|
Dit is één brok nostalgie. Vroeger was dit een bruisend café,midden in het bos. Mijn ouders gingen er toen ze jong waren dansen. Ik ben er ooit nog meegeweest als klein kind, maar toen was het al geen café meer. Ik zie mij nog zitten op het overdekt terras, tussen de klimrozen ... Na de dood van de vorige eigenaresse stond het een tijdje leeg. Nu is het weer verkocht, maar de glorie van toen komt nooit meer terug.
De foto die als basis van dit werkt diende is al enkele jaren geleden genomen toen het huis leeg stond. Ik vond dat ik dit ooit eens moest schilderen.
De bloemen bloeiden er nog steeds, maar de luiken waren dicht, een boek; een leven was afgesloten...
|
