Het is in mijn dorp kermis. Zoals in veel landelijke gemeenten enkele attracties waarvan het kraam van oliebollen het enige is dat volk trekt. Het kindermolentje en de botsautootjes doen het ook nog een beetje. Hier en daar een opa die absoluut wil bewijzen aan zijn kleinkinderen dat hij nog wel zijn legerdienst heeft gedaan. Het kost pépé wel moeite om voorovergebogen zijn loop tot op 10cm van het pijpje te krijgen missen is dan een hele kunst. Dat de opa niet drie maar acht kogeltjes nodig heeft om een pijpje aan diggelen te schieten daar staat het kindje niet bij stil. Die lieve opa zal een geschenkje schieten, dat weliswaar na enkele minuten kapot is
Zelf heb ik geluk want wandelen tussen die mensenmassa is niks voor mijn baas en is ook niet echt tof voor mijn pootjes. Er lopen nog enkele muzikanten rond die de kermis muzikaal met de fanfare in de vooravond openden
Mijn gemeente doet mee zoals de grote steden mijn gemeente zingt! Nu zingen is een groot woord. Er staat daar dankzij het mooie weer een massa jong en oud mee te tieren met de grote smartlappen. Niks voor mijn baas want een melodie houden is niks voor hem. Ritme kent hij niet, geen gevoel voor noten op de juiste balken.
Dus ik lag vlug op een terras en probeerde wat te genieten. Moeilijk met kindjes die centjes komen schooien, kleinere kindjes die om de haverklap een concert weggeven omdat ze eigenlijk al lang in hun bedje zouden moeten liggen.
Mijn gedachten dwaalden naar wat ik schreef over dat kilometer rijden en ik denk een goed voorstel te hebben
Het carpoolen voor de mannen en vrouwen van de Wetstraat.
Als Decrem nu eens zijn legerautobussen zou inschakelen die staan daar toch mar te staan, worden amper gebruikt want een deel van onze militairen zit in het buitenland en de thuisblijvers houden zich bezig met het onderhouden van de aftandse gebouwen
Wat gedacht van een bus die vertrekt vanuit Oostende. Alle senatoren, ministers van de provincie stappen op de haltes op de opritten van de E40 identieke ritten voor alle provincies allemaal gezamenlijk met de bus naar de Wetstraat. Een groot voordeel is dat alle partijen samen zitten, het zal de gemoedelijkheid bevorderen. De pechstrook zou dienst kunnen doen als busstrook. Geen opstoppingen voor de Ministers.
Ik begrijp dat de bus van de provincie Antwerpen met een probleem zit er wil niemand naast Bart zitten en is die autobus wel toegankelijk voor het Vlaams Belang? Met dat gordijn tegen die extremisten zal er een speciaal pasje moeten komen dat ze mogen gebruik maken van onze legerbus.
Wel zou ik voorstellen dat links de mannen en rechts de vrouwen moeten zitten zoals vroeger in de kerk. We weten wat ervan komt door die dagelijkse treinreizigers naar de hoofdstad voor je het weet zit je met treinlieven stel je voor Maggy en (invullen naar keuze).
Een niet bijkomstig voordeel is dat de vergaderingen niet meer gaan uitlopen want de bus vertrekt steeds stipt of heb ik het verkeerd voor?
Wel denk ik dat er wat aanpassingen aan de bussen zullen volgen, tafeltjes om de krant op te laten rusten, frigo voor gekoelde drankjes en wellicht ook een chemisch potje want naar het schijnt heeft Freya een klein blaasje dat heb ik van horen zeggen
Enkel in ons land is het mogelijk. Crevits is volop bezig om de volgende Vlaamse regering een surpluske te bezorgen. Kilometerrijden de oplossing voor de files!
Je moet het maar durven. Mensen doen betalen om te mogen hotsen en botsen op wegen die erbij liggen als heirwegen. Iedereen zal zich de beelden herinneren van de man met zijn emmerke asfalt om op de autostrade een putteke te vullen
Crevits mag zoals ik eens een ritje meemaken in de kofferruimte van de auto. Als ze van haar geboortestad tot in Brussel in die kofferruimte zit zal ze niet veel meer van die voorstellen doen. Haar bovenkamer zou wellicht danig geschud zijn dat ze eerst eens zou nadenken.
In al onze buurlanden waar je moet betalen zijn die wegen in handen van privé maatschappijen die ervoor zorgen dat je comfortabel kan rijden. Hier laten ze de wegen jaren kapot rijden, doet herstellingen met een emmerke asfalt en dan zou men de autobestuurder nog extra laten betalen.
Een oplossing voor de files is het geenszins. Werknemers moeten op hun werk geraken en het openbaar vervoer is onvoldoende. Geen dag gaat er voorbij of de spoorwegen hebben een defect, een vertraging. ..
Hoe ze dat kilometerke van iedere auto gaan controleren is meer dan een raadsel. Crevits weet nog niet dat de Belg een fenomeen is in het terugdraaien van de kilometerstand. Nochtans ze is afkomstig van de streek die bekend is voor de verkoop van tweedehandswagens. De Polen kopen elke zondag autos in Roeselare met een lage kilometerstand!
Voor de bedrijven die wagens aan hun personeel geven om de belasting te ontduiken een slechte zaak want die mensen met hun mooie dure wagens rijden enkel de weekends met hun luxe wagen. Verder staan die wagens in hun oprit om de ogen van de buren uit te steken.
Het zal niet allemaal pure winst worden voor het vadertje van de Vlaamse Staat want als men moet betalen dan heb je ook rechten. Iedere braak aan de wagen door dat hotsen en botsen over Vlaamse wegen maakt dat je dan het recht hebt om schadevergoeding te eisen.
Ik ben positief want de Minister nam haar fiets om eigenhandig de fietspaden af te rijden en te besluiten dat die ribbeltjes geen oplossing zijn om de snelheid van de fietsers af te remmen. Ik, een toffe, gezellige hond nodig haar uit om samen met mij in de kofferruimte het ritje van Torhout naar Brussel te maken zelfs mijn bakje water wil ik als we in file staan van Wetteren tot in de Wetstraat spontaan delen
Op 31
december 2012 had Baziel, een Goden Retriever, een ingeving om voor de
conference van Geert Hoste een blog te starten.
Wat begon
als puppy en jonge reu met voorleesstukjes voor omas, werden na de
genderoperatie (lees castratie) hoe langer hoe meer op het weergeven van
dagdagelijkse items.
Met de
typische blik van een zachtaardige mensenvriend geeft Baziel zijn kijk op het
mensdom.
Indien
Baziel geen hond maar een Indiaan zou zijn geweest dan zou hij nu stilaan met
een vredespijp in zijn muiltje tussen de oude wijzen van de stam liggen.
Stilaan oud
en met ouderdomskwaaltjes probeert hij bijna dagelijks de vergelijking te maken
of de mens nu echt zoveel verschilt van het dier.
Het blijft
aan de lezers om uit te maken of zijn hondse kijk de juiste is
