Soms is het daar ineens
Een diep niet overgaand verdriet
En hoop je zo van harte
Dat men het maar niet ziet

En ook al zie je niet je tranen
En wil men er niet naar vragen
Toch weet wel iedereen
Dat je het niet kan dragen alleen

Daarom geven we je gewoon ook licht
Zo dat jij het kan dragen
En wil je eens een schouder
Hoef je dat niet eens te vragen

Want een schouder en ons hart
Heb jij al lang in pacht
Dus leg je hoofd erop een keer
Als alles doet zo zeer

En komt er dan de dag weer aan
Dat alles weer in het licht zal staan
En heb je weer de kracht vergaard
Heeft vriendschap dit ook weer geklaard.
***
Shadow