Waar is men toch mee bezig?
Statstiekjes opmaken over hoeveel uren de vrouwen minder moeten werken dan in de vorige eeuw. Bestaat de nieuwe man of bestaat hij niet. Wat wel duidelijk is geworden is dat mannen veel kunnen leren van de moslims.
Na het verlenen van het kiesrecht voor vrouwen hebben de mannen in de vorige eeuw schakels bijgeplaatst aan de ketting die de vrouw verbond aan haar gasfornuis en haar wastobbe. Ze mocht ook gaan werken, kreeg haar auto om de boodschappen te gaan doen en mocht ook met de vriendinnen eens op stap. Sommige vrouwen maakten zelfs carrière in het beroepsleven en het resultaat was dat mannen huisvaders werden. De wastobbe werd een volautomatische wasmachine met een energieknop. Het zware labeur van het strijken werd met het moderne strijkijzer en nagenoeg professionele strijkrollen een makkie. We hebben het dan nog niet over de categorie die na de deeltijdse job thuiskomt en enkel de krabbel zet op de dienstcheques van de kuisvrouw. De strijk gaan ze afgeven aan de strijkcentrale en dan wippen ze vlug binnen in de Carrefour of Delhaize voor een voorbereide maaltijd. Sommige vrouwen zijn nu reeds aan het steigeren maar er is nog meer…

Terwijl manlief aan het werk is hield ik me met mijn wandelingske eens onledig om met de formidabele nazomer de overvolle terrasjes gade te slaan. Mijn vaststelling is dat ik amper mannen op die terrasjes zie. Er is geen stoeltje vrij en het zijn overal madammen die ik zie zitten. Uitzonderingen zijn gepensioneerde koppels en bij die groep valt het me op dat de man een bakje troost drinkt en de vrouw of Cava of een wijntje, bier van hoge gisting. De wereld op zijn kop?

Onze meiskes mogen in tegenstelling van de moslima’s studeren. Het resultaat is dat ze via hun vrouwenblaadjes het tot de top van de redactie behoren en artikels beginnen te schrijven dat de deeltijdse vrouw nog meer moet werken dan vroeger! Het resultaat van hun opstand tegen hun luie man is dat ze hun moeder en schoonmoeder inschakelen om de kleinkindjes op te vangen. De moegewerkte man komt in de vooravond thuis en stelt vast dat zijn zetel is bezet door zijn schoonmoeder die met zijn kindjes bezig is terwijl zijn vrouw the bold en the Beautyful aan het volgen is. Het straffe is dat de man dan nog zelf zijn opwarmmaaltijdje in de microgolfoven mag stoppen en dat hij ook de kindjes nog in bed mag stoppen want het vrouwtje neemt haar sportzak, voert of haar mama naar huis of zet haar schoonmoeder af aan de bushalte! Is het vrouwtje niet sportief dan is het een avondje gaan breien, bloemschikken of gaan vergaderen…
Vroeger bleef de man al eens plakken na zijn training tennis of mini voetbal maar nu mag hij TV kijken en nam zijn vrouw zijn gewoonte over. Voor 23u moet hij haar niet thuis verwachten. Voor de man is het grote verschil bij vorige eeuw dat hij rustig kan kijken naar programma’s die hem interesseren. Hij is het gezeur kwijt wanneer hij sport wil bekijken. Voor diegenen die het nog niet doorhebben, Bazieltje schreef net wat die statistieken ons voorschotelen.
De voorstelling van de moderne gang in jonge gezinnen kan voor enkelen kloppen maar is ver van algemeen.
Zoals steeds ligt de waarheid ergens in het midden.

De nieuwe man bestaat en de formidabele vrouw bestaat ook. Maar noch de man, noch de vrouw zijn bruikbaar voor statistieken. Het zijn koppels waar er geen afweging bestaat tussen de diverse taken. Het zijn die koppels die zonder woorden elkaar helpen en dan samen genieten van de voorbije dagtaak. Het zijn de koppels waar het er spontaan aan toe gaat. Mogelijks zijn die koppels wel de uitzondering aan het worden. Het zijn wel die gepensioneerde koppels die samen op het terrasje zaten en die hoe verwonderlijk ook tegen elkaar zaten te praten. Gans de dag samen en toch nog converseren… iets wat die moderne mensen niet meer gaan kunnen. Ze zitten met de frustratie over het uitpluizen van wie nu wat deed in het huishouden en wie in totaal de meeste uren na zijn gewone dagtaak nog bezig was. In een gezin kan men niet alles afwegen. Het moet gewoon spontaan gebeuren. Het heeft geen belang wie mijn eetbakje vult, als het maar op tijd en stond klaar staat….

16-09-2016 om 10:20 geschreven door Baziel  

De Spelen voor mensen met een beperking zijn volop aan de gang en we missen beelden. Ook mensen met beperkingen hebben dezelfde rechten als valide sporters. Dus mag de zendtijd voor die mensen de hoogte in. Het is een andere manier van sport maar ook die atleten geven al wat ze in hun lijf hebben en het is zonder vedette allures. We kunnen allemaal leren van die mensen die rechtuit en rechtaan hun gedacht zeggen en heel open zijn.

De meest gekende atlete is Marieke Vervoort. Iedereen kent ze en heeft respect voor haar. Een ongekende doorzetting, een open blad en ze laat geen mens onberoerd. Iedereen denkt dat ze Marieke kennen. Haar laatste Spelen en dan zal ze waardig uit het leven stappen. Klopt niet. De vrouw is de enige die haar lichaam kent. Dokters denken dat ze haar kennen maar dit is niet zo. We hebben ons idee over haar maar ook wat we denken klopt niet. Marieke zal zoals wat ze deed voor haar sport verder zetten in haar leven. Ze zal blijven vechten tot ze totaal niet meer kan. Ze zal zoals ze zegt uit het leven stappen maar geen dag te vroeg. Ze zal zich verzetten tot ze totaal uitgeput zal zijn. Marieke is te bewonderen omdat wanneer de pijn draaglijk is ze meer van het leven kan genieten dan een valide mens. De enige reden dat ze waardig uit het leven zal stappen is omdat ze een fierheid en eigenwaarde heeft die enkel mensen met een sterk karakter hebben. Mensen die levensgenieters zijn en hard voor zichzelf en meeleven met anderen. Marieke is een type die anderen steunt en moed inspreekt en die voor zichzelf hard is. Ze bezorgde ons land de eerste medaille.

Ze krijgt navolging van jonge atleten. Een zestienjarige die voor zijn ouderdom nuchter en open tafeltennis speelt en mensen laat genieten van zijn talent. Ook die Roemeens-Torhoutenaar Florian is een aparte man. Zijn spontane uitlatingen laten niemand koud. Hij wint niet enkel op sportief gebied maar palmt mensen in met zijn uitdrukkingen en opmerkingen. Hij heeft dezelfde humor als zijn stadsgenote Cafmeijer. Florian heeft moeite met concentratie en lawaaierige omgeving. Hij is autist maar naast zijn sportieve talenten heeft hij het talent spijts zijn beperking en met de nodige steun overwinningen te boeken op meerdere gebieden. We hebben reeds twee Gouden en één Zilveren medaille en mogelijks halen we de vooropgestelde aantal van acht medailles niet maar met onze 29 deelnemers halen we veel meer dan ‘plakken’. Die mensen die voor ons land strijden zijn toonbeelden van inzet en eenvoud.

We begrijpen soms niet dat ze na een overwinning nagenoeg geen emoties tonen. Die emoties hebben ze zoals iedereen maar inwendig. Hun ‘buitenkant’ is anders dan bij de valide atleet maar innerlijk hebben ze gevoelens die we niet zien. Onze gevoelshorens zijn er niet fijn genoeg voor. We zijn te oppervlakkig en leven te weinig intens, iets wat mensen met een beperking wel kunnen. Geen dokter kan uitleggen en wetenschappelijk onderbouwen hoe die atleten in hun hoofd leven. Enkel diegenen die ze dagelijks begeleiden weten wat ze voelen en hoe ze omgaan met emoties.

In tegenstelling tot die atleten leven wij te vluchtig. We staan te weinig stil bij hun inzet. We zijn te oppervlakkig en hebben teveel oog naar het resultaat en te weinig naar de inzet die ze doen om een resultaat te bereiken. Voor iedere begeleider en ouder zou er een medaille moeten zijn want zonder hulp van derden kunnen die atleten niet bereiken wat de Spelen ons laten zien. Er is in vergelijking met enkele jaren geleden reeds meer aandacht voor die uitzonderlijke mensen maar er moet nog meer aandacht komen. Naast het sportieve kunnen ze veel jongeren leren hoe ze weerstand moeten ‘kweken’! Steeds die moed opbrengen om na iedere tegenslag opnieuw te vechten, niet enkel tegen de natuur maar tegen zichzelf.
Het zijn meer dan atleten, het zijn toonbeelden van doorzetting en moed. Vechters tegen het onrechtvaardige… dit allemaal zonder hoogmoed en met een eenvoud waar mensen bewondering voor moeten hebben. Die mensen zullen geen vijftigduizend euro krijgen bij het behalen van een medaille en ze vragen dat ook niet maar hun vereniging zou dat geld goed kunnen gebruiken om anderen te motiveren…

Een zoentje van prinses Astrid is mooi maar extra steun zou ook mogen…

13-09-2016 om 16:16 geschreven door Baziel  

Roodgloeiende Krantenkoppen want er viel een rood kopstuk. De burgemeester van Hasselt moest na alle negatieve kritiek ontslag nemen.

Ze volgde wellicht de raad van haar papa Willy dat ze beter ontslag nam en aan haar gezondheid moest denken. Na haar kanker werd ze nog eens slachtoffer van kanker in de politiek.

De beschuldiging van belangenvermenging deed haar uiteindelijk de das om.

Zou er één politieker rondlopen die niet aan belangenvermenging doet?

Van bij de geboorte weet elke boorling hoe belangrijk ‘belangen’ zijn. Het is namelijk zeer belangrijk dat je om te overleven die voedingslijn weet te vinden. Hoe klein en pietluttig het boorlingske is het zal de weg naar de tepel vinden. Met een beetje hulp van de verloskundige die het kindje aan moeders borst legt weet het reeds dat eten en drinken heel belangrijk zijn. Nog nat achter de oren, met zelfs nog moederkoek inde oortjes en op het topje van zijn neus, zal het schatteboutje zelfs letterlijk blind op zoek gaan naar de belangrijke voeding.  Na wat pietluttige hulp van de vroedvrouw zal het kleintje wel zijn of haar plan trekken.

Iets ouder is het een automatisme om te genieten van belangen. Onderling van zodra ze in een kleuterklas zitten maken ze gebruik van wat belangrijk is om profijt te halen. De start van eigenbelang.

Er is een duidelijke lijn in belangenvermenging, verlangen en eigenbelang. Altijd komt het stukje lang voor in die woorden.

Eigen belang is een noodzaak om te overleven. Zelfs in het verlangen.

Eens we ontdekken wat liefde is voelen we een verlangen naar en voor die andere. Alhoewel we staan er niet bij stil maar we mogen gerust de klemtoon leggen op het naar van die andere en in mindere mate voor! Dat naar wil zeggen dat we in eerste instantie aan ons eigen denken. Als we die andere voor ons winnen dan is dat een groot deel eigen belang. We hunkeren naar die andere maar eigenlijk is dat om ons eigen gevoel te voldoen.

Nagenoeg bij alles waar we bewust of onbewust naar verlangen is het doel zelf een goed gevoel te krijgen.

Belangen is de voeding van onze gevoelens te verbeteren. Die gevoelens kunnen ook de verruiming van onze macht of onze geldbeugel zijn.

Wanneer we daarbij eventjes stilstaan dan is de sprong van wat elke politieker wil vlug gemaakt.

Macht en geld.

Wanneer men echter te radicaal aan belangenvermenging doet dan komen anderen op de proppen om onder en boven je lurven te schieten.

Dat de Hasseltse burgemeester fouten beging zal wel kloppen maar is het ook geen belangenvermenging dat de ‘groenen’ ontslag namen en dat de katholieken niet van die situatie profiteerden?

Zonder belangenvermenging bekom je niks. Altijd en steeds maakt de mens gebruik van de uitdrukking ‘nemen en geven’!

Je leert het onmiddellijk na je geboorte. Het is de natuur. Men moet nemen en geven of je kan niet overleven.

Een ideale wereld bestaat niet, behalve dan het ludieke programma op TV.

Het is thans de tijd dat wellicht de laatste koppen van de socialisten aan het sneuvelen zijn. Na Hasselt hebben we nog Gent, Oostende, Leuven en Brugge. Antwerpen is zijn leiderschap reeds kwijt, nu Hasselt en wie zal de volgende zijn?

Vermoedelijk gent want de huidige Gentse burgemeester hoort belangenvermenging met Optima ook al achteraan in zijn oor. De Brugse burgemeester moet ook al eens goed luisteren want met zijn geflikflooi met zijn Annick liggen ze ook op de loer om hem een loer te draaien. Leuven heeft nog zijn oude Tobback maar het zoontje zal ook zijn papa niet kunnen vervangen want die ligt te moeilijk in zijn eigen partij. Oostende is voorlopig nog veilig en zolang ze overeen komen met dat ‘koekebrood’ zijn centen is er geen probleem. Of vergeet ik ook aan het zeetje de belangenvermenging?

Er is dus niks nieuws onder de zon.

Voor mij is het belangrijkste het ‘verlangen’…

Het verlangen waar ik me goed bij voel en als dit met het me vermengen is met die andere met ook een verlangen naar mij dan is alles ok!!

10-09-2016 om 13:21 geschreven door Baziel  

Spijts mijn beperkt aantal grijze cellen maak ik me toch bedenkingen met die poging tot ontvoering in Willebroek. Voortgaande op de berichten op radio en Tv is het veertienjarige meisje een fenomeen.
Ze heeft een abnormaal fotografisch geheugen en weet de speurders details te vertellen waarvan vele onderzoekers de gave niet hebben zich deze te herinneren of zelfs op te merken.
Logisch en heel normaal is dat de ontvoerde als reactie heeft te vluchten maar voor de vlucht dergelijke massa details op te slaan is meer dan uitzonderlijk.  Mensen hebben al problemen een gezicht te memoriseren wanneer ze in paniek zijn. Laat staan dat men naast de haarsnit, sikje men ook nog de kleur van de ontvoerder zijn schoenen herinnert weet het meisje zelfs dat er een geurboompje hangt in de man zijn wagen. Vermoedelijk vertelde ze nog meer detail aan de personen waar ze de aangifte aan deed. Naast die uitzonderlijke gave van koelbloedigheid en het opmerken van details heeft de veertienjarige volgens mij ook de gave om misdaadboeken te schrijven. Het komt me voor als een fictieboek waar we het einde van het complot kunnen lezen.

Indien men de ontvoerder kan vatten dan mag het meisje fier zijn op haar gave van haar opmerkzaamheid. Minder zou zijn moest blijken dat de poging tot ontvoering uit het brein van het meisje is ontsproten omdat ze niet recht naar huis ging en ze een verhaal opdiste om zich aan de boosheid van haar ouders te onttrekken. Dan heeft het fantasierijke meisje een probleem. Haar leeftijdsgenoten, schooldirectie en onmiddellijke omgeving zullen haar een stempel geven die ze jaren zal meesleuren.

De Minister van Welzijn maakt ook een moeilijke periode door. Een achttienjarige stierf door ontbering. De jongen confronteert ons land van welzijn met onze tekortkomingen. Een openbaring naar het grote publiek waar opvoeders van instellingen reeds jaren op wijzen maar waar de overheid geen oren naar heeft. De jongen is het bewijs dat we verloren lopen in administratie en statistieken. Geplaatste jongeren zijn ook maar nummers zoals zowat alles betreft mensen. Het individualisme en het 'ik' blijken de grote boosdoener van onze huidige maatschappij. We mogen ons niet laten vangen en het verwijt aan de diensten welzijn toeschrijven. Veel jongeren die in instellingen terecht komen zijn slachtoffer van in eerste instantie de ouders. Naast jongeren die vroegtijdig wees worden zijn er nogal veel waarvan hun ouders geen verantwoordelijkheid hebben of opnemen. Ouders die niet aan kinderen zouden mogen beginnen. Verslaafde ouders of ouders die na hun scheiding hun kinderen geen toekomst meer kunnen bieden. Ouders die leven voor zichzelf en hun kinderen als last aanzien.

Na tussenkomst van een jeugdrechter die probeert de beste oplossing te zoeken voor het kind, vangen instellingen die jongeren op tot hun achttiende verjaardag.
Enkel jongeren met een uitzonderlijke wilskracht en sterk karakter hebben de kans later een normaal leven te kunnen inslaan. De ene opvoeder al meer dan de ander proberen te helpen en hen op het rechte pad te houden. Probleem is echter dat de Minister moet besparen en dat er in al die instellingen te weinig personeel is. Er is bijna een nood van een man op man begeleiding maar dat is onbetaalbaar. Vandeursen weet best waar de tekortkomingen zijn in zijn departement en zou het best anders willen maar door besparingen heeft hij geen mogelijkheden. Het medeleven van enkele mensen zorgde ervoor dat de jongen een menswaardige begrafenis kreeg. Dat de Minister niet aanwezig wou zijn op de begrafenis is terecht. De man heeft de nodige tact om zich niet te vertonen want hij is aan handen en voeten gebonden aan zowel wetgeving als in de onmogelijkheid om maatregelen te treffen naar de toekomst. Het is hard maar na de begrafenis zal alles omtrent die jongeren en de problemen van die instellingen koelen zonder blazen. Er werd een wonde bloot gemaakt en met een pleister vlug toegedekt. Het is onvoldoende om jongeren zelfstandig te leren wonen in paviljoentjes en hun dan op hun achttiende aan hun lot over te laten. Een automatische overgang naar diensten van begeleid wonen zou een eerste stap zijn. Enkel de opvoeder kent een beetje die jongere. De directeur en zijn administratie kent enkel zijn klant via zijn papierwinkel en via de nota's wanneer en hoe vaak de jongere werd doorgezonden naar een time out.  ok de jeugdrechter heeft nauwelijks of geen contact met de opvoeders die dagdagelijks omgaan met die probleemjongeren. Nooit had de jongen kunnen denken dat er zoveel volk op zijn begrafenis zou zijn. Hij heeft er ook niks aan. zoals steeds stellen we vast dat luisteren naar anderen heel belangrijk is. We blijven hard in onze conclusie. Veel te jong gestorven maar had die jongen wel een toekomst? Zou hij ooit gelukkig kunnen worden? vragen die nooit een antwoord zullen krijgen maar waarvan we inwendig weten dat het antwoord negatief zou zijn geweest. De manier van overlijden is hard en onmenselijk maar is de jongen in kwestie nu niet gelukkig dat hij rust heeft in wat voor hem een ellendig bestaan was.

09-09-2016 om 10:27 geschreven door Baziel  

Wijzer werden we gisteren met het interview in de zevende dag over de mogelijke invoering van de noodtoestand. Het is duidelijk geworden dat er nood is aan politici die leren luisteren naar elkaar. Er is nood aan mensen in de Wetstraat die naar elkaar luisteren en over hun persoonlijke gedachten kunnen onderhandelen.

Wat Gwendoline Rutten verklaarde was duidelijk dat ze niet bereid zou zijn om treffelijk te onderhandelen over de noodtoestand in ons land.

Hoever kan en mag een reporter gaan om te proberen de politica uit haar tent te lokken en uitlatingen te laten maken die verregaande gevolgen kunnen hebben?

Als hond maak ik de vergelijking met dieren…
De reporter is een leeuwentemmer in een circus en gwendoline is een leeuwin die hij als temmer probeert kunstjes te laten maken. Geen enkele leeuwentemmer zal een leeuw temmen in de natuurlijke omgeving van de leeuw of in de kooi van de leeuw. Dus de studio is een ideale plaats want Gwendoline werd niet in haar gewone omgeving geïnterviewd maar in het hol van de media.
De druk van de camera’s is in het voordeel van de reporter en niet onbelangrijk bleek dan het feit dat Rutten niet luisterde. Ze vergat de entourage en ramde maar door en vergeleek de situatie van de noodtoestand met Tunesië en de toestand in erdogan zijn land. De reporter verwees ook naar Frankrijk maar Gwendoline liet zich vangen en zette haar betoog verder. Als een volleerde leeuwentemmer genoot de verslaggever van zijn temmen. Hij had de leeuwin reeds in de hoek en nu moest ze nog enkel door de hoepel springen. Gwendoline maakte zelfs onverhoopt de sprong en verklaarde duidelijk dat ze ‘neen’ zegt tegen de noodtoestand. De leeuwin sprak duidelijk in eigen naam maar voegde eraan toe dat haar partij nooit akkoord zal gaan met de invoering en aanpassing van onze grondwet om de noodtoestand in te voeren. Op het partijbureau zal men een korte bespreking hebben gehad maar ze liet zich vangen en met het journaal van 13u werd haar uitspraak reeds duidelijk wat de gevolgen van haar uitlatingen zijn. Ze had niet door die hoepel mogen springen want nu zit ze in een moeilijk parket. Noch voor elk debat kent men haar ‘neen’. We hebben reeds veel madammen weten komen en gaan met een ‘neen’. Denken we maar aan Milquet, Tatcher of aan Angela met haar uitlating dat ze het zal ‘schaffen”….

Reporters zijn geen echte leeuwentemmers maar gehaaide vissen die happen op alles wat eetbaar is. Bracke was ook zo’n happer maar nu hij aan de andere kant staat wikt en weegt hij zijn woorden beter en is heel voorzichtig geworden. Naast dove politici zijn ze ook geen goede portrecreanten. Peeters bewees reeds dat op zowel een paard als fiets hij tegen de vlakte gaat. Verhofstadt en Decroo senior deden dit ook en nu donderde bourgeois ook tegen de vlakte. Het scheelde een haar of we kregen in Huizingen een robbertje Grieks Romeins worstelen tussen van Grieken en Bourgeois. De zondag is sportdag op TV en we zaten te wachten op een mogelijk gevecht in regel. Ook daar maakten we reeds voorgaande gevallen van mee… Een drastische toepassing van de noodtoestand is wellicht een brug te ver maar als er zelfs geen mogelijkheid meer is om over het onderwerp rustig een debat te voeren dan is de vraag waar ze zich in de Wetstraat mee gaan bezig houden. Met gaan wandelen of met de fiets gaan rijden? Dat ze dan maar van die hulpwieltjes monteren aan hun fiets zodat ze niet kunnen omvallen. Of de fietspaden wat verbreden en gaan toeren met een duofiets. Zo’n fiets ligt vast op de baan en ze kunnen onderweg leren samen praten en voornamelijk naar elkaar luisteren.

07-09-2016 om 19:40 geschreven door Baziel  

Het nieuwe schooljaar is begonnen en de Minister van Onderwijs heeft nog heel veel werk in haar departement!

Onze maatschappij hangt of valt met de opleiding van onze jongeren en er schort duidelijk wat met die opleidingen.

We leven nog een beetje zoals in vorige eeuwen. De tijd dat de nonnekes aan het hoofd stonden van de klas. Ze droegen toen nog een toegelaten klederdracht in het zwart met wit lapke voor de mond. We herinneren ons nog duidelijk die priemende ogen die ze als vuurpijlen op ons kon afschieten. Je kon ook als je een beetje te lastig was een dikke lel tegen je oren krijgen en je leerde het oude en nieuwe testament aframmelen van voor naar achter en omgekeerd…

 Je leerde door die non liegen. Je wist als geen ander bij het snoepen dat snoepje te verstoppen in je mond en kon zelfs je mond opensperren en het snoepje verstoppen achteraan onder je tong….

Hoe gaat het tegenwoordig?

Als jongere zoek je een job en op het net is er een aanbieding voor een voltijdse betrekking van opvoeder voor een gans schooljaar.

Je solliciteert en er volgt een eerste gesprek.

We maken ons niet druk als jongeling over ongeoorloofde vragen zoals hoe vaak we ziek zijn, of we een relatie hebben, of we zwanger willen worden en dergelijke.

Verder verloopt het gesprek vlotter dan je had gehoopt en de thans modern ’non’ laat je gaan na het interview met de mededeling dat je een telefoontje zal krijgen indien je voldoet. Indien je niks hoort val je uit de selectie.

Dezelfde dag belt men je op dat je de volgende dag voor een tweede gesprek mag komen.

Dolgelukkig sta je de volgende dag op het afgesproken uur opnieuw in de hotelschool met gerenommeerde naam en faam.

Het tweede gesprek loopt nog vlotter dan het eerste en je mag op de eerste schooldag starten maar je moet wel de twee voorafgaande dagen voor 1 september komen om de ouders te ontvangen en de leerlingen wegwijs te maken in het internaat.

Je mag vertrekken en bij het verlaten van die gekende school krijg je te horen dat het om een deeltijdse job gaat en niet voor een gans jaar maar tot de maand april.

De eerste leugen valt. Geen tewerkstelling voltijds en niet voor een gans jaar maar slechts een vervangingsovereenkomst voor enkele maanden!

Als gemotiveerde werkzoekende gok je niet op één maar op meerdere paarden en je mag je ook aanbieden bij een andere werkgever.

Die job betreft een voltijdse job en voor één jaar.

Door je eerlijke opvoeding deel je de directie van de school mee dat je nog een sollicitatie hebt waar ze geen probleem van maken.

Het moderne ‘nonneke’ zegt terloops dat men je voor die twee voorafgaande dagen niet kan vergoeden!Dit in tegenstelling met haar uitleg bij het eerste gesprek. Dat catalogeren we onder het leugentje voor bestwil. Of beschouwen het als een leugentje voor de goodwill dat je toch de job krijgt.

Leugen nummer twee is gevallen…

Het sollicitatiegesprek bij die andere werkgever verloopt vlot en je krijgt te horen dat je na het weekend de maandag je overeenkomst mag komen tekenen en de dinsdag mag starten. Je gaat onmiddellijk terug naar de hotelschool zodat ze weten dat je kiest voor de meer aantrekkelijke job.

Geen probleem en veel begrip maar als tegenprestatie voor het afhaken begint de morele druk dat je toch die eerste voorziene nacht zal komen werken!

Je vraagt hoe het zit met het loon want je werkte reeds twee dagen voor de mooie ogen van de moderne non!

Je moet onmiddellijk die avond en nachtshift aanvatten maar gelet op de twee vorige leugens vraag je toch eerst dat dagcontract.

Geen probleemmaar want de overeenkomst zal morgen na je nachtprestatie klaar liggen…

Vertrouwen doe je het niet en je belt naar je ‘hulplijn’. Je hulp is je vader en die vader zegt duidelijk dat je niet mag starten voor het krijgen van een geschreven overeenkomst want dat je die verantwoordelijkheid niet kan nemen om met 26 leerlingen een halve stad te doorkruisen naar het internaat en dan een ganse nacht de zorg moet dragen voor die leerlingen zonder dat je officieel in dienst bent genomen. Dat de directie best eens informatie neemt bij de Arbeidsinspectie…

De ‘zuster in spe’ loopt vlug eventjes tot bij haar directeur en komt weinig ogenblikken als een briesende ‘abdis’ binnen en zegt:

‘als je het zo speelt, mag je onmiddellijk vertrekken en we zullen iemand anders oproepen!”

De volgende grove leugen is een feit want er was geen intentie om een vergoeding te betalen, tenzij mogelijks enkele euro’s in het zwart.

Het woordje ‘zwart’ is gevallen en we begrijpen plots waarom de media het altijd heeft over het zwartwerk in de horeca.

We begrijpen plots het waarom van de invoering van de witte kassa.

Men leert in de horeca in het zwart werken vanuit het onderwijs

Het onderwijs ligt aan de basis dat de horeca thans problemen heeft. Niet moeilijk dat vele zaken sluiten, volledig of meerdere dagen per week. Door de witte kassa is de pakkans te groot en zijn de jarenlange zwarte verdiensten aan banden gelegd.

Werk voor Crevits want haar departement is als eerste de schuldigen dat de sociale lasten niet kunnen verlagen. Wanneer scholen mensen als onbezoldigde vrijwilligers aanzien dan passen ze dezelfde werkwijze toe dan de alom gekende VZW’s van het goede doel!

02-09-2016 om 20:26 geschreven door Baziel  

Als Staatssecretaris zal Theo het niet gemakkelijk hebben. Wet en geweten liggen zowel ver als dicht naast elkaar.

De man wil de wet toepassen en langs de andere kant is hij ook maar een mens. Hij is tegenstander van een boerkini maar beseft dat de wet niet toelaat dat het ding een verboden dracht is.

Theo moet een op het eerste zicht braaf meisje uitwijzen omdat dit volgens de wet moet. Het jonge meisje heeft dan nog de tegenslag dat haar oudere broers niet deugen en toekomstige zware criminelen zullen worden. Sommige mensen hebben danig medelijden dat ze het meisje zelfs willen adopteren. Geen goed idee want in dit geval adopteer je automatisch ook de familie mee.

Zielig blijft de advocaat van de familie die alsnog blijft doorgaan met de ene procedure na de andere te starten. In tegenstelling met de Staatssecretaris voelt ieder mens dat de advocaat met een gans ander gevoel het dossier bekijkt en naar een achterdeur om de uitwijzing te laten opschorten.

Studeren zit er voor het zestienjarige meisje niet meer in. Ze zal zoals haar ouders ondergedoken moeten leven. Het is weliswaar verboden haar uit een klas te plukken door de overheid maar als ze op weg naar huis zou gaan kan men op straat haar onmiddellijk oppakken. Wellicht zou men dit niet doen omwille van de publieke opinie maar het risico zaal de familie niet nemen.

De toevlucht van illegalen zal dit najaar toenemen en niet van oorlogsvluchtelingen. Via Libië staan duizenden mensen klaar om opnieuw met gammele bootjes de overtocht te wagen. De toestand in vele Afrikaanse landen loopt mis en dus zal het aantal pogingen om in Europa te geraken oplaaien.

De thans leegstaande opvangcentra zullen weer vlug vol geraken met afrikaantjes.

Welke talen gaan we nog allemaal moeten bijleren?

We zullen ook na verloop van tijd nieuwe restaurantjes zien opdoemen. Concurrentie van hun bier op basis van maniok moeten we niet hebben want prijzen zal hun brouwsel niet halen.

Als ze maar hun muggen niet meebrengen of hun darmpjes best spoelen voor ze arriveren of voor we het weten zitten we met één of andere epidemie waarvoor we nog geen pilletjes hebben…

We kunnen wel iets bijleren van die mensen. Zij geraken zonder GPS door gans Europa en wij geraken nog amper thuis zonder dat ding!

01-09-2016 om 10:09 geschreven door Baziel  

Toegegeven dat die Fransen een aparte humor hebben. Het was genieten van films zoals ‘les gendarmes de St tropez’. Moest Louis de Funes nog leven hij lacht zich een kriek met wat nu gaande is in Nice en omstreken. Een humoristische film is thans pure werkelijkheid geworden. Vanop zee houden de Franse moderne agenten het strand in het oog op zoek naar vrouwen met boerkini’s of met lange gordijnen om hun lichaam. Ze interpelleren dan de vrouw in kwestie en verplichten die vrouw dan zich op het strand uit te kleden. Wat zouden die vrouwen onder hun klederdracht dragen? Zo’n gestreepte pyjama of zo’n ding waarin Demis Roussos rond liep? Verder zo’n interlocken onderbroek en wellicht geen soutiens gorge want je kan toch niet zien onder hun plunje of het hangt of nog een beetje model heeft!

Een attractie is het alvast voor de strandliggers in de buurt. Voor de kindjes van de vrouw die zich moet uitkleden is het minder want die sloorkes zagen nog zelfs nooit hun mama haar tanden poetsen, laat staan dat mama ook van die rare ‘bubbels’ heeft hangen zoals die vrouwen op het strand in monokini! Ze verschieten zich wellicht reeds een bult bij het zien van dat roze vel dat sedert de geboorte van de mama nog geen daglicht zag!

Het optreden mag dan onze lachspieren wat stimuleren maar het is ver gekomen in onze maatschappij. Het is volgens de wet niet te doen om wat je draagt als kledij maar als die kledij een toonbeeld is van je geloof dan is het verboden. Nochtans zusterke Dominique liep ook rond met geestelijke kledij en met hoofddeksel en lapje tegen god weet wat voor de mond. Zoals zovelen heb ik altijd gedacht dat nonnen kaal waren. Ik bedoel op hun hoofd om alle misverstanden te vermijden want in mijn tijd was er geen sprake van ‘landingsbanen’ en dergelijke!

Een andere toffe acteur was Fernande, vertolker van Don Camillo waar hij een pastoor speelde. Er lopen in Frankrijk ook nog geestelijken rond met soutane. Gaan ze die mannen ook verplichten om die zwarte rok uit te trekken? Ocharme voor de omstaanders want als die geestelijke in zijn blote staat zal met al die kindjes in de buurt zijn ‘clioteurke’ naar alle kanten wijzen…

Wat is dat tegenwoordig allemaal? De zee, het strand en de lucht is van iedereen en toute liberté

Mijn conclusie is dat wij op de meeste stranden als hond het verbod kregen omdat we volgens ik het nu allemaal bekijk, wij ons ‘frakske’ niet kunnen uitdoen.
Volgens Lippens was de reden in ons land de pipi en kaka en dit niettegenstaande mensen er veel meer rotzooi achterlaten dan wij honden. Onze restantjes teren op en zijn nog voedzaam voor de natuur maar die plastieken rommel zoals blikjes, condooms en dergelijke verteren niet! Zoals ik al eens liet vallen. Het zwembad is geen wasserette maar ik denk niet dat die vrouwen hun tuniek inwrijven met Marseillezeep vooraleer ze in zee stappen. Redders kunnen er zelfs nog van leren want probeer maar eens 100m crawl te zwemmen als je omhuld bent met een gordijn. Er zijn voorbeelden genoeg hoe moeilijk het zwemmen is na al die doden door verdrinking in de Middellandse Zee!

30-08-2016 om 11:59 geschreven door Baziel  

Sommige eenvoudige geesten in de Wetstraat hebben blijkbaar niet door dat inburgering een zaak is van eeuwen en niet enkel met het onder de knie krijgen van de landstaal waar men woonachtig is.
De toestand die het mooie Limburg meemaakt in en rond de streek van beringen levert het bewijs dat we eigenlijk een diepgaander onderzoek moeten houden over wat inburgering is.

We kunnen als buitenstaander niet goed begrijpen wat er gaande is met de Turkse Gemeenschap.
Na de eerste generatie van werknemers die onze steenkool naar boven haalden van diep onder de grond, hebben we nu reeds de derde en vierde generatie van Turkse Limburgers. Velen spreken en kennen de Vlaamse taal beter dan de natuurlijke Belg. Ze integreerden zich en buiten de huidskleur is er geen verschil met de oorspronkelijke inwoners van de streek. Het woordje inburgering ligt reeds vele jaren achter hen. Toch is er een meer dan gespannen sfeer die wij moeilijk kunnen vatten. Is men nu voor of tegenstander van Erdogan, het laat de Belg koud zolang hij er geen last van heeft. Onpartijdig willen we zijn maar snappen niet dat die in onze ogen Erdogan een dictator is en dat hij meer dan 40.000 mensen opsluit in gevangenissen zonder voorafgaand proces. Ook snappen we niet dat hij zelfs regeringen onder druk zet om bepaalde Turken te laten oppakken en uit te wijzen naar zijn land zodat die ook achter de tralies komen. We snappen dan ook niet dat die Turken die hier werden geboren en hun ganse leven (buiten de vakanties) niet in de buurt van Erdogan kwamen maar wel zijn vurige aanhangers zijn.
Er is dus duidelijk een inburgering wat de taal en sommige gebruiken betreft maar de roots van hun overgrootouders zit diep in hun genen.

Mogen we die Turken dan vergelijken met de Amerikaanse 'negertjes'? Die zwartjes werden Amerika binnengebracht als slaven en nog steeds zijn die mensen hun afgeschafte slavernij niet vergeten. De strijd tussen blank en zwart wakkert nog dagelijks op in het land van Uncle Sam. Onze gastarbeiders waren geen letterlijke slaven maar moesten wel het vuile werk doen en ook dit vergeten de jongeren van heden niet. We maken gelukkig geen Amerikaanse toestanden mee maar het feit dat we willens nillens betrokken worden in hun politiek van het vroegere thuisland, moet ons
ongerust maken.

Er is naast dat verplicht aanleren van onze taal en het zich voegen van onze wetten meer nodig om naar de toekomst problemen te vermijden. Dat Turken en Marokkanen niet de beste vriendjes zijn weet iedereen. Zij kunnen nochtans met hun Arabisch met elkaar communiceren maar velen zijn kat en hond. Limburg is een vat vol diverse nationaliteiten want er zijn nog de Polen, de Italianen, Spanjaarden en ga zo maar door! Elke gemeenschap heeft zijn cultuur, zijn gewoonten maar vooral zijn roots die we nu we het fenomeen Erdogan kennen niet mogen onderschatten.

Met vaten diversiteiten aan kruiden kan men formidabel bier brouwen maar als de mix aan kruiden niet goed zit dan ontploft het uiteindelijke vaatje bier of is de smaak niet te drinken...

We leerden alvast dat onze politiekers een beetje voorzichtiger moeten zijn met wie of wat ze op de lijst van hun partij zetten. De SP. A zette er alvast eentje aan de deur en vermoedelijk zullen er nog volgen. Wanneer je op een verkiezingslijst geraakt dan mag men toch veronderstellen dat je goed scoorde als 'ingeburgerde' neo Belg maar de voorwaarden om echte landgenoot te kunnen worden zal eens onder een serieuze bril moeten bekeken worden.
Stel je voor dat Belle Perez plots liedjes begint te zingen over de Basken. Gelukkig is ze met andere dingen bezig zoals huwen en onmiddellijk erop een kindje kopen. Een volgende generatie komt eraan maar wat met die oude roots?

28-08-2016 om 22:55 geschreven door Baziel  

De allochtonen zullen zich een beetje moeten aanpassen.
We herinneren ons allemaal het beeld van het verdronken kindje dat men aan land droeg uit de Middellandse zee. Geen mens die stilstond en stilstaat dat het kindje nooit op die boot had moeten zijn want het slachtoffertje kwam niet uit oorlogsgebied maar de ouders wilden in het beste geval een beter leven en meer mogelijkheden voor hun kind. Thans hebben we het opgesloten meisje met haar vader dat al acht keer werd uitgewezen.

Al goed en wel dat men minderjarige jongeren niet mag terugsturen maar moeten die kinderrechters en organisaties eens niet een beetje verder denken dan hun ‘Pinokkio’ lang is? Het zelfs maar overwegen om naar Nederlands voorbeeld te grijpen naar wat ze kennen onder –kinderpardon-is dom. In Nederland bleven er van de meer dan duizend gevallen maar honderd over die konden genieten van het kinderpardon. Onze wetgeving is duidelijk en ik hoop dat de Staatssecretaris bij de afspraken van het regeringsakkoord blijft. Schandalig is het dat één of meerdere advocaten het meisje en haar ouders jaren aan het lijntje hielden met in beroep gaan en alle mogelijke achterpoortjes zochten om te kunnen blijven procederen. Elke euro die de advocaat verdiende aan het dossier is een oneerlijke euro!

Zonder enige kennis van het betrokken dossier is het overduidelijk dat het in dit dossier tot poging van omzeiling van onze wetten gaat. Het meisje mag dan volledig ingeburgerd zijn dan nog want ze had nooit ingeburgerd kunnen raken indien ze als Kosovaar (geen oorlogsvluchteling uit oorlogsgebied) was vertrokken zoals voorzien na de eerste uitwijzing. Of die ouders het nu echt zo goed menen met hun kind is ook twijfelachtig want de vader en dochter zittenthans wel in een instelling maar de moeder is weer als illegale ondergedoken. Dus het onwettelijke gaat gewoon door bij die mensen.
Het is niet zo dat ik geen gevoelens heb voor kindjes want ik zou graag mee met mijn collega’s slachtoffers gaan zoeken na de ramp in Italië. Die kinderen hebben nood aan hulp en Europa zou veel meer inspanningen moeten doen om te helpen om onmiddellijk na rampen in te springen.

Aan allen die meeleven en hun gevoelens laten spreken dat het erg is dat het Kosovaars gezin het land uit moet wil ik de raad geven dat ze anders met hun gevoelens moeten omgaan. Indien men dan toch zo gevoelig en behulpzaam is dan zijn er mogelijkheden zat om dit te tonen. Ga op bezoek bij instellingen waar onze kinderen ook graag eens buiten zouden willen komen. Ga er eens mee wandelen of fietsen of bezorg ze een leuke namiddag los van de instelling. Er zijn niet enkel die kinderen maar zovele duizenden oudjes die zonder hulp alle dagen opgesloten zitten in RVT ’s en instellingen omdat er geen personeel is om ze eens buiten te zetten in het tuintje.

Uit pure ervaring krabbel ik dit want telkens wanneer ik bij kindjes of oudjes tegen hen wrijf, mijn schattig kopje laat krabben en sta te kwispelen, voel ik de warmte en de genegenheid die deze eenzamen me geven. Het is een zuivere uitwisseling van genegenheid. Beiden genieten we en allemaal heel wettelijk!

Als doordenkertje geef ik mee dat we voor we het duidelijk beseffen van die schattige meelijwekkende kindjes gaan toegezonden worden van IS. zo van die gemanipuleerde kindjes die zich laten ontploffen omdat ze van niet beter weten…
Dus niet enkel in de Wetstraat moeten ze hun neus eens snuiten maar iedereen mag een beetje verder denken dan zijn reukorgaan lang is.

26-08-2016 om 21:38 geschreven door Baziel  

Een groot deel van onze topsporters zijn terug en het weerzien in Zaventem was voor velen emotioneel. Zelfs de begroting mocht eventjes wijken want als tussendoortje van het snijden in onze ‘portemonnaie’ werd gedurende een uurtje stilgelegd.

Met gouden, zilveren en bronzen medailles kwamen onze vedetten de hall in Zaventem binnen. Ze hadden nog een ander leuk souvenirtje mee in hun valies. We vragen vaak aan familie en vrienden om bij terugkeer van hun vakantie wat zon mee te brengen. Onze beminde teergeliefden vergeten dat meestal maar onze topatleten stuwden hun valies of sportzak boordevol zon. Zelfs een beetje teveel als je het mij vraagt want ik kan mijn ‘frakske’ niet afdoen en het gevolg is dat mijn muiltje een ganse dag openhangt. Ik volg de raad van de medische wereld en drink liters water. Volgens die
dokters zweten we dat uit maar ik denk dat dit bij honden minder het geval is. Ik sta om de vijf voeten op drie poten en moet het vierde stretchen Klagen doe ik niet maar dagen aan één stuk moet het voor mij niet zo heet blijven.…
Dat ze in de Wetstraat van de warmte weten is weeral duidelijk. Onze jongeren weten dat niet maar in en voornamelijk na de periode van ons koloniaal verleden was er ook zo’n maatregel waarvan je haren rechtop kwamen te staan. Onze ex-kolonialen die moesten maken dat ze uit onze vroegere
kolonie waren kwamen terug en moesten natuurlijk een jobke in ons land kunnen krijgen.

Naast de kolonialen die uit liefde en genegenheid waren vertrokken om die ‘zwartjes’ een beter leven te bezorgen waren er natuurlijk ook nogal wat ‘lepe’ Belgen die in de toenmalige president er het tirannieke baasje speelden…
Hun aanwezigheid had weinig te maken met menslievendheid maar met winstbejag. Ze maakten misbruik van die negertjes. Eens terug in ons land kregen die sloebers het voordeel dat ze geen examens moesten doen om een jobke aan de staat te krijgen. Ze kregen vrijstelling en dienden enkel een ‘papierke’ voor te leggen dat ze in Kongo hadden gewerkt… Omdat ze ervaring hadden (als god weet wat!) hadden ze niet enkel het voordeel dat ze het Vast Wervingssecretariaat niet moesten passeren. Ze werden op zijn minst bureauchef of zelfs directeur. Ze hadden uiteraard de mentaliteit van ‘big boss’ en de gewone ambtenaar was de pineut.

Het zou voor onze jongeren weer zo’n scheve situatie kunnen worden want enkele snuggere politici zouden thans wat van de vluchtelingen ‘facteur’ willen doen worden. Dat die mensen een job moeten kunnen krijgen is logisch maar gaan die mensen ook een toelatingsexamen moeten doen zoals de Belgen? Ze spreken amper of totaal onze taal nog niet maar ze gaan dan wel onze brieven in de verkeerde bussen droppen. Weer een maatregel die in zeven haasten zal genomen worden en waar de problemen nadien weer voor de nodige ‘troubels’ gaan zorgen.

Onze jongeren sukkelen al jaren om een vaste job te krijgen. Denk maar aan het onderwijs waar de benoemingen afhangen van wie je kent of welke ruggensteun je hebt. Of aan de mensen in de Welzijnssector die van de ene interim op de andere moeten gaan om werk te hebben. Zullen die nieuwe Belgen dan na een half jaar of jaartje de vaste postbodes worden? Hopelijk koelt het vlug een beetje af want de airco in de Wetstraat werkt duidelijk niet… Oververhitte maatregelen die letterlijk in ons gezicht op termijn zullen ontploffen….

25-08-2016 om 11:19 geschreven door Baziel  

Vandaag het overlijden van de grootste virtuoos van het ondergewaardeerde mondharmonicatje!94 jaar werd de man en nu missen we hem reeds. Zoals vaak komt plots het besef dat men de goede ziel te weinig in eigen land waardeerde.  Het Brusselse ketje uit de Marollen van de Hoogstraat en ’t Vossenpleintje zal een grote leegte nalaten. Niet enkel zijn muziek maar ook de man zelf. Zijn publiek de jazzliefhebbers zijn beperkt maar toch wist de man met zijn klein instrumentje iedereen te raken. Hij was een unicum in het genre en zijn melodietjes blijven zowat bij iedereen hangen. Elke begintune van Sesamstraat, Baantjer of Witse herkent men onmiddellijk. Naast de muziek die men overal in de wereld waardeerde was Jean Baptist Tielemans een zeer innemende man die altijd het ketje van Brussel bleef. Op zijn  eenvoudige manier en zonder grote woorden kon hij mensen boeien in interviews. Hij had de mogelijkheden om zich als vedette te gedragen maar zijn persoonlijkheid was zo dat hij bleef wie hij was. Zijn grote geluk was zijn muziek en het kunnen spelen samen met meesters van de jazz was zijn grootste genot. Hij was dankbaar en kon blijkbaar genieten van de kleine dingen van de wereld. Dat hij slechts op de twintigste plaats stond op de lijst van de grootste Belgen zou bij een nieuwe lijst er anders uitzien. Nu de man er niet meer is zou hij stijgen met stip!

Is Jean Baptist niet één van de zovelen die slechts na hun dood op hun waarde worden geschat? Is hij niet het toonbeeld van de grootvader of grootmoeder of een familielid of vriend die we allemaal kennen? Maken we ons allemaal niet schuldig dat we slechts na het overlijden
beseffen wat we voorgoed zullen missen?

Jazz is een genre dat niet iedereen ligt maar de eenvoud en de levensvreugde van een uitzonderlijk man raakt iedereen. Brussel verliest een monument. Een standbeeld zal de man wel krijgen of mogelijks zijn buste in de buurt van ’t Vossenpleintje. Het minste dat men kan doen voor een muzikant die men vanaf nu ten volle zal erkennen

23-08-2016 om 21:48 geschreven door Baziel  

Reeds enkele dagen volgen de artikels over een stukje stof elkaar op.

Wat een kabaal en onnozel gedoe over die ‘boerkini’s!

Waar maken sommigen zich druk over? De voorstanders van de boerkini hebben gelijk en de tegenstanders hebben ook gelijk!

Welk belang heeft het nu of het dragen van zo’n ding een uiting is van zijn geloofsovertuiging?

In het begin van vorige eeuw liepen er op onze stranden ook vrouwen met lange mouwen en met rokken tot op hun enkels. Onze tante nonnekes droegen ook een kap en lapje voor hun mond. Dat was ook een uiting van hun geloof en daar viel toen geen kat over.

De tijden veranderen….

Nu lopen de meiskes rond met of zonder bovenstuk en enkel een nestel tussen de billen tot grote vreugde van sommige mannen. Of die veter nu de reden is dat mannen hitsig worden weet ik niet want ooit zong een Toon Hermans over die prachtige dozen van billen…

Hebben politici nu echt niks anders te doen dan zich bezig houden met die minderheid van boerkinidragers?

Moeten we nu echt ons gaan bezig houden met vrouwen die tot een minderheid behoren te willen helpen om een juk waarvoor ze misschien zelf kiezen…

Vroeger droegen onze vrouwen ook een ‘foelarke’ op hun hoofd en zelfs boeren droegen hun zakdoek op hun hoofd omdat hun kaalkopje niet zou rood verbranden. Was die boer dan ook te onderdanig aan de vrouw?

Wie kan het zich nog herinneren dat na het overlijden van de man zijn ‘koeketiene’ verplicht was weken in het zwart te lopen als teken van rouw. Zelfs op de begrafenis is het zwart uit de mode aan het geraken. Geen enkele man zou het in zijn hoofd gehaald hebben om in jeans in de kerk een eredienst bij te wonen.

Dat zwembaden boerkini’s weigeren is heel normaal want het zwembad is geen wasserette.

De enige oplossing is dat men de situatie negeert. Dat al die bemoeials eens naar de winkel lopen en een goedkope borstel kopen om voor hun eigen deur te vegen.

Wat de politici betreft, er lopen er teveel rond in de Wetstraat en dus mogen ze er ook een deel buiten borstelen. Dan zal het restantje zich misschien bezig houden met zinnige problemen in plaats van tijd te verspillen hoe men op het strand loopt.

Misschien kunnen de kustburgemeesters eens bespreken of er na bredene overal nudisten mogen komen.

Voorstander van nudisten ben ik niet want er lopen veel lelijke ‘wijven’ en oude ‘venten’ in hun blootje maar als die mensen graag met zich laten lachen dan is dit hun vrije keuze. Dat is pas democratie.

We hadden reeds zoveel kabaal over schooluniformen dat we toch niet opnieuw gaan beginnen over een boerkini!

Probeer in gedachten eens een vrouw in piepklein badpakje voor te stellen met zo’n onvindbare nestel tussen de benen maar met ‘galoskes’ aan om niet gestoken te worden door een pieterman!

Laat naast die Pamela Anderson dan zo’n model met boerkini wandelen met diezelfde rubberen schoentjes om te voorkomen dat ze met gestoken voet naar de EHBO moet omdat ze een prik kreeg van zo’n pieterman.

Bekijk het beeld in je gedachten grondig en je zal kiezen voor die met boerkini! Of je moet naar de winkel van Pearl voor een nieuwe bril….

22-08-2016 om 11:30 geschreven door Baziel  

De Spelen lopen in Rio op zijn einde en we mogen en moeten fier zijn op alle Belgische atleten.

We zagen veel emotie en zeker bij de red Lions. Ze verloren de laatste wedstrijd en het werd maar zilver. Maar zilver! Het mag geen ontgoocheling zijn. Zowel de spelers als de supporters moeten fier en trots zijn want de ploeg speelde een formidabel tornooi. Pure reclame voor teamsport. Een goede en enthousiaste groep die voor en met elkaar speelde. Triestig dat na de wedstrijd veel mensen geen zin meer hadden in een feestje in het riodorp op het strand van Oostende. Zelfs niet enkel triestig maar bekrompen om op dergelijke manier zijn ontgoocheling te uiten. Goud is inderdaad mooi maar zilver is ook prachtig en dat moet men koesteren. Dat men als speler de ontgoocheling moet verwerken is begrijpelijk maar als supporter is het zielig enkel naar het resultaat en niet naar de inzet te kijken.

We zullen wellicht op huidig aantal medailles blijven en kunnen best tevreden zijn met dit resultaat. Voor veel van onze atleten was het een eerste deelname en hopelijk is het een stimulans om verder door te gaan. Er zullen nog vele discussies volgen of ons sportbeleid voor het goede resultaat zorgde. Velen zullen zich in de debatten mengen maar weinigen zullen het hebben over de inzet en persoonlijke ingesteldheid van de sporter. Ons land is wat het onderwijs betreft geen toonvoorbeeld als het om sport gaat. Het is inderdaad kiezen voor een diploma en een goede job of kiezen voor een carrière als sporter. Buiten voetballers, wielrenner, tennissers Kan je met sport amper overleven.
Ook daar mag een supporter eens aan denken voor bijvoorbeeld de hockeyspelers. Trainen en nog eens trainen na een dagtaak kunnen weinigen volhouden.
Ons beleid zorgt er stilaan wel voor dat men het statuut van sporter kan krijgen maar rijk zal men er niet van worden en wat na je carrière? Dan moet men het nog in een gewone job waarmaken.

Tijdens en na de spelen is het roem en eer maar de mens vergeet vlug en dan moet die atleet het nog zijn verdere leven uithouden met zijn vergane glorie. Voor enkelingen is er nadien een loopbaan als trainer of begeleider maar dan moet men een braaf rustig type zijn die niet moeilijk is. We rennen zo langzaam de bestuursleden van die sportraden. Op elke foto prijken en hun onrealistische wil doordrukken. Die mannen beheren het geldkraantje van de diverse sportbonden en dus moet je braaf luisteren of je mag ophoepelen.

Vanaf komende week is het weer vier jaar trainen om dan hopelijk dezelfde resultaten te halen. Vier jaar dat de supporter lui in zijn zetel ligt te wachten tot hij voor zijn kastje nachten ligt te genieten…

19-08-2016 om 14:29 geschreven door Baziel  

Het Ieperse parket is niet bepaald duidelijk in het verstrekken van informatie over de gebeurtenissen in Dadizele. Spijts die onduidelijkheid is het toch duidelijk dat het geen moord was met voorbedachten rade. Alhoewel! Een stapje in de wereld zetten met een wapen op zak doet een gewone brave burger niet!

Dat het parket reeds meer weet dan wat ze prijs geven is duidelijk want het gaat volgens de onderzoeksrechter over doodslag en geen moord! Het is ook reeds duidelijk dat het gebeurde op een niet normale wijze gebeurde.
De mannen zouden fitnessvrienden zijn uit het Antwerpse. Een groepje bodyfreaks. Het is geen uitzondering dat dergelijke fanaten aan verboden middelen zitten. Geen drugs zoals men zou kunnen denken maar wel het slikken van middelen om spiermassa te kweken. Alles ontwikkelt in razend snel tempo behalve de hersenen. Die massa geraakt in een knoop voor ze het beseffen. Dat ze hun auto achterlieten is een duidelijk teken dat de normale reactie er niet was. Wanneer men dan ook nog zijn sportschoentjes verliest is dat ook een overduidelijk bewijs dat het allemaal niet zo fris zat op het ogenblik van de feiten in de bovenkamer. Dadizele ligt op een boogscheut van Frankrijk en alles zal wel overduidelijk worden indien ze flesjes en pillekes zullen vinden in de Audi van de vrienden! Dadizele, een rustig dorpje met ooit een Dadipark van een wat excentrieke pastoor!

Dat het parket geen te duidelijke info wil verstrekken is begrijpelijk want veel Maigrets of Baantjers hebben ze in het dorpje nog niet nodig gehad.

Ook in Gent viel er een dode. Ook nog niet veel duidelijkheid want in gent waren het de ploeg van 'heterdaad' die de jongen doodschoot. Wat onduidelijk is blijft de onbeantwoorde vraag waarom zo'n jong kereltje staat te zwaaien met een pistool en zelfs na een schot in zijn been bleef weigeren om zijn wapen neer te gooien. Zou ook dat slachtoffer een fitness achtergrondje hebben?

17-08-2016 om 22:58 geschreven door Baziel  

Elke generatie heeft zijn ondoorgrondelijke gewoonten.

De oorlogse generatie probeerde te overleven met alle mogelijke gevolgen van dien. Het was geen gewoonte maar door die oorlogen werden nogal wat kleine soldaatjes geboren… een gevolg van het achterblijven van het vrouwelijk schoon en het gaan strijden van de moedige mannen.

Na de oorlog volgde een babyboom met als gevolg dat die generatie stilaan volledig op pensioen is of gaat.

Het werd de periode van een volledige ommezwaai van gewoonten.

Vrouwen kregen stemrecht en de huismoeders werden werkende moeders. Een dubbel leven want de man was en bleef leek als het over huishoudelijke taken ging.

Gewoonten van de vroegere generaties smolten voor de zon want voornamelijk vrouwelijke evolutie werd een ware omwenteling!

Van huismoeder werd het naaister, stikster, kapster en onderwijzeres. Sommige vrouwen vonden vlug de weg naar het verder studeren en de pendeltreinen werden niet enkel meer bevolkt door mannen. Het werd een mix van geslachten. Zowel op de werkvloer in veelbedrijven en ministeries.

Van het één kwam het ander en voor velen een verandering van gewoonten.

Het is de generatie die een heerlijke jeugd had. Onbezorgde jeugd met hoe langer hoe meer luxe. Het werd de generatie die zoals hun ouders hard werkte en het huisje met tuintje verzamelde.

Op hun veertigste moest de carrière zijn gemaakt en begon de luxe te ‘steken’!

Nooit voordien was het de gewoonte dat men na 25 jaar huwelijk plots de echtscheiding aanvroeg. Voor de kinderen overbrugden ze enkele jaren tot die kinderen de deur uit waren en dan trokken de ma en de pa naar nieuwe horizonten.

Anderen, afhankelijk van de opvoeding en het respect voor hun ouders, bleven bij elkaar maar gingen elk hun gang. Samenblijven maar leven als vreemden voor elkaar.

Het is ook de generatie die op zoek bleef gaan naar nieuwe uitdagingen. De man gaat naar de fitness en de vrouw schrijft zich in bij diverse verenigingen. Cursussen zijn in opgang maar ook het schaatsen op een scheve schaats is iets dat men moet gedaan hebben voor het pensioen. Gevoelens werden oppervlakkig en werden even vluchtig als ‘spirit’!

Wat de vorige generaties verdroegen van elkaar werd onbestaande.

De huidige generatie heeft weer andere gewoonten.

Zich binden gebeurt enkel nog na de geboorte van één of meerdere kinderen. Het elkaar loslaten is een nieuwe gewoonte.

De vrouw, evenwaardig als de man gaat voor de carrière en de nieuwe man is alledaags geworden.

Er zijn geen gewoonten meer. Zoals het gezinnetje individueel leeft zo blijkt elke dag dat de vereenzaamheid toeneemt.

Autisten en kinderen met ADHD zijn woorden die dagelijks gebruik zijn geworden. Het resultaat van verdwenen gewoonten?

Psychologen zullen dat anders zien maar er is ook een nieuwe generatie van zielknijpers. Het is een job met toekomst.

Bij gebrek aan gewoonten zal de mens op zoek gaan naar steun want het zal nog enkele generaties duren voor die te fel ontwikkelde evolutie zal stagneren.

Een stagnatie zal komen want de luxe zal voor een minderheid overblijven. De groep overlevers zal toenemen en het zal worden zoals net na de oorlogen. Zoals in India steven we af naar een generatie van arm en rijk.

Geschiedenis herhaalt zich en het is nog geen eeuwigheid geleden dat ook in de lage landen er ‘kasten’ bestonden.

Voorlopig als hond heb ik het gemakkelijk. Ik hang aaneen van gewoonten. Toch moet ik ook mijn gewoonten beginnen aanpassen. Zo draf ik zelf regelmatig eens met mijn leiband tot mijn baas om er hem attent op te maken dat ik de gewoonte heb om een toerke te gaan wandelen. Dat het mijn bedoeling is om de teefjes in de buurt eens te kunnen besnuffelen maak ik niemand wijs….

16-08-2016 om 14:02 geschreven door Baziel  

Onze Lieve Vrouwke stijgt maandag ten hemel en daags nadien beginnen ze er in de Wetstraat weer aan. De begroting en dus weer enkele miljoenen of een miljardje of twee uit je zakken sleuren. Wat ze ons nu weer gaan afpakken weten we nog niet maar wees gerust we
zullen het vlug ondervinden. Ze zouden beter nog een beetje ruzie maken over die 38 uren werkweek maken. Er zijn gelukkig reeds twee partijen uit de meerderheid die Peeters zijn plan maar niks vinden. Het voorstel trekt ook op niks. Er zullen nog meer
mensen minder verdienen en het is een voorstel dat niet doordacht is.

Anderzijds moeten we ons gelukkig voelen want wat die twee kandidaten in Amerika bekokstoven om president te worden is gekker dan gek. Trump is levensgevaarlijk en die man is tot grote stommiteiten in staat.
Zijn uitspraken zijn mensonwaardig en voor de Amerikaan het goed en wel zal beseffen zal het land met de halve wereld in conflict liggen. Hij is een Erdoganneke twee en het zou me niks verwonderen dat hij als voorstander van
wapens door een wapen zijn geest zal geven. Vroeg of laat zal de man ook links en rechts een Trump tunnel krijgen zoals Kennedy! Zo'n Trump konijnenpijp. Maar met Hillary moet men ook een zoutvat in de buurt houden want een miljoen
jobs voorstellen is toch lichtjes overdreven..
Zowel voor ons land als voor de Amerikanen is het wel het moment om zijn bevolking te beduvelen want de man in de straat is druk bezig met het volgen van de Olympische spelen en let te weinig op hoe ze bedrogen worden.

Zolang ze maar niet opnieuw een hondentaks invoeren want dan zouden er nog meer diertjes richting asiel worden gezonden. Om nog te zwijgen van soortgenoten die men links en rechts dropt. Dat sommigen het financieel
moeilijk hebben blijkt hoe langer hoe meer want het aantal oproepen voor dierenmishandeling gaat drastisch de hoogte in. Het blijft me verbazen hoe dierlijk de mens is..

14-08-2016 om 19:58 geschreven door Baziel  

Amper een dag nadat de beer van Brecht brons haalde brak Dirk een stukje van zijn bronzen medaille.

Zoals we konden vermoeden liep het feestje na de overwinning een beetje uit de hand. Het werd een stapke in de wereld op zijn Antwerps. Zijn uitleg over zijn blauw oog heeft niet lang stand gehouden. Daags nadien blijft dat hij een klop kreeg van een bokser. Er is natuurlijk een knappe Braziliaanse betrokken in het voorval. Dirk zou twee kemphanen uit elkaar getrokken hebben en dan van die bokser een klop op zijn oog hebben gekregen. Maar wie zal zijn uitleg nog geloven? Enkel de echte supporters van de judoka en anderen zullen onmiddellijk negatief staan tegenover de man en zijn gevechtssport.

Het is geen reclame voor de judo en ook niet goed te praten. Echte sportlui van gevechtssporten verlaten onmiddellijk de plaats waar er heibel is. Maar als de drank is in de man dan is het verstand in de kan of in het vat!

Na enkele dagen van de spelen moeten we vaststellen dat de meest positieve resultaten van onze landgenoten komen van diegenen die we het minst hadden zien schitteren.

Onze zeilster zal nog serieus wat goede wind in de zeilen moeten krijgen want haar voorlopige plaats is onder de verwachtingen. Voorlopig staat ze zevende maar nu de diarree voorbij is blijven we hopen.

Over de teamspirit die we op de eerste dagen meemaakten met onze sporters bleek door onze zwemmers dat we een beetje te optimistisch waren. De mindere resultaten dan verwacht mogen we op het conto noteren van de niet gehouden afspraken bij de estafette. Na veel telefoontjes zwommen onze jongens dan toch in ploeg maar met al die voorafgaande trammelant bleek duidelijk dat teamgeest zeer belangrijk is.

Gelukkig haalde Pieter individueel de zilveren medaille waardoor de heisa over onze estafetteploeg nu van de baan is.

De ontgoocheling bij Fanny snapt mijn baas goed. Ze hebben dezelfde stamboom en zitten niet zo ver van elkaar op een tak van die ‘boom’. Dus een logisch iets meer supporter dan bij andere sporters. De ontgoocheling bij Fanny is volgens mijn baas onterecht want het meisje bracht het reeds ver in haar sport. Haar probleem is dat ze een mentaal coach nodig heeft omdat ze op grote wedstrijden het slachtoffer is van haar faalangst. Ze wil absoluut schitteren en het gevolg is dat ze last heeft van een verlamming tussen haar oortjes. Moest ze zich meer ontspannen dan zou ze nog beter worden dan dat ze ooit had kunnen denken. Hopelijk is de ontgoocheling niet groot genoeg om te kappen met haar sport.

Toch een mooi resultaat van de Gentse Seppe in het schermen. Zijn eerste spelen en de man zat bijna in de kwart finale. Doorgaan en de ontgoocheling doorspoelen moet de man.

Ook onze boogschutter deed het goed en al wat heeft geschoten in Rio zal naar de toekomst nog verbeteren.

13-08-2016 om 00:00 geschreven door Baziel  

Meer en meer mensen maken gebruik van een hulphond. Zowel assistentie- als blindgeleide honden ziet men meer en meer op straat. De bedoeling van Vandeursen is mensen zo lang mogelijk in hun eigen omgeving laten wonen en hun zelfstandigheid laten bewaren. Honden zijn daar een onmisbaar hulpmiddel voor.

Parlementslid Carla Dejonghe heeft nog een beetje vrije tijd en steunt de organisatie die assistentiehonden aanleert hoe ze kunnen helpen. Dus doet Carla haar boodschappen samen met een hond in opleiding. Gisteren mocht ze echter de Colruyt niet binnen met de hond in opleiding. Ze had met weigeringen reeds wat ervaring want ook in de Senaat mocht ze vroeger niet binnen met een hond in opleiding. Dat begeleidingshonden overal toelating hebben om mee te gaan met het baasje ligt bij wet vast maar de praktijk leerde ons intussen dat er nog steeds warenhuizen en restaurants dwars liggen.

Ook ik kreeg een opleiding en herinner me dat in Hamond Achel ik in meerdere restaurants gewoon buiten vloog! De uitbater zei vlakaf dat hij geen bak vlooien in zijn zaak wou! Mijn baas belde de politie maar de uitbater zei dat dit hem niet interesseerde want dat hij liever die lage boete betaalde dan dat die vlooienbak erin kwam… Samen met mijn vriend Max, een droom van blindgeleide hond vloog ik ook buiten in een restaurant in Westende.
De boetes zijn inderdaad te laag en dus kan men veel beter zoals wat Carla Dejonghe doet de media een artikeltje bezorgen. Indien die gerant van de Colruyt in St. Pieters Woluwe geen honden wil in zijn hangaar (want de inrichting van Colruyt winkels zijn toch maar loodsen) dan hoop   ik dat alle klanten er geen dierenvoeding meer kopen. Dat de stock over de verkoopdatum gaat!


Begeleidingshonden luisteren goed naar hun baasjes en in mijn gemeente is het zo dat als begeleidingshond ik mee mag met mijn baas maar indien er ook naast mij en mijn baas een ziende mee is dan vlieg ik ook buiten…

Ik vraag me dan af indien één of andere leukert mij meeneemt terwijl mijn baas zijn boodschappen doet de kosten van de diefstal zal betalen! De kostprijs en waarde van mijn collega ondersteuningshond bedraagt meer dan vijfentwintig duizend euro… Ik denk niet dat de gerant van de Colruyt zijn maandelijks loon zoveel is. Nu die man is ook zijn loon gewoon niet waard. In plaats van een lage boete zou men een werkstraf moeten geven van 150uin een dierenasiel… Ook de hoofdzetel kan een geste doen en enkele honden sponseren. Het zijn giften en die mag men deels in mindering brengen op de grote winsten!

Alle, ik deed geen plasje tegen één van de paletten maar spuwde een beetje mijn gal uit.

10-08-2016 om 17:47 geschreven door Baziel  

Na de aanslag in Charleroi blijft de terreurdreiging voor de politie op twee-plus staan.
De maatregelen blijven dus dezelfde maar de toepassing iets strenger. Die gangsterbende van IS heeft nog maar eens de aanslag opgeëist maar zegt er niet bij dat de dader zijn eigen volk het ziekenhuis insloeg. Eén van de vrouwelijke agenten was namelijk een moslima maar dan van de goede soort…

Het feit dat de dader met een hakmes tewerk ging is toch een teken dat het stilaan met een mindere organisatie is dat de Islamitische Staat bezig is. Het zijn acties van lone riders en gangstertjes die aan copycat doen.

Erg is dat we moeten horen dat een geradicaalde vader zijn zoon opmaakt en dat die snotneus dan filmkes op het internet zet. De vader met Nederlandse en Marokkaanse nationaliteit werd in ons land reeds uitgewezen maar hij ging in beroep tegen het vonnis en dus woont hij nog steeds in ons land. De Nederlanders willen de man ook niet terug maar ze zouden beter zijn dubbele nationaliteit afnemen. Verder zou de ouderlijke macht ontnomen moeten worden en zijn kinderen geplaatst worden in een instelling. Dergelijke ouders zijn gevaarlijk en kinderen moet men beschermen dus is de ouderlijke macht afnemen de beste oplossing. Natuurlijk zal één of andere advocaat inroepen dat gezien de man met een uitwijzing zit onze wetgeving van kinderbescherming niet van toepassing is. Zo blijft het allemaal maar scheef lopen en is de frustratie van de bevolking groter en groter aan het worden.

Vandaag zaten Poetin en Erdogan aan de wodka en ze zijn vriendjes aan het worden…
Zouden de Turken nu zonder visum op vakantie mogen naar Rusland en omgekeerd? Hopelijk wel want dan is het de moment om te hopen dat we minder Turkse vakantiegangers krijgen. Zolang er geen echte vrije democratie is in hun land moeten de Europeanen de boot afhouden. Hoe minder problemen hoe beter.
Wat een beetje onbegrijpelijk is die reisjes die je met Duizend zonnen, kan winnen via Neckerman. Je wipt als eerste in een stoel en je mag een weekje met alles erop en eraan naar de Turkse Rivièra. Alsof de Kempen niet goed genoeg zijn voor een prijs!

Ik ga niet naar die stoel lopen al stond hij nog aan mijn achterdeur. Ik kom er zelfs mijn mandje niet voor uit!

10-08-2016 om 13:07 geschreven door Baziel