De titel ‘niveau 4’ was een onjuist gekozen titel.

Niveau 5 was beter geweest omdat het vijf voor twaalf is maar de speling met de zender vier ontbrak dan…

Zou het echt zijn doorgedrongen op het snoepje Janbon op de achterbank van de wagen waarmee de politieker mee mocht met de speurder in Molenbeek en omstreken?

Voor de man in de straat is het in ieder geval duidelijk dat de problemen in Molenbeek, Jette en eigenlijk in het ganse Brusselse Gewest een tijdbom is.

De volgende generatie gangsters staat klaar om voor nog meer criminaliteit te zorgen. Een veilig gevoel kan men in de regio Brussel niet hebben. Onze hoofdstad is het Chicago van de lage landen.

Dagelijkse onderzoeken of de burger schrik moet hebben van de moslims bevestigen de vrees die er heerst.

Heel verontrustende vaststelling is de jonge leeftijd van de toekomstige topgangsters.

Het is ook een bevestiging dat elke cultuur zijn opvoeding heeft. Er zijn uitzonderlijk jongeren van Vlaamse gezinnen die totaal aan hun lot worden overgelaten maar opvallend is dat jongeren van vreemde nationaliteit ganse nachten uithuizig zijn en bendes vormen die een volledige regio in hun ban hebben.

Die bendevorming heeft niks met geloof te maken maar met een gebrek aan opvoeding (naar onze normen) door hun ouders.

Waar we eveneens ongerust moeten over zijn is het feit dat die snotapen goed weten dat ze straffeloos de bandiet kunnen uithangen. Dat ook hieromtrent er advocaten leven om die toestanden te laten aanhouden moet ons verontrustten.

Zoals over de grote plas leren de jongeren van zeer jonge leeftijd hoe ze zich kunnen opwerken tot don Corelone’s!

Zodra ze 18 jaar zijn worden ze bij de grote jongens expert in drugs- en wapenhandel.

De nachtelijke tocht van Janbon kreeg een wrang nasmaakje want hij zat eigenlijk met zijn mond vol tanden. De confrontatie met de werkelijkheid zal geen veranderingen in het beleid tot gevolg hebben. Zoals altijd speelde hij het probleem door aan collega’s! Het klopt dat een degelijke oplossing er slechts komen als zowel wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht aan koord trekken. Maar zoals altijd is er niet enkel het woordje macht maar het gevoel van macht. Er kan nooit op één lijn worden gewerkt omdat geen enkele van de drie machten wil inboeten tegenover de andere machten. Daarenboven is er een tekort aan middelen en door onze tekorten aan centen en moed kan er geen duurzame oplossing komen.

We zullen moeten wachten tot IS nog meer jongeren aanzet om te moorden. Nu we na jaren vechten tegen terreur en Is stopt met het ronselen van jongeren om te strijden proberen die gewelddadige leiders jongeren te laten moorden in het land waar ze wonen. We zullen dus moeten wachten tot na enkele moorden door minderjarigen vooraleer Janbon en de zijnen zullen wakker schieten…

De titel van het programma was niet enkel ontoepasselijk maar ook de aanpak van onze machten is aan een update toe….

13-10-2016 om 18:54 geschreven door Baziel  

De regeringsverklaring gaat niet door!

Het kibbelkabinet geraakte er met nachtelijke vergaderingen niet.

De tussentijdse prognose voor de komende verkiezingen zal er niet vreemd aan zijn. Enkel de groenen gaan erop vooruit en al de rest moet nog meer op eieren lopen dan normaal.

Uitzondering is optimist Reynders. Voor die man is het altijd ‘bon’!

Hoe dan ook me moet het maar voor elkaar krijgen om miljarden bijeen te krijgen zonder het ganse land over je hoofd te krijgen.

Een oplossing zou zijn om wat Staatssecretarissen met brugpensioen te sturen. Ook kan men nogal wat parlementairen ontslagen met weliswaar de voorziene hulp door herscholing of een beroepsoriëntatie!

Geen mens die zich illusies zal maken dat het eindresultaat van de begroting niet zal neerkomen om weer meer lasten te betalen.

Jobcreatie is een mooi woord maar wie gelooft erin?

We zijn afhankelijk van onze Koning die bij aanvang van zijn reis mocht beginnen met zich te reinigen…. Zo vuil kan die mens toch niet zijn want hard werken en zijn handen vuil maken doet hij niet.

Klagen mogen we niet want als we merken wat een zootje ze in Amerika maken van politieke verkiezingen dan mogen we onze handjes kussen dat het hier niet zo grof en onbeschoft eraan toe gaat.

Buiten elkaar de huid vol schelden zijn ze over de plas zich van geen kwaad bewust dat er naast verkrachtingen, aanrandingen ook problemen zijn die de toekomst van de mensheid bedreigen.

Er is duidelijk iets mis met politiek en seksueel gedrag.

Blijkbaar hebben politiekers hun ‘richtingsaanwijzerke’ niet onder controle. De mens draagt kleren maar voor het overige gedraagt hij of zij zich als wilde beesten.

Dieren leven in reservaten en in het land van Uncle Sam hebben ze reeds reservaten voor de indianen. Is een reservaat geen oplossing voor diegenen die met hun pistool in de hand willen rondlopen? Of een reservaat voor uitsluitend politiekers. Zo een eiland als de Bahammas. De foefelbanken en advocaten met bedenkelijk allooi zijn al ter plaatse.

Het is ook een mogelijkheid om gelovigen volgens hun geloof een eigen stek te geven.

Er is dan wel geen sprake meer van Multiculturele samenleving maar we zouden een veiliger gevoel hebben.

Rechtvaardigheid is nobel maar wie gelooft daarin? Simpele geesten, dus nog een reservaat voor het groepje rechtvaardigen…

We moeten echter vrezen dat we gewoon zullen blijven ruzie maken. De mens zit nu eenmaal als ruziemaker in elkaar.

11-10-2016 om 20:01 geschreven door Baziel  

 Het doek is gevallen over de Waalse parlementair Wesphael.

Of het uiteindelijke vonnis juist of onjuist is zullen we nooit weten tenzij de wroeging ooit de bovenhand zou halen.

Wellicht één van de laatste processen in de vorm van een Assisen. Gedaan met een volksjury en op naar een beroepsjury..

Véronique Piretton is niet meer. Met het proces  werd het totaal niet duidelijk hoe ze om het leven kwam. Er is vooreerst het ‘wulpse’ leven van die Véronique. Naar wat we vernamen op het proces was ze meer een type van een ‘wulpse’ Angelique. Blijkbaar was het koppel Westhael – Piretton zo’n koppel die elk zijn gang ging en Véronique was niet wreed trouw. Alhoewel we moeten het doen met wat de ene advocaat tegenover de andere stelde. Wat die advocaten naar voor brachten moeten we met de nodige korrels zout nemen.

Vanaf de eerste week was het duidelijk dat Bernard vrijuit zou gaan.

Het bleek van bij de aanvang dat de speurders zowel in Oostende als in Brugge niet grondig hun werk deden en dat was het voer voor de advocaten om hun strategie danig te bepalen dat het de psychiaters, wetsdokters zouden zijn die de doorslag zouden geven. Wat een ontgoocheling en een zotte kosten bleek het nadien. De ene dokter zei wit en de andere zwart. Men zwaaide met de foto’s van de dode Véronique haar lever en de omstandigheden waarin ze werd gevonden. Opvallend was de tegenspraak van bevindingen van dokters. Even opvallend was dat niemand een duidelijk standpunt innam en sluitende bewijzen kon voorleggen. Allemaal troeven voor de verdediging van Wesphael.

Op het einde van de eerste week was het al duidelijk dat de vrijspraak zou volgen omdat er een teveel aan twijfels bestond over de bewijslast van moord.

Ook na het interview van Wesphael in ter Zake was het duidelijk dat hij vrijuit zou gaan.

Een perfecte moord is het niet maar wel een ideaal voor een film. Bij het verlaten van de cinema blijf je in het ongewisse.

Ook nu zal het nog een tijdje een open vraag blijven of wesphael zijn vrouw vermoordde of niet. Gebrek aan doorgedreven onderzoek ligt aan de basis maar niet te onderschatten is de achtergrond van de al dan niet dader. Wesphael was politieker en draai en keer het zoals je wil, het is een voordeel.

Waar men niet bij stilstaat, zijn de kinderen van het koppel. Hun moeder, waarvan ze nu weten dat ze een dubbel, driedubbel of nog meer leven had is er niet meer. Hun vader leeft nog maar is hij een moordenaar of niet? Leef maar met die gedachte want op scrupules van de vader moet je niet rekenen.

Op het einde van het proces zei de man dat hij nu aan zijn verwerking van het overlijden kan beginnen maar is dat wel zo? De enige die Wesphael een beetje kent en aanvoelt is zijn moeder en voor alle anderen is het raden en gissen.

Het enige dat we moeten onthouden is dat we afschuiven naar Amerikaanse toestanden. Er zullen nu moorden correctioneel zullen bekeken en worden er onschuldigen achter de tralies zullen geraken. De processen zouden goedkoper moeten worden en dus zal het parket minder getuigen gaan verhoren. Een goede zaak, behalve inde gevallen dat de eigenlijke dader niet zal gestraft worden en de meest zwakke uit het onderzoek de pineut zal worden.

Eén duidelijke vraag blijft over…

Kan Wesphael nog genieten van zijn leven en oude dag?

Mijn vraag is of het verheyen of Vanlooy zal worden die er een film over zal maken…

09-10-2016 om 09:44 geschreven door Baziel  

Als kleuter is één van de eerste bezoekjes de kinderboerderij in de buurt van je woonst.

Dat bezoekje zal je ganse leven beïnvloeden…

Ons land is te vergelijken met een kinderboerderij. We hadden ooit een Dehaene en nu hebben we nog steeds veel kiekens die over ons hoofd het land beheren.

Als viervoeter heb ik geen grote voorliefde voor kiekens omdat ze veel kakelen, alles omwoelen, veel lawaai maken maar buiten puinhopen en veel poep achterlaten doen ze niets.

Mijn vergelijking met die kippen komt omdat ze in de Wetstraat even dom zijn als die gevederde lawaaimakers. Dat ze eieren leggen kan best zijn maar het zijn smaakloze eitjes.

Bij hoog en laag kakelen dat de economie, spijts langzamer dan voorzien, een aanzwengeling in de tewerkstelling bracht. Proberen om scharreleieren onder die ontslagen werknemers te leggen opdat ze een nieuwe job zouden vinden is een magere troost. Zoals een kip met haar poten puinhopen krabt op zoek naar lekkers, zo geeft de ene Minister aan de andere het hoopje mul zand door. Kippen hebben geen paraplu maar in de Wetstraat gebruiken ze niks anders dan het regenscherm om zich te onttrekken aan verantwoordelijkheid.

Veel hersenen hebben kippen niet maar of die beleidsdragers er veel meer hebben is ook te betwijfelen.

Hebben die gevederde braad- en soepkiekens nog niet door dat we al jaren niks dan premies en voordelen geven aan bedrijven die grote winsten maken. Die dividenten ‘sassen’ ze dan naar hun eigen land en zodra wij genoeg uitgezogen zijn vertrekt het bedrijf op een ander…

Hoe af voor diegene die een bedrijf kan opnoemen dat van ons geen staatssteun kreeg. Ik vrees dat je lang zal moeten scharrelen en dat de nagels van je pootjes zullen afgesleten zijn vooraleer je een bedrijf kan vinden dat onze gulheid niet misbruikte.

Geen probleem dat er tussenkomsten voorzien worden om bedrijven te lokken maar er moesten reeds jaren voorwaarden verbonden zijn aan de giften. Het moet een wisselwerking zijn maar dat is totaal niet het geval.

Dergelijke bedrijven doen aan roofbouw.

Het is simplistisch om na het bankdebacle van ING alles te verschuiven aan de digitalisatie. De gewone man die geen voldoende service krijgt zal met zijn centjes wel vertrekken naar een bank waar ze wel behulpzaam zijn.

We hebben inderdaad enkele kippen in de Wetstraat die denken dat ze volledig mee zijn met het digitale wereld Ouders hebben ze wellicht niet meer of die moeten hun plan trekken of zou het kunnen dat het kieken uit de Wetstraat hun oudjes hun centen beheert?

Naast je bezoekje aan de kinderboerderij  maak je wellicht ook je eerste boswandeling.

Je ouders of grootouders maken je attent op al dat gefluit en gezang in het bos. Oplettend zoals je bent hoor je om de zoveel minuten ‘koekoek’!

We ook in de mensenwereld zijn er van die koekoeken…

Zet je tegenwoordig radio of Tv aan aan hoor de die koekoek van de geile mediaverslaafde.

Namelijk Rik Torfs. Zodra je geluid hoort is het koekoek! Rik de standing-up rector heeft over alles en nog wat zijn mening en wil de intelligente plezante uithangen. Ook hij droeg een tijdje de kiekenvoeders maar was niet gelukkig als pluimvee. Hij wilde hogerop en vliegen tot hij koekoek werd…

Zelf ga ik meer vis dan koppen eten want het is gezonder….

06-10-2016 om 17:38 geschreven door Baziel  

Hoe onmenselijk kan men zijn?
Je bent nagenoeg 105 jaar maar vraagt al sedert je 102de om waardig te mogen sterven. Niet dat je afziet door pijnen en leed maar omdat je als hulpbehoevende niet meer kan genieten. Je hebt geen kinderen, wie je dierbaar was is er reeds enkele jaren niet meer want de naaste familie, vrienden en kennissen zijn gestorven. Je woont alleen en moet het doen met dagelijkse verpleging en hulp aan huis voor boodschappen, koken en poetsen. Je leefde gezond en was niemand ten laste. Omdat je steeds je was deed met het gekende merk van de 'kotmadam' heb je ze op je 105de nog allemaal op een rij. Omdat je geestelijk nog alert, attent bent sta je reeds lang op een wachtlijst voor een RVT maar omdat de noodzaak niet groot genoeg is mag je in je eenzaamheid in je huisje alleen blijven wonen. Je deed een aanvraag in het ziekenhuis om waardig te mogen sterven. Lijfarts, enkele humanisten bogen zich over je vraag en buigen zich reeds meer dan drie jaar over je eerlijke vraag die je blijft herhalen. Zoals stokpaardjes stokstijf staan blijven lijfarts en humanisten even stokstijf volhouden dat je geestelijk nog te goed bent om waardig te mogen sterven.

Het kan toch niet zijn dat dit de bedoeling zou zijn geweest door de wetgeving. De bedoeling was en is om mensen op waardige manier te helpen met hun vraag. Zijn dan enkel pijn en ongeneeslijke ziekte de enige redenen om waardig te mogen sterven?

Waar is de goede oude tijd toen de huisarts die zoals de thuisverpleging en thuisverzorging weten hoe de werkelijke toestand van de persoon in kwestie is. De goede oude tijd, dat men menselijk was en dat de dokter zijn verantwoordelijkheid nam. Waarom moeten ze tegenwoordig beslissingen uitstellen en waarom is het waardig sterven stilaan naar een dramatisch gebeuren aan het afglijden. De persoon in kwestie nam reeds afscheid en heeft slechts in uitzonderlijke gevallen de behoefte aan dat laatste glas bubbels met zijn naasten rondom zijn bed. Sterven is voor alle omstaanders lijden en die bubbels zijn meer een vorm van sensatie en drukdoenerij waar de persoon die gewoon wil vertrekken weinig of niets aan heeft.

Wat willen lijfartsen en die mensen van humanistische organisaties? Dat de persoon met nog een goede geest, zijn medicatie opspaart of nog drastischer een fles ontstopper uitdrinkt. Wat gebeurt dan? De opgeroepen arts zal om moeilijkheden te voorkomen het 'papierke' invullen zoals de arts van de goede oude tijd. De vermelding zal luidden: 'natuurlijke dood'! De verpleging en verzorging zullen er anders over denken maar zullen braafjes zwijgen en tegen de collega's zeggen: "eindelijk, het menske is er niet meer maar het is onmenselijk moeten vertrekken."

04-10-2016 om 19:25 geschreven door Baziel  

Geert Hoste stopt met zijn conference. Normaal want er zijn nieuwe humoristen. Sommige politiekers zorgen ervoor dat ze het gras van onder de gelakte schoenen van geert maaien.

Een voorbeeldje was de septemberverklaring van Bourgeois. Wie de humor niet opmerkte zou ik de raad geven eens via net gemist de verklaring nog eens te bekijken. Er zat veel satire in zijn speech.

Fier verkondigen dat de begroting klopte en heel doorzichtig na te zien was in de boekhouding. In een speech een alliteratie maken over kindjes en kleinkindjes doet het altijd goed dus herhaalde Bourgeois enkele malen dat hij ervoor zorgde dat zijn kindjes en kleinkindjes later zo niet zullen moeten opdraaien voor het gat dat ze anders zouden moeten vullen zoals wij nu.

Daags nadien kwam Thyssen dan met sarcasme vertellen dat de septemberverklaring één grote leugen was. De boekhouding was danig doorzichtig dat het gat voor Oosterweelde uit de boekhouding was gevallen. Volgens Marianne Thyssen is er geen gesprek geweest tussen Europa en de Vlaamse regering en klopt het niet dat die kosten uit de begroting mochten worden geschrapt.

De eigenaardige humor is van wie liegt er nu. Of Bourgeois of Thyssen…

Of de mensen van Caterpillar, verzekeringen die hun job verloren de humor van die politiekers waarderen is twijfelachtig.

Die nieuwe jobcreaties zorgde alvast voor een flink aantal betogers afgelopen week. Zelfs voor een vierde keer in twee jaar liepen er een gemiddelde van 50.000 wandelaars door de hoofdstad om hun ongenoegen te uiten.

Ook Janbon denkt grappig te zijn met zijn verklaring dat er zeker 21 gevaarlijke strijders vrij rondlopen. Luguber grapje dat hij verklaarde dat ze die mannen geen 24u op 24 in het oog kunnen houden. Nu voelen mensen zich nog veiliger dan enkele maanden geleden!Zou Lotto geen nieuw gokspelletje kunnen beginnen. Gokken op de volgende dag dat we een aanslag hebben.

Niet enkel voetballers maar wij allemaal kunnen dan een gokje wagen.

Gevangenisbewakers hebben in Antwerpen geen humor. Spijts de vele nieuwe tewerkstellingen gooiden ze in de Antwerpse gevangenis de riem eraf omdat er nog steeds personeelsgebrek is. Ze begrijpen gewoon de humor niet. Het grapje over die tewerkstellingen is dat je moet gokken in welke sector er personeel bij kwam. Mijn tip is dat je het niet moet zoeken in verzekeringen, banken, horeca, welzijn. Behalve en dit is geen grap in de horeca in walloniëen Brussel want daar gebruiken ze geen witte kassa.

Humor en mode gaan goed samen. De herfstkleur is mooi groen en met de politieke humor lacht een mens zich groen…

03-10-2016 om 10:39 geschreven door Baziel  

Het zal wel aan de poging tot meer kijkers liggen, het resultaat is dat er een teveel aan onderwerpen zijn dat het programma op Eén oppervlakkig overkomt.
Die oppervlakkigheid is eigen aan ons tijdsbeeld. We mogen geen verwijten maken aan een deel van de jeugd want ook wij bezondigen ons aan het te weinig diepte geven aan ons leven.

Neem het onderwerp van ‘liefdesverdriet’. Bijna iedereen had al eens last van wat we noemen ‘ldv’ Grapjes over ledeved zijn van alle tijden. Het eerste liefdesverdriet leerden we kennen na onze eerste kalverliefde. Ontroostbaar waren we maar de wonde heelde vlug. Hoe ouder hoe meer pijn liefdesverdriet doet. Het zover drijven dat het dodelijk kan zijn is overdreven. Toch zou ik niet graag mijn brokjes delen met het aantal dat na een breuk met de geliefde het slachtoffer is van een zelfmoordpoging. Het feit dat men overhoop komt te liggen met zijn gevoelens. Een reactie die moeilijk controleerbaar is omdat men zich zwaar gekwetst voelt. Voornamelijk de pijn dat die grote liefde door de partner niet eerlijk en oprecht was. De liefde bleek uiteindelijk maar oppervlakkig te zijn geweest. Men voelt zich bekocht, misbruikt en die wonde heelt hoe ouder men is dieper. Gans anders is het liefdesverdriet bij twee oudere personen. Dan gaat het over verdriet om het gemis. Wellicht kent iedereen een koppeltje waar na het overlijden van de partner de wederhelft danig treurt dat levensmoeheid de overhand neemt. Er blijft voor de overlevende maar één ding over en dat is zijn geliefde zo vlug mogelijk willen volgen. Het leven heeft geen zin meer en dus is niet meer eten en drinken een logische reactie. Weinig dieren hebben dit zoals mensen. Weinig dierenkoppeltjes kunnen zoals sommige mensen van elkaar houden tot de dood. Dieren missen die gevoelens die eigen zouden moeten zijn aan de mens.

Moeten we zover gaan dat dit menselijke uniek is?
Neen, de mens evolueert en die liefhebbende koppeltjes worden hoe langer hoe meer de uitzondering. Een gevolg van de oppervlakkige manier van leven. Ook het individualistisch levenspatroon dat steeds sterken aan het worden is zorgt ervoor dat we elkaar vlugger kunnen missen. Velen kenden hun eerste liefdesverdriet na het achterlaten van het vakantieliefje. Vroeger schreven we nog enkele keren een briefje dat volstond met taalfouten maar tegenwoordig kan het chatten iets langer duren tot het ‘ontvrienden’!

Zou het oppervlakkig zijn dat bij liefdesverdriet men als slachtoffer op zoek gaat niet naar één maar naar meerdere vervangers? Zou het dan misschien ook het vergroten van mijn oppervlakkigheid zijn?

We zullen best de tafel afruimen en voor andere onderwerpen zorgen tegen vanavond…

29-09-2016 om 15:21 geschreven door Baziel  

Het moet niet altijd om besparingen en de begroting gaan.

Weer is er een zoveelste schandaal dat de jury in het proces-Wesphael voor zo’n slordige 500 miljoen aan het licht zal brengen.

Vanaf de eerste dag is het duidelijk dat het een toekomstig scenario zal worden voor of een porno of op zijn minst een seksfilmpje van laag niveau.

Over de dode Véronique Pirotton bleek na de eerste week van het proces dat ze beter Angelique als naam had gekregen. Ze was blijkbaar meer dan een wulpse Véronique. Met hoeveel mannen ze te doen had is nog onduidelijk maar het zou er aan elke vinger minstens eentje zijn. Ook aan zelfmoordpogingen van haar geen gebrek. Er is reeds sprake van tussen de 6 en 8 pogingen…

Ook leefde ze volgens verklaringen van drank en drugs. Zo zou ze onder invloed op een boom zijn gereden en dit zwaar onder invloed. Toen de politie haar uit haar wagen had gekregen zou ze zeer agressief zijn geweest en moest men haar in de boeien slaan.

Eén van de volgende dagen komt haar psychiater getuigen. Of we geloof zullen moeten hechten aan zijn verklaringen valt te betwijfelen want nu schrijft men al dat die zielknijper met meerdere van zijn klanten relaties had. Dus meer een dekstier dan een psychiater. Alhoewel in het scenario voor een film zijn scenes in en naast het bed garanties voor een kassasucces. Wat zegt de volksmond? Hoe vettiger hoe prettiger.

De reden van die verhalen voor de jury ligt wellicht weer gans anders. Hoe negatiever wulpse Véronique afgeschilderd kan worden tijdens het proces, hoe groter de kans dat de politieker het slachtoffer zal worden en vrijuit gaat.

Wat is dat toch met politiekers en seks?

Hoeveel van die wilde verhalen kennen we ondertussen van politiekers die zich amuseren met roze balletten, zwoele SMS-jes sturen tijdens vergaderingen, zich verdrinken omdat ze hun handen niet konden thuishouden of die plekken op hun broek en kleedjes maakten …

Pff, niet moeilijk dat de begroting niet klopt. Ze zijn er niet bij met hun gedachten. Indien er geen sprake is van drank dan is er duidelijk een probleem van oververhitting van bepaalde onderdelen. Zou het geen oplossing zijn van koelere ongemakkelijke zeteltjes te plaatsen in de kamer? Als ze ongemakkelijk zitten dan zouden die vergaderingen minder lang duren en zou moeder de vrouw tenminste weten wanneer haar excellentie naar huis komt…

28-09-2016 om 09:44 geschreven door Baziel  

Afgelopen week was het Prinsjesdag in Nederland.
Komende week is het de jaarlijkse septemberverklaring in eigen land. Het roept me herinneringen op aan de jaren tachtig. Er liep dan een jeugdfeuilleton, namelijk het ‘liegenbeest’!

Ons Chareltje want in ieder dorp hebben ze wel een Chareltje die aan de toog staat te liegen dat hij zwart ziet, zal ook weer van katoen geven in zijn regeringsmededeling. We kunnen het vooraf reeds voorspellen.

“Ons land heeft een begroting die nagenoeg in evenwicht is”. Straffe koffie want de Vlaamse regering had een tekort enkele dagen geleden van een vijfhonderd miljoen maar zonder extra belastingen werd het gat toegedekt… De federale regering zat tot gisteren met een tekort van vijf miljard maar ook die enorme krater is twee dagen later deels toegedekt zonder extra belastingen. Ook geen verdoken belastingen maar we weten reeds dat ze een schepke bij de dienstencheques zullen doen. Zoals het liegenbeest een waas kon toveren rond zijn uitspraken zo kan Chareltje dat ook. Dat Chareltje niet uit de doeken zal doen hoe hij vijf miljard uit zijn mouw wist te schudden, weten we ook op voorhand. Dat de ziekenhuizen nog een tegoed van de regering hebben van 150 miljoen daar zal Chareltje niet over kraaien.

Verder hoor ik hem reeds zeggen: “We zijn de strijd tegen de crisis aan het win, we had gehoop op meer maar we moet heb wat gedul. We heb reeds veel mens een job bezorg en we zullen nog veel mens werk kunnen bezorg”. Inderdaad veel mensen kregen een job maar het betreft jobkes. Van die deeltijdse betrekkingen van bepaalde duur. Dat dit deeltijds vals spelen voor een extra gat in de RSZ zorgt daar rept Chareltje met geen woord over. Hij zal het ook hebben over “we heb reeds veel gedaan voor de flexi-job en we zul nog flexiberder moeten worden!” Inderdaad sommigen werken niet meer in drie ploegen maar in vier. Vrouwen werken nog flexibelder dan vroeger en staan nu tussen 23u en 03u hun strijk te doen omdat hun kindjes toch met gestreken T-shirtje naar school kunnen.

Hij zal niet kunnen voorbij de recente ontslagen kunnen. “wij heb de tegenslag van Canterpillar, ook de verzekeringen doen aan reorganisatie maar maar de regering zal alles doen om die mens aan werk te help!” Natuurlijk zullen ze moeite doen en ze zijn alvast begonnen. De mensen mogen hun stramme botten afdraaien tot hun 67ste. Volop is men bezig de 38u op te trekken met behoud van loon. Buiten voor die grote sluitingen mogen de mensen een brugpensioen op hun buik schrijven. Over al die ten onrechte betaalde voordelen aan die grote bedrijven die spijts winsten toch de deuren in ons land sluiten, kraait Chareltje niet.

Hij kan ook niet voorbij de aanslagen en de genomen maatregelen. Dus hij zal vervolgen “Ons land kende de terreuraanslagen, maar wij nam maatregelen en goede maatregelen. Wij heb aanslagen kunnen vermijden en onze veiligheidsdiensten werken goed, zeer goed en wij moeten hen bedank!” Klopt als een bus. De veiligheidsdiensten doen wat ze kunnen. Ze kregen hulp van ons leger. Datzelfde leger zal wel voor een nieuwe krater zorgen tegen de komende begroting want Chareltje  zal zwijgen over de vliegtuigje die we zullen aankopen…
Hij zal ook niet eerlijk toegeven dat ze op hun begroting kosten aanrekenen voor onze veiligheid te garanderen, niettegenstaande deze kosten volgens Europa buiten de begroting vallen. Zoals aan de toog weten de omstaanders dat Chareltje weer een loopje neemt met de waarheid maar ze zwijgen en luisteren.

Of al die maatregelen van veiligheid en beslissingen van de rechtbanken wel zo degelijk zijn valt toch wat te betwijfelen want we vernamen deze week dat één van de zware criminelen zijn kat stuurde naar de rechtbank. Hij mocht volgens zijn gegeven uitleg niet buiten uit zijn huis door zijn enkelband. Een zware crimineel die thuis eigen omgeving en huiselijke sfeer mag zijn straf uitzitten met een bandje rond zijn enkel? Een man die de moorden in Madrid op zijn geweten heeft, die strijders ronselde en teruggekeerde strijders onderdak verleende zit gezellig in de huiskamer TV te kijken. De slachtoffers treuren nog elke dag en die man moet het doen met een enkelbandje.
Op de interpellatie gaf de betrokken Minister enkel het antwoord dat de man zich wel degelijk had kunnen aanbieden op de rechtbank. Op de vraag hoe zo een crimineel thuis mag zitten met enkel een enkelbandje gaf Geens geen antwoord.
De voorzitter Bracke of is het Braken (want dat zou een mens op de duur beginnen denken) zei dat het incident was gesloten zonder dat men duidelijkheid kreeg…

Het liegenbeest was voor de kindjes en wat merken we thans? Dat die huidige machthebbers heel grondig leerden liegen…

27-09-2016 om 08:59 geschreven door Baziel  

De N-VA zit wel degelijk met maagkrampjes.

Vandaag werd het duidelijk dat er problemen zijn in Bart zijn partij. Na een tweede gesprek tussen De Wever en zijn twee rebellen viel de beslissing dat ook de vrije meningsuiting in ons land niet zo vrij is als we zouden denken. Het is het zoveelste bewijs dat om behoud van de macht principes aan de kant worden geschoven.

Het verdict viel dat al wat met splitsing van ons landje te maken heeft Het niet het hoofddoel is maar het aan de macht blijven en een zoveelste staatshervorming zal er dus niet komen.

Nu zal er wellicht een periode stilte volgen. Partijgenoten beseffen dat slechts één man het voor het zeggen heeft. Hij maakte wel een vergissing door een denktank op te richten maar had niet voorzien dat die twee de lef zouden hebben hun persoonlijke mening naar buiten te brengen zonder voorafgaande goedkeuring.
Voor de uitgesloten partijgenoten is er geen probleem. Die ontgoochelde politieker uit Middelkerke zal zich over die twee schaapjes ontfermen. Binnen enkele dagen zal wel aan het licht komen dat de twee rebellen reeds een tijdje dwars lagen en dat hun interview enkel een druppel was die de emmer van De Wever liet overlopen. Met zijn open brief heeft De Wever het wel nog steeds over confederalisme maar we lezen toch tussen de lijnen dat het aan de macht blijven het eerste doel is van de komende verkiezingen. Naast het alle schuld naar de vijand Di rupo gooien voelt men toch de vrees dat er kiezers zouden kunnen veranderen van partij! De komende verkiezingen zijn nog ver maar in plaats van al wat nog scheef en schots loopt zijn ze in de wetstraat al bezig met het veilig stellen van hun jobke.

Belangrijk zou moeten zijn om al die nieuwe werklozen aan een job te doen geraken maar ze zijn bezig met hun eigen toekomst. Wanneer we lezen dat er een beslissing zou genomen worden om de Sociale Inspectie op te doeken en dat dit met het akkoord is van de Staatssecretaris dan moeten we ons de vraag stellen wat de bedoeling is. Staan roepen dat fraude eruit moet en langs de ander kant diensten die de fraude bestrijden opdoeken. Van tegenstellingen gesproken, het kan tellen. Weken lang hoorden we dat het moest gedaan zijn met dat gedoe met de Bahama’s en de Pannamapapers en blijkbaar zal het nog blijven duren tot eind 2018 voor zelfs banken met schermvennootschappen zouden ophouden met bestaan.

De zee rukt volgens milieurapporten op en dagelijks verdwijnen miljoenen tonnen zeezand in zee. Maar moeten wij het zand dat ze in onze ogen blazen blijven slikken?

Naast de aan de gang zijnde Amerikaanse show voor hun verkiezingen is ook de Belgische show begonnen.

Gelukkig hebben we nog het goed gevoel van de resultaten van de Spelen van de mensen met beperkingen. Toch straf dat de anders valide het kleine lichtpuntje in ons somber bestaan is.
Het komende weekend zal het druk worden op het strand…
Alle Ministers zullen op het strand rondlopen met een metaaldetector want ze moeten tegen maandag eerstkomende een half miljard vinden… Hopelijk laten ze niet teveel zwerfvuil slingeren….

23-09-2016 om 10:43 geschreven door Baziel  

Zit ons landje met een klein erdoganneke?

Natuurlijk is het niet zo erg als wat de Turken meemaken maar ging De Wever ook niet een beetje te ver… Krasse uitspraken zijn de man niet vreemd en al moeten we toegeven dat hij achteraf bekeken regelmatig gelijk heeft bestaat dan de vrees dat hij zijn achterban de daver op het lijf jaagde. Zijn N-VA was de grote overwinnaar met de vorige verkiezingen en nu de koorts weer begint op te laaien naar de volgende verkiezingen is het in alle partijen hens aan dek. De zeer drastische sanctie tegen Vuye en Wouters zullen bij de partijgenoten van Bart een belletje laten rinkelen dat De Wever Erdogan neigingen heeft. We durven bijna spreken van ‘mijn wil is wet’! Dat N-VA zijn macht ten alle tijden wil behouden na de komende verkiezingen is logisch. Het feit dat bij veel partijen het rommelt, is ook een feit. De socialisten hebben hun handen vol met kopstukken in Gent, Hasselt die de partij geen deugd doen. De Christelijke bende loopt rond met een zwart kruisje op hun voorhoofd omdat ze regelmatig liegen dat ze zwart zien en de blauwtjes veranderen hun uitlatingen volgens de windrichting. De Croo & Cie draaien en keren zoals het winderig weertje in ons land.
Vlaams Belang is heel stil en wrijft zich in de handen (met of zonder bokshandschoenen). Hoe meer ambras hoe beter het hen uitkomt en ze houden wellicht heel goed de gang van zaken in Duitsland in het oog. N)VA was de partij die mogelijks het definitief einde van België voor einddoel had maar na het weren van de Vlaamse denktank ruikt het Vlaams Belang zijn kans om verloren kiezers terug te winnen.

De man in de straat ligt niet wakker van al dat politiek gedoe. Er zijn er nog teveel die rondkomen met hun inkomen en hun uitkeringen. Er is ongenoegen en geen mens die slikt dat het economisch beter gaat. Velen hebben het door dat naast de duizenden die hun job in de laatste maand verloren Het verhaaltje van de vele nieuwe duizenden jobs niet klopt. Eén werknemer vervangen door vier deeltijdsen maakt voor de grafieken een enorm verschil.
Wanneer men zoals in het onderwijs één leerkracht vervangt door vier deeltijdsen dan bedrieg je de massa met cijfers over de toevloed van tewerkstellingen. Die vier deeltijdsen komen net niet om van de honger…

We moeten Europees denken en naar de toekomst van Europa kijken. We stellen echter vast dat hoe klein we ook zijn als land we sedert de vorige eeuw nog steeds ambras maken om Walen en Vlamingen te splitsen en zelfs na de splitsing van Brussel, Halle en Vilvoorde blijven we met een gezwel zitten dat Brussel is. Enkel Duitstalig België maakt zich over niks druk en we weten enkel dat ook in dat gedeelte van ons land er aan politiek geen vuiltje aan de is. We brengen er hooguit enkele dagen vakantie door… We zullen ons maar optrekken aan de vlucht die terugkeert met onze atleten uit Rio. We zullen staan waaien met ons driekleurtje en we zijn fier over de behaalde resultaten.
Gelukkig want die sporters bezorgen ons een warm en goed gevoel. Daartegenover heb ik ook mijn bedenkingen want wat opvalt, is hoe die atleten na hun prestatie met de micro onder de neus staan te hijgen en op adem moeten komen. Het herinnert me aan de tijd dat onze valide sporters ook geen adem meer hadden na hun prestatie. Zou het kunnen dat er tussen die valide sporters er veel zijn di een Russisch probleempje hebben?

Het is stilaan tijd dat we onze brilglazen eens grondig opblinken…

21-09-2016 om 13:30 geschreven door Baziel  

Ons landje stond op zijn kop na een uitlating van een Kamerlid die een collega de woorden toeriep: ‘Ga terug naar Marokko!’. Een gebrek aan tact, aan opvoeding is het minste wat we kunnen zeggen.
In verhouding wat we dagelijks te zien en te horen krijgen over de aan de gang zijnde meetings in Amerika om de wereldmacht te grijpen, waren de woorden van de Open VLD-er slechts klein bier.

Wat die Trump allemaal roept en tiert naar die Amerikanen is een toonbeeld hoe je als gestoorde miljoenen mensen manipuleert. Als gekken lopen reeds veel Amerikanen als John Wayne rond met een blaffer op hun heup. Als normale mens snappen we reeds niet dat half Amerika rondloopt met een moordwapen, laat staan dat er dan een man die opgenomen zou moeten worden in een gesloten instelling, één of andere gek zover wil krijgen om de tegenkandidaat voor President te vermoorden.
Dat was in ieder geval wat hij probeerde te manipuleren in zijn uiteenzetting. Hoeveel keer hij herhaalde dat iemand moet proberen om Clinton omver te knallen telde ik niet.
Wat ik wel telde was het gestotter en de herhaling van die groene Calvo in de kamer vorige week… Elf keer probeerde hij met de woorden: ‘wat ik u wil zeggen’ … Zichzelf bezig horen is een kwaaltje waaraan veel politiekers zich bezondigen.
Ook Trump krijgt een kick als hij zijn stem hoort weergalmen op zijn meetings. Dat hij meer staat de zeveren dan iets zinnigs staat te verkondigen heeft geen belang. Wel onbegrijpelijk dat zoveel mensen naar die meetings trekken. De sfeer is zoals destijds op de Zeedijk in Blankenberge bij tien om te zien waar men toch af en toe een leuk liedje hoorde.
De talkshows in het land van Uncle Sam zijn van een laag niveau. Het amusementsgehalte kan ons weinig bekoren. Humor en het niveau van amusement is persoonsgebonden dus we moeten er ons niet druk over maken.

The show must go on en dit nog tot november en dan zouden ze hun nieuwe President hebben… Zou het kunnen dat één of andere gek toch een poging zou ondernemen om Clinton te doden dan bestaat de kans dat Trump ook gedaan heeft met zingen en dat er onverwacht een andere kandidaat op de proppen komt.

Onbegrijpelijk hoe het allemaal verloopt in onze moderne tijden. Neem het blijven eisen van de Turkse Erdogan om het visum voor de Turken af te schaffen. Gezien hij de bedoeling heeft om al die vluchtelingen de Turkse nationaliteit te geven kunnen al die terroristen dan zomaar zonder visum Europa binnen. Wat heeft men dan gedaan? Miljarden uitgegeven om de buitengrenzen te beveiligen met het resultaat dat het eindresultaat nul komma nul is…

We moeten dus proberen om het allemaal niet meer te begrijpen of we worden zo ‘zot’ als half Amerika!

19-09-2016 om 13:56 geschreven door Baziel  

Na één of waren het twee ondergrondse getransporteerde Brugse Zotten denk ik eventjes nuchter over wat we vandaag vernamen in de media.

Het veertienjarige meisje uit Willebroek deed vorige week een aangifte van een poging tot ontvoering.

Zoals wellicht velen had ik twijfels over haar verhaal want het detail over de ontvoerder en de gebeurtenis waren te overdreven.

Pas vandaag gaf het meisje toe dat ze het ganse verhaal had verzonnen uit schrik dat ze was blijven ‘plakken’ op weg van school naar huis.

Mijn uitleg dat indien ze het verhaal zou verzonnen hebben zijn nog lauw of we merken zowel Van de man in de straat tot psychologen dat ze verklaringen afleggen waarom het kind dergelijk verhaal opdiste.

Zou het meisje een reden hebben om dergelijke schrik te hebben om te laat thuis te komen?

Is het ten huize van het meisje misschien zo dat haar mama met de deegrol klaar staat wanneer haar vader bleef ‘plakken’?

Staan er mensen stil dat het meisje danige schrik had omdat ze een goede en strenge opvoeding kreeg?

Het zal wellicht zo zijn dat met een kleine beginnende leugen de paniek van de ouders zo groot was en dat de fantasie van het kind de bovenhand haalde. Dat ze de gevolgen niet kon inschatten en dat haar verhaal handen vol geld heeft gekost kon ze op haar ouderdom niet beseffen.

Het gebeurde ook allemaal in een periode dat de gemeenschap leeft in een vrees van panische angst. Een uitvloeisel van de terrofobie. Hups een nieuw woordje van het jaar?

Verontrustende vaststelling is dat de Jansen & Janssens van het parket er zolang over deden om het kind een bekentenis te ontlokken dat ze alles verzon. Dus ook de speurders zorgden voor de extra onkosten. Hopelijk blijft het Schepencollege van Willebroek nuchter bij de kostennota aan de ouders.

Dat het meisje zo kon liegen is van alle tijden en niet gebonden aan leeftijden…

Van liegen kregen we vandaag ook een mooi bewijs door iemand die veel ouder is dan het veertienjarige meisje.

Ook hier begint het verhaal over een domme uitlating die door onnodige heisa werd opgeklopt tot pure crème de cacao.

Een Kamerlid van de Volksvertegenwoordigers zei tegen een ‘griet’ met Marokkaanse roots dat ze terug naar Marokko mocht vertrekken. Inderdaad men kan dit ongepast vinden maar hoeveel mannen zeggen in een zwak moment al eens niet tegen hun wederhelft dat ze beter terug naar haar moeder kan vertrekken…. Is die man dan racistisch bezig? Het zijn woorden die men eruit flapt in een emotioneel momentje.

We moeten het allemaal een beetje relativeren en nuchter blijven.

Wel is het zo dat de bewuste mandataris Luk van Biesen de dag nadien in Ter Zake zat te liegen dat hij nog donkerder werd dan de donkerste Marokkaan. Dat Kitir de woorden ‘ga terug naar Marokko’ als een belediging aanvoelde mag want het was ongepast.

Of dit nu een belediging was of uitlatingen die een man met zijn standing niet had moeten zeggen is ondergeschikt aan wat hij later deed. Namelijk liegen dat hij zwart zag. Zowel de veertienjarige als Van Biesen zullen zich hun leugen nog lang herinneren.

Mijn eenvoudige ‘psychologie des honds’ (hups nog een onbestaande foute uitdrukking) vertelt me dat het verteringsproces bij het meisje langer zal duren dan bij die oudere rakker…

17-09-2016 om 11:27 geschreven door Baziel  

Waar is men toch mee bezig?
Statstiekjes opmaken over hoeveel uren de vrouwen minder moeten werken dan in de vorige eeuw. Bestaat de nieuwe man of bestaat hij niet. Wat wel duidelijk is geworden is dat mannen veel kunnen leren van de moslims.
Na het verlenen van het kiesrecht voor vrouwen hebben de mannen in de vorige eeuw schakels bijgeplaatst aan de ketting die de vrouw verbond aan haar gasfornuis en haar wastobbe. Ze mocht ook gaan werken, kreeg haar auto om de boodschappen te gaan doen en mocht ook met de vriendinnen eens op stap. Sommige vrouwen maakten zelfs carrière in het beroepsleven en het resultaat was dat mannen huisvaders werden. De wastobbe werd een volautomatische wasmachine met een energieknop. Het zware labeur van het strijken werd met het moderne strijkijzer en nagenoeg professionele strijkrollen een makkie. We hebben het dan nog niet over de categorie die na de deeltijdse job thuiskomt en enkel de krabbel zet op de dienstcheques van de kuisvrouw. De strijk gaan ze afgeven aan de strijkcentrale en dan wippen ze vlug binnen in de Carrefour of Delhaize voor een voorbereide maaltijd. Sommige vrouwen zijn nu reeds aan het steigeren maar er is nog meer…

Terwijl manlief aan het werk is hield ik me met mijn wandelingske eens onledig om met de formidabele nazomer de overvolle terrasjes gade te slaan. Mijn vaststelling is dat ik amper mannen op die terrasjes zie. Er is geen stoeltje vrij en het zijn overal madammen die ik zie zitten. Uitzonderingen zijn gepensioneerde koppels en bij die groep valt het me op dat de man een bakje troost drinkt en de vrouw of Cava of een wijntje, bier van hoge gisting. De wereld op zijn kop?

Onze meiskes mogen in tegenstelling van de moslima’s studeren. Het resultaat is dat ze via hun vrouwenblaadjes het tot de top van de redactie behoren en artikels beginnen te schrijven dat de deeltijdse vrouw nog meer moet werken dan vroeger! Het resultaat van hun opstand tegen hun luie man is dat ze hun moeder en schoonmoeder inschakelen om de kleinkindjes op te vangen. De moegewerkte man komt in de vooravond thuis en stelt vast dat zijn zetel is bezet door zijn schoonmoeder die met zijn kindjes bezig is terwijl zijn vrouw the bold en the Beautyful aan het volgen is. Het straffe is dat de man dan nog zelf zijn opwarmmaaltijdje in de microgolfoven mag stoppen en dat hij ook de kindjes nog in bed mag stoppen want het vrouwtje neemt haar sportzak, voert of haar mama naar huis of zet haar schoonmoeder af aan de bushalte! Is het vrouwtje niet sportief dan is het een avondje gaan breien, bloemschikken of gaan vergaderen…
Vroeger bleef de man al eens plakken na zijn training tennis of mini voetbal maar nu mag hij TV kijken en nam zijn vrouw zijn gewoonte over. Voor 23u moet hij haar niet thuis verwachten. Voor de man is het grote verschil bij vorige eeuw dat hij rustig kan kijken naar programma’s die hem interesseren. Hij is het gezeur kwijt wanneer hij sport wil bekijken. Voor diegenen die het nog niet doorhebben, Bazieltje schreef net wat die statistieken ons voorschotelen.
De voorstelling van de moderne gang in jonge gezinnen kan voor enkelen kloppen maar is ver van algemeen.
Zoals steeds ligt de waarheid ergens in het midden.

De nieuwe man bestaat en de formidabele vrouw bestaat ook. Maar noch de man, noch de vrouw zijn bruikbaar voor statistieken. Het zijn koppels waar er geen afweging bestaat tussen de diverse taken. Het zijn die koppels die zonder woorden elkaar helpen en dan samen genieten van de voorbije dagtaak. Het zijn de koppels waar het er spontaan aan toe gaat. Mogelijks zijn die koppels wel de uitzondering aan het worden. Het zijn wel die gepensioneerde koppels die samen op het terrasje zaten en die hoe verwonderlijk ook tegen elkaar zaten te praten. Gans de dag samen en toch nog converseren… iets wat die moderne mensen niet meer gaan kunnen. Ze zitten met de frustratie over het uitpluizen van wie nu wat deed in het huishouden en wie in totaal de meeste uren na zijn gewone dagtaak nog bezig was. In een gezin kan men niet alles afwegen. Het moet gewoon spontaan gebeuren. Het heeft geen belang wie mijn eetbakje vult, als het maar op tijd en stond klaar staat….

16-09-2016 om 10:20 geschreven door Baziel  

De Spelen voor mensen met een beperking zijn volop aan de gang en we missen beelden. Ook mensen met beperkingen hebben dezelfde rechten als valide sporters. Dus mag de zendtijd voor die mensen de hoogte in. Het is een andere manier van sport maar ook die atleten geven al wat ze in hun lijf hebben en het is zonder vedette allures. We kunnen allemaal leren van die mensen die rechtuit en rechtaan hun gedacht zeggen en heel open zijn.

De meest gekende atlete is Marieke Vervoort. Iedereen kent ze en heeft respect voor haar. Een ongekende doorzetting, een open blad en ze laat geen mens onberoerd. Iedereen denkt dat ze Marieke kennen. Haar laatste Spelen en dan zal ze waardig uit het leven stappen. Klopt niet. De vrouw is de enige die haar lichaam kent. Dokters denken dat ze haar kennen maar dit is niet zo. We hebben ons idee over haar maar ook wat we denken klopt niet. Marieke zal zoals wat ze deed voor haar sport verder zetten in haar leven. Ze zal blijven vechten tot ze totaal niet meer kan. Ze zal zoals ze zegt uit het leven stappen maar geen dag te vroeg. Ze zal zich verzetten tot ze totaal uitgeput zal zijn. Marieke is te bewonderen omdat wanneer de pijn draaglijk is ze meer van het leven kan genieten dan een valide mens. De enige reden dat ze waardig uit het leven zal stappen is omdat ze een fierheid en eigenwaarde heeft die enkel mensen met een sterk karakter hebben. Mensen die levensgenieters zijn en hard voor zichzelf en meeleven met anderen. Marieke is een type die anderen steunt en moed inspreekt en die voor zichzelf hard is. Ze bezorgde ons land de eerste medaille.

Ze krijgt navolging van jonge atleten. Een zestienjarige die voor zijn ouderdom nuchter en open tafeltennis speelt en mensen laat genieten van zijn talent. Ook die Roemeens-Torhoutenaar Florian is een aparte man. Zijn spontane uitlatingen laten niemand koud. Hij wint niet enkel op sportief gebied maar palmt mensen in met zijn uitdrukkingen en opmerkingen. Hij heeft dezelfde humor als zijn stadsgenote Cafmeijer. Florian heeft moeite met concentratie en lawaaierige omgeving. Hij is autist maar naast zijn sportieve talenten heeft hij het talent spijts zijn beperking en met de nodige steun overwinningen te boeken op meerdere gebieden. We hebben reeds twee Gouden en één Zilveren medaille en mogelijks halen we de vooropgestelde aantal van acht medailles niet maar met onze 29 deelnemers halen we veel meer dan ‘plakken’. Die mensen die voor ons land strijden zijn toonbeelden van inzet en eenvoud.

We begrijpen soms niet dat ze na een overwinning nagenoeg geen emoties tonen. Die emoties hebben ze zoals iedereen maar inwendig. Hun ‘buitenkant’ is anders dan bij de valide atleet maar innerlijk hebben ze gevoelens die we niet zien. Onze gevoelshorens zijn er niet fijn genoeg voor. We zijn te oppervlakkig en leven te weinig intens, iets wat mensen met een beperking wel kunnen. Geen dokter kan uitleggen en wetenschappelijk onderbouwen hoe die atleten in hun hoofd leven. Enkel diegenen die ze dagelijks begeleiden weten wat ze voelen en hoe ze omgaan met emoties.

In tegenstelling tot die atleten leven wij te vluchtig. We staan te weinig stil bij hun inzet. We zijn te oppervlakkig en hebben teveel oog naar het resultaat en te weinig naar de inzet die ze doen om een resultaat te bereiken. Voor iedere begeleider en ouder zou er een medaille moeten zijn want zonder hulp van derden kunnen die atleten niet bereiken wat de Spelen ons laten zien. Er is in vergelijking met enkele jaren geleden reeds meer aandacht voor die uitzonderlijke mensen maar er moet nog meer aandacht komen. Naast het sportieve kunnen ze veel jongeren leren hoe ze weerstand moeten ‘kweken’! Steeds die moed opbrengen om na iedere tegenslag opnieuw te vechten, niet enkel tegen de natuur maar tegen zichzelf.
Het zijn meer dan atleten, het zijn toonbeelden van doorzetting en moed. Vechters tegen het onrechtvaardige… dit allemaal zonder hoogmoed en met een eenvoud waar mensen bewondering voor moeten hebben. Die mensen zullen geen vijftigduizend euro krijgen bij het behalen van een medaille en ze vragen dat ook niet maar hun vereniging zou dat geld goed kunnen gebruiken om anderen te motiveren…

Een zoentje van prinses Astrid is mooi maar extra steun zou ook mogen…

13-09-2016 om 16:16 geschreven door Baziel  

Roodgloeiende Krantenkoppen want er viel een rood kopstuk. De burgemeester van Hasselt moest na alle negatieve kritiek ontslag nemen.

Ze volgde wellicht de raad van haar papa Willy dat ze beter ontslag nam en aan haar gezondheid moest denken. Na haar kanker werd ze nog eens slachtoffer van kanker in de politiek.

De beschuldiging van belangenvermenging deed haar uiteindelijk de das om.

Zou er één politieker rondlopen die niet aan belangenvermenging doet?

Van bij de geboorte weet elke boorling hoe belangrijk ‘belangen’ zijn. Het is namelijk zeer belangrijk dat je om te overleven die voedingslijn weet te vinden. Hoe klein en pietluttig het boorlingske is het zal de weg naar de tepel vinden. Met een beetje hulp van de verloskundige die het kindje aan moeders borst legt weet het reeds dat eten en drinken heel belangrijk zijn. Nog nat achter de oren, met zelfs nog moederkoek inde oortjes en op het topje van zijn neus, zal het schatteboutje zelfs letterlijk blind op zoek gaan naar de belangrijke voeding.  Na wat pietluttige hulp van de vroedvrouw zal het kleintje wel zijn of haar plan trekken.

Iets ouder is het een automatisme om te genieten van belangen. Onderling van zodra ze in een kleuterklas zitten maken ze gebruik van wat belangrijk is om profijt te halen. De start van eigenbelang.

Er is een duidelijke lijn in belangenvermenging, verlangen en eigenbelang. Altijd komt het stukje lang voor in die woorden.

Eigen belang is een noodzaak om te overleven. Zelfs in het verlangen.

Eens we ontdekken wat liefde is voelen we een verlangen naar en voor die andere. Alhoewel we staan er niet bij stil maar we mogen gerust de klemtoon leggen op het naar van die andere en in mindere mate voor! Dat naar wil zeggen dat we in eerste instantie aan ons eigen denken. Als we die andere voor ons winnen dan is dat een groot deel eigen belang. We hunkeren naar die andere maar eigenlijk is dat om ons eigen gevoel te voldoen.

Nagenoeg bij alles waar we bewust of onbewust naar verlangen is het doel zelf een goed gevoel te krijgen.

Belangen is de voeding van onze gevoelens te verbeteren. Die gevoelens kunnen ook de verruiming van onze macht of onze geldbeugel zijn.

Wanneer we daarbij eventjes stilstaan dan is de sprong van wat elke politieker wil vlug gemaakt.

Macht en geld.

Wanneer men echter te radicaal aan belangenvermenging doet dan komen anderen op de proppen om onder en boven je lurven te schieten.

Dat de Hasseltse burgemeester fouten beging zal wel kloppen maar is het ook geen belangenvermenging dat de ‘groenen’ ontslag namen en dat de katholieken niet van die situatie profiteerden?

Zonder belangenvermenging bekom je niks. Altijd en steeds maakt de mens gebruik van de uitdrukking ‘nemen en geven’!

Je leert het onmiddellijk na je geboorte. Het is de natuur. Men moet nemen en geven of je kan niet overleven.

Een ideale wereld bestaat niet, behalve dan het ludieke programma op TV.

Het is thans de tijd dat wellicht de laatste koppen van de socialisten aan het sneuvelen zijn. Na Hasselt hebben we nog Gent, Oostende, Leuven en Brugge. Antwerpen is zijn leiderschap reeds kwijt, nu Hasselt en wie zal de volgende zijn?

Vermoedelijk gent want de huidige Gentse burgemeester hoort belangenvermenging met Optima ook al achteraan in zijn oor. De Brugse burgemeester moet ook al eens goed luisteren want met zijn geflikflooi met zijn Annick liggen ze ook op de loer om hem een loer te draaien. Leuven heeft nog zijn oude Tobback maar het zoontje zal ook zijn papa niet kunnen vervangen want die ligt te moeilijk in zijn eigen partij. Oostende is voorlopig nog veilig en zolang ze overeen komen met dat ‘koekebrood’ zijn centen is er geen probleem. Of vergeet ik ook aan het zeetje de belangenvermenging?

Er is dus niks nieuws onder de zon.

Voor mij is het belangrijkste het ‘verlangen’…

Het verlangen waar ik me goed bij voel en als dit met het me vermengen is met die andere met ook een verlangen naar mij dan is alles ok!!

10-09-2016 om 13:21 geschreven door Baziel  

Spijts mijn beperkt aantal grijze cellen maak ik me toch bedenkingen met die poging tot ontvoering in Willebroek. Voortgaande op de berichten op radio en Tv is het veertienjarige meisje een fenomeen.
Ze heeft een abnormaal fotografisch geheugen en weet de speurders details te vertellen waarvan vele onderzoekers de gave niet hebben zich deze te herinneren of zelfs op te merken.
Logisch en heel normaal is dat de ontvoerde als reactie heeft te vluchten maar voor de vlucht dergelijke massa details op te slaan is meer dan uitzonderlijk.  Mensen hebben al problemen een gezicht te memoriseren wanneer ze in paniek zijn. Laat staan dat men naast de haarsnit, sikje men ook nog de kleur van de ontvoerder zijn schoenen herinnert weet het meisje zelfs dat er een geurboompje hangt in de man zijn wagen. Vermoedelijk vertelde ze nog meer detail aan de personen waar ze de aangifte aan deed. Naast die uitzonderlijke gave van koelbloedigheid en het opmerken van details heeft de veertienjarige volgens mij ook de gave om misdaadboeken te schrijven. Het komt me voor als een fictieboek waar we het einde van het complot kunnen lezen.

Indien men de ontvoerder kan vatten dan mag het meisje fier zijn op haar gave van haar opmerkzaamheid. Minder zou zijn moest blijken dat de poging tot ontvoering uit het brein van het meisje is ontsproten omdat ze niet recht naar huis ging en ze een verhaal opdiste om zich aan de boosheid van haar ouders te onttrekken. Dan heeft het fantasierijke meisje een probleem. Haar leeftijdsgenoten, schooldirectie en onmiddellijke omgeving zullen haar een stempel geven die ze jaren zal meesleuren.

De Minister van Welzijn maakt ook een moeilijke periode door. Een achttienjarige stierf door ontbering. De jongen confronteert ons land van welzijn met onze tekortkomingen. Een openbaring naar het grote publiek waar opvoeders van instellingen reeds jaren op wijzen maar waar de overheid geen oren naar heeft. De jongen is het bewijs dat we verloren lopen in administratie en statistieken. Geplaatste jongeren zijn ook maar nummers zoals zowat alles betreft mensen. Het individualisme en het 'ik' blijken de grote boosdoener van onze huidige maatschappij. We mogen ons niet laten vangen en het verwijt aan de diensten welzijn toeschrijven. Veel jongeren die in instellingen terecht komen zijn slachtoffer van in eerste instantie de ouders. Naast jongeren die vroegtijdig wees worden zijn er nogal veel waarvan hun ouders geen verantwoordelijkheid hebben of opnemen. Ouders die niet aan kinderen zouden mogen beginnen. Verslaafde ouders of ouders die na hun scheiding hun kinderen geen toekomst meer kunnen bieden. Ouders die leven voor zichzelf en hun kinderen als last aanzien.

Na tussenkomst van een jeugdrechter die probeert de beste oplossing te zoeken voor het kind, vangen instellingen die jongeren op tot hun achttiende verjaardag.
Enkel jongeren met een uitzonderlijke wilskracht en sterk karakter hebben de kans later een normaal leven te kunnen inslaan. De ene opvoeder al meer dan de ander proberen te helpen en hen op het rechte pad te houden. Probleem is echter dat de Minister moet besparen en dat er in al die instellingen te weinig personeel is. Er is bijna een nood van een man op man begeleiding maar dat is onbetaalbaar. Vandeursen weet best waar de tekortkomingen zijn in zijn departement en zou het best anders willen maar door besparingen heeft hij geen mogelijkheden. Het medeleven van enkele mensen zorgde ervoor dat de jongen een menswaardige begrafenis kreeg. Dat de Minister niet aanwezig wou zijn op de begrafenis is terecht. De man heeft de nodige tact om zich niet te vertonen want hij is aan handen en voeten gebonden aan zowel wetgeving als in de onmogelijkheid om maatregelen te treffen naar de toekomst. Het is hard maar na de begrafenis zal alles omtrent die jongeren en de problemen van die instellingen koelen zonder blazen. Er werd een wonde bloot gemaakt en met een pleister vlug toegedekt. Het is onvoldoende om jongeren zelfstandig te leren wonen in paviljoentjes en hun dan op hun achttiende aan hun lot over te laten. Een automatische overgang naar diensten van begeleid wonen zou een eerste stap zijn. Enkel de opvoeder kent een beetje die jongere. De directeur en zijn administratie kent enkel zijn klant via zijn papierwinkel en via de nota's wanneer en hoe vaak de jongere werd doorgezonden naar een time out.  ok de jeugdrechter heeft nauwelijks of geen contact met de opvoeders die dagdagelijks omgaan met die probleemjongeren. Nooit had de jongen kunnen denken dat er zoveel volk op zijn begrafenis zou zijn. Hij heeft er ook niks aan. zoals steeds stellen we vast dat luisteren naar anderen heel belangrijk is. We blijven hard in onze conclusie. Veel te jong gestorven maar had die jongen wel een toekomst? Zou hij ooit gelukkig kunnen worden? vragen die nooit een antwoord zullen krijgen maar waarvan we inwendig weten dat het antwoord negatief zou zijn geweest. De manier van overlijden is hard en onmenselijk maar is de jongen in kwestie nu niet gelukkig dat hij rust heeft in wat voor hem een ellendig bestaan was.

09-09-2016 om 10:27 geschreven door Baziel  

Wijzer werden we gisteren met het interview in de zevende dag over de mogelijke invoering van de noodtoestand. Het is duidelijk geworden dat er nood is aan politici die leren luisteren naar elkaar. Er is nood aan mensen in de Wetstraat die naar elkaar luisteren en over hun persoonlijke gedachten kunnen onderhandelen.

Wat Gwendoline Rutten verklaarde was duidelijk dat ze niet bereid zou zijn om treffelijk te onderhandelen over de noodtoestand in ons land.

Hoever kan en mag een reporter gaan om te proberen de politica uit haar tent te lokken en uitlatingen te laten maken die verregaande gevolgen kunnen hebben?

Als hond maak ik de vergelijking met dieren…
De reporter is een leeuwentemmer in een circus en gwendoline is een leeuwin die hij als temmer probeert kunstjes te laten maken. Geen enkele leeuwentemmer zal een leeuw temmen in de natuurlijke omgeving van de leeuw of in de kooi van de leeuw. Dus de studio is een ideale plaats want Gwendoline werd niet in haar gewone omgeving geïnterviewd maar in het hol van de media.
De druk van de camera’s is in het voordeel van de reporter en niet onbelangrijk bleek dan het feit dat Rutten niet luisterde. Ze vergat de entourage en ramde maar door en vergeleek de situatie van de noodtoestand met Tunesië en de toestand in erdogan zijn land. De reporter verwees ook naar Frankrijk maar Gwendoline liet zich vangen en zette haar betoog verder. Als een volleerde leeuwentemmer genoot de verslaggever van zijn temmen. Hij had de leeuwin reeds in de hoek en nu moest ze nog enkel door de hoepel springen. Gwendoline maakte zelfs onverhoopt de sprong en verklaarde duidelijk dat ze ‘neen’ zegt tegen de noodtoestand. De leeuwin sprak duidelijk in eigen naam maar voegde eraan toe dat haar partij nooit akkoord zal gaan met de invoering en aanpassing van onze grondwet om de noodtoestand in te voeren. Op het partijbureau zal men een korte bespreking hebben gehad maar ze liet zich vangen en met het journaal van 13u werd haar uitspraak reeds duidelijk wat de gevolgen van haar uitlatingen zijn. Ze had niet door die hoepel mogen springen want nu zit ze in een moeilijk parket. Noch voor elk debat kent men haar ‘neen’. We hebben reeds veel madammen weten komen en gaan met een ‘neen’. Denken we maar aan Milquet, Tatcher of aan Angela met haar uitlating dat ze het zal ‘schaffen”….

Reporters zijn geen echte leeuwentemmers maar gehaaide vissen die happen op alles wat eetbaar is. Bracke was ook zo’n happer maar nu hij aan de andere kant staat wikt en weegt hij zijn woorden beter en is heel voorzichtig geworden. Naast dove politici zijn ze ook geen goede portrecreanten. Peeters bewees reeds dat op zowel een paard als fiets hij tegen de vlakte gaat. Verhofstadt en Decroo senior deden dit ook en nu donderde bourgeois ook tegen de vlakte. Het scheelde een haar of we kregen in Huizingen een robbertje Grieks Romeins worstelen tussen van Grieken en Bourgeois. De zondag is sportdag op TV en we zaten te wachten op een mogelijk gevecht in regel. Ook daar maakten we reeds voorgaande gevallen van mee… Een drastische toepassing van de noodtoestand is wellicht een brug te ver maar als er zelfs geen mogelijkheid meer is om over het onderwerp rustig een debat te voeren dan is de vraag waar ze zich in de Wetstraat mee gaan bezig houden. Met gaan wandelen of met de fiets gaan rijden? Dat ze dan maar van die hulpwieltjes monteren aan hun fiets zodat ze niet kunnen omvallen. Of de fietspaden wat verbreden en gaan toeren met een duofiets. Zo’n fiets ligt vast op de baan en ze kunnen onderweg leren samen praten en voornamelijk naar elkaar luisteren.

07-09-2016 om 19:40 geschreven door Baziel  

Het nieuwe schooljaar is begonnen en de Minister van Onderwijs heeft nog heel veel werk in haar departement!

Onze maatschappij hangt of valt met de opleiding van onze jongeren en er schort duidelijk wat met die opleidingen.

We leven nog een beetje zoals in vorige eeuwen. De tijd dat de nonnekes aan het hoofd stonden van de klas. Ze droegen toen nog een toegelaten klederdracht in het zwart met wit lapke voor de mond. We herinneren ons nog duidelijk die priemende ogen die ze als vuurpijlen op ons kon afschieten. Je kon ook als je een beetje te lastig was een dikke lel tegen je oren krijgen en je leerde het oude en nieuwe testament aframmelen van voor naar achter en omgekeerd…

 Je leerde door die non liegen. Je wist als geen ander bij het snoepen dat snoepje te verstoppen in je mond en kon zelfs je mond opensperren en het snoepje verstoppen achteraan onder je tong….

Hoe gaat het tegenwoordig?

Als jongere zoek je een job en op het net is er een aanbieding voor een voltijdse betrekking van opvoeder voor een gans schooljaar.

Je solliciteert en er volgt een eerste gesprek.

We maken ons niet druk als jongeling over ongeoorloofde vragen zoals hoe vaak we ziek zijn, of we een relatie hebben, of we zwanger willen worden en dergelijke.

Verder verloopt het gesprek vlotter dan je had gehoopt en de thans modern ’non’ laat je gaan na het interview met de mededeling dat je een telefoontje zal krijgen indien je voldoet. Indien je niks hoort val je uit de selectie.

Dezelfde dag belt men je op dat je de volgende dag voor een tweede gesprek mag komen.

Dolgelukkig sta je de volgende dag op het afgesproken uur opnieuw in de hotelschool met gerenommeerde naam en faam.

Het tweede gesprek loopt nog vlotter dan het eerste en je mag op de eerste schooldag starten maar je moet wel de twee voorafgaande dagen voor 1 september komen om de ouders te ontvangen en de leerlingen wegwijs te maken in het internaat.

Je mag vertrekken en bij het verlaten van die gekende school krijg je te horen dat het om een deeltijdse job gaat en niet voor een gans jaar maar tot de maand april.

De eerste leugen valt. Geen tewerkstelling voltijds en niet voor een gans jaar maar slechts een vervangingsovereenkomst voor enkele maanden!

Als gemotiveerde werkzoekende gok je niet op één maar op meerdere paarden en je mag je ook aanbieden bij een andere werkgever.

Die job betreft een voltijdse job en voor één jaar.

Door je eerlijke opvoeding deel je de directie van de school mee dat je nog een sollicitatie hebt waar ze geen probleem van maken.

Het moderne ‘nonneke’ zegt terloops dat men je voor die twee voorafgaande dagen niet kan vergoeden!Dit in tegenstelling met haar uitleg bij het eerste gesprek. Dat catalogeren we onder het leugentje voor bestwil. Of beschouwen het als een leugentje voor de goodwill dat je toch de job krijgt.

Leugen nummer twee is gevallen…

Het sollicitatiegesprek bij die andere werkgever verloopt vlot en je krijgt te horen dat je na het weekend de maandag je overeenkomst mag komen tekenen en de dinsdag mag starten. Je gaat onmiddellijk terug naar de hotelschool zodat ze weten dat je kiest voor de meer aantrekkelijke job.

Geen probleem en veel begrip maar als tegenprestatie voor het afhaken begint de morele druk dat je toch die eerste voorziene nacht zal komen werken!

Je vraagt hoe het zit met het loon want je werkte reeds twee dagen voor de mooie ogen van de moderne non!

Je moet onmiddellijk die avond en nachtshift aanvatten maar gelet op de twee vorige leugens vraag je toch eerst dat dagcontract.

Geen probleemmaar want de overeenkomst zal morgen na je nachtprestatie klaar liggen…

Vertrouwen doe je het niet en je belt naar je ‘hulplijn’. Je hulp is je vader en die vader zegt duidelijk dat je niet mag starten voor het krijgen van een geschreven overeenkomst want dat je die verantwoordelijkheid niet kan nemen om met 26 leerlingen een halve stad te doorkruisen naar het internaat en dan een ganse nacht de zorg moet dragen voor die leerlingen zonder dat je officieel in dienst bent genomen. Dat de directie best eens informatie neemt bij de Arbeidsinspectie…

De ‘zuster in spe’ loopt vlug eventjes tot bij haar directeur en komt weinig ogenblikken als een briesende ‘abdis’ binnen en zegt:

‘als je het zo speelt, mag je onmiddellijk vertrekken en we zullen iemand anders oproepen!”

De volgende grove leugen is een feit want er was geen intentie om een vergoeding te betalen, tenzij mogelijks enkele euro’s in het zwart.

Het woordje ‘zwart’ is gevallen en we begrijpen plots waarom de media het altijd heeft over het zwartwerk in de horeca.

We begrijpen plots het waarom van de invoering van de witte kassa.

Men leert in de horeca in het zwart werken vanuit het onderwijs

Het onderwijs ligt aan de basis dat de horeca thans problemen heeft. Niet moeilijk dat vele zaken sluiten, volledig of meerdere dagen per week. Door de witte kassa is de pakkans te groot en zijn de jarenlange zwarte verdiensten aan banden gelegd.

Werk voor Crevits want haar departement is als eerste de schuldigen dat de sociale lasten niet kunnen verlagen. Wanneer scholen mensen als onbezoldigde vrijwilligers aanzien dan passen ze dezelfde werkwijze toe dan de alom gekende VZW’s van het goede doel!

02-09-2016 om 20:26 geschreven door Baziel  

Als Staatssecretaris zal Theo het niet gemakkelijk hebben. Wet en geweten liggen zowel ver als dicht naast elkaar.

De man wil de wet toepassen en langs de andere kant is hij ook maar een mens. Hij is tegenstander van een boerkini maar beseft dat de wet niet toelaat dat het ding een verboden dracht is.

Theo moet een op het eerste zicht braaf meisje uitwijzen omdat dit volgens de wet moet. Het jonge meisje heeft dan nog de tegenslag dat haar oudere broers niet deugen en toekomstige zware criminelen zullen worden. Sommige mensen hebben danig medelijden dat ze het meisje zelfs willen adopteren. Geen goed idee want in dit geval adopteer je automatisch ook de familie mee.

Zielig blijft de advocaat van de familie die alsnog blijft doorgaan met de ene procedure na de andere te starten. In tegenstelling met de Staatssecretaris voelt ieder mens dat de advocaat met een gans ander gevoel het dossier bekijkt en naar een achterdeur om de uitwijzing te laten opschorten.

Studeren zit er voor het zestienjarige meisje niet meer in. Ze zal zoals haar ouders ondergedoken moeten leven. Het is weliswaar verboden haar uit een klas te plukken door de overheid maar als ze op weg naar huis zou gaan kan men op straat haar onmiddellijk oppakken. Wellicht zou men dit niet doen omwille van de publieke opinie maar het risico zaal de familie niet nemen.

De toevlucht van illegalen zal dit najaar toenemen en niet van oorlogsvluchtelingen. Via Libië staan duizenden mensen klaar om opnieuw met gammele bootjes de overtocht te wagen. De toestand in vele Afrikaanse landen loopt mis en dus zal het aantal pogingen om in Europa te geraken oplaaien.

De thans leegstaande opvangcentra zullen weer vlug vol geraken met afrikaantjes.

Welke talen gaan we nog allemaal moeten bijleren?

We zullen ook na verloop van tijd nieuwe restaurantjes zien opdoemen. Concurrentie van hun bier op basis van maniok moeten we niet hebben want prijzen zal hun brouwsel niet halen.

Als ze maar hun muggen niet meebrengen of hun darmpjes best spoelen voor ze arriveren of voor we het weten zitten we met één of andere epidemie waarvoor we nog geen pilletjes hebben…

We kunnen wel iets bijleren van die mensen. Zij geraken zonder GPS door gans Europa en wij geraken nog amper thuis zonder dat ding!

01-09-2016 om 10:09 geschreven door Baziel