Etappe 3  Deltapad  - van Battenoord naar  Goedereede.

Wandeling voorzien voor  zondag 24 maart 2013.  Wat ik nu ga beschrijven is echt gebeurd. Op de zaterdag voorafgaand aan de wandeling, ontvang ik een bericht van Ivo,  dewelke heeft vernomen dat er tegen de zondagmorgen een flink pak sneeuw zal liggen.  Ik kijk eens buiten en zie niks.  Na rijp beraad met de anderen op democratische wijze besluiten wij de wandeling te verdagen.  Die morgen opent ondergetekende de gordijnen van de slaapkamer en jawel er ligt me daar een flink pak sneeuw voor de deur.  Niet te geloven en nog nooit eerder meegemaakt.  Dus een wijze beslissing.

Op paaszondag 31 maart 2013, is de hardnekkige sneeuw dan toch verdwenen.  Het is nog steeds koud, maar droog en er schijnt bij aanvang van de wandeling een zonnetje, alsof de lente tracht binnen te dringen in deze winterse dagen.

Dus  wijle op weg met wie ; Noelle, Ingrid, Linda en jawel  Aline.  Bij de mannen is dat Bob,Tony, Ronny, Jeanke-Jean en Ivo.

Wie ontbreekt er nu weeral op het appel ?  Ja, onze dappere immer voortstappende Marleen.  Wat is er aan de hand ?  Wel  Jeanke-Jean (lieftallige echtgenoot) had in februari beslist iets aan zijn gewicht te doen (wijze beslissing) (kreeg bij wijze van voorbeeld zijn eigen veters niet meer vastgeknoopt of zag ook Willy niet meer als deze zijn kop naar boven stak).  Marleen wou dit van dicht meemaken en steunde hem als van gewoons door dik en dun.  Dus Marleen begon mee fiks start to run te doen.  Spijtig genoeg ontspon zich in de enkel van Marleen een vervaarlijke ontsteking. Dus geen Marleen.  Maar ook dit komt naar de nabije toekomst dik in orde. 

Dus met zijn 9 op stap  door berg en dal.  Sorry… we zijn in Nederland en lopen via grasduinen langs het Grevelingenmeer richting Goedereede.  
De wandeling is qua natuur immer het zelfde.  Onderweg krijgen we nog enkele kleine sneeuwbuitjes, bij wijze van afscheid aan de winter kan dit tellen. 
De laatste 4 kilometer van de wandeling dienen we door een soort van klein Zwin te waden.  De gids (boekje) vertelt dat het een kletsnatte doortocht kan worden.  Bij de eerste aanschouwing van de te volgen weg zien wij alleen maar een droge weg en vervolgen daarop onze weg.  Na een tijdje begrijp je direct wat in het boekje staat ook klopt. Via struiken en dergelijke waden wij ons moeizaam door dit moeras.  Menige tak bezorgt ons een kopstoot.  Resultaat kletsnatte wandelschoenen . 
Onderweg iets wat op horeca leek tegengekomen, neen.   Maar in Goedereede wacht ons wel een verdiend café.  

Voilà, we staan aan de Hollandse kust.  Nog een 3 tal wandelingen en de Hoek van Holland kent voor ons geen geheimen meer.  

Tot later.

Bijlagen:
2_1_goedereede-kerk-hgl.jpg (34.5 KB)   

Proficiat Ronny !!!

Etappe  27  Van Gilsdorf – Beaufort  afstand 16,4 km.

Maandag 4 maart 2013 , laatste dag van ons weekend en geen geleuter maar stappen. 
We hebben na het ontbijt afscheid genomen van de familie Goossens.
Linda gaat vandaag niet mee stappen maar gaat de lokale winkelgemeenschap opzoeken. 

De zon schijnt over de vallei van de “Sûre” dus hop met de stramme beentjes en kuiten. Om het dorp te verlaten kunnen we direct stijgen via een steile veldweg die ons aan de rand van het bos brengt.  Voordeel is je heb direct een mooi zicht op de omgeving.  Door het dichte bos stuitte wij op een tijd op houthakkers die onze weg volledig hebben bezaaid met afgehakte bomen en aanhangsels van diezelfde bomen.  Op die omgevallen bomen ontdekken we hier en daar ons baken van vertrouwen  de gele bol.  Dus we diende op goe vallen uit onze weg terug te vinden.  Wat na een tijdje zoeken en veranderen gelukt is. Bij het verlaten van het bos, zien we in de verte een dorpje liggen het welk de naam draagt “Eppeldorf”.  We dienen nog eerst zéér sterk te dalen en uiteraard te stijgen om dit dorpje te bereiken.  Horeca aldaar nog nooit van gehoord.  Dus lunch in een bushokje.  Het is weer eens wat anders   We zetten onze weg verder en doorkruisen velden en bossen  en komen alzo in Beaufort aan.  Aan de kerk aldaar is een “stube” gelegen met Portugese bediening.  Het is open en ze serveren bier.  Niet te geloven hé en dat op een maandag.

Iedereen is moe en moet terug richting “den Anvers” dus nog een lange tocht voor de boeg.

We zijn nu met een nieuw boekje begonnen  dat brengt ons tot in het Franse plaatsje  “Schirmeck” (Elzas) en brengt ons aan de voet van de Vogezen.  Als we dit bereiken hebben we er wederom een 458 km bijgedaan vertrek vanuit “Gilsdorf” wel te verstaan. 

Iedereen ziet dit wel zitten.  Onze volgende afspraak is 9 mei 2013 voor de volgende 3 wandelingen richting Zuiden.  We komen dan in Echternach  (klein Zwitserland) en zoeken de vallei op van de Moesel.  Ik ben ervan overtuigd dat ook de groep de volgende keer terug op volledige bezetting zal zitten.

Bijlagen:
maart-2013.jpg (364.6 KB)   

Weeromstandigheden :  wintertijd dus  ijskoud, vrieskou  laagje sneeuw op de weidse velden, maar droog af en toe zon/ bewolking.  Beschutting onderweg nul komma nul.

Aanwezigen  8 personen  Bob, Noelle, Tony, Ingrid, Marleen, Jeanke, Ronny en  Linda

Knopen die niet goed meer willen sluiten, beslissingen alom  BMW,  Mercedes, Audi,  aanvang start to run, gaan tennissen, lopen in gebouwen, hoe zit dat met mijn verdomde knie god nog aan toe, hé ik sta op  en heb pijn aan de knie, na een avond sporten (biljarten).  Met deze gedachtengangen  lopen sommigen van onze bouletten rond terwijl ze hun hoofd diep wegsteken onder mutsen en kappen ter bescherming tegen barre koude en regen. 

Dus we zijn maar met 8 in plaats van de normale bezetting, hoe komt dat ?  Wel begin januari heeft Aline een knieoperatie laten uitvoeren meer bepaald een gescheurde meniscus.  Ok dit was een korte ingreep, doch  Aline een voortrekker bij al de wandelingen was nog niet voldoende hersteld en gaf dus forfait.  Haar immer goed gemutste echtgenoot tevens schoonbroer van ondergetekende “Ivo” dewelke een soort van verplegende hulp was gaf bijgevolg ook forfait.  Dus ja, maar met 8. 

Der leider had reeds laten verstaan dat we onderweg niets maar dan ook niets gingen tegenkomen dat maar enigszins trok om wat we zouden noemen beschutting (even opwarmen). De wandeling zelf kan ik kort zijn, die is in  een soort van snelwandel voltrokken.  Hoe rapper bij de warmte des te beter. Zonder echter het te beseffen hebben we van de Delta enkele eilanden overgewandeld.  Eerst  Tholen, bruggetje over  St Philipsland en dan via de lange Philipsdam/ Grevelingendam  naar Overflakkee.  Bij aankomst in het gehucht  Battenoord, niets aan te treffen dat in de verste verte trekt op iets als café.  Dus wij terug met de wagens naar Nieuw-Vossemeren waar dat mooi eetcaffee was.  Deze zaak was echter veranderd in een danstent.  Men vierde aldaar het karnaval.  Dus de  bouletten hebben even mee geproefd van de lokale festiviteiten. “Er staat een paard in de gang jajajajajaja       een paard”.  Nadien kwam iedereen blij gemutst thuis en viel iedereen in een lekkere slaap. Tot de volgende begin maart terug richting Nice a  Luxembourg.  Hopelijk voltallig.  Doei

Aan alle bouletjes een jaar vol liefde, vriendschap en heel veel wandelplezier gewenst...... een heel gelukkig 2013