|
Voorlaatste dag van onze vakantie,
Vandaag de voorlaatste dag, gisterenavond vrij laat thuisgekomen in het hotel. Kristel lag vredig te slapen in haar king size bed. Vanmorgen vroeg opgestaan en kristel is al veel beter en ze beslist om mee te gaan ontbijten. Er komt voor haar alleen toast met confituur op de talloor. De tweede keer dat ze naar het buffet gaat ligt er al en tikkeneike bij. Dus het gaat goed met haar. Vandaag gaan we sightseeing doen naar Phuket stad, een korte verplaatsing van 15 km.een plaatselijke taxi brengt ons daar veilig naartoe. Onderweg word er gestopt bij een tempel, zonder dat we het vragen aan de taxichauffeur blijft de vriendelijke mevrouw geduldig op ons wachten. De tempel is een waar kunstwerk, onze mond valt open tot aan de grond. Hier zie je werkelijk alles, Oostblokkers die de tempel betreden en rustig een sigaretje opsteken of een Nederlander die luidruchtig op zijn knieën valt voor een devoot biddende Thaise mevrouw om toch maar de ultieme foto te kunnen trekken. De Rudy loopt verloren in de massa. Eindelijk op weg naar Phukettown. Dit is een grootstad van 120 000 inwoners en 300 000 brommerkes ( we hebben ze geteld). We lummelen wat rond en worden telkens om de vijf meter aangeklampt door een plaatselijke inwoner die ons per se de weg wil wijzen. Ineens staat er een oud meneerke voor ons die ons op een stratenplan laat zien waar we ons bevinden, de man stelt voor om onze plaatselijke gids te zijn voor de rest van de middag voor de ronde som van 120 Bath wil hij met ons en zijn TUKTUK 3 uur lang rondrijden Dit is 3 voor ons alle 4 samen en gids spelen en taxi. We gaan gretig in op zijn aanbod. De man liegt ons niet voor, hij brengt ons echt naar alle delen van de stad, spreekt nog goed engels ook. We bezoeken onder zijn impuls de grootste goudwinkel ter wereld, te zot om te vertellen, we zien talrijke goudsmeden zittend aan een lange werkbank hun ambacht stoïcijns verderzetten. Zachtjes maar zeker worden we de winkel ingeloodsd. Wat is dat hier ongeveer 100 verkopers en verkoopsters zetten zich in om toch maar een juweel verkocht te krijgen. Onze gids zegt dat het goedkoopste juweel 25 kost en het duurste tentoongestelde juweel 250 000.
Johan en Rudy vluchtten naar buiten. De vrouwen volgen.
We rijden met de tuktuk naar de vlindertuin en wandelen een uurtje rond.
We vragen aan de gids voor te lunchen, en we( Kristel) willen naar Mac Donalds.
Na de maaltijd heeft iedereen grote kaka ( behalve de Rudy).
Gisteren hebben we in het hotel telefoon gekregen van de directie om te vragen of we tevreden waren. Een uurtje later kwam er een butler ( jaja nen echte) ons met de complimenten van de general manager een fles champagne brengen. Er zat een briefje bij met de tekst in de aard van ; Aangezien jullie trouwe Evason klanten zijn, deze fles cadeau van het huis en blablabla. Ze houden ons echt voor iemand anders denken we nu toch echt.
Vandaag terug van Phukettown briefje onder de deur voor de terugvlucht.
Een bevestiging voor terugvlucht om 13 50 uur dat wil zeggen er is niks verandert. Willebroek travel ging ons op de hoogte brengen van eventuele veranderingen via het Bangkok airways agentschap in parijs, maar wij hebben niks gehoord. Wij gaan geen risicos nemen, en toch de vlucht maar aanvaarden van 13.50 uur. Er stond ook op het briefje dat we zelf voor taxivervoer moesten zorgen. Dit was zoals afgesproken, dit wisten we op voorhand.
beste willebroek travel we trekken onze plan wel en nemen de taxi naar bangkok we brengen het rekeningetje wel binnen alsook het BTW bonneke voor den Thai food en de Body to body massage
Dank u wel
Vandaag donderdag 22 november 2007 onze laatste volledige dag in het hotel, ik lig nu om 10.46 uur dit laatste blogbericht te schrijven aan de garden Pool op de laptop in de ruime temperatuur van 30° joepiieeee.
Morgen is vrijdag en dan dragen de meeste Thai Mensen een blauw Tshirt of hemdje, dit doen ze omdat ze zeer veel van de koningin houden. De koningin is namelijk op een vrijdag geboren en haar lievelingskleur is blauw. Op maandag is het de beurt aan de koning dan is zo goed als heel thailand in het geel gekleed.
Het Thaise koningshuis is ongelooflijk populair bij de bevolking. Aan ieder huis,aan ieder kruispunt, aan elk officieel gebouw zie je vlaggen, of levensgrote fotos.
Stiekem ben ik wel een beetje jaloers op jullie koning, iemand die van zijn volk houd en weet wat er leeft bij zijn mensen. Wij hebben enkel een koning die één keer op een jaar een toespraak houd op tv. En een koningin die na 40 jaar mijn taal niet spreekt.en neerkijkt op 64% van de bevolking. Hier is het wel een beetje anders.
Vanmiddag ga ik naar mijn laatste massage, in het dorp hier is een massagesalon met enkele zeer ervaren masseuses. Dit is ongelooflijk hoe rustgevend en ontspannend dit is. Zeker na de vermoeiende rustdagen hier in het hotel.
We eten ook al enkele dagen niet meer avonds in het hotel. Het is hier werkelijk veel te duur, echt waar. Om maar enkele voorbeelden te geven, een klein shinga biertje van 25 cl kost hier aan tafel 280 bath.
In het zeer mooie dorpsrestaurant 40 Bath voor hetzelfde pintje. Een mineraalwater in het hotel 280 Bath, in het restaurant 20 Bath. Het voordeel is wel dat we meer dan 10 dagen ervaring hebben met de Thaise manier van bestellen en dat we zeker verder kijken dan enkel de manier van presenteren van hun restaurant. Dit zouden we nooit gedurfd hebben zonder onze fietservaring op het platteland. Ik zou bij dezen aan iedereen de raad willen geven die naar thailand komt om enkel kamer met ontbijt te boeken, avond en middageten vind je veel lekkerder op de straathoeken; echt waar doen jongens. Je eet hier echt je buikje rond voor minder dan 200 Bath per persoon drank inbegrepen.
Het dorpsrestaurant waar we al enkelen avonden te gast zijn is eigendom van nen ollander. De keuken daarentegen is stevig in handen van een topkok van thaise oorsprong. We zijn populaire en graag geziene gasten in zijn restaurant. De huurprijzen van onroerende goederen is hier belachelijk weinig. Een volledig gemeubeld appartement met zicht op zee kost hier op Rawaii Beach een goede 60 dollar per MAAND.
Een huis aankopen is daarentegen niet zo simpel, volgens onze bronnen ( Mr T en Mr Rii ) kunnen buitenlanders niet zo gemakkelijk eigenaar worden, er komt heel wat bij kijken.je kan ook nooit eigenaar worden van de grond. In je basisakte staat in dat de grond eigendom blijft van het koningshuis. Enkel de stenen worden je eigendom.
Bij ons bezoek aan het boeddhaklooster in Phuket waren werklieden bezig met het bouwen van een nieuw klooster. De bouw hiervan word volledig betaald met giften van de bevolking. De werklieden blijven de ganse duur van de bouw wonen op de werf. Zij logeren in tentjes en wassen zich gewoon met water van de lans. De stellingen waar zij op staan zijn van ongelooflijk slechte staat. Bij ons gaat er geen enkele bouwvakker op staan. Op amper 5 meter afstand van waar een ambachtsman een bronzen beeld te lijf gaat met een slijpschijf ligt zijn vrouw een dutje te doen in de lommer. Het hele klooster word vernieuwd, het doet me wat denken aan de sagrada familia in barcelona. Het boeddhisme is een geloof dat door vrijwel gans thailand word beleid. Verdraagzaamheid is het grote sleutelwoord.
Hebben een gesprek met een taxichauffeur aangeknoopt en in beide landen is weinig verschil wat betreft scholing en gezondheidszorg. Alles is zowat gratis als je bent aangesloten bij een sociale kas. Dokters hebben hier allemaal een dubbele dagtaak, eerst de gewone huisconsultatie en in de namiddag zijn zij verbonden aan de plaatselijke ziekenhuizen. In Phuket en Bangkok kan je op elke hoek van de straat een tandenbleeching laten doen of een botuxopspuiting.
Beste blogvrienden, wij sluiten onze korte maar zeer intense vakantie af. Raar welke dimensie tijd krijgt als je er te weinig van hebt.
In een promotiefilm over Thailand kregen we ter horen dat Thailand ook wel het land is avn de 1000 glimlachen. Dit spreken we ten stelligste tegen
Thailand is voor ons het land van de 62 miljoen glimlachen
Groeten uit Thailand
22-11-2007, 16:44 geschreven door koffiehuisje 
|
