ons reisverhaal
Inhoud blog
  • Maleisie - woensdag 15 november 2006
  • Maleisie - dinsdag 14 november 2006
  • Maleisie - maandag 13 november 2006
  • Maleisie - zondag 12 november 2006
  • Maleisie - zaterdag 11 november 2006
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    15-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maleisie - woensdag 15 november 2006
    Heykes allemaal, (ist daar ook zo warm heheheheh)

    Om acht uur kruipen we uit ons bed en gaan we op ons doodgemakske naar de ontbijttafel!  Pannekoeken, roti's, eitjes, broodjes, noem maar op; de ontbijttafel is rijkelijk gevuld!    En na het ontbijt staat er in de voormiddag voor de eerste keer niks op het programma.  Het is goed weer en we leggen ons aan het zwembad neer op e zetelke en gaan proberen een beetje kleur te krijgen.   De zon schijnt vollebak en we moeten verschillende keren in het water gaan om wat af te koelen!

    Rond de middag haalt de gids ons op en brengt hij ons eerst naar de Tropical Fruit Farm.  We krijgen een rondleiding in gebrekkig Engels doch de man vertelt ons heel fier dat er wel 215 verschillende soorten vruchten gekweekt worden in de boerderij.   In dezelfde zin wordt er wel gezegd dat er op dit moment maar 15 in bloei staan ofzo. Ja jongens, dat ze dan de boerderij sluiten voor zes maanden he.  We zijn nog maar drie seconden weg en voelen ons al bedrogen.  Weer 50 RM door de papiersnipperaar gegaan.  En hetgeen we zien is eigenlijk niet eens zo waaua, alleen de ananasplant, de bananenbomen en de muskaatnootboom zijn de moeite om te zien.  Maar dat is allemaal persoonlijk he. 

    Daarna volgen we de gids naar de liggende boedha.  Allemaal heel kleurrijk maar toch wel een godsdienst die heel moeilijk te volgen is. En dan begint het plots te onweren en staan we binnen de kortste keren weer maar eens met onze voeten in het water.  Hoe moeten de rijstplantjes zich toch wel voelen?   Voor ons lopen de hele tijd twee dikke Amerikaanse vrouwen die ons overal het zicht beletten en het ons moeilijk maken om foto's te maken. We doen ons best maar we vrezen dat ze op al ons videomateriaal staan.  Kon da nu nie een knappe blonde deerne zijn?

    En dan vervolgens naar de Kek Lok Si Tempel.  De gids zet ons af aan de voet van de heuvel en zegt ons dat we via smalle steegjes de tempel kunnen bereiken.  We wandelen over een riviertje wanneer een man ons aanspreekt en zegt dat we naar het water moeten kijken.  We zien een lizard van wel zeker 2 meter lang.  Het is ongelooflijk onvoorstelbaar.  In heel onze reis hebben we al mogen kennismaken met zoveel verschillende dieren.  Eigenlijk iets om nooit te vergeten.  Tussen allerhande prullaria winkels bereiken we in de gietende regen de tempel.  Juist voor het binnengaan is een vijver met daarin wel 100 schildpadden.  Weer een beeld dat in ons geheugen gegrifd is.  We bezoeken de tempel met al zijn goden in alle kleuren en groottes, het blijft toch iets speciaals.  Onderweg op een of ander slibberig trapje kan Gino (en neen hij had niet gedronken) zijn evenwicht niet houden en valt plak achterover.  Zonder veel ergs (De camera is ongedeerd oef) kunnen we de weg verder zetten.

    In de vooravond drinken we een biertje in de pub hier en hebben we een leuk gesprek met de bazin die blijkbaar al veel hoekjes van de wereld heeft gezien doch steeds weer terugkeert naar haar eigenste Maleisie.  Het was leuk in Batu Ferringhi doch het is heel toeristisch en voor het echte leven op Penang moet je eigenlijk meer in Georgetown zijn. 

    Zo, het is hier nu 20.00 uur en tijd om iets te gaan eten en om iets te gaan drinken.  Hopelijk winnen de Belgen vanavond tegen Polen.

    Dikke smak aan iedereen, tot morgen...


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    15-11-2006, 13:06 geschreven door chrisgino  
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maleisie - dinsdag 14 november 2006
    hoi, ey, ello ...

    Reeds om 08.00 uur zitten we op de boot welke ons naar het eiland Langkawi brengt.  Chris slaapt bijna heel de reis en Gino volgt de film King Kong op het reuzescherm.  Tot plots het beeld uitvalt en er ineens een andere film begint.  Dit is voor Gino ook het sein om zijn ogen dicht te doen.  Omstreek 11.00 uur bereiken we de terminal van Langkawi en het lijkt hier precies op de inkomhal van een luchthaven.  In de aankomsthal staan verschillende mannen met bordjes met daarop namen van mensen waaronder ook Mister Gino.  Wij volgen onze-gids-voor-de-dag door de taxvrije winkels op zoek naar zijn auto.  Hij wandelt naar een dikke mercedes en wij trekken alletwee ogen naar elkaar tot de gids plots voor de mercedes naar links gaat en instapt in een rijdend wrak op vier wielen.  Ach, de airco maakt veel goed.

    De man vraagt ons wat we willen zien vandaag.  We vertellen hem dat we graag The Cable Car, Seven Wells, Padi Fields en Underwater World willen zien en als er nog tijd over is graag langs een pittoresk strand willen wandelen.  De man begint dadelijk over mangroves en over hawkfeeding en over andere dingen die ons niet boeien.  De mangroves interesseren ons wel doch een boot nemen naar de mangroves is blijkbaar niet mogelijk zonder de hawkfeeding erbij te nemen. 

    Het weer is fantastisch en iets later zitten we op de Cable Car welke ons in oriental village 700 meter hoger brengt.  We merken onderweg al dat het zicht belemmerd wordt door lage wolken doch het blijft een schitterend zicht op de jungle.  De minste inspanning hier wordt beloond met zweetdruppels op elk deel van ons lichaamsdeel.  Joepie dat betekent straks weer een pint meer drinken. 

    Na het eten van een pattaya (een soort van rijstkoek met groentjes en kip gebakken in een ei - superlekker) rijden we verder naar Seven Wells.  Een waterval die via verschillende rotsblokken honderd meter diep valt.  Echt wel een mooi plaatsje en hadden we hier meer tijd gehad, hadden we hier zeker meer tijd doorgebracht.  Wanneer we via de trappen terug naar beneden wandelen, ziet Chris ineens een aapje uit een plas water drinken.  Gino is ook gefascineerd door het aapje en begint het spontaan te fotograferen.  Plotseling springt de aap op de houten leuning naast de trap en kijkt ons twee heel bedreigend aan.  Gino heeft het door, steekt zijn fototoestel weg en wandelt langzaam naar beneden.  De aap laat zijn tanden zien en begint heel erg te grommelen.  Het is echt wel een angstaanjagend moment.  Chris blijft stokstijf staan en roept naar Gino dat ze niet durft verder gaan en schrik heeft van de aap.  Uiteindelijk gaat ze toch naar beneden en wordt ze via de leuning gevolgd door de aap terwijl deze blijft grommelen en blazen.  Tot hij er opeens genoeg van heeft en de jungle in verdwijnt.

    Vervolgens brengt de gids ons naar de rijstvelden waar we voor de 1ste keer in ons leven zien hoe rijst groeit, geoogst en verwerkt wordt.  Het is maar kleins doch het geeft ons wel een idee. 

    Als laatste staat Underwater World op het programma.  Een maritiem park hoe het leven er hier onder water uitziet.  Best wel de moeite waard alleen de prijs (38RM per persoon) zijn we niet meer gewoon.  Maar uiteindelijk hebben we wel Nemo en zijn vriendjes gezien.  Daarna bezoeken we nog een of ander strand en misschien mag het wel gezegd worden dat de mooiste stranden van Maleisie op Langkawi terug te vinden zijn. 

    Het is nog steeds mooi weer als we de terugreis aanvatten naar Penang.  Chris doet opnieuw haar ogen dicht en Gino probeert opnieuw een film te volgen.  Rond 20.15 uur komen we aan en haalt de gids ons op aan de terminal.  We spreken met hem af om ons morgen op te pikken omstreeks 12.00 uur voor de highlights van Penang.



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    15-11-2006, 12:28 geschreven door chrisgino  
    14-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maleisie - maandag 13 november 2006

    Twas vandaag maar een triestig dagje

    Reeds vroeg in de ochtend worden we gewekt door lawaai komende van de moskee in het dorp!  Het is volgens ons dan nog geen zes uur in de ochtend!  Er wordt gebeden en gezongen doch leuk is het niet.  En dan te weten dat dat scenario zich vandaag nog vier keer zal herhalen waarschijnlijk! 

    Om zeven uur staan we op en gaan we ontbijten bij de Chinees.  Het is eens iets anders dan gaan avondeten he!  Daarna op zoek naar fietsen om rond te toeren maar dat blijkt al even moeilijk te vinden te zijn als ne olifant op ne fiets.  Dan maar een van die bokallekes binnengestapt waar reclame hangt dat ze toerkes maken op het eiland!  We zijn er bij vier binnegestapt en allemaal hebben ze verschillende prijzen en allemaal zijn ze de beste!  Het is om zot van te worden!  Uiteindelijk vinden we er toch een naar ons goesting en spreken we af om om drie uur te beginnen aan een rondrit rond het eiland.

    Om drie uur worden we opgehaald om vooreerst een bezoek te brengen aan de Tropical Fruit Farm.  Een boerderij waar meer dan 200 soorten vruchten gekweekt worden en waar je tijdens een rondleiding mag proeven van verschillende vruchten.  We kijken er naar uit!  Tot we ginder aankomen.  Wie is er weer de spelbreker denk je?  Het weer natuurlijk!  Het valt er echt weer met bakken uit en het eerste half uur stopt het gewoon niet!  We hebben op dat ogenblik echt wel de moed in de schoenen laten zakken.  Het ziet er naar uit dat het een verloren dag wordt!  Er staat op dat moment nog een bezoek aan Penang Hill en enkele tempels op het programma maar gezien het slechte weer stellen we het uit tot woensdag.  

    We gaan terug naar het hotel en geloof het of niet.  Het stopt met regenen!  We maken van de gelegenheid dan maar gebruik om het zwembad eens te testen.   's Avonds gaan we vroeg naar bed want morgen staat de wekker om zes uur voor een dagje Langkawi.

    Tot morgen!

     

     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    14-11-2006, 14:39 geschreven door chrisgino  
    13-11-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maleisie - zondag 12 november 2006
    Hoi,

    Nog voor 08.00 uur staan we aan het busstation van Tanah Rata te wachten op de bus naar Penang - Butterworth alwaar we de ferry zullen nemen naar Georgetown.  We stappen in de bus nadat we onze rugzakken in de laadruimte hebben gelegd.  We zetten ons confortabel in een bus die ons doet denken aan "Mash".  Plotseling komt de chauffeur tot bij ons en zegt dat de planning veranderd is en dat we een andere bus moeten nemen.  Uiteindelijk zijn we om half negen weg voor een vijf uur durende rit.

    Onderweg maken we in de bus kennis met een oudere Australische man.  Hij zat blijkbaar ook in ons hotel in Tanah Rata en vaak kunnen we hem herinneren.  De man vertelt dat hij ook op weg is naar Penang en laat ons voelen dat hij het land goed kent.  Hij vertelt ons dat zijn naam zelfs vermeld staat in de Lonely Planet.  Als we willen, wil hij ons zelfs begeleiden tot in Georgetown.  We hebben alle vertrouwen in de man en door zijn hulp staan we al heel snel aan de poorten van de ferry.  We steken het water over en nemen in Georgetown de bus naar Batu Ferringhi.

    De bustocht is een kleine nachtmerrie.  Verschrikkelijk warm en met zoveel volk op de bus; precies sardinekes in een blikske.  We zweten ons te pletter en een rit van 16 km duurt uiteindelijk anderhalf uur.  We hebben nog geen been uit de bus gezet en er komt al een gast op zijn bromfietske een goed hotelleke aan prijzen.  We zijn in een goeie bui en volgen de man.  We komen precies uit in een achterbuurt doch het kamertje is wel in orde; deftig bed, een raam, airco en een warm water douche.  We vinden het wel okay maar toch willen we nog even verder gaan kijken.  We komen uiteindelijk uit bij ET en hij laat ons een kamertje zien met een deftig bed, een raam, airco en een douche doch het warm water moet je erbij denken.  Chris had graag terug gegaan naar het 1ste hotelletje doch Gino valt voor de charme van het hotel en voor het uitzicht op zee; weliswaar niet vanop onze kamer.

    Snel snel kleren veranderen; het is goed weer en we hebben de zee gezien.  Op een tof terrasje in het zand onder een boom drinken we een pintje en een iced coffee en eten we een klein hapje.  Daarna maken we nog een wandeling langs het strand voor het plotseling voor de derde dag op rij pijpestelen begint te regenen.  De hevige regen houdt twee uur aan tot het plotseling stopt en de hemel weer openbreekt.

    De avond brengen we door in een moslim cafe wat betekent dat we het moeten houden op cola en koffie.  We zien de man achter de geimproviseerde bar een warme koffie klaarmaken op grootmoeders wijze.  Gino kijkt naar het voetbal en Chris leest eens meer dan 10 bladzijden uit haar meegenomen boek.  Omstreeks 23.30 uur gaan we naar het hotel en Chris gaat slapen.  Gino heeft nog steeds niet genoeg van de voetbal en kijkt samen met de hoteleigenaar naar een Arsenal - Liverpool. 

    Op het ogenblik dat we dit zitten te typen, zit er een Aziatisch meisje links van ons  Ze is aan het chatten met een man welke met zijn bloot bovenlichaam voor de webcam zit.  Ze blijven met elkaar chatten tot hij plots rechtstaat en meer laat zien dan dat het meisje eigenlijk gewild had.  De man is compleet naakt en is fier op zijn edele delen.  Wij vragen ons toch af of de man zou weten dat zijn chatvriendinnetje in een internetcafe zit en iedereen hem kan zien.  Best wel grappig.




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    13-11-2006, 09:16 geschreven door chrisgino  
    Archief per week
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Blog als favoriet !

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!