DIMACO Domotics elekticiteit en domotica DE HOUTSCHUUR RIJKEVORSEL Eik en Beuk SELS Schilderwerken Oelegem
ECO technic's zonne-energie
Fotografie Gillioen.be
Ik kan jullie met zekerheid vertellen dat ze zijn vertrokken. Alle bagage is mee en ze zitten nu in het vliegtuig. Vanavond rond 23 uur landen ze. Nu maar duimen dat alles goed verloopt en hun fietsen heel aankomen in Zuid-Afrika.
Spijtig dat ze 1 dagje gemist hebben. Want op het programma stond er een rit gepland op de Tafelberg. Die ervaring kunnen ze spijtig genoeg niet meemaken. Morgen staat er een rit gepland op de Robben eilanden.
Zondag starten ze pas met de wedstrijd.
Zo dit is alles wat we nu weten en kunnen vertellen. Maar hopelijk morgen meer nieuws, we houden jullie op de hoogte.
Dit gelooft niemand, maar we zijn nog niet weg. Dinsdagnacht met goeie moed vertrokken naar Dusseldorf. We hadden het "slim" gespeeld, want alles in één koffer gestoken. Bij het inchecken op de luchthaven een eerste koude douche. Koffers te zwaar en worden niet aanvaard. Geen nood, vlucht kon verzet worden zodat we nog op hetzelfde tijdstip in Kaapstad zouden arriveren. Wij moesten alleen zorgen dat de bagage herverdeeld werd. Om 6h30 gingen de winkels op de luchthaven open en hebben we extra koffers gekocht. Gelukkig komen die later nog van pas, dus nog geen ramp. Alles laten wegen en terug gaan inchecken. Probleem 2. Nu zullen er menigen onder jullie zeggen dat dit toch normaal is voor zo een reis, maar we moesten blijkbaar een reispas hebben en die hadden we dus niet. Er word steeds over een paspoort gesproken en de verwarring met een identiteitskaart is dus snel gemaakt. Dit kon niet zo 1,2,3 opgelost worden en er moest hulp van het thuisfront ingeschakeld worden. Ons Martine opgebeld, situatie uitgelegd en wachten. Ondertussen kregen we ook het nieuws dat de ticketten maar 1 maal herboekt kunnen worden en dat we elk 1000 moesten betalen voor nieuwe ticketten. Dit was een brug te ver. Hebben dan heel ons verhaal eens gedaan aan de mevrouw aan de balie en deze had begrip voor de situatie. Zij zou dit "off the record" voor ons proberen op te lossen, zonder dat dit ons iets zou kosten. Alleen, wij moesten er voor zorgen dat we woensdagmorgend de vlucht van 6h10 konden nemen, want dit was de enige weg om een oplossing te bieden. Ondertussen was Martine in de weer om een versnelde procedure voor het verkrijgen van een reispas op gang te krijgen. Om 9h kregen we van onze "reddende engel" een verlossend telefoontje dat de reispas woensdagnacht om 1h30 zou klaarliggen op het politiekantoor te Brecht. Maar... Er moesten pasfoto's zijn om de reisdocumenten in orde te maken en deze moesten voor 12h 's middags op de dienst bevolking zijn in Brecht. Ondertussen was het al 9h40 en stonden wij nog in Dusseldorf!!! Vlammen naar den Belgique over fantastische Duitse en Nederlandse wegen en iets minder fantastische Belgische wegen om dan om 11h40 in Brecht te arriveren. Luc moest nog pasfoto's laten nemen, dus ondertussen ging Dirk al naar het gemeentehuis. Om vijf voor twaalf, echt waar, stonden we op de dienst bevolking om de documenten in orde te maken. Blijkbaar zijn wij niet de enige kiekes die zoiets meemaken want we kregen daar nog andere verhalen te horen. Zijn dan na overleg elk naar huis gegaan om eens goed te slapen om dan hopelijk straks met goeie moed en zonder tegenslag terug te vertrekken. Dat er achter elke sterke man een sterke vrouw moet staan is hier meer dan bewezen. Martine heft haar werk laten staan (ondertussen nog kinderen naar school gedaan in Schoten) om die 2 sukkels toch nog in den Afric te krijgen. Nu moeten wij ginder maar laten zien dat wij sterke venten zijn om dit gezegde te laten kloppen.
Groeten en hopelijk het volgende bericht vanuit Afrika.
Hier nog eens wat nieuws van de Kanga's. Nog een weekske en we vertrekken. We zijn aan de laatste trainingen begonnen die bedoeld zijn om ons te "fine-tunen". Het blijft wel koud om te trainen, maar eindelijk laat de zon zich eens zien. Die zullen we waarschijnlijk in den Afric ook wel tegenkomen en hopelijk bij een iets aangenamere temperatuur. Afgelopen weekend zaterdag 160km gereden en thuisgekomen met bevroren voeten, maar met een goed gevoel. Dat gevoel was zondag wel snel weg want de kwaliteitstraining die onze physical coach had gepland, is op een mislukking uitgedraaid. Dikke benen en de hartslag die niet naar boven wilde. Tekenen van vermoeidheid. Al goed dat maandag een rustdag is. Vandaag 14 kilometerkes gaan lopen in het zonneke en de "moraal"-barometer staat al terug op goed weer. Wat een dagske rust al niet kan doen. Ondertussen zijn we ook de laatste voorbereidingen aan het treffen om in te pakken en niet te veel bagage mee te pakken. De fietskoffer alleen weegt al 20kg en dan zit ons "mighty machine" er nog niet in. We zullen maar wat centjes extra meepakken om het overgewicht op de luchthaven te betalen. Wij zelf daarentegen hebben zeker gene last van overgewicht. We staan alletwee zo scherp als een mes. Als nu alles meezit moeten we toch een schoon resultaat kunnen rijden. Donderdag nog eens een laatste keer samenzitten met de coach om de laatste details te bespreken. We zijn precies twee profs, alleen verdienen we er geen geld mee. Integendeel, het kost ons geld, maar dat is met plezier besteed. Hopelijk krijgen we er een fantastische ervaring voor in de plaats.
