Na het ontbijt hebben mama en papa ons bij de Woelies gaan afzetten. Zij moeten weer naar een begrafenis spijtig genoeg en 's avonds gaan ze met MTL eten. Ze komen ons tussendoor niet oppikken want dan kreis ik 2 keer op één dag en dat is niet goed voor hun oren. Wij brengen de dag fijn door. Het is weekend dus we kunnen lekker lang opblijven.
Brent naar school. Brammeke naar Hilde & Guy. Even langs Nanny en wij (ikke, mama en papa) terug naar huis. We rijden met de fiets naar het dorpsplein. Om 11:00 worden we bij An van Pur'O verwacht voor ons mama haar gezichtverzorging. Ze is van plan daar eens goed te relaxen. Maar ik ga mee dus echt relax zal het wel niet zijn. Ik heb wel gelachen met ons mama haar gezicht. An is héél lief ze vraagt of ze mijn nageltjes mag lakken en er bloemetjes opzetten. Ja, dat moet ze me geen 2 keer vragen hé, dat was super. Zo heeft An er voor gezorgd dat mama toch effekes relax kon liggen. Daarna is het net tijd om Brent op te pikken. Lekker smikkelen thuis. We brengen Brent terug weg en rijden door naar Jana en haar mama Anny. Dat is ook een meisje die in behandeling is in Gasthuisberg. We hebben leuk gespeeld. Het was wel al snel terug tijd om Brent te gaan oppikken. Daarna Brammeke halen en langs de Woelies. Oma haar eten staat net op tafel. Ja, dan zijn Bram en ik niet te houden hé. We zullen weer niet veel eten thuis. Dat is niet erg, dan hebben Brent, papa en mama meer van de preistoofpot. We spelen nog lekker lang want het is weekend.
Gelukkig was papa vandaag thuis want ik moest op controle voor het kinderbijslagfonds. Nu kon papa dus met Brammeke meegaan. Die dokter heeft een boel papieren gekregen van het ziekenhuis en nu moest hij mij ook eens zien. Ik ben in het begin gehandicapt verklaard met 22 punten. Nu moest die dokter zien of ik nog steeds het hoogste aantal punten mocht behouden. En hoera, ze zakken. Ik zal nog steeds veel punten hebben maar niet meer het maximum. Mama en papa zien die punten graag terug naar 0 zakken. Binnen een jaar moet ik terug op controle. Dan zijn we even Opa Pol en Nanny gaan bezoeken. En even langs de Woelies gegaan. Toen was het tijd voor een middagdutteke. Brent oppikken van school doen Bram en papa. Mama en ik gaan boodschappen doen. Lekker eten koken en dan nog even allemaal samen UNO spelen en op de Wii. Golfen en Bowlen, geweldig. Dan is het alweer tijd om te gaan slapen. Slaap lekker !
Nadat we de broers naar school hebben gebracht rijden we door naar Gasthuisberg. Ik moet op controle met mijn voetje. Amai, hier zijn zo weinig kindjes vandaag. Wat een luxe ! Ze nemen direct bloed om te controleren. Dit gaat snel want ik ben nog aangeprikt, gelukkig. Een beetje gezelschapsspellekes spelen met mama. Héél snel daarna zijn de dokters al daar. Dr. Renard en Dr. Els bekijken mijn voetje. Het ziet er al beter uit. En ze hebben zelfs de bloeduitslagen bij. Ik heb al terug 1300 witte !!! Mijn hemoglobine en plaatjes doen ook hun best om zelf te stijgen. Super hé ! Mama stelt nog enkele vragen aan de dokters want het gesprek over mijn onderhoud is pas binnen 2 weken : - Sommige pillekes moet ik niet meer nemen als het potteke leeg is (joepie), maar ik krijg er binnenkort natuurlijk wel andere. - Mijn poepke moet niet meer zo intensief verzorgd worden 2 keer per dag. De dokter zegt dat er voor ons terug veel zal veranderen naar vroeger. Het doet mama en mij supergoed dit te horen. De dokter vraagt ook of ik dan terug naar school ga, en daar ben ik het zeker mee eens. Volgende week dinsdag is mijn beenmergpunctie. Daarna mag ik naar school. We gaan wel moeten uitkijken hoelang per dag. Eerst kijken wat ik aankan. We gaan hier weg met een héél goed gevoel. We halen Brent op aan school. Rond 13:00 komen Femke (van bij Brent in de klas) en haar broertje Jelle spelen. Om 16:00 brengen we hen terug naar hun mama want Brammeke moet opgepikt worden en papa is nog niet terug thuis. Wij willen niet zo lang in de auto zitten en blijven bij Femke thuis totdat mama terug is. Amai, mama schrok nogal. Ik wil hier blijven zonder mama (bedankt Karin). Als mama ons een uurtje later terug komt oppikken is het zelfs tegen onze goesting om mee terug naar huis te gaan. Mama moet me zoeken. Tegen dat papa thuiskomt zijn we net allemaal uit bad. Woensdag frietdag ! Na de frietjes iedereen moe in zijn beddeke. Ik ben blij dat er vanaf nu terug kindjes kunnen komen spelen.
Mama en papa zijn eindelijk naar de soldes getrokken. Ik ben vandaag bij de Woelies geweest. Toen mama en papa me zijn komen oppikken heb ik met Oma appelbeignets voor hen gebakken. Terug thuis, lekker eten en slapen.
Zoals afgesproken met Dr. Uyttebroeck moet ik vandaag al op controle gaan in plaats van morgen. Ik heb mijn naaldje laten zitten in mijn catheter. Nu moeten ze dus niet prikken, alleen bloed trekken. Het is enorm druk op de afdeling. Veel bekende gezichtjes. De dokter komt ook naar mijn voetje kijken. Het wondje is rondom héél rood ontstoken en gezwollen. Ze gaat overleggen met de andere dokters of er toch geen antibiotica gestart moet worden. Mama is ongerust ! Nu wachten op de bloeduitslag. Die is héél goed ! Mama dacht dat ik bloed en plaatjes zou nodig hebben omdat ik zaterdag op het randje stond. Maar ik ga vanzelf terug omhoog !!! 700 witte zelfs ! De rest is ook lichtjes gestegen, niet spectaculair maar toch niet gezakt dus ik heb niets nodig. Maar ik moet nog wel wachten. Dr. Renard gaat naar mijn voetje komen kijken. Héél lang wachten ! Anders was ik al voor de middag thuisgeweest. De dokter zegt dat we niets moeten doen. Alleen verder verzorgen zoals nu. Ik ga omhoog dus gaat mijn wondje ook genezen. Rustig afwachten dus. Alé, wij naar huis. Brent is al terug naar school gebracht door papa. Zo laat is het al. Ome Dirk is terug hier om Brent zijn kamer af te werken. We gaan Brent oppikken aan school met de fiets. Ik hoop na mijn beenmergpunctie dinsdag terug elke dag naar school te kunnen gaan. Ik kijk er in elk geval enorm naar uit. Ik rijd met mama mee Brammeke oppikken. Dan koken we lekker. Nu is het tijd om met de Wii te spelen. Lekker allemaal samen. Maar wel op tijd ons beddeke in. Ik ga morgen een dagske naar de Woelies zodat mama eindelijk kleertjes voor ons kan gaan kopen met papa.
Vannacht hadden mama en papa even schrik dat ik koorts had, maar gelukkig was het loos alarm. Iedereen heeft lekker lang geslapen. Rond 9:00 ontbijten we gezellig samen. Mama gaat in de voormiddag snel bij de Woelies onze Wii oppikken. Kan ze nog een beetje stijver worden van al het spelen. Als ze terug is gaan we een beetje wandelen. Het zonneke schijnt en buiten komen zal me goed doen. Daarna moet Brammeke zijn dutteke doen. Nu kunnen we de Wii installeren. Geweldig ! Ome Dirk komt in Brent zijn kamer nog aan de electriceit werken. Dan de jongens in bad (ik mag er niet mee in want ik ben nog aangeprikt). Lekker eten en in ons bedje.
Hele slechte nacht gehad. Ik had wel geen koorts meer maar ze zijn ze héél vaak komen meten. Er was veel wind buiten dus de luifel wapperde en maakte lawaai. De kamer was veel te warm en als mama de venster op een kiertje zette tochtte het natuurlijk. Dus zonder medicamentjes door de nacht geraakt. Ik heb wel nog een beetje verhoging maar geen koorts. Er wordt bloed getrokken. De assistente is 's morgens langsgeweest. Er is niets met me aan de hand : geen longruis, hartje OK, geen snottebellen, ... Afwachten dus. Iets voor de middag komt Dr. Uyttebroeck langs. Ik mag naar huis. In mijn bloed is voorlopig niets te vinden, dus het is waarschijnlijk een virale infectie. Ik sta maar op 8,3 hemoglobine, 200 witte en 38 plaatjes. Op het randje om een heleboel bij te krijgen dus. Dat wondje op mijn voet vindt mama niet leuk, maar de dokter zegt dat het OK is. Gelukkig maar, mama mag terug ademen. We bellen snel naar papa om ons op te pikken. Maandag moeten we terug op controle of als ik terug koorts maak natuurlijk sneller. Brent is naar een verjaardagsfeestje en Bram zit nog bij de Woelies. Papa gaat eerst zijn dames in hun bed steken, zodat ze toch iets kunnen slapen. Dan gaat hij Brent en Bram oppikken. Brent blijft nog bij een klasgenootje spelen. Ik ben blij dat ik thuis ben. Rustig eten gemaakt 's avonds en lekker in mijn eigen beddeke.
Vanmorgen nog goed opgestaan. Papa is thuis. Gelukkig want mama wil vandaag even naar de solden voor ons. Ik ben niet gelukkkig wanneer mama Brent naar school brengt en Bram naar Hilde. Ik wil bij haar blijven. Mama is ook in de war want aan de school zit ze tegen mij te praten maar ik zit helemaal niet in de auto. Ja, als je gewoon bent om constant bij elkaar te zijn moet je afkicken. Dat zegt papa ook. Wij moeten terug gewoon worden alleen te zijn. Maar dat zal niet simpel zijn. Als mama thuiskomt lig ik te slapen. Wanneer ik wakker word voelt ze direct dat ik warm aanvoel. De thermometer geeft dan ook 38,8°C aan. Het is niet waar hé ! Ik begin te wenen want ik wil niet nog eens gaan slapen in het ziekenhuis. Maar mama en papa hadden me verwittigd. Ik heb er de laatste keer geslapen voor chemo (hopelijk) maar het kon zijn dat ik nog eens binnen moest met koorts. En dat is dus nu het geval. Mama rijdt met mij naar het ziekenhuis nadat we ze verwittigd hebben dat we onderweg zijn. Papa komt straks ook maar die moet eerst Brent straks nog van school oppikken. We hebben een kamer met zicht op de vijver. Ik moet weer aangeprikt worden en ze nemen een bloedcultuur. Ik heb nog altijd rond de 39°C. Ik krijg een siroopke. Ik neem niet graag siroopkes maar als ik het zo neem moeten ze me niet aan een infuus hangen. Dus neem ik dat maar flink. De dokters komen langs maar verder heb ik nergens last van. Ik heb alleen een wondje op mijn voet dat nu licht ontstoken is. Ja, ik sta zo laag dus dat geneest niet goed hé. Hanne van de speelhoek komt met mij op de kamer spelen want ik mag er natuurlijk weer niet af. Inge komt ook muziek maken. Grappig zenne, gisteren kwamen we hen bedanken en nu zitten we hier al terug. Mijn koorts zakt naar rond e 37°C en daar blijf ik de ganse namiddag op staan. 's Avonds haalt papa frietjes. Mama belt met Brent. Die voelt zich schuldig omdat hij mij dat wondje per ongeluk bezorgd heeft. Mama zegt dat hij zo niet mag denken. Dat wondje zal er helemaal niets mee te maken hebben en hij mag zich zeker niet schuldig voelen. Mama blijft bij mij slapen en Brent gaat mee met papa want hij moet morgen naar een feestje. Bram blijft bij de Woelies slapen.
Slecht geslapen vannacht. Mijn tandjes doen pijn. Brent naar school en Brammeke naar de Woelies. Ik moet vandaag op bloedcontrole. Mama denkt wel dat het OK zal zijn. Brent heeft voor alle zekerheid wel boterhammekes mee. Dat is iets wat we geleerd hebben het afgelopen jaar. Ge weet wanneer ge in het ziekenhuis aankomt maar ge weet niet wanneer ge naar huis kunt. Een vingerprik vandaag en dan wachten op de uitslag. We gaan ondertussen naar de muziekjuf boven op de afdeling en naar de psychologen. Ik heb hen ook een bedankflesje overhandigt. Hopelijk hebben we hen niet meer nodig. Het is redelijk druk op de afdeling. De uitslag is anders dan verwacht. Ik heb bloed nodig. Ik sta zelfs maar iets boven de 6. En dat is helemaal niet aan mij te zien dus. Alé, een verdovende plakker en wachten tot die werkt. Bloed trekken, wachten op die uitgebreidere uitslag en daarna wordt het bloed besteld. Dat loopt over 3 uur dus we zitten hier nog wel even. Rond 13:00 is het er. Ik doe een lekker lang dutteke. Heb vandaag ook veel geknutseld bij An. Mijn witte zijn terug aan 't stijgen : 300. De beenmergpunctie wordt weeral een week verschoven. Niet volgende week dinsdag, maar de dinsdag daarna pas. Maar wat dan met de tandarts die ging komen als ik sliep. Blijkbaar verzetten ze die ook een week. Dat wil mama niet. Ik heb teveel pijn. Anders moet ik weer bijna 2 weken wachten. Ze gaan bellen en morgen mogen we eens informeren of er een andere mogelijkheid is. Rond 16:00 zijn we klaar. Brammeke oppikken en dan naar ons huisje. Papa is gelukkig eens vroeg thuis, hij is Brent gaan oppikken. Grote ruzie bij het huiswerk. Brent snapt niet waarom papa zegt dat alles fout is. Mama komt ook kijken. Ze kalmeert Brent en vraagt wat er aan de hand is. Brent snapt onze uitleg niet zegt hij. Papa kijkt nog eens terug in zijn boek waaruit hij oefeningen heeft overgenomen. Blijkbaar was papa verkeerd bezig en had Brent alles juist. Dus, Juf Chris, als Brent morgen helemaal in de war is tijdens zijn toets is het de schuld van ons mama en papa. Na het eten nog even spelen en daarna in ons beddeke (hopelijk zonder tandpijn dit keer).
Weer hetzelfde : papa weg, Brent naar school, Bram naar Hilde. Terug thuis en filmpje zien. Brent oppukken want het is maar een kleine dag vandaag. In de namiddag heb ik een héél groot dutteke gedaan. Papa is niet op tijd thuis dus moeten we weer mee Bram halen. Bij Oma stoofvlees gaan oppikken. Het is woensdag dus gaan we frietjes halen. Gelukkig blijft alles sinds gisteren avond erin. Héél flink gegeten. Iedereen in het bad en lekker slapen.
Papa weer vroeg weg. Brent naar school, Bram naar Hilde en wij terug naar huis. Filmpje gekeken. Brent gaan halen. Brent terug naar school. Weer Brent gaan halen en doorrijden om Bram op te pikken. Naar huis, eten, spelen, slapen.
Papa is weeral weg voordat wij wakker zijn. Mama moet haar haasten om ons alledrie klaar te maken. Ik moet vandaag om 9:15 bij de oogarts zijn in het ziekenhuis. Maar eerst moeten ze me nog aanprikken en bloed afnemen. Haasten, haasten, haasten, ... Brent naar de opvang, Brent naar Hilde en dan snel naar Gasthuisberg. De verpleegsters verstaan dat we een afspraak hebben bij de oogarts en haasten zich. Ik kreis weeral wanneer ze me aanprikken. Mama denkt dat ik bloedplaatjes zal nodig hebben, alhoewel ik nog geen petechieën (rood-paarse vlekjes) heb. Daarom moet ik aangeprikt worden. Dan snel, snel, snel naar de oogarts (paarse peil, verdieping -1). Ik ben de eerste patiënt dus moet ik niet wachten. De dokter onderzoekt mijn oogskes en alles is piccobello in orde. Mama opgelucht ! De uitslag van mijn bloed is er nog niet. Ik mag van mama wel niet naar de ziekenhuisschool, want ze vermoed dat ik nog lager ga staan dan vrijdag. Toen was het al maar op 300. Geen paniek, dan spelen we een beetje gezelschapsspellekes. Er zijn weer veel bekende gezichten hier. Mijn bloeduitslag is zoals voorspeld. Ik heb maar 12000 bloedplaatjes, dus die moet ik bijkrijgen. Mijn witte staan op 0 ! Héél voorzichtig zijn dus. Laat er alstublieft geen koorts bijkomen, want dan moet ik in het ziekenhuis gaan slapen. De dokter onderzoekt me. Ik weeg maar 14,1 kg meer. Mama maakt haar zorgen maar de dokter zegt dat we niet moeten pannikeren. Dit is hetzelfde gewicht als net 1 jaar geleden. Mijn huis is een beetje droog, dus goed nivea vegen (dat ruikt lekker !). Eetlust is er maar het wil er niet inblijven. Goed blijven drinken dus, want ik wil niet opgenomen worden. Mijn tandjes doen nog altijd pijn. De dokter zegt dat er eindelijk een afspraak is met Prof. Vinckier. Ik ben wel héél belangrijk want hij komt naar dit ziekenhuis wanneer ik mijn beenmergpunctie heb, volgende week dinsdag. Maar er staat er ééntje los. Dat is niet goed voor tijdens de narcose. Het kan dus zijn dat ik met een paar tanden minder ga wakker worden. Dan gaan ze er uittrekken zeker, we zullen wel zien. Als ik slaap voel ik dat niet, maar het zal wel een raar zicht zijn. Ondertussen zijn mijn bloedplaatjes aangekomen. Ze zijn bijna oranje. Mama zegt dit tegen de verpleegster (normaal zijn ze lichtgeel). Blijkbaar kan deze kleur, soms zijn er zelfs met een groene schijn. OK dan. De juf is naar boven gekomen. Ze dacht dat ik al weg was. Nu heeft ze alleen oefeningen bij voor een kleuter van de eerste kleuterklas. Maar dat kindje mocht al naar huis. Ik vind het fijn dat Juf Chris deze oefeningen toch met mij doet. Ik oefen graag, al is het te makkelijk. Als de les gedaan is, mag ik naar huis. Ik lig in de auto al in slaap. Thuis gaan we iets eten. Maar ook dit tuf ik terug uit. En dan maar terug eten. De tweede keer blijft het er toch in. Gelukkig maar ! Papa is thuis tegen de tijd dat mama moet vertrekken de jongens oppikken. Ik sta te laag om mee te gaan. En zo lang in de auto nu is ook niet fijn. Ik mag 's avonds van mama mee koken. Dan is het alweer tijd om te gaan slapen. Maar ik ben ook wel moe nu.
We lagen allemaal nog goed te slapen maar moesten toch opstaan om 8:00. Papa had afgesproken met Ome Dirk om te gaan mountainbiken. We moesten mee want anders hadden we geen auto. De auto waar de fiets op mee kan is de enige die groot genoeg is voor ons achteraan. Geen probleem, gaan wij toch lekker wandelen met Ome Jan. Het was geen al te lange wandeling want ik lag al snel in slaap. Terug bij Oma moet ik weeral tuffen. Mama geeft me maar een pilleke tegen het mottig zijn. Misschien helpt het toch een beetje. Tegen de middag rijden we naar Nanny en Opa Pol om te aperitieven. Papa is ook al snel daar met de fiets. We kunnen niet zo lang blijven want Brent gaat naar een verjaardagsfeestje. Hij vond het er héél leuk. Ik heb al een ganse namiddag niet meer moeten tuffen, goed hé. Morgen moet ik op bloedcontrole en ook naar de oogarts in het ziekenhuis. Papa moet weer héél vroeg weg en wij dus ook op tijd. Zullen maar snel gaan slapen zeker. Slaap lekker.
Vandaag hebben we echt niks gedaan. Ik heb de ganse dag met diarree op het toilet gezeten en moeten overgeven. Mama heeft naar het ziekenhuis gebeld. Het kan een bijwerking zijn van de laatste dag chemo. Hopelijk is het alleen dat. Zolang ik geen koorts maak, blijf drinken en voldoende eet moeten we ons geen zorgen maken. Ik eet en drink dus genoeg, maar het vliegt er dan ook weer snel uit. We zullen zien wat morgen brengt.
Papa was vanmorgen héél vroeg weg. Hij kan eindelijk nog eens gaan vliegen. Het zal hem goed doen denk ik. Wij brengen eerst Brent naar de Woelies (want die wil niet mee naar het ziekenhuis). Daarna brengen we Brammeke naar Hilde en Guy. En dan hop naar Gasthuisberg. In de dagzaal staat verpleegster Lieve normaal op dialyse maar ik heb graag dat zij me prikt. Ze verrast me dan ook als ze me komt halen. Ze zal me snel prikken zegt ze. Gelukkig maar !!! Mijn vingerkes zijn ijskoud alhoewel ik handschoentjes aan heb. Ja, zo gaat het nu al enkele dagen : ijskoude handjes en voetjes. Maar het bloeddruppeltjes geven gaat toch redelijk vlot. Nu is het wachten op de bloeduitslag. Mama denkt dat ik serieus gezakt zal zijn maar nog niets nodig heb. Ondertussen spelen we een paar spellekes en gaan naar het winkeltje. De bloeduitslag is zoals verwacht. Ik heb maar 300 witte bloedcellen meer. Hemoglobine staat nog héél goed maar de bloedplaatjes zijn fel gezakt. Dus misschien in het weekend er komen halen of ten laatste maandag denken we. De dokter komt ook even kijken en ziet dat het goed is. Dat ging snel. Rond 9:20 waren we hier en om 10:45 al terug buiten. Brent natuurlijk ambetant dat we hem al zo snel terug komen oppikken. Thuis lekker iets eten maar dan begint het. Ik moet terug tuffen. Wat is me dat ! Alles wat ik eet komt er direct terug uit. En ik heb serieuze diarree, net water. Niet fijn dus hé. Papa komt thuis. Mama en ik gaan een dutteke doen. Dan moet mama Bram gaan oppikken. Eten maken en hop, dat komt er ook terug uit. Jamaar alé zeg ! Ik ben moe en wil gaan slapen. Maar ik wil niet alleen zijn. Er is nog een drink bij onze buren. Niemand is er ziek dus ik mag mee. Brammeke slaapt al lang (gelukkig zijn er babyfoons die van het ene huis tot in het andere kunnen, handig hé). Odette weet dat ik laag sta dus doet ze al het mogelijke om mij apart te verwennen. Dan is het echt wel tijd om te gaan slapen. Mama gaat met mij naar huis. Papa blijft nog even met Brent.
Papa is vanmorgen terug gaan werken. Mama komt ons oppikken. Brammeke is nog bij de Woelies want hij had vannacht koorts. Hij is weer een reeks tanden aan 't maken. Alé, hopelijk blijft het hierbij want ik zal zeker laag staan nu. Mama neemt ons driekes mee naar huis. Bram doet een superlange middagdut. Als hij net wakker is komt papa terug thuis. We maken het eten maar ik eet nog niet veel. Mijn buikske ziet ge. Allemaal in een verkwikkend bad en daarna in ons bedje.
De jongens zijn al blijven slapen bij de Woelies op eigen verzoek. Mama en papa zetten me daar vanmorgen al héél vroeg af. Ik heb er een fijne dag. Zij moeten naar de zee rijden om naar een begrafenis te gaan van iemand van de camping. Na de begrafenis rijden ze naar het strand in De Haan om de zee even te zien. In Wenduine gaan ze 's middags iets eten. Gelukkig weet ik niet dat ze aan zee zijn, anders zou ik boos zijn dat ik niet mee mag. Daarna rijden ze naar Antwerpen. Ze parkeren de auto vlak aan de ingang van het Sportpaleis. Hier nemen ze de tram naar het centrum. Een beetje kuieren, iets drinken, 's avonds iets eten en dan terug met de tram naar het Sportpaleis. Ome Hans heeft voor hen kaarten om naar Clouseau te gaan kijken. Wat een verrassing hé. Ze genieten met volle teugen.
Hoi, Ik ben Britt en ondertussen 14 jaar jong. Op 13 februari 2007 werd bij mij ALL VHR (Acute Lymfoblasten Leukemie Very High Risk) vastgesteld. Die dag ben ik aan een intensieve behandeling begonnen die 2 jaar in beslag neemt. Op 31 december 2007 heb ik mijn laatste zak chemo gekregen. En op 14 februari 2009 heb ik mijn laatste pilleke chemo ingenomen. Om familie en vrienden op de hoogte te houden, maar vooral voor mij later, vult mijn mama hier mijn belevenissen aan. Zo kunnen jullie met ons mee huilen, maar vooral mee lachen.
Heb jij of ken jij iemand met kanker, neem dan dit lintje mee en plaats hem op je blog.
Kanker is een versckrikkelijke ziekte, En het is ons doel om dit lint op elk punt te krijgen
Britt Gezel
