te zetten. Hij kan overal onder en ik kan overal over dus we zullen regelmatig een stapke in de wereld zetten We dronken reeds een slok, heel gezamenlijk en zonder kibbelen uit mijn kom fris kraantjeswater.

Eigenlijk heeft Pumba geluk dat hij geen adoptie kreeg in ’t Stad want die Antwerpenaars zouden constant ‘pompbak’ roepen. Die Antwerpenaars veranderen al die namen in hun dialect van de Lion King!

20-02-2017 om 13:12 geschreven door Baziel