Verhuizen...
don’t we all love it! Het woord alleen al bezorgd me kippenvel! En slapeloze nachten! It must be my number 1 of things I hate most!

En toch maak je jezelf wijs dat, na al die ellende van inpakken en uitpakken, je GEWELDIGE nieuwe leven zal starten. Een leven vol nieuwe uitdagingen, boeiende mensen, uitzonderlijke kansen... ! Een beetje zoals Nieuwjaar, maar dan zonder spetterend vuurwerk!

Think again!

Na mijn helse zoektocht van 2 maanden – jaja, zoek maar eens een appartement als je een hond hebt! Zwaar crimineel! – was ik zoooooo blij dat ik eindelijk mijn eigen plek had gevonden. Geen zeikende ex die ladderzat thuiskomt en vervolgens het fornuis en de zetel onderplast (seriously!). Het TV-kastje voor mij alleen! No more soccergames! Geen zielig geïmproviseerde slaapkamer meer (lees: een matras tussen de andere rommel die nergens anders kon staan)! FREEDOM AT LAST!

Helaas...

Allereerst kwam ik erachter dat ik niets heb. En dan bedoel ik ook echt niets! Geen kast, geen bed, geen stoel, geen ijskast, … zelfs geen mes, vork of lepel. Bij het inpakken bleek alles gewoon van mijn ex te zijn. Niet getreurd, dan kopen we toch alles opnieuw! Goed idee, was het niet dat al mijn spaargeld in mijn ex zijn zo goed als failliete zaak was gestoken (verhaal volgt!). No money, no shopping. Ik had een klein budget bijeen gesprokkeld, dat er bij mijn veel te dure ijskast (super coole anthraciete Samsung!) eigenlijk al zo goed als door was... Na nog een paar tripjes naar de Ikea, was het dan ook snel gedaan met mijn shopplezier. No worries, op slechts 40 m² kan je toch niet zo heel veel meubelen kwijt! 

Al snel kom je erachter dat je veel te veel rommel hebt... en een veel te klein appartement! Maar dat probleem is snel verholpen als je ouders hebt met wat stockage ruimte! Probleem “dozen met emo-rommel die ik nooit meer zal openen”: check!

Dan moet er vanalles geregeld worden: gas, water, elektriciteit, internet, TV, adreswijzigingen... Je stelt mooie to do-lijstjes op (die je 50 keer herschrijft omdat je ze steeds kwijt raakt) en begint vol goede moed aan het eerste puntje: gas & elektriciteit! Mja... aangezien en er blijkbaar ontelbare aanbieders op de markt zijn, begin je zoals elke normale mens te vergelijken. Zelfs daar is een prachtige website voor! Met als eerste vraag: wat is uw verbruik? Zucht...

Maar, ook daar kom je wel uit! 1 telefoontje met de steeds zeer vriendelijke klantendiensten (ahum) en je hebt een veel te duur contract voor gas & elektriciteit! Lang leve de onbetaalbare energie in België!

Niet getreurd! Je hebt nog steeds de ijdele hoop om een voordelig contractje in de wacht te slepen voor je internet & TV. Natuurlijk laat je je vangen aan de prachtige aanbiedingen met gratis TV’s en daarbij verdwijnt ook die hoop als sneeuw voor de zon! Jammer! Maar de waterfactuur zal dan uiteindelijk wel meevallen zeker...?!

Aangezien ik een absolute chaoot ben in het regelen van dingen, ben ik deze keer erg zorgvuldig te werk gegaan. Ik ben helaas al een paar keer moeten verhuizen (nog MAAR 5 keer op 7 jaar) en heb mijn lesje op bepaalde vlakken al wel geleerd! Namelijk: wijzig je adres! Het was zo erg dat ik eigenlijk zelf niet eens meer wist waar ik nu officieel woonde...
Dus... een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen... op dag 1 gaf ik mijn adreswijziging door. En na 3 weken nog eens. Om het dan na 6 weken toch nog maar eens te proberen... ik heb zelfs even getwijfeld de wijkagent als vermist op te geven! Uiteindelijk stond hij na 2 maanden totaal onverwacht voor mijn deur met de boodschap: Amai, jij bent moeilijk te vinden! Mijn antwoord? Same here!

Na een 420 euro aan verkeersboetes en parkeergelden, ben ik eindelijk trotse eigenaar van een bewonerskaart! Je moet er iets voor over hebben om een stadschickie te zijn...

Wat ik eigenlijk wil zeggen? Alleenwonen sucks... toch op financieel vlak! Er komt zoveel meer bij kijken en helaas is het leven als alleenstaande ontzettend duur. Ik had een mooi groot huis met grote tuin, een vriend met een eigen zaak, elke week etentjes en feestjes met vrienden... en dan moet je plots opnieuw beginnen! Helemaal alleen... ik geef graag toe dat ik mij de laatste twee maanden meer miserabel dan gelukkig heb gevoeld. Dat ik soms zielig met mijn hond en een glas wijn (of twee) in de zetel zat, gewenteld in een fleece dekentje én zelfmedelijden! Dat ik mezelf heb vervloekt dat ik ben weggegaan bij mijn ex, al was het maar voor het geld! Maar zoals iedereen ook zegt: better times will come! Het is een harde leerschool, maar je leert er ontzettend veel uit! En het belangrijkste? Je leert genieten van de kleine dingen!

Leuke reisjes en citytrips zitten er voorlopig niet in! Alsook geen etentjes, cocktails, nieuwe kleren, leuke gadgets, ontspannende uitstapjes, … maar hey, I’m living the dream, right?! ;)

02-04-2015 om 13:58 geschreven door Fauve