Iedereen is op retraite en vandaag zijn we nog slechts met drie personen hier in het klooster. Toch zal er gegeten moeten worden en vandaag gaan we klaarmaken een heerlijk maaltijdje en wel groene asperges, gerold in een omelet en je kunt er ook nog een dikke plak ham omheen draaien. Je kunt het als lunch gebruiken, als middagtussendoortje, wat we vroeger goûter noemde, maar ook als een dineetje met als toetje een heerlijk puddinkje, wat appelmoes, rabarber of gewoon een lekkere peer. In is momenteel die  sappige conference, die in elke supermarkt te koop is. De maaltijd hier beneden op een staatje opgetekend is voor twee personen en wij in onze communiteit zijn met drie personen, maar daar heb ik rekening mee gehouden. Tegenwoordig heb je ontzettend veel tweepersoonsgezinnen en daarvoor is dit gerecht dan ook bedoeld. Inmiddels komt na enkele weken van 'ballingschap' i.v.m. het coronavirus iedereen weer gewassen, geschoren en geknipt aan tafel en vind ik bij de afwas van het bestek geen kluwen haar meer op de borden. Deze liggen nu in de overbezette kapsalons en ik heb zelfs gelezen dat 'n bekende kapper in het ziekenhuis beland is doordat hij gestruikeld was over de bergen met hoofdhaar in zijn salon. Ja als kloosterbroeder ben je van alle markten thuis, dat hebben we vroeger als priesterstudent wel geleerd, want we deden daar alles gemeenschappelijk en hielden geen ingehuurde hulpen eropna. De ene dag was je aan het piepers jassen, de andere dag hielp je met het schoonboenen van de vloeren en gangen, ook in de linnenkamer wist je de weg en afwassen deden we in grote afwasbakken, gevuld met gloeiend heet water en eraan toegevoegd een behoorlijk portie soda. Zo'n kloosteropleiding als priester of broeder bracht wel met zich mee dat je bij moeilijkheden  niet gauw in de knoei kwam zitten en in elke wrange situatie snel een oplossing wist te vinden. Als priester hoorde je ook wekelijks biecht en vlak voor de paasdagen stonden er rijen met mensen voor het biechtkamertje om hun zonden op te biechten. Ik heb ook nog een tijdje in een klooster in Den Haag gezeten. In die tijd had je als politieke partij nog de Katholieke Volks Partij (de KVP), dat al lange jaren door fusies met andere partijen nú het CDA heet. Verplicht was het vroeger voor elke katholiek om minstens een keer per jaar je zonden te belijden. Ook de katholieke parlementariërs gaven hier gehoor aan en wat die allemaal op te biechten hadden, daar lusten de honden ook toentertijd echt geen brood van. Als penitentie liet ik de heertjes daags voor de pasen in de defige wijken van Den Haag, Voorburg en Wassenaar collecteren voor de armen, wat overigens wel gedaan werd, maar zo'n schrale oogst opleverde dat je er nog geen pond suiker voor kon kopen. Zeg beste lezers, als jullie het goed vinden ga ik nog wat lichte gymnastiek doen, want mijn voeten houden vocht vast en zijn weer opgezwollen en ik zou zo zeggen:,,Tot een volgende keer maar weer!" 

06-03-2021 om 00:00 geschreven door Broeder Everard

Normaal eet je een boerenkoolstamppot met een flink stuk rookworst, zuurkoolspek of een klapstukje erbij of doorheen. Vandaag brengt broeder Everard op tafel een biologische boerenkoolstamppot. Wat voor ingrediënten verwerken we daarin? Op de eerste plaats hebben we nodig een kilo aardappelen, wat uien, chilivlokken, mixkruiden van Euroma of een ander merk, heel goed te verwerken daarin zijn ook die Chinese 5 spice kruiden wat zout, een beetje olijfolie, wat ketjap asin en manis en uiteraard boerenkool, die voor deze stamppot uiterst fijn gesneden dient te worden. Doordat ik begin december van het voig jaar besmet werd met die ellendige Corona en een tijdje in een ziekenhuis heb doorgebracht, betrekken we de boodschappen van grootgrutter Albert Heijn, die ons wekelijks voorziet van alles wat we zoal op voedingsgebied nodig hebben. We maken alles zelf nog wel klaar en ontvangen leuke folders waarop vermeld wordt hoe je bepaalde maaltijden dient te bereiden. De bedoeling is dat ik in de toekomst zelf of mijn assistente soeur Mary (was gelijk met mij besmet met het COVID-19) weer op pad gaat om al die ingrediënten in huis te halen, maar dat lukt nog niet, want we zijn nog lang niet uitgedokterd. Op een staatje voor u heb ik staan hoe je die stamppot bereidt en wat er precies voor nodig is. Op dit staatje staan ook wat speklapjes, maar die heb ik hier in het klooster aan een kennis van me gegeven die morgen zijn kapsalon weer mag openen. Afgebeeld staat ook die kant en klare biologische stamppot die bij Albert Heijn te verkrijgen is en dit alles zonder vlees; dus dat komt zeker in deze vastentijd bijzonder goed uit!

01-03-2021 om 00:00 geschreven door Broeder Everard

Vroeger werd in de vastentijd niet gedacht aan lekkere taartjes, snoep en elke dag vlees op tafel. Nee, in de vasten moest je sober leven en op vrijdag mocht je wel een visje eten, maar vlees op tafel was absoluut uitgesloten en herinneren doe ik me nog dat mijn moeder me een plaatje boterhamworst uit de keel verwijderde die ik op vrijdag zonder erg innam en in feite bestemd was voor mijn vader die van de pastoor dispensatie had gekregen omdat hij als bakker gerekend werd tot iemand met een zwaar beroep. Vandaag gaan we met de hele gemeenschap ook weer min of meer zondigen doordat ik voor vanmiddag tijdens het theeuurtje Gâteaux à Jeun ga serveren. Het is een soort snelgebak, niet al te groot en bereid met natuurlijke middelen. Om niet klerikaal op de vingers getikt te worden heb ik dit gebak een Franse naam gegeven; op zijn Nederlands zijn het vastengebakjes en ik vind dat we die in deze virustijd waar we toch al gedwongen worden om in een soort harnas te leven als tussendoortje toch iets lekkers mogen eten. Op een staatje heb ik voor u het recept van deze vastentaartjes staan. Ik wens u veel succes met de bereiding en met dit mooie lenteweer is het ook raadzaam om na het theeuurtje een wandeling te maken en vergeet hierbij niet om in de drukte op de weg 1½ m afstand van elkaar te houden.

21-02-2021 om 00:00 geschreven door Broeder Everard

Met dat plotselinge winterse weer, met een vrieskou die vannacht daalt tot 20 graden Celsius onder de nul zitten wij ouderen veelal binnen en komen overdag de deur niet uit. Gewend waren we vroeger om met zo'n vrieskou veel stamppotten klaar te maken en ook enkele bordjes met pittige erwtensoep waren maaltijden waar je de vrieskou goed mee kon tegemoet treden. Door het alom heersende Coronavirus zitten we sowieso al voortdurend binnen en om je figuur op peil te houden is het wenselijk dagelijks wat aangepaste gymnastiekoefeningen te doen  dit om niet al te ver uit te dijen. Beter is het om in deze zit-en hangperiode-tijd wat lichtere maaltijden tot je te nemen en de wat vette pot te vermijden. Vandaag heb ik daarom staan een vitaminerijke visschotel. Op een staatje leest u wat u er zoal voor nodig hebt om deze te bereiden. Ter voorkoming en verspreiding  van het Coronavirus hebben we te maken met noodwetten waarbij veel personen gehinderd worden in de uitoefening van hun beroep en te hopen is dat op korte termijn iedereen weer naar school of naar het werk kan gaan en de winkels overal weer open zijn. Toch zijn er mensen-vooral in de hulpsector-die lange uren moeten maken, en die dienen natuurlijk wel een voedselrijke maaltijd op gezette tijden tot zich te nemen; alle waardering voor die helpers, die het ons mogelijk maken om in deze nare tijd niet te verkommeren!  

09-02-2021 om 21:01 geschreven door Broeder Everard

Sinds 19 november van het vorig jaar was ik niet meer op Internet. Voor die tijd ook al wat minder door allerlei narigheden, maar het toppunt van ellende was toch wel dat ik begin december getroffen werd door het Coronavirus en hiervoor een tijdje doorgebracht heb in respectievelijk het ziekenhuis Rijnstate te Arnhem en het Radboud UMC te Nijmegen. Door een achttal chronische aandoeningen kwam ik voorheen alleen nog buitenshuis voor controles  bij diverse specialisten die als moderne 'hemelse' engelbewaarders me nog graag een poosje op deze aardkloot  zagen rondlopen. Momenteel probeert men met allerlei middelen en maatregelen het COVID-19 te stoppen, maar neem maar van mij aan dat zo'n virus  uit zichzelf  luwen moet en dat zeker in deze moderne levenstijd moeilijk in te dammen is, omdat er teveel  van die virussen wereldwijd rondzweven en zich door verbintenissen en mutaties in allerlei mysterieuze hoedanigheden blijven manifesteren. Gisteren vierden we binnen de Katholieke Kerk, en de met Rome verbonden kerkgenootschappen het feest van Maria Lichtmis. Vroeger in ons klooster hielden we bij dit feest van de opdracht van Christus in de Tempel (soort doop) een lichtprocessie  door de kerk en als het weer het toeliet togen we-met allemaal een brandende kaars in de hand-naar buiten in het prachtige park dat aan het klooster grensde. Vandaag vieren we het feest van de Heilige Blasius. Dit was een bisschop die leefde in de derde en vierde eeuw n. Chr. en een groot gedeelte van een diocees  ergens in Armenië  bestierde. Ooit hielp hij een jongeman  die een visgraat in zijn keel had en dreigde te stikken. In de loop van zijn pontificaat  werd hij na zijn dood gezien als de heilige die keelziekten en andere kwade aandoeningen kon genezen. Langzamerhand is dit gegroeid tot de kerkelijke  handeling van de zogenaamde Blasiuszegen, waarbij een priester twee kaarsen (bron van het licht en de verlichting) kruiselings om je keel houdt. De heilige Blasius is patroon van veel mensen in bepaalde beroepen; zo bv. van de wolwevers. Moge de Heilige Blasius ook ons beschermen tegen allerlei ziektes, waardoor we in deze tijd mee te maken hebben!

03-02-2021 om 00:00 geschreven door Broeder Everard

Vandaag gaan we in onze keuken weer eens 'op reis' naar Frankrijk  en we gaan een visschotel bereiden en wel een petit souper en dat is de juiste benaming voor hetgeen ik nu voor u klaar ga maken, en het heet Filets De Sole à La Pompadour. Halen bij de vishandelaar gaan we 4 tongen en een blik kreeftenstaartjes. Je hebt in de grote steden supers met een visafdeling en daar kun je in de regel ook alle toebehoren verkrijgen, hetgeen ter plattelande niet altijd mogelijk is maar wat in de gewone supers wel te verkrijgen is dat zijn de volgende  ingrediënten: 1 blik truffels, 100 gram champignons, eieren, champagne of gewone witte wijn, wortelen, sjalotjes en peterselie, tijm en laurier, ½ liter room en boter en in de huishoudkast staat altijd wel zout en peper.

Hier de bereidingswijze: Laat uw vishandelaar de tongen fileren. Hak de champignons  en truffels fijn en bind dit met de eierdooiers. Bestrooi  de tongfilets met peper en zout en strijk er wat van de truffelfarce op. Rol ze op en steek of bind ze vast. Breng de champagne of witte wijn  aan de kook met de kruiderij, draai het vuur laag en leg de tongrolletjes erin. Houd het mengsel ongeveer 10 minuten tegen de kook aan. Neem ze uit het vocht en zet ze op een schotel. Zeef het gepocheerde vocht en roer er wat boter en slagroom door. Giet dit over de tongrolletjes. Leg de inhoud van het blikje kreeftenstaartjes bij de tongrolletjes. Filets de Sole à La Pompadour is een verfijnd hapje, precies iets voor  een petit-souper. Wat erbij hoort is een fles champagne!

19-11-2020 om 00:00 geschreven door Broeder Everard

Even, zoals altijd een woordje vooraf. Met het Coronavirus is een van de grootste bedrijven die daar hinder van ondervinden de HORECA, en vooral de gewone cafés en eethuizen hebben daar het meeste last van. In de oorlogstijd stonden in de hongerwinter in karren en lokaliteiten grote gamellen, waarin eten was klaargemaakt, want door afsluiting van de transportlijnen naar onze grote steden zoals Rotterdam, Amsterdam en Utrecht werden de winkels niet meer bevoorraad en wat in de fabrieken aan levensmiddelen nog wel geproduceerd werd, namen de Duitsers mee naar de Heimat. Karig, kreeg iedereen die de gaarkeuken bezocht nog wat voedsel mee om thuis op te eten. Zo'n 10.000 Westerlingen zijn toentertijd omgekomen van de honger! Het ziet er niet naar uit dat aan al die rondzwervende en muterende virussen  en schimmelinfecties spoedig een einde komt en al die vaccins die ze ter bestrijding momenteel hebben uitgevonden zullen bij de een mogelijk aanslaan, maar in zijn algemeenheid denk ik persoonlijk dat dit percentage niet aan de hoge kant zal liggen, juist door de enorme mutatiedrang van al die virussen. Een goed idee van diverse horecaondernemers is dat ze op bepaalde tijden op rustige wijkpunten opereren met een rijdende gaarkeuken waar heerlijke stamppot met worst, een bal gehakt of zelfs met een lekker stuk klapstuk erbij te krijgen is tegen een redelijke prijs. Echt heel effectief en ook nog eens milieubewust doordat de mensen zelf niet meer hoeven te koken en om in conditie te blijven dit lopend of op de fiets kunnen afhalen. Voor mensen die slecht ter been zijn is er altijd wel een goede buurman te vinden die hen kan helpen. Aan de gaarkeuken hebben we in oorlogstijd nooit gestaan (evacuatieplek  in Friesland), wel op oefening in militaire dienst werden op een bepaalde 'veilige' plaats  aan het front of nadien bij oefeningen ter velde ook gamellen met voedsel uitgereikt. Vandaag heb ik voor u staan een eenvoudig en toch smakelijk gerecht en dat is een diner waarbij gebruikt wordt als hoofdproduct  blokjes karbonade en spek, verder een paar uien,  rode paprika's, paprikapoeder en 2 teentjes fijngesneden knoflook, verder tomatenblokjes, rode wijn, bouillon en wat peper en zout. Al dat gepruttel bij elkaar is een soort Hongaarse stoofpot met voldoende vitaminen en ook nog heerlijk van smaak. Bon appétit-Jó ét Vágyat-Enjoy your meal!

08-11-2020 om 23:02 geschreven door Broeder Everard

Vandaag is het Allerheiligen en morgen Allerzielen. Het zijn dagen dat we een bloemetje op de graven van onze overleden dierbaren zetten en op Allerzielen bidden we voor al onze dierbaren die overleden zijn en op het ogenblik zijn er dat velen. Het is het virus Corona dat vele mensen in alle leeftijdscategorieën plots uit het leven heeft weggerukt. Weliswaar heb ik geen Corona, maar wel veel andere kwalen en voor het eerst sinds jaren heb ik geen bloemen op de graven van onze dierbaren kunnen zetten, omdat ik sinds kort te weinig hulp heb om me te helpen, want zelf ben ik momenteel tot weinig of niets in staat. Met mijn blogs zit ik al jaren over de hele wereld, maar ook hier heb ik door voornamelijk reumatische aandoeningen het extra moeilijk om mijn stukjes op Internet te plaatsen. Met het Coronavirus zijn wereldwijd ook veel van mijn vrienden  die praktisch allemaal op hoge leeftijd waren  overleden en onder de jongeren zijn er personen bij die hun baan zijn kwijt geraakt en nu een of andere uitkering hebben. Hier in Nederland komen we in directe zin niet om van de honger en de uitkeringen moge dan aan de lage kant liggen, maar te eten is er altijd. Dat ligt heel anders in andere landen en het moge gek klinken maar de meeste personen die aan de ellende van deze tijd ten onder zijn gegaan, dat zijn voornamelijk vrouwen en je wilt het misschien niet geloven maar het is het Europese land Frankrijk dat mensen die om hulp vragen vaak in de kou laat staan. Een vijftal van die vrouwen hebben om hulp bij mij aangeklopt en mijn inkomen is niet van dien aard dat ik al die personen, die om hulp vragen, kan helpen. Ik probeer het wel steeds, maar loopt telkens weer vast en alles wat ik persoonlijk lux vind heb ik al jaren geen gebruik van kunnen maken. Wel zit ik op Internet en dit is mijn enige hobby wat ik persoonlijk op 87-jarige leeftijd nog kan uitoefenen. Ik hoop dat u allen beseft wat het betekent om op straat terecht te komen en dit zonder enig inkomen. Ik had hier een buitenlandse rekening gekregen waarop gestort kon worden, maar die gegevens en rekening heb ik om bepaalde redenen moeten verwijderen. Wat u wel kunt doen beste lezers is om mensen die in uw buurt wonen en het moeilijk hebben te helpen. Mochten er lezers zijn die op deze rekening geld gestort hebben, dan is er in feite niets aan de hand, want het komt goed terecht.

01-11-2020 om 00:00 geschreven door Broeder Everard