Vandaag wilden we naar de griffie van de jeugdrechtbank van Dendermonde. Nodige documenten: * Een bewijs van woonst van ons allebei (we hadden een attest van bewoning, waar tegelijk al onze gezinsleden op staan, dit was ook ok); * Een bewijs van nationaliteit (een Belgisch en een Nederlands bewijs dus); * Een afschrift van onze geboorte-akten; * Een afschrift van onze huwelijksakte; én een attest dat we de voorbereiding hebben gevolgd.
En daar knelde het schoentje! Kind & Gezin zou een eenvormigheidsattest opstellen, waaruit blijkt dat de Nederlandse voorbereiding evenwaardig is aan de Vlaamse. Dat zouden ze ook direct opsturen. Maar wij hadden nog niets ontvangen!
Deze morgen belde ik naar de cel adoptie in Brussel (erg vriendelijke mensen trouwens), maar werd automatisch doorgeschakeld naar de centrale van Kind & Gezin (met alweer vriendelijke mensen). Daar vertelden ze me dat de cel adoptie zware achterstanden heeft en nu dicht is voor het publiek (en dat in elk geval tot maandag) zodat ze door kunnen werken. Maar ze konden ons gelukkig wel vertellen dat de brief zeker verstuurd was.
We hebben het erop gewaagd. Han is 's middags van zijn werk thuisgekomen, en vond dé brief tussen de poststukken. Met onze documenten reden we naar Dendermonde. We stonden natuurlijk bij de griffie van de rechtbank van eerste aanleg, waar een (alweer vriendelijke) medewerker ons de weg toonde naar de griffie van de jeugdrechtbank (een paar straten verder, maar de zon scheen, dus who cares:)).
De dames daar deden erg hun best, legden ons uit dat we de rolrechten, je raadt het al, in de griffie van eerste aanleg moesten betalen. Bovendien kregen we direct een zittingsdatum! Volgende week donderdag zijn we al aan de beurt! Ongelooflijk!
En nu hopen we natuurlijk dat het tussenvonnis voor het zomerreces zal betekend worden, zodat het maatschappelijk onderzoek in de vakantie al kan starten.
We ontdekten gisteren dat we allebei een BEWIJS VAN NATIONALITEIT moeten hebben. Voor mij is dat gemakkelijk, de stadsdiensten achter het hoekje volstaan. Maar voor Han, arme Nederlander, werd het een nieuwe rit naar de Nederlandse ambassade in Brussel. Voor de zekerheid belde ik even, om na te vragen of ze inderdaad dergelijke bewijzen uitgeven, én om te zien of ze wel open zijn op woensdag!
Ambassades hebben de onhebbelijke gewoonte alleen in de voormiddag open te zijn. Maar daar kan een mens zich naar schikken natuurlijk. Van het bewijs van nationaliteit hadden ze gelukkig al gehoord, wat ook een meevaller is. Vervolgens werd me gemeld dat mijn man misschien beter zijn bewijs in Antwerpen op kon halen, want is dat niet veel dichter bij Aalst? Oh, waar ligt Aalst dan?
Zonet kreeg ik een telefoontje van Han: Hij heeft zijn bewijs. En de Nederlandse mijnheer achter de balie weet nu ook waar Aalst ligt :)
Vandaag kreeg ik dan toch contact met een verantwoordelijke van de Cel Adoptie van Kind & Gezin. Ons aanmeldformulier is wel degelijk aangekomen. Oef!
Kind & Gezin stelt nu een attest op, met de melding dat onze Nederlandse verplichte voorbereiding (de VIA-cursus) evenwaardig is aan de Belgische. Met dat document kunnen we dan naar de griffie van de jeugdrechtbank.
Voor we ons op de rol kunnen laten plaatsen in Dendermonde, moeten we ook nog een aantal documenten verzamelen. Een attest van woonst kan ik ter plaatse ophalen, net als een afschrift van onze huwelijksakte en een voor eensluidend verklaard afschrift van mijn geboorte-akte. Maar Han moet, alleen voor 1 papiertje, naar Goes (Nederland dus) omdat hij daar geboren is! We hebben nog een afschrift van zijn geboorte-akte, maar de stempels daarop dateren van 2003, dus dat geldt niet meer!
Vanals onze papierwinkel klaar is, haasten we ons naar de griffie van de jeugdrechtbank. Daar moeten we allebei in persoon aanwezig zijn, en worden we op de rol gezet. We zijn benieuwd wanneer we de eerste keer zullen mogen verschijnen.
Mogelijkheid 1. We willen jullie iets vertellen. Ga even zitten. Ja, we hebben er over nagedacht. Ja, we zijn blij dat we de knoop hebben doorgehakt. En ja, het zal nog een hele tijd duren.
Mogelijkheid 2. Hoi allemaal, klik op onderstaande link. Jipie!
Mogelijkheid 3. Niet.
Mogelijkheid 4. Te pas en te onpas, gewoon omdat het toevallig permanent op het puntje van je tong ligt.
We hebben ze allevier uitgetest. En de reacties? Die variëren van het droge 'weten jullie het wel zeker' tot ontroerende papieren zakdoekmomenten.
Vorige week hebben we ons aanmeldformulier voor buitenlandse adoptie naar Kind & Gezin gestuurd. Onze zoon van 6 en onze dochter van 4 hebben hun voorkeur al gemeld: Hij wil een broer, want die heeft hij nog niet. Zij wil een zus, want die heeft ze nog niet. Geen speld tussen te krijgen. We hebben toch maar even uitgelegd dat we er graag één kindje bijwillen (enkelvoud) ;) .
We beseffen dat het een lange weg zal zijn. Onze jongste komt ook uit China (procedure via Kind en Toekomst, aangezien we toen nog in Nederland woonden), dus we weten wel een beetje waar we aan beginnen. Worden we wel geschikt bevonden? Lopen de wachttijden nog verder op? Het blijft koffiedik kijken, dus wachten we gelaten (uhum) op wat komen gaat.
