TONIGHT, as I waved my high heel in the face of a bewildered taxi driver, I thought suddenly: I am absolutely nuts in India. It's a thought I have often. Someone or something is always going nuts, and quite often it's me
I was trying to get a taxi driver to take me home, a mere 500 metres away, but it was pouring with rain and my shoes were oh-so-high, and it was late. He, of course, was having none of it; no amount of shoe-waving and sad-facing from a wild-haired firangi was changing his mind, when suddenly I remembered the magic trick - pay more than you should. "Arre, bhai sahab,50 rupees to Altamount Road? Please?" And off we went.
I have lived in Mumbai for almost three years. It was my choice to come - I wanted offshore experience in my media career and India was the only country looking to hire - and I wanted a change. I needed something new, exciting, thrilling, terrifying. And India gave that to me in spades. In fact, she turned it all the way up to 11. And then she turned it up a little more.
To outsiders, living in India has a particular kind of glamour attached to it, a special sparkle that sees people crowding around me at parties. "You live in India? My God, really? I could never do that. What's it like?" The closest I have come to answering that question is that it's like being in a very intense, extremely dysfunctional relationship. India and I fight, we scream, we argue, we don't speak for days on end, but really, deep down, we love each other. She's a strange beast, this India. She hugs me, so tightly sometimes that I can't breathe, then she turns and punches me hard in the face, leaving me stunned. Then she hugs me again, and suddenly I know everything will be all right.
She wonders why I don't just "know" how things are done, why I argue with her about everything, why I judge, why I rail at injustice and then do nothing about it. She wonders how old I am, how much I earn, why I'm not married. (The poor census man looked at me, stunned, then asked in a faltering voice, "But madam, if you're not married then. who is the head of your household?") I wonder how she can stand by when small children are begging on corners, how she can let people foul up the streets so much that they are impossible to walk along, how she can allow such corruption, such injustice, such A LOT OF HONKING.
But she has taught me things. She has taught me to be brave, bold, independent, sometimes even fierce and terrifying. She has taught me to walk in another man's chappals, and ask questions a different way when at first the answer is no. She has taught me to accept the things I cannot change. She has taught me that there are always, always, two sides to every argument. And she was kind enough to let me come and stay.
She didn't make it easy though (but then, why should she?). The Foreigner Regional Registration Office, banks, mobile phone companies and rental agencies are drowning under piles of carbon paper, photocopies of passports (I always carry a minimum of three) and the soggy tissues of foreigners who fall to pieces in the face of maddening bureaucracy. What costs you 50 rupees one day might be 500 rupees the next, and nobody will tell you why. What you didn't need to bring yesterday, you suddenly need to bring today. Your signature doesn't look like your signature. And no, we can't help you. Come back tomorrow and see.
It's not easy being here, although I am spoiled by a maid who cooks for me, and a delivery service from everywhere that ensures I rarely have to wave my shoes at taxi drivers. I buy cheap flowers, trawl for gorgeous antiques, buy incredibly cheap books; I have long, boozy brunches in five-star hotels for the price of a nice bottle of wine at home, I have a very nice roof over my head . on the face of it, it would seem I have little to complain about. But then, I am stared at constantly, I have been spat on, sexually harassed, had my (covered) breasts videotaped as I walked through a market, had my drink spiked, been followed countless times. I have wept more here than I have ever in my life, out of frustration, anger, loneliness, the sheer hugeness of being here. But the longer I stay, the more I seem to relax, let go, let it be.
But I do often wonder why I'm here, especially when I'm tired, teary and homesick, my phone has been disconnected for the 19th time despite promises it would never happen again, when it's raining and no taxis will take me home. But then a willing ride always comes along, and we'll turn a corner and be suddenly in the midst of some banging, crashing mad festival full of colour, where everyone is dancing behind a slow-moving truck, and I won't have a clue what's going on but a mum holding a child will dance up to my window and point and smile and laugh, and I breathe out and think, really, my God, this is fantastic. This is India! I live in India! She hugs me, she punches me, and she hugs me again.
Yet I know won't ever belong here, not properly. I know this when I listen to girls discussing what colour blouses they should wear to their weddings - she's Gujarati, he's from the south, she's wearing a Keralan sari. I know when my friends give me house-hunting advice: "Look at the names of the people who already live there, then you'll know what kind of building it is." (Trouble is, I don't know my Kapoors from my Kapurs, my Sippys from my Sindhis, my Khans from my Jains). I know this when my lovely fruit man (who also delivers) begs me to taste a strawberry he is holding in his grubby hands and I have to say no, I can't eat it, I'll die. I know I will never belong because, as stupid as it sounds, being truly, properly Indian is in your DNA. I marvel at how incredibly well educated so many of them are, how they can all speak at least three languages and think it's no big deal, how they fit 1000 people into a train carriage meant for 300 and all stand together quite peacefully, how they know the songs from every Hindi film ever made, how they welcome anyone and everyone (even wild-haired, complaining firangis) into their homes for food, and chai, and more food.
I've seen terrible things - someone fall under a train, children with sliced-off ears, old, old men sitting in the rain nursing half-limbs while they beg, children covered in flies sleeping on the pavement, beggars with no legs weaving themselves through traffic on trolleys, men in lunghis working with their hands in tiny corridors with no fans in sky-high temperatures. I've read heartbreaking things, of gang rapes, corruption, environmental abuse. I've smelled smells that have stripped the inside of my nostrils, stepped over open sewers in markets, watched a goat being bled to death.
I've done things of which I am ashamed, things I never thought I would do. I have slapped a starving child away, I have turned my head in annoyance when beggars have tapped repeatedly on my taxi window, I have yelled at grown men in the face. I have been pinched and pinched back, with force. I have slapped, I have hit, I have pushed. I have screamed in anger. I have, at times, not recognised myself.
I've yelled at a man for kicking a dog, and yelled at a woman who pushed into a line ahead of me when I wasn't at all in a hurry. When a teenage beggar stood at the window of my taxi, saying "F. you madam" over and over, I told him to go f. himself and gave him the finger; once on the train I let a kid keep 100 rupees as change. I am kind and I am cold-hearted, I am fair and I am mean, I am delightful and I am downright rude. I am all of these at once and I distress myself wildly over it, but somehow, India accepts me. She has no time for navel-gazing foreigners; she just shoved everyone along a bit and made room for me. She has no time to dwell on my shortcomings, she just keeps moving along.
And then, and then. I've been to temples where I've sung along with old women who had no teeth, I've held countless smiling ink-marked babies for photos, I've had unknown aunties in saris smile and cup my face with their soft, wrinkled hands, I've made street vendors laugh when I've choked on their spicy food, I've danced through the streets at Ganpati, fervently sung the national anthem (phonetically) in cinemas, had designers make me dresses, I've met with CEOs and heads of companies just because I asked if I could. She hugs, she punches, she hugs again.
In short, I have been among the luckiest of the lucky. She keeps me on my toes, Ms India, and I have been blessed that she let me stay for a while. She wanted me to succeed here and she gave me grand opportunities and endless second chances. She willed me forward like a stern parent. She welcomed me. And when I leave, because I know I will one day, I will weep, because I will miss her terribly. And because I know she won't even notice that I am gone.
Ladakh was prachtig Rustig, spiritueel, vreedzaam, pure lucht, zon ... De tijd in Ladakh bestond uit een paar dagen Leh, rafting tochtje, Uletokpo en Nubra Valley. Naar Ladakh ga je voor de natuur en voor de talrijke boeddhistische kloosters of voor een sportieve vakantie zoals raften of een trektocht. Doe je het niet op de sportieve manier dan moet je van de kloosters houden en je verdiepen in het boedhisme en voor sommigen kan het dan een overdaad aan kloosters worden. Ik vond het prachtig en elk klooster heeft iets unieks. Of de ligging, of het interieur. En leuk om met rust gelaten te worden Leh heeft de winkeltjes, het raften een sportief intermezzo, Uletokpo regio (Alchi) prachtige kloosters en leuke overnachtingsplaats, Nubra Vallei de mooie natuur en kamelen! Om deze vallei te bereiken moet je wel een pas over van 5210 meter !! Maar hey, wat fietsers kunnen, kunnen wij zeker in de auto hehe. Veel fietsers en bikers gezien. Moet ook fantastisch zijn om het op deze manier te kunnen beleven.
De tijd met mijn broer zat er op en een dagje later ontvangen we David, Peter en Helene Een paar dagen stappen in Delhi met onze nieuwe funky bezoekers en 2 dagen later vertrekken we op roudtrip naar Agra, Fatehpur Sikri, Jaipur en Pushkar. Agra was de 2e maal maar de Taj Mahal en het Rode fort van Agra blijven een mooi tussendoortje. Het weer zat ons minder mee maar de verbazing onder de gasten was er wel ! Fantastisch begin
De dag erna op weg naar Jaipur met een tussenstop in Fatehpur Sikri, de dodenstad. Ooit een prachtige stad lijkt me en veel te zien maar my god, wat een gedoe bij de aanhangende moskee. Ook een prachtig stukje maar de aanval van moslims om geld uit ons te trommelen was er toch wel over. We wilden het op ons zelf doen dus werd ik maar uitgemaakt dat geld voor mij belangrijk was en aiai dan meegenomen door een "student" die het voor niets doet en die ons dan bij de familie brengt om er toch wat te kopen, wat we dan ook doen (mooie spulletjes uit marmer bijvoorbeeld)... Maar bij het verlaten dan nog geld laat betalen voor onze schoenen en een fooi vraagt en anderen die geld vragen of ons spullen willen laten kopen. Het was er eventjes te veel aan. Er was ook een feest in wording namelijk het vieren van het einde van de Ramadan. Misschien liepen ze allemaal hongerig en hadden ze te veel paan gekauwd om normaal te kunnen doen ... We zullen het daar op steken Niettemin wel een plaats om halt te houden onderweg.
Na dit avontuur doorrijden naar Jaipur voor een nachtje om de dag erna een kort stukje door te rijden naar Pushkar. 1 van de enige plaatsen waar een Brahma tempel staat en de plaats waar volgens de hindoes Brahma een lotus liet vallen en er zo het heilige meer is ontstaan. Hoewel het meer erg heilig is zijn de hindoes toch geen heilige boontjes... Als ze hun geloof zo streng volgen en geloven in het hiernamaals zal er voor deze mannen niet veel hiernamaals komen of als een rat misschien? Het verhaal : Bij aankomst onmiddellijk aangesproken worden door lokale mannen die je bloemblaadjes geven om in het meer te gooien maar die je dus onmiddellijk herkent als gidsen of als oplichters. Deze laat je links liggen en blij dat je bent dat je ze doorzien hebt! Tot je aan een punt komt waar ze doodgewoon zeggen dat het meer naar links is, toch even twijfelen maar dan tot de conclusie komen dat het waar is dus twijfels verdwijnen... Tot je foto's begint te nemen en eenzelfde man komt zeggen nee nee geen foto's voor je een puja doet!! Pas na de puja mag je foto's nemen maar hier je schoenen uit doen want is een heilige plaats en dan plots per persoon een man je meeneemt naar de rand van het water en je zegt dat ze je willen tonen hoe je een puja moet doen. Tja, ergens weet je het maar misschien toch nog twijfel naar de goedheid van de mens aan een heilig meer ... Tot je hen alles na zegt, zogezegd het gebed, wat in het begin grappig is maar je je uiteindelijk overgeeft aan de puja en lekker mee doet terwijl je wel verwacht dat je ze een fooi moet geven aan het einde ... maar tot je in de puja moet zeggen hoeveel je zal doneren want dat elke hindoe een donatie doet en als je dat niet doet je je familie geen goed doet en de puja niet echt is. Zeggen ze dat je 40 euro moet geven of 1000 rupee (dan weet je al dat ze er niets van kennen ...) en zeg je om er van af te zijn dat je in rupees iets zal geven aan het einde. Is dus niet voldoende want je moet ! het bedrag zeggen ... Tja dan weet je dat het tijd is om te staan maar je wil hen ook niet beledigen en geen ruzie maken aan een heilig meer dus denk je tja Lisa, je moet het maar weten... je zal dit je geen 2x laten lappen. Dus zeg ik 500 rupee, denkende dat je nadien gewoon 100 rupee zal doneren in de box. Tot je aan het eind van de puja je ogen open doet en je al een andere man met een doos voor je neus ziet. Tja dan zit je er wel bescheten natuurlijk en dan doe je het maar omdat je weet dat je stom bent en je jezelf straft voor je dommigheid. Dus ja 500 rupee en eerst wat heen en weer gediscussieer dat ik wel 1000 heb gezegd!! had niet veel geduurd of ik duwde hem het heilige water in ... Conclusie : 500 rupee armer.
Terug naar Jaipur waar David zot werd van de (half) edelstenen dus wij op zoek naar deze wonderen der natuur. Hier heel wat bezocht en het Teej festival kunnen meemaken Het vieren van de moesson en een optocht spotten met beschilderde olifanten, kamelen, dansers ... Leuk om mee te maken Nu terug sightseeing in Delhi en morgen Delhibycycle en rondtouren in de metro terug richting Gurgaon. Dat zal me nog wat worden denk ik.
Donderdag vertrekken we naar Varanasi en daarna nog Udaipur. Tot binnen een 2 weekjes x
25/06 - 16/07 Anton weg en Ladakh in het vooruitzicht
Je zou denken dat ik een druk leven heb hier om zo lang mijn blog te verwaarlozen ... En ik heb het de laatste weken inderdaad druk gehad. Met wat? Alledaagse dingen zoals eten halen voor de mannen en veel koken, hier en daar probleempjes in huis oplossen, sporten, Hindi lessen, naar Delhi rijden om de vriendinnen te zien en reizen plannen voor de vrienden en familie. Dit alles vol proppen van maandag tot vrijdag en de vele auto uren inbegrepen... De weekends waren ook telkens druk met uitgaan en met Anton Delhi bezoeken.
Bovendien zijn we een weekend naar Kerala gegaan, de palmbomen en regen tegemoet. Het was ietsje frisser dan hier en de regen voelde welkom aan. Wat uitrusten en boottochtjes maken op de backwaters Hoewel mijn dagen redelijk goed gevuld zijn is het toch niet zo spannend ... ik kijk uit naar de komst van mijn broer en de komende bezoekers om wat rond te reizen en terug actiever te worden. De tijd zal terug snel gaan en wie weet zal ik het licht zien wat ik het volgende jaar wil doen. ... .
Veel nieuwtjes heb ik niet ... Een kameel gezien op de weg maar tijdens het rijden valt er altijd wel iets leuks te zien. Je ziet, ik heb de laatste weken niet veel inspiratie kriebels gekregen maar dat zal hopelijk snel veranderen hehe.
Volgende week vertrek ik naar Ladakh en daarna breng ik nog een bezoekje aan Agra, Fatehpur Sikri, Jaipur, Pushkar, Varanasi en Udaipur. Goed gevulde 4 weken in India waarna ik 2 weekjes jullie kan overladen met knuffels en mij volproppen met heerlijk eten Belgian style
14/06 -24/06 enkele rustige weken in het vooruitzicht
Anthony is er sinds zaterdag om 4 weken als onze gast hier te wonen en ondertussen mee te werken bij Nicolas. Zondag zijn we samen enkele plaatsen in Delhi gaan verkennen en Anton bracht de regen mee!!! Zaaaalig verfrissend, net een Belgisch zomers weertje maar helaas van korte duur. Tegen eind deze week zou het opnieuw wat regenen, laten we hopen! Terwijl jullie thuis bevriezen en doorweekt zijn ben ik doorweekt van het zweet en verlang ik naar België De warmte zit ons in het lijf en we krijgen het er moeilijk uit. Lastig, echt waar. Volgend jaar probeer ik zo veel mogelijk naar het Noorden te vluchten of kom ik naar huis. Is zo veel leuker. De eerste regen bracht hier dan wel wat leuke straatbeelden op maar toch ook wat verontrustend als de straten letterlijk zwembaden worden. Maandag kon Anton nog niet mee gaan werken dus zijn we samen eten gaan kopen, gaan zwemmen en een pedicure gedaan hehe.
Verder stond Yoga nog op het programma en eens een pilates les met Laura. De koffieochtenden stromen leeg omdat veel expats hun termijn afgelopen hebben of naar huis vluchten voor een aantal weken. Woensdagnamiddag hadden we English tea time met de ladies in het mooie imperial hotel in Delhi. Donderdag terug Delhi in om samen met Amelie op zoek te gaan naar ons naaigerief. Zonder naaigerief terug gekomen want man wat is het moeilijk uit te leggen wat je nodig hebt als beginner als er geen enkele verkoper Engels spreekt... Stoffen uitkiezen daarentegen was wel super en mijn zus zou dit fantastisch vinden. 2 euro per meter stof bijvoorbeeld en vanalles hebben ze! Vrijdag ben ik dan samen met Laura een vrijwilligersproject gaan bezoeken met haar buurvrouw.
Delhi network werkt samen met een aantal ngo's die straatkinderen opvangen. De ngo die we bezocht hebben vangt de straatkinderen op die echt vooruit willen. Ze geven ze onderdak, eten, en ze gaan naar school waar ze engels en frans leren. Het is redelijk recent want de oudste zijn nu 18 jaar. Wat er hierna met hen zal gebeuren heb ik nog niet kunnen achterhalen. Ze zijn verdeeld in de kleintjes van 2 tot 6 jaar mix jongens en meisjes en dan de jongens van 6 tot ... Meisjes hebben ze nog niet apart maar dat zal er dan ook moeten komen. Ze zijn allemaal zo enthousiast en dat is mooi om te zien. Hopende op een mooiere toekomst voor hen ...
Verder hebben we een druk weekend achter de rug. Vrijdagavond was het soiree de la musique in Hauz Khas dus een avondje stappen tussen oa. Belgen. Zaterdag druk in de weer voor een avond onder de vrienden bij ons thuis. Wijn proeven met wat eten erbij. Een vriend die prachtig goed kan zingen en gitaar spelen als achtergrond muziek. Super! Zondag brunchen in de Oberoi delhi om de verjaardag van Laura te vieren.
En vandaag zijn het zoals wel wekelijks het geval is, problemen oplossen... mannen die constant in en uit lopen, denkend dat er geen probleem is maar het is er wel pffff Hier word ik zo gek van in India.
Nu ja het moet gebeuren en terwijl je bij ons alle mogelijke problemen in huis kan oplossen in 1 week tijd duurt het hier maanden... Ik verlang een beetje naar huis en het is maar goed dat we Anthony nog 3 weken hebben en dan mijn kleine broer en dan Nicolas zijn broer.
I am back Wat hebben we de laatste weken allemaal beleefd ... Veel !
Onze eerste logee was Nathalie waar ik de eerste dagen mee Delhi heb bezocht (toch plaatsjes die ze nog niet had gezien want was niet haar 1e x India). Toen ze aankwam hadden we de warmste dagen zo ver in Gurgaon/Delhi. Niet alleen de temperatuur die 48 graden haalde maar ook een hete wind die geen verkoeling bracht. En zweten dat ik gedaan heb... Waarom moeten ze toch allemaal tijdens de warmste maanden op bezoek komen? Jullie hunkeren naar warmte en ik naar verkoeling, het is toch altijd iets hehe. Nu ja tijdens die dagen toch veel plezier gehad en lekker gaan eten. Bovendien was ik erg blij terug een Belgische vriendin te zien waar je jezelf kan bij zijn
Dezelfde dag dat Nathalie naar Ladakh vertrok kwamen Lotte en Kim aan. Nieuwe slapers, nieuwe verhalen, veel knuffels. Met een druk programma voor de boeg want de volgende dag vertrokken we met zijn 3tjes naar Agra, de stad van de Taj Mahal (Unesco). De bekende Taj Mahal is een 17e eeuws mausoleum (graf monument) gebouwd door Shah Jahan voor zijn hoofdechtgenote (want de mogol hadden er veel meer dan 1tje) Mumtaz Mahal. Lief he ? misschien minder als je weet dat ze gestorven is tijdens het baren van zijn 14e kind... Maar dat waren andere tijden Het gebouw is prachtig en volledig in marmer. Door de hitte gingen we er zo laat mogelijk naar toe, rond 17u en dan nog was het te warm. De moeite waard om het te zien maar wel aangenamer te bezoeken bij mildere temperaturen. De gouden Sikh tempel van Amritsar stond hierna op het programma en wat een fantastische sfeer! (desondanks de stikkende hitte van 48 graden) De Sikh's zijn een indrukwekkend volk op te zien met hun tulbanden op maar het zijn ook erg vriendelijke en nieuwschierige mensen die iedereen als gelijk aanschouwen. Niet ver van de tempel heb je oa. ook de plaats waar er in 1919 380 Indiers geexecuteerd werden door de Britten... Nergens anders werden er zo veel foto's van ons genomen als in Amritsar. Maar wel op een vriendelijke manier waar je moeilijk nee kunt tegen zeggen. Bovendien konden we op onze beurt foto's van hen nemen dus win win. Naar Amritsar hebben we per trein gedaan en ook dat was een avontuurtje. Blij dat ik dat ook even heb gedaan. Als laatste reden we de bergen tegemoet naar Dharamsala en verbleven we in het dorpje mc load ganj. Daar waar de Dalai Lama woont Het geeft je toch wel een bijzonder gevoel om hier te zijn op slechts 5 minuutjes wandelen van de 14e spirituele leider van de Tibetanen. Wat genieten van de natuur en een trektocht maken om een prachtig zicht te aanschouwen op Dharamsala en omgeving hield ons daar vooral goed bezig. Met tegenzin was het vertrekken uit de frisse lucht en de vriendinnen terug laten vertrekken (heb van alles geprobeerd om ze hier te houden maar het is me niet gelukt ...).
Toch weer een goed vooruitzicht want Nathalie was terug uit Ladakh en samen zijn we tijgers gaan spotten in Jim Corbett NP. Een mooi park met vooral Indische toeristen (we waren de enige blanken). De safari's moet je als buitenlander ruim op tijd boeken want anders is er geen kans om een extra safari te doen ter plaatse, jammer want hadden we dat geweten deden we er toch wel 2 per dag. Nu ja het was niet anders en we hebben toch genoten van de omgeving. langoor apen gezien, roodkop makaken, veel vogels, herten en pauwen. 1 wilde olifant (terwijl je er anders een kudde kunt zien), een pootafdruk van een lippenbeer, tijgermarkeringen op bomen en pootafdrukken van tijgers maar helaas dit machtige dier niet gezien. De laatste safari hoorden we er 2 naar elkaar roepen en we waren zo dichtbij ... toch te laat geweest om er eentje te zien. Zal voor een volgende keer dan zijn
Nathalie terug naar huis en welkom aan Kristof en Lien. Met hen trokken we met zijn 4 naar het nog redelijk onbereisde Kashmir. Dit omdat het lang onveilig was door de oorlog tussen India en Pakistan om deze betwiste regio. Het is het Zwitserland van India met prachtige natuur gelegen in de himalaya. Hier rijden ze nog steeds te paard en is alles nog zo echt. De islam kan je hier niet anders dan respecteren want 98 procent van de bevolking is moslim. Moet wel gezegd zijn dat dit de meest vriendelijke en open moslims zijn tot nog toe gezien. Wij respecteren hen en op hun beurt respecteren ze ons. Zonder zich op te dringen en open voor andere bezoekende religies. Hopelijk blijft dit ook duren. Paardrijden, wandelen en de 2e hoogst gelegen kabelbaan ter wereld van Gulmarg bracht ons op 4100 m hoogte. Van hieruit een wondermooi zicht op de himalaya en op de Indiërs die voor het eerst in hun leven sneeuw zagen. Nog zo primitief zijn hun skimaterialen dat het grappig was ze bezig te zien. Op deze hoogte zit je op de line of control waar Nicolas en Kristof natuurlijk niet anders konden dan nog wat hoger te trekken om het zicht over Pakistan te aanschouwen, weliswaar op de line of control ... Bracht me ook een leuke foto op met 2 militairen en een geweer in mijn handen!! wie doet me dat na??
Een fantastische 3 weken dus en nu terug in Gurgaon. Nicolas gaan werken en ik mij bezig houden met het plannen van een volgende trip Ook volg ik nu een 12 uur durende naaicursus graad 1 ! Wie had dat ooit gedacht? Hopelijk heb ik morgen mijn rok af en zal het nog ok zijn ook om te dragen. hehe. Maandag naaigerief gaan kopen en stoffen. (wie ook wat wil ... het is hier blijkbaar spotgoedkoop dus melden voor het maandag is op e-mail).
Zaterdag komt Nicolas zijn neef voor 4 weken logeren en meewerken op het kantoor. We zullen terug leuke weken tegemoet gaan.
Het lijkt nog niet geleden dat ik voor de laptop zat maar we zijn al 3 weken verder ! aiai Wat hebben we in die tijd uitgespookt... even de terug in de tijd :
2 Mei niet veel soeps behalve het yoga uurtje dat altijd interessant is en een koffietje bij Ximena. De dag erna was ik ziekjes waarschijnlijk door de warmte dus na wat uitrusten en lang slapen kon ik toch het bed uit voor lunch bij Sita. Sita is de agent van Koning Aap in India. We waren uitgenodigd voor de lunch en om eens kennis te maken met de mensen op kantoor. Allemaal super vriendelijk! En nog een goed kantoor ook. Als ik in India verder wil in toerisme dan is dit mijn houvast. Lang leve de apen Hierna nog Laura laten kennis maken met Sarojini market voor de goedkope kleertjes en hop is al vrijdagavond met een stapje richting Saket mall voor een hapje en een drankje met de collega's van Nicolas. Zaterdag een drukke dag met in de ochtend onze eerste hindi les ! Namasté ! waarna hop richting de een van de grootste droge havens om onze spullen aan te wijzen en de documenten in orde te maken. En man man wat een mannenwereld. Ik was de enige vrouw (en dan nog blank) maar het was interessant om te zien. Die mannen moesten dan onze tv, dvd en playstation checken want we moeten daar natuurlijk taxen op betalen. hop alles uit halen waaronder mijn voorraad toiletgerief onderzoeken !!! Ik heb ze dan maar even op hun plaats gezet want die vuile handjes wil ik nu toch niet aan mijn spullen ze. Wel snikheet en na 2 uur waren we blij terug weg te rijden uit deze plaats richting Khan market voor een pizza. En zo begint het drukke programma ... s' Avonds uit eten met Laura, Amelie en de mannen in een heerlijk Frans restaurantje in GK1 (alles is hier met afkortingen e, ze zouden er een rapliedje van moeten maken). Genoten van de ricard, wijn en lekkere steak met frietjes en mayonaise !!!!
We hebben nu ook een maandelijkse bijeenkomst met ons groepje inclusief Aman en haar man: de wineclub tja, het is eerder een leuke bijeenkomst met de hoop een lekker wijntje te proeven. Deze 1e x was het thema Zuid Afrika bij de Zuid Afrikanen Laura en Neil en bijna geen Zuid Afrikaanse wijn te vinden. Bovendien hebben de wijnen het lastig om naar hier te komen want de hitte is al niet bevordelijk en dan ook nog eens de klojo's van Indiërs erbij die er niets van kennen en dus ook niets met respect behandelen, is het drinken van wijn hier niet zo fantastisch. Maar toch een gezellige zondag.
Op woensdag na de hindi les planten gekocht in een van de vele plantenzaakjes langs de weg. Een aantal jasmijn plantjes, een mooie bougainvillae (die dood ging maar er nu terug door lijkt te komen), 2 planten waarvan ik de naam niet weet en een palm. Dat alles inclusief de potten voor een kleine 2000 rupees = 40 euro. Niet slecht he, bij ons krijg je hier ene mooie bouquet bloemen voor of een orchidee...
Van Lucky was ik toch niet zo tevreden. Je denkt dan, als je het een paar keer toont hoe het moet ze dan wel beter zou werken maar integendeel. Na 45 minuten was ze klaar met afstoffen, keuken, en dweilen en hop ze is weg met een smile op haar gezicht. Ik had ze graag maar toch liever iemand die meer en beter werkt zeker wanneer onze meubels er zijn. Meer meubels, meer stof, meer poetsen dus. Dus hop overal rondgemaild met de vraag naar een goede poetsvrouw en via een Duitse dame Niru leren kennen.
Op donderdag en een paar extra dagen kwam Niru proberen om te zien of we beiden tevreden zouden zijn en het klikte al onmiddelijk. Bovendien is de 1000 x beter als Lucky en doet ze alles uit zichzelf. Lucky dus not so Lucky en na heel wat proberen uit te leggen hebben we haar de dinsdag erop omgeruild naar Niru. No happy didi ... tja, waren wij dus ook niet maar leg dat maar eens allemaal uit in het Hindi ?? Dezelfde donderdag kwamen onze spullen thuis en buiten een gebroken glas, 2 sfeerlampen, beschadiging aan de boekenkast en een verdwenen strijkplank ziet het er naar uit dat alles mee is En voila we hebben terug onze bezigheid en net op tijd voor de eerste gasten komen logeren.
Zaterdag de 11e was het ANZA (Australian and New Zealand association) poolparty waar we samen met Laura en Neil lekkere schuimwijn gedronken en onze buik rond gegeten hebben. Gezellige boel maar moeilijk om te mengen met anderen omdat iedereen wel iedereen lijkt te kennen behalve wij Een nieuwe vriendenkring opbouwen in een andere taal is moeilijker dan je denkt... En alweer een tijd geleden maar toch nog eens een serieuze zandstorm over ons heen krijgen was ook even spannend. Dan lijkt het hier altijd of de wereld vergaat! De zondag uitgenodigd door Amelie en co om een dagje te spenderen aan het zwembad van de Shangri la in Delhi. Verfrissend en heerlijk relaxed!
En zo komen we in een sneltempo op deze maandag met een lekkere lunch bij Amelie thuis met hierna een verdere ontdekking van de leuke winkelplaatsen in Delhi. Dat is super fijn want na de jaren hier in Delhi kent ze alle leuke plaatsen. Eerst naar Sarojini om een gordijn uit te kiezen (en weer typisch Lisa om terug te komen met verkeerde afmetingen...), daarna richting de Russian market om goedkope lederen handtassen te kopen en een winkel met echte mozarella ! en de beste serano ham tot nog toe gevonden. Hier ook spullen voor de vaatwas gevonden (al die supermarkten in Gurgaon, iedereen met een vaatwas, maar nergens vaatwasmiddelen te vinden...) zo een domme dingen die voor ons zo vanzelfsprekend zijn in België is hier echt een verrassing en koesteren we als zien we het voor de eerste keer.
Dinsdag was kookdag met Anuja! Indisch leren koken dus hop om een snelkoker en een platte pan voor chapati en roti te maken. Deze dag leerde ik dahl (linzen op zijn Indisch) maken, rijst, een reita (yoghurt met vb wat komkommer) en Aloo Gobi (aardappelen en bloemkool). Erg lekker en ook trots op mijn eerste gerecht. Ze eten alles in evenwicht en altijd met een kom rijst, dahl en groenten. (aardappelen eten ze hier echt als een groente)
Gisteren een namiddag aan het zwembad van de Arialias residentie. Dit is echt WAAUW, net een 5* hotel ! als ik hier woonde en jullie op bezoek kwamen zouden jullie nooit meer terug naar huis willen maar helaas ... het is residentie Park Towers... hehe
Vandaag opnieuw een zoektocht naar een gordijn en die uiteindelijk na veel zweten en rondlopen gevonden in Arjun Marg in het gezellige Phase 1 van Gurgaon. Ik had er toch even genoeg van. Alles neemt hier zo veel tijd in beslag en in deze periode van het jaar ook al mijn zweet... pfff maar daarna lekker Indisch gegeten bij Nicolas zijn werk en hier verder opgeruimd en de gastenkamer klaargemaakt voor de komst van Nathalie!! De staking van Swissport op de luchthaven had bijna roet in het eten gestrooid maar gelukkig zijn ze verder hoewel zonder baggage ... Mocht niet mee en dus komt Nathalie alleen met wat handbagage dus dat betekent shoppen Net het enige wat ik hier doe... shoppen om eten, om gordijnen, om gepaste kledij ... aiaiai
De komende 3 weken worden druk maar het is fantastisch dat iedereen op bezoek komt ! Ik zal jullie na het bezoek terug uitgebreid bloggen maar nu dus 3 weekjes pauze
De terugkomst in Gurgaon op donderdag was terug een min moment ... Je komt van het paradijs waar je allerlei inspiratie op doet, waar je kan slenteren op het strand en luchtige kledij aan kan... naar de highrise city waar je lange afstanden moet afleggen om ergens te komen en dan is die put er weer. Rollercoaster ! En op zo'n dagen dat je niets te doen hebt, binnen zit te kniezen en je je verveelt in het lege appartement wil je graag terug naar huis naar je familie en je vrienden om ze te knuffelen, te praten, wandelen, fietsen. Zelfs de yoga was niet zo goed omdat er terug van overal boven en onder en naast en voor en ... gewerkt werd en het constant hameren maakte me gek.
Maar het is een rollercoaster dus gaat het de volgende dag meestal ook weer een stuk beter! En zo geschiedde het dus ook op vrijdag The trick is om je agenda vol te plannen maar dat kan pas door te socialisen en jullie kennen allemaal al Laura. Er werd op vrijdagochtend een pilates klas georganiseerd in Pullman hotel (waar de koffie ochtenden doorgaan van Gurgaon Connection) en dus hop, ook even een fruitontbijt genomen voor de klas begon en een beetje work out. Blijven hangen doet het m altijd en even vragen wat de plannen van de ander zijn en voila op weg naar Saket, de indrukwekkendste mall van Delhi waar ze vrijwel alles hebben. Ijs gegeten, rondgelopen, enkele interieurwinkels bezocht en tegen 15u moest ik terug naar Gurgaon voor de levering van lekkere organische groenten en fruit! Mijn keuken dan maar volgepropt met pompoen, ui, look, kerstomaatjes, smaakvolle salade, komkommer, limoen, munt, watermeloen, mullberries (vraag me de vertaling niet want geen idee... een soort braambessen), perzikken en jamoon (ziet er uit als zwarte olijf, heeft een zeer bijzondere smaak en om de smaak te beteren moet je er zout bij eten en het wordt voorgeschreven aan diabetes patiënten wegens de bijzondere goede eigenschappen van dit fruit). GEZOND dus ! ' s Avonds de verjaardag vieren van Kushbu. Zij is de vrouw van Neileigh, een collega van Nicolas. Dus wij richting Haus Khaz voor een avondje onder Indiërs met lekker eten en uiteraard drank. Daarna nog een bezoek aan de club Shaloom en dansen op Indische house. Wist je dat, ze in Delhi een service hebben genaamd HomeSafe ? Hierop doe je beroep als je niet meer zelf wil rijden ... dan komt er een chauffeur die je auto en uiteraard jezelf veilig thuis brengt! How strange can it get?
Zaterdag, een dag om in Gurgaon te blijven. Na een ochtendje niets doen spenderen we onze namiddag in Di Ghent cafe. Een cafe opgericht door oa. een Gentse die er nu blijkbaar uit is maar het blijft een leuk Europees concept met lekkere koffie en Belgische desserts! Bovendien hebben we een Colombiaans koppel met 6mnd oude zoon ontmoet die naast ons wonen! Deze zit in Centerpoint mall en aan de overkant heb je Galleria, een outdoor mall... jaja hoor, malls Maar in Galleria hebben we een photo shop als we pasfotos nodig hebben, een groetenwinkel, electro winkels (stofzuiger gekocht! yiepie) en en en ... een meat shop ! waar je vis, kip, schaap kan kopen en zelfs dure spek en dure Spaanse ham! hehe Dus na te winkelen terug naar huis, pompoen spaghettig gemaakt en naar N block voor een drankje bij Ximena, Alejandro en Gabriel. Een onvergetelijke avond met te veel heerlijke bruine rum ...
Zondag moeilijk opstaan maar om 10u werd onze osmose water filter geïnstalleerd. Eindelijk ijsblokjes en water drinken / fruit wassen met veilig water Nadien nog naar Saket mall om met Nicolas de interieurwinkels te zien op zoek naar wat spullen voor in het appartement. Wat mini handdoekjes gekocht voor in de badkamers, snijplanken voor groenten, fruit en een grillpan en zo kunnen we alweer wat meer doen in de keuken.
Maandagochtend Yoga uurtje met terug geklop en gehamer net voor mijn deur pfffff. Man toch je zou ze echt iets aandoen. Maar van Anuja leer ik toch wel veel over het begrip en ontstaan Yoga. Heel interessant allemaal. We dwalen dan ook af naar de dagelijkse dingen in een hindoe gezin, over het eten etc... Verder niet veel gedaan behalve op koffie bij Ximena in N block maar alleen dat al is weer een vordering in het leven in Park Place. Jammer dat ze binnen een 2 weekjes voor 2 maanden terug naar Colombia gaat. daar gaat mijn Park Place buddy voor eventjes.
Vandaag, 30 april, was een grote dag voor Delhi Network members. De dag van de mela !!!! Een mela is een markt en die ging door in de Hyatt Regency met wel 60 verkopers van in Delhi en omgeving en er zaten een paar super toffe spullen bij. Natuurlijk altijd wat duurder maar hier moet je niet half Delhi rondrijden om de winkeltjes te zien dus dat is een voordeel uiteraard. Toch nog wat toegevoegd aan mijn meubilair ... Enkele mooie bloempotten! Nu nog zonder de planten... maar ik ben blij met de aanwinst. Samen met Amelie, Aman en Laura nog gaan lunchen in Haus Khaz dus zeker en vast een geslaagde eind april.
1 Mei is hier eveneens een dagje vrij dus morgen een dag met zijn 2tjes.
Trouwens... Voor wie graag dit jaar nog naar India komt en die graag die tijd of een deel ervan met ons/mij wil doorbrengen... even een update op de druk bezette agenda (wie dacht er dat India te ver zou zijn voor onze vrienden/familie?): Half mei tot half juni is taken. half juli tot eind augustus is taken. Ik ben er niet de 1e 2 weken van september. 1e 2 weken van oktober is taken en misschien ook 3 weken oktober/ november. Ik moet terug naar huis op 8 december voor mijn visum en dan blijf ik tot na Kerstmis.
De eerste 2 lessen met Anuja zitten er al op en na 6 dagen terug in Gurgaon nemen we samen de vlucht met Indigo (een heel goede Indische lowcost luchtvaartmaatschappij) naar Goa ! Hier kan en mag alles ... voor de softies wil dat alvast zeggen dat bikini, korte broekjes, rokjes etc (behalve monokini) totaal geen probleem is en wat een opluchting om van deze hitte ook eens in badkledij te kunnen genieten zonder aangestaard te worden... Prachtige stranden met cocos palmen in Zuid Goa, mooie koloniale gekleurde huisjes met veranda's, veel kerkjes ( de meerderheid van de bevolking is hier rooms katholiek, kortom een heel andere omgeving. Hier is het echt uitrusten. Noord Goa is dan drukker met wat minder mooie stranden en meer feestgangers maar dan is er ook wat meer te doen buiten je hotel. Gisteren reden we daqn maar 2 uur noordwaards via old Goa, Panaji tot Morjim beach waar je kan kitesurfen voor Nicolas. Blij dat hij was! Kitesurfen in India is nog niet alomtegenwoordig want de Indiërs kennen het nog maar pas en brachten het mee uit Europa. Maar eens het wat populairder wordt zullen al die rijke Indiërs het willen leren om toch maar hip te zijn.
Verder nog een scooter gehuurd en wat rondgereden door de kleine straatjes van Goa, geslapen, heerlijk gegeten, gezwommen ... Tja ... Op het strand lopen er veel vrouwen hun waar te verkopen zoals enkelbandjes, armbanden, sari's etc. Ze kunnen echt lastig zijn maar je hebt er ook wel wat sympathie voor als je hun verhalen hoort wat enerzijds een verkooptruc kan zijn maar dan ook de waarheid. Mijn beloftes kom ik altijd na en dus hop naar het winkeltje van Sonja wat enkelbandjes kopen. (Gelukkig geen belofte gemaakt aan Lola, Tina, Niki ...)
Tijdens een strandwandeling viel het me op dat over het gehele strand vrijwel geen dode schelpen liggen en bij het wandelen zie je telkens kleine mini putjes zich vormen wanneer de zee erover heen spoelt. Nog dichterbij kijken en je ziet honderden schelpjes die zich na een spoeling zeewater terug ondergraven in het zand. Super en dit in geen 28 jaar gezien of er op gelet !
Na deze rustige dagen met erg weinig autoverkeer, mooie stranden, vervelende muggen (oa een op mijn ooglid gehad en meerdere op mijn hoofd, armen en benen) en gezond eten keren we terug naar Gurgaon ... De grote snelgroeiende businessstad van India. Misschien dat ik er op een dag nog van zal houden ? Nu alleszinds nog niet ...
Oooo en de container is in Delhi !!! Nog niet hier maar toch bijna.
Zaterdag was Nicolas wat ziekjes en hop naar de dokter. De prive ziekenhuizen zijn hier best wel goed en het doktersadvies Westers. antibiotica tegen onze vriend de bacterie en wat goede darmbacterieën innemen en we mogen weer weg. Er zal waarschijnlijk een beestje in Nicolas buik genesteld hebben maar dat zou er nu toch wel uit moeten, let's see. Hij heeft ook wat nood aan echte vakantie dus hebben we een vlucht geboekt naar Goa van vrijdag tot woensdag. Even uitrusten aan het strand, lekker eten en relaxen. Wie weet kan hij ook wat kiten en dat zal hem helemaal opvrolijken.
Zondag was hij dan ook al wat beter en trokken we richting Old Delhi voor een bezoek aan het rode fort, een riksja tour naar spice market (waar je de kruiden kon ruiken en proeven ... pfff spicy masala etc...), terug via Khan market met de leuke winkeltjes en een pizza eten. Verder inkopen doen (op zondagavond ...) in Spencer's en terug huiswaarts.
Ondertussen ook bericht gekregen dat de container is aangekomen in de haven en dat we nu wachten op de verscheping per trein naar Gurgaon ... kan dus nog even duren aiai. Ook vandaag (maandag) een Yoga teacher gebeld ... eens zien wat dat zal geven Het zoeken naar Hindi lessen gaat traagjes. De afstand is hier zo groot dat veel mensen kiezen voor lessen aan huis ipv naar een school te rijden voor groepslessen. Ik wil het liefst het appartement uit maar een klas vinden is dus niet simpel. Of er zijn nu geen lessen, of ze vinden niet genoeg mensen om een groep te vormen, of het is te ver rijden... Yoga lerares Anuja heb ik wel alvast aan huis op aanraden. Een supervriendelijke vrouw waar ik alles aan kan vragen en die mij basis meditatie yoga geeft eerder richting vinyasa yoga. Goed in detail uitgelegd en na de les ben ik relaxed, gefocused en optimistischer . Anuja volgde een opleiding in een ashram. Afgezonderd leven, mediteren en het vervullen van dagelijkse taken en yoga lessen. Ik ben op zoek naar een school waar ik ook de titel kan bekomen maar er is veel keuze in India en weinig in Gurgaon / Delhi. Is er op aanraden een school verder weg dan kan ik mij wel verplaatsen. Dus als er mij iemand een goede tip kan geven?? Graag dus! Je kan een bericht nalaten op de blog, of een mail sturen naar lisa_declercq@hotmail.com of op facebook...
Vanaf Woensdag 17e tem maandag 29e hebben we geen Bunty ! Vreselijk ! Hoe we al aan hem gehecht zijn geraakt. Dus Nicolas rijdt zelf in dit hetisch verkeer in spitsmomenten! A lot of stress involving ... en gelukkig dat we tussenin ook een weekje Goa hebben.
Woensdag is het koffie ochtend met Gurgaon Connection members in het pullman hotel Gurgaon. Dus ik er heen ... Om toch maar mijn moed bijeen te rapen en als groentje binnen te stappen in een plaats vol met expat vrouwen... Not my cup of tea voor diegenen die mij wat kennen maar hier is het socialisen of being lonely. Socialisen dus en hop kennis gemaakt met oa. Laura : jaar jonger dat ik zelf en ongeveer zelfde tijd in India aangekomen. Gaf een goede klik en omdat we surprise ... niets te doen hadden in de namiddag dan maar samen op stap richting Dilli Haat, INA market en lunch in Hauz Khas. Ook haar appartement gezien in een wijk met goede ligging, mooi afgewerkt, houten ramen ... De Indiërs kunnen het dus toch maar blijkbaar niet in ons appartementsgebouw. Het enige grote voordeel van in een complex als de onze te wonen is dat je maar hoeft te bellen bij een electriciteitsprobleem of water of ... en ze komen binnen het uur langs. We hebben straks en hopelijk voor de 1e bezoekers komen ... een zwembad, gym en tennisplein. In Delhi heb je dit dan weer niet. Het is dus gezelliger en mooier wonen versus de faciliteiten.
Laura heeft ook een goede troef waardoor ze onmiddelijk centen kan verdienen zonder vergunning of visum probleem; Pilates en nog maar een week aan de slag en nu al 6 klanten van Gurgaon Connection. Ze leert op die manier veel mensen kennen, haar weg in Gurgaon en Delhi en ze verdient haar eigen centen zonder er iets voor te moeten doen qua documenten. Damn damn...
Terug en wel van mijn reis naar Nepal ! Jullie hebben even moeten wachten op blognieuws maar het internet in Nepal is nog steeds wat beperkt en dus moeilijk om tijdens een vol reisprogramma te internetten.
Nepal was een zalig tussendoortje na mijn korte 2 weken in Gurgaon / Delhi. Even ademhalen bij de Noorderburen, niet aangestaard worden, veel rugzaktoeristen, kortom een plaats waar ik me op mijn gemak voelde. Nepali zijn aardig en vriendelijk ! De enkele woorden die ik geleerd heb : namaste = begroeting jam jam = let's go ! danjebad = dank je wel kalo chia = zwarte thee kalo coffee = zwarte koffie gore = paard pani = water
Vrijdag 29 maart bracht Bunty ons naar de luchthaven voor onze vlucht naar Kathmandu Tribhuvan international airport. De administratie in India is een echte rompslomp en ze controleren wel 10x op verschillende plaatsen je boarding ticket en je paspoort. Bij de douane ga je door de detector maar dan nog moet je even een hokje binnen (vrouwen apart van mannen) om nog eens te voelen... Daarenboven krijg je een stempel op je handbaggage tag als die is goedgekeurd die dan nogmaals wordt gecontroleerd bij boarding. Natuurlijk hadden ze mijn stempel vergeten en ja dan nog eens je handbaggage doorsnuisteren... ongelooflijk! Je mag er gewoon niet bij stilstaan en je moet het allemaal ondergaan, hoe traag ze ook zijn en hoe erg het ook op je zenuwen werkt. That is the India way to go ... Ik denk dat hoe ingewikkelder ze het maken hoe belangrijker ze hun job vinden. Als het dan nog eens praktisch was e ... Zo kan je op een plaats links een volledige check hebben en rechts een deur vinden waar er helemaal geen controle is hehe.
De vlucht eindelijk op en daar gaan we. Ik zat naast een Canadese militaire die in Afhanistan dienst had gedaan en dat was ook interessant om te horen. Zij ging met een expeditie groepje de everest base camp trektocht maken. Daarvoor moet je een vlucht nemen naar Lukla, een van de meest gevaarlijke landingsbanen ter wereld... nice beginning... Maar dat is hun verhaal, de onze gaat als volgt:
Bij aankomst in de luchthaven van kathmandu moet je eerst een aankomstdocument invullen en dan ook een document voor als je nog een visum bij aankomst nodig hebt. Wat een rij toeristen!! maar ze werken er wel snel en efficiënt en dat is dan weer een verademing tegenover de werkwijze van hun zuiderburen. Gelukkig maar want anders zou je er een dag op je visum kunnen wachten ipv van een uurtje. We hadden wel een probleempje maar dat werd opgelost door Indische Rupee om te wisselen in USD waarmee we ons visum konden kopen. Geen euro's en slechts 9 USD op zak was niet zo een best idee om je visum te kopen. Indische Rupee vinden ze blijkbaar maar niets... Daar hadden we niet bij stilgestaan natuurlijk, zo iets typisch ons. We sliepen 3 nachten bij de Tibetaanse Boedhistische Stoepa Bodhnath (of Boudhanath), een van de heiligste boedhistische sites van Kathmandu en ook een juweeltje. Heel mooi en zo rustig desondanks de vele monniken en de talrijke toeristen die deze plaats komen bezoeken. We gingen er dagelijks heen voor de sfeer of om een drankje te benuttigen op een van de dakterrasjes met zicht op de stoepa. Natuurlijk hebben we ook durbar square bezocht, vol met tempeltjes en ook de plaats waar hun levende godin (de kumari) woont. Dat is een meisje dat bij geboorte wordt uitgekozen de godin te zijn omdat ze voldoet aan de perfecte gezichtskenmerken en andere... Wanneer ze haar maandstonden krijgt en een vrouw wordt vervalt haar status en is ze terug een gewone meid. Ook swayambunath kreeg van ons een bezoekje. Eveneens een heilige en beschermde site waar Boedhisme, Hindoeïsme en apen elkaar ontmoeten. Je hebt er een mooi zicht (indien niet overtrokken door uitlaatgassen van de stad) over kathmandu. Het hotel Shambeling was ook zalig rustig met mooie kamers, lekker eten, vriendelijk personeel... Hier at ik voor de 1e maal hun 2xdagelijks gerecht : Dal Bhat, bestaande uit rijst, een vegetarische curry (of es met kip ...), linzensoepje, zoete en zure pickles en wat groentjes. lekker maar toch niet voor dagelijks 2x per dag Ook de lekkerste beef burger gegeten hmmmm toch weer heel wat anders.
Op zondag vertrok Nicolas terug naar Delhi en ik bleef er nog een nachtje om dan op maandag naar het groepshotel te gaan. Centraal gelegen, tussen Durbar square en Thamil, de shoppingstraatjes. Tegen de middag kennis maken met de groep die er toch een lange vlucht op had zitten en ik lekker uitgerust klaar voor wat actie. Toffe mensen : Wendy, Anouk, Jolijn, Louise en Frank, Paulina en Robin, Wim en Pieter. Ik had een leuke groep gekozen Toch nog verder op mijn eentje terug Thamil ingetrokken dat ik nu ook al op mijn duimpje leerde kennen met de leuke plaatsjes voor een iced tea, koffie, wraps ... Ik was toch trots op mezelf dat ik mijn weg zo snel leerde in deze wirwar van straatjes. De volgende dag stond een bezoek aan Bodhnath, Swayambunath en Patchupatinath op het programma. Patchupatinath had ik nog niet gezien dus nog even mee op schok met de groep. Dit is een Hindoe heiligdom waar ze ook lijken verbranden. Dat vond ik niet zo schokkend als ik had gedacht om te zien. Hier zaten ook picture holy man... tja, geen echte heiligen maar goed om een foto van te nemen en een centje voor te betalen als je ze dan toch graag op foto wil.
Op weg naar Pokhara, de chill plaats met leuke winkeltjes, rustige sfeer waar de trekkers beginnen en/of terugkomen van een trektocht in de Himalaya. Dat was ook onze startplaats voor de Gorepani Circle van 5 dagen, een trektocht langs kleine bergdorpjes waarbij je kennis maakt met de lokale bevolking en hun hard leven en met mooi uitzicht op het Annapurna bergmassief. Slapen deden we in zeer eenvoudige accommodaties met Nepali hot shower ! (koud dus) hehe, wel erg leuke ervaringen zoals douchen met een kaars in het douchehokje... De 1e dag wandelen van Nayapul (1080m) naar Tirkhedunga (1540m), vooral stijgen en soms eens nepali flat (licht stijgend of op en neer). Gelukkig maar dat we dragers hadden. Sterke mannen! het bergvolk draagt letterlijk alles op hun rug... Dag 2 naar Ghorepani (2750m) was de volle 7 uur trappen omhoog, samen met ezeltjes, paarden..., maar dan word je wel beloond met uitzicht op de bergen door Rhododendronbossen. Dag 3 eerst een vroege klim naar Poon Hill ( een uur omhoog tot 3193m) met zonsopgang en een warm kopje thee, waarna een stevig ontbijt en verder wandelen naar Tadapani (2590m), terug door een prachtige omgeving van Rhododendronbossen met mooie verzichten op de bergen. Dit keer een mix van omhoog, nepali flat en dalen. In Tadapani hadden Anouk en ik een kamer met een prachtig zicht op de Modi Khola vallei, de Maccapuchare berg en de Annapurna 1. En dit alles vanuit ons bedje ... zaaalig opstaan na een moeilijke nacht met naast ons een Brits koppel die altijd maar tegen de "muur" zat waardoor mijn bed en de vloer ook mee deinde bij elke stap of duw pfff. Dag 4 was een daling naar tot 1170m aiai de knieën naar ons laatste plaatse Sayuli Bazar. Hier hadden we een spetterende avond beginnende met Dal Bhat met de handen eten (ik heb gewonnen) en verder gaande met kampvuur, Roxy, bier en dans ! Ik was toch weer de ster van het dansen hehe. Nepali dansen is een makkie. De laatste dag was een makkelijke 2 uur wandelen naar Nayapul waarna we met busje terug naar Pokhara reden.
Een leuke tocht en het geeft zin in meer misschien komt er nog wel een Anapurna circuit aan of de mount everest base camp? we zien wel maar het idee om terug naar de bergen te gaan lonkt wel.
Na Pokhora komen we aan de 3e fase van de reis namelijk Chitwan NP. In dit Nationale Park heb je de kans om neushoorns te zien, olifanten, herten, krokodillen, en dan veel moelijker de lippenbeer en nog veeeel moeilijker ... de tijger. Op een wandelsafari kwamen we bijna in botsing met een gezin neushoorns en dat was wel erg spannend. Je hoorde ze snuiven en rollen in het water maar waren ze nadien onze kant op gewandeld dan hadden we misschien minder geluk. Met zo een zware reus kom je liever niet in contact... Wel een niet te vergeten moment alsook de tijgerpootjes dat we gezien hebben, mama en baby sporen. Helaas geen zicht op het prachtige dier maar toch eveneens mooi. (denken we dat we geluk hadden tot ik terug op het vliegtuig zat met naast me 2 Zweden die op 20 meter afstand een tijger gezien hebben! hoe groot is de kans als je weet dat er slechts 100 dieren van zijn in Chitwan). Daarnaast ook een bad genomen met een olifant en op een ritje gemaakt door de jungle. Erg wiebelig moet ik zeggen. Naar mijn gevoel ook nogal 2strijdig. De olifanten worden tam gemaakt van kleinsaf en dat moet toch ook erg zijn voor die kleintjes (zoals gewoon raken aan vuur) met hun poot aan een ketting vasthangen etc... maar je weet ook dat hun verzorgers er dol op zijn en ze goed verzorgen. Tja, de olifanten zijn er tenminste nog ... dat maakt het misschien iets goed ? Chitwan was wel een erg warme plek met veel muggen... dus ik was toch blij er terug weg te zijn. Misschien ook omdat ik al veel dieren in Afrika heb gezien dat het bij mij geen erg grote indruk maakte hoewel het een mooie plaats is. Anderen vinden het zeker wel fantastisch, zeker dan de ervaring met de olifanten.
Na Chitwan terug naar Kathmandu voor het laatste avondmaal met de groep en een paar lekkere drankjes in de bars van de stad. Mooie afsluiter en hop terug naar Gurgaon.
Maandag rustig aan, veel gelezen en ook een nieuwe betere supermarkt ontdekt in gurgaon, spencers! Je vindt er alles behalve bouillon blokjes... Damn.
Vandaag, dinsdag, was een drukke dag om Delhi te leren kennen samen met Amelie. Om 10h in de Hyatt zijn voor koffie en gebak om de dames van Delhi connection te leren kennen. Zij organiseren heel veel activiteiten waarbij je de dagelijkse dingen leert kennen en connecties maakt. Leuke babbel gehad met een paar leeftijdsgenoten dus het is heel goed meegevallen.
Daarna spot goedkoop (30 euro voor 4 broeken, 3 tshirts, hemdje en 2 paar schoenen) gaan shoppen in sarojini market, lunchen in lodi restaurant, een leuke boekenwinkel gezien waar ik een gids over Nepal heb gekocht en een leuk boekje insider tips over Delhi en ernaast in een klein winkeltje, waar ik na het zien van de dievries/frigo toch wat
angst had, Belgische hesp gekocht en geitenkaas!! Deze avond werd holi gestart met ritmische muziek en het aansteken van het vuur.
Zaaaalige dag !
Morgen is het holi = het vieren van de lente.
En gaan we naar holi cow festival!!!! Moet je Es' afbeeldingen van zoeken op Google. Ze zijn zot en wij morgen ook...
Happy holi en may the coulours fill your life with happiness ! X
Holi cow ging niet door vandaag wegens veiligheidsredenen... dus gingen we naar holiguns !! leuk feestje, niet te veel volk en lots lots of colours!!!!! leuke fotos van zie op facebook. Na een scrubbeurt en goed wasje zien we er nog steeds wat paarsjes uit maar dat gaat weg na 2 dagen Opnieuw een leuke dag.
Morgen rustig aan en baggage maken voor het vertrek op vrijdag naar nepal.
We hebben een nieuw appartement gehuurd en dat staat gelijk aan vuil met veel foutjes ... Dus na zelf wat poetsen hebben we ook sinds maandag onze poetsvrouw: Lucky ! Ze komt elke weekdag van 7u30 tot wanneer ze klaar is - nu laat ik ze blijven tot 9u en dan zien we wel. We houden onze zaterdag en zondag vrij want elke weekdag om 7u30 instructies geven en achter haar aan lopen is al voldoende. Lang leve onze Belgische poetsvrouwen want hoewel het misschien niet altijd is hoe je het zelf wil ... Ze weten toch wel hoe ze moeten poetsen. Lucky dus niet en je moet alles eerst tonen voor ze het zelf doet en dan nog zal ze het anders doen. Zo komt het dat wanneer ze iets "gepoetst" heeft, het nog steeds vuil is en ze het dus de volgende dag of erna opnieuw mag doen. Dat zal dus zo blijven tot ze het goed doet. Je kan ze ook niet alleen laten want dan doen ze niets of het is nog niet echt te vertrouwen en bovendien spreekt ze geen Engels dus Hindi leren staat voorop mijn agenda. Nu alleen vinden waar en hoe... Om 7u30 fris en monter zijn blijft nu nog een opgave want mijn verkoudheid en slaapnood blijft toch wat aanmodderen.
Bovenstaande klinkt verwaand maar hier moet je iemand in huis hebben... De meesten hebben zelfs iemand die bij hen woont in een apart kamertje en altijd blijft behalve op zondag. We hopen nu alleen dat ze blijft komen want dat kan ook op een dag niet meer het geval zijn. En we kunnen ze wel goed gebruiken want wie in België denkt dat ze na een week dringend moeten afstoffen ... Gurgaon, Delhi en omgeving is gewoon een grote stofwolk. Nog maar net klaar en hop daar is het weer.
Op dinsdag met Bunty naar Delhi rijden maar tijdens de week is het verkeer om gek van te
worden... dan doe je er tot New Delhi wel 1 uur 40 min over ! Gurgaon heeft een goede ligging voor Nicolas zijn werk maar momenteel is het voor mij nog niet zo top... Spits begint hier van 8u tot 11u en dan opnieuw vanaf 16u tot 20u.
De vrouwen op Nicolas zijn werk hadden Connaught place aangeraden om naar toe te gaan dus hop ik naar daar maar bleek toch niet zo een goed idee te zijn. De openingsuren van winkels zijn ook heel bizar bijvoorbeeld en moeilijk om te weten wanneer precies. Blijkbaar gaan op deze plaats de winkels open vanaf 12u dus was ik een half uur te vroeg en bovendien loopt het hier vol ! met mannen. Not a good idea dus mijn eerste city escape op mijn eentje ging in mineur. Als ik hier nog terugkom dan beslist niet meer alleen want ik had nog maar 5 stappen gezet en ik werd 4x aangesproken door een man en aangepaapt (nog nooit werd ik zo erg aangegaapt...) door verschillende mannen. Toen ik een koffie shop wou binnen vluchten had ik een man mee maar die bleek nog wel ok te zijn en goed om wat local info van te verzamelen zoals leren over de Kashmier wol dat was toch interessant. Sommige mannen wilden hun Engels oefenen en dan kreeg ik te horen ... You look like a moviestar ! Waarom ? Because I am white ?
Je hebt verschillende kwaliteiten in Kashmier. De wol komt van de hals of van de borst van de kashmirgeit. De halswol is lichter en daar worden de lichte sjaals van gemaakt (alleen handgeweven), de borstwol houdt het dier warm en daar worden de warme sjaals van gemaakt (hand of machinaal geweven). Lekker zachte wol en behoort tot de duurste wol ter wereld! Andere weetjes: Vanaf april wordt het hier heet en is vluchten naar het noorden toch de voorkeur van velen. Juli en augustus zijn de moesson maanden waar er dan ook vaak dengue voorkomt waarvan augustus voor velen de ergste maand is ... dus opnieuw vluchten met onze bezoekers of ze willen nooit meer terugkomen Ze lijken ook allemaal op elkaar, zeker de Sikh's... ik heb waarschijnlijk, of dat denk ik toch, dezelfde Sikh gezien als vrijdag op het ambassade feestje maar misschien ook niet... O en ik ben groter dan de doorsnee Indiër
Na lunch in het Amber restaurant, ze werken hier zeker met 10 man en er zit geen
kat!, was ik blij uit deze drukke plaats weg te kunnen en trok ik naar de lodhi gardens. Een enorme mooie grote tuin met tombes waar iedereen in het gras komt uitrusten.
Na deze aangename afsluiter van de dag trok ik terug naar Gurgaon om te bezinnen over de dag. Het was een dag met mix feelings want ik was blij eens weg te zijn en Delhi te kunnen ontdekken maar ook teleurgesteld in hoe een blanke vrouw wordt lastiggevallen al dan niet verbaal. En ik ben al wat gewoon ondertussen... Nadien hoorde ik Amelie (Belgisch koppel in Delhi) en zei dat ze hier in het begin ook erg veel problemen mee had en dat ze nadien een boek had gelezen over hoe hier mee om te gaan. Je moet eigenlijk denken dat je in een ballon loopt en dus al dit van je afschermen maar het duurt wel even voor je dit trucje onder de knie hebt... Ik kijk al uit naar mijn ballon
Verder tijdens de weekdagen gebeurde er niet veel behalve een tel. nr proberen aan te schaffen, gaan lunchen in cybercity bij Nicolas (waar veel blanken lopen), eten kopen maar nog niet de goede supermarkt gevonden en hier wat lummelen en een blog maken! Op vrijdagavond ben ik bij Nicolas iets gaan drinken met zijn werk collega's (allemaal vriendelijke mensen) en nadien gaan eten in de garden of eden, Magique restaurant! heel lekker eten en leuk buiten zitten. Je waant je hier zo in een andere wereld met een cool deuntje op de achtergrond. Op zaterdagnamiddag zijn we een uurtje gaan vrijwilligen bij de de Allianz Francaise (een bijeenkomst van een aantal Franssprekende landen die zich voorstellen aan het Indisch publiek (vooral studenten die Frans leren). Bij België kon je wafels eten voor 50 rupee hehe en ze waren ook lekker! Leuk om verder contact te maken met andere Belgen maar verder te warm buiten in de zon staan ... Toch wennen hoor die warmte. Nu zitten we aan 35 graden en het blijft nu klimmen... Nadien een Sikh tempel bezocht wat toch ook indrukwekkend was. Er was gelukkig wel een info centrum bij de tempel waar je als toerist eerst een beetje info kreeg over de gewoontes binnen de tempel en waar je je schoenen kon laten staan. Je gaat namelijk blootsvoets binnen en met het haar bedekt. Als vrouw kan je een sjaal aandoen en als man een hoofddoekje. Binnen de tempel heb je het heilige schrijn en zijn er tijdens een ceremonie 3 mannen aan het zingen. Erg rustgevend! Je kan er dan ook even gaan zitten en bezinnen als je wil maar zo niet loop je gewoon terug naar buiten. Daar krijg je een schepje eten als een schenking aan iedereen. Sikh's geloven in 1 God maar er is geen afbeelding van en idereen is gelijk dus niet zoals het hindoeïsme. Er wordt dus ook eten gegeven aan de armen, de ongenaakbaren... Daarnaast heb je een grote plas water dat als heilig wordt beschouwd en waar sommige sikh's in baden. Dit dus even een korte rondleiding
Vandaag dan, zondag, zijn we gaan brunchen bij Amélie, Manu en hun 7 maand oude zoontje Matheo. Stokbrood, kaas, hesp, worst, eitjes, spek, croissants, fruitsalade ... mmmm heerlijk gegeten en ook pannenkoeken mee naar huis genomen voor morgenochtend als ontbijt!! zaalig.
oooo en vandaag zagen we een fietser met een aap achterop, gewoon als passagier...
Wat staat er komende week op de planning: dinsdag shoppen en ontdekken met Amélie, woensdag HOLI !!!!!!! en vrijdag vertrekken we naar Kathmandu, Nepal. Nicolas komt dan de zondag terug en ik maak een rondreis in Nepal met Shoestring: www.shoestring.be / avontuurlijk Nepal
Op donderdagavond 14 maart om 23 uur (+4u30 tijdverschil) kwam ik aan in Delhi
Indira Ghandi international airport en werd ik enthousiast ontvangen door
Nicolas en door onze chauffeur Bunty!
Na lekker lang slapen (met oordoppen want stilte is hier zo
goed als onbestaande tenzij je in een 5* hotel verblijft) en uitpakken
vertrokken we naar een feest van de Belgische ambassade waar de Duvel en Leffe
ons toch wel gesmaakt hebben. Er zijn +- 60 Belgen in Delhi maar de opkomst
bestond ook uit Indiërs, Spaans sprekenden, Zweden, Fransen Na met enkelen
kennis gemaakt te hebben kregen we een fles Duvel cadeau van een dronken Sikh
en ontfermden we ons over een 2e eenzame fles waarna we ons
stilletjes maar waardig terugtrokken. We hebben er onder andere een koppel
ontmoet die wat langer dan voorzien in Delhi woonden dus toen ik vaststelde dat
ze hier toch wel gelukkig moeten zijn kreeg ik met een glimlacht terug dat gelukkig
een groot woord is. Nu ja, de man leek me enthousiaster want hij had 2 jaar
geleden een motor gekocht waar hij ontzettend blij mee is in dit verkeer.
Misschien de midlife crisis ? want als buitenlander rijden in Delhi maar nog
vooral in Gurgaon tijdens weekdagen betekent zo goed als een zelfmoordpoging.
Wacht tot jullie op bezoek komen. De 1e dag doe je je ogen dicht! Hier
gelden er geen verkeersregels die maken ze gewoon zelf, bijvoorbeeld een grote
auto is belangrijker dan een kleine auto en als voetganger moet je gewoon zien te
overleven. Naast autos, motos, fietsers en voetgangers heb je dan ook nog de
koeien en varkens nogal chaotisch niet? In het weekend echter is het veel
rustiger en waagt Nicolas zich zelfs al op de weg (voor zover gekend). Zijn
rijstijl past hier nog goed en het lijkt me dat Delhis verkeer overwinnen een mannendroom
moet zijn Voorlopig zeg ik nog graag nee tegen zelf rijden en enthousiast ja
tegen Bunty.
Op zaterdag was het wakker worden met een flinke verkoudheid
want die 25 graden verschil was er misschien toch te veel aan. Hoe dan ook, we
trokken erop uit richting New Delhi waar we eerst een bezoek brachten aan Hauz
Khas. Dit is 1 van de zeldzame plaatsen in Delhi waar het aangenaam vertoeven
is op een dakterrasje met uitzicht op een groene omgeving. Bovendien heb je hier
kleine Bohemian winkeltjes dus hier kom ik zeker nog terug. Nadien bezochten we
ook Khan market met zijn vele winkels voor interieur, kledij, Hifi en vonden
we een heerlijk Frans bakkerijtje met echt stokbrood! De vondst na mijn 2 dagen
hier en voor Nicolas na 2 maanden Ocharme!
Zondagvoormiddag brachten we een bezoek aan 1 van de zovele
shoppingmalls, Ambience mall. Een goede plaats voor sportkledij,
Hifi-elektro-multimedia u heeft goed gekozen! en kappers om Nicolas zijn ondertussen flink
gegroeide haardos bij te knippen. Na een immens uitgebreide brunch in het Leela
Kempinski hotel trokken we terug naar New Delhi om te wandelen langs Rajpath (=
koningsweg). Dit is de boulevard tussen de India Gate en het presidentieel
paleis. Hier komt iedereen uitrusten, cricket spelen, waterplonzen in de
fonteinen etc Je kan er snacks kopen en drankjes (die over datum zijn maar
toch zeker de dorst lessen ). Bij terugkomst in Gurgaon nog even stoppen in
Sahara mall, de enige plaats waar je een Sim kaart kan kopen bij Airtel.
Je kan haast niet geloven dat een Sim kaart aanschaffen zo
een moeilijk gegeven is maar echt, dit is ongelooflijk! Ik zelf kan er geen
kopen want ik ben nog niet geregistreerd als inwoner van India dus is dit
Nicolas zijn werkje. Naast het invullen van papieren moet je ook een identiteitsbewijs
+ bewijs van woonst en bankkaart kunnen aantonen + pasfotos mee hebben. Dat volstaat
dan nog niet. Je moet ook een persoon kunnen opgeven die hier woont (vb collega
van Nicolas) en die persoon wordt dan eerst gecontacteerd met de vraag of hij
jou wel degelijk kent. Zo ja dan begint het registreren en na 3
dagen krijg je een sms op het opgegeven nummer (Nicolas in dit geval) dat het
registreren kan beginnen en bel je naar een nummer van Airtel waar je de
persoonlijke vragen van op het formulier moet kunnen beantwoorden. Heb je dit
goed gedaan dan krijg je de volgende dag een berichtje op je nieuw nummer dat
je aangesloten bent. Heb je echter een microchip nodig voor vb Iphone dan
krijg je dit niet onmiddellijk want dat kost meer geld voor Airtel dan een
gewone simkaart. Dus moet je nog eens naar het kantoor gaan en opnieuw je
identiteit kunnen bewijzen vooraleer je er eentje krijgt. Zijn wij de enigen
die dit erover vinden? Administratie in India blijkt een doolhof van straatjes
te zijn die je met geduld moet afleggen en je vooral dient te zorgen altijd alle mogelijke bewijzen + pasfotos bij de hand te hebben.
Ik ben blij mijn Indisch tel. nummer te kunnen opgeven (Welkom bij Airtel !) : +91 9871414866 Nicolas zijn nummer is +91 9560857711
Mijn 1e weekend in India sluit ik eerder Westers af met een vleugje India
In september 2012 kreeg Nicolas een voorstel om zijn werkzaamheden in het bedrijf Michael Page verder te zetten in India, meerbepaald in Gurgaon. Na een erg kort bezoek (3 dagen) hebben we deze uitdaging aangenomen en op 4 januari 2013 vertrok hij naar Delhi. Ik zelf ben op 14 maart 2013 in Delhi aangekomen.
Voorbereiding vertrek:
Veel tijd om samen ons vertrek voor te bereiden hadden we niet. We kwamen terug eind november van een prachtige reis door Patagonië en dan hadden we een maand de tijd om het visum en andere administratie te regelen voor Nicolas. Kerst en Nieuwjaar met familie konden we nog meemaken en ondertussen ook vrienden bezoeken. Ik zelf werkte voltijds tot en met 28 februari 2013, vanaf 1 maart was ik op vrije voet... Op 1 maart kwam de verhuisfirma onze meubels en gerief inpakken die we in een container lieten opsturen naar India. En toen was het huis vrijwel leeg. Op dat moment voelt dat heel raar. We woonden er graag, aan Portus Ganda, op 2 minuten wandelen van Station Dampoort en op 10 minuutjes wandelen van het centrum dus een zaaaaalige ligging in Gent. Het stads en buren lawaai wel meerekenen... Enkele bijkomende taken in die tijd was ons huis verhuren (in 3 dagen tijd vonden we onze huurders!!), het huis in orde maken voor verhuur (dankzij mijn ouders, Simon en andere supermannen is dat aardig goed gelukt), mijn administratie in orde brengen, familie en vrienden bezoeken... Tegen 14 maart was ik doodmoe, gestresst en had ik geen tijd genomen om mentaal afscheid te nemen. Alles ging ontzettend snel!
Hoewel ik toch erg zelfstandig ben en vaak reis (al dan niet alleen) vind ik het toch moeilijk om mijn familie en vrienden achter te laten, vooral mijn neefje Lucas want 2 jaar is zo een leuke leeftijd! Ik zal het missen hem te zien opgroeien en veranderen. Bovendien ben ik een grote liefhebber van knuffelen, minimum 1x per dag is een must! Nu kan ik alleen Nicolas nog knuffelen dus dat is big time aanpassen...
Woonst in Gurgaon:
Ondertussen kon Nicolas het leven hier al wat opsnuiven, bouwde hij al een, tot nog toe kleine, vriendenkring op en zocht hij naar een woonst. De 1e maanden woonde hij in een soort van service flat (in Gurgaon) inclusief ontbijt en avondmaal. Een grote storende factor daar waren de talrijke honden op alle hoeken van de straat die een constant nachtlawaai veroorzaken.
Nu wonen we in een nieuw appartement in Gurgaon zonder honden op straat maar wel eentje in het appartement boven ons. Zijn nagels lijken wel op het geluid van trippelende ratten dus eerst dacht ik dat we ongedierte hadden in de plafonds maar de vloeren zijn van marmer en je hoort er alles door ! Het appartement is ruim en elke slaapkamer (4) heeft een eigen badkamer. We hebben een oven, microgolf, wasmachine... van alles. De nadelen zijn dat Indiers erg snel werken maar dat er altijd iets fout is of fout gaat... Je kan het vergelijken met de hotels in Noord Afrika bijvoorbeeld Tunesië (goede vergelijking van een vriendin). Ze bouwen en bouwen en werken af maar gunnen het gebouw geen tijd om uit te drogen of zaken goed aan te sluiten dus binnen de 2 jaar mogen ze opnieuw verbouwen omdat het beschimmeld is , rot of gewoon kapot is. Schilderen en metsen doen ze naar believen, gelijk waar en met volle enthousiasme. Zo komt het dat je door bepaalde ramen niet kunt kijken door de verf of cement, dat er deuren niet kunnen sluiten, je meermaals een kortsluiting hebt, de watertoevoer naar de wasmachine niet werkt en doorsijpelt ... Zo zat ik ook buiten deze namiddag toen er plots een enorme rook uit de schoorstenen van de garage kwam. Ik dacht eerst dat het rook van vuur was maar het was slijpstof door de werken daar beneden. Zo waren er ook jongeren aan het voetballen toen er plots een luid geklingel van het bovenste verdiep (30e of zo) van 1 van de blokken kwam en naar boven kijkend je enorme stukken glas naar beneden zag komen!!! ZOT ZIJN ZE !!! Gelukkig raakte niemand gewond. Toen ik terug naar het appartement ging zei er een jongen van het 4e verdiep (wij wonen op het 14e) dat ik de ramen moest dicht houden want in blok H hadden ze apen gezien die in een appartement waren binnen gedrongen en ook iemand had gebeten! Zou die dan apendol worden?
Ons adres: M142, Park Place, Golf Course Road, DLF Phase V, Gurgaon, Haryana, 122002
M142 = gebouw M, appartement nummer 142 Park Place = de naam van het complex bestaande uit appartementsblokken (van A tot H) DLF Phase V = DLF staat voor de onderneming die het stadsdeel bouwt namelijk Delhi Leasing and Finance, en Phase V is het stadsdeel Golf Course Road = de straat Gurgaon = de stad Haryana = de staat 122002 = postcode
Michael Page bevindt zich in DLF Phase II, DLF Cybercity! futuristisch he
De stad Gurgaon bestaat een 10 jaar ... het is hier enorm en de appartementsblokken rijzen als paddenstoelen in de lucht. Daarvoor was er hier alleen woestijn. De stad is gebouwd omdat Delhi zelf te klein werd en alle business naar deze plaats trok. Gurgaon is eerder Westers met een vleugje Indië maar er valt hier niets te zien en niets te beleven behalve dan de gigantische shoppingmalls en kantoorcomplexen. Voor Nicolas is deze ligging ideaal om te gaan werken (20 minuutjes rijden) maar als je hier niet werkt dan is het leven hier echt saai. Althans voor mij... Wie woont er in Gurgaon : de rijke Indiërs en expats.
De naam van de blog werd vernoemd naar een boek dat ik aan het lezen ben : City of Djinns, geschreven door William Dalrymple. Volgens het boek is Delhi een stad van de Djinns.
Een djinn (Arabisch: جن)is een onzichtbaar wezen, dat volgens Islamitische overleveringen, die aan bod komen in de Koran, bezit kan nemen van mensen. De djinn komt echter ook buiten de Koran veelvuldig voor in verhalen, maar dan als magisch wezen dat wensen vervult.
Djinns zijn geestelijke, onzichtbare wezens die goede en slechte eigenschappen hebben. Wezens, geschapen uit rookloos vuur, die met de mensen op aarde leven, maar door hen niet gezien kunnen worden. Zij hebben net als de mens een vrije wil en zullen op de Dag der Opstanding door Allah worden afgerekend en vervolgens worden beloond of bestraft.
Deze wezens zullen we dus zelf moeten ontdekken en wie weet...
Ihave chosen the name of my blog while reading the book City of Djinns, by William Dalrymple. According to the book Delhi is a city of Djinns and we will have to figure that out !... A djinn is an invisable creature that can have good or bad capacities. Creatures created out of smokeless fire, living together with the people on earth, but can not be seen by them.
en een palm.
Een nieuwe vriendenkring opbouwen in een andere taal is moeilijker dan je denkt... En alweer een tijd geleden maar toch nog eens een serieuze zandstorm over ons heen krijgen was ook even spannend. Dan lijkt het hier altijd of de wereld vergaat! 
