tijd doorbrengen met familie en vrienden, genieten van onze lekkere keuken, de frisse zeelucht opsnuiven, De mooie stad Gent terugzien en een leuk openlucht feestje meemaken. Dat kan allemaal in België. Zo een klein land maar zo veel te bieden ... Het was ook mijn eerste kennismaking met Lio, mijn metekindje Zo een schattige mollie en het klikte onmiddellijk hehe. Ook mijn neefje Lucas terug zien was zaaalig. Hij herkende me ook vrijwel direct, na een paar verlegen blikken kwam hij springen in mijn armen! Fantastisch gevoel. Hem heb ik het meest gemist en dat hij me niet vergeten is doet goed. En binnenkort heeft hij een broer dus ook dat is alweer geweldig. Mijn bezoek heeft me goed gedaan. De batterijen zijn opgeladen en binnen 3 maanden mag ik alweer genieten van al het lekkers en de vele knuffels.
Ik kon in tegenstelling tot de 1e maal nu wel met met een gerust hart vertrekken... Iedereen doet het goed, zijn nog gezond en herkennen me
De komende 3 weken India zullen terug vochtig en warm zijn ! Ik zie nu al af ... maar eens plannen maken voor dit jaar, vrienden hier zien en dan zijn mijn ouders er voor 2 weekjes. Terug wat rondreizen dus
Terwijl de mannen richting de hills trekken, verkennen Helene en mezelf Delhi. De Lotus tempel, Old Delhi, Sikh tempel, Mahatma Ghandi museum ...
Delhi by bike was een must do om de echte old Delhi sfeer op te snuiven. De tocht was nog maar net begonnen en op je nuchtere maag om 6h30 's morgens krijg je een busje volgeladen met stukken vlees voorgeschoteld, sta je oog in oog met kippen die een kopje kleiner worden gemaakt, wordt er verse chai gekookt op straat, kom je langs een hoopje koeiestront hier en daar, ontwaken de bedelaars etc... Het is geen relaxte fiestrit zoals we die thuis kennen maar het is een avontuurtje om te fietsen in oud Delhi!
Met zijn allen trekken we nog verder voor een mooie afsluiter van de reis naar Varanasi en Udaipur. Varanasi, gelegen aan de heilige rivier de Ganges ontvangt zijn bezoekers met open armen wat ik zeker uitzonderlijk vind aangezien de toevloed van toeristen... Toch blijven de mensen er aardig en beleefd. Zelfs de bedelaars maken grapjes en lachen je toe ook al laat je hen duidelijk weten niets te kopen. Door de regen stond de Ganges te hoog om een boottocht te kunnen maken en dat maakt het plaatje helaas wel compleet. Een extra ter compensatie was een aarti van heel dichtbij te kunnen bewonderen. Een dagelijks ritueel aan de Ganges dat je anders enkel vanuit de boot kan waarnemen. De smalle straatjes vol koeien zorgen voor een ware hindernis, liefst met gesloten schoenen af te leggen ...
Udaipur was een verrassing in vergelijking met de andere steden. Gelegen aan 1 van de 7 meren die de stad rijk is, heerst er een Zuid Europese sfeer. Leuke dakterrasjes op de talrijke haveli's (rijke koopmanswoningen), mooie sfeerverlichting en een nacht in het Taj Lake palace (Octopussy) !!!! maakten het een zaalige en romantische afsluiter.
5 Maanden in India en ik verlang naar België , echt verlangen naar het simpele en gemakkelijke leven die we anders zo vanzelfsprekend en soms ook saai vinden ... maar dat in vergelijking met het hectische en kritische India, een paradijs is. Ik had nooit gedacht dat ik dit zou neerschrijven maar voila het staat er hehe. Zondag kom ik voor 2 weekjes naar huis en daarna ben ik er graag terug
TONIGHT, as I waved my high heel in the face of a bewildered taxi driver, I thought suddenly: I am absolutely nuts in India. It's a thought I have often. Someone or something is always going nuts, and quite often it's me
I was trying to get a taxi driver to take me home, a mere 500 metres away, but it was pouring with rain and my shoes were oh-so-high, and it was late. He, of course, was having none of it; no amount of shoe-waving and sad-facing from a wild-haired firangi was changing his mind, when suddenly I remembered the magic trick - pay more than you should. "Arre, bhai sahab,50 rupees to Altamount Road? Please?" And off we went.
I have lived in Mumbai for almost three years. It was my choice to come - I wanted offshore experience in my media career and India was the only country looking to hire - and I wanted a change. I needed something new, exciting, thrilling, terrifying. And India gave that to me in spades. In fact, she turned it all the way up to 11. And then she turned it up a little more.
To outsiders, living in India has a particular kind of glamour attached to it, a special sparkle that sees people crowding around me at parties. "You live in India? My God, really? I could never do that. What's it like?" The closest I have come to answering that question is that it's like being in a very intense, extremely dysfunctional relationship. India and I fight, we scream, we argue, we don't speak for days on end, but really, deep down, we love each other. She's a strange beast, this India. She hugs me, so tightly sometimes that I can't breathe, then she turns and punches me hard in the face, leaving me stunned. Then she hugs me again, and suddenly I know everything will be all right.
She wonders why I don't just "know" how things are done, why I argue with her about everything, why I judge, why I rail at injustice and then do nothing about it. She wonders how old I am, how much I earn, why I'm not married. (The poor census man looked at me, stunned, then asked in a faltering voice, "But madam, if you're not married then. who is the head of your household?") I wonder how she can stand by when small children are begging on corners, how she can let people foul up the streets so much that they are impossible to walk along, how she can allow such corruption, such injustice, such A LOT OF HONKING.
But she has taught me things. She has taught me to be brave, bold, independent, sometimes even fierce and terrifying. She has taught me to walk in another man's chappals, and ask questions a different way when at first the answer is no. She has taught me to accept the things I cannot change. She has taught me that there are always, always, two sides to every argument. And she was kind enough to let me come and stay.
She didn't make it easy though (but then, why should she?). The Foreigner Regional Registration Office, banks, mobile phone companies and rental agencies are drowning under piles of carbon paper, photocopies of passports (I always carry a minimum of three) and the soggy tissues of foreigners who fall to pieces in the face of maddening bureaucracy. What costs you 50 rupees one day might be 500 rupees the next, and nobody will tell you why. What you didn't need to bring yesterday, you suddenly need to bring today. Your signature doesn't look like your signature. And no, we can't help you. Come back tomorrow and see.
It's not easy being here, although I am spoiled by a maid who cooks for me, and a delivery service from everywhere that ensures I rarely have to wave my shoes at taxi drivers. I buy cheap flowers, trawl for gorgeous antiques, buy incredibly cheap books; I have long, boozy brunches in five-star hotels for the price of a nice bottle of wine at home, I have a very nice roof over my head . on the face of it, it would seem I have little to complain about. But then, I am stared at constantly, I have been spat on, sexually harassed, had my (covered) breasts videotaped as I walked through a market, had my drink spiked, been followed countless times. I have wept more here than I have ever in my life, out of frustration, anger, loneliness, the sheer hugeness of being here. But the longer I stay, the more I seem to relax, let go, let it be.
But I do often wonder why I'm here, especially when I'm tired, teary and homesick, my phone has been disconnected for the 19th time despite promises it would never happen again, when it's raining and no taxis will take me home. But then a willing ride always comes along, and we'll turn a corner and be suddenly in the midst of some banging, crashing mad festival full of colour, where everyone is dancing behind a slow-moving truck, and I won't have a clue what's going on but a mum holding a child will dance up to my window and point and smile and laugh, and I breathe out and think, really, my God, this is fantastic. This is India! I live in India! She hugs me, she punches me, and she hugs me again.
Yet I know won't ever belong here, not properly. I know this when I listen to girls discussing what colour blouses they should wear to their weddings - she's Gujarati, he's from the south, she's wearing a Keralan sari. I know when my friends give me house-hunting advice: "Look at the names of the people who already live there, then you'll know what kind of building it is." (Trouble is, I don't know my Kapoors from my Kapurs, my Sippys from my Sindhis, my Khans from my Jains). I know this when my lovely fruit man (who also delivers) begs me to taste a strawberry he is holding in his grubby hands and I have to say no, I can't eat it, I'll die. I know I will never belong because, as stupid as it sounds, being truly, properly Indian is in your DNA. I marvel at how incredibly well educated so many of them are, how they can all speak at least three languages and think it's no big deal, how they fit 1000 people into a train carriage meant for 300 and all stand together quite peacefully, how they know the songs from every Hindi film ever made, how they welcome anyone and everyone (even wild-haired, complaining firangis) into their homes for food, and chai, and more food.
I've seen terrible things - someone fall under a train, children with sliced-off ears, old, old men sitting in the rain nursing half-limbs while they beg, children covered in flies sleeping on the pavement, beggars with no legs weaving themselves through traffic on trolleys, men in lunghis working with their hands in tiny corridors with no fans in sky-high temperatures. I've read heartbreaking things, of gang rapes, corruption, environmental abuse. I've smelled smells that have stripped the inside of my nostrils, stepped over open sewers in markets, watched a goat being bled to death.
I've done things of which I am ashamed, things I never thought I would do. I have slapped a starving child away, I have turned my head in annoyance when beggars have tapped repeatedly on my taxi window, I have yelled at grown men in the face. I have been pinched and pinched back, with force. I have slapped, I have hit, I have pushed. I have screamed in anger. I have, at times, not recognised myself.
I've yelled at a man for kicking a dog, and yelled at a woman who pushed into a line ahead of me when I wasn't at all in a hurry. When a teenage beggar stood at the window of my taxi, saying "F. you madam" over and over, I told him to go f. himself and gave him the finger; once on the train I let a kid keep 100 rupees as change. I am kind and I am cold-hearted, I am fair and I am mean, I am delightful and I am downright rude. I am all of these at once and I distress myself wildly over it, but somehow, India accepts me. She has no time for navel-gazing foreigners; she just shoved everyone along a bit and made room for me. She has no time to dwell on my shortcomings, she just keeps moving along.
And then, and then. I've been to temples where I've sung along with old women who had no teeth, I've held countless smiling ink-marked babies for photos, I've had unknown aunties in saris smile and cup my face with their soft, wrinkled hands, I've made street vendors laugh when I've choked on their spicy food, I've danced through the streets at Ganpati, fervently sung the national anthem (phonetically) in cinemas, had designers make me dresses, I've met with CEOs and heads of companies just because I asked if I could. She hugs, she punches, she hugs again.
In short, I have been among the luckiest of the lucky. She keeps me on my toes, Ms India, and I have been blessed that she let me stay for a while. She wanted me to succeed here and she gave me grand opportunities and endless second chances. She willed me forward like a stern parent. She welcomed me. And when I leave, because I know I will one day, I will weep, because I will miss her terribly. And because I know she won't even notice that I am gone.
Ladakh was prachtig Rustig, spiritueel, vreedzaam, pure lucht, zon ... De tijd in Ladakh bestond uit een paar dagen Leh, rafting tochtje, Uletokpo en Nubra Valley. Naar Ladakh ga je voor de natuur en voor de talrijke boeddhistische kloosters of voor een sportieve vakantie zoals raften of een trektocht. Doe je het niet op de sportieve manier dan moet je van de kloosters houden en je verdiepen in het boedhisme en voor sommigen kan het dan een overdaad aan kloosters worden. Ik vond het prachtig en elk klooster heeft iets unieks. Of de ligging, of het interieur. En leuk om met rust gelaten te worden Leh heeft de winkeltjes, het raften een sportief intermezzo, Uletokpo regio (Alchi) prachtige kloosters en leuke overnachtingsplaats, Nubra Vallei de mooie natuur en kamelen! Om deze vallei te bereiken moet je wel een pas over van 5210 meter !! Maar hey, wat fietsers kunnen, kunnen wij zeker in de auto hehe. Veel fietsers en bikers gezien. Moet ook fantastisch zijn om het op deze manier te kunnen beleven.
De tijd met mijn broer zat er op en een dagje later ontvangen we David, Peter en Helene Een paar dagen stappen in Delhi met onze nieuwe funky bezoekers en 2 dagen later vertrekken we op roudtrip naar Agra, Fatehpur Sikri, Jaipur en Pushkar. Agra was de 2e maal maar de Taj Mahal en het Rode fort van Agra blijven een mooi tussendoortje. Het weer zat ons minder mee maar de verbazing onder de gasten was er wel ! Fantastisch begin
De dag erna op weg naar Jaipur met een tussenstop in Fatehpur Sikri, de dodenstad. Ooit een prachtige stad lijkt me en veel te zien maar my god, wat een gedoe bij de aanhangende moskee. Ook een prachtig stukje maar de aanval van moslims om geld uit ons te trommelen was er toch wel over. We wilden het op ons zelf doen dus werd ik maar uitgemaakt dat geld voor mij belangrijk was en aiai dan meegenomen door een "student" die het voor niets doet en die ons dan bij de familie brengt om er toch wat te kopen, wat we dan ook doen (mooie spulletjes uit marmer bijvoorbeeld)... Maar bij het verlaten dan nog geld laat betalen voor onze schoenen en een fooi vraagt en anderen die geld vragen of ons spullen willen laten kopen. Het was er eventjes te veel aan. Er was ook een feest in wording namelijk het vieren van het einde van de Ramadan. Misschien liepen ze allemaal hongerig en hadden ze te veel paan gekauwd om normaal te kunnen doen ... We zullen het daar op steken Niettemin wel een plaats om halt te houden onderweg.
Na dit avontuur doorrijden naar Jaipur voor een nachtje om de dag erna een kort stukje door te rijden naar Pushkar. 1 van de enige plaatsen waar een Brahma tempel staat en de plaats waar volgens de hindoes Brahma een lotus liet vallen en er zo het heilige meer is ontstaan. Hoewel het meer erg heilig is zijn de hindoes toch geen heilige boontjes... Als ze hun geloof zo streng volgen en geloven in het hiernamaals zal er voor deze mannen niet veel hiernamaals komen of als een rat misschien? Het verhaal : Bij aankomst onmiddellijk aangesproken worden door lokale mannen die je bloemblaadjes geven om in het meer te gooien maar die je dus onmiddellijk herkent als gidsen of als oplichters. Deze laat je links liggen en blij dat je bent dat je ze doorzien hebt! Tot je aan een punt komt waar ze doodgewoon zeggen dat het meer naar links is, toch even twijfelen maar dan tot de conclusie komen dat het waar is dus twijfels verdwijnen... Tot je foto's begint te nemen en eenzelfde man komt zeggen nee nee geen foto's voor je een puja doet!! Pas na de puja mag je foto's nemen maar hier je schoenen uit doen want is een heilige plaats en dan plots per persoon een man je meeneemt naar de rand van het water en je zegt dat ze je willen tonen hoe je een puja moet doen. Tja, ergens weet je het maar misschien toch nog twijfel naar de goedheid van de mens aan een heilig meer ... Tot je hen alles na zegt, zogezegd het gebed, wat in het begin grappig is maar je je uiteindelijk overgeeft aan de puja en lekker mee doet terwijl je wel verwacht dat je ze een fooi moet geven aan het einde ... maar tot je in de puja moet zeggen hoeveel je zal doneren want dat elke hindoe een donatie doet en als je dat niet doet je je familie geen goed doet en de puja niet echt is. Zeggen ze dat je 40 euro moet geven of 1000 rupee (dan weet je al dat ze er niets van kennen ...) en zeg je om er van af te zijn dat je in rupees iets zal geven aan het einde. Is dus niet voldoende want je moet ! het bedrag zeggen ... Tja dan weet je dat het tijd is om te staan maar je wil hen ook niet beledigen en geen ruzie maken aan een heilig meer dus denk je tja Lisa, je moet het maar weten... je zal dit je geen 2x laten lappen. Dus zeg ik 500 rupee, denkende dat je nadien gewoon 100 rupee zal doneren in de box. Tot je aan het eind van de puja je ogen open doet en je al een andere man met een doos voor je neus ziet. Tja dan zit je er wel bescheten natuurlijk en dan doe je het maar omdat je weet dat je stom bent en je jezelf straft voor je dommigheid. Dus ja 500 rupee en eerst wat heen en weer gediscussieer dat ik wel 1000 heb gezegd!! had niet veel geduurd of ik duwde hem het heilige water in ... Conclusie : 500 rupee armer.
Terug naar Jaipur waar David zot werd van de (half) edelstenen dus wij op zoek naar deze wonderen der natuur. Hier heel wat bezocht en het Teej festival kunnen meemaken Het vieren van de moesson en een optocht spotten met beschilderde olifanten, kamelen, dansers ... Leuk om mee te maken Nu terug sightseeing in Delhi en morgen Delhibycycle en rondtouren in de metro terug richting Gurgaon. Dat zal me nog wat worden denk ik.
Donderdag vertrekken we naar Varanasi en daarna nog Udaipur. Tot binnen een 2 weekjes x
25/06 - 16/07 Anton weg en Ladakh in het vooruitzicht
Je zou denken dat ik een druk leven heb hier om zo lang mijn blog te verwaarlozen ... En ik heb het de laatste weken inderdaad druk gehad. Met wat? Alledaagse dingen zoals eten halen voor de mannen en veel koken, hier en daar probleempjes in huis oplossen, sporten, Hindi lessen, naar Delhi rijden om de vriendinnen te zien en reizen plannen voor de vrienden en familie. Dit alles vol proppen van maandag tot vrijdag en de vele auto uren inbegrepen... De weekends waren ook telkens druk met uitgaan en met Anton Delhi bezoeken.
Bovendien zijn we een weekend naar Kerala gegaan, de palmbomen en regen tegemoet. Het was ietsje frisser dan hier en de regen voelde welkom aan. Wat uitrusten en boottochtjes maken op de backwaters Hoewel mijn dagen redelijk goed gevuld zijn is het toch niet zo spannend ... ik kijk uit naar de komst van mijn broer en de komende bezoekers om wat rond te reizen en terug actiever te worden. De tijd zal terug snel gaan en wie weet zal ik het licht zien wat ik het volgende jaar wil doen. ... .
Veel nieuwtjes heb ik niet ... Een kameel gezien op de weg maar tijdens het rijden valt er altijd wel iets leuks te zien. Je ziet, ik heb de laatste weken niet veel inspiratie kriebels gekregen maar dat zal hopelijk snel veranderen hehe.
Volgende week vertrek ik naar Ladakh en daarna breng ik nog een bezoekje aan Agra, Fatehpur Sikri, Jaipur, Pushkar, Varanasi en Udaipur. Goed gevulde 4 weken in India waarna ik 2 weekjes jullie kan overladen met knuffels en mij volproppen met heerlijk eten Belgian style
14/06 -24/06 enkele rustige weken in het vooruitzicht
Anthony is er sinds zaterdag om 4 weken als onze gast hier te wonen en ondertussen mee te werken bij Nicolas. Zondag zijn we samen enkele plaatsen in Delhi gaan verkennen en Anton bracht de regen mee!!! Zaaaalig verfrissend, net een Belgisch zomers weertje maar helaas van korte duur. Tegen eind deze week zou het opnieuw wat regenen, laten we hopen! Terwijl jullie thuis bevriezen en doorweekt zijn ben ik doorweekt van het zweet en verlang ik naar België De warmte zit ons in het lijf en we krijgen het er moeilijk uit. Lastig, echt waar. Volgend jaar probeer ik zo veel mogelijk naar het Noorden te vluchten of kom ik naar huis. Is zo veel leuker. De eerste regen bracht hier dan wel wat leuke straatbeelden op maar toch ook wat verontrustend als de straten letterlijk zwembaden worden. Maandag kon Anton nog niet mee gaan werken dus zijn we samen eten gaan kopen, gaan zwemmen en een pedicure gedaan hehe.
Verder stond Yoga nog op het programma en eens een pilates les met Laura. De koffieochtenden stromen leeg omdat veel expats hun termijn afgelopen hebben of naar huis vluchten voor een aantal weken. Woensdagnamiddag hadden we English tea time met de ladies in het mooie imperial hotel in Delhi. Donderdag terug Delhi in om samen met Amelie op zoek te gaan naar ons naaigerief. Zonder naaigerief terug gekomen want man wat is het moeilijk uit te leggen wat je nodig hebt als beginner als er geen enkele verkoper Engels spreekt... Stoffen uitkiezen daarentegen was wel super en mijn zus zou dit fantastisch vinden. 2 euro per meter stof bijvoorbeeld en vanalles hebben ze! Vrijdag ben ik dan samen met Laura een vrijwilligersproject gaan bezoeken met haar buurvrouw.
Delhi network werkt samen met een aantal ngo's die straatkinderen opvangen. De ngo die we bezocht hebben vangt de straatkinderen op die echt vooruit willen. Ze geven ze onderdak, eten, en ze gaan naar school waar ze engels en frans leren. Het is redelijk recent want de oudste zijn nu 18 jaar. Wat er hierna met hen zal gebeuren heb ik nog niet kunnen achterhalen. Ze zijn verdeeld in de kleintjes van 2 tot 6 jaar mix jongens en meisjes en dan de jongens van 6 tot ... Meisjes hebben ze nog niet apart maar dat zal er dan ook moeten komen. Ze zijn allemaal zo enthousiast en dat is mooi om te zien. Hopende op een mooiere toekomst voor hen ...
Verder hebben we een druk weekend achter de rug. Vrijdagavond was het soiree de la musique in Hauz Khas dus een avondje stappen tussen oa. Belgen. Zaterdag druk in de weer voor een avond onder de vrienden bij ons thuis. Wijn proeven met wat eten erbij. Een vriend die prachtig goed kan zingen en gitaar spelen als achtergrond muziek. Super! Zondag brunchen in de Oberoi delhi om de verjaardag van Laura te vieren.
En vandaag zijn het zoals wel wekelijks het geval is, problemen oplossen... mannen die constant in en uit lopen, denkend dat er geen probleem is maar het is er wel pffff Hier word ik zo gek van in India.
Nu ja het moet gebeuren en terwijl je bij ons alle mogelijke problemen in huis kan oplossen in 1 week tijd duurt het hier maanden... Ik verlang een beetje naar huis en het is maar goed dat we Anthony nog 3 weken hebben en dan mijn kleine broer en dan Nicolas zijn broer.
I am back Wat hebben we de laatste weken allemaal beleefd ... Veel !
Onze eerste logee was Nathalie waar ik de eerste dagen mee Delhi heb bezocht (toch plaatsjes die ze nog niet had gezien want was niet haar 1e x India). Toen ze aankwam hadden we de warmste dagen zo ver in Gurgaon/Delhi. Niet alleen de temperatuur die 48 graden haalde maar ook een hete wind die geen verkoeling bracht. En zweten dat ik gedaan heb... Waarom moeten ze toch allemaal tijdens de warmste maanden op bezoek komen? Jullie hunkeren naar warmte en ik naar verkoeling, het is toch altijd iets hehe. Nu ja tijdens die dagen toch veel plezier gehad en lekker gaan eten. Bovendien was ik erg blij terug een Belgische vriendin te zien waar je jezelf kan bij zijn
Dezelfde dag dat Nathalie naar Ladakh vertrok kwamen Lotte en Kim aan. Nieuwe slapers, nieuwe verhalen, veel knuffels. Met een druk programma voor de boeg want de volgende dag vertrokken we met zijn 3tjes naar Agra, de stad van de Taj Mahal (Unesco). De bekende Taj Mahal is een 17e eeuws mausoleum (graf monument) gebouwd door Shah Jahan voor zijn hoofdechtgenote (want de mogol hadden er veel meer dan 1tje) Mumtaz Mahal. Lief he ? misschien minder als je weet dat ze gestorven is tijdens het baren van zijn 14e kind... Maar dat waren andere tijden Het gebouw is prachtig en volledig in marmer. Door de hitte gingen we er zo laat mogelijk naar toe, rond 17u en dan nog was het te warm. De moeite waard om het te zien maar wel aangenamer te bezoeken bij mildere temperaturen. De gouden Sikh tempel van Amritsar stond hierna op het programma en wat een fantastische sfeer! (desondanks de stikkende hitte van 48 graden) De Sikh's zijn een indrukwekkend volk op te zien met hun tulbanden op maar het zijn ook erg vriendelijke en nieuwschierige mensen die iedereen als gelijk aanschouwen. Niet ver van de tempel heb je oa. ook de plaats waar er in 1919 380 Indiers geexecuteerd werden door de Britten... Nergens anders werden er zo veel foto's van ons genomen als in Amritsar. Maar wel op een vriendelijke manier waar je moeilijk nee kunt tegen zeggen. Bovendien konden we op onze beurt foto's van hen nemen dus win win. Naar Amritsar hebben we per trein gedaan en ook dat was een avontuurtje. Blij dat ik dat ook even heb gedaan. Als laatste reden we de bergen tegemoet naar Dharamsala en verbleven we in het dorpje mc load ganj. Daar waar de Dalai Lama woont Het geeft je toch wel een bijzonder gevoel om hier te zijn op slechts 5 minuutjes wandelen van de 14e spirituele leider van de Tibetanen. Wat genieten van de natuur en een trektocht maken om een prachtig zicht te aanschouwen op Dharamsala en omgeving hield ons daar vooral goed bezig. Met tegenzin was het vertrekken uit de frisse lucht en de vriendinnen terug laten vertrekken (heb van alles geprobeerd om ze hier te houden maar het is me niet gelukt ...).
Toch weer een goed vooruitzicht want Nathalie was terug uit Ladakh en samen zijn we tijgers gaan spotten in Jim Corbett NP. Een mooi park met vooral Indische toeristen (we waren de enige blanken). De safari's moet je als buitenlander ruim op tijd boeken want anders is er geen kans om een extra safari te doen ter plaatse, jammer want hadden we dat geweten deden we er toch wel 2 per dag. Nu ja het was niet anders en we hebben toch genoten van de omgeving. langoor apen gezien, roodkop makaken, veel vogels, herten en pauwen. 1 wilde olifant (terwijl je er anders een kudde kunt zien), een pootafdruk van een lippenbeer, tijgermarkeringen op bomen en pootafdrukken van tijgers maar helaas dit machtige dier niet gezien. De laatste safari hoorden we er 2 naar elkaar roepen en we waren zo dichtbij ... toch te laat geweest om er eentje te zien. Zal voor een volgende keer dan zijn
Nathalie terug naar huis en welkom aan Kristof en Lien. Met hen trokken we met zijn 4 naar het nog redelijk onbereisde Kashmir. Dit omdat het lang onveilig was door de oorlog tussen India en Pakistan om deze betwiste regio. Het is het Zwitserland van India met prachtige natuur gelegen in de himalaya. Hier rijden ze nog steeds te paard en is alles nog zo echt. De islam kan je hier niet anders dan respecteren want 98 procent van de bevolking is moslim. Moet wel gezegd zijn dat dit de meest vriendelijke en open moslims zijn tot nog toe gezien. Wij respecteren hen en op hun beurt respecteren ze ons. Zonder zich op te dringen en open voor andere bezoekende religies. Hopelijk blijft dit ook duren. Paardrijden, wandelen en de 2e hoogst gelegen kabelbaan ter wereld van Gulmarg bracht ons op 4100 m hoogte. Van hieruit een wondermooi zicht op de himalaya en op de Indiërs die voor het eerst in hun leven sneeuw zagen. Nog zo primitief zijn hun skimaterialen dat het grappig was ze bezig te zien. Op deze hoogte zit je op de line of control waar Nicolas en Kristof natuurlijk niet anders konden dan nog wat hoger te trekken om het zicht over Pakistan te aanschouwen, weliswaar op de line of control ... Bracht me ook een leuke foto op met 2 militairen en een geweer in mijn handen!! wie doet me dat na??
Een fantastische 3 weken dus en nu terug in Gurgaon. Nicolas gaan werken en ik mij bezig houden met het plannen van een volgende trip Ook volg ik nu een 12 uur durende naaicursus graad 1 ! Wie had dat ooit gedacht? Hopelijk heb ik morgen mijn rok af en zal het nog ok zijn ook om te dragen. hehe. Maandag naaigerief gaan kopen en stoffen. (wie ook wat wil ... het is hier blijkbaar spotgoedkoop dus melden voor het maandag is op e-mail).
Zaterdag komt Nicolas zijn neef voor 4 weken logeren en meewerken op het kantoor. We zullen terug leuke weken tegemoet gaan.
Het lijkt nog niet geleden dat ik voor de laptop zat maar we zijn al 3 weken verder ! aiai Wat hebben we in die tijd uitgespookt... even de terug in de tijd :
2 Mei niet veel soeps behalve het yoga uurtje dat altijd interessant is en een koffietje bij Ximena. De dag erna was ik ziekjes waarschijnlijk door de warmte dus na wat uitrusten en lang slapen kon ik toch het bed uit voor lunch bij Sita. Sita is de agent van Koning Aap in India. We waren uitgenodigd voor de lunch en om eens kennis te maken met de mensen op kantoor. Allemaal super vriendelijk! En nog een goed kantoor ook. Als ik in India verder wil in toerisme dan is dit mijn houvast. Lang leve de apen Hierna nog Laura laten kennis maken met Sarojini market voor de goedkope kleertjes en hop is al vrijdagavond met een stapje richting Saket mall voor een hapje en een drankje met de collega's van Nicolas. Zaterdag een drukke dag met in de ochtend onze eerste hindi les ! Namasté ! waarna hop richting de een van de grootste droge havens om onze spullen aan te wijzen en de documenten in orde te maken. En man man wat een mannenwereld. Ik was de enige vrouw (en dan nog blank) maar het was interessant om te zien. Die mannen moesten dan onze tv, dvd en playstation checken want we moeten daar natuurlijk taxen op betalen. hop alles uit halen waaronder mijn voorraad toiletgerief onderzoeken !!! Ik heb ze dan maar even op hun plaats gezet want die vuile handjes wil ik nu toch niet aan mijn spullen ze. Wel snikheet en na 2 uur waren we blij terug weg te rijden uit deze plaats richting Khan market voor een pizza. En zo begint het drukke programma ... s' Avonds uit eten met Laura, Amelie en de mannen in een heerlijk Frans restaurantje in GK1 (alles is hier met afkortingen e, ze zouden er een rapliedje van moeten maken). Genoten van de ricard, wijn en lekkere steak met frietjes en mayonaise !!!!
We hebben nu ook een maandelijkse bijeenkomst met ons groepje inclusief Aman en haar man: de wineclub tja, het is eerder een leuke bijeenkomst met de hoop een lekker wijntje te proeven. Deze 1e x was het thema Zuid Afrika bij de Zuid Afrikanen Laura en Neil en bijna geen Zuid Afrikaanse wijn te vinden. Bovendien hebben de wijnen het lastig om naar hier te komen want de hitte is al niet bevordelijk en dan ook nog eens de klojo's van Indiërs erbij die er niets van kennen en dus ook niets met respect behandelen, is het drinken van wijn hier niet zo fantastisch. Maar toch een gezellige zondag.
Op woensdag na de hindi les planten gekocht in een van de vele plantenzaakjes langs de weg. Een aantal jasmijn plantjes, een mooie bougainvillae (die dood ging maar er nu terug door lijkt te komen), 2 planten waarvan ik de naam niet weet en een palm. Dat alles inclusief de potten voor een kleine 2000 rupees = 40 euro. Niet slecht he, bij ons krijg je hier ene mooie bouquet bloemen voor of een orchidee...
Van Lucky was ik toch niet zo tevreden. Je denkt dan, als je het een paar keer toont hoe het moet ze dan wel beter zou werken maar integendeel. Na 45 minuten was ze klaar met afstoffen, keuken, en dweilen en hop ze is weg met een smile op haar gezicht. Ik had ze graag maar toch liever iemand die meer en beter werkt zeker wanneer onze meubels er zijn. Meer meubels, meer stof, meer poetsen dus. Dus hop overal rondgemaild met de vraag naar een goede poetsvrouw en via een Duitse dame Niru leren kennen.
Op donderdag en een paar extra dagen kwam Niru proberen om te zien of we beiden tevreden zouden zijn en het klikte al onmiddelijk. Bovendien is de 1000 x beter als Lucky en doet ze alles uit zichzelf. Lucky dus not so Lucky en na heel wat proberen uit te leggen hebben we haar de dinsdag erop omgeruild naar Niru. No happy didi ... tja, waren wij dus ook niet maar leg dat maar eens allemaal uit in het Hindi ?? Dezelfde donderdag kwamen onze spullen thuis en buiten een gebroken glas, 2 sfeerlampen, beschadiging aan de boekenkast en een verdwenen strijkplank ziet het er naar uit dat alles mee is En voila we hebben terug onze bezigheid en net op tijd voor de eerste gasten komen logeren.
Zaterdag de 11e was het ANZA (Australian and New Zealand association) poolparty waar we samen met Laura en Neil lekkere schuimwijn gedronken en onze buik rond gegeten hebben. Gezellige boel maar moeilijk om te mengen met anderen omdat iedereen wel iedereen lijkt te kennen behalve wij Een nieuwe vriendenkring opbouwen in een andere taal is moeilijker dan je denkt... En alweer een tijd geleden maar toch nog eens een serieuze zandstorm over ons heen krijgen was ook even spannend. Dan lijkt het hier altijd of de wereld vergaat! De zondag uitgenodigd door Amelie en co om een dagje te spenderen aan het zwembad van de Shangri la in Delhi. Verfrissend en heerlijk relaxed!
En zo komen we in een sneltempo op deze maandag met een lekkere lunch bij Amelie thuis met hierna een verdere ontdekking van de leuke winkelplaatsen in Delhi. Dat is super fijn want na de jaren hier in Delhi kent ze alle leuke plaatsen. Eerst naar Sarojini om een gordijn uit te kiezen (en weer typisch Lisa om terug te komen met verkeerde afmetingen...), daarna richting de Russian market om goedkope lederen handtassen te kopen en een winkel met echte mozarella ! en de beste serano ham tot nog toe gevonden. Hier ook spullen voor de vaatwas gevonden (al die supermarkten in Gurgaon, iedereen met een vaatwas, maar nergens vaatwasmiddelen te vinden...) zo een domme dingen die voor ons zo vanzelfsprekend zijn in België is hier echt een verrassing en koesteren we als zien we het voor de eerste keer.
Dinsdag was kookdag met Anuja! Indisch leren koken dus hop om een snelkoker en een platte pan voor chapati en roti te maken. Deze dag leerde ik dahl (linzen op zijn Indisch) maken, rijst, een reita (yoghurt met vb wat komkommer) en Aloo Gobi (aardappelen en bloemkool). Erg lekker en ook trots op mijn eerste gerecht. Ze eten alles in evenwicht en altijd met een kom rijst, dahl en groenten. (aardappelen eten ze hier echt als een groente)
Gisteren een namiddag aan het zwembad van de Arialias residentie. Dit is echt WAAUW, net een 5* hotel ! als ik hier woonde en jullie op bezoek kwamen zouden jullie nooit meer terug naar huis willen maar helaas ... het is residentie Park Towers... hehe
Vandaag opnieuw een zoektocht naar een gordijn en die uiteindelijk na veel zweten en rondlopen gevonden in Arjun Marg in het gezellige Phase 1 van Gurgaon. Ik had er toch even genoeg van. Alles neemt hier zo veel tijd in beslag en in deze periode van het jaar ook al mijn zweet... pfff maar daarna lekker Indisch gegeten bij Nicolas zijn werk en hier verder opgeruimd en de gastenkamer klaargemaakt voor de komst van Nathalie!! De staking van Swissport op de luchthaven had bijna roet in het eten gestrooid maar gelukkig zijn ze verder hoewel zonder baggage ... Mocht niet mee en dus komt Nathalie alleen met wat handbagage dus dat betekent shoppen Net het enige wat ik hier doe... shoppen om eten, om gordijnen, om gepaste kledij ... aiaiai
De komende 3 weken worden druk maar het is fantastisch dat iedereen op bezoek komt ! Ik zal jullie na het bezoek terug uitgebreid bloggen maar nu dus 3 weekjes pauze
De terugkomst in Gurgaon op donderdag was terug een min moment ... Je komt van het paradijs waar je allerlei inspiratie op doet, waar je kan slenteren op het strand en luchtige kledij aan kan... naar de highrise city waar je lange afstanden moet afleggen om ergens te komen en dan is die put er weer. Rollercoaster ! En op zo'n dagen dat je niets te doen hebt, binnen zit te kniezen en je je verveelt in het lege appartement wil je graag terug naar huis naar je familie en je vrienden om ze te knuffelen, te praten, wandelen, fietsen. Zelfs de yoga was niet zo goed omdat er terug van overal boven en onder en naast en voor en ... gewerkt werd en het constant hameren maakte me gek.
Maar het is een rollercoaster dus gaat het de volgende dag meestal ook weer een stuk beter! En zo geschiedde het dus ook op vrijdag The trick is om je agenda vol te plannen maar dat kan pas door te socialisen en jullie kennen allemaal al Laura. Er werd op vrijdagochtend een pilates klas georganiseerd in Pullman hotel (waar de koffie ochtenden doorgaan van Gurgaon Connection) en dus hop, ook even een fruitontbijt genomen voor de klas begon en een beetje work out. Blijven hangen doet het m altijd en even vragen wat de plannen van de ander zijn en voila op weg naar Saket, de indrukwekkendste mall van Delhi waar ze vrijwel alles hebben. Ijs gegeten, rondgelopen, enkele interieurwinkels bezocht en tegen 15u moest ik terug naar Gurgaon voor de levering van lekkere organische groenten en fruit! Mijn keuken dan maar volgepropt met pompoen, ui, look, kerstomaatjes, smaakvolle salade, komkommer, limoen, munt, watermeloen, mullberries (vraag me de vertaling niet want geen idee... een soort braambessen), perzikken en jamoon (ziet er uit als zwarte olijf, heeft een zeer bijzondere smaak en om de smaak te beteren moet je er zout bij eten en het wordt voorgeschreven aan diabetes patiënten wegens de bijzondere goede eigenschappen van dit fruit). GEZOND dus ! ' s Avonds de verjaardag vieren van Kushbu. Zij is de vrouw van Neileigh, een collega van Nicolas. Dus wij richting Haus Khaz voor een avondje onder Indiërs met lekker eten en uiteraard drank. Daarna nog een bezoek aan de club Shaloom en dansen op Indische house. Wist je dat, ze in Delhi een service hebben genaamd HomeSafe ? Hierop doe je beroep als je niet meer zelf wil rijden ... dan komt er een chauffeur die je auto en uiteraard jezelf veilig thuis brengt! How strange can it get?
Zaterdag, een dag om in Gurgaon te blijven. Na een ochtendje niets doen spenderen we onze namiddag in Di Ghent cafe. Een cafe opgericht door oa. een Gentse die er nu blijkbaar uit is maar het blijft een leuk Europees concept met lekkere koffie en Belgische desserts! Bovendien hebben we een Colombiaans koppel met 6mnd oude zoon ontmoet die naast ons wonen! Deze zit in Centerpoint mall en aan de overkant heb je Galleria, een outdoor mall... jaja hoor, malls Maar in Galleria hebben we een photo shop als we pasfotos nodig hebben, een groetenwinkel, electro winkels (stofzuiger gekocht! yiepie) en en en ... een meat shop ! waar je vis, kip, schaap kan kopen en zelfs dure spek en dure Spaanse ham! hehe Dus na te winkelen terug naar huis, pompoen spaghettig gemaakt en naar N block voor een drankje bij Ximena, Alejandro en Gabriel. Een onvergetelijke avond met te veel heerlijke bruine rum ...
Zondag moeilijk opstaan maar om 10u werd onze osmose water filter geïnstalleerd. Eindelijk ijsblokjes en water drinken / fruit wassen met veilig water Nadien nog naar Saket mall om met Nicolas de interieurwinkels te zien op zoek naar wat spullen voor in het appartement. Wat mini handdoekjes gekocht voor in de badkamers, snijplanken voor groenten, fruit en een grillpan en zo kunnen we alweer wat meer doen in de keuken.
Maandagochtend Yoga uurtje met terug geklop en gehamer net voor mijn deur pfffff. Man toch je zou ze echt iets aandoen. Maar van Anuja leer ik toch wel veel over het begrip en ontstaan Yoga. Heel interessant allemaal. We dwalen dan ook af naar de dagelijkse dingen in een hindoe gezin, over het eten etc... Verder niet veel gedaan behalve op koffie bij Ximena in N block maar alleen dat al is weer een vordering in het leven in Park Place. Jammer dat ze binnen een 2 weekjes voor 2 maanden terug naar Colombia gaat. daar gaat mijn Park Place buddy voor eventjes.
Vandaag, 30 april, was een grote dag voor Delhi Network members. De dag van de mela !!!! Een mela is een markt en die ging door in de Hyatt Regency met wel 60 verkopers van in Delhi en omgeving en er zaten een paar super toffe spullen bij. Natuurlijk altijd wat duurder maar hier moet je niet half Delhi rondrijden om de winkeltjes te zien dus dat is een voordeel uiteraard. Toch nog wat toegevoegd aan mijn meubilair ... Enkele mooie bloempotten! Nu nog zonder de planten... maar ik ben blij met de aanwinst. Samen met Amelie, Aman en Laura nog gaan lunchen in Haus Khaz dus zeker en vast een geslaagde eind april.
1 Mei is hier eveneens een dagje vrij dus morgen een dag met zijn 2tjes.
Trouwens... Voor wie graag dit jaar nog naar India komt en die graag die tijd of een deel ervan met ons/mij wil doorbrengen... even een update op de druk bezette agenda (wie dacht er dat India te ver zou zijn voor onze vrienden/familie?): Half mei tot half juni is taken. half juli tot eind augustus is taken. Ik ben er niet de 1e 2 weken van september. 1e 2 weken van oktober is taken en misschien ook 3 weken oktober/ november. Ik moet terug naar huis op 8 december voor mijn visum en dan blijf ik tot na Kerstmis.
De eerste 2 lessen met Anuja zitten er al op en na 6 dagen terug in Gurgaon nemen we samen de vlucht met Indigo (een heel goede Indische lowcost luchtvaartmaatschappij) naar Goa ! Hier kan en mag alles ... voor de softies wil dat alvast zeggen dat bikini, korte broekjes, rokjes etc (behalve monokini) totaal geen probleem is en wat een opluchting om van deze hitte ook eens in badkledij te kunnen genieten zonder aangestaard te worden... Prachtige stranden met cocos palmen in Zuid Goa, mooie koloniale gekleurde huisjes met veranda's, veel kerkjes ( de meerderheid van de bevolking is hier rooms katholiek, kortom een heel andere omgeving. Hier is het echt uitrusten. Noord Goa is dan drukker met wat minder mooie stranden en meer feestgangers maar dan is er ook wat meer te doen buiten je hotel. Gisteren reden we daqn maar 2 uur noordwaards via old Goa, Panaji tot Morjim beach waar je kan kitesurfen voor Nicolas. Blij dat hij was! Kitesurfen in India is nog niet alomtegenwoordig want de Indiërs kennen het nog maar pas en brachten het mee uit Europa. Maar eens het wat populairder wordt zullen al die rijke Indiërs het willen leren om toch maar hip te zijn.
Verder nog een scooter gehuurd en wat rondgereden door de kleine straatjes van Goa, geslapen, heerlijk gegeten, gezwommen ... Tja ... Op het strand lopen er veel vrouwen hun waar te verkopen zoals enkelbandjes, armbanden, sari's etc. Ze kunnen echt lastig zijn maar je hebt er ook wel wat sympathie voor als je hun verhalen hoort wat enerzijds een verkooptruc kan zijn maar dan ook de waarheid. Mijn beloftes kom ik altijd na en dus hop naar het winkeltje van Sonja wat enkelbandjes kopen. (Gelukkig geen belofte gemaakt aan Lola, Tina, Niki ...)
Tijdens een strandwandeling viel het me op dat over het gehele strand vrijwel geen dode schelpen liggen en bij het wandelen zie je telkens kleine mini putjes zich vormen wanneer de zee erover heen spoelt. Nog dichterbij kijken en je ziet honderden schelpjes die zich na een spoeling zeewater terug ondergraven in het zand. Super en dit in geen 28 jaar gezien of er op gelet !
Na deze rustige dagen met erg weinig autoverkeer, mooie stranden, vervelende muggen (oa een op mijn ooglid gehad en meerdere op mijn hoofd, armen en benen) en gezond eten keren we terug naar Gurgaon ... De grote snelgroeiende businessstad van India. Misschien dat ik er op een dag nog van zal houden ? Nu alleszinds nog niet ...
Oooo en de container is in Delhi !!! Nog niet hier maar toch bijna.
Zo een schattige mollie en het klikte onmiddellijk hehe.
en een palm.
Een nieuwe vriendenkring opbouwen in een andere taal is moeilijker dan je denkt... En alweer een tijd geleden maar toch nog eens een serieuze zandstorm over ons heen krijgen was ook even spannend. Dan lijkt het hier altijd of de wereld vergaat! 
