Samenkomst UDEP-Brussel en volxkeuken aan de Beurs

Op 20 oktober 2007 trokken we met een paar mensen naar Brussel om de actie van mensen zonder papieren en hun vereniging UDEP te ondersteunen. Het begin van deze actie was aangekondigd voor 14.00 u. aan de Beurs. Toen we er aankwamen bleek dat de politie had laten weten dat de actie pas voorzien was voor 16.00 u. Dat klopte niet, aangezien onze bijeenkomst was aangevraagd voor 14.00 u. en niet later.

Niet lang erna arriveerde een groep bezetters van de Koningsstraat (de zgn. ex-bezetters van de Waterloolaan 103) met het voedsel en de volxkeuken. Er was kool, rijst, bonen, pikante en minder pikante tomatensaus, eieren,… De dienstdoende politieagenten hadden schijnbaar opdracht gekregen om hierover moeilijk te komen doen…maar na wat over en weer discussiëren – iets wat trouwens op hoffelijke wijze verliep – en een paar telefoontjes bleek echter dat de demonstranten volledig gelijk hadden en dat zij hun actie wel degelijk hadden aangevraagd voor 14.00 u. Het probleem was vooral dat het voedsel met behulp van een gasfles opgewarmd moest worden. Uiteindelijk hebben de inventieve koks van de volxkeuken dit dan een straat verder gedaan, in een publieke doorgang naast een restaurant. Een ordehandhaver zei zelfs: ‘het wordt tijd dat wij ook menselijker worden.’ Misschien door de ludieke en ontspannen sfeer, begeleid door muziek en een heerlijk oktoberzonnetje, kwam het dat de sfeer zeker niet grimmig werd. Des te beter, want niemand in deze bonte mengeling was op confrontatie uit, dat was ook niet de bedoeling van de actie.

Intussen waren er ook een aantal muzikanten gearriveerd, één met een reuzenbombardon, een paar anderen met tamtams, fluit en viool. Er werd met veel enthousiasme gemusiceerd en we trachtten de voorbijgangers hun aandacht te vestigen op de problematiek van de mensen zonder papieren. Ook werden er spandoeken opgehangen aan het beursgebouw, waarvan de slogans genoteerd werden door een overijverige dienstklopper. Er werden wat pamfletten verdeeld met uitnodigingen voor andere UDEP-acties. Tegen 16.00 u. arriveerde er iemand met een megafoon, waardoor het mogelijk werd het publiek toe te spreken. Intussen was het voedsel goed opgewarmd en kon de solidariteitsmaaltijd tegen vrije bijdrage beginnen. De sprekers besteedden ook wat aandacht aan de onduidelijke situatie waarin de mensen zonder papieren zich nog steeds bevinden ten gevolge van de problemen in ons land, nl. het feit dat er tot op heden geen federale regering kon gevormd worden. De door de politieke partijen eerder gedane beloftes werden naar hun gevoel niet in voldoende mate ingelost.

De actievoerders riepen de toeschouwers op om dichterbij te komen en om met elkaar te praten, om contacten te leggen en solidair te zijn, al was het maar door gesprekken met elkander aan te knopen. Een groepje mensen op de trappen van de Beurs verspreidde een boodschap in verschillende talen, via de megafoon. Er werd ook opgeroepen tot meer samenwerking en solidariteit tussen mensen in armoede en mensen zonder papieren. Rekening gehouden met het feit dat één op zeven inwoners van ons land onder de armoededrempel leeft (of juist erop) en dat er ook meer dan 30.000 mensen zonder papieren in ons land verblijven zonder dat zij enige aanspraak kunnen maken op sociale of andere rechten, lijkt het een goede zaak indien de samenwerking tussen verschillende verenigingen en activisten verbeterd zou kunnen worden. Ook werd er gewezen op de precaire toestand van de hongerstakers in Evere die van plan zijn om door te gaan tot het bittere einde.

Al met al toch maar een matige opkomst vandaag. Zou de reden hiervoor kunnen zijn dat de uitspraken van Leterme en andere politici in het nabije verleden ertoe geleid hebben dat veel mensen een beetje de kop laten hangen en niet meer echt geloven in de zin van de acties voor algemene regularisatie? De actievoerders op hun beurt onderstrepen echter dat ze op dit moment minstens evenveel zin hebben als voorbije acties in het verleden. UDEP blijft onverminderd doorgaan met te vragen om algemene regularisatie.

En wat indien er geen voorstel tot algemene regularisatie in het regeerakkoord wordt opgenomen? Ook dan zal UDEP blijven voortgaan met bepaalde misbruiken binnen de gesloten centra en onrechtvaardige uitwijzingen aan te kaarten. Temeer daar de kwestie van de mensenrechten niet onder de mat geveegd mag worden in een land als het onze dat zo prat gaat op zijn ‘beschaving’ en ‘democratie’. De Belgische burgers mogen geen misdaden tegen de menselijkheid accepteren, ook al valt er nu wellicht geen algemene regularisatie op korte termijn te verwachten.

20-10-2007 om 22:16 geschreven door Gaillard  

Vandaag is het weer 17 oktober…de sociale sector bouwt een feestje op kap van de armen…het zal op het nieuws van 19.00 u denkelijk weer barsten van de ‘ludieke’ acties om ‘armoede onder de aandacht van de beleidsmakers te brengen’ en meer van dat slap gelul denk je dan. Alsof de beleidsmakers niet weten dat er armoede is terwijl honderden sociale organisaties en hun ‘Vlaams Netwerk’ in dit land niets anders doen dan verslagen maken en studies schrijven, de armen onder de microscoop leggen, zich zorgen maken over hun ‘gekwetste binnenkant’ (dit laatste vooral om de echte oorzaken van armoede te verdoezelen) enz… De bedoelingen van een aantal van de mensen werkzaam in de sector zullen op zich ongetwijfeld lovenswaardig zijn, maar de meesten onder hen durven zelfs geen vuist in hun zakken maken als ze zien wat er in werkelijkheid gebeurt en op welke manier de politiek met hun adviezen omspringt. Eén van de weinige verenigingen die af en toe een vuist maakt is de asbl Chez Nous/vzw Bij Ons in Brussel, maar dat is dan ook een witte raaf in het armoedelandschap.

En dan bekijken we het nieuws…vol verwachting. Maar de dikke 15 % van de bevolking die met armoede te kampen hebben zijn welgeteld twee zinnetjes per jaar waard op de VTM. Het resultaat was dan ook bedroevend: een rijtje kinderen met een geknoopt laken die door de straten van Aalst trekken, en een samenkomst in Brussel zonder zelfs één persoon echt te interviewen. Alle aandacht ging weer uit naar een paar faits-divers zoals verkeersongelukken en een relletje rond een affiche van de opera met een massamoordenaar erop.

Onze morele steun gaat vandaag vooral uit naar het troepje Brusselse daklozen dat vandaag op ludieke wijze een kamer gaat vragen in het Hilton Hotel op de Place Rogier in Brussel (de achterliggende gedachte hier is dat het minder zou kosten de daklozen in het Hilton onder te brengen dan om een veel te duur en topzwaar systeem van organisaties en betaalde ‘professionals’ in leven te houden). De ironie wil dat het natuurlijk weer een ‘ludiek’ gebeuren zal zijn, onder aanvoering van…betaalde professionals. De daklozen zullen weer eens misbruikt worden, denkelijk zijn ze niet op de hoogte van het feit dat een oproep voor hun actie pas… gisteren werd verspreid per mail. En op welke manier dan nog... Van betaalde professionals zou men toch tenminste mogen verwachten dat ze één van de beide landstalen fatsoenlijk beheersen, want dat is een eis die aan ieder ander die een jobke of een sociale woning zoekt normaal gesproken met veel ijver wordt gesteld.

Armoede is uiteraard een relatief probleem. Het is voor een arme gemakkelijker te leven in een arme omgeving dan in een rijke. Want dan is de druk tot consumeren en geld uitgeven veel minder groot. Een arme in Soedan valt minder op dan een arme in Woluwe St.Lambert of in Tervuren. De Soedanese arme zal dus minder last ondervinden van sociale uitsluiting en discriminatie allerhande, waar de armen in ons land meestal het stigma krijgen dat hun armoede hun eigen schuld is. In een aantal gevallen zal dat zeker wel zo zijn, maar het mag absoluut niet veralgemeend worden. We kunnen ons van de indruk niet ontdoen dat tal van ‘gediplomeerde armen’ of ‘beroepsarmen’ (de zogenaamde opgeleide ervaringsdeskundigen in de armoede, hoewel ik ooit één uitzondering heb ontmoet bij Samenlevingsopbouw in Brussel) er alleen maar zijn gekomen met de bedoeling ALLE armen in dit land te stigmatiseren en belachelijk te maken, alsof ze allemaal even ongeschoold en onverantwoordelijk zouden zijn, niet tot normale relaties in staat, onverdraagzaam, enz… .

De echte armen in ons land zijn de mensen zonder papieren die nergens recht op hebben, ook niet op een uitkering of om het even welke andere steun. Zelfs de dekens en het recht op dringende medische verzorging waarop ze uit humanitaire overwegingen recht zouden moeten hebben geraken meestal niet eens tot bij hen, hetzij omdat de verdeling vertraging oploopt, hetzij omdat ze zelf niet geïnformeerd worden dat ze hier recht op hebben, ondanks het feit dat er heel wat organisaties ‘mee bezig zijn’, al vragen wij ons dan af op welke manier dan wel. Veel slapeloze nachten zullen ze er niet aan overhouden, als het geld maar op de rekening staat iedere maand.

De liberalen die altijd hun stinkende bek vol hebben met dure woorden als ‘mensenrechten’ en ‘humanitarisme’ zijn tegelijkertijd degenen die deze mensen het hardste naar het leven staan. Eigenlijk zou er een massabetoging voor het bureau van de VLD georganiseerd moeten worden om de liberalen op hun verpletterende verantwoordelijkheid te wijzen in deze. Kijk maar eens met welk cynisme liberalen als P.Dewael alle negatieve kanten van hun eigen waardeloze karakter botvieren op onschuldige papierloze mensen, om over de beulen van de Dienst Vreemdelingenzaken nog maar te zwijgen. Zelfs tal van Belgische burgemeesters zijn al niet meer bereid om op de provocaties van dit stelletje onverkapte nazi’s in te gaan of steun te verlenen aan hun razzia’s tegen weerloze mensen, vaak gezinnen met kinderen die ze met veel ijver trachten uit elkaar te trekken.

Het liberalisme in al zijn varianten, (dus ook de fascistische, sociaal-democratische en christelijke) is een terminale en ongeneeslijke kanker die zich in razendsnel tempo verspreidt en alles aanvreet wat niet integreerbaar of ‘assimileerbaar’ is in de onophoudelijke rattenrace naar geld en winst. Deze ziekte zou met wortel en tak uitgeroeid moeten worden door al degenen die te lijden hebben onder de gesel van het mondiaal kapitalisme. Willen we het milieu/de aarde redden, de uitbuiting een halt toeroepen en de stijgende armoede serieus indijken dan zullen we in de eerste plaats op solidaire wijze iets moeten doen aan de dictatoriale, moorddadige en criminele uitwijzingspolitiek die hier in België door de zogenaamde mensenrechtenspecialisten van blauwe signatuur (en hun knechtjes van SP.a en CD&V) wordt toegepast.

Waar de mensen zonder papieren hun hoop gesteld hadden in een nieuwe regering met CD&V, een partij die toch pretendeert de christelijke waarden te verdedigen, zijn zij bedrogen uitgekomen. Er komt geen algemene regularisatiegolf, integendeel, de aanpak zal onder druk van een snel verrechtsende publieke opinie nog harder worden dan hij al was.

Intussen heeft een Congolese vrouw die samen met haar drie kinderen opgesloten zit in Merksplas gisteren een zelfmoordpoging gedaan…zou het helpen om de mensen hun ogen te openen als wij vertellen dat deze vrouw al sinds 1992 in ons land verblijft ? Wat doet ze dan nu in het gesloten centrum ?

Ze zouden al die liberale varkens zelf met hun kinderen en heel hun hypocriete poespas moeten opsluiten in een stinkend kot, al was het maar voor een paar weken, ze zouden wel anders piepen. Misschien dat ze dan zouden begrijpen wat al die dure woorden als ‘humanitarisme’ en ‘mensenrechten’ feitelijk te betekenen hebben. Wellicht zou het dan geen dode letter meer zijn die ze gewoon netjes moeten slikken tijdens hun universitaire studies (als ze die al gehad hebben), om ze daarna snel weer te vergeten onder invloed van de inhumane en mensonwaardige machtspolitiek gebaseerd op ongebreidelde winsthonger.

17-10-2007 om 19:45 geschreven door Gaillard