Hierboven ziet u een panoramische blik, uit het negende decennium van de negentiende eeuw,op de Luxemburgse plaats Diekirch. Buiten de dominerende abdij en enkele fabrieksschoorstenen is er nog iets markants te zien.Rondom de aanlegsteiger in de rivier de Moezel hangt veel wit wasgoed, aan drie zijden.

Dit is één van de foto's uit een reeks die in het fin de siècle (in dit geval ook letterlijk van een kalendereeuw) zijn genomen, en, aan de achterzijde, zijn voorzien van een gebruikelijke tekst  van de fotograaf — in dit geval van hoffotograaf N. Maroldt — en, heel klein gedrukt in het midden onderaan — de naam van de uitgever die (onder meer) deze foto in de handl heeft gebracht op zeer dik bordpapier dat van zo goede kwaliteit is dat dit één en een kwart eeuw na dato nog steeds in uitstekende conditie verkeert. Als je er tegenaan tikt, is het alsof je een plankje tot klinken brengt.

Weinig uitgevoerd

Niet al te vaak wordt het muziekdrama La dame blanche van François-Adrien Boïeldieu (1775-1834) op de planken gebracht, maar nu dat onlangs weer wel eens is gebeurd, heeft men er tegelijkertijd opnamen van gemaakt die op zondag 17 oktober via de regionale Duitse radiozender WDR 3 in het programma Bühne: Radio tussen 20:05 uur en 23:00 uur de ether in zullen worden gestuurd.
Het ensemble Orchestral de Paris staat onder leiding van Marc Minkowski; het Choeur de Radio France en vocale solisten completeren het geheel.

Achtergronden

Het muziekdrama La dame blanche is gecomponeerd op een libretto van de Franse toneelschrijver Eugène Scribe (1791-1861), die zich heeft gebaseerd op twee korte verhalen van Walter Scott (1771-1832): The Monastery (1820) en Guy Mannering (1815).

De eerste opvoering werd gerealiseerd in de Opéra Comique te Parijs, op 10 december 1825; een jaar later was Wenen aan de beurt met een Duitse versie. 

Het zou echter bijna anderhalve eeuw duren voordat er weer een Duitse versie in het repertoire zou worden opgenomen: dat gebeurde te Karslrue, in een nieuwe vertaling.

De handeling

In het verhaal van Walter Scott, en derhalve in de handeling van dit muziekdrama dreigt een kasteel te worden geveild en daardoor in het bezit te komen van rentmeester Gaveston — die in het muziekdrama wordt vertolkt door een bariton — kruipt Ann — rol voor sopraan — in de vermomming van een spokende witte dame, en ondersteunt daarmeede (haar) sympathieke George brown, die wil proberen zijn rechtmatige bezit terug te kopen. Brown vindt een verborgen schat, en wordt vervolgens geïdentificeerd als de enige echte eigenaar van het kasteel.

Kim Walker

De regionale Duitse radiozender NDR Kultur presenteert op zaterdag 16 oktober, tussen 8:30 uur en 19:00 uur, een concert in het programma Musica. Er staat maar één compositie op het programma: Großes Konzertstück für Fagott und Orchester uit 1805 — dat beter bekend geworden is als Concert voor fagot en orkest — van Johann Nepomuk Hummel (1778-1837), uitgevoerd door de London Mozart Players onder leiding van James Glover. Solistische medewerking wordt verleend door de fagottiste Kim Walker, die tevens als Dean van het Conservatory of Music van het Australische Sydney is, kwam enkele malen negatief in het nieuws als gevolg van beschuldigingen, onder meer plagiaat, welke na onderzoek als niet ter zake doende terzijde geschoven werden.

Leermeesters

De componist Hummel wordt niet zelden afgedaan alseen niet al te originele epigoon van Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), die één van zijn leermeesters is geweest, evenals diens — vooral kunstmatig als doodsvijand, en zelfs moordenaar opgevoerde — tegenpool Atonio Salieri (1750-1825). Ook Johann Georg Albrechtsberger (1736-1809) is één der leermeesters geweest van deze, thans bijna geheel aan de vergetelheid prijsgegeven Hummel, die tijdens zijn leven gold als één der grootste, zij het soms ouderwets schrijvende componisten van zijn tijd Daarnaast was hij hoogstwaarschijnlijk de belangrijkste pianist van die periode in de muziekgeschiedenis.

Kapelmeester

Nadat de jonge Hummel vanaf 1788 uitgebreide concertreizen had ondernomen, werd hij in 1804 kapelmeester van Vorst Esterházy te Eisenstadt; hij bleef in dar tot 1811. In de periode 1816-18 was hij in dezelfde functie werkzaam te Stuttgart, waarna hij in Weimar hetzelfde beroep ging uitoefenen. In die stad was Hummel echter vooral verantwoordelijk voor de operavoorstellingen — muziekdrama's van Gioacchino Rossini (1792-1868), Daniel Auber (1782-1871), Giacomo Meyerbeer (1791-1864), Ludwig Spohr (1784-1859) en Vincenzo Bellini (1801-1835).

Als componist heeft Hummel veel pianostukken aan de wereld geschonken, evenals tal van concerten, onder meer voor trompet [1], die alle nog slechts sporadisch worden gespeeld tijdens professionele concerten. Van de ruim tien werken voor het muziektheater is er eigenlijk maar één overeind gebleven: Mathilde von Guise, opus 100, uit 1810 (revisie 1821); de overige hebben niet bepaald een meer dan marginale betekenis.

__________

[1] In 1975 heeft de Amerikaanse trompettiste Carole Dawn Reinhart (geboren 1941) tijdens enkele concerten met het (toenmalige) Noordelijk Filharmonisch Orkest — onder leiding van Francis Travis in eigen speelgebied — het Trompetconcert van Hummel voorgesteld. Daarvoor reisde ze met haar privévliegtuig tot de luchthaven van Eelde.

Miljarden jaren geleden

Arte-televisie biedt alle geïnteresseerden die de beschikking hebben over een werkende beeldbuis, op vrijdag 15 oktober, tussen 21:45 uur en 22:35 uur, de gelegenheid zich nader te laten informeren omtrent een aloud 'medisch instrument': de antibiotica. [1]
Studies hebben uitgewezen dat het bij dit fenomeen niet gaat om een menselijke uitvinding in het kader van de experimentele geneeskunde, maar dat het inmiddels reeds miljarden jaren geleden is dat organismen zelfstandig pogingen hebben ondernomen zich aan te passen door een vorm van weerstand op te bouwen jegens andere organismen.

Resistentie

De Franse documentaire van Pierre Bressiant uit 2008 laat zien hoe het werk zich volstrekt van wetenschappers die bekend zijn met de stand van zaken ten opzichte van het fenomeen der resistentie tegen bacterién.

De film — die in HD-kwaliteit zal worden vertoond op het 5 formaat 16:9, en die voorzien is van stereofonisch geluid — zal worden herhaald in de ochtend van zaterdag 16 oktober, vanaf 10:10 uur.

__________

[1] Het woord antibiotica is een meervoud van antibioticum, en derhalve zal de werkwoordsvorm die eraan wordt gekoppeld ook uitsluitend in het meervods mogen worden gebruikt, doch hele volksstammen, die zich in hun eigen vak als briljant hebben onderscheiden, bekommeren zich in het geheel niet om het Nederlands dat zij moeten gebruiken om hun werk te beschrijven.
Het is een moderne ziekte om dat steeds minder, dan wel in het geheel niet meer, belangrijk te vinden. We zien hetzelfde bij voorbeeld als het woord media wordt gebruikt; eveneens een meervoud en derhalve hoort het bijbehorende gezegde eveneens in het meervoud te staan.

Engelstalige poster voor de Franse film Etre et avoir.

Een kwartiertje occultisme

In de aflevering, die dinsdag 12 oktober door de Duitse regionale radiozender WDR 3 (Westdeutscher Rundfunk, in Köln) van het programma Zeitzeichen wordt gepresenteerd, tussen 17:45 uur en 18:00 uur, wordt aandacht besteed aan een volgens sommigen bijzondere gebeurtenis: hier is dat eveneens de 12de oktober, maar dan in het jaar 1875. Stichtag noemt men dat in het Duits. Toen werd de, later internationaal fameuze en beruchte Britse occultist Aleister Crowley geboren. Hij is op 1 december 1947 overleden.

Die internationale bekendheid heeft de man echter geen plek bezorgd in het in 2008 verschenen standaardwerk Das Okkulte van Sabine Doering-Manteuffel.

Veelzijdig werkzaam wezen
Die Aleister Crowley was een van de veelzijdige Britten welke op tal van gebieden actief waren: als schrijver en dichter, overtuigd Yoga-beoefenaar en bergbeklimmer. Als lid van diverse occulte organisaties oefende hij nadrukkelijk invloed uit.
Hoewel hij enerzijds een (occult) Book of the Law publiceerde, leidde hij anderzijds een zeer losbandig leven, hetgeen zijn reputatie bepaald niet ten goede gekomen is. Daardoor kreeg hij onder meer het odium van The Wickedest Man in the World; ook wordt Aleister Crowley gezien als degene die het moderne satanisme mede heeft gevestigd.

Eén en ander in dat gedrag kan worden beschouwd als een reactie op het hier en daar fanatiek-protestantse optreden van zijn vader die predikant was en rondreisde om pamfletten uit te delen, en die de jonge Aleister heeft gedwongen tot dagelijkse bijbelstudie.

De Duitse cultureel veelzijdige man  der letteren:Gustav Schwab (1792-1850)

Maandag 11 oktober begint de vijfdelige serie Die letzten Tantaliden, die tot en met vrijdag 15 oktober — elke avond van de dagen tussen 22:00 uur en 22:35 uur — te beluisteren zal zijn via de Duitse regionale radiozender NDR Kultur in de inmiddels welhaast traditioneel te noemen programmareeks Am Abend vorgelesen.

Deze week gaat het om de navertelling van de klassieke sage uit de Griekse mythologie door de bovengenoemde, grote Duitse kenner van dat aspect van onze westerse cultuur. Het moge duidelijk zijn dat Gustav Schwab (1792-1850) niet zelf het verhaal heeft ingesproken voor deze radiozender. 

Gustav Schwab was niet alleen een allengs beroemd en nog weer befaamder verteller, hij was tevens predikant. Tevens verzamelde hij al die sagen uit de oudheid, maar daarnaast ook die uit de Duitse geschiedenis. Hij trad eveneends op als uitgever van die verhalen.

Het Avro-televisieprogramma Brandende Kwesties — waarvan op zaterdag 9 oktober weer een aflevering te zien zal zijn via de zender Nederland 2 — laat zien hoe journalist en programmamaker Gideon Levy zich steeds op een (andere) zoektocht begeeft naar macht en situaties die daarbij horen.

De titel van de meest recente aflevering — die te zien zal zijn tussen 22:35 uur en 23:15 uur — luidt De verborgen macht van de Heilige Stoel. 

De film laat zien welke latente vormen van macht en de uitoefening ervan een rol van al dan niet doorslaggegevende betekenis spelen.

Vooruitstrevende kringen in Italië zeggen — en voeren daarvoor aannemelijke incidenten aan — dat alles wat het Vaticaan wil, als officiële politiek door de regering van Italië als zodanig wordt erkend en vervolgens in praktijk gebracht.

Over dat 'vliegverhaal' van Joost Conijn, getiteld Josovov, hebben AFDH-Uitgevers in januari van dit jaar een bibliofiele editie gepubliceerd. Daarvan zijn nog vijftig exemplaren bij de uitgever beschikbaar voor de zachte prijs van € 17,50. Als men het boek daar rechtstreeks bestelt, zullen er geen portokosten in rekening worden gebracht. Het elektronische besteladres luidt: info@afdh.nl

[1]: A.L. Snijders: Vijf bijlen — 335 ZKV's.  670 pag., gebonden. AFDH uitgevers, Enschede, 2009.
Volgens de auteur gaat het hier om zeer kleine verhalen met zeer grote gevolgen: bespiegelingen over zo ongeveer alles wat in hem opkomt en datgene wat hij hoort en ziet, of op enigerlei andere wijze mee wordt geconfronteerd. Hoewel deze stukken gaan over van alles en nog wat in onze wereld van alledag, vormen zij een wereld op zich. Oppervlakkig lijkende, maar eventueel diepgravende filosofische overpeinzingen, niet in de laatste plaats over Kunst en de daaraan verbonden creativiteit, zodat het niet verwonderlijk mag heten dat Joost Conijn hierin eveneens aan de orde komt. Zeer nadrukkelijk aanbevolen!

Een kort verhaal vol liefde voor de natuur

In 1903 is het verhaal Le roman du lièvre van de Franse auteur Francis Jammes (1868-1938) voor het eerst verschenen. Hij is een man die ietwat terzijde van de grote litteraire stromingen in Frankrijk stond en toewerkte naar een nieuw soort eenvoud en een grote voorliefde voor de natuur en de daarbi behorende fenomenen koesterde, in navolging van onder meer de filosoof Jean-Jacques Rousseau (1712-1778). In Duitsland is bovengenoemd verhaal onder de titel Der Hasenroman, voor het eerst in 1916 uitgekomen. De inhoud van het boek is relatief kort, en wel zodsanig dat het door een professionele voorlezer in goed een uur 'aan de man gebracht' kan worden. Dat gebeurt dan ook in de loop van de komende week in het programma Am Abend vorgelesen van de Duitse regionale radiozender NDR Kultur. In aansluiting op Goethe's Novelle, die in hetzelfde programma op maandag 4 en dinsdag 5 wordt voorgesteld door Gert Westphal, wordt in genoemd programma op woensdag 6 en donderdag 7 Der Hasenroman voorgelezen door Hans Paetsch (1909-2002). Na eerder genoemde Gert Westphal was hij — naast zijn werk als acteur en regisseur — veelvuldig werkzaam als verteller stem en in die hoedanigheid was hij de, dus op één na, beroemdste verteller in het Duitse taalgebied. Eveneens voor de nasynchronisatie van films — een heilloos, want debiliserend, fenomeen dat heden ten dage ook in ons land in opmars is, hetgeen iets zegt over de uitverkoop van de ware cultuur, een verschijnsel dat door een nieuwe, zeer bruin getinte regering in ijltempo op meer fronten zal worden gerealiseerd.

Het van oorsprong Franse verhaal — literatuur van een uitnemend auteur — dat hier in het Duits wordt gepresenteerd, is eveneens in een Nederandse vertaling, van Jean Duprés, op de markt gebracht door uitgeverij Van Oorschot te Amsterdam. Ik vrees echter dat het door de Nederlandse lezers niet in groten getale is omarmd. De laatste drie decennia heb ik het boek diverse malen heb ik een ongelezen exemplaar gevonden voor 50 cent, zowel in de tijd van de gulden, alsook thans. Het is gedrukt op luxe papier en gebonden in groen linnen.

__________ 

Filosoferen over Medea

In de aflevering van donderdag 30 september van het programma Opernkonzert van de Duitse regionale radiozender NDR Kultur wordt aandacht besteed aan de figuur Medea uit de Griekse mythologie en onderwerp van vele studies en muziekdrama's, waarvan Médée uit 1797 van Luigi Cherubini (1760-1842) ogetwijfeld het beroemdst is.

De titel van de aflevering geeft reeds aan dat het niet alleen muziek is waarmee de toehoorder zal worden geconfronteerd, maar dat er ook over de inhoud van het verhaal over Medea zal worden gepraat, evenals over de thematiek die deze mythe beheerst.

De aflevering in kwestie zal worden uitgezonden tussen 20:00 uur en 22:00 uur.

Afbeeldingen

1. Medea, vlak voordat ze besluit haar kinderen te doden. Doek van Eugène Delacroix (1798-1863), gerealiseerd in 1838. Het bevindt zich in het Musée du Louvre te Parijs.

2. De componist Luigi Cherubini in de periode van 1815-1824. Institut Royal de France, Academie des Beaux Arts (musique).

Diverse aspecten van de Turkse cultuur

De avond van donderdag 30 september staat voor, en via, Arte-televisie in het teken van het land dat zichzelf graag afficheert als kandidaat voor het lidmaatschap van de Europese Unie, hetgeen niet zal mogen gebeure zolang aldaar niet heel vergaande democratiseringsprocessen zullen zijn gerealiseerd — dat wil zeggen: in de praktijk meetbaar zullen zijn aan de hand van feiten en niet op basis van al, dan niet vrome, teksten.

Speelfilm Tavka

De avond start om 20:15 uur met het eerste van drie programma's welke Turkije heel direct raken. De speelfilm Tavka: a man's fear of God, in 2006,  als Turks-Duitse coproductie gerealiseerd door Özer Kiziltan.
Een geestelijk leider in Istanboel laat zijn oog vallen op een simpele maar  vrome man genaamd Muharrem,voor het innen van huurgelden. Het blijkt een baan als een tweesnijdend zwaard: enerzijds levert het Muharrem flink wat aanzien op, aan de andere kant komt hij in aanraking met heel veel wat, in het kader van zijn opvattingen, in strijd is met de wetten van Allah. Dat betekent worsteling en strijd, die door hoofdrolspeler Erkan Can zodanig wordt uitgebeeld dat het hem een bekroning als Beste Acteur heeft opgeleverd tijdens een filmfestival in Istanboel. Tavka heeft een zegetocht gemaakt langs de internationale festivals, hetgeen een bekroning in Berlijn met zich heeft meegebracht.

Heimwee naar Istanboel
Tussen 2150 uur en 22:50 uur volgt de reportage Sehnsucht nach Istanbul, over de smeltkros van culturen die deze stad al heel lange tijd was en ook nu nog blijkt te zij, een fenomeen waarvan je alleen maar kunt hopen at dit nog lang zal beklijven.

De reportage belicht met nadruk de muziek welke uit dat samengaan van culturen is voortgekomen. We horen en zien de band Kordas Türküler, die naast Turkse tevens Griekse, Armeense, Koerdische, Syrische en Roma-muziek speelt. Een schoolvoorbeeld van tolerantie die leidt tot culturele rijkdom.

Arabesk

Het laatste uur van de Turkse avond — tussen 22:50 uur en 23:50 uur — heeft Arte gereserveerd viir een reportage met de titel Arabesk — Gossensound und Massenpop, over de muziek met diezelfde naam welke in de jaren zestig van de twintigste eeuw is ontstaan. Toen was er sprake van een subcultuur, maar de stroming heeft een enorme invloed uitgeoefend op de Turkse popmuziek.

____________

Afbeeldingen
1. Regisseur Özer Kiziltan.

2. De Bosporus en Istanboel.

In het radioprogramma Musica waarvan woensdag 29 september, tussen 19:30 uur en 20:00 uur weer een aflevering zal worden gepresenteerd door de Duitse regionale zender NDR Kultur, is de duur van het programma gereserveerd voor de Franse componist Étienne Nicolas Méhul (1763-1817) en diens vierdelige Symfonie nr 1 in g-klein, gecomponeerd in 1808. De uivoerenden zijn het Orkest van de Gulbenkian-Stichting Lissabon, onder leiding van Michel Swierczewski, in 1955 geboren te Parijs en sedert 1976 werkzaam als dirigent.

Méhul was niet alleen componist, maar tevens organist en muziekpedagoog. Hij componeerde naast de uit te voeren symfonie, nog diverse andere werken voor symfonieorkest, en voorts stukken voor harmonieorkest en koor. In de sfeer het muziektheater stammen uit zijn ganzenveer opera's en balletten. Ook in het genre religieuze muziek heeft Étienne Nicolas Méhul zich niet onbetuigd gelaten: zo schreef hij missen en cantates, alsmede gewijde muziek. Tenslotte mogen we niet onvermeld laten dat hij eveneens pianostukken en composities voor koor heeft gecomponeerd. Veel daarvan staat niet op de programma's van de vele geïnstitutionaliseerde ensembles of tijdens radioprogramma's. Geënteresseerden in de periode en de sfeer waarin Méhul componeerde, mogen deze buitenkans niet onopgemerkt voorbij laten gaan.

__________

Afbeelding: Étienne Nicolas Méhul. Schilderij van H.E. von Wintter.

Een zeer veelzijdige staatsburger

Vrijwel niemand  kenners van het fenomeen eventueel daargelaten — zal u stante pede het juiste antwoord kunnen geven op de vraag wie, wanneer, de eerste roman in afleveringen — in Nederland ook bekend als feuilleton [1] — heeft gepubliceerd. 

Toch gaat het daarbij om het tweede deel van een boek waarmee vrijwel iedere lezer — vooral in de westerse wereld — van jongs af aan mee is geconfronteerd.
Zijn familie — afgescheiden Presbyterianen — had hem eigenlijk voor de handel in kousen voorbestemd — een vak dat onze Nederlandse dichter-vorst Joost van den Vondel (1587-1679) eveneens heeft uitgeoefend — maar de Engelsman om wie het hier gaat, koos voor werken als auteur, journalist, politicus en opvallend vernieuwer. 

Zijn naam is Daniel Defoe (1660-1731). In 1719 was het eerste deel van de bewuste roman reeds verschenen in boekvorm onder de complete titel The Life and Strange Surprising Adventures of Robinson Crusoe of York, Mariner. Het tweede deel ervan — The Farther Adventures of Robinson Crusoe — verscheen in 1720 als roman in afleveringen in het tijdschrift Heathcote's Intelligence.

Crusoe was zelf reeds in 1704 met een folkloristisch tijdschrift gestart: The Review. Vervolgens stichtte hij volksbanken en spaarbanken en is het aan hem te danken dat er voor het eerst een hagel- en brandverzekering tot stand kwam.

__________

[1] Dat zou in dit geval een juiste benaming zijn geweest, aangezien die afleveringen binnen een bestaand periodiek werd opgenomen. Sommige romans verschenen in losse afleveringen als pamfletje of iets in dier voege.

Documentaire

Zondag 26 september presenteert TV 5 Monde nogmaals de documentaire over een reis door de 'geurige wereld van de thee'. Dat het daarbij in eerste instantie gaat om het geplukte product en pas na het proces van bewerkingen om het eindproduct thee zoals wij dat uiteindelijk kunnen aanschaffen, zal duidelijk zijn. Daar moet echter wel aan worden toegevoegd dat er steeds minder supermarkten zijn — en daaronder zelfs een oud, vertrouwd kruideniersbedrijf uit de Zaanstreek met heel veel filialen, verspreid over ons land — welke de zogeheten losse thee ooit zelf importeerden en onder hun bedrijfsnaam dan ook de kwalificatie theepakkers sinds. . . . .  hadden toegevoegd, maar deze niet meer in die vorm aan de man brengen, doch uitsluitend nog een keur — die overigens ook allengs kleiner wordt — aan doosjes met theezakjes.
Daartegenover staan niet alleen de ouderwetse koffie- en theewinkels — zoals die van Simon Levelt — die nog een ruim assortiment aan losse thee verkopen, welke keurig uit grote blikken worden geschept in de door de klant gewenste hoeveelheid. Daarnaast kan men in biologische winkels ook nog steeds — en moge dat vooral zo blijven — verpakte losse thee aanschaffen. Het verheugende daarbij is dat het assortiment daar al jaren wordt uitgebreid.

Het theezakje

Het is alweer meer dan een halve eeuw geleden dat ik voor het eerst met theezakjes werd geconfronteerd, ten huize van mijn eerste lerares Frans. Erover gehoord en in de krant gelezen had ik al wel, evenals de klachten van echte theedrinkers dat een pot thee, gezet van (een) zakje(s) niet het kwaliteitsniveau bereikte van een pot thee, gezet van losse theeblaadjes. Ik besefte toen niet dat het fenomeen theezakje echter al flink wat ouder was, en dat de ontstaangeschiedenis, kort en krachtig, een heel bijzondere was.

BROCKHAUS!  WAS SO NICHT IM LEXIKON STEHT 

— Kurioses und Schlaues aus allen Wissensgebieten

Zoals dat met veel producten — in de meest ruime zin — het geval is, kan men het ontstaan van het zakje zoals wij dat heden ten dage kennen, terugvoeren op een misverstand.

Thomas Sullivan, importeur van thee, gevestigd te New York, bedacht in 1904 dat het wel een aardige gedachte zou zijn om zijn monsters van de verschillende door hem vertegenwoordigde theesoorten niet meer, zoals tot dan gebruikelijk, in kleine blikjes te versturen, maar deze in een stijlvol zijden zakje te versturen.

Kleine oorzaak, grote gevolgen

Zijn klanten die deze nieuwe vorm van thee-monster ontvingen, begrepen de intentie niet en plaatsten deze in een theepot om ze vervolgens met kokend water te overgieten [1].

Daarmee was een nieuwe vorm van theezetten ontstaan, die het inmiddels ruim een eeuw heeft volgehouden en, langzaam maar zeker, de traditonele manier van theezetten aan het verdringen is. Vanzelfsprekend met uitzondering van de echte theekenners en dito drinkers.
Ik kwam dit feit tegen in een heel leerzaam boekje dat ikkort voor de eeuwwisseling ter bespreking toegezonden kreeg:

Daarin kreeg de lezer de vraag voorgelegd Woraus bestanden die ersten Teebeutel: Aus Papier, aus Leinen, aus Seide?

Het antwoord daarop werd aan de ommezijde van het blad gegeven, gevolgd door de uitleg, die u hierboven reeds heeft kunnen aantreffen.

__________

[1] In de meeste gevallen komen we tegenwoordig het advies van Water van 90º Celsius tegen in plaats van kokend water.

Op zaterdag 25 september wordt ons de kans geboden om kennis te maken met het muziekdrama Medea in Corinto van Johann(es) Simon Mayr (1763-1845).

In Nederland wordt de uitzending daarvan gerealiseerd via Radio 4, vanaf 19:02 uur, eventueel voorafgegaan door een inleiding met commentaar, door Lex Bohlmeyer en Hans Haffmans.
De Nederlandstalige, Belgische radiozender Klara (voor Klassiek Radio) begint om 20:00 uur met de uitzending in het operaprogramma Scala.

Libretto: Felice Romani

Dit muziekdrama is een van de vele over de figuur Medea uit de klassiek-Griekse oudheid. Medea in Corinto telt twee bedrijven. Het libretto is afkomstig van Felice Romani (1788-1865), die door zijn relatie met Mayr tot het schrijven van libretti is gekomen. Na zijn tweede voor dezelfde componist werd hij in die functie aangesteld aan Teatro alla Scala te Milaan. 

Toen Romani eenmaal desmaak goed te pakken had, heeft hij er nog zo'n honderd aan toegevoegd, bedoeld voor muziekdrama's van componisten als Rossini, Donizetti en Verdi. Helemaal voor Vincenzo Bellini bleek Romani de ideale tekstmedewerker.
____________

Afbeeldingen

1. De componist Johann(es) Simon Mayr.

2. De librettist Felice Romani.

In de nacht van donderdag 23 op vrijdag 24 september zendt TV 5 Monde opnieuw een aflevering uit van het literaire magazine La grande librairie, ook deze keer met presentator François Busnel.

Hij zorgt sedert 2008 voor de presentatie van dat literarire magazine via de televisiezender France 5; TV 5 Monde neemt dat programma over. Deze presentator is tevens directeur de la rédaction van het boekenmagazine Lire, alsmede chef van de literaire redactie van het weekblad L'Express.
De man biedt eenzame klasse op het punt van het introduceren van zijn gasten en de wijze waarop hij ingaat op de personen en hun boeken, hun leven en de bijzondere omstandigheden waarin ze — hetzij als schrijver, dan wel als privé persoon — terechtgekomen zijn.
De gasten die zich in deze uitzending aan de tand laten voelen, zijn de éminence grise Jean d'Ormesson (geboren 1925), Amélie Nothcomb (geboren 1967), Antonia Kerr en Bernard Quiriny (geboren 1978).
__________
Afbeelding: François Busnel, presentator van het Franse literaire magazine La grande librairie.