Samen met mijn baas en zijn dochter woon ik in een dorp. De plaats vernoem ik niet; het is in West Vlaanderen, op 6km van Brugge. Er is een afrit en ooit was er een groot bedrijf van Siemens.
Al dertig jaar komt men met de regelmaat van een klok om de vier jaar aan de deur bellen. Als eersten de plaatselijke politiekers die de touwtjes reeds heel lang in handen hebben. Nadien de oppositie. Ze hebben allemaal de ziekte van de getuigen van Jehova. Bellen op het meest ongepaste moment. Beloven van wat nooit zal komen.
Die politiekers zijn identiek. Al meer dan 30 jaar komen ze om de vier jaar vertellen dat de straat waar we wonen een grondige renovatie zal ondergaan. Geen kat die dat nog gelooft. Die dorpspolitiekers leerden het van de grote politiekers. Beloften doen aan de mogelijke kiezers maar de mensen zijn die beloftes na enkele dagen vergeten dus de hondse uitdrukking is letterlijk van toepassing: ik piste een plas en alles bleef zoals het was!
Vandaag bekwam die jarenlange belofte ons slecht. De dochter was gaan werken voor de bakkerij open ging. Wat mijn baas nooit doet is op stap gaan met enkel mij, zonder begeleiding. Ik kreeg geen opleiding en de straat waar we wonen is al meer dan dertig jaar een straat de naam heirbaan onwaardig.
Onze straat is een goede 900meter. Over de ganse afstand ligt een 120meter voetpad.
Ik loop links van hem en in zijn rechterhand zijn wit stokske. Zijn linkerpoot in de goot van kinderkoppen die sedert de Romeinen vermoedelijk met de doortocht van de troepen van Napoleon verzakt zijn. Met zijn rechterpoot loopt hij over overjaarse asfalt waar veel putten in zijn.
Bij regen gedurende meer dan een uur komen we nooit buiten. Het is onmenselijk om te stappen in een goot dat het water amper kan slikken!
Op weg voor een vers broodje hebben we de laatste 65m een voetpad. Daar liep het grondig mis. Hindernissen zoals geparkeerde autos, containers bij werken, allemaal geen probleem. Ik loods er mijn baas vlot omheen. Maar een voetpad dat is er voor de voetganger naast het voetpad stond vandaag een geparkeerde auto, geen probleem was het niet dat er midden het voetpad er een betonnen verlichtingspaal staat. Links tussen auto en paal is er amper plaats voor mij, dus rechtss een halve meter achter die paal staat er op dat voetpad nog een paal; slanker model van de waterwegen ook zo goed als in het midden van het voetpad! Nog een meter verder nog een paaltje voor een onbekende reden! Dat die waterwegen een paal op de juiste hoogte plaatsten van de kin van mijn baas dat had ik niet voorzien een hoofdwonde kan serieus bloeden weet ik nu
Het werd dus bloed opvangen met zijn zakdoek en een dialoog met wat mijn baas noemt die van hierboven. Ik hoorde of zag nog nooit die van hierboven n begrijp niet waarom men steeds die man zijn naam zegt met vanalles erachter dat niet mooi is. Die onbekende heeft ook zijn voornaam niet mee. Wie noemt er nu God begot? Mohammed ken ik van in het feuilleton Thuis, God daarentegen zag ik nog nooit op TV.
Wij zonder brood terug naar huis en de garagepoort was amper dicht of mijn baas stopte hemd en broek in een emmer. De lessen van tante Kaat die kent hij, bloed moet je snel oplossen of je hebt problemen. Tante Kaat had hem in zijn witte benen eens moeten zien staan! Ze zou hem wel iets aansmeren om toonbaarder te zijn.
Ons avontuur is een modern sprookje
Het begon heel lang geleden; er zijn de slechteriken, de leugenaars, de bedriegers (de politiekers met beloften), de goede en brave burgers (het gewone volk, de anders validen). Het grote verschil met een sprookje is dat sprookjes een happy end hebben. Mijn relaas zal nooit een happy end hebben. Het is zoals die Eerste Minister die acht keer viel, negen keer terugkwam, een licht zag aan het eind van de tunnel maar nooit uit die tunnel geraakte.
Wat ik niet begrijp is dat er nog nooit iemand aan dacht om er een filmke te maken voor Videodinges. Hij heeft enkel een vrouw nodig en een boodschappenwagentje. Maar zo een vehikel mag je niet meenemen van de Carrefour. De vrouw kan gewoon gebruik maken van een buggy met een lastig kindje. Het slalommen tussen die palen is zeker goed om in de prijzen te vallen
Als sportliefhebber steun ik al wat met sport te maken heeft. Zowel laag of hoog niveau. Naar eigen vermogen is sport goed en volgens mij altijd gezond zolang men niet overdrijft.
Maar wanneer ik daarstraks na een ritje naast de tandem naar het Nieuws Laat luisterde dan heb ik meer dan bedenkingen.
Speciale outdoor games voor holibis is er al wat over maar als die mannen dan nog openlijk verklaren dat winnen geen belang heeft het is enkel de bedoeling om gezien te worden en aandacht te vragen voor landen waar homo zijn een taboe is.
Ik ken slechts enkele homos en enkele lesbiennes. Aardige mensen die me in mijn vacht misschien wat zachter aaien dan de hetero maar verder niks mis met die mensen.
Apart of als koppel geen enkel probleem maar als ze in groep samen zijn dan doen ze echt abnormaal.
De manier waarop ze in groep aandacht vragen is gewoon ridicuul. Het heeft het omgekeerde effect van wat ze wellicht betrachten te bekomen.
Wat voor positieve aandacht kan je nu verwachten als je daar half of nagenoeg heel in je blootje op een kar staat te wippen in die gayparade? Mensen die het al moeilijk hebben met de geaardheid van anderen en die dergelijke beelden zien die worden nog negatiever.
Ook dat outdoorgedoe is volgens mij niet nodig. Ik dacht eerst dat het nog logisch zou zijn want geef toe een homo die de 100meter horden loopt dat zal iets apart zijn. Van die kleine pasjes, draaien met zijn kont zoals alleen modellen dat kunnen op de catwalk.
Voetballisten die elkaar om de haverklap om de hals vliegen na een doelpunt noemt men strandjeannetten. Volgens mij blijft er na wat ik als uitleg hoorde dat de sport op die outdoor games geen belang heeft er enkel de gemeenschappelijke douche achteraf over!
Het spijtige is dat ook die bende van exhibitionisten wellicht sponsoring krijgen.
De hondenclub waar ik leerde sociaal te zijn had alle moeite van de wereld om aan wat geld te geraken. Nu nog te begrijpen want ik ben maar een hond, een beest.
Erger is dat jeugdploegen, verenigingen die zich inzetten voor een gezonde geest in een gezond lichaam nauwelijks nog een zelfstandige of bedrijf vinden die wil steunen. Dat dan steun gaat naar mensen die sport onbelangrijk vinden is zonde.
In datzelfde nieuws hoorde ik dan het stamhoofd van ons land, weliswaar ook homo een oproep doen naar alle landen om de anders geaarden te waarderen dan gaat me dit te ver. Hij gebruikt of liever misbruikt zijn macht voor zijn eigen geaardheid.
Dat die mensen het moeilijk hebben om uit de kast te komen dat begrijp ik maar eens uit die kast moeten ze niet iedereen gaan choqueren.
Houden die mensen geen rekening met hun ouders en familie? Zolang ze in hun kast zaten hadden ze het moeilijk en zwaar maar ook hun dierbaren moesten het verwerken en als hun familie hen dan nadien alle remmen ziet losgooien, domme dingen horen verklaren dan hebben de gevoelens en emoties van hun dierbaren duidelijk geen belang meer.
Ik nam een besluit beelden van die games, zoals die gayparades, dat is voor mij een reden om naar mijn mand te gaan. Dan sluit ik mijn ogen en droom van een lekkere teef!
Het is in mijn dorp kermis. Zoals in veel landelijke gemeenten enkele attracties waarvan het kraam van oliebollen het enige is dat volk trekt. Het kindermolentje en de botsautootjes doen het ook nog een beetje. Hier en daar een opa die absoluut wil bewijzen aan zijn kleinkinderen dat hij nog wel zijn legerdienst heeft gedaan. Het kost pépé wel moeite om voorovergebogen zijn loop tot op 10cm van het pijpje te krijgen missen is dan een hele kunst. Dat de opa niet drie maar acht kogeltjes nodig heeft om een pijpje aan diggelen te schieten daar staat het kindje niet bij stil. Die lieve opa zal een geschenkje schieten, dat weliswaar na enkele minuten kapot is
Zelf heb ik geluk want wandelen tussen die mensenmassa is niks voor mijn baas en is ook niet echt tof voor mijn pootjes. Er lopen nog enkele muzikanten rond die de kermis muzikaal met de fanfare in de vooravond openden
Mijn gemeente doet mee zoals de grote steden mijn gemeente zingt! Nu zingen is een groot woord. Er staat daar dankzij het mooie weer een massa jong en oud mee te tieren met de grote smartlappen. Niks voor mijn baas want een melodie houden is niks voor hem. Ritme kent hij niet, geen gevoel voor noten op de juiste balken.
Dus ik lag vlug op een terras en probeerde wat te genieten. Moeilijk met kindjes die centjes komen schooien, kleinere kindjes die om de haverklap een concert weggeven omdat ze eigenlijk al lang in hun bedje zouden moeten liggen.
Mijn gedachten dwaalden naar wat ik schreef over dat kilometer rijden en ik denk een goed voorstel te hebben
Het carpoolen voor de mannen en vrouwen van de Wetstraat.
Als Decrem nu eens zijn legerautobussen zou inschakelen die staan daar toch mar te staan, worden amper gebruikt want een deel van onze militairen zit in het buitenland en de thuisblijvers houden zich bezig met het onderhouden van de aftandse gebouwen
Wat gedacht van een bus die vertrekt vanuit Oostende. Alle senatoren, ministers van de provincie stappen op de haltes op de opritten van de E40 identieke ritten voor alle provincies allemaal gezamenlijk met de bus naar de Wetstraat. Een groot voordeel is dat alle partijen samen zitten, het zal de gemoedelijkheid bevorderen. De pechstrook zou dienst kunnen doen als busstrook. Geen opstoppingen voor de Ministers.
Ik begrijp dat de bus van de provincie Antwerpen met een probleem zit er wil niemand naast Bart zitten en is die autobus wel toegankelijk voor het Vlaams Belang? Met dat gordijn tegen die extremisten zal er een speciaal pasje moeten komen dat ze mogen gebruik maken van onze legerbus.
Wel zou ik voorstellen dat links de mannen en rechts de vrouwen moeten zitten zoals vroeger in de kerk. We weten wat ervan komt door die dagelijkse treinreizigers naar de hoofdstad voor je het weet zit je met treinlieven stel je voor Maggy en (invullen naar keuze).
Een niet bijkomstig voordeel is dat de vergaderingen niet meer gaan uitlopen want de bus vertrekt steeds stipt of heb ik het verkeerd voor?
Wel denk ik dat er wat aanpassingen aan de bussen zullen volgen, tafeltjes om de krant op te laten rusten, frigo voor gekoelde drankjes en wellicht ook een chemisch potje want naar het schijnt heeft Freya een klein blaasje dat heb ik van horen zeggen
Enkel in ons land is het mogelijk. Crevits is volop bezig om de volgende Vlaamse regering een surpluske te bezorgen. Kilometerrijden de oplossing voor de files!
Je moet het maar durven. Mensen doen betalen om te mogen hotsen en botsen op wegen die erbij liggen als heirwegen. Iedereen zal zich de beelden herinneren van de man met zijn emmerke asfalt om op de autostrade een putteke te vullen
Crevits mag zoals ik eens een ritje meemaken in de kofferruimte van de auto. Als ze van haar geboortestad tot in Brussel in die kofferruimte zit zal ze niet veel meer van die voorstellen doen. Haar bovenkamer zou wellicht danig geschud zijn dat ze eerst eens zou nadenken.
In al onze buurlanden waar je moet betalen zijn die wegen in handen van privé maatschappijen die ervoor zorgen dat je comfortabel kan rijden. Hier laten ze de wegen jaren kapot rijden, doet herstellingen met een emmerke asfalt en dan zou men de autobestuurder nog extra laten betalen.
Een oplossing voor de files is het geenszins. Werknemers moeten op hun werk geraken en het openbaar vervoer is onvoldoende. Geen dag gaat er voorbij of de spoorwegen hebben een defect, een vertraging. ..
Hoe ze dat kilometerke van iedere auto gaan controleren is meer dan een raadsel. Crevits weet nog niet dat de Belg een fenomeen is in het terugdraaien van de kilometerstand. Nochtans ze is afkomstig van de streek die bekend is voor de verkoop van tweedehandswagens. De Polen kopen elke zondag autos in Roeselare met een lage kilometerstand!
Voor de bedrijven die wagens aan hun personeel geven om de belasting te ontduiken een slechte zaak want die mensen met hun mooie dure wagens rijden enkel de weekends met hun luxe wagen. Verder staan die wagens in hun oprit om de ogen van de buren uit te steken.
Het zal niet allemaal pure winst worden voor het vadertje van de Vlaamse Staat want als men moet betalen dan heb je ook rechten. Iedere braak aan de wagen door dat hotsen en botsen over Vlaamse wegen maakt dat je dan het recht hebt om schadevergoeding te eisen.
Ik ben positief want de Minister nam haar fiets om eigenhandig de fietspaden af te rijden en te besluiten dat die ribbeltjes geen oplossing zijn om de snelheid van de fietsers af te remmen. Ik, een toffe, gezellige hond nodig haar uit om samen met mij in de kofferruimte het ritje van Torhout naar Brussel te maken zelfs mijn bakje water wil ik als we in file staan van Wetteren tot in de Wetstraat spontaan delen
Op 31
december 2012 had Baziel, een Goden Retriever, een ingeving om voor de
conference van Geert Hoste een blog te starten.
Wat begon
als puppy en jonge reu met voorleesstukjes voor omas, werden na de
genderoperatie (lees castratie) hoe langer hoe meer op het weergeven van
dagdagelijkse items.
Met de
typische blik van een zachtaardige mensenvriend geeft Baziel zijn kijk op het
mensdom.
Indien
Baziel geen hond maar een Indiaan zou zijn geweest dan zou hij nu stilaan met
een vredespijp in zijn muiltje tussen de oude wijzen van de stam liggen.
Stilaan oud
en met ouderdomskwaaltjes probeert hij bijna dagelijks de vergelijking te maken
of de mens nu echt zoveel verschilt van het dier.
Het blijft
aan de lezers om uit te maken of zijn hondse kijk de juiste is
