Soms is het daar ineens Een diep niet overgaand verdriet En hoop je zo van harte Dat men het maar niet ziet
En ook al zie je niet je tranen En wil men er niet naar vragen Toch weet wel iedereen Dat je het niet kan dragen alleen
Daarom geven we je gewoon ook licht Zo dat jij het kan dragen En wil je eens een schouder Hoef je dat niet eens te vragen
Want een schouder en ons hart Heb jij al lang in pacht Dus leg je hoofd erop een keer Als alles doet zo zeer
En komt er dan de dag weer aan Dat alles weer in het licht zal staan En heb je weer de kracht vergaard Heeft vriendschap dit ook weer geklaard. *** Shadow